Ustawa z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym.

Ustawa określa warunki i zasady wykonywania doradztwa podatkowego, organizację samorządu

doradców podatkowych oraz zasady jego działania

1.

Czynności doradztwa podatkowego obejmują

1)

udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad,

opinii i wyjaśnień z zakresu ich zobowiązań podatkowych,

2)

prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych

i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie,

z zastrzeżeniem ust. 3,

3)

sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji

podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie,

4)

występowanie w postępowaniu w zakresie sądowej kontroli decyzji administracyjnej.

2.

Zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, zastrzeżone jest wyłącznie

dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy.

3.

Nie uważa się za czynności doradztwa podatkowego czynności wykonywanych w imieniu

i na rzecz podatnika przez osoby uprawnione, zgodnie z odrębnymi przepisami, do prowadzenia

ksiąg rachunkowych, polegających wyłącznie na prowadzeniu ksiąg rachunkowych bądź

innych ksiąg i ewidencji do celów podatkowych oraz sporządzaniu zeznań i deklaracji

na podstawie danych wynikających z tych ksiąg.

Podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art.

2 ust. 1, są

1)

osoby fizyczne wpisane na listę doradców podatkowych,

2)

adwokaci i radcowie prawni,

3)

biegli rewidenci.

1.

Podmiotami uprawnionymi do wykonywania doradztwa podatkowego są również

1)

organizacje zawodowe posiadające osobowość prawną, spółdzielnie, stowarzyszenia lub

izby gospodarcze, jeżeli przedmiotem ich działalności statutowej jest również doradztwo

podatkowe świadczone wyłącznie na rzecz ich członków,

2)

podmioty uprawnione na podstawie odrębnych przepisów do badania sprawozdań finansowych,

3)

spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjne, które spełniają łącznie

następujące warunki

a)

większość członków zarządu stanowią doradcy podatkowi, a jeżeli zarząd składa się

z nie więcej niż 2 osób, to jedna z nich jest doradcą podatkowym,

b)

większość głosów w zgromadzeniu wspólników (akcjonariuszy) oraz w organach nadzoru

przysługuje doradcom podatkowym,

c)

w spółce akcyjnej wydawane są wyłącznie akcje imienne,

d)

zbycie akcji lub udziałów albo ustanowienie na nich zastawu wymaga zezwolenia udzielonego

przez zarząd spółki,

4)

podmioty określone w art. 24 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 41, poz. 324, z 1990 r. Nr 26, poz. 149, Nr 34, poz. 198 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 31, poz. 128, Nr 41, poz. 179, Nr 73, poz. 321, Nr 105, poz. 452, Nr 106, poz. 457 i Nr 107, poz. 460, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, Nr 47, poz. 212 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 27, poz. 96 i Nr 127, poz. 627, z 1995 r. Nr 60, poz. 310, Nr 85, poz. 426, Nr 90, poz. 446, Nr 141, poz. 700 i Nr 147, poz. 713 oraz z 1996 r. Nr 41, poz. 177 i Nr 45, poz. 199).

2.

Podmioty wymienione w ust. 1 pkt 1-3 wykonują doradztwo podatkowe wyłącznie przez

doradców podatkowych, radców prawnych lub biegłych rewidentów zatrudnionych w tych

podmiotach.

Przepisy ustawy nie naruszają obowiązku organów podatkowych w zakresie informowania

o przepisach dotyczących podatków.

do rejestru biegłych rewidentów może być również wpisany ten, kto został wpisany,

zgodnie z odrębnymi przepisami, na listę doradców podatkowych i złożył z wynikiem

pozytywnym egzaminy na biegłego rewidenta w następującym zakresie

1)

rachunkowość finansowa i sprawozdawczość,

2)

rachunek kosztów i rachunkowość zarządcza,

3)

badanie sprawozdań finansowych i inne usługi biegłego rewidenta.

1.

Na listę doradców podatkowych wpisuje się osobę fizyczną, jeżeli spełnia łącznie następujące

warunki

1)

posiada obywatelstwo polskie, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 3,

2)

ma pełną zdolność do czynności prawnych,

3)

korzysta z pełni praw publicznych,

4)

jest nieskazitelnego charakteru i swoim dotychczasowym postępowaniem daje rękojmię

prawidłowego wykonywania zawodu doradcy podatkowego,

5)

posiada wyższe wykształcenie,

6)

odbyła dwuletnią praktykę zawodową,

7)

złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin na doradcę podatkowego,

8)

wystąpiła z wnioskiem o wpis na listę, nie później niż w okresie 3 lat od spełnienia

warunku określonego w pkt 7.

2.

Na listę doradców podatkowych wpisuje się również członków Państwowej Komisji Egzaminacyjnej

do Spraw Doradztwa Podatkowego.

1.

Krajowa Rada Doradców Podatkowych prowadzi listę doradców podatkowych, zwaną dalej

„listą”, oraz podejmuje decyzje o wpisie i skreśleniu z listy. Krajowa Rada Doradców

Podatkowych doręcza te decyzje Ministrowi Finansów w ciągu 14 dni od dnia ich podjęcia.

2.

Wpisu na listę dokonuje się na wniosek osoby spełniającej warunki, o których mowa

w art. 6 ust. 1, lub na wniosek członka Państwowej Komisji Egzaminacyjnej do Spraw

Doradztwa Podatkowego - w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2.

3.

Wpis doradcy podatkowego na listę obejmuje

1)

numer i datę wpisu,

2)

nazwisko, imię, datę urodzenia,

3)

miejsce zamieszkania,

4)

miejsce wykonywania doradztwa podatkowego (siedzibę),

5)

numer identyfikacji podatkowej (NIP),

6)

zmiany danych wymienionych w pkt 2-5, dokonane w ciągu 5 lat poprzedzających złożenie

wniosku o wpis.

4.

Doradca podatkowy jest obowiązany zawiadomić Krajową Radę Doradców Podatkowych o wszelkich

zmianach danych określonych w ust. 3, w terminie 14 dni od dnia zaistnienia tych zmian.

1.

Wpis na listę doradców podatkowych następuje po złożeniu ślubowania wobec przewodniczącego

Krajowej Rady Doradców Podatkowych lub osoby przez niego upoważnionej spośród członków

Krajowej Rady Doradców Podatkowych.

2.

Rota ślubowania ma następujące brzmienie: „Przyrzekam, że jako doradca podatkowy będę

wykonywał ten zawód, kierując się dobrem swoich klientów, z całą sumiennością i rzetelnością,

zgodnie z prawem, wiedzą i zasadami etyki zawodowej. Poznane w związku z wykonywaniem

zawodu fakty i informacje zachowam w tajemnicy wobec osób trzecich.”

Z dniem dokonania wpisu na listę osoba wpisana nabywa prawo wykonywania zawodu doradcy

podatkowego oraz używania tytułu „doradca podatkowy”. Tytuł „doradca podatkowy” podlega

ochronie prawnej.

1.

Krajowa Rada Doradców Podatkowych skreśla doradcę podatkowego z listy

1)

na jego wniosek,

2)

z urzędu lub na wniosek Ministra Finansów, w razie

a)

utraty prawa do wykonywania zawodu,

b)

zawieszenia wykonywania zawodu na okres przekraczający 5 kolejnych lat,

c)

niedopełnienia obowiązku ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone

przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1,

d)

śmierci doradcy.

2.

W przypadku uchylenia orzeczenia powodującego utratę prawa do wykonywania zawodu następuje

przywrócenie wpisu na listę na wniosek doradcy podatkowego, chyba że doradca podatkowy

nie spełnia warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 1-4.

3.

Osoba skreślona z listy z przyczyny określonej w ust. 1 pkt 1 może być ponownie wpisana

na listę, jeżeli od dnia skreślenia nie upłynęło więcej niż 5 lat i spełnia ona warunki,

o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-4.

4.

Osoba skreślona z listy z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 2 lit. c) może być ponownie

wpisana na listę, nie wcześniej jednak niż po upływie roku od dnia skreślenia, jeżeli

dopełniła obowiązku ubezpieczenia i od dnia skreślenia nie upłynęło więcej niż 5 lat

oraz spełnia ona warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-4.

1.

Za wpis na listę doradców podatkowych Krajowa Rada Doradców Podatkowych pobiera opłatę.

2.

Krajowa Rada Doradców Podatkowych, w porozumieniu z Ministrem Finansów, określi wysokość

opłaty, o której mowa w ust. 1.

3.

Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód Krajowej Rady Doradców Podatkowych.

Minister Finansów, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych, określi,

w drodze rozporządzenia, sposób i tryb podawania do publicznej wiadomości danych dotyczących

osób wpisanych na listę doradców podatkowych.

1.

Decyzje o wpisie na listę i skreśleniu z niej oraz o odmowie dopuszczenia do egzaminu

są decyzjami administracyjnymi o charakterze ostatecznym.

2.

Decyzję podpisuje przewodniczący posiedzenia, na którym decyzja została podjęta.

1.

Minister Finansów prowadzi rejestr osób prawnych uprawnionych do wykonywania doradztwa

podatkowego, zwany dalej „rejestrem”.

2.

Wpis dokonywany jest na wniosek osoby prawnej spełniającej warunki, o których mowa

w art. 4 ust. 1 pkt 1 lub 3.

3.

Wniosek osoby prawnej o dokonanie wpisu w rejestrze zawiera

1)

dane wymienione w ust. 4,

2)

odpis umowy spółki lub statutu,

3)

aktualny wypis z właściwego rejestru sądowego.

4.

Wpis w rejestrze zawiera następujące dane

1)

pełną i skróconą nazwę (firmę) osoby prawnej, adres jej siedziby oraz numer identyfikacji

podatkowej (NIP),

2)

formę organizacyjno-prawną,

3)

nazwiska, imiona i adresy oraz numery identyfikacji podatkowej (NIP) wspólników (akcjonariuszy),

członków zarządów oraz organów nadzoru spółek, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt

3,

4)

nazwiska, imiona i adresy oraz numery identyfikacji podatkowej (NIP) członków zarządów

osób prawnych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1.

5.

Osoba prawna wpisana do rejestru jest obowiązana zawiadomić Ministra Finansów o wszelkich

zmianach danych określonych w ust. 4 w terminie 14 dni od dnia zaistnienia tych zmian.

6.

Minister Finansów ogłasza w Dzienniku Urzędowym Ministerstwa Finansów komunikat o

dokonaniu wpisu osoby prawnej do rejestru, a także o zmianie lub skreśleniu tego wpisu.

1.

Z chwilą wpisu do rejestru spółka, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3, nabywa prawo

do wykonywania doradztwa podatkowego oraz do posługiwania się oznaczeniem „spółka

doradztwa podatkowego”.

2.

Oznaczenie, o którym mowa w ust. 1, figuruje obok firmy spółki na wszystkich pismach

sporządzanych w związku z wykonywaniem doradztwa podatkowego oraz na wszystkich zeznaniach

i deklaracjach sporządzanych przez spółkę w imieniu i na rzecz podatników, płatników

lub inkasentów.

3.

Oznaczenie „spółka doradztwa podatkowego” podlega ochronie prawnej.

Minister Finansów skreśla osobę prawną z rejestru

1)

na jej wniosek,

2)

z urzędu lub na wniosek Krajowej Rady Doradców Podatkowych w przypadku

a)

nieprzestrzegania warunków określonych w art. 4,

b)

naruszenia zakazu reklamowania świadczonych przez siebie usług doradztwa podatkowego,

c)

niedopełnienia obowiązku ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone

przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1,

3)

z urzędu - w przypadku ustania osoby prawnej.

Doradcy podatkowi wchodzący w skład zarządów spółek, o których mowa w art. 4 ust.

1 pkt 3, są odpowiedzialni za wykonywanie przez te spółki doradztwa podatkowego zgodnie

z przepisami prawa i zasadami etyki zawodowej.

1.

Minister Finansów wydaje decyzje administracyjne o wpisie do rejestru, o odmowie dokonania

wpisu do rejestru oraz o skreśleniu z rejestru.

2.

Decyzje, o których mowa w ust. 1, są przekazywane do wiadomości Krajowej Radzie Doradców

Podatkowych.

1.

Minister Finansów pobiera opłatę za dokonanie wpisu w rejestrze.

2.

Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa.

3.

Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty, o której mowa

w ust. 1.

1.

Egzamin jest sprawdzianem teoretycznego i praktycznego przygotowania kandydatów na

doradców podatkowych, z następujących dziedzin

1)

źródła prawa i wykładnia prawa,

2)

analiza podatkowa, materialne prawo podatkowe oraz podstawy międzynarodowego prawa

podatkowego,

3)

postępowanie administracyjne i postępowanie egzekucyjne w administracji,

4)

prawo celne i dewizowe,

5)

prawo karne skarbowe,

6)

administracja finansowa i kontrola skarbowa,

7)

rachunkowość,

8)

ewidencja podatkowa i zasady prowadzenia ksiąg podatkowych,

9)

przepisy o doradztwie podatkowym,

10)

etyka zawodowa.

2.

Egzamin na doradcę podatkowego w stosunku do osób, które zajmowały stanowiska sędziów

i prokuratorów lub wykonywały zawód adwokata, radcy prawnego, notariusza, a także

biegłego rewidenta, nie obejmuje zakresu egzaminu wymaganego do uzyskania takiego

stanowiska lub zawodu.

3.

Minister Sprawiedliwości, w stosunku do sędziów i prokuratorów, a w stosunku do pozostałych

zawodów - właściwy samorząd zawodowy, informuje Państwową Komisję Egzaminacyjną do

Spraw Doradztwa Podatkowego oraz Ministra Finansów o zakresie tematycznym egzaminu

dla stanowisk lub zawodów, o których mowa w ust. 2.

1.

Do egzaminu na doradcę podatkowego jest dopuszczona osoba spełniająca warunki, o których

mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 i 5.

2.

W razie niespełnienia warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 i 5, decyzję o

odmowie dopuszczenia do egzaminu podejmuje Państwowa Komisja Egzaminacyjna do Spraw

Doradztwa Podatkowego.

3.

Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyraża zgodę na dopuszczenie do egzaminu na doradcę

podatkowego osoby nie będącej obywatelem polskim, jeżeli wykazuje ona biegłą znajomość

języka polskiego, oraz wpisuje tę osobę - po zdaniu egzaminu - na listę doradców podatkowych,

jeżeli spełnia ona pozostałe warunki określone w art. 6 ust. 1.

4.

Praktyka zawodowa, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 6, obejmuje zapoznanie się z

funkcjonowaniem organów podatkowych oraz wykonywaniem doradztwa podatkowego. Praktykę

po zdaniu egzaminu odbywa się w urzędach i izbach skarbowych, w urzędach kontroli

skarbowej oraz u doradców podatkowych.

5.

Minister Finansów, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych, określi,

w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki odbywania praktyki, o której mowa w ust.

4, oraz rodzaje zatrudnienia traktowane na równi z praktyką.

1.

Egzamin na doradcę podatkowego przeprowadza Państwowa Komisja Egzaminacyjna do Spraw

Doradztwa Podatkowego, zwana dalej „Komisją Egzaminacyjną”.

2.

Komisja Egzaminacyjna składa się z trzydziestu członków powoływanych i odwoływanych

przez Ministra Finansów. Minister Finansów powołuje przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej

spośród jej członków.

3.

Minister Finansów może odwołać przewodniczącego lub członka Komisji Egzaminacyjnej

1)

na jego wniosek,

2)

z urzędu - w razie prawomocnego skazania za popełnione przestępstwo.

4.

Kadencja członków Komisji Egzaminacyjnej trwa 4 lata.

5.

Kadencja osoby powołanej w miejsce odwołanego członka kończy się wraz z upływem kadencji

Komisji Egzaminacyjnej.

6.

Komisja Egzaminacyjna składa się z

1)

dziesięciu przedstawicieli Ministra Finansów,

2)

pięciu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego delegowanych przez Prezesa tego Sądu,

3)

pięciu pracowników naukowych lub naukowo-dydaktycznych w dziedzinach objętych zakresem

tematycznym egzaminu,

4)

dziesięciu przedstawicieli Krajowej Rady Doradców Podatkowych powoływanych spośród

kandydatów przedstawionych przez tę Radę.

7.

Komisja Egzaminacyjna ustala wykaz pytań i podaje go do publicznej wiadomości.

8.

Komisja Egzaminacyjna przeprowadza egzaminy w sześcioosobowych składach egzaminacyjnych.

9.

Członkami Komisji Egzaminacyjnej nie mogą być doradcy podatkowi, którzy uzyskali warunkowy

wpis na listę.

Przewodniczący Komisji Egzaminacyjnej kieruje jej pracami, wyznacza składy egzaminacyjne

spośród członków komisji oraz przewodniczących tych składów i terminy egzaminów.

1.

Egzamin na doradcę podatkowego składa się z części pisemnej i ustnej.

2.

Warunkiem dopuszczenia do części ustnej jest zdanie z wynikiem pozytywnym części pisemnej

egzaminu.

3.

W przypadku negatywnego wyniku części pisemnej egzaminu może on być powtórzony. Termin

ponownego egzaminu może być wyznaczony nie wcześniej niż po upływie 3 miesięcy od

dnia egzaminu, którego wynik był negatywny.

4.

W przypadku pozytywnego wyniku części pisemnej egzaminu kandydat może w okresie roku

przystępować do części ustnej egzaminu, nie częściej jednak niż co 3 miesiące.

1.

Za egzamin pobiera się opłatę, która stanowi dochód budżetu państwa.

2.

Minister Finansów, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych, określi,

w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1.

Minister Finansów, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych, określi,

w drodze rozporządzenia, regulamin przeprowadzania egzaminów na doradcę podatkowego

oraz sposób ustalania i wysokość wynagrodzeń członków Komisji Egzaminacyjnej.

1.

Doradca podatkowy wykonuje swój zawód jako

1)

osoba fizyczna prowadząca działalność we własnym imieniu i na własny rachunek lub

uczestnicząc w spółce cywilnej albo jawnej, z wyłącznym udziałem doradców podatkowych,

adwokatów, radców prawnych lub biegłych rewidentów, z zastrzeżeniem ust. 2,

2)

osoba pozostająca w stosunku pracy w przypadkach, o których mowa w pkt 1 i w art.

28 i 29.

2.

W spółkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, doradcy podatkowi muszą stanowić większość

wspólników, a gdy spółkę tworzą dwie osoby, co najmniej jedna z nich musi być doradcą

podatkowym.

Doradca podatkowy może pozostawać w zatrudnieniu

1)

z podmiotami, o których mowa w art. 3,

2)

z organizacjami zawodowymi posiadającymi osobowość prawną, spółdzielniami, stowarzyszeniami

i izbami gospodarczymi, jeżeli spełniają łącznie następujące warunki

a)

ich działalnością statutową jest także doradztwo podatkowe na rzecz członków zrzeszonych

w tych podmiotach,

b)

doradca podatkowy wykonuje czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, wyłącznie na

rzecz członków zrzeszonych w tych podmiotach,

3)

z organami samorządu doradców podatkowych,

4)

z podmiotami, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2-4.

Doradca podatkowy może być zatrudniony w charakterze pracownika naukowo-dydaktycznego,

dydaktycznego lub naukowego.

Doradcy podatkowi, będący wspólnikami spółki cywilnej lub jawnej, są obowiązani dołączyć

do wniosku o wpis na listę odpis umowy spółki, a w stosunku do spółki jawnej - także

aktualny wypis z rejestru handlowego. Jeżeli są już wpisani na listę, przesyłają niezwłocznie

Krajowej Radzie Doradców Podatkowych i Ministrowi Finansów odpis umowy spółki i wypis

z rejestru handlowego. Przepis art. 7 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

1.

Doradca podatkowy wykonujący ten zawód nie może prowadzić jednocześnie innej działalności

gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4, oraz pozostawać w stosunku pracy lub stosunku

służbowym, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 28 i 29.

2.

Doradca podatkowy wykonujący ten zawód może prowadzić działalność naukowo-dydaktyczną

i szkoleniową, a także

1)

wydawniczą,

2)

polegającą na świadczeniu usług informatycznych oraz organizacji i zarządzania

w zakresie doradztwa podatkowego i rachunkowości.

3.

Doradca podatkowy wykonujący ten zawód może również prowadzić działalność w zakresie

prowadzenia ksiąg rachunkowych.

4.

Doradca podatkowy wykonujący ten zawód może również wykonywać doradztwo prawne, ekonomiczne,

finansowe oraz usługi w zakresie rzeczoznawstwa, jeżeli posiada uprawnienia lub kwalifikacje

określone w odrębnych przepisach.

1.

Doradca podatkowy, w ciągu 2 lat od dnia wpisu na listę, nie może wykonywać doradztwa

podatkowego na rzecz osób, których sprawy rozstrzygał w ciągu ostatnich 3 lat przed

ustaniem zatrudnienia lub pełnienia funkcji.

2.

Przez rozstrzyganie spraw, o których mowa w ust. 1, rozumie się przeprowadzanie kontroli

skarbowej lub podatkowej, wydawanie decyzji administracyjnych w sprawach podatkowych

oraz uznawanie złożonych zeznań i deklaracji za prawidłowe.

Nie może wykonywać zawodu doradca podatkowy, którego małżonek jest zatrudniony na

stanowisku kierowniczym lub innym samodzielnym w organie podatkowym, organie kontroli

skarbowej lub w Ministerstwie Finansów, a także na stanowisku, na którym wykonuje

obowiązki w zakresie przygotowywania rozstrzygnięć w sprawach związanych z ustalaniem

lub określaniem zobowiązań podatkowych lub poborem podatków.

Doradca podatkowy jest obowiązany zawiadomić Krajową Radę Doradców Podatkowych o niepodjęciu

wykonywania zawodu w terminie 6 miesięcy od daty doręczenia decyzji o wpisie na listę

lub o przerwie w wykonywaniu tego zawodu trwającej dłużej niż 6 miesięcy. Okresy te

traktuje się jako zawieszenie wykonywania zawodu.

Doradca podatkowy traci prawo do wykonywania zawodu w wyniku prawomocnego orzeczenia

1)

o całkowitym lub częściowym ubezwłasnowolnieniu,

2)

kary pozbawienia praw publicznych,

3)

sądu dyscyplinarnego o pozbawieniu prawa wykonywania zawodu,

4)

kary utraty prawa wykonywania zawodu.

Doradca podatkowy obowiązany jest w szczególności

1)

postępować zgodnie z przepisami prawa, ze złożonym ślubowaniem i z zasadami etyki

zawodowej,

2)

stale podnosić swoje kwalifikacje, zgodnie z zasadami określonymi przez Krajową Radę

Doradców Podatkowych,

3)

regularnie opłacać składkę członkowską.

1.

Doradca podatkowy jest obowiązany zachować w tajemnicy fakty i informacje, z którymi

zapoznał się w związku z wykonywaniem zawodu.

2.

Doradca podatkowy nie może być przesłuchiwany jako świadek co do faktów i informacji,

na które rozciąga się obowiązek, o którym mowa w ust. 1, chyba że został zwolniony

od tego obowiązku w trybie określonym odrębnymi ustawami.

3.

Przepis ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do osób zatrudnionych przez doradcę podatkowego.

1.

Doradca podatkowy nie może reklamować świadczonych przez siebie usług.

2.

Organy podatkowe, pracownicy zatrudnieni w organach podatkowych, organach kontroli

skarbowej, pracownicy urzędów kontroli skarbowej, a także Minister Finansów oraz pracownicy

Ministerstwa Finansów nie mogą w jakiejkolwiek formie reklamować usług konkretnego

podmiotu świadczącego doradztwo podatkowe.

3.

Przepis ust. 1 stosuje się również do spółek, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3.

1.

Doradca podatkowy jest obowiązany przechowywać przez okres 5 lat kopie sporządzonych

na piśmie opinii, wystąpień w imieniu podatników, płatników i inkasentów w sprawach

zobowiązań podatkowych, a także udzielonych im porad.

2.

Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 1, doradca podatkowy obowiązany jest przekazać

zleceniodawcy dokumenty określone w ust. 1. W przypadku niemożności przekazania tych

dokumentów doradca podatkowy jest obowiązany je zniszczyć.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się również do spółek, o których mowa w art. 4 ust. 1

pkt 3.

1.

Doradca podatkowy jest obowiązany umieszczać na wszystkich pismach sporządzonych w

związku z wykonywaniem doradztwa podatkowego firmę (nazwę), pod jaką doradztwo to

wykonuje, oraz miejsce jego wykonywania, podpis oraz numer wpisu na listę doradców

podatkowych.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się także do zeznań i deklaracji podatkowych sporządzonych

przez doradcę podatkowego w imieniu i na rzecz podatnika.

3.

Firma (nazwa), o której mowa w ust. 1, obejmuje imię i nazwisko doradcy podatkowego

oraz ustawowe określenie zawodu „doradca podatkowy”, a w przypadku spółek cywilnych

i jawnych - imiona i nazwiska wszystkich wspólników oraz ustawowe określenie zawodu

„doradca podatkowy” wspólników wpisanych na listę doradców podatkowych. Tytuły służbowe

lub inne godności i tytuły, z wyjątkiem stopni i tytułów naukowych, nie mogą być zamieszczone

w oznaczeniu firmy (nazwy).

W postępowaniu przed organami administracji w sprawach zobowiązań podatkowych pełnomocnikiem

podatnika, płatnika i inkasenta może być również doradca podatkowy. Doradca podatkowy

może sam uwierzytelnić odpis udzielonego mu pełnomocnictwa.

Doradca podatkowy jest uprawniony do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych.

1.

W razie wyrządzenia szkody przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 2 ust.

1, doradca podatkowy oraz osoby, z których pomocą czynności te wykonuje lub którym

powierza ich wykonanie, ponoszą odpowiedzialność za szkodę na zasadach określonych

w Kodeksie cywilnym.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osób prawnych uprawnionych do wykonywania

doradztwa podatkowego.

1.

Doradca podatkowy podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej

za szkody wyrządzone przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1.

2.

Ubezpieczenie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje także odpowiedzialność podmiotów wymienionych

w art. 43.

3.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, ciąży na doradcach podatkowych wykonujących zawód

we własnym imieniu i na własny rachunek, w formie spółki cywilnej oraz jawnej. W przypadkach

określonych w art. 28 pkt 1, 2 i 4 obowiązek ten ciąży na podmiotach zatrudniających

doradców podatkowych.

Przepisy art. 43 i 44 stosuje się odpowiednio do

1)

adwokatów, radców prawnych oraz biegłych rewidentów w przypadku, o którym mowa w art.

27 ust. 1 pkt 1,

2)

adwokatów, radców prawnych oraz biegłych rewidentów, jeżeli zatrudniają doradców podatkowych

i nie ubezpieczyli się od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przy wykonywaniu

tych zawodów.

Minister Finansów, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych i Polskiej

Izby Ubezpieczeń, określi, w drodze rozporządzenia, ogólne warunki ubezpieczenia,

o którym mowa w art. 44, w tym

1)

termin powstania obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia,

2)

podstawowy zakres odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń,

3)

minimalną sumę gwarancyjną ubezpieczenia,

4)

zakres praw i obowiązków ubezpieczającego i zakładu ubezpieczeń, wynikających z umowy

ubezpieczenia,

5)

górne granice składek ubezpieczeniowych.

1.

Doradcy podatkowi tworzą samorząd doradców podatkowych, zwany Krajową Izbą Doradców

Podatkowych.

2.

Przynależność doradców podatkowych do Krajowej Izby Doradców Podatkowych jest obowiązkowa

i powstaje z chwilą wpisu na listę.

3.

Samorząd doradców podatkowych jest niezależny w wykonywaniu swoich zadań i podlega

tylko ustawom.

1.

Krajowa Izba Doradców Podatkowych ma osobowość prawną.

2.

Siedzibą Krajowej Izby Doradców Podatkowych jest miasto Warszawa.

3.

Krajowa Izba Doradców Podatkowych może prowadzić działalność wydawniczą, dydaktyczną

i szkoleniową.

1.

Organami Krajowej Izby Doradców Podatkowych są

1)

Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych,

2)

Krajowa Rada Doradców Podatkowych,

3)

Krajowa Komisja Rewizyjna,

4)

Wyższy Sąd Dyscyplinarny,

5)

Sąd Dyscyplinarny,

6)

Rzecznik Dyscyplinarny.

2.

Krajowa Izba Doradców Podatkowych może tworzyć regionalne oddziały Izby i oddziały

zamiejscowe sądu dyscyplinarnego.

1.

Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych odbywa się co 4 lata.

2.

Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych jest zwoływany przez Krajową Radę Doradców Podatkowych.

3.

Krajowa Rada Doradców Podatkowych zwołuje nadzwyczajny Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych

przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1

1)

z własnej inicjatywy,

2)

na wniosek Krajowej Komisji Rewizyjnej,

3)

na wniosek co najmniej 1/10 ogółu doradców podatkowych,

4)

na wniosek Ministra Finansów,

w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku.

4.

Prawo do udziału w Krajowym Zjeździe Doradców Podatkowych przysługuje każdemu doradcy

podatkowemu, z zastrzeżeniem ust. 5.

5.

W przypadku utworzenia regionalnych oddziałów Krajowej Izby Doradców Podatkowych,

w Krajowym Zjeździe Doradców Podatkowych biorą udział delegaci wybrani przez walne

zgromadzenia w regionalnych oddziałach Izby, według zasad określonych przez Krajową

Radę Doradców Podatkowych.

1.

Do zadań Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych należy

1)

ustalenie liczby członków organów, o których mowa w art. 49 ust. 1 pkt 2-5, oraz wybór

tych organów, z zastrzeżeniem ust. 3,

2)

wybór Rzecznika Dyscyplinarnego oraz jego zastępców w liczbie określonej przez Krajowy

Zjazd Doradców Podatkowych,

3)

wybór przewodniczącego Krajowej Rady Doradców Podatkowych,

4)

uchwalanie statutu Krajowej Izby Doradców Podatkowych,

5)

ustalanie wysokości składek członkowskich,

6)

uchwalanie zasad gospodarki finansowej,

7)

rozpatrywanie i zatwierdzanie sprawozdań przedstawionych przez organy Krajowej Izby

Doradców Podatkowych oraz udzielanie absolutorium Krajowej Radzie Doradców Podatkowych

na wniosek Krajowej Komisji Rewizyjnej,

8)

uchwalanie zasad etyki zawodowej,

9)

tworzenie regionalnych oddziałów Krajowej Izby Doradców Podatkowych oraz określanie

ich organizacji i zakresu działania,

10)

określanie zasad stałego podnoszenia kwalifikacji przez doradców podatkowych,

11)

podejmowanie innych uchwał.

2.

Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych uchwala regulamin swojego działania.

3.

W przypadku utworzenia zamiejscowych oddziałów sądu dyscyplinarnego, wyboru członków

tego sądu dokonuje zgromadzenie regionalnego oddziału Krajowej Izby Doradców Podatkowych.

1.

Uchwały Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych są podejmowane większością głosów.

2.

Wybory odbywają się w głosowaniu tajnym, z wyjątkiem wyboru przewodniczącego Zjazdu,

sekretarza Zjazdu oraz Komisji Zjazdowych.

1.

Kadencja Krajowej Rady Doradców Podatkowych trwa 4 lata.

2.

Kadencja organów, o których mowa w art. 49 ust. 1 pkt 3-6, zastępców Rzecznika Dyscyplinarnego

oraz członków oddziałów zamiejscowych sądu dyscyplinarnego jest równa kadencji Krajowej

Rady Doradców Podatkowych.

1.

Krajowa Rada Doradców Podatkowych wybiera w głosowaniu tajnym spośród swoich członków

wiceprzewodniczących, sekretarza i skarbnika.

2.

Przewodniczący Krajowej Rady Doradców Podatkowych oraz osoby wymienione w ust. 1 stanowią

prezydium Krajowej Rady Doradców Podatkowych.

1.

Przewodniczący Krajowej Rady Doradców Podatkowych

1)

reprezentuje Krajową Radę Doradców Podatkowych,

2)

kieruje jej pracami,

3)

przewodniczy na posiedzeniach,

4)

zapewnia wykonanie uchwał Krajowej Rady Doradców Podatkowych.

2.

W razie nieobecności przewodniczącego, jego obowiązki wykonuje jeden z wiceprzewodniczących.

1.

Krajowa Rada Doradców Podatkowych kieruje, w zakresie swoich zadań, działalnością

samorządu w okresach między Krajowymi Zjazdami Doradców Podatkowych.

2.

Do zadań Krajowej Rady Doradców Podatkowych należy

1)

zwoływanie Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych,

2)

zapewnienie wykonywania uchwał Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych,

3)

reprezentowanie doradców podatkowych,

4)

opracowywanie rocznych planów finansowych Krajowej Izby Doradców Podatkowych oraz

sprawozdań z ich wykonania,

5)

podejmowanie uchwał w sprawach wpisu na listę i skreślania z niej,

6)

wysuwanie kandydatów na członków Komisji Egzaminacyjnej,

7)

opiniowanie projektów ustaw i rozporządzeń dotyczących prawa podatkowego i przedstawianie

wniosków w tym zakresie,

8)

podejmowanie innych uchwał.

1.

Uchwały Krajowej Rady Doradców Podatkowych zapadają większością głosów. W przypadku

równej liczby głosów rozstrzyga głos przewodniczącego.

2.

Do ważności uchwał Krajowej Rady Doradców Podatkowych jest wymagana obecność co najmniej

połowy jej członków.

Krajowa Rada Doradców Podatkowych składa Krajowemu Zjazdowi Doradców Podatkowych sprawozdanie

ze swojej działalności.

1.

Członkowie Krajowej Komisji Rewizyjnej wybierają spośród siebie przewodniczącego.

2.

Członkiem Krajowej Komisji Rewizyjnej nie może być osoba, która pełni funkcje w innym

organie Krajowej Izby Doradców Podatkowych, z wyjątkiem Krajowego Zjazdu Doradców

Podatkowych.

1.

Do zadań Krajowej Komisji Rewizyjnej należy kontrola działalności finansowej organów

Krajowej Izby Doradców Podatkowych.

2.

Krajowa Komisja Rewizyjna przedstawia Krajowemu Zjazdowi Doradców Podatkowych sprawozdanie

ze swojej działalności wraz z wnioskami dotyczącymi działalności finansowej organów

Krajowej Izby Doradców Podatkowych.

Sposób finansowania, szczegółowy tryb działania organów samorządu, w tym funkcjonowanie

regionalnych oddziałów Krajowej Izby Doradców Podatkowych, a także sposób składania

oświadczeń woli w sprawach majątkowych przez Krajową Radę Doradców Podatkowych określa

statut Krajowej Izby Doradców Podatkowych.

1.

Krajowa Rada Doradców Podatkowych przekazuje Ministrowi Finansów statut Krajowej Izby

Doradców Podatkowych, w terminie 14 dni od dnia jego uchwalenia przez Krajowy Zjazd

Doradców Podatkowych.

2.

Minister Finansów, w terminie 30 dni od dnia otrzymania statutu, może wydać decyzję

administracyjną o zawieszeniu uchwały zatwierdzającej statut z powodu niezgodności

z prawem.

3.

Minister Finansów przekazuje decyzję, o której mowa w ust. 2, Krajowej Radzie Doradców

Podatkowych, w terminie 14 dni od dnia jej wydania.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do uchwał zmieniających statut.

1.

Przewodniczący Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych przekazuje Ministrowi Finansów

uchwały Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych w terminie 14 dni od dnia zakończenia

Zjazdu.

2.

Przewodniczący Krajowej Rady Doradców Podatkowych przekazuje Ministrowi Finansów uchwały

podjęte przez Krajową Radę, w terminie 14 dni od dnia ich uchwalenia.

3.

Minister Finansów, w terminie 30 dni od dnia otrzymania uchwał, o których mowa w ust.

1 lub 2, może wydać decyzję administracyjną o zawieszeniu uchwały lub niektórych jej

postanowień z powodu niezgodności z prawem lub statutem. Przepis art. 62 ust. 3 stosuje

się odpowiednio.

1.

Doradcy podatkowi ponoszą odpowiedzialność dyscyplinarną

1)

za niewykonanie lub nienależyte wykonanie obowiązków zawodowych określonych prawem,

2)

za czyny sprzeczne z zasadami etyki zawodowej.

2.

Karami dyscyplinarnymi są

1)

upomnienie,

2)

nagana,

3)

zawieszenie prawa do wykonywania zawodu na okres od 6 miesięcy do lat 3,

4)

pozbawienie prawa wykonywania zawodu.

3.

Wymierzenie kary pozbawienia prawa wykonywania zawodu pociąga za sobą skreślenie z

listy doradców podatkowych.

1.

Sprawy dyscyplinarne doradców podatkowych rozpatrują

1)

w pierwszej instancji - Sąd Dyscyplinarny,

2)

w drugiej instancji - Wyższy Sąd Dyscyplinarny.

2.

Członkowie sądów pierwszej i drugiej instancji wybierają ze swojego grona przewodniczącego

i wiceprzewodniczącego.

3.

Członkowie sądu mogą wchodzić w skład tylko jednej instancji sądu i nie mogą pełnić

innych funkcji w organach Krajowej Izby Doradców Podatkowych, z wyjątkiem uczestnictwa

w Krajowych Zjazdach Doradców Podatkowych i we władzach Zjazdu.

4.

Sąd pierwszej i drugiej instancji orzeka w składzie trzyosobowym.

5.

W składzie orzekającym drugiej instancji nie może brać udziału członek sądu, który

brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia.

6.

Przewodniczący sądu dyscyplinarnego i przewodniczący Wyższego Sądu Dyscyplinarnego

wyznaczają składy orzekające i ich przewodniczących.

Obwiniony może ustanowić obrońcę spośród doradców podatkowych, adwokatów lub radców

prawnych.

Rozprawa przed sądem dyscyplinarnym jest jawna dla doradców podatkowych. Na rozprawie

może być obecny również przedstawiciel Ministra Finansów, a także przedstawiciel Ministra

Sprawiedliwości - jeżeli postępowanie zostało wszczęte na wniosek

Ministra Sprawiedliwości.

Oskarżycielem w postępowaniu przed sądem jest Rzecznik Dyscyplinarny lub jeden z jego

zastępców.

1.

Wniosek o ukaranie składa Rzecznik Dyscyplinarny.

2.

Złożenie wniosku, o którym mowa w ust. 1, następuje po wstępnym wyjaśnieniu okoliczności

koniecznych do ustalenia znamion czynu zarzuconego obwinionemu oraz złożeniu wyjaśnień

przez obwinionego, chyba że złożenie tych wyjaśnień nie jest możliwe.

3.

Rzecznik Dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające w przypadku powzięcia wiadomości

o popełnieniu czynu rodzące odpowiedzialność dyscyplinarną.

4.

Rzecznik Dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające również na żądanie Krajowej

Rady Doradców Podatkowych, Ministra Finansów lub Ministra Sprawiedliwości.

Po otrzymaniu wniosku o ukaranie przewodniczący sądu wyznacza termin rozprawy i zawiadamia

o nim Rzecznika Dyscyplinarnego, obwinionego, jego obrońcę oraz Ministra Finansów,

Ministra Sprawiedliwości lub Krajową Radę Doradców Podatkowych, jeżeli zostało złożone

żądanie wszczęcia postępowania wyjaśniającego, a w razie potrzeby wzywa świadków i

biegłych.

Jeżeli w toku rozprawy ujawni się inne przewinienie, oprócz objętego wnioskiem o wszczęcie

postępowania, sąd może wydać co do tego przewinienia orzeczenie tylko na wniosek Rzecznika

Dyscyplinarnego i za zgodą obwinionego.

1.

Uzasadnienie orzeczenia sądu sporządza się na piśmie z urzędu, w terminie 14 dni od

dnia ogłoszenia orzeczenia.

2.

Orzeczenie, wraz z uzasadnieniem, doręcza się obwinionemu i Rzecznikowi Dyscyplinarnemu,

a w przypadku, o którym mowa w art. 69 ust. 4, także Krajowej Radzie Doradców Podatkowych,

Ministrowi Finansów lub Ministrowi Sprawiedliwości.

Od orzeczenia sądu pierwszej instancji przysługuje obwinionemu lub Rzecznikowi Dyscyplinarnemu,

a w przypadku, o którym mowa w art. 69 ust. 4, także Krajowej Radzie Doradców Podatkowych,

Ministrowi Finansów lub Ministrowi Sprawiedliwości - odwołanie do sądu drugiej instancji

w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia, wraz z uzasadnieniem.

Po uprawomocnieniu się orzeczenia przewodniczący sądu przesyła odpis orzeczenia Krajowej

Radzie Doradców Podatkowych oraz Ministrowi Finansów, a gdy w postępowaniu uczestniczył

przedstawiciel Ministra Sprawiedliwości w przypadku, o którym mowa w art. 69 ust.

4, również Ministrowi Sprawiedliwości.

Od prawomocnego orzeczenia sądu dyscyplinarnego Minister Sprawiedliwości, Minister

Finansów lub Przewodniczący Krajowej Rady Doradców Podatkowych mogą wnieść rewizję

nadzwyczajną do Sądu Najwyższego z powodu rażącego naruszenia prawa lub oczywistej

niesłuszności orzeczenia.

1.

Nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego, jeżeli od chwili ujawnienia czynu

upłynął rok lub od chwili popełnienia czynu upłynęły 3 lata.

2.

W razie śmierci obwinionego przed zakończeniem postępowania dyscyplinarnego, postępowanie

ulega zawieszeniu na okres 12 miesięcy. Po upływie tego terminu postępowanie dyscyplinarne

ulega umorzeniu, chyba że w okresie zawieszenia małżonek, dzieci lub rodzice zmarłego

złożą wniosek o podjęcie tego postępowania.

1.

Zatarcie ukarania karą dyscyplinarną następuje z urzędu po upływie 3 lat

1)

od uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego, orzekającego karę upomnienia lub

nagany,

2)

od zakończenia okresu zawieszenia prawa do wykonywania zawodu.

2.

Zatarcie ukarania karą dyscyplinarną pozbawienia prawa wykonywania zawodu następuje

na wniosek ukaranego - po upływie 5 lat od uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego

orzekającego tę karę.

3.

Prawo złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 2, w razie śmierci ukaranego przysługuje

jego małżonkowi, dzieciom lub rodzicom.

Minister Finansów, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, określi, w drodze rozporządzenia,

tryb postępowania dyscyplinarnego przed sądami dyscyplinarnymi i sposób wykonywania

orzeczeń oraz tryb zatarcia ukarania karami dyscyplinarnymi.

W sprawach nie uregulowanych w ustawie do postępowania dyscyplinarnego stosuje się

odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

Członkowie sądów dyscyplinarnych w zakresie orzekania są niezawiśli i podlegają tylko

ustawom i zasadom etyki zawodowej.

1.

Kto, nie będąc uprawnionym, wykonuje czynności doradztwa podatkowego, podlega karze

grzywny do 50 000 zł.

2.

Tej samej karze podlega członek zarządu osoby prawnej, która wykonuje czynności doradztwa

podatkowego nie będąc podmiotem uprawnionym.

1.

Kto będąc doradcą podatkowym

1)

nie dopełnia obowiązku zawiadomienia Krajowej Rady Doradców Podatkowych o wszelkich

zmianach danych objętych wpisem na listę w terminie 14 dni od zaistnienia tych zmian

albo

2)

podejmując wykonywanie zawodu w formie spółki cywilnej lub jawnej nie dopełnia obowiązku

przekazania Krajowej Radzie Doradców Podatkowych lub Ministrowi Finansów odpisu umowy

spółki i wypisu z rejestru handlowego w terminie 14 dni od dnia zawarcia umowy lub

uprawomocnienia się postanowienia sądu rejestrowego

podlega karze grzywny do 5 000 zł.

2.

Tej samej karze podlega członek zarządu osoby prawnej, która nie dopełnia obowiązku

niezwłocznego zawiadomienia Ministra Finansów o wszelkich zmianach danych objętych

wpisem do rejestru osób prawnych uprawnionych do wykonywania doradztwa podatkowego.

3.

W przypadkach określonych w ust. 1 i 2 orzekanie następuje w trybie przepisów o postępowaniu

w sprawach o wykroczenia.

1.

W okresie nie dłuższym niż 6 miesięcy od dnia ukonstytuowania się organów Krajowej

Izby Doradców Podatkowych uprawnienia Krajowej Rady Doradców Podatkowych określone

w art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 10 ust. 1 oraz art. 21 ust. 3 wykonuje Minister

Finansów.

2.

Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty określonej w art.

11 ust. 1, obowiązującą w okresie, o którym mowa w ust. 1.

3.

Do dnia powołania Krajowej Rady Doradców Podatkowych Minister Finansów pobiera opłatę,

o której mowa w art. 11 ust. 1. Po upływie terminu wymienionego w art. 92 ust. 2 Minister

Finansów przekazuje zgromadzone w ten sposób środki finansowe Krajowej Radzie Doradców

Podatkowych, po potrąceniu kosztów poniesionych w związku w wykonywaniem uprawnień

określonych w ust. 1.

1.

Osobom fizycznym, które do dnia wejścia w życie ustawy faktycznie wykonywały, zgodnie

z obowiązującymi przepisami, przez okres co najmniej 12 miesięcy poprzedzających dzień

wejścia w życie ustawy choćby jedną z czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, w

formach określonych w art. 85 oraz spełniają warunki, o których mowa w art. 6 ust.

1 pkt 1-4, przysługuje prawo złożenia, w okresie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie

ustawy, wniosku do Ministra Finansów o dokonanie wpisu na listę doradców podatkowych,

z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Uprawnienie do złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, przysługuje osobom wymienionym

w art. 85 pkt 3 lub 4, jeżeli do dnia wejścia w życie ustawy wykonywały czynności

wymienione w art. 2 ust. 1 przez okres co najmniej 3 lat.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać oświadczenie o spełnieniu wymogów

wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 1-3, dane określone w art. 7 ust. 3 oraz datę i miejsce

wpisu do ewidencji działalności gospodarczej lub datę rozpoczęcia zatrudnienia.

4.

Minister Finansów w okresie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku wydaje decyzję administracyjną

o dokonaniu wpisu na listę doradców podatkowych lub o odmowie jego dokonania.

5.

Do dnia doręczenia decyzji określonej w ust. 4, osoby, o których mowa w ust. 1 lub

2, mogą wykonywać dotychczasową działalność w zakresie doradztwa podatkowego.

Osobą uprawnioną do złożenia wniosku, o którym mowa w art. 84 ust. 1, jest osoba wykonująca

czynności wymienione w art. 2 ust. 1 jako

1)

osoba fizyczna prowadząca działalność we własnym imieniu i na własny rachunek,

2)

wspólnik spółki cywilnej, jawnej lub komandytowej,

3)

osoba pozostająca w stosunku pracy z podmiotami określonymi w art. 4 ust. 1 pkt 1,

jeżeli świadczenie pracy polegało na wykonywaniu czynności, o których mowa w art.

2 ust. 1, na rzecz zrzeszonych w nich członków,

4)

osoba pozostająca w stosunku pracy z innymi podmiotami, które do dnia wejścia w życie

ustawy prowadziły, działalność gospodarczą w zakresie doradztwa podatkowego, jeżeli

świadczenie pracy polegało na wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 2 ust.

1,

5)

osoba zatrudniona w charakterze pracownika naukowo-dydaktycznego, dydaktycznego lub

naukowego w dziedzinach, w których zakres wchodzi prawo podatkowe lub nauka o podatkach,

jeżeli okres zatrudnienia wynosi co najmniej 5 lat.

1.

Wpis na listę doradców podatkowych, o którym mowa w art. 84, ma charakter warunkowy.

2.

Minister Finansów skreśla z listy doradcę podatkowego, który został wpisany warunkowo,

jeśli w terminie 4 lat od dnia dokonania tego wpisu nie spełni warunku, o którym mowa

w art. 6 ust. 1 pkt 7.

3.

Doradcy podatkowi, którzy zostali wpisani na listę warunkowo, są dopuszczani do egzaminu,

o ile spełniają warunki określone w art. 6 ust. 1 pkt 1-4.

4.

Minister Finansów wydaje decyzję administracyjną o przekształceniu wpisu warunkowego

we wpis ostateczny na wniosek zainteresowanego doradcy podatkowego.

Do wpisów warunkowych stosuje się odpowiednio przepisy art. 7 ust. 3, art. 8 i 9,

art. 10 ust. 1, art. 11, 12 i 44 oraz art. 47 ust. 1 i 2.

Minister Finansów w terminie 14 dni od dnia dokonania wyboru Krajowej Rady Doradców

Podatkowych przekazuje Krajowej Radzie Doradców Podatkowych odpis listy doradców podatkowych.

1.

Minister Finansów powołuje Komisję Egzaminacyjną pierwszej kadencji na okres 2 lat.

2.

Komisja Egzaminacyjna, o której mowa w ust. 1, składa się z pięćdziesięciu pięciu

członków, w tym z

1)

dwudziestu przedstawicieli Ministra Finansów,

2)

pięciu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego delegowanych przez Prezesa Naczelnego

Sądu Administracyjnego,

3)

dziesięciu pracowników naukowych lub naukowo-dydaktycznych w dziedzinach objętych

zakresem tematycznym egzaminu,

4)

dwudziestu osób o uznanym autorytecie w dziedzinach objętych zakresem tematycznym

egzaminu lub o dużym doświadczeniu w zakresie doradztwa podatkowego.

Minister Finansów zwołuje pierwszy Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych nie później

niż w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Przy zwoływaniu pierwszego Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych Minister Finansów

może określić, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb wyłaniania delegatów na Zjazd

proporcjonalnie do liczby doradców podatkowych wykonujących zawód w poszczególnych

województwach lub grupach województw.

1.

Do czasu powołania Krajowej Rady Doradców Podatkowych Minister Finansów wydaje akty

wykonawcze do ustawy, o których mowa w art. 12, art. 21 ust. 5, art. 25 ust. 2, art.

26 i 46, bez zasięgnięcia opinii tego organu.

2.

Po upływie 6 miesięcy od dnia powołania Krajowej Rady Doradców Podatkowych tracą moc

przepisy, o których mowa w ust. 1, o ile nie zostały wcześniej uchylone przez Ministra

Finansów.

W ustawie z dnia 13 października 1994 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie

(Dz. U. Nr 121, poz. 592) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 5 dodaje się art. 5a w brzmieniu

„

Art. 5a.

do rejestru biegłych rewidentów może być również wpisany ten, kto został wpisany,

zgodnie z odrębnymi przepisami, na listę doradców podatkowych i złożył z wynikiem

pozytywnym egzaminy na biegłego rewidenta w następującym zakresie

1)

rachunkowość finansowa i sprawozdawczość,

2)

rachunek kosztów i rachunkowość zarządcza,

3)

badanie sprawozdań finansowych i inne usługi biegłego rewidenta.

”

;

2)

w art. 34 w ust. 2 wyrazy „31 grudnia 1996 r.” zastępuje się wyrazami „31 grudnia 1998 r.”.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r.