Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 1996 r. w sprawie ważności referendum o powszechnym uwłaszczeniu obywateli, przeprowadzonego w dniu 18 lutego 1996 r. na podstawie zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 listopada 1995 r., oraz referendum o niektórych kierunkach wykorzystania majątku państwowego, przeprowadzonego w dniu 18 lutego 1996 r. na podstawie uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 grudnia 1995 r.

-

1223 -

Poz. 217 i 218

Załącznik nr 2

STAWKI OPŁATY ZA OCHRONĘ W DOLARACH USA

2) za przyznanie wyłącznego prawa

1. Stawki opłaty za och ranę, odnoszące się do

wszystkich roślin uprawnych, wynoszą

1

2

20 USD.

2. Stawki opłaty za ochronę, odnoszące się do grup

roślin uprawnych określonych w ust. 3 załącznika nr 1,

1) za zgłoszenie o przyznanie wyłącznego prawa

Lp.

-

-

120 USD,

wynoszą

Grupa roślin uprawnych

I

II

III

IV

V

Za każdy rok badania odrębności, wyrównania i trwałości odmiany

przed przyznaniem wyłącznego prawa

280

260

240

220

200

Za każdy rok utrzymania odmiany w księdze

a) przez pierwszych 5 lat

b) w dalszych latach

55

110

50

100

45

90

45

90

40

80

Rodzaj opłaty

3. Przepis ust. 4 załącznika nr 1 stosuje się odpowiednio.

218

UCHWALA SĄDU NAJWYŻSZEGO

z dnia 15 kwietnia 1996 r.

w sprawie ważności referendum o powszechnym uwłaszczeniu obywateli, przeprowadzonego w dniu 18 lutego 1996 r. na podstawie zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 listopada 1995 r., oraz referendum o niektórych kierunkach wykorzystania majątku państwowego, przeprowadzonego w dniu 18 lutego

1996 r. na podstawie uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 grudnia 1995 r.

Sąd Najwyższy w składzie całej Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

przewodniczący: Prezes Sądu Najwyższego -

Jan

Wasilewski,

sędziowie Sądu Najwyższego: Teresa Flemming-Kulesza, Józef lwu Iski, Kazimierz Jaśkowski, Andrzej Kijowski, Jerzy Kuźniar, Jerzy Kwaśniewski, Janusz Łętowski,

Maria Mańkowska, Teresa Romer, Walerian Sanetra,

Stefania Szymańska, Maria Tyszel, Andrzej Wróbel,

protokolant: Katarzyna Wróblewska,

z udziałem Zastępcy Prokuratora Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej Stefana Śnieżki i Przewodniczą­

cego Państwowej Komisji Wyborczej Wojciecha Łącz­

kowskiego,

na posiedzeniu jawnym w dniu 15 kwietnia 1996 r.

rozpoznał sprawę ważności referendum o powszechnym uwłaszczeniu obywateli, przeprowadzonego

w dniu 18 lutego 1996 r. na podstawie zarządzenia Pre-

zydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 listopada

1995 r. (Dz. U. Nr 138, poz. 685), oraz referendum o niektórych kierunkach wykorzystania majątku państwo­

wego, przeprowadzonego w dniu 18 lutego 1996 r. na

podstawie uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

z dnia 21 grudnia 1995 r. (Dz. U. Nr 154, poz. 795).

Na podstawie sprawozdania Państwowej Komisji

Wyborczej z przebiegu referendów o powszechnym

uwłaszczeniu obywateli oraz o niektórych kierunkach

wykorzystania majątku państwowego, przeprowadzonych w dniu 18 lutego 1996 r., oraz wydanych przez

Sąd Najwyższy postanowień zawierających opinie

w sprawie protestów przeciwko ważności referendów

i po wysłuchaniu wniosków Zastępcy Prokuratora Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej oraz Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej

Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 36 ust. 3

i art. 44 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o referendum

(Dz. U. Nr 99, poz. 487) oraz art. 128 ust. 1 ustawy z dnia

28 maja 1993 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 45, poz. 205 i z 1995 r.

Nr 132, poz. 640),

podjął następującą uchwałę

p r z e p r o wad z o n e w d n i u 1 8 I u t e g o 1 996 r.

na podstawie zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 listopada 1995 r. (Dz. U. Nr 138,

poz. 685) referendum o powszechnym uwłasz­

czeniu obywateli oraz

na podstawie uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 grudnia 1995 r. (Dz. U. Nr 154, poz. 795)

referendum o niektórych kierunkach wykorzystania majątku państwowego

są ważne.

Przewodniczący: Jan Wasilewski

Prezes Sądu Najwyższego

Sędziowie Sądu Najwyższego: Teresa Flemming-Kule-

sza, Józef lwu Iski, Kazimierz Jaśkowski, Andrzej

Kijowski, Jerzy Kuźniar, Jerzy Kwaśniewski,

Janusz Łętowski, Maria Mańkowska, Teresa Romer, Walerian Sa n etra, Stefania Szymańska,

Maria Tyszel, Andrzej Wróbel

1224 -

Sąd Najwyższy rozstrzyga o ważności referendum,

o referendum . Przyjął, że zarzuty dotyczące braku stosownej informacji nie mieszczą się w ustawowych

podstawach protestu przeciwko ważności referendum.

podejmując w tej sprawie uchwałę (art. 36 ust. 3 usta-

Sąd Najwyższy podkreślił jednocześnie istotną wadę

wy z dnia 29 czerwca 1995 r. o referendum 99, poz. 487).

polskiego prawa wyborczego, polegającą na odmiennych regulacjach tych samych kwestii w odniesieniu

do różnych aktów wyborczych i głosowań (wybory prezydenckie, do Sejmu i Senatu , referendum).

Uzasadnienie

Dz. U. Nr

Zgodnie z art. 128 ust. 1 ustawy z dnia 28 maja

1993 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 45, poz. 205 z późno zm .) w z wiąz­

ku z art. 44 ustawy o referendum podjęcie uchwały następuje na podstawie sprawozdania przedstawionego

przez Państwową Komisję Wyborczą oraz opinii wydanych w wyniku rozpoznania protestów.

I. Państwowa Komisja Wyborcza przedstawiła

sprawozdanie z przebiegu referendów o powszechnym uwłaszczeniu obywateli oraz o niektórych kierunkach wykorzystania majątku państwowego przeprowadzonych w dniu 18 lutego 1996 r.

Sprawozdanie to zawi era przedstawienie sposobu

i przygotowani a referendów, informację

o przebiegu kampanii referendalnej, informację o przebiegu głosowania oraz ustalenia wyników głosowania

w o bwodach i województwach , a także wyników referen dów.

z arządzenia

P aństwowa Komisja Wyborcza stwierdziła, że

w o bu referendach, tj . w referendum zarządzonym

p rzez Prezyd enta Rzeczypospolitej Polskiej - o pow szechn ym uwła s zcze niu obywatel i oraz w referend um za rz ą dzonym przez Sejm Rzeczypospol itej Pol ski ej - o niektórych kierunkach wykorzystan ia mająt­

ku państwowego , wzięła udział mniej niż połowa

uprawnionych do głosowania i stosownie do art. 9

ust. 1 ust awy wyniki referendów nie są wiążąc e . Sprawozdanie Państwowej Komisji Wyborczej nie zawiera

informacji mogących podważy ć ważność referendów.

II. Do Sądu Najwyższego wpłynęło 36 protestów.

Dwa z nich wpłynęły przed terminem referendum i dlatego nie zostały rozpoznane merytorycznie. W dwóch

innych sprawach Sąd Najwyższy uznał , że pisma nie są

w istocie protestami. Cztery protesty pozostawiono

bez dalszego biegu. Dwa z nich zostały wniesione przez

osoby nieuprawnione . Pozostałe dotyczyły spraw, co

do których stosowana odpowiednio Ordynacja wyborcza do Sejmu przewiduje inne środki prawne.

Główny problem poruszany w protestach przeciwko wa ż ności referendum dotyczył osób zameldowa nych na pobyt czasowy, które nie mogły głosowa ć

w obwodach właściwych dla miejsca czasowego za meldowania, mimo że w wyborach prezydenckich miały taką możliwość . Zarzucały one też brak dostatecznej

informacji w tym przedmiocie. Sąd Najwyższy stanął

na stanowisku , że zarzuty te nie mogą być uznane za

zasadne, ponieważ nie doszło do naruszenia ustawy

Pozostałe protesty dotyczyły treści pytań referen dalnych , usytuowania i wystroju lokali wyborczych,

niedopuszczenia do głosowania osoby pozbawionej

praw publicznych, sposobu przeliczania i stemplowa nia kart wyborczych i niedopuszczenia do udziału w komisji obwodowej. Zarzuty tych protestów uznane zostały za niezasadne.

Za zasadne natomiast uznano zarzuty dwóch protestów dotyczących wadliwego sposobu dopisywania

do spisu wyborców osób przedkładających zaświad­

czenia o prawie do głosowania oraz nieudzielenia pomocy w głosowaniu osobie niepełnosp rawnej. Sąd

Najwyższy stwierd z ił jednakże w opiniach, ż e uchybienia te nie miały wpływu na wynik referendum .

III. Sąd Najwyższy w składzie całej Izby Administra cyjnej, Pracy i Ubezpi e czeń Społecznych dokonał analizy orzeczeń wydanych przez składy orzekające Sądu

Najwyższego w sprawach protestów przeciwko ważno ­

ści referendum. Na tej podstawie doszedł do wniosku,

że poczynione przez te składy ustalenia są prawidłowe .

Trafne również są zawarte w nich oceny końcowe. Sąd

Najwyższy stwierdził, że w protestach nie podniesiono

zarzutów, które wskazywać mogłyby na nieważność referendów. W szczególności w sprawach, w których

protesty uznano za zasadne, stwie rdzone naruszenia

prawa nie mogły mieć wpływu na wynik referendów.

Podobna konkluzja wypływa z dokonanej analizy ustaleń i ocen zawartych w sprawozdaniu Państwowej Komisj i Wyborczej . Sądowi Najwyższemu nie są też zna ne żadne inne fakty, które mogłyby wskazywać , aby

w toku przeprowadzenia referendów doszło do naruszeń ustawy mogących mieć wpływ na ich wynik.

Mając to na uwadze, Sąd Najwyższy w składzie ca-

łej Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecz­

nych , działając z umocowania wskazanych na wstępie

przepisów, stwierd z ił ważność referendów przeprowa dzonych w dniu 18 lutego 1996 r.

Przewodnicząc y: Jan Wasilewski

Prezes S ądu Na jwyższego

Sędziowie Sądu Najwy ż szego: Teresa Flemming-Kule-

sza, Józef lwu Iski, Kazimierz Jaśkowski, Andrzej

Kijowski, Jerzy Kuźniar, Jerzy Kwaśniewski,

Janusz Łętowski, Maria Mańkowska, Teresa Romer, Walerian Sa n etra, Stefania Szymańska,

Maria Tyszel, Andrzej Wróbel

Wydawca : Urz ąd Rady Ministrów

Redakcja: Departament Prawny, 00-583 Warszawa , Al. Uj azdowski e 1/3, P-29

Skład, druk i kolportaż : Wyd z iał Wydawni ctw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocnicze go URM

02-903 Warsza w a, ul. Powsińska 69/7 1, t el. 694-67-50, 694-67-52 i 694-67 -03, fa x 694-62-06

Tł ocz o n o z polecenia Prezesa Rady M inistrów w Wydzia le Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego URM, Warszawa, ul. Pows i ń s ka 69n l

Zam . 259/W/C/96

ISSN 0867-3411

Cena 1 zł 40 gr (14000 zł)