Ustawa z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędzie Ministra Gospodarki.

1.

Do zadań Ministra Gospodarki należy inicjowanie polityki Państwa w zakresie gospodarczego

rozwoju kraju, jej realizacja oraz zapewnienie koordynacji działań w tym zakresie.

2.

Minister Gospodarki jest właściwy w sprawach gospodarki, w tym handlu międzynarodowego

i energetyki oraz współpracy z organizacjami samorządu gospodarczego, z wyjątkiem

spraw zastrzeżonych odrębnymi przepisami do kompetencji innych organów administracji

rządowej.

Do zakresu działania Ministra Gospodarki należy w szczególności

1)

przygotowywanie i przedstawianie Radzie Ministrów

a)

krótko- i średniookresowych programów gospodarczych i społeczno-gospodarczych o charakterze

-

ogólnym,

-

sektorowym,

-

regionalnym,

uwzględniających działania proeksportowe i promocję polskiej gospodarki za granicą

oraz wymogi zrównoważonego rozwoju,

b)

założeń polityki społeczno-gospodarczej na rok budżetowy,

c)

założeń polityki energetycznej Państwa,

d)

projektów ustaw i rozporządzeń Rady Ministrów dotyczących gospodarki, chyba że odrębne

przepisy stanowią inaczej,

e)

ocen stanu gospodarki, w tym handlu międzynarodowego oraz skuteczności realizacji

polityki gospodarczej,

2)

podejmowanie i rozwijanie, w stosunkach wielostronnych i dwustronnych, działań na

rzecz dostępu do rynków zagranicznych dla polskich towarów, usług i kapitału oraz

na rzecz rozwoju współpracy z właściwymi organizacjami, a także tworzenie i utrzymywanie

w tym celu placówek ekonomiczno-handlowych za granicą,

3)

inicjowanie polityki przemysłowej Państwa i kierowanie jej realizacją, w tym polityki

proeksportowej, sprzyjającej rozwojowi małych i średnich przedsiębiorstw,

4)

inicjowanie polityki Państwa i realizowanie zadań Rady Ministrów w zakresie współpracy

gospodarczej z zagranicą, w tym: napływu kapitału zagranicznego oraz umów o ochronie

i popieraniu inwestycji, kształtowania polityki taryfowej i pozataryfowej, regulacji

i kontroli, na podstawie odrębnych przepisów, obrotu z zagranicą, w tym obrotu specjalnego,

5)

współdziałanie z Ministrem Spraw Zagranicznych w reprezentowaniu Rządu w stosunkach

gospodarczych z zagranicą,

6)

udział w ustalaniu cen urzędowych, jeżeli wynika to z odrębnych przepisów,

7)

prowadzenie spraw związanych z działalnością w dziedzinie handlu i usług, na warunkach

i w trybie określonych w odrębnych przepisach,

8)

wykonywanie zadań z zakresu obronności i bezpieczeństwa państwa, stosownie do kompetencji

określonych w odrębnych przepisach,

9)

wykonywanie innych zadań z zakresu gospodarczego rozwoju kraju i stosunków gospodarczych

z zagranicą, określonych w odrębnych przepisach.

Minister Gospodarki odpowiada, na zasadach i w trybie oraz w granicach określonych

odrębnymi przepisami, w szczególności za

1)

stan rezerw państwowych,

2)

funkcjonowanie krajowych systemów energetycznych z uwzględnieniem zasad racjonalnej

gospodarki i potrzeb bezpieczeństwa energetycznego kraju.

W celu realizacji swoich zadań Minister Gospodarki współdziała, na zasadach i w trybie

określonych w odrębnych przepisach, z

1)

Rządowym Centrum Studiów Strategicznych, organami administracji rządowej i samorządu

terytorialnego oraz innymi państwowymi osobami prawnymi,

2)

organami: samorządu gospodarczego, zawodowego, związków zawodowych i organizacji pracodawców.

1.

Prezes Rady Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres działania

Ministra Gospodarki.

2.

Organizację Ministerstwa Gospodarki, wykaz organów i jednostek organizacyjnych podporządkowanych

lub nadzorowanych przez Ministra Gospodarki określa statut nadany, w drodze rozporządzenia,

przez Prezesa Rady Ministrów.

Ustawa wchodzi w życie w terminie i na zasadach określonych w ustawie - Przepisy wprowadzające

ustawy reformujące funkcjonowanie gospodarki i administracji publicznej.