Obwieszczenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 23 października 1996 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zwrocie majątku utraconego przez związki zawodowe i organizacje społeczne w wyniku wprowadzenia stanu wojennego.
Table of Provisions (20)
Statutory Text (20 Articles)
1.
Wszystkie składniki majątku związków zawodowych i organizacji społecznych, odebrane
im w wyniku wprowadzenia stanu wojennego, a także te które przekazano innym strukturom
związkowym lub jednostkom organizacyjnym na podstawie dekretu z dnia 12 grudnia 1981 r. o stanie wojennym
(Dz. U. Nr 29, poz. 154, z 1982 r. Nr 3, poz. 18 i z 1989 r. Nr 34, poz. 178) oraz ustawy z dnia 8 października 1982 r. o związkach zawodowych
(Dz. U. z 1985 r. Nr 54, poz. 277, z 1988 r. Nr 11, poz. 84, z 1989 r. Nr 20, poz. 105 i z 1990 r. Nr 30, poz. 179) i wydanych na ich podstawie przepisów wykonawczych, a także innych przepisów szczególnych
stanu wojennego, podlegają zwrotowi. W razie niemożności zwrotu tego majątku wskutek
jego zniszczenia lub zaginięcia, przysługuje odszkodowanie na zasadach określonych
w ustawie.
2.
Obowiązek zwrotu majątku obciąża właściwe organizacje związkowe, organy państwowe
i inne jednostki organizacyjne, które ten majątek przejęły (objęły).
3.
W razie przekształcenia, reorganizacji lub likwidacji podmiotów, o których mowa w
ust. 2, do zwrotu majątku zobowiązani są ich następcy prawni.
Jeżeli przed wejściem w życie ustawy, o której mowa w art. 1, organ państwowy lub
państwowa jednostka organizacyjna zwróciły równowartość majątku bez jej waloryzacji,
mają do niego zastosowanie przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, z wyłączeniem
art. 2 ust. 3a oraz art. 3 ust. 3.
1.
Zwrot składników majątkowych następuje na rzecz jednostek organizacyjnych związków
zawodowych i organizacji społecznych, które były w posiadaniu tego majątku
1)
w odniesieniu do związków zawodowych - w dniu 12 grudnia 1981 r.,
2)
w odniesieniu do organizacji społecznych - w dniu faktycznego pozbawienia majątku.
2.
Jeżeli nie istnieją właściwe jednostki, o których mowa w ust. 1, prawo ubiegania się
o zwrot majątku przysługuje organizacjom ogólnokrajowym związków zawodowych lub organizacji
społecznych.
3
W przypadku zniszczenia, zaginięcia lub zużycia składnika majątku w stopniu uniemożliwiającym
jego dalsze użytkowanie, wypłaca się odszkodowanie w wysokości odpowiadającej wartości
składnika majątku według stanu odpowiednio na dzień 12 grudnia 1981 r. lub na dzień
faktycznego pozbawienia majątku, a według cen w chwili wydania orzeczenia o zwrocie.
W przypadku gdy niemożliwe jest ustalenie pierwotnej wartości poszczególnych, zniszczonych,
zaginionych lub zużytych składników majątku albo ustalenie ich cen w chwili wydawania
orzeczenia o zwrocie, odszkodowanie ustala się w wysokości odpowiadającej ich łącznej
wartości, stwierdzonej w protokołach przekazania majątku, bilansach lub innych dokumentach
księgowych, podwyższonej w relacji do wzrostu przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego,
ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, jaki nastąpił odpowiednio
między dniem 12 grudnia 1981 r. lub dniem faktycznego pozbawienia majątku a dniem
wydania orzeczenia.
3a
Od odszkodowania, o którym mowa w ust. 3, potrąca się - waloryzowaną na zasadach przewidzianych
w art. 3 ust. 1 - wartość składników majątkowych zużytych na potrzeby osób będących
członkami podmiotów uprawnionych do odszkodowania.
4.
Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 3, może być również wypłacone w formie papierów
wartościowych.
W zakresie uregulowanym niniejszą ustawą i nie objętym orzeczeniem Społecznej Komisji
Rewindykacyjnej, na wniosek strony wszczyna się postępowanie.
1.
Waluta polska, która znajdowała się na rachunkach bankowych, podlega zwrotowi na rzecz
podmiotów określonych w art. 2 ust. 1 i 2 po jej waloryzacji. Waloryzacji dokonuje
się przez podwyższenie całej sumy w relacji do wzrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia
pracowników w gospodarce uspołecznionej ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu
Statystycznego, jaki nastąpił odpowiednio między dniem 12 grudnia 1981 r. lub dniem
faktycznego pozbawienia majątku a dniem wydania orzeczenia.
2.
Waluta obca, która znajdowała się na rachunkach bankowych, podlega zwrotowi na rzecz
podmiotów określonych w art. 2 ust. 1 i 2 po naliczeniu odsetek w wysokości 3% w skali
rocznej, liczonych odpowiednio od dnia 12 grudnia 1981 r. lub dnia faktycznego pozbawienia
majątku. Zwrot tak oprocentowanej waluty obcej może nastąpić również w walucie polskiej
przy zastosowaniu kursu dewizowego ogłaszanego przez Prezesa Narodowego Banku Polskiego,
obowiązującego w dniu wydania orzeczenia.
3
W sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 2 ust.
3a.
1.
Związki zawodowe i organizacje społeczne, którym przekazano składniki majątkowe podlegające
zwrotowi na podstawie przepisu art. 1 ust. 1, w przypadku, o którym mowa w art. 2
ust. 3, obowiązane są do wypłaty odszkodowania w wysokości odpowiadającej wartości
składnika majątku według stanu na dzień jego przejęcia, a według cen z dnia wydania
orzeczenia o zwrocie.
2.
Związki zawodowe i organizacje społeczne, którym przekazano, podlegające zwrotowi
na podstawie przepisu art. 3 ust. 1, środki finansowe w walucie polskiej, obowiązane
są do zwrotu tych środków z odsetkami wynikającymi ze stopy procentowej ustalanej
przez Narodowy Bank Polski dla oprocentowania kredytu refinansowego, naliczonymi za
okres od dnia 1 lutego 1991 r. do dnia wydania orzeczenia o zwrocie.
3.
Związki zawodowe i organizacje społeczne, którym przekazano, podlegające zwrotowi
na podstawie przepisu art. 3 ust. 2, środki finansowe w walucie obcej, obowiązane
są do zwrotu tych środków po naliczeniu odsetek w wysokości 3% w skali rocznej, liczonych
od dnia 1 lutego 1991 r. do dnia wydania orzeczenia o zwrocie.
4.
Różnice pomiędzy kwotami należnymi podmiotom uprawnionym na podstawie przepisu art.
2 ust. 3 i 3a oraz art. 3 a kwotami, które związki zawodowe i organizacje społeczne
są obowiązane zwrócić na podstawie odpowiednio ust. 1-3, wypłaca Skarb Państwa.
5.
Skarb Państwa obowiązany jest do wyrównania nadpłaty, jeżeli organizacje zobowiązane
do zwrotu wypłaciły organizacjom uprawnionym do jego uzyskania kwoty wyższe od wynikających
z przepisów ust. 1-3.
6.
W sprawach, o których mowa w ust. 4 i 5, w imieniu Skarbu Państwa występują wojewodowie
właściwi ze względu na siedzibę organizacji uprawnionej do uzyskania zwrotu majątku
lub środków finansowych.
1.
Różnica i nadpłata, o których mowa odpowiednio w art. 3
1)
przeniesienia praw do składników majątkowych stanowiących własność Skarbu Państwa
albo przeniesienia - w porozumieniu z właściwym organem gminy - praw do składników
majątkowych stanowiących własność komunalną, za którą odpłatność pokryje Skarb Państwa,
2)
przeniesienia praw do składników majątku restrukturyzowanych bądź prywatyzowanych
przedsiębiorstw państwowych (mienie zbędne) - za zgodą uprawnionego związku zawodowego
lub organizacji społecznej,
3)
nieodpłatnego nabycia - za zgodą Rady Ministrów - akcji jednoosobowych spółek Skarbu
Państwa oraz akcji spółek, w których udział Skarbu Państwa wynosi ponad 50%, z pominięciem
trybu publicznego,
4)
obligacji Skarbu Państwa.
2.
Przepisy ust. 1, a także art. 2 ust. 4 stosuje się do zobowiązań Skarbu Państwa z
tytułu odpowiednio różnicy, wyrównania nadpłaty lub odszkodowania, jeżeli ich wartość
przekracza 10 000 złotych wobec zakładowej organizacji związkowej oraz 100 000 złotych
wobec organizacji związkowych szczebla ponadzakładowego i organizacji społecznych
w stosunku do nadwyżki ponad tę kwotę.
3.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, w porozumieniu z Ogólnopolskim Porozumieniem
Związków Zawodowych i Niezależnym Samorządnym Związkiem Zawodowym „Solidarność”, szczegółowe
zasady i tryb regulowania zobowiązań Skarbu Państwa, o których mowa w art. 3
Za okres od dnia wydania przez Społeczną Komisję Rewindykacyjną orzeczenia o zwrocie
majątku do dnia jego wykonania nalicza się odsetki ustawowe. Przepisy art. 3
Sprawy o zwrot majątku, wszczęte, a nie zakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy, podlegają jej przepisom.
1.
Postępowanie o zwrot majątku wszczyna się na wniosek podmiotów, o których mowa w art.
2 ust. 1 i 2.
2.
Wniosek o wszczęcie postępowania o zwrot majątku powinien zawierać oznaczenie podmiotów,
o których mowa w art. 1 ust. 2 i 3, oraz określenie przedmiotu roszczenia wraz z jego
uzasadnieniem. We wniosku należy wskazać osobę pełnomocnika.
1.
Postępowanie o zwrot majątku prowadzi się przed Społeczną Komisją Rewindykacyjną,
zwaną dalej „Komisją”, działającą przy Ministrze Pracy i Polityki Socjalnej.
2.
Komisja składa się z osób wyznaczonych przez Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w
porozumieniu z innymi ministrami sprawującymi nadzór nad organizacjami społecznymi.
3.
Minister Pracy i Polityki Socjalnej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy
zakres działania, skład osobowy, tryb powoływania oraz organizację Komisji.
4.
Wydatki związane z działalnością Komisji są pokrywane z budżetu państwa, w części
budżetowej organu powołującego Komisję.
W ustawie z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych
(Dz. U. Nr 55, poz. 234, z 1994 r. Nr 43, poz. 163 oraz z 1996 r. Nr 1, poz. 2 i Nr 24, poz. 110) w art. 45 wprowadza się następujące zmiany
1)
ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Nieruchomości Zrzeszenia Związków Zawodowych wraz z ich wyposażeniem, przekazane na
zasadach i w trybie określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 61 ust. 2
ustawy, o której mowa w art. 48 ust. 1 niniejszej ustawy, podlegają podziałowi, w
równych częściach, pomiędzy Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność” i
Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych.
”
;
2)
ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie
„
3.
Minister Pracy i Polityki Socjalnej w terminie do dnia 30 czerwca 1997 r., w oparciu
o inwentaryzację nieruchomości, o których mowa w ust. 1, określi w drodze rozporządzenia
wykazy nieruchomości, które od dnia wejścia w życie rozporządzenia stanowić będą wyłączną
własność Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” lub Ogólnopolskiego
Porozumienia Związków Zawodowych; wykazy te stanowić będą podstawę do ujawnienia prawa
własności w księgach wieczystych.
4.
Minister Pracy i Polityki Socjalnej w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 3, określi
ponadto szczegółowe zasady i tryb
1)
przeniesienia praw do nieruchomości podlegających podziałowi, o którym mowa w ust.
1,
2)
rozliczeń związanych z tym podziałem, jeżeli wartość poszczególnych nieruchomości
nie pozwoli na równy ich podział.
”
;
3)
dodaje się ust. 5-7 w brzmieniu
„
5.
Inwentaryzację, o której mowa w ust. 3, przeprowadzi komisja powołana przez Ministra
Pracy i Polityki Socjalnej.
6.
Minister Pracy i Polityki Socjalnej dokona, w drodze decyzji, rozliczeń, o których
mowa w ust. 4 pkt 2.
7.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3 i 4, Minister Pracy i Polityki Socjalnej wyda
po zasięgnięciu, w trybie określonym w art. 19 ust. 2, opinii Niezależnego Samorządnego
Związku Zawodowego „Solidarność” i Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych.
”
1.
Komisja rozpatruje sprawy na posiedzeniu jawnym w trzyosobowych zespołach orzekających.
Zespoły mogą rozpatrywać sprawy na posiedzeniach wyjazdowych.
2.
Przewodniczącym zespołu orzekającego powinna być osoba dająca gwarancję bezstronnego
rozstrzygania spraw i posiadająca wyższe wykształcenie prawnicze.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia
1.
Komisja rozstrzyga sprawę, wydając orzeczenie mające moc decyzji administracyjnej.
2.
Orzeczenie Komisji jest ostateczne i stanowi tytuł do wszczęcia postępowania egzekucyjnego
w administracji.
3.
Na orzeczenie Komisji przysługuje skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
4
W sprawach rozpatrywanych ponownie przez Komisję w wyniku uchylenia orzeczenia przez
Naczelny Sąd Administracyjny Komisja nie może wydać orzeczenia mniej korzystnego dla
strony skarżącej niż orzeczenie uchylone, chyba że skargę wnosił również inny uczestnik
postępowania.
W sprawach nie uregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
Minister Pracy i Polityki Socjalnej powoła Komisję, o której mowa w art. 5, w terminie
jednego miesiąca od dnia wejścia w życie ustawy.
(pominięty
1
Termin składania wniosków do Komisji upływa z dniem 31 grudnia 1991 r.
2
Nie uwzględnia się upływu terminu, o którym mowa w ust. 1, jeżeli w wyniku postępowania
wszczętego na podstawie wniosku złożonego w tym terminie okaże się, że zobowiązany
do zwrotu jest inny podmiot niż wskazany we wniosku i wnioskodawca zażąda zwrotu majątku
od tego podmiotu.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.