Ustawa z dnia 14 czerwca 1996 r. o zmianie ustawy o pomocy społecznej oraz ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. (DU_1996_459) | PL

Dz.U. 1996 nr 100 poz. 459 notInForce

Art. 1 Ustawa z dnia 14 czerwca 1996 r. o zmianie ustawy o pomocy społecznej oraz ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Open official source

W ustawie z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 1993 r. Nr 13, poz. 60 i z 1994 r. Nr 62, poz. 265) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Pomoc społeczną organizują organy administracji rządowej i samorządowej, współpracując

w tym zakresie z organizacjami społecznymi, Kościołem Katolickim, innymi kościołami,

związkami wyznaniowymi, fundacjami, stowarzyszeniami, pracodawcami oraz osobami fizycznymi

i prawnymi.

”

;

2)

po art. 2 dodaje się art. 2a i 2b w brzmieniu

„

Art. 2a.

1.

Ilekroć w dalszych przepisach ustawy jest mowa o

1)

rodzinie - oznacza to osoby spokrewnione lub niespokrewnione pozostające w faktycznym

związku wspólnie zamieszkujące i gospodarujące,

2)

dochodzie rodziny - oznacza to sumę miesięcznych dochodów osób w rodzinie z miesiąca

poprzedzającego złożenie wniosku, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, pomniejszoną

o miesięczne obciążenia podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz o kwotę wysokości

alimentów, ustalonych na podstawie wyroku lub ugody sądowej, świadczonych przez osoby

w rodzinie na rzecz innych osób; do dochodów nie wlicza się świadczeń o charakterze

jednorazowym; w odniesieniu do osób prowadzących działalność gospodarczą oraz osób

z nimi współpracujących za dochód przyjmuje się wysokość podaną w oświadczeniu nie

niższą jednak niż zadeklarowana przez te osoby kwota dochodu stanowiącego podstawę

wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne a jeżeli osoby nie podlegają ubezpieczeniu

społecznemu - nie niższą od kwoty najniższej podstawy wymiaru składek obowiązujących

osoby ubezpieczone na podstawie odrębnych przepisów.

3)

niepełnosprawności - oznacza to stan fizyczny, psychiczny lub umysłowy, powodujący

trwałe lub okresowe utrudnienie, ograniczenie bądź uniemożliwienie samodzielnej egzystencji,

4)

niezdolności do pracy z tytułu inwalidztwa - oznacza to inwalidztwo, zgodnie z przepisami

o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin,

5)

sieroctwie - oznacza to sieroctwo biologiczne lub społeczne,

6)

świadczeniu nienależnie pobranym - oznacza to świadczenie pieniężne uzyskane na podstawie

przedstawionych nieprawdziwych informacji w dokumentach oraz niepoinformowania o zmianie

sytuacji materialnej lub osobistej,

7)

jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej - oznacza to wojewódzkie zespoły pomocy

społecznej, ośrodki pomocy społeczne, domy pomocy społecznej, placówki specjalistycznego

poradnictwa socjalnego ośrodki wsparcia,

8)

ośrodkach wsparcia - oznacza to środowiskowe formy pomocy półstacjonarnej służące

utrzymaniu osoby w jej naturalnym środowisku i przeciwdziałaniu instytucjonalizacji,

a w szczególności: środowiskowe domy samopomocy, dzienne domy pomocy, noclegownie,

ośrodki opiekuńcze.

2.

Na użytek ustawy przyjmuje się, że z 1 ha przeliczeniowego uzyskuje się dochód miesięczny

w wysokości 100 zł. Dochody uzyskiwane przez rodzinę z gospodarstwa rolnego oraz ze

źródeł pozarolniczych sumuje się.

Art. 2b.

Prawo do świadczeń pomocy społecznej przysługuje osobom posiadającym obywatelstwo

polskie zamieszkującym i przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz

cudzoziemcom zamieszkującym i przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

posiadającym zezwolenie na pobyt stały lub status uchodźcy, jeżeli umowy międzynarodowe

nie stanowią inaczej.

”

.

3)

w art. 3 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

niepełnosprawności,

”

;

4)

art. 4 otrzymuje brzmienie

„

Art. 4.

1.

Prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobom i rodzinom,

których dochód na osobę w rodzinie, z zastrzeżeniem art. 27a, nie przekracza

1)

na osobę samotnie gospodarującą - 275 zł,

2)

na pierwszą osobę w rodzinie - 250 zł,

3)

na drugą i dalsze osoby w rodzinie powyżej 15 lat - 175 zł,

4)

na każdą osobę w rodzinie poniżej 15 lat - 125 zł,

przy jednoczesnym wystąpieniu co najmniej jednej z okoliczności wymienionych w art.

3 pkt 2-11.

2.

Kwoty, o których mowa w ust. 1, podlegają waloryzacji zgodnie z zasadami określonymi

w art. 35a.

”

;

5)

w art. 5 wyrazy „jednego z warunków określonych w art. 4 ust. 1 i 1a” zastępuje się wyrazami „warunku określonego w art. 4 ust. 1”;

6)

w art. 6 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Brak współdziałania osoby lub rodziny z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu trudnej

sytuacji, a także nieuzasadniona odmowa podjęcia pracy przez osobę bezrobotną, mogą

stanowić podstawę do odmowy przyznania lub wstrzymania świadczeń pieniężnych z pomocy

społecznej. Zakres i formy współdziałania określa kierownik ośrodka pomocy społecznej

lub upoważniony przez niego pracownik socjalny.

”

;

7)

skreśla się art. 7;

8)

w art. 10

a)

w ust. 1

-

w pkt 1 po wyrazach „pomocy społecznej” dodaje się przecinek i wyrazy „ośrodków wsparcia”,

-

w pkt 1-3b skreśla się na końcu powołania artykułów w nawiasach,

b)

w ust. 2

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

pokrywanie wydatków na świadczenia zdrowotne,

”

-

w pkt 1-5 skreśla się na końcu powołania artykułów w nawiasach;

9)

art. 11 i 12 otrzymują brzmienie

„

Art. 11.

Zadania zlecone gminie obejmują

1)

przyznawanie i wypłacanie zasiłków stałych, renty socjalnej, przysługujących dodatków

do świadczeń,

2)

przyznawanie i wypłacanie zasiłków okresowych,

3)

przyznawanie i wypłacanie zasiłku celowego na pokrycie wydatków powstałych w wyniku

klęski żywiołowej lub ekologicznej,

4)

przyznawanie zasiłku celowego w formie biletu kredytowanego,

5)

świadczenie specjalistycznych usług opiekuńczych, przysługujących na podstawie przepisów

o ochronie zdrowia psychicznego,

6)

organizowanie i prowadzenie środowiskowych domów samopomocy,

7)

zadania wynikające z rządowych programów pomocy społecznej bądź innych ustaw, mających

na celu ochronę poziomu życia osób i rodzin po zapewnieniu odpowiednich środków.

8)

utworzenie i utrzymanie ośrodka pomocy społecznej i zapewnienie środków na wynagrodzenia

pracowników realizujących zadania określone w pkt 1-7.

Art. 12.

Do zadań wojewody w zakresie pomocy społecznej należy w szczególności

1)

sporządzanie bilansu potrzeb i środków w zakresie pomocy społecznej we współpracy

z gminami,

2)

ustalanie sposobu realizacji zadań zleconych,

3)

organizowanie specjalistycznego poradnictwa socjalnego i nadzór nad nim,

4)

opracowywanie i wdrażanie celowych programów służących realizacji zadań pomocy społecznej,

5)

organizowanie i finansowanie domów pomocy społecznej i środowiskowych domów samopomocy

o zasięgu ponadlokalnym oraz kierowanie do nich osób wymagających opieki,

6)

wdrażanie obowiązującego standardu świadczeń w domach pomocy społecznej prowadzonych

przez wojewodę,

7)

sprawowanie fachowego nadzoru nad wymaganym standardem usług socjalnych oraz odpowiednim

poziomem fachowym kadr w stacjonarnych placówkach pomocy społecznej, niezależnie od

podmiotu prowadzącego,

8)

organizowanie kształcenia i doskonalenia zawodowego kadr pomocy społecznej,

9)

wydawanie i cofanie zezwoleń na prowadzenie domów pomocy społecznej oraz prowadzenie

rejestru domów pomocy społecznej,

10)

wspieranie, w tym finansowe, w miarę posiadanych środków, organizacji społecznych,

Kościoła Katolickiego, innych kościołów związków wyznaniowych, fundacji, stowarzyszeń,

pracodawców oraz osób fizycznych i prawnych w zakresie realizowanych przez nich zadań

pomocy społecznej,

11)

zlecanie, w drodze umowy, podmiotom, o których mowa w pkt 10, zadań z zakresu pomocy

społecznej,

12)

koordynowanie działań w zakresie integracji ze społeczeństwem osób posiadających status

uchodźcy.

”

;

10)

w art. 16 po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Pomoc, o której mowa w ust. 1, przyznana dzieciom i młodzieży w okresie nauki w szkole

może być realizowana w formie zakupu posiłków.

”

;

11)

w art. 18

a)

w ust. 1 skreśla się wyraz „podstawową”,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 3-5 w brzmieniu

„

3.

Gmina określa, w drodze uchwały, szczegółowe zasady przyznawania i odpłatności za

usługi opiekuńcze i specjalistyczne usługi opiekuńcze z zastrzeżeniem ust. 5, oraz

szczegółowe zasady częściowego lub całkowitego zwolnienia od opłat, jak również tryb

ich pobierania.

4.

Specjalistyczne usługi opiekuńcze są to usługi dostosowane do szczególnych potrzeb

wynikających, z rodzaju schorzenia lub niepełnosprawności, świadczone przez osoby

ze specjalistycznym przygotowaniem.

5.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu z Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej

określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje specjalistycznych usług opiekuńczych, a

w stosunku do usług, o których mowa w art. 11 pkt 5, kwalifikacje osób świadczących

te usługi oraz zasady i tryb ustalania oraz pobierania opłat, jak również warunki

częściowego lub całkowitego zwolnienia od opłat.

”

.

12)

w art. 19 w ust. 1 skreśla się wyrazy „lub w zakładzie opiekuńczym”;

13)

art. 20 i 21 otrzymują brzmienie

„

Art. 20.

1.

Dom pomocy społecznej zapewnia całodobową opiekę oraz zaspokaja niezbędne potrzeby

bytowe, zdrowotne, edukacyjne, społeczne i religijne na poziomie obowiązującego standardu.

2.

Domy pomocy społecznej, prowadzone i finansowane przez wojewodę, które nie osiągają

obowiązującego standardu, są obowiązane do opracowania i realizacji programu naprawczego

najpóźniej w ciągu 10 lat.

3.

Wydatki związane z zapewnieniem całodobowej opieki mieszkańcom oraz zaspokajaniem

ich niezbędnych potrzeb bytowych i społecznych w całości pokrywa dom pomocy społecznej;

wydatki związane z zaspokajaniem potrzeb zdrowotnych dom pokrywa na poziomie kosztów

uwzględniających uprawnienia mieszkańców, wynikające z odrębnych przepisów.

4.

Wojewoda wydaje zezwolenie na prowadzenie domu pomocy społecznej oraz prowadzi wojewódzki

rejestr tych domów, podawany do publicznej wiadomości.

5.

Wojewoda może cofnąć zezwolenie na prowadzenie domu pomocy społecznej i wykreślić

go z rejestru, jeżeli świadczone usługi są na poziomie niższym niż obowiązujący standard.

6.

Do prowadzenia domów pomocy społecznej nie mają zastosowania przepisy o działalności

gospodarczej.

7.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej określi, w drodze rozporządzenia

1)

typy domów pomocy społecznej oraz sposób ich funkcjonowania,

2)

standard obowiązujących podstawowych usług świadczonych przez domy pomocy społecznej

oraz tryb postępowania przy egzekwowaniu obowiązujących standardów, podmioty kontrolujące

i środki kontroli,

3)

szczegółowe zasady, sposób i tryb postępowania w sprawach dotyczących wydawania i

cofania zezwoleń na prowadzenie domów pomoc społecznej przez inne niż administracja

rządowa podmioty, dokumenty wymagane do uzyskania zezwolenia oraz wzory tych dokumentów,

4)

tryb kierowania osób ubiegających się o miejsce w domu pomocy społecznej.

8.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu z Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej

określi, w drodze rozporządzenia, poziom obowiązujących świadczeń zdrowotnych w domach

pomocy społecznej, uwzględniający uprawnienia osób do opieki zdrowotnej wynikające

z odrębnych przepisów.

Art. 21.

1.

Usługi opiekuńcze mogą być również świadczone w ośrodkach wsparcia oraz domach pomocy

społecznej.

2.

Ośrodki wsparcia zapewniają całodzienny pobyt, podstawowe świadczenia opiekuńcze,

rekreacyjno-kulturalne oraz edukacyjne, a także posiłki w czasie pobytu. W ośrodkach

tych może być prowadzona działalność rehabilitacyjna.

”

.

14)

w art. 22 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Osobom, które nie podlegają przepisom o ubezpieczeniu społecznym lub o zaopatrzeniu

emerytalnym pracowników i ich rodzin, może zostać przyznana pomoc finansowa na pokrycie

wydatków na świadczenia zdrowotne w publicznych zakładach opieki zdrowotnej, jeżeli

spełniają kryterium dochodowe określone w art. 4 ust. 1. Pomoc ta może zostać przyzna

również członkom rodzin tych osób, jeżeli pozostają na ich wyłącznym utrzymaniu.

2.

Osobom, o których mowa w ust. 1, przysługują świadczenia zdrowotne na zasadach określonych

w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.

”

;

15)

w art. 23

a)

w ust. 1 po wyrazie „poradnictwa” dodaje się wyraz „specjalistycznego”,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Osobom i rodzinom, które spełniają warunki określone w art. 3, może zostać udzielona

pomoc, o której mowa w ust. 1, bez względu na kryterium dochodowe określone w art.

4 ust. 1.

”

;

16)

w art. 24

a)

w ust. 6 wyrazy „rejonowymi biurami pracy” zastępuje się wyrazami „rejonowym urzędem pracy”,

b)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Rada gminy określa, w drodze uchwały, wysokość oraz szczegółowe zasady i tryb przyznawania

i zwrotu zasiłku celowego na ekonomiczne usamodzielnienie.

”

;

17)

w art. 25 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Gmina współpracuje z organizacjami społecznymi, Kościołem Katolickim, innymi kościołami,

związkami wyznaniowymi, fundacjami, stowarzyszeniami, pracodawcami oraz osobami fizycznymi

i prawnymi w celu udzielania pomocy i doprowadzenia do integracji osób niepełnosprawnych

ze środowiskiem.

”

;

18)

art. 27 otrzymuje brzmienie

„

Art. 27.

1.

Zasiłek stały przysługuje osobie nie podejmującej pracy lub rezygnującej z pracy w

celu wychowania dziecka wymagającego stałej opieki i pielęgnacji jeżeli dochód na

osobę w rodzinie nie przekracza dochodu określonego w art. 4 ust. 1. Osobie wychowującej

dziecko zasiłek przysługuje również wówczas, gdy dziecko wymagające stałej opieki

lub pielęgnacji ukończyło 18 lat i jest niezdolne do samodzielnej egzystencji.

2.

Osobie, o której mowa w ust. 1, posiadającej równocześnie uprawnienia do wcześniejszej

emerytury z tytułu opieki nad dzieckiem wymagającym stałej opieki, przysługuje tylko

jedno świadczenie - wybrane przez tę osobę lub korzystniejsze.

3.

Kryteria oceny stanu zdrowia dziecka stosuje się zgodnie z przepisami w sprawie uprawnień

do wcześniejszej emerytury pracowników opiekujących się dziećmi wymagającymi stałej

opieki.

4.

Zasiłek stały wyrównawczy przysługuje osobie

1)

samotnej, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub inwalidztwa, jeżeli jej dochód jest

niższy od kryterium dochodowego, określonego w art. 4 ust. 1,

2)

niezdolnej do pracy z powodu wieku lub inwalidztwa, jeżeli jej dochód, jak również

dochód na osobę w rodzinie, jest niższy od kryterium dochodowego określonego w art.

4 ust. 1.

5.

Zasiłek stały, o którym mowa w ust. 1, wynosi 250 zł miesięcznie.

6.

Zasiłek stały wyrównawczy, o którym mowa w ust. 4, określa się jako różnicę między

kwotą stanowiącą dochód określony w art. 4 ust. 1 a dochodem na osobę w rodzinie,

jednak nie może być on wyższy niż kwota zasiłku stałego, o którym mowa w ust. 5. Zasiłek

stały wyrównawczy nie może być niższy niż 10 zł.

”

;

19)

po art. 27 dodaje art. 27a w brzmieniu

„

Art. 27a.

1.

Renta socjalna przysługuje osobie całkowicie niezdolnej do pracy z powodu inwalidztwa

powstałego przed ukończeniem 18 roku życia, niezależnie od dochodu, z zastrzeżeniem

ust. 5.

2.

Prawo do renty socjalnej przysługuje również osobie całkowicie niezdolnej do pracy

z powodu inwalidztwa powstałego w trakcie nauki w szkole ponadpodstawowej lub w szkole

wyższej, przed ukończeniem 25 roku życia, a także w trakcie studiów doktoranckich

lub aspirantury naukowej, niezależnie od dochodu, z zastrzeżeniem ust. 5.

3.

Renta socjalna wynosi 250 zł miesięcznie. Kwota ta podlega waloryzacji zgodnie z zasadami

określonymi w art. 35a.

4.

Osobie, o której mowa w ust. 1 i 2, posiadającej równocześnie uprawnienia do świadczeń

z ubezpieczenia społecznego, przysługuje tylko jedno świadczenie - wybrane przez tę

osobę lub korzystniejsze.

5.

Osobie, o której mowa w ust. 1 i 2, nie przysługuje renta socjalna za miesiąc, w którym

osiągnęła wynagrodzenie z tytułu pracy przekraczające wysokość renty socjalnej.

6.

Decyzja o przyznaniu renty socjalnej nie wymaga przeprowadzenia wywiadu rodzinnego

(środowiskowego).

”

;

20)

art. 28-31 otrzymują brzmienie

„

Art. 28.

Osobie, o której mowa w art. 27 ust. 4 pkt 1 oraz w art. 27a ust. 1 i 2, tymczasowo

aresztowanej lub odbywającej karę pozbawienia wolności, przysługuje 30% przyznanego

świadczenia. Pozostała część zasiłku może być, w razie potrzeby, przeznaczona na pokrycie

wydatków na opłaty mieszkaniowe tej osoby.

Art. 29.

1.

Kobietom w ciąży otrzymującym zasiłek stały lub rentę socjalną, o których mowa w art.

27 lub w art. 27a, przysługuje począwszy od 12 tygodnia ciąży dodatek w wysokości

65 zł miesięcznie.

2.

Dodatek, o którym mowa w ust. 1, może być przyznany również osobom ciężko i przewlekle

chorym uprawnionym do zasiłku stałego lub renty socjalnej.

3.

Osoba, o której mowa w ust. 1 i 2, jeżeli jest uprawniona do zasiłku pielęgnacyjnego

na podstawie odrębnych przepisów, ma prawo do jednego świadczenia wskazanego przez

siebie.

Art. 30.

Osobie uprawnionej do zasiłku stałego lub renty socjalnej przysługują świadczenia

zdrowotne na zasadach określonych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników

i ich rodzin; przysługują one również osobom pozostającym na ich wyłącznym utrzymaniu.

Art. 31.

1.

Zasiłek okresowy z pomocy społecznej może być przyznany osobom i rodzinom, jeżeli

dochód na osobę lub rodzinę nie przekracza kryterium określonego w art. 4 ust. 1,

a dochody oraz posiadane zasoby pieniężne nie wystarczają na zaspokojenie ich niezbędnych

potrzeb, w szczególności ze względu na

1)

długotrwałą chorobę,

2)

niepełnosprawność,

3)

brak możliwości zatrudnienia.

4)

brak uprawnień do renty rodzinnej po osobie, na której ciążył obowiązek alimentacyjny,

5)

możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych

systemów zabezpieczenia społecznego.

2.

Do dochodu. o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się zasiłku okresowego wypłacanego

w okresie bezpośrednio poprzedzającym jego ponowne przyznanie.

3.

Okres, na jaki przyznawany jest zasiłek okresowy, ustala ośrodek pomocy społecznej

na podstawie okoliczności sprawy.

4.

Zasiłek okresowy ustala się do wysokości stanowiącej różnicę między dochodem ustalonym

na podstawie art. 4 ust. 1 a posiadanym dochodem, nie niższej jednak niż 10 zł na

rodzinę.

5.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

zasady przyznawania zasiłku okresowego.

”

;

21)

w art. 32

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zasiłek celowy może być przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów

leków i leczenia, remontu mieszkania, opału i odzieży, pobytu dziecka w żłobku lub

przedszkolu, a także kosztów pogrzebu.

”

,

b)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Zasiłek celowy, o którym mowa w ust. 3 i 4, może być przyznany niezależnie od dochodu

i może nie podlegać zwrotowi.

”

,

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Zasiłek celowy może być przyznany w formie biletu kredytowanego. Przyznanie biletu

kredytowanego nie wymaga wydania decyzji. Decyzja o odmowie przyznania biletu kredytowanego

nie wymaga przeprowadzenia wywiadu środowiskowego (rodzinnego).

”

;

22)

w art. 34

a)

w ust. 2 wyrazy „najniższej emerytury” zastępuje się wyrazami „kryterium dochodowego, o którym mowa w art. 4 ust. 1,”

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Wydatki na usługi opiekuńcze, lecznicze, pomoc rzeczową, zasiłki na ekonomiczne usamodzielnienie

i zasiłki celowe podlegają zwrotowi w części lub całości od świadczeniobiorcy, jeżeli

dochód na osobę w rodzinie przekracza wysokość, o której mowa w art. 4 ust. 1.

”

,

c)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Świadczenia nienależnie pobrane podlegają zwrotowi niezależnie od dochodu rodziny.

”

,

d)

w ust. 5 po wyrazie „własnych” dodaje się wyrazy „określa w drodze uchwały zasady zwrotu, jak również”;

23)

art. 35 otrzymuje brzmienie

„

Art. 35.

1.

Pobyt w domu pomocy społecznej jest odpłatny na poziomie kosztów utrzymania.

2.

Miesięczna opłata ponoszona przez osobę pełnoletnią posiadającą własne dochody nie

może być wyższa niż 70% dochodu tej osoby.

3.

Różnicę pomiędzy kosztem utrzymania ustalonym dla domu a odpłatnością ponoszoną przez

osobę określoną w ust. 2 pokrywają

1)

małżonek przed zstępnymi i wstępnymi,

2)

w przypadku osoby samotnej - gmina właściwa ze względu na miejsce zamieszkania osoby

kierowanej.

4.

Miesięczną opłatę za pobyt dzieci w domach pomocy społecznej na poziomie kosztu utrzymania

ponoszą rodzice lub opiekunowie.

5.

Obowiązek ponoszenia odpłatności przez osoby, o których mowa w ust. 3 pkt 1, nie istnieje,

jeżeli dochód na osobę w rodzinie nie przekracza 300% wysokości kryterium dochodowego,

określonego w art. 4 ust. 1, a w przypadku osób, o których mowa w ust. 4 - kryterium

dochodowego określonego w art. 4 ust. 1.

6.

W przypadkach szczególnie uzasadnionych sytuacją rodzinną, materialną lub zdrowotną

właściwy organ może zwolnić całkowicie lub częściowo osoby, o których mowa w ust.

2, ust. 3 pkt 1 i ust. 4, z odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej.

7.

Pobyt w dziennych domach pomocy jest odpłatny do wysokości kosztów wyżywienia osoby

korzystającej.

8.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

zasady ustalania kosztów utrzymania w domu pomocy społecznej, szczegółowe zasady ustalania

opłat za pobyt w domach pomocy społecznej i ośrodkach wsparcia oraz zwalniania z tych

opłat, a także tryb ich pobierania.

”

;

24)

po art. 35 dodaje się art. 35a w brzmieniu

„

Art. 35a.

1.

Wymienione w ustawie kwoty określające

1)

wartość dochodu odpowiadającą dochodowi z 1 ha przeliczeniowego,

2)

wysokość dochodu uprawniającą do świadczeń z pomocy społecznej,

3)

wysokość zasiłku stałego, renty socjalnej,

4)

wysokość dodatku do zasiłku stałego lub renty socjalnej,

5)

minimalną wysokość zasiłku okresowego oraz zasiłku stałego wyrównawczego

podlegają waloryzacji od dnia 1 marca i 1 września każdego roku, jeżeli średnioroczny

wzrost cen wynosi co najmniej 110%. Dla przeprowadzenia waloryzacji w tych terminach

określa się dwa jednakowe wskaźniki waloryzacji. Kwoty te waloryzowane są od 1 czerwca,

jeśli średnioroczny wzrost cen jest niższy niż 110%.

2.

Wskaźniki waloryzacji, o których mowa w ust. 1, ustalane są na podstawie wskaźnika

wzrostu cen i usług konsumpcyjnych, przyjętego w ustawie budżetowej na dany rok kalendarzowy,

z uwzględnieniem ust. 3 i 4. Kwoty te podlegają zaokrągleniu do 1 zł.

3.

Jeżeli faktyczny wzrost cen towarów i usług konsumpcyjnych w danym roku kalendarzowym

różnił się od przyjętego w ustawie budżetowej, wskaźnik kolejnej waloryzacji podlega

pomnożeniu przez wskaźnik weryfikacyjny, o którym mowa w ust. 4.

4.

Wskaźnik weryfikacyjny stanowi iloraz faktycznego wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych

w danym roku kalendarzowym oraz wskaźnika wzrostu przyjętego na ten rok kalendarzowy

w ustawie budżetowej, wyrażony w procentach, z zaokrągleniem do setnych części procentu.

5.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski” wskaźniki waloryzacji oraz kwoty, o których mowa w ust.

1.

”

;

25)

w art. 36

a)

w ust. 1 skreśla się wyrazy „i 3”,

b)

w ust. 2 skreśla się wyraz „publicznej”;

26)

w art. 37 w ust. 3 skreśla się wyrazy „ust. 2”;

27)

w art. 38 w ust. 2 skreśla się wyraz „również”;

28)

w art. 40

a)

w ust. 1 po wyrazach „pomocy społecznej” dodaje się wyrazy „oraz nienależnie pobranych świadczeń”,

b)

w ust. 3 wyraz „gmina” zastępuje się wyrazami „właściwy organ”;

29)

w art. 43

a)

w ust. 2 skreśla się wyrazy „(art. 23)”,

b)

ust. 2a, 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

2a.

Właściwy organ może zmienić na niekorzyść strony bez jej zgody wcześniej wydaną decyzję,

jeżeli wystąpiły przesłanki, o których mowa w ust. 4 i 5 oraz w art. 6, art. 34 ust.

4a i art. 45.

3.

Decyzja o przyznaniu lub odmowie przyznania świadczenia wymaga przeprowadzenia uprzednio

wywiadu środowiskowego (rodzinnego). Wywiad środowiskowy przeprowadza pracownik socjalny.

4.

W razie wystąpienia rażących dysproporcji między wysokością dochodu udokumentowaną

przez rodzinę ubiegającą się o pomoc a rzeczywistą sytuacją majątkową stwierdzoną

przez pracownika socjalnego, kierownik ośrodka pomocy społecznej może odmówić przyznania

świadczenia z pomocy społecznej.

”

,

c)

w ust. 5

-

po wyrazie „Pracownik” dodaje się wyraz „socjalny”,

-

dodaje się drugie zdanie w brzmieniu

„

Odmowa złożenia oświadczenia jest podstawą wydania decyzji o odmowie przyznania świadczenia.

”

,

d)

w ust. 6 po wyrazie „wniosku” dodaje się wyrazy „wraz z wymaganą dokumentacją”,

e)

po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu

„

6a.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania

wywiadu środowiskowego, wzór kwestionariusza wywiadu oraz oświadczenia o stanie majątkowym,

a także wzór legitymacji pracownika socjalnego.

”

;

30)

w art. 46

a)

w ust. 2 po wyrazie „gminy” dodaje się wyrazy „w zakresie pomocy społecznej”,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Ośrodek pomocy społecznej wykonuje zadania własne gminy w zakresie pomocy społecznej

zgodnie z ustaleniami rady gminy.

”

,

c)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Ośrodek pomocy społecznej może kierować wnioski o ustalenie inwalidztwa do organów

określonych odrębnymi przepisami.

”

,

d)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 5, może być także udzielone innej osobie na wniosek

kierownika ośrodka pomocy społecznej.

”

,

e)

po ust. 6 dodaje się ust. 7 i 8 w brzmieniu

„

7.

Rada gminy w oparciu o potrzeby, o których mowa w ust. 6, opracowuje i wdraża lokalne

programy pomocy społecznej.

8.

Ośrodek pomocy społecznej zatrudnia pracowników socjalnych proporcjonalnie do liczby

ludności gminy w stosunku jeden pracownik socjalny na 2 tys. mieszkańców, nie mniej

jednak niż trzech pracowników.

”

;

31)

w art. 47 ust. 1 i 3 otrzymują brzmienie

„

1.

Gmina współdziała, w tym może wspierać finansowo, prowadzoną na jej terenie działalność

organizacji społecznych, Kościoła Katolickiego i innych kościołów, związków wyznaniowych,

fundacji, stowarzyszeń, pracodawców oraz osób fizycznych i prawnych w celu realizacji

zadań z zakresu pomocy społecznej.

”

,

„

3.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej udziela wsparcia, w tym finansowego, organizacjom

społecznym, Kościołowi Katolickiemu, inny kościołom, związkom wyznaniowym, fundacjom,

stowarzyszeniom, pracodawcom oraz osobom fizycznym i prawnym w celu realizacji zadań

z zakresu pomocy społecznej.

”

;

32)

art. 49 otrzymuje brzmienie

„

Art. 49.

1.

Pracownikiem socjalnym może być osoba, która posiada dyplom pracownika socjalnego

lub ukończyła studia wyższe o kierunkach: praca socjalna, polityka społeczna, resocjalizacja,

socjologia, pedagogika i psychologia.

2.

Pracownikiem socjalnym może być również osoba z wyższym wykształceniem,

o kierunku nie wymienionym w ust. 1, która ukończyła specjalizację w zakresie pracy

socjalnej lub organizacji pomocy społecznej.

3.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej określi, w drodze rozporządzenia, minima programowe,

rodzaje specjalizacji, podmiot uprawniony do prowadzenia specjalizacji i wydawania

dyplomu oraz wzór tego dyplomu, a także tryb postępowania w nadawaniu stopni specjalizacji.

”

;

33)

po art. 49 dodaje się art. 49a i 49b w brzmieniu

„

Art. 49a.

Do zadań pracownika socjalnego należy

1)

wspomaganie osób i rodzin wymagających pomocy w osiągnięciu możliwie pełnej aktywności

społecznej,

2)

współdziałanie z grupami i społecznościami lokalnymi, mające na celu rozwijanie w

nich zdolności do samodzielnego rozwiązywania własnych problemów,

3)

organizowanie różnorodnych form pomocy, a także udział w rozwijaniu infrastruktury

odpowiadającej zmieniającym się potrzebom społecznym,

4)

zapobieganie procesowi marginalizacji osób i grup, a także przeciwdziałanie negatywnym

zjawiskom w środowisku lokalnym.

Art. 49b.

Pracownik socjalny

1)

kieruje się zasadą dobra osób i rodzin, którym służy, poszanowania ich godności i

prawa tych osób do samostanowienia,

2)

ma obowiązek przeciwdziałania praktykom niehumanitarnym i dyskryminującym osobę, rodzinę

lub grupę,

3)

ma obowiązek udzielać osobom, którym służy, pełnej informacji o przysługujących im

świadczeniach i dostępnych formach pomocy,

4)

jest zobowiązany zachować w tajemnicy informacje uzyskane w toku czynności zawodowych,

także po ustaniu zatrudnienia, chyba że działa to przeciwko dobru osoby lub rodziny,

5)

jest zobowiązany do podnoszenia swoich kwalifikacji zawodowych.

”

;

34)

w art. 50 po wyrazach „a w szczególności” dodaje się wyrazy „w urzędach pracy”;

35)

po art. 50 dodaje się art. 50a w brzmieniu

„

Art. 50a.

Pracownicy socjalni mogą być również zatrudniani przez podmioty, o których mowa w

art. 47 ust. 1, dla wykonywania zadań z zakresu pomocy społecznej.

”

;

36)

w art. 51 po ust. 2 dodaje się ust. 3-5 w brzmieniu

„

3.

Pracownikowi socjalnemu, do którego obowiązków należy praca socjalna oraz przeprowadzanie

wywiadów rodzinnych (środowiskowych) i który pracował nieprzerwanie na tym stanowisku

co najmniej 5 lat, przysługuje, raz na dwa lata, dodatkowy urlop wypoczynkowy w wymiarze

7 dni roboczych.

4.

Dzień 21 listopada ustanawia się Dniem Pracownika Socjalnego. Minister Pracy i Polityki

Socjalnej przyznaje za wybitne osiągnięcia nagrody specjalne.

5.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej określi, w drodze zarządzenia, szczegółowe zasady

przyznawania nagród.

”

;

37)

po art. 51 dodaje się art. 51a w brzmieniu

„

Art. 51a.

.

Osoby kierujące jednostkami organizacyjnymi pomocy społecznej powinny posiadać specjalizację

z zakresu organizacji pomocy społecznej.

”

;

38)

w art. 52 w zdaniu wstępnym skreśla się wyraz „socjalnych”, a w pkt 2 skreśla się wyraz „odpowiednio”;

39)

w art. 54 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Członków Rady Pomocy Społecznej, spośród przedstawicieli określonych w ust. 1, powołuje

Minister Pracy i Polityki Socjalnej. Członkowie Rady Pomocy Społecznej pełnią swoje

funkcje społecznie. Kadencja Rady Pomocy Społecznej trwa 4 lata.

”

Dz.U. 1996 nr 100 poz. 459 notInForce

Art. 2 Ustawa z dnia 14 czerwca 1996 r. o zmianie ustawy o pomocy społecznej oraz ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Open official source

W ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu

(Dz. U. z 1996 r. Nr 47, poz. 211) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 23 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

urlopu wychowawczego, udzielonego na podstawie odrębnych przepisów,

”

;

2)

w art. 25 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Do okresów, o których mowa w ust. 3 i 4, zalicza się również okresy urlopu bezpłatnego

udzielonego na podstawie przepisów w sprawie bezpłatnych urlopów dla matek pracujących,

opiekujących się małymi dziećmi, innych udzielonych w tym celu urlopów bezpłatnych,

a także okresy niewykonywania pracy przed dniem 8 czerwca 1968 r. stanowiące przerwę

w zatrudnieniu spowodowaną opieką nad dzieckiem

1)

w wieku do 4 lat - w granicach do 3 lat na każde dziecko oraz łącznie z okresami,

o których mowa w art. 23 ust. 2 pkt 2 - bez względu na liczbę dzieci - do 6 lat,

2)

na które ze względu na jego stan fizyczny, psychiczny lub psychofizyczny przysługuje

pielęgnacyjny zasiłek rodzinny - dodatkowo do 3 lat na każde dziecko.

”

Dz.U. 1996 nr 100 poz. 459 notInForce

Art. 2a Ustawa z dnia 14 czerwca 1996 r. o zmianie ustawy o pomocy społecznej oraz ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Open official source