Ustawa z dnia 27 czerwca 1996 r. o zmianie ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

W ustawie z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności

kulturalnej

(Dz. U. Nr 114, poz. 493 i z 1994 r. Nr 121, poz. 591) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2-4 w brzmieniu

„

2.

Państwo sprawuje mecenat nad działalnością kulturalną, polegający na wspieraniu i

promocji twórczości, edukacji i oświaty kulturalnej, działań i inicjatyw kulturalnych

oraz na ochronie dziedzictwa kultury.

3.

Minister Kultury i Sztuki oraz inne organy administracji państwowej, w ramach mecenatu

państwowego, mogą wspierać finansowo działalność kulturalną o szczególnym znaczeniu,

prowadzoną w kraju i za granicą, zgodnie z przepisami prawa budżetowego.

4.

Mecenat, o którym mowa w ust. 2, sprawują także organy samorządu terytorialnego w

zakresie ich właściwości.

”

;

2)

art. 3 otrzymuje brzmienie

„

Art. 3.

1.

Działalność kulturalną mogą prowadzić osoby prawne, osoby fizyczne oraz jednostki

organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej.

2.

Działalność kulturalna instytucji kultury określona w art. 1 ust. 1 nie stanowi działalności

gospodarczej w rozumieniu odrębnych przepisów.

3.

Do działalności, o której mowa w ust. 1 i 2, w zakresie nie uregulowanym przepisami

ustawy dotyczącymi organizowania i prowadzenia działalności kulturalnej, stosuje się

przepisy o prowadzeniu działalności gospodarczej.

”

;

3)

po art. 7 dodaje się art. 7a i 7b w brzmieniu

„

Art. 7a.

1.

Minister Kultury i Sztuki oraz wojewodowie w uzgodnieniu z Ministrem Kultury i Sztuki

mogą ustanawiać i przyznawać doroczne nagrody za osiągnięcia w dziedzinie twórczości

artystycznej, upowszechniania i ochrony kultury.

2.

Nagrody mogą być przyznawane osobom fizycznym lub prawnym, a także innym podmiotom

na podstawie oceny całokształtu działalności lub osiągnięć o istotnym znaczeniu.

3.

Minister Kultury i Sztuki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady, tryb

i wysokość przyznawania nagród, o których mowa w ust. 1 i 2.

Art. 7b.

1.

Minister Kultury i Sztuki oraz wojewoda mogą przyznawać stypendia osobom zajmującym

się twórczością artystyczną, upowszechnianiem i ochroną dóbr kultury.

2.

Stypendium, o którym mowa w ust. 1, polega na przyznaniu środków finansowych osobom

realizującym określone przedsięwzięcia w zakresie twórczości artystycznej, ochrony

dziedzictwa kultury lub upowszechniania kultury.

3.

Minister Kultury i Sztuki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady, tryb

i wysokość przyznawania stypendiów, o których mowa w ust. 1.

”

;

4)

art. 8 otrzymuje brzmienie

„

Art. 8.

Naczelne i centralne organy administracji państwowej oraz wojewodowie organizują działalność

kulturalną, tworząc państwowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności

jest podstawowym celem statutowym.

”

;

5)

w art. 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Gmina lub związek komunalny organizują działalność kulturalną, tworząc komunalne instytucje

kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym.

”

;

6)

w art. 10 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o instytucji kultury bez bliższego określenia - należy

przez to rozumieć zarówno państwową, jak i komunalną instytucję kultury.

”

;

7)

art. 12 otrzymuje brzmienie

„

Art. 12.

Organizator zapewnia instytucji kultury środki niezbędne do rozpoczęcia i prowadzenia

działalności kulturalnej oraz do utrzymania obiektu, w którym ta działalność jest

prowadzona.

”

;

8)

art. 15 otrzymuje brzmienie

„

Art. 15.

1.

Dyrektora instytucji kultury powołuje organizator na czas określony lub nie określony,

po zasięgnięciu opinii właściwych związków zawodowych działających w tej instytucji

kultury oraz stowarzyszeń zawodowych i twórczych. Odwołanie następuje w tym samym

trybie.

2.

Organizator powołuje i odwołuje dyrektora państwowej instytucji kultury po uzyskaniu

zgody Ministra Kultury i Sztuki.

3.

Organizator powołuje i odwołuje dyrektora komunalnej instytucji kultury po zasięgnięciu

opinii Ministra Kultury i Sztuki. Minister Kultury i Sztuki określi, w drodze zarządzenia,

listę komunalnych instytucji kultury, w których powołanie i odwołanie dyrektora wymaga

zasięgnięcia opinii Ministra Kultury i Sztuki.

4.

Organizator przedstawia kandydatowi na stanowisko dyrektora warunki organizacyjno-finansowe

działalności instytucji kultury. Kandydat przedstawia organizatorowi program działania

instytucji kultury.

5.

Dyrektor instytucji kultury, powołany na czas określony, może być odwołany przed upływem

tego okresu

1)

na własną prośbę,

2)

z powodu choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie obowiązków,

3)

z powodu naruszenia przepisów prawa w związku z zajmowanym stanowiskiem,

4)

w razie odstąpienia od realizacji uzgodnionego z organizatorem programu działania

instytucji kultury,

5)

w razie przekazania państwowej instytucji kultury w trybie art. 21a lub 21c.

6.

W przypadkach przewidzianych w statucie instytucji kultury organizator może powołać

także zastępców dyrektora. Przepisy dotyczące powoływania i odwoływania dyrektora

stosuje się odpowiednio.

”

;

9)

w art. 21

a)

w ust. 1 skreśla się wyrazy „ust. 2 pkt. 2”,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Instytucja kultury utworzona na zasadach określonych w ust. 1 jest wspólną instytucją

kultury organizatorów, którzy ją utworzyli, chyba że umowa stanowi inaczej.

”

;

10)

po art. 21 dodaje się art. 21a-21c w brzmieniu

„

Art. 21a.

1.

Wojewoda może powierzyć gminie prowadzenie instytucji kultury. Instytucja taka pozostaje

w rejestrze wojewody i otrzymuje konieczne do wykonywania zadań środki finansowe.

2.

Wojewoda może przekazać gminie, na jej wniosek, państwową instytucję kultury w celu

wykonywania zadań własnych gminy w zakresie działalności kulturalnej. Przekazanie

następuje w drodze porozumienia.

3.

Warunkiem niezbędnym przekazania jest wykazanie przez gminę, że posiada program działania

oraz środki na prowadzenie instytucji kultury, którą przejmuje w trybie określonym

w ust. 2.

4.

Porozumienie, o którym mowa w ust. 2, stanowi podstawę do wykreślenia instytucji kultury

z rejestru prowadzonego przez wojewodę i wpisania do rejestru prowadzonego przez gminę.

Pracownicy państwowej instytucji kultury stają się pracownikami komunalnej instytucji

kultury z zachowaniem dotychczasowych warunków pracy i płacy.

5.

Mienie przekazywanej instytucji kultury nabywa nieodpłatnie właściwa jednostka organizacyjna

samorządu terytorialnego. Przepisy art. 5 ust. 4, art. 9-13 oraz art. 18-20 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy

wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych

(Dz. U. Nr 32, poz. 191, Nr 43, poz. 253 i Nr 92, poz. 541, z 1991 r. Nr 34, poz. 151, z 1992 r. Nr 6, poz. 20, z 1993 r. Nr 40, poz. 180, z 1994 r. Nr 1, poz. 3 i Nr 65, poz. 285 oraz z 1996 r. Nr 23, poz. 102) stosuje się odpowiednio.

6.

Koszty związane z uregulowaniem stanu prawnego mienia, o którym mowa w ust. 5, obciążają

budżet przekazywanej instytucji.

7.

Przepisy ust. 2-6 stosuje się odpowiednio do państwowych instytucji kultury, dla których

organizatorem jest naczelny lub centralny organ administracji państwowej, w zakresie

przekazywania tych instytucji gminie.

Art. 21b.

1.

W przypadku likwidacji komunalnej instytucji kultury, przekazanej w trybie art. 21a

ust. 2-6, gmina jest obowiązana nieodpłatnie zwrócić wojewodzie mienie otrzymane na

podstawie ust. 5 i 6.

2.

Na wniosek gminy wojewoda, w drodze decyzji administracyjnej, może zwolnić gminę od

tego obowiązku w części lub w całości.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do państwowej instytucji kultury przekazanej

gminie przez naczelny lub centralny organ administracji państwowej na podstawie art.

21a ust. 2-7.

Art. 21c.

Państwowa instytucja kultury, dla której organizatorem jest naczelny lub centralny

organ administracji państwowej, może być przekazana wojewodzie w drodze porozumienia.

”

;

11)

w art. 22 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach organizator może zlikwidować instytucję kultury,

po zasięgnięciu opinii sejmiku samorządowego właściwego ze względu na siedzibę instytucji

kultury.

”

;

12)

w art. 26 w ust. 1 wyrazy „w art. 3 ust. 2” zastępuje się wyrazami „w art. 3 ust. 3”;

13)

w art. 28 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Przychodami instytucji kultury są wpływy z prowadzonej działalności, w tym z najmu

i dzierżawy składników majątkowych, dotacje z budżetu, środki otrzymane od osób fizycznych

i prawnych oraz z innych źródeł.

”

;

14)

w art. 29 w ust. 5 wyrazy „zakładowy fundusz socjalny i mieszkaniowy” zastępuje się wyrazami „zakładowy fundusz świadczeń socjalnych”;

15)

skreśla się art. 30;

16)

w art. 32

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Instytucje kultury, w szczególności: muzea, jednostki organizacyjne mające na celu

ochronę zabytków, ośrodki badań i dokumentacji, biura wystaw artystycznych, galerie

i centra sztuki, Filmoteka Narodowa, biblioteki, domy i ośrodki kultury, świetlice

i kluby, ogniska artystyczne, domy pracy twórczej - prowadzą gospodarkę finansową

na zasadach określonych dla zakładów budżetowych.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Instytucje kultury, o których mowa w ust. 1, mogą otrzymywać środki od osób fizycznych

i prawnych oraz z innych źródeł, a także dotacje z budżetu przeznaczone na pokrycie

kosztów działalności.

”

;

c)

w ust. 4 wyrazy „art. 27-29 oraz art. 30 ust. 2” zastępuje się wyrazami „art. 27 i 29”,

d)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Do państwowych instytucji kultury działających na zasadach określonych w ust. 1 stosuje

się przepisy o kształtowaniu środków na wynagrodzenia w państwowej sferze budżetowej.

”

;

17)

skreśla się art. 33;

18)

w art. 44 w ust. 1 wyrazy „ustawy, o której mowa w art. 3 ust. 2” zastępuje się wyrazami „o działalności gospodarczej”.

Minister Kultury i Sztuki ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity

tekst ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, z uwzględnieniem

zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu.

1.

Działalność kulturalną mogą prowadzić osoby prawne, osoby fizyczne oraz jednostki

organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej.

2.

Działalność kulturalna instytucji kultury określona w art. 1 ust. 1 nie stanowi działalności

gospodarczej w rozumieniu odrębnych przepisów.

3.

Do działalności, o której mowa w ust. 1 i 2, w zakresie nie uregulowanym przepisami

ustawy dotyczącymi organizowania i prowadzenia działalności kulturalnej, stosuje się

przepisy o prowadzeniu działalności gospodarczej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Minister Kultury i Sztuki oraz wojewodowie w uzgodnieniu z Ministrem Kultury i Sztuki

mogą ustanawiać i przyznawać doroczne nagrody za osiągnięcia w dziedzinie twórczości

artystycznej, upowszechniania i ochrony kultury.

2.

Nagrody mogą być przyznawane osobom fizycznym lub prawnym, a także innym podmiotom

na podstawie oceny całokształtu działalności lub osiągnięć o istotnym znaczeniu.

3.

Minister Kultury i Sztuki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady, tryb

i wysokość przyznawania nagród, o których mowa w ust. 1 i 2.

1.

Minister Kultury i Sztuki oraz wojewoda mogą przyznawać stypendia osobom zajmującym

się twórczością artystyczną, upowszechnianiem i ochroną dóbr kultury.

2.

Stypendium, o którym mowa w ust. 1, polega na przyznaniu środków finansowych osobom

realizującym określone przedsięwzięcia w zakresie twórczości artystycznej, ochrony

dziedzictwa kultury lub upowszechniania kultury.

3.

Minister Kultury i Sztuki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady, tryb

i wysokość przyznawania stypendiów, o których mowa w ust. 1.

Naczelne i centralne organy administracji państwowej oraz wojewodowie organizują działalność

kulturalną, tworząc państwowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności

jest podstawowym celem statutowym.

Organizator zapewnia instytucji kultury środki niezbędne do rozpoczęcia i prowadzenia

działalności kulturalnej oraz do utrzymania obiektu, w którym ta działalność jest

prowadzona.

1.

Dyrektora instytucji kultury powołuje organizator na czas określony lub nie określony,

po zasięgnięciu opinii właściwych związków zawodowych działających w tej instytucji

kultury oraz stowarzyszeń zawodowych i twórczych. Odwołanie następuje w tym samym

trybie.

2.

Organizator powołuje i odwołuje dyrektora państwowej instytucji kultury po uzyskaniu

zgody Ministra Kultury i Sztuki.

3.

Organizator powołuje i odwołuje dyrektora komunalnej instytucji kultury po zasięgnięciu

opinii Ministra Kultury i Sztuki. Minister Kultury i Sztuki określi, w drodze zarządzenia,

listę komunalnych instytucji kultury, w których powołanie i odwołanie dyrektora wymaga

zasięgnięcia opinii Ministra Kultury i Sztuki.

4.

Organizator przedstawia kandydatowi na stanowisko dyrektora warunki organizacyjno-finansowe

działalności instytucji kultury. Kandydat przedstawia organizatorowi program działania

instytucji kultury.

5.

Dyrektor instytucji kultury, powołany na czas określony, może być odwołany przed upływem

tego okresu

1)

na własną prośbę,

2)

z powodu choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie obowiązków,

3)

z powodu naruszenia przepisów prawa w związku z zajmowanym stanowiskiem,

4)

w razie odstąpienia od realizacji uzgodnionego z organizatorem programu działania

instytucji kultury,

5)

w razie przekazania państwowej instytucji kultury w trybie art. 21a lub 21c.

6.

W przypadkach przewidzianych w statucie instytucji kultury organizator może powołać

także zastępców dyrektora. Przepisy dotyczące powoływania i odwoływania dyrektora

stosuje się odpowiednio.

1.

Wojewoda może powierzyć gminie prowadzenie instytucji kultury. Instytucja taka pozostaje

w rejestrze wojewody i otrzymuje konieczne do wykonywania zadań środki finansowe.

2.

Wojewoda może przekazać gminie, na jej wniosek, państwową instytucję kultury w celu

wykonywania zadań własnych gminy w zakresie działalności kulturalnej. Przekazanie

następuje w drodze porozumienia.

3.

Warunkiem niezbędnym przekazania jest wykazanie przez gminę, że posiada program działania

oraz środki na prowadzenie instytucji kultury, którą przejmuje w trybie określonym

w ust. 2.

4.

Porozumienie, o którym mowa w ust. 2, stanowi podstawę do wykreślenia instytucji kultury

z rejestru prowadzonego przez wojewodę i wpisania do rejestru prowadzonego przez gminę.

Pracownicy państwowej instytucji kultury stają się pracownikami komunalnej instytucji

kultury z zachowaniem dotychczasowych warunków pracy i płacy.

5.

Mienie przekazywanej instytucji kultury nabywa nieodpłatnie właściwa jednostka organizacyjna

samorządu terytorialnego. Przepisy art. 5 ust. 4, art. 9-13 oraz art. 18-20 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy

wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych

(Dz. U. Nr 32, poz. 191, Nr 43, poz. 253 i Nr 92, poz. 541, z 1991 r. Nr 34, poz. 151, z 1992 r. Nr 6, poz. 20, z 1993 r. Nr 40, poz. 180, z 1994 r. Nr 1, poz. 3 i Nr 65, poz. 285 oraz z 1996 r. Nr 23, poz. 102) stosuje się odpowiednio.

6.

Koszty związane z uregulowaniem stanu prawnego mienia, o którym mowa w ust. 5, obciążają

budżet przekazywanej instytucji.

7.

Przepisy ust. 2-6 stosuje się odpowiednio do państwowych instytucji kultury, dla których

organizatorem jest naczelny lub centralny organ administracji państwowej, w zakresie

przekazywania tych instytucji gminie.

1.

W przypadku likwidacji komunalnej instytucji kultury, przekazanej w trybie art. 21a

ust. 2-6, gmina jest obowiązana nieodpłatnie zwrócić wojewodzie mienie otrzymane na

podstawie ust. 5 i 6.

2.

Na wniosek gminy wojewoda, w drodze decyzji administracyjnej, może zwolnić gminę od

tego obowiązku w części lub w całości.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do państwowej instytucji kultury przekazanej

gminie przez naczelny lub centralny organ administracji państwowej na podstawie art.

21a ust. 2-7.

Państwowa instytucja kultury, dla której organizatorem jest naczelny lub centralny

organ administracji państwowej, może być przekazana wojewodzie w drodze porozumienia.