Oświadczenie rządowe z dnia 10 czerwca 1996 r. w sprawie ratyfikacji przez Rzeczpospolitą Polską Porozumienia europejskiego w sprawie osób uczestniczących w postępowaniu przed Europejską Komisją oraz Europejskim Trybunałem Praw Człowieka.

-

2459 -

Poz . 535 i 536

Po zapoznaniu się z powyższym porozumieniem, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że

-

porozumienie zostało uznane za słuszne,

-

Rzeczpospolita Polska ratyfikuje porozumienie, zgłaszając jednocześnie zastrze ż enia w tryb ie art. 4

ust. la i ust. 2a, według treści zamieszczonej w oddzielnym piśmie * ),

-

porozumienie ze zgłoszonymi zastrzeżeniami będzie niezmiennie zachowywane .

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 27 lutego 1996 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej : A. Kwaśniewski

L.S.

Minister Spraw Zagranicznych: O. Rosati

536

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 10 czerwca 1996 r.

w sprawie ratyfikacji przez Rzeczpospolitą Polską Porozumienia europejskiego w sprawie osób uczestniczą­

cych w postępowaniu przed Europejską Komisją oraz Europejskim Trybunałem Praw Człowieka.

Podaje się niniejszym do wiadomości, że zgodnie

z artykułem 7 ustęp 2 Porozumienia europejskiego

w sprawie osób uczestniczących w postępowaniu

przed Europejską Komisją oraz Europejskim Trybunałem Praw Człowieka, sporządzonego w Londynie dnia

6 maja 1969 r., został złożony dnia 12 kwietnia 1996 r.

Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy, jako depozytariuszowi tego porozumienia, dokument ratyfikacji

wymienionego porozumienia przez Rzeczpospolitą

Polską.

W trakcie składania dokumentu ratyfikacyjnego zostały złożone zastrzeżenia następującej treści

Norwegia

Luksemburg

Cypr

Zjednoczone Królestwo

Wielkiej Brytanii

i Irlandii Północnej

Belgia

Malta

Irlandia

Szwecja

Holandia

Szwajcaria

Niemcy

Włochy

,,1. Rzeczpospolita Polska oświadcza, iż w jej interpretacji artykuł 4 ustęp la nie będzie miał zastosowa nia do osób zatrzymanych, tymczasowo aresztowanych, skazanych pozbawionych wolności oraz

wobec których sąd orzekł umieszczenie w zakładzie

psych iatrycznym.

2. Postanowienia artykułu 4 ustęp 2a nie mają zastosowania do obywateli polskich."

Zgodnie z artykułem 8 ustęp 2 porozumienie westosunku do Rzeczypospolitej Polskiej

dnia 13 maja 1996 r.

szło w życie w

Jednocześnie podaje się do wiadomości, co nastę­

puje

1. Zgodnie z artykułem 8 ustęp 1 wymienionego porozumienia weszło ono w życie dnia 17 kwietnia 1971 r.

Austria

Portugalia

Liechtenstein

Francja

Dania

San Marino

Hiszpania

Finlandia

Słowenia

Węgry

Republika Czeska

1 lipca 1970 r.

10 w rześnia 1970 r.

12 listopada 1970 r.

24 lute go 1971 r.

16 marca 1971 r.

30 kwietnia 1971 r.

9 listopada 1971 r.

20 grudnia 1971 r.

28 stycznia 1972 r.

28 listopada 1974 r.

3 kwietnia 1978 r.

6 stycznia 1981 r.

17 lipca 1981 r.

23 lipca 1981 r.

26 stycznia 1984 r.

27 lutego 1984 r.

7 m arca 1984 r.

22 marca 1989 r.

23 czerwca 1989 r.

27 lutego 1991 r.

27 maja 1994 r.

12 stycznia 1996 r.

27 marca 1996 r.

2. Oświadczenia i zastrzeżenia złożone podczas składania dokumentów ratyfikacyjnych,

przystąpienia lub składania podpisu

BUŁGARIA

Oświadczenie z dnia 29 września

1994 r., zło­

przez Stałego Przedstawiciela Sekretarzowi Generalnemu podczas składania

podpisu

dnia 3 października 1994 r. (tekst oryginalny w ję­

zyku angielskim)

żone

Następujące państwa stały się jego stronami, skła­

dając dokumenty ratyfikacyjne lub dokumenty przystą­

pienia w niżej podanych datach

* ) Zastrzeżen i a

,,1 . Rzeczpospolita Polska o ś wiadcza, i ż w jej interpretacj i arty k uł 4 ustęp 1a nie będ z ie miał zastosowani a do osób za trzy ma nych, tymczasowo aresztowanych , skazanych pozbawionych wolności oraz wobec których sąd orzekł umieszczen ie w za kł a d z i e psychi atrycznym.

2. Postanowienia artykułu 4 ustęp 2a ni e mają zastosowan ia do obywateli polskich .",

-

2460 -

Republika Bułgarii oświadcza, że postanowienia artykułu 4 ustęp 2a nie będą miały zastosowania do jej

Poz. 536

kumentu ratyfikacyjnego dnia 6 stycznia 1981 r.

(tekst oryginalny w języku francuskim)

obywateli.

FRANCJA

Oświadczenie zawarte w dokumencie ra t yfi kacyjnym złożonym 27 lutego 1984 r. (tekst

oryginalny w języku francuskim)

1. Rząd Republiki Francuskiej oświadcza, iż w jego

interpretacji artykuł 4 ustęp la nie ma zastosowania do

osób zatrzymanych.

2. Stosując artykuł 4 ustęp 1 cudzoziemcy, o których

mowa w artykule 1 ustęp 1 porozumienia, będą musieli

posiadać dokumenty wymagane przy wjeździe do Fran cji i w razie konieczności uzyskać niezbędną wizę. Ponadto cudzoziemcy wydaleni z terytorium francuskiego

będą zobowiązani uzyskać tzw. "wizę specjalną". Wizy

takie będą wydawane w najkrótszym czasie przez właści­

we francuskie urzędy konsularne, z zastrzeżeniem postanowień artykułu 4 ustęp lb) porozumienia.

Republiki Francuskiej oświadcza , iż ze

względu na postanowienia artykułu 4 ustęp 4 w jego

interpretacji ustęp 2a) tego artykułu nie ma zastosowania na terytorium francuskim do osób mających stałe

miejsce zamieszkania we Francji.

3.

Rząd

REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC

Zastrzeżenia i oświadczenie z dnia 3 kwietnia 1978 r., przekazane przez Stałego Przedsta wiciela tego samego dnia Sekretarzowi Generalnemu podczas składania dokumentu ratyfikacyjnego (tekst oryginalny w języku angielskim)

Zastrzeżenia

Podczas składania dokumentu ratyfikacyjnego Stały Przedstawiciel oświadcza, iż rząd RFN składa nastę­

pujące zastrzeżenia do porozumienia

1. Stosując artykuł 3 ustępy 1 i 2 porozumienia, ingerencja władz publicznych, wykraczająca poza zakres

artykułu 3 ustęp 3, może mieć miejsce pod warunkiem,

że jest ona przewidziana przez prawo i niezbędna w demokratycznym społeczeństwie do zapobieżenia przestępstwom.

2. Postanowienia artykułu 4 ustęp 2a porozumienie

nie będą miały zastosowania do Niemców w znaczeniu

Ustawy Zasadniczej RFN.

Postanowienie artykułu 4 ustęp 2a porozumienia

nie ma zastosowania do obywatel i włoskich.

HOLANDIA

Oświadczenie zawarte w dokumencie przyję­

cia, złożonym 28 stycznia 1972 r. (tekst oryginalny

w języku francuskim)

Rząd Królestwa Holandii przyjmuje w całości postanowienia wyżej wymienionego porozumienia w odniesieniu do Królestwa w Europie oraz Surinamu i Antyl i Holenderskich.

Oświadczenie

z dnia 24 grudnia 1985 r. zło­

przez Stałego Przedstawiciela Holandii,

zarejestrowane w Sekretariacie Generalnym

dnia 3 stycznia 1986 r. (tekst oryginalny w języku

angielskim)

żone

Wyspa Aruba, która w chwili obecnej nadal stanowi część Antyli Holenderskich , uzyska autonomię wewnętrzną jako kraj wchodzący w skład Królestwa Holandii z dniem 1 stycznia 1986 r. W związku z tym począwszy od tej daty w skład Królestwa nie będą wchodzić dwa kraje, tj. Holandia (Królestwo w Europie) i Antyle Holenderskie (położone w regionie Karaibów), lecz

trzy, tj. dwa wyżej wymienione i Aruba.

W związku z tym, że zmiany, jakie zajdą w dniu

stycznia 1986 r., dotyczą jedynie wewnętrznych stosunków konstytucyjnych w Królestwie Holandii i Królestwo jako takie pozostaje podmiotem prawa międzyna­

rodowego, z którym są zawierane umowy, wspomniane zmiany nie będą wywierały skutków w zakresie prawa międzynarodowego w stosunku do umów zawartych przez Królestwo i które mająjuż zastosowanie wobec Antyli Holenderskich, w tym Aruby. Umowy te pozostaną w mocy w stosunku do Aruby w jej nowym

charakterze jako kraju wchodzącego w skład Królestwa . Dlatego też w stosunku do Królestwa Holandii

umowy te od dnia 1 stycznia 1986 r. będą miały zastosowanie do Antyli Holenderskich (bez Aruby) i do Aruby.

W rezultac ie, odnośnie do Królestwa Holandii wymienione w załączniku umowy, których stroną jest Królestwo Holandii i które mają zastosowanie do Antyli

Holenderskich, począwszy od dnia 1 stycznia 1986 r.

będą miały zastosowanie do Antyli Holenderskich

i Aruby.

Oświadczenie

Lista umów, których dotyczy oświadczenie

Niniejsze porozumienie będzie również miało zastosowanie do terytorium Berlina, wywołując skutki od

dnia wejścia w życie dla RFN.

67. Porozumienie europejskie w sprawie osób

uczestniczących w postępowaniu przed Europejską Komisją oraz Europejskim Trybunałem Praw Człowieka.

WŁOCHY

HISZPANIA

Oświadczenie

z dnia 17 grudnia 1980 r., zło ­

żone przez Stałego Przedstawiciela Włoch Sekretarzowi Generalnemu podczas składania do -

Oświadczenie z dnia 26 czerwca

żone

przez

Stałego

1987 r., zło­

Przedstawiciela Hiszpanii,

-

2461 -

zarejestrowane w Sekre t aria c ie Generalnym

dnia 30 czerwca 1987 r. i odnowione podczas

składania

dokumentu ra tyfikacyjnego dnia

23 czerwca 1989 r. (tekst oryginalny w językach francuskim i hiszpańskim)

Królestwo Hiszpanii oświadcza, iż postanowienia

artykułu 4 ustęp 2 nie ma j ą zastosowan ia do jej obywa-

teli.

SZWAJCARIA

Oświadczen i e zawarte w dokumencie ratyfikacyjnym złożonym 28 l i stopad a 1974 r. (tekst

oryginalny w języku francuskim)

Szwajcarska Rada Federalna oświadcza , iż postanowienia artykułu 4 ustęp 2a porozumienia nie będą

miały zastosowania do obywateli szwajcarskich oskarżonych lub skazanych w Szwajcarii za ciężkie przestęp­

stwa przeciwko państwu, obronie narodowej lub potencjałowi obronnemu państwa .

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII

I IRLANDII PÓŁNOCNEJ

Oświadczenie z dnia

19 pa ź dziernika 1971 r.,

przez Stałego Przedstawiciela Zjednoczonego Królestwa, zarejestrowane w Sekreta -

Poz. 536 i 537

riacie Generalnym dnia 20 października 1971 r.

(tekst oryginalny w języku angielskim)

Zgodnie z artykułem 9 ustęp 2 Porozumienia europejskiego w sprawie osób uczestniczących w postępo­

waniu przed Europejską Komisją oraz Europejskim Trybunałem Praw Człowieka, mam zaszczyt oświadczyć

w imieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytani i

i Irlandii Północnej, że na podstawie niniejszej notyfikacji postanowienia tego porozumienia będą miały za stosowanie do następujących terytoriów: Jersey,

Guernsey i Wyspy Man.

REPUBLIKA CZESKA

Oświadczenie zawarte w dokumencie ratyfi kacyjnym złożonym 27 marca 1996 r. (tekst

oryginalny w języku angielskim)

Postanowienia artykułu 4 ustęp 2a nie mają zastosowania do obywateli Republiki Czeskiej .

3. Informacje o państwach, które w terminie póź ­

niejszym staną się stronami powyższego porozumienia , można uzyskać w Departamencie Prawno-Trakta towym Ministerstwa Spraw Zagranicznych.

złożone

Minister Spraw Zagranicznych: D. Rosati

537

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 20 sierpnia 1996 r.

w sprawie sposobu organizowania i prowadzenia działalności w dziedzinie promocji zdrowia psychicznego

i zapobiegania zaburzeniom psychicznym.

Na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy z dn ia 19 sierpnia

1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. Nr 111,

poz. 535) zarządza się, co następuje

§ 2. Działania w zakresie p romocji zdrowia psychicznego i zapobiegania zaburzeniom psychicznym

są realizowane w szczególności przez

§ 1. 1. Organy administracj i rządowej i samorzą­

du terytorialnego, publiczne z akłady op ieki zdrowotnej, jednostki pomocy społecznej, s z koły i uczelnie,

zakłady penitencjarne, placówki resocjalizacyjne,

jednostki wojskowe są zobowiąz ane do organizowania i prowadzenia działań w zakresie promocji zdrowia psychicznego i zapobiegani a zaburzeniom psychicznym.

1) rozwijanie w społeczeństwie wiedzy i umiejętności

potrzebnych człowiekowi do samorozwoju i samorealizacji, radzenia sobie ze stresami i wymaganiami środowiska oraz zwiększania kontroli nad swoim zdrowiem psychicznym,

2. W działaniach, o których mowa w ust. 1, mogą

stowarzyszenia i inne organizacje społeczne, fundacje, samorządy zawodowe, kościoły

i związki wyznan iowe, grupy samopomocy pacjentów

i ich rodzin oraz inne osoby prawn e i fizyczne.

2) kształtowanie zachowań i stylów życia korzystnych

dla zdrowia psychicznego, w tym zapobiegających

nadużywaniu alkoholu, używaniu innych substan cji psychoaktywnych i paleniu tytoniu,

uczestniczyć

3) uwzględnianie zagadnień promocji zdrowia psychicznego i zapobiegania zaburzeniom psychicznym w programach nauczania, a także w progra-