Oświadczenie rządowe z dnia 30 czerwca 1994 r. w sprawie ratyfikacji przez Rzeczpospolitą Polską Konwencji bazylejskiej o kontroli transgranicznego przemieszczania i usuwania odpadów niebezpiecznych, sporządzonej w Bazylei dnia 22 marca 1989 r.

-

314 -

Poz. 88 i 89

Załącznik

Deklaracja

W odniesieniu do artykułu 20 ustęp 2 konwencji : Rzeczpospolita Polska uznaje ipso facto obligatoryjne poddawanie się

arbitrażowi według procedury i na warunkach określonych w aneksie VI do konwencji.

89

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 30 czerwca 1994 r.

w sprawie ratyfikacji przez Rzeczpospolitą Polską Konwencji bazylejskiej o kontroli transgranicznego

przemieszczania i usuwania odpadów niebezpiecznych, sporządzonej w Bazylei dnia 22 marca 1989 r.

Podaje się niniejszym do wiadomości, że zgodnie z artykułem 22 ust. 1 Konwencji bazylejskiej o kontroli transgranicznego przemieszczania i usuwania odpadów niebezpiecznych, sporządzonej w Bazylei dnia 22 marca 1989 r.,

został złożony dnia 20 marca 1992 r. Sekretarzowi General nemu Organizacji Narodów Zjednoczonych, jako depozytariuszowi powyższej konwencji, dokument ratyfikacyjny Rzeczypospolitej Polskiej do wymienionej konwencji.

Zgodnie z artykułem 25 ust. 2 konwencji weszła ona

w życie w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej dnia 18

czerwca 1992 r.

Jednocześnie podaje się do wiadomości , co następuje

1. Zgodnie z art. 25 ust. 1 wymienionej konwencj i

weszła ona w życie dnia 5 maja 1992 r.

Następujące państwa stały się jej stronami, składając

dokumenty ratyfikacyjne, przystąpienia, przyjęcia lub zatwierdzenia w niżej podanych datach

1. Antigua i Barbuda

5 kwietnia 1993 r.

2. Arabia Saudyjska

7 marca 1990 r.

3. Argentyna

27 czerwca 1991 r.

4. Australia

5 lutego 1992 r.

5. Austria

12 stycznia 1993 r.

6. Bahamy

12 sierpnia 1992 r.

7. Bahrajn

15 października 1992 r.

8. Bangladesz

1 kwietnia 1993 r.

9. Belgia

1 listopada 1993 r.

10. Brazylia

października 1992 r.

11 . Chile

11 sierpnia 1992 r.

12. Chiny

17 grudnia 1991 r.

13. Cypr

17 września 1992 r.

14. Czechy

24 lipca 1991 r. (dokument sukcesyjny

złożono 30 września 1993 r.)

15. Dania

6 lutego 1994 r.

16. Ekwador

23 lutego 1993 r.

17. Egipt

8 stycznia 1993 r.

18. Estonia

21 lipca 1992 r.

19. Finlandia

19 listopada 1991 r.

20. Filipiny

21 września 1993 r.

21. Francja

7 stycznia 1991 r.

22. Hiszpania

7 lutego 1994 r.

23. Holandia

16 kwietnia 1993 r.

24. Indie

24 czerwca 1992 r.

25. Indonezja

20 września 1993 r.

26. Iran

5 stycznia 1993 r.

27. Irland ia

7 lutego 1994 r.

28. Japonia

17 września 1993 r.

29. Jordania

22 czerwca 1989 r.

30. Kanada

28 sierpnia 1992 r.

31 . Korea Południowa

28 lutego 1994 r.

32. Kuwejt

11 października 1993 r.

33. Liechtenstein

27 stycznia 1992 r.

34. Luksemburg

7 lutego 1994 r.

35. Łotwa

14 kwietnia 1992 r.

36. Malawi

21 kwietnia 1994 r.

37. Malediwy

28 kwietnia 1992 r.

8 października 1993 r.

38. Malezja

39. Mauritius

24 listopada 1992 r.

22 lutego 1991 r.

40. Meksyk

41 . Monako

31 sierpnia 1992 r.

13 marca 1991 r.

42. Nigeria

2 lipca 1990 r.

43. Norwegia

22 lutego 1991 r.

44. Panama

23 listopada 1993 r.

45. Peru

46. Polska

20 marca 1992 r.

47. Portugalia

26 stycznia 1994 r.

48. Republika Południowej Afryki

5 maja 1994 r.

27 lutego 1991 r.

49. Rumunia

13 grudnia 1991 r.

50. Salwador

51 . Saint Lucia

9 grudnia 1993 r.

52. Senegal

10 listopada 1992 r.

53. Seszele

11 maja 1993 r.

54. Słowacja

24 lipca 1991 r. (dokument sukcesyjny

złożono 28 maja 1993 r.)

55. Słowenia

7 października 1993 r.

56. Sri Lanka

28 sierpnia 1992 r.

57. Syria

22 stycznia 1992 r.

58. Szwajcaria

31 stycznia 1990 r.

59. Szwecja

2 sierpnia 1991 r.

60. Tanzania

7 kwietnia 1993 r.

61 . Trynidad i Tobago

18 lutego 1994 r.

62. Urugwaj

22 października 1991 r.

63. Węgry

21 maja 1990 r.

64. Włochy

7 lutego 1994 r.

65. Zjednoczone Emiraty Arabskie

17 listopada 1992 r.

66. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii

7 lutego 1994 r.

i Irlandii Północnej

Ponadto do konwencji przystąpiła Wspólnota Europejs ka, składając w dniu 7 lutego 1994 r. dokument zatwierdzen ia.

2. O ś w i a d c z e n i a i z a s t r z e ż e n i a z ł o ż o n e

podczas podpisywania i składania dokumentów ratyfikacyjnch, przystąpienia , przyjęcia

lub zatwierdzenia oraz w terminach później­

szyc h

CHILE

Rząd Chile uważa , że postanowienia konwencji są

w pełni zgodne z zasadami stanowiącymi podstawę zbioru

zaleceń przyjętych przez Chile w ramach konsultacji zgodnie

z art. IX Traktatu antarktycznego. Przyczyniają się one również do utrwalenia i rozszerzenia porządku prawnego, ustanowionego przez Chile za pomocą różnych mechanizmów

międzynarodowych dotyczących kontroli przemieszczania

transgranicznego odpadów niebezpiecznych i ich usuwania,

którego zasięg pokrywa się z terytorium lądowym Republiki

Chile oraz z obszarem jej jurysdykcji na południe od 60°

szerokości geograficznej południowej. zgodnie z przepisami

art. 4 ust. 6 niniejszej konwencji .

DANIA

Podpisanie przez Danię światowej Konwencji o kontroli

transgranicznego przemieszczania i usuwania odpadów niebezpiecznych nie dotyczy Grenlandii i Wysp Owczych .

-

EKWADOR

Przepisy zawarte w podpisanej konwencji nie powinny

w żadnym przypadku być interpretowane w sposób niezgodny z normami prawa wewnętrznego Państwa Ekwadorskiego

ani też szkodzić suwerenności narodowej.

HISZPANIA

W związku z art. 26 ust. 2 konwencji Rząd Hiszpanii

oświadcza, że kwalifikacja karna nielegalnego przewozu

odpadów niebezpiecznych oraz innych odpadów, uznana za

obowiązującą państwa-strony zgodnie z art. 4 ust. 3, okreś­

lana będzie na podstawie ogólnych norm obowiązującego

systemu prawa karnego.

INDONEZJA

Z uwagi na potrzebę przystosowania istniejącego prawa

przepisy art. 3 ust. 1 niniejszej konwencji

stosowane będą przez Indonezję jedynie po ustanowieniu

i wejściu w życie nowych zmienionych przepisów.

wewnętrznego,

Poz. 89

Meksyk uważa, że konwencja ta przyczyniła się do

znacznej poprawy ochrony środowiska, poprzez prawne

uregulowanie przemieszczania transgranicznego niebezpiecznych odpadów. Ustalono w niej zakres ogólnych zobowią­

zań państw-stron, głównie w celu zredukowania do minimum tworzenia i ruchu transgranicznego niebezpiecznych

odpadów oraz zagwarantowania ich zagospodarowania

w sposób racjonalny dla środowiska, promocji związanej

z tym współpracy międzynarodowej, ustanowienia koordynacji oraz mechanizmów współpracy, a także wdrażania

sposobów pokojowego regulowania sporów.

Meksyk ma również nadzieję, że istotnym uzupełnieniem

konwencji, mającej charakter normatywny, byłoby przyjęcie

w jak naj krótszym czasie protokołu, który sprecyzowałby

- zgodnie z przepisami i postanowieniami prawa między­

narodowego - odpowiedn ie procedury dotyczące odpowiedzialności i rekompensat za straty wynikające z ruchu

transgranicznego oraz zagospodarowania niebezpiecznych

odpadów.

NIEMCY

(Niemiecka Republika Demokratyczna podpisała konKOLUMBIA

Według Kolumbii niniejsza konwencja w żadnym przy-

padku nie powinna ograniczać, lecz raczej umacniać, stosowanie reguł prawnych i politycznych, które - zgodnie ze

stanowiskiem delegacji kolumbijskiej wyrażonym w dniu 21

marca 1989 r. na Konferencji Bazylejskiej -legły u podstaw

działań

podejmowanych przez Państwo Kolumbijskie

w sprawach, których dotyczy konwencja, czyli in ter alia

konwencja nie może w żadnym przypadku być interpretowana ani stosowana w sposób niezgodny z kompetencjami

Państwa Kolumbijskiego w zakresie przepisów i innych norm

prawa wewnętrznego, dotyczących spraw gleby (w tym

podglebia), przestrzeni powietrznej, morza terytorialnego,

podmorskiego szelfu kontynentalnego i wyłącznej morskiej

strefy ekonomicznej, zgodnie z prawem międzynarodowym.

LIBAN

Liban oświadcza, że zdecydowanie nie wyraża zgody na

zakopywanie odpadów toksycznych oraz wszystkich innych

na obszarze podlegającym jego jurysdykcji, o ile znalazły się

tam nielegalnie. W tym celu w roku 1988 Liban wprowadził

całkowity zakaz wwozu takich odpadów, co znalazło wyraz

w ustawie nr 64/88 z 12 sierpnia 1988 r. W podobnych

sytuacjach Liban będzie dążyć do współpracy z zaintereso wanymi państwami , a także innymi państwami-stronami,

zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy.

MEKSYK

Meksyk podpisuje ad referendum Konwencję bazylejską

o kontroli transgranicznego przemieszczania i usuwania

odpadów niebezpiecznych, gdyż odpowiednio zabezpiecza

ona jego prawa jako państwa nadmorskiego w odniesieniu

do obszarów podległych jego jurysdykcji wewnętrznej,

w tym na morzu terytorialnym, w wyłącznej strefie ekonomicznej i na szelfie kontynentalnym, a także - w razie potrzeby

- w strefie powietrznej, jak również umożliwia sprawowan ie

przez Meksyk na tych obszarach władzy legislacyjnej i administracyjnej, związanej z ochroną i utrzymaniem środowis­

ka naturalnego, zgodnie z prawem międzynarodowym, w tym

zwłaszcza prawem morza.

wencję w dniu 19 marca 1990 r.)

Rząd Republiki Federalnej Niemiec rozumie postanowienia art. 4 ust. 12 niniejszej konwencji w ten sposób, że

w żadnym przypadku nie powinny one naruszać wykonywa nia praw i wolności żeglugowej, ustanowionych zgodnie

z prawem międzynarodowym . W związku z tym Rząd Republiki Federalnej Niemiec uważa, że konwencja nie rodzi

obowiązku zgłaszania lub uzyskiwania zezwolenia jakiegokolwiek państwa na transport niebezpiecznych odpadów

statkiem płynącym pod banderą państwa-strony, które korzysta ze swego prawa do swobodnego przepływu przez

morze terytorialne lub z wolności żeglugi, znajdując się

w swojej wyłącznej strefie ekonomicznej, zgodnie z prawem

międzynarodowym.

NORWEGIA

Norwegia akceptuje obowiązujące sposoby regulowania sporów, wyszczególnione wart. 20 ust. 3 (a) i (b)

konwencji, poprzez

(a)

przedkładanie sporów Międzynarodowemu Trybunało­

wi Sprawiedliwości i/lub

(b) poddawanie się arbitrażowi na warunkach określonych

w aneksie VI.

POLSKA

W związku z art. 20 ust. 2 konwencji Rzeczpospolita

Polska oświadcza, iż uznaje poddanie się arbitrażowi -zgodnie z procedurą i na warunkach określonych w załączniku VI

konwencji - za obowiązujące ipso facto.

RUMUNIA

Zgodnie z art. 26 ust. 2 konwencji Rumunia oświadcza,

wwóz i usuwanie na terytorium tego kraju odpadów

niebezpiecznych oraz wszelkich innych może następować

jedynie po uzyskaniu uprzedniej zgody kompetentnych

że

władz rumuńskich.

URUGWAJ

Urugwaj podpisuje ad referendum Konwencję o kontroli

transgranicznego przemieszczania i usuwania odpadów niebez-

-

piecznych, gdyż właśc i wie zabezpiecza ona jego prawa jako

państwa nadbrzeżnego na terytoriach podlegających jego

wewnętrznej jurysdykcji, w tym na morzu terytorialnym,

w wyłącznej strefie ekonomicznej i na szelfie kontynentalnym

oraz - w razie potrzeby - w odnośnej strefie powietrznej,

jak również umożliwia sprawowanie na tych terenach władzy

wykonawczej i administracyjnej, związanej z ochroną i utrzyman iem środowiska naturalnego, zgodnie z prawem między­

narodowym, a zwłaszcza prawem morskim .

WENEZUELA

Wenezuela uważa, że niniejsza konwencja właściwie

chroni jej suwerenne prawa jako państwa nadbrzeżnego

wobec terytoriów podległych jej jurysdykcj i wewnętrznej ,

w tym wobec morza terytorialnego, wyłącznej strefy ekonomicznej i szelfu kon tynentalnego, a także - w razie potrzeby

- strefy powietrznej kraju. Konwencja ta gwarantuje również sprawowanie na tych terytoriach władzy ustawodawczej

i sądownictwa administracyjnego, związanych z ochroną

i zachowaniem środowiska naturalnego i zasobów natural nych, zgodnie z prawem międzynarodowym, w tym zwłasz­

cza prawem morskim.

-

Poz. 89 i 90

przewozie przez morze terytorialne lub też w związku z wykonywaniem wolności żeglugi w wyłącznej strefie ekonomicznej przez statek, który - przy widocznej banderze - wiezie

ładunek odpadów niebezpiecznych .

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ

Rząd Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oświadcza ,

w związku z art. 4 ust. 12, że przepisy konwencji w żadnym

wypadku nie powinny wpływać na wykonywanie praw

i wolności żeglugi, przewidzianych przez prawo między ­

narodowe. W związku z tym konwencja niniejsza nie wymaga

powiadamiania czy uzyskiwania zezwolenia innego państwa

na transport niebezpiecznych odpadów statkiem płynącym

pod banderą państwa-strony , które wykonuje swoje prawo

przepływu przez morze terytorialne lub korzysta ze swobody

żeglug i w wyłącznej strefie ekonomicznej zgodnie z prawem

międzynarodowym .

ZWIĄZEK SOCJALISTYCZNYCH

WŁOCHY

Rząd Włoski oświadcza , że opowiada się za ustanowie niem globalnego systemu kontroli nieszkodliwego dla środo­

wiska kierowania przemieszczaniem transgranicznym odpadów niebezpiecznych .

Wyrażając swe zastrzeżenia w związku z oświadczenia­

mi złożonymi podczas podpisywania konwencji przez Rządy

Ekwadoru, Kolumbii, Meksyku, Urugwaju i Wenezueli , jak

również co do podobnych w treści oświadczeń , które mogą

być składane w przyszłości, Rząd Włosk i uważa , że po stanowienia konwencji nie powinny być traktowane jako

ograniczenie praw żeglugowych uznawanych przez prawo

międzynarodowe. W związku z tym państwo - strona nie

powinno być zobowiązane do powiadamian ia innego państ ­

wa ani też do uzyskiwania jego zezwolen ia przy zwykłym

REPUBLIK RADZIECKICH

Według ZSRR, definicja "terytorium" używana w Kairskich wytycznych i zasadach dotyczących nieszkodliwego dla

środowiska zagospodarowania odpadów niebezpiecznych

(rozporządzenie nr 14/30 z 17 czerwca 1987 r. Rady Zarządzającej UN EP), do której nawiązuje preambuła konwencji , jest sformułowan i em szczególnym , które nie może być

stosowane w celu interpretowania niniejszej konwencji ani

żadnego z jej przepisów, na podstawie art. 31 ust. 21ub art. 32

Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów z 1969 r. ani na

podstawie żadnych innych przepisów.

3. Informacje o państwach , które w termin ie później­

szym staną się stronami powyższej konwencji, można uzyskać w Departamenc ie Prawno -Traktatowym Ministerstwa

Spraw Zagranicznych .

Minister Spraw Zagranicznych : A. Olechowski

90

UMOWA

między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej i Rządem Republiki Portugalskiej wsprawie popierania i wzajemnej

ochrony inwestycji,

sporządzona w

Lizbonie dnia 11 marca 1993 r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości

W dniu 11 marca 1993 r. została sporządzona w Lizbonie Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej i Rządem

Republ iki Portugalskiej w sprawie popierania i wzajemnej ochrony inwestycji w następującym brzmieniu

UMOWA

między Rządem

Rzeczypospolitej Polskiej i Rządem

Republiki Portugalskiej w sprawie popierania i wzajemnej ochrony inwestycji

Rząd Rzeczypospolitej Polskiej i Rząd Republ iki Po rtugalskiej, zwane dalej " Umawiającymi się Stronami " , oży ­

wione pragnieniem zwiększenia współpracy między obu

Państwami,

dążąc do stworzenia korzystnych warunków do inwestowania przez inwestorów jednej Umawiającej się Strony na

terytorium drugiej Umawiającej się Strony,

uznając , że wzajemna ochrona inwestycji będzie przyczyniać się do rozwoju wzajemnie korzystnej współpracy

w dziedzinach : gospodarczej, handlowej, technicznej i naukowej,

uzgodn i ły , co następuje