Legislator Case Law & Legislation
DU_1996_529 PL

Konwencja między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Maroka w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Rabacie dnia 24 października 1994 r.

1 Articles / Provisions · Poland
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Statutory Text (1 Articles)

Dz.U. 1996 nr 110 poz. 529 inForce

-

2432 -

Poz. 528 i 529

528

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 5 lipca 1996 r.

w sprawie wymiany dokumentów ratyfikacyjnych Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Wielkim Księ­

stwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Luksemburgu dnia 14 czerwca 1995 r.

Podaje się niniejszym do w iado mo ś ci, że zg odni e

z artykułem 30 ustęp 1 Konwencji między Rz e cząpo ­

spolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburg a

w sprawie unikania podwójnego opod atkowania

w zakresie podatków od dochodu i majątku,

sporządzonej w Luksemburgu dnia 14 czerwca 1995 r.,

dokonana została w Warszawie dnia 1 lipca 1996 r.

wymiana dokumentów ratyfikacyjnych wymienionej

konwencji.

Zgodnie z postanowieniem artykułu 30 ustęp 2 powyż­

szej konwencji wchodzi ona w życie dnia 31 lipca 1996 r.

Minister Spraw Zagranicznych: D. Rosati

529

KONWENCJA

między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Maroka w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku,

sp o rządzona w Rabacie dnia 24 października 1994 r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wi a domości

W dniu 24 października 1994 r. została sporządzona w Rabacie Konwencja między Rządem Rzeczypospolitej

Polskiej a Rządem Królestwa Maroka w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu

się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku w następującym brzmieniu

KONWENCJA

Artykuł 2

między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem

Królestwa Maroka w sprawie unikania podwójnego

opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku

Podatki, których dotyczy konwencja

PREAMBUŁA

Rząd

Rzeczypospolitej Polskiej i Rząd Królestwa

Maroka,

pragnąc zawrzeć konwencję

w celu unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu

się od podatków od dochodu i majątku,

uzgodniły, co następuje

1. Niniejsza konwencja dotyczy, bez względu na

sposób poboru, podatków od dochodu i od majątku,

które pobiera się na rzecz każdego Umawiającego się

Państwa, jego jednostek terytorialnych lub władz lokalnych.

2. Za podatki od dochodu i od majątku uważa się

wszystkie podatki, które pobiera się od całego dochodu i od całego majątku albo od części dochodu lub majątku, włączając podatki od zysku z przeniesienia tytułu własności majątku ruchomego lub nieruchomego,

jak również podatki od przyrostu majątku .

Artykuł 1

Zakres podmiotowy

Niniejsza konwencja dotyczy osób m ających m iejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym lub w obu

Umawiających się Państwach.

3. Do aktualnie istniejących podatków, których dotyczy konwencja, należą w szczególności

a) w Rzeczypospolitej Polskiej

1) podatek dochodowy od osób fizycznych,

-

2433 -

2) podatek dochodowy od osób prawnych;

(zwane dalej "podatkami polskimi");

b) w Królestwie Maroka

1) podatek od spółek,

2) powszechny podatek od dochodu, w tym danina

od dochodu z wykonywania zawodu lub z posiadania nieruchomości ziemskiej, wyłączone z powszechnego podatku od dochodu,

3) podatek od dochod u z akcji lub u dzia łów i podobnych dochodów,

4) podatek od zysków z nieruchomości,

5) udział w solidarn ośc i narod owej,

6) podatek od lokat o stałym dochodzie,

7) podatek miejski i podatek budowlany,

8) podatek od patentów i podatek od koncesji na

prowadzenie wyszynku;

(zwane dalej "podatkami marokańskimi").

4. Niniejsza konwencja będzie miała również zastosowanie do wszystkich podatków takiego samego

lub podobnego rodzaju, które po podpisaniu niniejszej

konwencji będą wprowadzone przez każde Umawiają­

ce się Państwo obok istniejących podatków, o których

mowa w niniejszym artykule, lub w ich miejsce. Wła­

ściwe władze Umawiających się Państw będą informowały się wzajemnie o wszystkich zasadniczych

zmianach dokonanych w ich ustawodawstwach podatkowych.

d) określenie "obywatele" oznacza osoby fizyczne posiadające obywatelstwo Umawiającego się Pań ­

stwa i osoby prawne, spółki osobowe lub stowa rzyszenia utworzone na podstawie ustawodawstwa obowiązującego w Umawiającym się Pań­

stwie;

e) określenie "oso ba" o bejm uje os obę fizyczn ą , spół­

kę oraz każde inne zrzeszenie osób;

f) określenia "przedsiębiorstwo Umaw iaj ącego się

Państwa" i "przedsiębiorstwo drugiego Umawi asię

Państwa"

oznaczają odpowiednio

jącego

przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą

miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiają­

cym się Państwie i przedsiębiorstwo prowadzone

przez osobę mając ą miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie ;

g) określenie "spółka" oznacza każdą osobę prawną

lub każdą inną jednostką organizacyjną, którą dla

celów podatkowych traktuje się jako osobę prawną;

h) określenie "transport międzynarodowy" oznacza

wszelki transport statkiem morskim lub statkiem

powietrznym, eksploatowanym przez przedsię ­

biorstwo, którego miejsce faktycznego zarządu

znajduje się w Umawiającym się Państwie, z wyjąt­

kiem przypadku, gdy taki statek morski lub statek

powietrzny jest eksploatowany wyłącznie między

miejscami położonymi w drugim Um a wiają cym

się Państwie;

i) określenie "właściwa władza " oznacza

-

w przypadku Rzeczypospolitej Polskiej - Ministra Finansów lub jego należycie upoważnione­

go przedstawiciela,

-

w przypadku Królestwa Maroka - Ministra od powiedzialnego za finanse lub jego należycie

upoważnionego lub wyznaczonego przedstawi ciela.

Artykuł 3

Ogólne definicje

1. W rozumieniu niniejszej konwencji, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej

a) określenie "Polska" oznacza Rzeczpospolitą Polską,

w tym każdy obszar poza wodami terytorialnymi

Polski, który zgodnie z prawem międzynarodowym

został określony lub który może być określony na

mocy ustawodawstwa polskiego jako obszar, na

którym Polska może sprawować suwerenne prawa

w zakresie poszukiw a ń i eksploatacji zasobów naturalnych dna morski ego i jego podgl ebia;

b) określenie "Maroko" oznacza Królestwo Maroka,

a użyte w sensie geograficznym oznacza terytorium Maroka, jak i terytorium przyległe do wód terytorialnych Maroka i traktowane dla celów podatkowych jako terytorium narodowe, na którym Maroko zgodnie z prawem międzynarodowym może

sprawować prawa w odniesieniu do dna i podglebia morskiego, jak również do ich zasobów naturalnych (szelf kontynentalny);

c) określenia "Umawiające się Państwo" i "drugie

Umawiające się Państwo" oznaczają, zależnie od

kontekstu, Polskę lub Maroko;

2. Przy stosowaniu niniejszej konwencji przez Umawiające się Państwo, jeżeli z treści przepisu nie wynika

inaczej, każde określenie w niej nie zdefiniowane bę­

dzie miało takie znaczenie, jakie przyjmuje się zgodnie

z prawem tego Państwa w zakresie podatków, do których ma zastosowanie niniejsza konwencja.

Artykuł 4

Miejsce zamieszkania lub siedziba

1. W rozumieniu niniejszej konwencji określenie

"osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę

w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą oso bę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega

tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu,

miejsce rejestracji albo inne kryterium o podobnym

charakterze. Jednakże określenie to nie obejmuje

osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Pań­

stwie, w zakresie dochodu osiąganego tylko w tym

-

Dzien nik Ustaw Nr 110

Państw ie lub z tytułu

w t y m Państwie.

majątku

położonego

2434 -

4. Bez względu na poprzednie postanowienia tego

tylko

2. Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiaj ących się Państwach, to jej status określa się według

n as tępujących zasad

a) osob ę uważ a się za mającą miejsce zamieszkania

w tym Państwie, w któ rym posiada ona stałe miejsce zamieszkan ia; jeżeli posiada ona stałe miejsce

zamieszka nia w obu Umawiających się Państwach,

to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania

w tym Państwie, z którym ma ona silniejsze powią­

zania oso biste i gospodarcze (ośrodek interesów

życiowych);

b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba

pos iada ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli

nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania

w żad nym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Pań ­

stwie, w którym zazwyczaj przebywa;

c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Państwach

lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to

uważa się jąza mającą miejsce zamieszkania wtym

Państwie, którego jest obywatelem;

artykułu określenie "zakład" nie obejmuje

a) placówek, które służą wyłąc zn ie do składowania,

wystawiania albo wydawania dóbr lub towarów

należących do przedsiębiorstwa;

b) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należą­

cych do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu składo­

wania, wystawiania albo wydawania;

c) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należą­

cych do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo;

d) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;

e) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu

prowadzenia dla przedsiębiorstwa jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym

lub pomocniczym;

f) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu wy-

konywania jakiegokolwiek

spra wę w drodze wzajemnego porozumienia.

Zakład

1. W rozumieniu niniejszej konwencji określenie

oznacza stalą placówką, przez którą całkowi ­

cie lub częściow o prowadzona jest działalność przed "zakład"

s ię biorstwa.

2. Określenie "zakład" obejmuje w szczególności

5. Bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2, jeżeli osoba, z wyjątkiem niezależnego przedstawiciela

w rozumieniu ustępu 6, działa w imieniu przedsiębior­

stwa i osoba ta posiada i zwyczajowo wykonuje peł­

nomocnictwo do zawierania umów w Umawiającym

się Państwie w imieniu przedsiębiorstwa, to uważa

się, że przedsiębiorstwo to posiada zakład w tym Pań­

stwie w zakresie prowadzenia każdego rodzaju działalności, który osoba ta podejmuje dla przedsiębior­

stwa, chyba że czynności wykonywane przez tę osobę

ograniczają się do rodzajów działalności wymienionych w ustępie 4, które, gdyby były wykonywane za

pośrednictwem stałej placówki, nie powodowałyby

uznania tej placówki za zakład na podstawie postanowień tego ustępu.

a) miejsce zarządu,

b) filię,

c) biuro,

d) zakład fabryczny,

e) warsztat i

f) kopa lni ę , źr ódło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych .

3. Plac, na którym trwają prace budowlane lub

m onta żowe, stanowi zakład tylko wtedy, gdy obiekt lub

prace trwaj ą dłuże j niż sześć miesięcy.

rodzajów

tery a) do e), pod warunkiem jednak, że całkowita

działalność tej placówki, wynikająca z takiego połą­

czenia rodzajów działalności , ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy.

władze Umawiają cych s i ę Państw rozstrzygną tę

Artykuł 5

połączenia

działalności, o których mowa w tym ustępie od li-

d ) j eże li osoba jest obywatelem obydwu Państw lub

nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe

3. Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba nie będąca osobą fizyczną ma siedzibę w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą siedz ib ę w tym Umawiającym się Państwie, w którym

znajduje się miejsce jej faktycznego zarządu.

Poz. 529

6 . Nie uważa się, że przedsiębiorstwo posiada zakład w Umawiającym się Państwie tylko z tego powo-

du, że wykonuje ono w tym Państwie czynności przez

maklera, generalnego komisanta albo każdego innego niezależnego przedstawiciela , pod warunkiem że

te osoby działają w ramach swojej zwykłej działalno­

ści .

7. Fakt, że spółka mająca siedzibę w Umawiającym

kontroluje lub jest kontrolowana przez

spółkę, która ma siedzibę w drugim Umawiającym się

Państwie albo która prowadzi działalność w tym drugim Państwie (przez posiadany tam zakład albo w inny

sposób), nie wystarcza, aby którąkolwiek z tych spółek

uważać za zakład drugiej spółki.

się Państwie

2435 -

Artykuł 6

Poz. 529

administracyjnymi, niezależnie od tego, czy powstały

w tym Państwie, w którym położony jest zakład, czy

gdzie indziej .

Dochód z nieruchomości

1. Dochód osiągany przez osobę mającą miejsce

zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Pań ­

stwie z majątku nieruchomego (włączając dochód z gospodarstwa rolnego i leśnego), położonego w drugim

Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany

w tym drugim Państwie.

2. Określenie "majątek nierucho m y" posiada takie

znaczenie, jakie przyjmuje się we d ług prawa tego

Umawiającego si ę Państwa, na którego terytorium dany majątek jest położony. W każdym przypadku określenie to obejmuje przynależność do majątku nieruchomego, a w szczególności budynki, żywy i martwy

inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do

których mają zastosowanie przepisy prawa powszech nego dotyczące własności ziemi, prawa użytkowania

nieruchomości, jak również prawa do stałych lub

zmiennych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa

do eksploatacji zasobów mineralnych, źródeł i innych

zasobów naturalnych; statki morskie, barki i statki powietrzne nie stanowią majątku nie ruchomego.

3. Postanowienia ustępu 1 stosuje się do dochodu

osiąganego z bezpośredniego użytkowania, dzierżawy

4. Jeżeli w Umawiającym się Państwie istnieje zwyczaj ustalania zysków zakładu przez podział całkowi ­

tych zysków przedsiębiorstwa na jego poszczególne

części, żadne postanowienie ustępu 2 nie wyklucza

ustalenia przez to Umawiające się Państwo zysku do

opodatkowania według zwykle stosowanego podziału;

sposób stosowanego podziału zysku musi jednak być

taki, żeby wynik był zgodny z zasadami zawartymi

w tym artykule.

5. Nie można przypisać zakładowi zysku tylko z tytułu samego zakupu dóbr lub towarów przez ten zakład

dla przedsiębiorstwa.

6. Przy stosowaniu poprzednich ustępów ustalanie

zysków zakładu powinno być dokonywane każdego roku w ten sam sposób, chyba że istnieją uzasadnione

powody, aby postąpić inaczej.

7. Jeżeli w zyskach mieszczą się dochody, które zostały odrębnie

uregulowane w innych artykułach niniejszej konwencji, postanowienia tych innych artyku łów nie będą naruszane przez postanowien ia tego artykułu .

lub innego rodzaju użytkowania majątku nieruchomego.

4. Postanowienia ustępów 1 i 3 stosuje się również

do dochodu z majątku nieruchomego przedsiębior ­

stwa i do dochodu z majątku nieruchomego służącego

do wykonywania wolnego zawodu .

Artykuł 7

Zyski przedsiębiorstw

1. Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Pań ­

stwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie,

chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność

w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położo­

ny tam zakład . Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą

być opodatkowan e w drugim Państwie, jednak tylko

w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane takiemu

zakładowi.

2. Z zastrzeżeniem postanowień ustępu 3, jeżeli

przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa wykonuje działalność w drugim Umawiającym się Pań­

stwie poprzez

położony

tam

zakład ,

to w

każdym

Umawiającym się Państwie należy przypisać takiemu

zakładowi takie zyski, jakie mógłby on osiągnąć , gdy-

by wykonywał taką samą lub podobną działalność

w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależ ­

ny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest

Artykuł 8

Żegluga morska, śródlądowa i transport lotniczy

1. Zyski osiągane z eksploatacji w transporcie mię­

dzynarodowym statków morskich lub statków powietrznych podlegają opodatkowaniu tylko w tym

Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się

miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa.

2. Zyski osiągane z eksploatacji barek w transporcie śródlądowym podlegają opodatkowaniu tylko

w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje

się miejsce faktycznego zarządu.

3. Jeżeli miejsce faktycznego zarządu przedsiębior­

stwa żeglugowego lub przedsiębiorstwa żeglugi śród ­

lądowej znajduje się na pokładzie statku lub barki, to

uważa się , że znajduje się ono w tym Umawiającym się

Państwie, w którym znajduje się port macierzysty statku lub barki, a jeżeli statek lub barka nie ma portu macierzystego - to w tym Umawiającym się Państwie,

w którym osoba eksploatująca statek lub barkę ma

miejsce zamieszkania lub siedzibę.

4. Postanowienia ustępu 1 stosuje się również do

zysków pochodzących z uczestnictwa w umowie poolowej, we wspólnym przedsiębiorstwie lub w międzyna ­

rodowym związku eksploatacyjnym .

Artykuł 9

Przedsiębiorstwa powiązane

zakładem.

3. Przy ustalaniu zysków zakładu dopuszcza się odliczanie nakładów ponoszonych dla tego zakładu,

włącznie z kosztami zarządzania i ogólnymi kosztami

1. Jeżeli

al przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa ma

bezpośredni lub pośredni udział w zarządzaniu,

-

2436 -

kontro li lub w kapitale przedsiębiorstwa drugiego

Umawiającego się Państwa albo

b) te same osoby mają bezpośredni lub pośredni

udział w zarządzaniu, kontroli lub w kapitale przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa i przedsię­

biorstwa drugiego Umawiającego się Państwa

i jeżeli w jednym i w drugim przypadku między dwoma przedsiębiorstwami w zakresie ich stosunków

handlowych lub finansowych zostaną umówione

lub narzucone warunki różniące się od warunków,

które ustaliłyby między sobą niezależne przedsię ­

biorstwa , to zyski, które osiągnęłoby jedno z przedsiębiorstw bez tych warunków, ale których z powodu tych warunków nie osiągnęło, mogą być uznane

za zyski tego przedsiębiorstwa i odpowiednio opodatkowane.

2. Je że li Umawiające się Państwo włącza do zysków własnego przedsiębiorstwa i odpowiednio opodatkowuje również zyski przedsiębiorstwa drugiego

Umawiającego się Państwa, z których tytułu przedsię ­

biorstwo to zostało opodatkowane w tym drugim Pań­

stwie, a zyski w ten sposób połączone są zyskami, które osiągnęłoby przedsiębiorstwo pierwszego Państwa,

gdyby warunki ustalone między oboma przedsiębior ­

stwami były warunkami, które byłyby uzgodnione mię­

dzy przedsiębiorstwami niezależnymi, wtedy to drugie

Państwo dokona odpowiedniej korekty kwoty podatku

wymierzonego w tym Państwie. Przy ustalaniu takiej

korekty będą odpowiednio uwzględnione inne postanowienia niniejszej konwencji, a w razie konieczności

właściwe władze Umawiających się Państw będą porozumiewać się ze sobą bezpośrednio.

Artykuł 10

Dywidendy

1. Dywidendy, wypłacane przez spółkę mającą siew Umawiającym się Państwie osobie mającej

m iej sce zam ieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie , mogą być opodatkowane w tym

drugim Umawiającym się Państwie.

dzibę

2. Dywidendy te mogą być opodatkowane także

w Umawiającym się Państwie i zgodnie z prawem tego

Państwa, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma

swoją siedzibę , lecz jeżeli odbiorca dywidend jest ich

właścicielem, to podatek ten nie może przekroczyć

a) 7 procent kwoty dywidend brutto, jeżeli ich właści ­

cielem jest spółka (inna niż spółka osobowa), której udział w kapita le spółki wypłacającej dywidendy w ynosi co najm niej 25 procent,

b) 15 procent kwoty dywidend brutto we wszystkich

pozostałych przypadkach .

Właściwe władze Umawiających się Państw w

drodze wzajemnego porozumi en ia rozstrzygną sposób

stosowania tych ograniczeń. Postanowienia niniejszego ustępu ni e na ruszają opodatkowania spółki

w odn iesieniu do zysków, z których dywidendy są wypłacane.

Poz. 529

3. Określenie "dywidendy" użyte w tym artykule

oznacza dochód z akcji, akcji gratisowych, udziałów

w kopalnictwie, akcji założycieli lub innych praw, z wyjątkiem wierzyte lności, do udziału w zyskach, jak również dochody z innych praw spółki, które według prawa podatkowego Państwa, w którym spółka wypłaca­

jąca dywidendy ma siedzibę, są pod względem podatkowym traktowane jak dochody z akcji.

4. Postanowieni a ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli właściciel dywidend, mający miejsce za mieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Pań ­

stwie, wykonuje w drugim Umawiającym się Pań­

stwie, w którym znajduje się siedziba spółki wypłaca ­

jącej dywidendy, działalność przemysłową lub handlową poprzez zakład w nim położony bądź wykonuje

w tym drugim Państwie wolny zawód w oparciu o położoną w nim stałą placówkę i gdy udział, z którego tytułu wypłaca się dywidendy, faktycznie wiąże się

z działalnością takiego zakładu lub stałej placówki.

W takim przypadku, w zależności od konkretnej sytuacji, stosuje się postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.

5. Jeżeli spółka, której siedziba znajduje się w Umawiającym się Państwie, osiąga zyski lub dochody z dru-

giego Umawiającego się Państw a , wówczas to drugie

Państwo nie może obciążać podatkiem dywidend wypłacanych przez tę spółkę osobom mającym miejsce

zamieszkania lub siedzibę w pierwszym Państwie,

z wyjątkiem przypadku, gdy udział, z tytułu którego dywidendy są wypłacane, faktycznie wiąże się z działal­

nością zakładu lub stałej placówki położonej w drugim

Państwie.

Artykuł 11

Odsetki

1. Odsetki powstające w Umawiającym się Pań­

stwie i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie

mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

2. Jednakże takie odsetki mogą być także opodatkowane w Um awiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z ustawodawstwem tego Państwa,

ale jeżeli odbiorca odsetek. jest ich wła ścicielem, podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 10

procent kwoty brutto tych odsetek. Właściwe władze

Umawiających się Państw, w drodze wzajemnego porozumienia, rozstrzygną sposób stosowania tego ograniczenia .

3. Użyte w tym artykule określenie "odsetki" oznacza dochód z wszelkiego rodzaju wierzytelności, zarówno zabezpieczonych, jak i nie zabezpieczonych hipoteką, a w szczególności dochody z pożyczek rządo ­

wych oraz dochody z obligacji lub skryptów dłużnych,

włącznie z prem iam i i nagrodami związ any mi z takimi

pożyczkami, obl igacjami lub skryptam i dłuż nymi; opłat

karnych z tytułu opóźnionej zapłaty nie uważa się za

odsetki w rozumieniu tego artykułu .

-

2437 -

4. Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli właściciel odsetek, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie,

wykonuje w drugim Państwie, w którym powstają odsetki, bądź działalność przemysłową lub handlową poprzez zakład tam położony, bądź wykonuje wolny za wód w oparciu o położoną w nim stałą placówkę, i jeżeli wierzytelność, z której tytułu płacone są odsetki,

jest faktycznie związana z takim zakładem lub stałą pla cówką. W takim przypadku, w zależności od konkretnej

sytuacji, stosuje się postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.

5. Uważa się, że odsetki powstają w Umawiającym

gdy płatnikiem jest to Państwo, jego

jednostka terytori alna, władza lokalna albo osoba ma jąca w tym Państwie miejsce za mieszka ni a lub siedzi bę . Jeżeli jednak osoba wypłacająca odsetki, bez

względu na to, czy ma ona miejsce zamieszkania lub

siedzibę w Umawiającym się Państwie, posiada

w Umawiającym się Państwi e zakład lub stałą pla cówkę , w związku z których działalnośc ią powstało zo bowiązanie, z tytułu którego są wypłacane odsetki,

i zapłata tych odsetek jest pokrywana przez ten zakład

lub stałą placówkę, to uważ a się, że odsetki takie powstają w Państwie, w którym położony jest zakład lub

stał a placówka.

się Państwie,

6. Jeżeli w wyniku szczególnych powiązań między

a właścicielem odsetek lub między nimi

a osobą trzecią kwota odsetek związanych z zadłuże ­

niem, z którego tytułu są wypłacane, przekracza kwotę, która byłaby uzgodniona pomiędzy płatnikiem

a właścicielem odsetek bez tych powiązań, to postanowienia tego artykułu mają zastosowanie tylko do ostatniej wymienionej kwoty. W takim przypadku nadwyżka

ponad wymienioną poprzednio część podlega opodatkowaniu w każdym Umawiającym się Państwie zgod nie z jego prawem, z zastosowaniem odpowiednich

postanowi e ń niniejszej konwencji.

płatnikiem

Artykuł 12

Należności licencyjne

1. Należności licencyjne, powstające w Umawiają ­

cym się Państwie i wypłacane osobie mającej miejsce

zamieszkania lub sied z ibę w drugim Umaw iającym się

Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim

Państwie.

2. Jednakże takie należności podlegają również

opodatkowaniu w Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z ustawodawstwem tego Pań­

stwa, lecz podatek w ten sposób wymierzony nie może przekroczyć dziesięciu procent brutto należności licencyjnych.

3. Określenie" należności licencyjne", użyte w tym

artykule, oznacza wszelkiego rodzaju należności płaco ­

ne za użytkowanie lub prawo do użytkowania wszel kich praw autorskich do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego, włącznie z filmami dla kin, wszel kiego patentu, znaku fabrycznego lub handlowego,

wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii lub

Poz. 529

procesu produkcyjnego, za prawo użytkowania lub

prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego,

handlowego lub naukowego, lub za informacje dotyczące doświadczenia w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej; należności licencyjne obejmują

również prowizje, honoraria i wynagrodzenia z tytułu

pomocy technicznej, usług świadczonych przez personel, jak i z tytułu prac badawczych.

4. Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli właściciel należności licencyjnych, mają­

cy miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym

się Państwie, prowadzi w drugim Umaw iającym się

Państwie, z którego pochodzą należności licencyjne,

działalność gospodarczą poprzez zakl'ad w nim położo­

ny bądź wykonuje wolny zawód w oparciu o stałą placówkę tam położoną , a prawa lub maj ątek, z których tytułu wypłacane są należności licencyjne, faktycznie nale żą do tego zakładu lub stałej placówki. W takim przypadku stosuje się odpowiednio, w zależności od konkretnej sytuacji, postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.

5. Uważa się, że należności licencyjne powstają

w Umawiającym się Państwie, gdy płatn ik iem jest to

Państwo, jego jednostka terytorialna, władza lokalna

luą osoba mająca w tym państwie miejsce zamieszkania lub siedzibę. Jeżeli jednak osoba wypł a cająca należności licencyjne, bez względu na to , czy ma ona

w Umawiającym się Państwie miejsce zamieszkania

lub siedzibę, posiada w Umawiającym się Państwie zakład lub stałą placówkę, z których działalnością powstał obowiązek zapłaty tych należności li cencyjnych,

i zakład lub stała placówka pokrywają te należności, to

uważa się, że należności licencyjne powstają w Pań­

stwie, w którym położony jest ten zakład lub stała placówka.

6. Jeżeli w wyniku szczególnych powiązar'l między

płatnikiem a właścicielem należności licencyjnych lub

między nimi a osobą trzecią kwota należności licencyjnych płacona za użytkowanie, prawo lub informację

przekracza kwotę, którą płatnik i właścic iel należności

licencyjnych uzgodniliby bez tych powiąz ałl, to postanowienia tego artykułu stosuje się tylko do tej ostatniej

wymienionej kwoty. W takim przypadku nadwyżka ponad wymienioną poprzednio kwotę podlega opodatkowaniu w każdym Umawiającym się Państwie zgodnie

z jego prawem i z uwzględnieniem innych postanowień niniejszej konwencji.

Artykuł 13

Zyski ze sprzedaży majątku

1. Zyski, osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie,

z przeniesienia tytułu własności majątku nieruchomego, o którym mowa w artykule 6, położonego w drugim

Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane

w tym drugim Państwie.

2. Zyski z przeniesienia tytułu własności majątku

ruchomego stanowiącego część majątku zak ładu, któ-

-

2440 -

względu na to, gdzie są osiągane, a które nie są obję ­

te postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej

konwencj i, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Pań­

stwie.

2. Postanowień ustępu 1 nie stosuje się do dochodów nie będących dochodami z majątku nieruchomego, określonego w artykule 6 ustęp 2, jeżeli osoba osią­

gająca takie dochody, posiadająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, prowadzi w dru gim Umawiającym się Państwie działalność

gospodarczą poprzez zakład w nim położony lub wykonuje w tym drugim Państwie wolny zawód w oparciu

o stałą placówkę w nim położoną i gdy prawo lub majątek , z których tytułu osiąga dochód, są faktycznie

związane z działalnością takiego zakładu lub stałej placówki. W takim przypadku, w zależności od konkretnej

sytuacji, stosuje się odpowiednio postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.

Poz. 529

2. Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub

siedzibę w Umawiającym się Państwie osiąga dochód,

który zgodnie z postanowieniami artykułów 10,11 i 12

może być opodatkowany w drugim Umawiającym się

Państwie, to pierwsze Państwo zezwoli na odliczenie

od podatku od dochodu tej osoby kwoty równej podatkowi zapłaconemu w tym drugim Państwie. Jednak takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, która została obliczona przed dokonaniem odliczenia i która odpowiada tej częś ci dochodu osiągnię­

tej w tym drugim Państwie .

3. Jeżeli zgodnie z jakimikolwiek postanowieniami

konwencji dochód osiągnięty lub majątek posiadany

przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę

w Umawiającym się Państwie jest zwolniony od opodatkowania w tym Państwie, to jednak to Państwo może przy obliczaniu kwoty podatku od pozosta łego dochodu lub majątku takiej osoby wziąć pod uwagę zwolniony od podatku dochód i majątek.

Artykuł 23

Majątek

1. Majątek nieruchomy, określony w artykule 6, który jest własnością osoby mającej miejsce zamieszkania

lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, a położony

jest w drugim Umawiającym się Państwie, może być

opodatkowany w tym drugim Państwie.

ruchomy, stanowiący część majątku

który przedsiębiorstwo Umawiającego się

Pa ństwa posiada w drugim Umawiającym się Pań ­

stwie, lub majątek ruchomy należący do sta łej pla cówki, którą osoba mająca miejsce zamieszkania

w Umawiającym się Państwie posiada w drugim

Umawiającym się Państwie w celu wykonywania

wolnego zawodu, może być opodatkowany w tym

drug im Państwie.

2.

4. Jeżeli dochód osoby mającej miejsce zamieszka nia lub siedzibę w Umawiającym się Państwi e , uzyskiwany z drugiego Umawiającego się Państwa, jest

zwolniony z opodatkowania w tym drugim Państwie

z tytułu zachęt inwestycyjnych na mocy ustawodawstwa tego drugiego Państwa, to pierwsze Państwo

przyzna zniżkę odpowiadającą podatkowi, jaki podlegałby opłaceniu w drugim Pa ństwie w przypadku braku takiego ustawodawstwa.

Majątek

zakładu,

3. Majątek, który stanowią statki morskie i statki powietrzne eksploatowane w komunikacji międzynaro­

dowej, j ak również majątek ruchomy służący do eksploatacji takich statków morskich lub statków powietrznych, podlega opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się miejsce

faktycznego zarządu przedsiębiorstwa.

4. Wszelkie inne części majątku osoby mającej

miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się

Państwie podlegają opodatkowaniu tylko w tym Pań ­

stwie.

Artykuł 24

Metody unikania podwójnego opodatkowania

1. Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub

siedzibę w Umawiającym się Państwie osiąga dochód

lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami

niniejszej konwencji może być opodatkowany w drugim Umawiającym się Państwie, to pierwsze Państwo

zwolni, z zastrzeżeniem postanowień ustępów 2 i 3, ta ki dochód lub majątek od podatku.

Artykuł 25

Równe traktowanie

1. Obywatele Um awiającego się Państwa nie mogą

być poddani w drugim Umawiającym się Państwie ani

opodatkowaniu, ani związanym z nim obowiązkom,

które są inne lub bardziej uciążliwe niż opodatkowanie

i związane z nim obowiązki, którym są lub mogą być

poddani w tych samych okolicznościach obywatele tego drugiego Państwa . Niniejsze postanowienie stosuje się również, bez względu na postanowienia artykułu

1, do osób, które nie mają miejsca zamieszkania lub

siedziby w jednym lub obu Umawiających się Pań­

stwach.

2. Opodatkowanie zakładu, który przedsiębiorstwo

posiada w drugim Umawiającym się Państwie, nie może być w tym drugim

Państwie mniej korzystne niż opodatkowanie przedsię­

biorstw tego drugiego Państwa prowadzących taką sa mą działalność . Postanowienie to nie może być rozumiane jako zobowiązujące Umawiające się Państwo do

udzielenia osobom mającym miejsce zamieszkania

w drugim Umawiającym się Państwie jakichkolwiek

osobistych zwolnień, ulg i obniżek w celach podatkowych z uwagi na stan cywilny i rodzinny, których udziela ono osobom mającym miejsce zamieszkania na jego

terytorium.

Umawiającego się Państwa

3. Z wyjątkiem przypadków stosowania postanowień artykułu 9 ustęp 1, artykułu 11 ustęp 6 lub artyku-

łu 12 ustęp 6, odsetki, nale ż ności licencyjne i inne kosz-

Need to analyze how this provision applies to your matter?

Cross-reference this statute against case law, commentaries, and related legislative provisions inside Legislator AI.

Open in Legislator →