Oświadczenie rządowe z dnia 22 marca 1996 r. w sprawie ratyfikacji przez Rzeczpospolitą Polską Europejskiej konwencji o zwalczaniu terroryzmu, sporządzonej w Strasburgu dnia 27 stycznia 1977 r.

-

dejrzanych o popełnienie przestępstw określo­

nych wart. 1 konwencji.

b) w związku z tym Rząd Republiki Cypru pragnie po nadto powiadomić, że zastrzeżenia i oświadczenia

zgłoszone w dniu 22 stycznia 1971 r. przy składa­

niu dokumentu ratyfikacyjnego Europejskiej konwencji o ekstradycji z dnia 13 grudnia 1957 r. pozostają w mocy."

DANIA

Oświadczenie

zastrzeżenie

zgłoszone

w czasie składania dokumentu ratyfikacyjne go w dniu 27 czerwca 1978 r. (oryginał w jęz.

francuskim)

1. Tymczasowo postanowień konwencji nie stosuje

się do Wysp Owczych oraz Grenlandii.

2. Rząd duński, zgodnie z postanowieniami art. 13

konwencji, a także uwzględniając zobowiązania zawarte w tym artykule, zastrzega sobie prawo odmowy wydania w przypadku jakiegokolwiek przestępstwa określonego wart. 1, które uznaje za przestępstwo polityczne .

FINLANDIA

Zastrzeżenie

zawarte w dokumencie przyw dniu 9 lutego 1990 r.

(oryginał w jęz. angielskim)

jęcia,

Poz. 558

2520 -

złożonym

Rząd Finland ii, zgodnie z postanowieniami art. 13

konwencji, a także uwzględniając zobowiązania za-

warte w tym artykule, zastrzega prawo odmowy wydania w przypadku jakiegokolwiek przestępstwa określonego wart. 1, które uznaje za przestępstwo polityczne .

FRANCJA

Oświadczenie zgłoszone w czasie podpisywania w dniu 27 stycznia 1977 r. (oryginałwjęz.

francuskim)

go prawa karnego i naszej konstytucji, która stanowi

w preambule, iż "każda osoba prześladowana ze

względu na jej działalność na rzecz wolności korzysta

z prawa azylu na te rytorium Republiki".

Jest także jasne, że solidarność, tak podkreślana

w niniejszej konwencji Rady Europy, może zaistnieć

wyłącznie pomiędzy państwami, które podzielają

wspólne ideały wolności i demokracji.

Francja uzależnia zatem wykonywanie konwencji

od pewnych warunków. Zgłosi ona, w chwili ratyfiko wania , konieczne zastrzeżenia uwzględniające powyżej przedstawione obawy i zapewniające, że w żad ­

nym przypadku nie zostaną zagrożone prawa czło­

wieka .

Istnieje ponadto kwestia o wielkim znaczeniu dla

Rządu: chodzi o sukces prac podjętych przez Dziewiąt­

kę w tej samej dziedzinie w następstwie decyzji Rady

Europy z dnia 13 lipca 1976 r. Pragniemy uniknąć ryzyka niezgodności pomiędzy tymi dwoma dokumentami; Rząd nie zamierza zatem ratyfikować konwencji

przed zakończeniem prac nad dokumentem Dziewiąt­

ki.

Podejmowanie d ziałań przeciwko przejawom terroryzmu nie zwalnia nas od zajmowania się problemem politycznym, to jest przyczynami terroryzmu.

Pod wieloma względami, w rzeczywistości , prawdziwa walka z nimi jest walką o sprawiedliwy pokój,

gwarantujący każdej osobie jej usprawiedliw ione

prawa.

Zastrzeżenie

oświadczenia

zgłoszone

w chwili składania dokumentu ratyfikacyjnego w dniu 21 września 1987 r. (oryginał w jęz.

francuskim).

Zastrzeżenie

Rząd Republiki Francuskiej oświadcza, że zastrzega

sobie prawo odmowy wydania , zgodnie z art. 13 ust. 1

konwencji.

Oświadczenia

Decydując się

na podpisanie w dniu dzisiejszym

Europejskiej konwencji o zwalczaniu terroryzmu, Rząd

kierował się chęcią zamanifestowania swojej solidarności z innymi państwami europejskimi w zwalczaniu

zagrożenia, które spowodowało - i nadal powodujeliczne niewinne ofiary i które słusznie wywołuje wzburzenie opinii publicznej .

Podpisanie konwencji jest logicznym następstwem

działań podejmowanych od wielu lat, które pozwoliły

nam przy różnych okazjach na udoskonalenie przepi-

sów prawa wewnętrznego, a także na ratyfikowanie

konwencji haskiej i montrealskiej, dotyczących terroryzmu powietrznego.

1. Francja pragnie przywołać, zgodnie z oświadcze­

niem złożonym w czasie podpisywania konwencji

w dniu 27 stycznia 1977 r., że walkę z terroryzmem należy pogodzić z poszanowaniem podstawowych zasad

naszego prawa karnego i naszej konstytucji, która stanowi w preambule, iż "każda osoba prześladowana ze

względu na jej działalność na rzecz wolności korzysta

z prawa azylu na terytorium Republi ki", a także że wykonywanie Europejskiej konwencji o zwalczaniu terroryzmu nie może powodować ograniczania prawa do

azylu.

2. Rząd Republiki Francuskiej oświadcza, że będzie

postanowienia Europejskiej konwencji o

zwalczaniu terroryzmu wyłącznie do czynów popełnio­

nych po jej wejściu w życie.

stosował

Jest oczywiste, że skuteczność tej walki należy pogodzić z poszanowaniem podstawowych zasad nasze-

-

2521 -

3. Zgodnie z art. 12 ust. 1 konwencji Rząd Republiki Francuskiej oświadcza, że postanowienia Europejskiej konwencji o zwalczaniu terroryzmu mają zastosowanie do terytoriów departamentów europejskich

i zamorskich Republiki Francuskiej.

GRECJA

Zastrzeżenie

zawarte w liście Stałego

Przedstawiciela Grecji z dnia 5 wrzesnla

1988 r., zarejestrowanym w Sekretariacie Generalnym w dniu 6 września 1988 r. 1 ) (oryginał

w jęz. francuskim)

Grecja oświadcza, na podstawie art. 13 Europejskiej konwencji o zwalczaniu terroryzmu, że zastrzega

sobie prawo, zgodnie z ustępem pierwszym tego artykułu, odmowy wydania za jakiekolwiek przestępstwo

określone wart. 1 konwencji, jeżeli podejrzany o popeł­

nienie przestępstwa został oskarżony ze względu na

swoją działalność na rzecz wolności.

11 Treść listu

"Panie Sekretarzu Generalny,

Jak Pan wie, w dniu 4 sierpnia 1988 r. Grecja złożyła dokument ratyfikacyjny Europejskiej konwencji o zwalczaniu

terroryzmu, sporządzon ej w Strasburgu dnia 27 stycznia

1977 r.

Jak zaznaczono wprost w dokumencie iatyfikacyjnym,

wzmiankowana konwencja została zatwierdzona w Grecji

przez ustawę nr 1789/1988, ogłoszoną w Dzienniku Ustaw

Nr 133 z dnia 20 czerwca 1988 r. (część A) . Otóż wart. 1 tej

ustawy, której tekst oryginalny w jęz . greckim przedstawiam

w załączeniu, po zwyczajowej formule zatwierdzenia konwencji następuje oświadczenie, że zatwierdzenie nastąpiło

z następującym zastrzeżeniem Parlamentu

»Grecja oświadcza , na podstawie art. 13 Europejskiej

konwencji o zwalczaniu terroryzmu, że zastrzega sobie prawo, zgodnie z ustępem pierwszym tego artykułu, odmowy

wydania za jakiekolwiek przestępstwo określone wart. 1 konwencji, jeżeli podejrzany o popełnienie przestępstwa został

oskarżony ze względu na swoją działalność na rzecz wolności« .

Jest jasne, że wzmianka o ustawie nr 1789/1988, zarówno bezpośrednia , jak i ogólna, zawarta w naszym dokumencie ratyfikacyjnym, odnosi się do całego artykułu 1 tej ustawy, który stanowi jej najważniejszy przepis materialny, a także że w sposób oczywisty zawiera powyższe zastrzeżenie . Zastrzeżenie należy zatem traktować jako nieodłączną część dokumentu ratyfikacyjnego , tak jak stanowi ono integralną

część wymienionej ustawy zatwierdzającej konwencję.

Niestety, na skutek błędu, zastrzeżenie to nie zostało

w sposób jasny i szczególny zgłoszone jako takie Sekretariatowi Genera lnemu w czasie składania dokumentu ratyfikacyjnego, jak wymaga tego zwykła praktyka w takich przypadkach .

Tak więc, w celu naprawy tego błędu, uzupełnienia i wyjaśnienia naszego dokumentu ratyfikacyjnego niniejszym

przekazujemy Panu, jako depozytariuszowi konwencji, tekst

powyżej przedstawionego zastrzeżenia , które wywoła skutek

w dniu, w którym konwencja wejdzie w życie w stosunku do

Grecji .

Przepraszając za ten błąd, proszę Pana, Panie Sekretarzu

Generalny, o przyjęcie wyrazów najwyższego szacunku".

Poz. 558

HOLANDIA

Zastrzeżenie i oświadczenie zawarte w dokumencie przyjęcia złożonym w dniu 18

kwietn ia 1985 r. (oryginał w jęz. angielskim)

1. Królestwo Holandii przyjmuje

Królestwa w Europie.

konwencję

dla

2. W poszanowaniu art. 13 ust. 1 konwencji Królestwo Holandii zastrzega prawo odmowy wydania

w odniesieniu do jakiegokolwiek przestępstwa określonego wart. 1 konwencji, łącznie z usiłowaniem popełnienia takiego przestępstwa i udziałem w jego popełnieniu, jeżeli uzna je za przestępstwo polityczne lub

przestępstwo mające związek z przestępstwem politycznym.

ISLANDIA

Zastrzeżenie zawarte w dokumencie ratyfikacyjnym, złożonym w dniu 11 lipca 1980 r.

(oryginał w jęz. angielskim)

Rząd Islandii, zgodnie z postanowieniami art. 13

konwencji, a także uwzględniając zobowiązania zawarte w tym artykule, zastrzega prawo odmowy wydania

w przypadku jakiegokolwiek przestępstwa określone­

go wart. 1, które uznaje za przestępstwo polityczne,

przestępstwo mające związek z przestępstwem politycznym lub przestępstwo popełnione z pobudek politycznych.

MALTA

Zastrzeżenia zawarte w liście Pierwszego

Wicepremiera oraz Ministra Sprawiedliwości

i Spraw Parlamentarnych Malty z dnia 5 listopada 1986 r., wręczonym Sekretarzowi Generalnemu w czasie podpisywania konwencji

w tym samym dniu (oryginał w jęz. angielskim)

-

Rząd

Republiki Malty podpisuje niniejszą kon-

wencję z zastrzeżeniem postanowień konstytucji maltańskiej odnoszących się

do ekstradycji za przestęp­

stwa o charakterze politycznym; ponadto oświadcza,

że zgodnie z art. 13 ust. 1 konwencji zastrzega prawo

odmowy wydania za jakiekolwiek przestępstwo określone wart. 1 konwencji, jeżeli uzna je za przestępstwo

polityczne, mające związek z przestępstwem politycznym albo przestępstwo popełnione z pobudek politycznych.

-

Rząd Republiki Malty oświadcza ponadto, że nie

uważa się za związany postanowieniami art. 2 i zastrze-

ga prawo odmowy udzielenia pomocy prawnej w sprawach karnych, jeżeli władze maltańskie uznają czyn za

przestępstwo polityczne, mające związek z przestęp­

stwem politycznym albo przestępstwo popełnione

z pobudek politycznych.

NIEMCY

Oświadczenie zawarte w

liście Stałego

Przedstawiciela Republiki Federalnej Niemiec