Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 1995 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

§ 1. 1. Osoby fizyczne i spółki cywilne osób fizycznych wykonujące pozarolniczą działalność gospodarczą, w tym również działalność w zakresie wolnych zawodów, są obowiązane prowadzić podatkową księgę

przychodów i rozchodów, zwaną dalej "księgą", według wzoru ustalonego w załączniku do rozporządzenia.

2. Obowiązek prowadzenia księgi dotyczy również

osób

1) wykonujących działalność na podstawie umów

agencyjnych i umów na warunkach zlecenia, za wartych na podstawie odrębnych przepisów,

2) prowadzących działy specjalne produkcji rolnej, jeżeli osoby te zgłosiły zamiar prowadzenia tych

ksiąg·

3. Obowiązek prowadzenia księgi nie dotyczy osób,

które

1) prowadzą księgi rachunkowe (handlowe),

2) opłacają podatek dochodowy w formach zryczałto­

wanych,

3) wykonują wyłącznie usługi przewozu osób i towarów taborem konnym,

4) wykonują wolny zawód adwokata wyłącznie w zespole adwokackim,

5) dokonują sprzedaży środków trwałych po likwidacji działalności.

4. Obowiązek prowadzenia księgi nie dotyczy rolników prowadzących gospodarstwo rolne bez zatrudnienia w nim pracowników, członków rolniczych spół­

dzielni produkcyjnych oraz pracowników rolnych wykonujących osobiście lub z udziałem członków rodziny pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym - działalność gospodarczą, jeżeli łączny przychód osiągany z tej działalności nie przekracza 5000 zł

w roku podatkowym.

§ 2. Określenia użyte w rozporządzeniu oznaczają

1) "towary" - towary handlowe, materiały podstawowe i pomocnicze, półwyroby (półfabrykaty),

wyroby gotowe, braki i odpadki oraz materiały

przyjęte od zamawiających do przerobu lub obróbki, z tym że

a) towarami handlowymi są wyroby przeznaczone

do sprzedaży w stanie nie przerobionym; towarami handlowymi są również produkty uboczne

uzyskiwane przy prowadzeniu działów specjalnych,

b) materiałami (surowcami) podstawowymi są

materiały, które w procesie produkcji lub przy

świadczeniu usług stają się główną substancją

gotowego wyrobu; do materiałów podstawowych zalicza się również materiały stanowiące

część składową (montażową) wyrobu lUD ściśle

z wyrobem złączone (np. opakowania - puszki,

butelki itp.) oraz opakowania wysyłkowe wielokrotnego użytku (np. transportery, palety itp.),

jeżeli opakowania te ni~ są środkami trwałymi,

c) materiałami pomocniczymi są materiały nie będą­

ce materiałami podstawowymi, które są zużywa­

ne w związku z działalnością gospodarczą i bezpośrednio oddają wyrobowi swoje właściwości,

d) wyrobami gotowymi są wyroby własnej produkcji, których proces przerobu został całkowicie zakończony, wykonane usługi, prace naukowo-badawcze, prace projektowe, geodezyjno-kartograficzne, zakończone roboty, w tym także bu-'

dowlane itp.,

e) produkcją nie zakończoną jest produkcja w toku '

oraz półwyroby (półfabrykaty), to jest nie goto- ,

we jeszcze produkty własnej produkcji, a także

wykonywane roboty, usługi itp. przed ich ukoń- '

czeniem,

f) brakami są nie odpowiadające wymaganiom

technicznym wyroby własnej produkcji, całko­

wicie wykończone bądź też doprowadzone do

określonej fazy produkcji; brakami są również

towary handlowe, które na skutek uszkodzenia

lub zniszczenia w czasie transportu bądź magazynowania utraciły częściowo swą pierwotną

wartość,

g) odpadkami są materiały, które na skutek procesów technologicznych lub na skutek zniszczenia

albo uszkodzenia utraciły całkowicie swą pierwotną wartość użytkową,

2) "cena zakupu" - cena, jaką nabywca płaci za zakupione składniki majątku, pomniejszona o podatek

od towarów i usług, podlegający odliczeniu zgodnie z odrębnymi przepisami, a przy imporcie powiększona o należne cło, podatek akcyzowy, podatek importowy, opłaty wyrównawcze oraz opłaty

celne dodatkowe, zaś w przypadku otrzymania

składnika majątku w drodze darowizny lub spadku

- wartość odpowiadająca cenie zakupu takiego

samego lub podobnego składnika,

3) "cena nabycia" cena zakupu powiększona

o koszty uboczne związane z zakupem towarów

i składników majątku trwałego do chwili złożenia w

magazynie według ich cen zakupu, a w szczególności koszty transportu oraz załadunku i wyładunku,

ubezpieczenia w drodze, .

-

3234-

4) "koszt wytworzenia" - wszelkie koszty związane

bezpośrednio i pośrednio z przerobem materiałów,

z wykonywaniem usług lub pozyskaniem (wydobyciem) kopalin, z wyłączeniem kosztów sprżedaży

wyrobów gotowych i usług,

5) "biuro rachunkowe" - podmiot gospodarczy, który na podstawie umowy zawartej z podatnikiem

świadczy usługi w zakresie prowadzenia ksiąg,

6)

"wyposażenie" rzeczowe składniki majątku,

związanego z wykonywaną działalnością, nie zaliczone zgodnie z odrębnymi przepisami do środ­

ków trwałych,

7) "środki trwałe" - środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne w rozumieniu odrębnych, wydanych przez Ministra Finansów przepisów w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych,

8) "przychód" - przychód w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 1993 r. Nr 90,

poz. 416 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 43, poz.

163, Nr90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz.

602 i Nr 126, poz. 626 oraz z 1995 r. Nr 5, poz. 25

i Nr 133, poz. 654), zwanej dalej "ustawą",

9) "przedsiębiorstwo wielozakładowe" - działalność

prowadzona w oparciu o kilka zespołów składni­

ków materialnych i niematerialnych, jakimi są w

szczególności sklepy, zakłady, punkty usługowe,

przeznaczone do realizacji określonych zadań gospodarczych,

1O) "siedziba przedsiębiorstwa" - miejsce położenia

przedsiębiorstwa wskazane w koncesji, zezwoleniu

lub zaświadczeniu o wpisie do ewidencji działalno­

ści gospodarczej, a w razie niedopełnienia tych obowiązków albo gdy działalność jest wykonywana bez

posiadania zorganizowanego zakładu - miejsce zamieszkania osoby fizycznej prowadzącej działalność

gospodarczą; w przypadku spółek cywilnych - siedziba spółki, a jeśli nie można ustalić siedziby spół­

ki - miejsce zamieszkania jednego ze wspólników.

§ 3. 1. Podatnicy są obowiązani prowadzić ewidencję środków trwałych zgodnie z odrębnymi przepisami

oraz ewidencję wyposażenia.

2. Ewidencją wyposażenia obejmuje się wyposaże­

nie, którego wartość początkowa, w rozumieniu odrębnych przepisów o amortyzacji środków trwałych

oraz wartości niematerialnych i prawnych, przekracza

1000 zł.

3. Ewidencja wyposażenia musi zawierać co najmniej następujące dane: datę nabycia, numer rachunku, nazwę wyposażenia, cenę zakupu wyposażenia lub

koszt wytworzenia, numer pozycji, pod którą wpisano

w księdze koszt związany z nabyciem wyposażenia, datę likwidacji (w tym również datę sprzedaży lub darowizny) oraz przyczynę likwidacji wyposażenia.

4. Podatnicy, którzy w ciągu roku podatkowego

utracili lub zrzekli się prawa do zryczałtowanego opodatkowania albo zakładają po raz pierwszy ewidencję

wyposażenia, dokonują wyceny wyposażenia według

cen zakupu lub według wartości rynkowej z dnia zało­

żenia ewidencji.

Poz. 720

§ 4. Podatnicy dokonujący wypłat należności ze

stosunku pracy, o których mowa wart. 12 ustawy, są

obowiązani prowadzić indywidualne (imienne) karty

przychodów pracowników, zwane dalej "kartami".

Karta musi zawierać co najmniej następujące dane

imię i nazwisko pracownika, kwotę osiągniętych w danym miesiącu przychodów brutto (w gotówce i w naturze), koszty uzyskania przychodu, dochód za miesiąc,

razem dochód, narastająco, od początku roku i należną

zaliczkę na podatek dochodowy.

§ 5. Osoby obowiązane do prowadzenia księgi,

zwane dalej "podatnikami", wykonujące działalność

w zakresie

1) kupna i sprzedaży wartości dewizowych - są obowiązane prowadzić również rejestr kupna i sprzedaży wartości dewizowych, według zasad określo­

nych w odrębnych przepisach w sprawie prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na

kupnie i sprzedaży wartości dewizowych,

2) udzielania pożyczek pod zastaw (prowadzenia lombardów) - są obowiązane prowadzić również ewidencję pożyczek i zastawionych rzeczy; ewidencja

ta musi zawierać następujące dane: imię i nazwisko

pożyczkobiorcy, adres, datę udzielenia pożyczki,

kwotę udzielonej pożyczki, wysokość umówionych

odsetek w złotych, opis zastawionej rzeczy i jej wartość rynkową, termin zwrotu pożyczki wraz z odsetkami, datę i kwotę zwróconej pożyczki wraz z odsetkami, datę zwrotu zastawionej rzeczy, datę

sprzedaży rzeczy i kwotę należną z tytułu tej sprzedaży, kwotę prowizji stanowiącej wartość spłaco­

nych odsetek lub różnicę między kwotą uzyskaną

ze sprzedaży zastawionej rzeczy a kwotą udzielonej

pożyczki.

§ 6. W wypadkach uzasadnionych szczególnymi

okolicznościami, takimi jak np.: rodzaj i rozmiary wykonywanej działalności, wiek oraz stan zdrowia, urząd

skarbowy na wniosek podatnika może zwolnić go od

obowiązku prowadzenia księgi, jak również od poszczególnych czynności z zakresu prowadzenia ksiąg.

Wniosek musi być złożony co najmniej na 30 dni przed

rozpoczęciem miesiąca, od którego zwolnienie miało­

by być zastosowane, a w razie rozpoczęcia wykonywania działalności lub powstania obowiązku prowadzenia

księgi w ciągu roku podatkowego - w terminie 14 dni

od dnia rozpoczęcia tej działalności lub powstania obowiązku prowadzenia księgi.

§ 7. 1. Jeżeli na zlecenie podatnika prowadzenie

księgi zostało powierzone biuru rachunkowemu, podatnik jest obowiązany

1) w terminie siedmiu dni od dnia zawarcia umowy

z biurem rachunkowym zawiadomić o tym urząd

skarbowy, o którym mowa w § 9 ust. 1, wskazując

dokładny adres, nazwę biura, miejsce (adres) prowadzenia oraz przechowywania księgi i dokumentów związanych z jej prowadzeniem,

2) prowadzić w miejscu wykonywania działalności

ewidencję sprzedaży, a w razie wykonywania działalności określonej w § 5 - także ewidencje, o których mowa w tym przepisie.

2. Podatnik jest obowiązany zbroszurować ewidencję sprzedaży, o której mowa w ust. 1 pkt 2, i kolejno

-

3235-

ponumerować jej strony. Ewidencja musi zawierać następujące dane: liczbę porządkową wpisu, datę uzyska-

nia przychodu nie dokumentowanego fakturami, rachunkami oraz kwotę tego przychodu.

.

3. Podatnicy korzystający ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, jeżeli nie prowadzą odrębnej

ewidencji sprzedaży, o której mowa wart. 27 ust. 1

ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów

i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz.

50, Nr 28, poz. 127 i Nr 129, poz. 599, z 1994 r. Nr 132,

poz. 670 oraz z 1995 r. Nr 44, poz. 231 i Nr 142, poz. 702

i 703), zwanej dalej "ustawą VAT", mogą w ewidencji

sprzedaży w odrębnej kolumnie wykazywać przychody podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług określone w art. 2 ust. 3 ustawy VAT oraz

łączną kwotę dziennej sprzedaży wynikającą z rachun ków.

§ 8. 1. Podatnik jest obowiązany zbroszurować księ­

gę i kolejno ponumerować jej strony.

2. Księga oraz dowody, na których podstawie są

dokonywane w niej zapisy, musi znajdować się na stałe w miejscu wykonywania działalności lub miejscu

wskazanym przez podatnika jako jego siedziba, z zastrzeżeniem ust. 5, a jeżeli prowadzenie księgi zostało

zlecone biuru rachunkowemu - w miejscu wskazanym

przez podatnika stosownie do § 7 ust. 1 pkt 1.

3. W wypadku prowadzenia przedsiębiorstwa wielozakładowego księgi muszą znajdować się w każdym zakładzie. Podatnik może jednak prowadzić jedną księgę

w miejscu wskazanym jako jego siedziba, pod warunkiem że w poszczególnych zakładach jest prowadzona co

najmniej ewidencja sprzedaży, o której mowa w § 7 ust. 1

pkt 2, a w razie wykonywania działalności określonej w § 5

- również ewidencje określone w tym przepisie.

4. W wypadku dokonywania przesunięć (przerzutów) towarów handlowych oraz materiałów podstawowych między zakładami należącymi do tego samego

podatnika, podatnik dokumentuje te zdarzenia dowodami wewnętrznymi, zwanymi "dowodami przesunięć". Dowody te sporządza się w dwóch egzemplarzach, z których jeden przechowywany jest w zakładzie,

z którego dokonano przesunięcia towaru lub materiału, a drugi - w zakładzie, w którym przyjęto te towary

lub materiały. Dowody przesunięć muszą zawierać następujące dane: liczbę porządkową wpisu, datę dokonania przesunięcia, nazwę towarów lub materiałów

oraz ich ilość i wartość obliczoną według cen zakupu.

Jeżeli podatnik prowadzi jedną księgę dla przedsię­

biorstwa wielozakładowego, a zakupione towary przekazuje tylko do jednego zakładu (filii), nie ma obowiąz­

ku sporządzania dowodu przesunięć, pod warunkiem

że na dowodzie zakupu poda nazwę zakładu, do którego przekazał te towary.

Poz. 720

stwie systemu kontroli wewnętrznej, licząc od końca

roku podatkowego, którego dotyczą .

§ 9. 1. Podatnicy, o których mowa w § 1 ust. 1 i 2,

są obowiązani zawiadomić urząd skarbowy właściwy

ze względu na miejsce zamieszkania podatnika o prowadzeniu księgi w terminie do dnia 20 stycznia roku

podatkowego, w którym będą opłacać podatek docho-

dowy na ogólnych zasadach. Podatnicy, u których obowiązek prowadzenia księgi powstaje w ciągu roku, powinni złożyć zawiadomienie w terminie siedmiu dni od

dnia założenia księgi. Złożenie zawiadomienia w tym

terminie nie zwalnia podatnika z obowiązku założenia

księgi oraz sporządzenia spisu z natury na dzień

1 stycznia roku podatkowego lub na dzień rozpoczęcia

działalności w ciągu roku.

2. Jeżeli działalność jest prowadzona w formie

spółki cywilnej, obowiązku, o którym mowa w ust. 1,

dopełnia jeden ze wspólników; w przypadku gdy jeden

ze wspólników ma miejsce zamieszkania na terenie objętym właściwością miejscową urzędu skarbowego, na

którym również znajduje się siedziba spółki, obowiązek

taki ciąży na tym wspólniku.

§ 10. 1. Podatnik jest obowiązany prowadzić księgę

prawidłowo, zarówno pod względem formalnym (niewadliwie), jak i materialnym (rzetelnie). Księga jest

prawidłowa pod względem formalnym (niewadliwa),

jeżeli jest prowadzona zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia i objaśnieniami do wzoru księgi.

Księga jest prawidłowa pod względem materialnym

(rzetelna), jeżeli jest prowadzona zgodnie ze stanem

rzeczywistym.

2. Księgę uznaje się za rzetelną również , gdy

1) nie wpisane lub błędnie wpisane kwoty przychodów nie przekraczają łącznie 0,5% przychodu wykazanego w księdze za dany rok podatkowy lub

przychodu wykazanego w roku podatkowym do

dnia, w którym urząd skarbowy lub organ kontroli

skarbowej stwierdził te błędy, lub

2) brak właściwych zapisów jest związany z nieszczę­

śliwym wypadkiem lub zdarzeniem losowym, które

uniemożliwiło podatnikowi prowadzenie księgi, lub

3) błędy spowodowały podwyższenie kwoty podstawy opodatkowania, z wyjątkiem błędów polegają­

cych na niewykazaniu lub zaniżeniu kosztów zakupu materiałów podstawowych, towarów handlowych oraz kosztów robocizny, lub

4) podatnik uzupełnił zapisy lub dokonał korekty błęd­

nych zapisów w księdze przed rozpoczęciem kontroli przez urząd skarbowy lub przez organ kontroli skarbowej, lub

5. U podatników prowadzących działalność w zakresie handlu obnośnego i obwoźnego księga musi

znajdować się w miejscu wykonywania działalności.

Jeżeli podatnik prowadzi ewidencję, o której mowa

w § 7 ust. 1 pkt 2, w miejscu wykonywania działalno­

ści musi znajdować się co najmniej ta ewidencja. W tym

wypadku przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

3. Przepisy ust. 2 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia braku zapisów lub błędnych zapisów dotyczących kosztów uzyskania przychodu.

6. Podatnik jest obowiązany przechowywać przez

okres pięciu lat księgę wraz z dowodami stanowiącymi

podstawę księgowania i wszystkimi dokumentami wystawionymi w ramach istniejącego w przedsiębior-

§ 11. 1. Zapisy w księdze dokonywane są w języku

polskim i w walucie polskiej w sposób staranny, czytelny i trwały, na podstawie prawidłowych i rzetelnych

dowodów.

5) błędne zapisy są skutkiem oczywistej omyłki, a podatnik posiada dowody księgowe odpowiadające

warunkom, o których mowa w § 11 ust. 3.

2. Stwierdzone

przez

błędy

w zapisach poprawia

Poz. 720

3236 się

1) skreślenie dotychczasowej treści i wpisanie nowej,

z zachowaniem czytelności błędnego zapisu, oraz

podpisanie poprawki i umieszczenie daty dokonania poprawki lub

2) wprowadzenie do księgi nie wpisanych dowodów

lub dowodów zawierających korekty błędnych zapisów. Zapisy zmniejszające przychody lub koszty

mogą być dokonywane ze znakiem minus (-) lub

kolorem czerwonym.

3. Podstawą zapisów w księdze są dowody księgo­

we, którymi są

1) faktury, rachunki, rachunki uproszczone oraz faktury, rachunki i noty korygujące, zwane dalej "rachunkami", odpowiadające warunkom określo­

nym w odrębnych przepisach, lub

2) inne dowody wymienione w § 12 i 13, stwierdzają­

ce fakt dokonania operacji gospodarczej zgodnie

z jej rzeczywistym przebiegiem i zawierające co

najmniej

a) wiarygodne określenie wystawcy lub wskazanie

stron (nazwę i adresy) uczestniczących woperacji gospodarczej, której dowód dotyczy,

b) datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres

dokonania operacji gospodarczej, której'dowód

dotyczy, z tym że jeżeli data dokonania operacji

gospodarczej odpowiada dacie wystawienia dowodu, wystarcza podanie jednej daty,

c) przedmiot operacji gospodarczej i jego wartość

oraz ilościowe określenie, jeżeli przedmiot operacji jest wymierny w jednostkach naturalnych,

d) podpisy osób uprawnionych do prawidłowego

udokumentowania operacji gospodarczych,

oznaczone numerem lub w inny sposób, umoż­

dowodu z zapisami księgo­

wymi dokonanymi na jego podstawie.

-

liwiające powiązanie

4. Dowód księgowy powinien być sporządzony

w języku polskim. Może on być sporządzony w języ­

ku obcym, jeżeli dowód dotyczy operacji gospodarczej z kontrahentem zagranicznym. Treść dowodu

powinna być pełna i zrozumiała; dopuszczalne jest

stosowanie skrótów ogólnie przyjętych. Jeżeli w dowodzie podane jest wartościowe określenie operacji

gospodarczej tylko w walucie obcej, podatnik posiadający ten dowód jest obowiązany przeliczyć walutę

obcą na złote, po obowiązującym w dniu dokonania

operacji kursie, zgodnie z zasadami określonymi

w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wynik przeliczenia należy zamieścić w wolnych

polach dowodu lub w załączniku do dowodu sporzą­

dzonego w walucie obcej.

5. Błędy w dowodach księgowych można poprawiać wyłącznie przez skreślenie niewłaściwie napisanego tekstu lub liczby, w sposób pozwalający odczytać

tekst lub liczbę pierwotną i wpisanie tekstu lub liczby

właściwej. Poprawka dokonana w dowodzie księgo­

wym powinna być potwierdzona datą i podpisem osoby dokonującej poprawki.

6. Zasad, o których mowa w ust. 5, nie stosuje się

do dowodów księgowych, dla których ustalono odręb­

nymi przepisami zakaz dokonywania jakichkolwiek poprawek, oraz do dowodów obcych. Dowody obce mogą być poprawione przez wystawienie i przesłanie kontrahentowi dowodu korygującego (noty). Dowody wła ­

sne zewnętrzne przesłane 'u przednio kontrahentowi

mogą być poprawione tylko przez wystawienie dowodu korygującego (noty).

§ 12. Za dowody księgowe uważa się również

1) dzienne zestawienia dowodów (rachunków dotyczących sprzedaży) sporządzone do zaksięgowania

ich zbiorczym zapisem,

2) noty księgowe, sporządzone w celu skorygowania

zapisu dotyczącego operacji gospodarczej, wynikającej z dowodu obcego lub własnego, otrzymane od kontrahenta podatnika lub przekazane kontrahentowi,

3) dowody przesunięć,

4) dowody opłat pocztowych i bankowych,

5) inne dowody opłat, w tym dokonywanych na podstawie książeczek opłat, oraz dokumenty zawiera jące dane, o których mowa w § 11 ust. 3 pkt 2 lit. a)

- d) (np. bilety, umowy, listy płac, opłaty targowe,

opłaty za parkowanie samochodów).

§ 13. 1. Na udokumentowanie zapisów w księdze,

dotyczących niektórych kosztów (wydatków), mogą

być sporządzone dokumenty zaopatrzone w datę i pod-

pisy osób, które bezpośrednio dokonały wydatków

(dowody wewnętrzne), określające: przy zakupie - nazwę towaru oraz ilość, cenę jednostkową i wartość,

a w innych wypadkach - przedmiot operacji gospodarczych i wysokość kosztu (wydatku). Dowody takie

mogą dotyczyć wyłącznie

1) zakupu bezpośrednio od krajowego producenta lub

hodowcy produktów roślinnych i zwierzęcych, nie

przerobionych sposobem przemysłowym lub przerobionych sposobem przemysłowym, jeżeli przerób polega na kiszeniu produktów roślinnych lub

przetwórstwie mleka albo na uboju zwierząt rzeź­

nych i obróbce poubojowej tych zwierząt,

2) wartości produktów roślinnych i zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy lub hodowli prowadzonej przez podatnika,

3) zakupu w jednostkach handlu detalicznego materiałów pomocniczych,

4) kosztów diet i innych należności za czas podróży

służbowej pracowników oraz wartości diet z tytułu

podróży służbowych osób prowadzących działal­

ność gospodarczą i osób z nimi współpracujących,

5) zakupu od ludności odpadków poużytkowych, stanowiących surowce wtórne, z wyłączeniem zakupu

(skupu) metali nieżelaznych oraz przeznaczonych

na złom samochodów i ich części składowych,

6) wydatków związanych z opłatami za czynsz, energię elektryczną, telefon, wodę, gaz i centralne

ogrzewanie, w części przypadającej na działalność

gospodarczą; podstawą do sporządzenia tego dowodu musi być dokument obejmujący całość opłat

na te cele,

.

-

3237 -

Poz. 720

7) opłat uiszczanych znakami opłaty skarbowej oraz

opłat sądowych i notarialnych.

najpóźniej przed przekazaniem do magazynu, przerobu lub sprzedaźy.

2. Dowody wewnętrzne dotyczące rozliczenia kosztów podróży służbowych pracowników oraz wartości

diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących

działalność gospodarczą i osób z nimi współpracują­

cych muszą zawierać następujące dane: imię i nazwisko, cel podróży, nazwę miejscowości docelowej, liczbę godzin i dni przebywania w podróży służbowej (data i godzina wyjazdu oraz powrotu), stawkę i wartość

przysługujących diet.

2. Zapisów dotyczących pozostałych wydatków

oraz przychodów z działalności gospodarczej dokonuje się, z zastrzeźeniem § 21, jeden raz dziennie, po zakończeniu dnia, nie później niż przed rozpoczęciem

działalności w dniu następnym.

3. Zakup w jednostkach handlu detalicznego materiałów, środków czystości i bhp, materiałów biurowych

oraz wyposażenia może być, z zastrzeżeniem ust. 1

pkt 3, dokumentowany paragonami zaopatrzonymi

w datę i stempel (oznaczenie) jednostki wydającej paragon - określającymi ilość, cenę jednostkową oraz

wartość, za jaką dokonano zakupu. Na odwrocie paragonu podatnik musi uzupełnić jego treść wpisując

swoje nazwisko (nazwę zakładu), adres oraz rodzaj (nazwę) zakupionego towaru.

4. Wydatki poniesione za granicą na zakup paliwa

i olejów mogą być dokumentowane paragonami lub

dowodami kasowymi. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

§ 14. Nie wymaga zaksięgowania materiał powie-

rzony przez zleceniodawcę . Jeżeli jednak podatnik nie

może wskazać zleceniodawcy, uważa się, że materiał został przez podatnika zakupiony bez udokumentowania.

§ 15. 1. Otrzymanie materiałów podstawowych

i pomocniczych, zwanych dalej "materiałami", i towarów handlowych musi być potwierdzone na dowodzie

zakupu datą i podpisem osoby, która je przyjęła.

2. Jeżeli materiał lub towar handlowy, którego zakup - zgodnie z przepisami rozporządzenia - dokumentowany jest rachunkami dostawców, został dostarczony do zakładu lub dokonano nim obrotu przed

otrzymaniem rachunku, należy sporządzić szczegóło­

wy opis otrzymanego materiału (lub towaru handlowego), podając imię, nazwisko (firmę) i adres dostawcy, ilość i rodzaj oraz cenę jednostkową i wartość materiału (lub towaru handlowego) i dokonać zapisu

w księdze na podstawie opisu. Opis musi być potwierdzony w sposób określony w ust. 1 oraz przechowywany jako dowód zakupu i połączony z nadesłanym następnie rachunkiem. Ewentualna różnica w stosunku

do wartości podanej w rachunku musi być wpisana do

księgi (ewidencji) w dniu otrzymania rachunku.

3. Jeżeli podatnik otrzymał materiał lub towar handlowy oraz rachunek na ten materiał lub towar w tym

samym miesiącu, opis, o którym mowa w ust. 2, dołą­

cza do otrzymanego rachunku, a zapisóww księdze dokonuje na podstawie otrzymanego rachunku.

§ 17. 1. Podatnik jest obowiązany dokonywać zapisów w ewidencjach, o których mowa w § 5 pkt 1 i w § 7

ust. 1 pkt 2, jeden raz dziennie, po zakończeniu dnia, nie

później niż przed rozpoczęciem działalności w dniu następnym.

2. Kwota udzielonej pożyczki i odsetek umownych

oraz przyjęcie zastawionej rzeczy muszą być niezwłocz­

nie wpisane do ewidencji, o której mowa w § 5 pkt 2.

3. Podatnik jest obowiązany wypełnić karty przychodów pracowników najpóźniej w terminie przewidzianym dla przekazania zaliczki od tych przychodów

do właściwego urzędu skarbowego.

4. Podatnik jest obowiązany dokonywać zapisów

w ewidencji wyposażenia, o której mowa w § 3 ust. 1,

najpóźniej w dniu przekazania wyposażenia do używa­

nia.

§ 18. 1. Przed zaprowadzeniem księgi i na koniec

każdego

roku podatkowego, a także w razie zmiany

wspólnika, zmiany proporcji udziałów wspólników lub

likwidacji działalności musi być sporządzony spis z natury towarów i wpisany do księgi. Spis towarów podlega wpisaniu do księgi także wówczas, gdy osoby prowadzące działalność gospodarczą sporządzają go za

okresy miesięczne oraz gdy na podstawie odrębnych

przepisów jego sporządzenie zarządził urząd skarbowy.

2. W razie likwidacji działalności spisem z natury

należy objąć również wyposażenie.

§ 19. 1. Spis z natury towarów powinien zawierać

co najmniej: imię i nazwisko właściciela zakładu, datę

spisu, numer kolejny pozycji arkusza spisu, szczegóło­

we określenie towaru, jednostkę miary, ilość stwierdzoną w czasie spisu, cenę za jednostkę miary i ogólną

wartość wynikającą z pomnożenia ilości towaru przez

cenę jednostkową, z tym że przy prowadzeniu

1) księgarń i antykwariatów księgarskich - spisem

z natury można obejmować jedną pozycją wydawnictwa o tej samej cenie, bez względu na nazwę i

nazwisko autora, z podziałem na książki, broszury,

albumy itp.,

2) działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości

dewizowych - spisem z natury należy objąć nie

sprzedane wartości dewizowe,

3)

działalności polegającej na udzielaniu pożyczek

pod zastaw - spisem z natury należy objąć rzeczy

zastawione pod udzielone pożyczki,

4. Podatnik może nie sporządzać opisu, o którym

mowa w ust. 2, jeżeli zakup udokumentowany jest specyfikacją dostawcy, pod warunkiem że specyfikacja

spełnia wymogi określone dla opisu. Przepisy ust. 2 i 3

stosuje się odpowiednio.

4) działów specjalnych produkcji rolnej - spisem

z natury należy objąć nie zużyte w toku produkcji

materiały i surowce oraz ilość zwierząt według gatunków z podziałem na grupy.

§ 16. 1. Zakup materiałów podstawowych oraz towarów handlowych powinien być wpisany do księgi,

z zastrzeżeniem § 21, niezwłocznie po ich otrzymaniu,

Spis z natury powinien być sporządzony w sposób

staranny i trwały oraz zakończony i zaopatrzony

w podpisy osób uczestniczących w spisie.

-

3238 -

2. Spis z natury towarów pOWinien obejmować

również towary stanowiące własność podatnika, znajdujące się w dniu sporządzenia spisu poza zakładem

podatnika, a także towary obce znajdujące się w zakła­

dzie podatnika. Towary obce nie podlegają wycenie;

wystarczające jest ilościowe ich ujęcie w spisie towa rów z podaniem, czyją stanowią własność.

wieniami umowy, o której mowa w § 7 ust. 1 pkt 1,

w czasie zapewniającym prawidłowe i terminowe rozliczenia z budżetem, lecz nie później niż do dnia dwudziestego każdego miesiąca za miesiąc poprzedni.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do podatników prowadzących przedsiębiorstwa wielozakładowe.

3. O zamiarze sporządzenia spisu z natury towarów,

w innym terminie niż na dzień 1 stycznia , 31 grudnia

oraz na dzień rozpoczęcia działalności gospodarczej

podatnicy są obowiązani zawiadomić właściwy urząd

skarbowy w terminie siedmiu dni przed datą sporzą­

dzenia tego spisu.

3. Podatnicy mogą dokonywać wpisów do księgi na

zasadach określonych w ust. 1 pod warunkiem prowadzenia równocześnie ewidencji, o której mowa w § 7

ust. 1 pkt 2. Warunek ten nie dotyczy podatników dokonujących sprzedaży dokumentowanej wyłącznie rachunkami.

§ 20.1. Podatnik jest obowiązany wycenić materiały i towary handlowe objęte spisem z natury według

cen zakupu lub nabycia albo według cen rynkowych

z dnia sporządzenia spisu, jeżeli są one niższe od cen

zakupu lub nabycia; spis z natury półwyrobów (półfa ­

brykatów), wyrobów gotowych i braków własnej produkcji wycenia się według kosztów wytworzenia, a odpadków użytkowych, które w toku działalności utraciły

swoją pierwotną wartość użytkową, wycenia się według wartości wynikającej z oszacowania uwzględnia­

jącego ich przydatność do dalszego użytkowania . Spis

z natury nie sprzedanych wartości dewizowych wycenia się według cen zakupu z dnia sporządzenia spisu,

a w dniu kończącym rok podatkowy - według cen zakupu, jednak w wysokości nie wyższej niż kurs średni

§ 22. W razie prowadzenia księgi przy użyciu kom putera, warunkiem uznania ksiąg za prawidłowe jest

ustalony przez Prezesa Narodowego Banku Polskiego

w dniu kończącym rok podatkowy, a wartość rzeczy za stawionych - według ich wartości rynkowej.

Przy działalności usługowej i budowlanej produkcję nie zakończoną wycenia się według kosztów wytworzenia, z tym że nie może to być wartość niższa od

kosztów materiałów bezpośrednich zużytych do produkcji nie zakończonej. Produkcję zwierzęcą objętą spisem z natury wycenia się według cen rynkowych z dnia

sporządzenia spisu, z uwzględnieniem gatunku, grupy

i wagi zwierząt.

2. Spis z natury powinien być wpisany do księgi

według poszczególnych rodzajów jego składników lub

w jednej pozycji (sumie), jeżeli na podstawie spisu zostało sporządzone odrębne, szczegółowe zestawienie

poszczególnych jego składników. Zestawienie

powinno być przechowywane łącznie z księgą .

to

3. Podatnik jest obowiązany wycenić towary objęte

spisem z natury najpóźniej w terminie 14 dni od jego

zakończenia .

4. W razie przyjęcia wyceny towarów w kwocie niż­

szej od ceny zakupu lub nabycia albo od kosztów wytworzenia, np. z powodu uszkodzenia, wyjścia z mody,

należy przy poszczególnych pozycjach uwidocznić

również jednostkową cenę zakupu (nabycia) lub koszt

wytworzen ia.

5. Podatnik jest obowiązany wycenić towary oraz

wyposażenie objęte spisem z natury, sporządzonym na

dzień likwidacji działalności, według cen zakupu.

§ 21. 1. W wypadku prowadzenia księgi przez biuro

rachunkowe, zapisy dokonywane są w porządku chronologicznym na podstawie dowodów, o których mowa

w § 11-15, oraz sum miesięcznych przychodu wynikających z ewidencji, o której mowa w § 7 ust. 1 pkt 2,

przekazywanych przez podatnika zgodnie z postano-

1) określenie na piśmie szczegółowej instrukcji obsłu­

gi programu komputerowego, wykorzystywanego

do prowadzenia ksiąg,

2) stosowanie programu komputerowego zapewniającego bezzwłoczny wgląd w treść dokonywanych

zapisów oraz wydrukowanie wszystkich danych w

porządku chronologicznym, zgodnie ze wzorem

księgi,

3) przechowywanie zapisanych danych na magnetycznych nośnikach informacji, do czasu wydruku

zawartych na nich danych, w sposób chroniący

przed zatarciem lub zniekształceniem tych danych

albo naruszeniem ustalonych zasad ich przetwarzania.

§ 23. 1. Podatnicy, którzy zgodnie z odrębnymi przepisami, zrzekli się opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym od przychodów ewidencjonowanych oraz od niektórych przychodów osiąganych

przez osoby fizyczne, są obowiązani na dzień 1 stycznia

roku podatkowego lub na dzień rozpoczęcia działalno ­

ści w ciągu roku podatkowego założyć księgę, a w razie obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży, o której mowa w § 7 ust. 1 pkt 2 - również tę ewidencję,

oraz sporządzić spis z natury towarów handlowych,

materiałów i surowców, półwyrobów, wyrobów gotowych, produkcji w toku i wycenić poszczególne skład ­

niki według cen zakupu lub nabycia lub według kosztów wytworzenia.

2. Do podatników, o których mowa w ust. 1, przepis

§ 9 stosuje się odpowiednio .

§ 24. Traci moc rozporządzenie Ministra Finansów

z dnia 15 grudnia 1992 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U .

Nr 99, poz. 496, z 1993 r. Nr 59, poz. 274 i Nr 131,

poz . 624, z 1994 r. Nr 140, poz. 788 oraz z 1995 r. Nr 9,

poz. 44).

§ 25. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem

1 stycznia 1996 r., z tym że przepisy § 10 stosuje się także do postępowań wszczętych, lecz nie zakończonych

przed tym dniem decyzją ostateczną, oraz przy kontroli ksiąg prowadzonych przez podatnika w latach poprzedzających wejście w życie niniejszego rozporzą­

dzenia.

Minister Finansów: w z. J. Kubik

-

3233-

Poz. 720

720

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW

z dnia 14 grudnia 1995 r.

w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Na podstawie art. 38 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (Dz.U.

z 1993 r. Nr 108, poz. 486 i Nr 134, poz. 646 oraz z 1995 r.

Nr 5, poz. 25 i Nr 85, poz. 426) zarządza się, co nastę­

puje

Załącznik

do

rozporządzenia

Ministra

Finansów z dnia 14 grudnia 1995 r. (poz. 720)

o

!::!.

CD

;j

;j

Strona tytułowa podatkowej księgi przychodów i rozchodów

"C

ClI

PODATKOWA

KSIĘGA PRZYCHODÓW I ROZCHODÓW

CI)

~

........Z

."..

OJ

Imię i nazwisko (firma)

Adres

Rodzaj działalności

UWAGA: przed rozpoczęciem

załączniku do rozporządzenia.

zapisów w księdze należy szczegółowo zapoznać się z przepisami rozporządzenia

Kontrahent

Lp.

Data

zdarzenia

gospodarczego

Nr dowodu

księgowego

imię i nazwisko

(firma)

Przychód

adres

Opis zdarzenia

gospodarczego

wartość sprzedanych

pozostałe

towarów i usług

przychody

2

3

4

razem przychód

(7+8)

w

~

zł

1

objaśnieniami zamieszczonymi w

5

6

gr

7

zł

gr

8

zł

gr

w

CD

9

Suma strony

Przen. z poprzedn iej

strony

Razem od początku

roku

"1J

oN

-...I

~

o

oN

co"

::::I

::::I

7':"

C

~

Dl

:E

Z

..,

Wydatki

(koszty)

Zakup towarów

handlowych

i materiałów

wg cen zakupu

I gr

zł

10

~

~

co

Koszty uboczne

zakupu

I gr

zł

11

koszty reprezentacji

i reklamy

objęte limitem

I gr

zł

12

wynagrodzenia

w gotówce

i w naturze

I gr

zł

13

pozostałe wydatki

I gr

zł

14

Uwagi

razem wydatki

(12+13+14)

I gr

zł

15

I gr

zł

16

17

W

N

~

o

\J

o

N

-..J

N

o

-

3241 -

OBJAŚNIENIA DO PODATKOWEJ KSIĘGI PRZYCHODÓW I ROZCHODÓW

7. Zapisy w księdze dotyczące pozostałych przychodów

1. Zapisy w księdze dotyczące wydatków (kosztów) są dokonywane na podstawie dowodów określonych w § 11-15

muszą być dokonywane na podstawie dowodów potwierdza-

rozporządzenia .

jących te przychody (np. rachunków, dowodów bankowych).

2. Zapisy w księdze dotyczące przychodów ze sprzedaży

wyrobów, towarów handlowych i usług są dokonywane na

podstawie wystawionych rachunków, a w przypadku sprzedaży nie udokumentowanej rachunkami - na podstawie wystawionego na koniec dnia dowodu wewnętrznego, w którym w jednej kwocie wykazana jest wartość tych przychodów

za dany dzień, o ile nie jest prowadzona ewidencja sprzedaży. Zapisów tych dokonuje się jeden raz dziennie po zakoń­

czeniu dnia, nie póżniej niż przed rozpoczęciem działalności

w dniu następnym, z zastrzeżeniem § 21 rozporządzenia. Jeżeli w danym dniu podatnik wystawia wiele rachunków, zapisów w księdze można dokonywać jedną sumą wynikającą

z dziennego zestawienia tych rachunków, zwanego dalej zestawieniem sprzedaży. Zestawienie sprzedaży musi zawierać

co najmniej następujące dane: datę i kolejny numer zestawienia, n~mery od - do rachunków objętych zestawieniem, sumę zbiorczą tych rachunków oraz podpis podatnika lub osoby, która sporządziła zestawienie . Przychody uzyskane ze

sprzedaży na eksport na zasadach umowy komisu muszą być

dokonywane na podstawie Jednolitego Dokumentu Administracyjnego SAD i kopii rachunku wystawionego przez komisanta na rzecz komitenta z tytułu wykonania usługi weksporcie. Podatnicy prowadzący ewidencję, o której mowa w § 7

ust. 1 pkt 2, mogą dokonywać zapisów dotyczących przychodu, wykazanych w tej ewidencji, w jednej pozycji na koniec

każdego miesiąca.

3. Jeżeli podatnik prowadzi odrębną ewidencję, o której

mowa wart. 27 ust. 1 i 4 ustawy VAT, zapisy w księdze dotyczące przychodów ze sprzedaży towarów i usług mogą być

dokonywane na koniec miesiąca łączną kwotą wynikającą

z miesięcznego zestawienia sporządzonego na podstawie danych wynikających z tej ewidencji. Zestawienie, o którym

mowa w zdaniu poprzedzającym, musi zawierać co najmniej

następujące dane: datę i kolejny numer zestawienia, sumę

przychodów ze sprzedaży pomniejszoną o należny podatek

od towarów i usług oraz o wartość towarów i usług nie stanowiącą przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i powiększoną o przychody

nie objęte obowiązkiem ewidencjonowania dla celów podatku od towarów i usług.

4. Podatnicy, opłacający na podstawie odrębnych przepisów podatek od towarów i usług, mogą w ciągu roku podatkowego ewidencjonować przychody w dacie wystawienia rachunku, a w ostatnim dniu roku są obowiązani wpisać do

księgi kwoty przychodów (według poszczególnych stawek)

odnoszące się do wydanych towarów lub wykonanych usług

do dnia 31 grudnia danego roku, na które zostaną wystawione rachunki w roku następnym, a po ich wystawieniu odnotować w księdze w kolumnie-uwagi, przy każdej pozycji odnoszącej się do danej transakcji - numery i daty rachunków.

Ewidencjonując przychody w roku następnym podatnicy nie

wykazują wartości przychodów wynikających z rachunków

odnoszących się do przychodów z roku poprzedniego.

5. W razie likwidacji działalności, a także w razie zmiany

wspólnika lub zmiany umowy spółki w ciągu roku podatkowego, przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

6. Podatnicy, o których mowa wart. 30 ustawy VAT, mooraz w ewidencji

sprzedaży łącznie z podatkiem od towarów i usług, z tym że

na koniec miesiąca muszą dokonać korekty o należny podatek od towarów i usług.

gą ewidencjonować przychody w księdze

8. Wpisów do poszczególnych kolumn księgi należy dokonywać stosownie do objaśnień podanych w ust. 8-30.

Przy dokonywaniu zapisów w księdze, wynikających z prowa-

dzonych przez podatnika

a) ewidencji sprzedaży,

b) rejestru kupna i sprzedaży wartości dewizowych,

c) ewidencji pożyczek i zastawionych rzeczy,

d) ewidencji dla potrzeb podatku od towarów i usług,

nie wypełnia się kolumn 3-5 księgi.

9. Kolumna 1 jest przeznaczona do wpisania kolejnego

numeru zapisów do księgi. Tym samym numerem należy

oznaczyć dowód stanowiący podstawę dokonania zapisu.

10. W kolumnie 2 należy wpisywać dzień miesiąca wynikający z dokumentu stanowiącego podstawę dokonywania

wpisu (datę poniesienia wydatku, otrzymania towaru lub

uzyskania przychodu albo datę zestawienia sprzedaży).

11. W kolumnie 3 należy wpisywać numer rachunku lub

innego dowodu. Jeżeli zapisów dokonuje się na podstawie

dziennego zestawienia sprzedaży, należy wpisywać numer

zestawienia rachunków.

12. Kolumny 4 i 5 są przeznaczone do wpisywania

imion i nazwisk (nazw firm) oraz adresów kontrahentów

(dostawców lub odbiorców), z którymi zawarte zostały

transakcje dotyczące zakupu surowców, materiałów, towarów itp. lub sprzedaży wyrobów gotowych (towarów),

gdy transakcje te udokumentowane są rachunkami i paragonami. Kolumn tych nie wypełnia się w wypadku zapisów dotyczących przychodu ze sprzedaży na podstawie

dziennych zestawień sprzedaży oraz dowodów wewnętrz­

nych.

13. W kolumnie 6 należy wpisać rodzaje przychodów lub

wydatków. Określenie to powinno zwięźle oddawać istotę

dokonanego zdarzenia gospodarczego, np. zakup blachy, zapłata za poniklowanie obręczy, wypłata wynagrodzeń za

okres .... itp.

14. Kolumna 7 jest przeznaczona do wpisywania przychodów ze sprzedaży wyrobów (towarów handlowych) i ze

sprzedaży usług. Podatnicy prowadzący działalność w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych w kolumnie tej

wpisują miesięczną kwotę przychodu (sprzedaży wartości

dewizowych) wynikającą z prowadzonego rejestru kupna

i sprzedaży wartości dewizowych. W wypadku prowadzenia

działalności polegającej na udzielaniu pożyczek pod zastaw

(w lombardach), do kolumny 7 wpisuje się na koniec miesią­

ca kwotę prowizji stanowiącą wartość spłaconych w danym

miesiącu odsetek lub różnicę między kwotą uzyskaną ze

sprzedaży zastawionych rzeczy a kwotą udzielonych poży­

czek.

15. Kolumna 8 jest przeznaczona do wpisywania pozostałych przychodów.

16. Kolumna 9 jest przeznaczona do wpisywania łącznej

kwoty przychodów zaewidencjonowanych w kolumnach 7 i 8.

17. Kolumna 10 jest przeznaczona do wpisYwania zakupu materiałów oraz towarów handlowych według cen zakupu. Podatnicy prowadzący działalność w zakresie kupna

i sprzedaży wartości dewizowych w kolumnie tej wpisują

-

3242 -

miesięczną kwotę zakupionych wartości dewizowych, wyni-

kającą z prowadzonego rejestru kupna i sprzedaży wartości

dewizowych.

18. Kolumna 11 jest przeznaczona do wpisywania kosztów ubocznych związanych z zakupem, np. kosztów dotyczą­

cych transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia

w drodze itp.

19. Kolumna 12 jest przeznaczona do wpisywania kosztów reprezentacji i reklamy prowadzonej w inny sposób niż

w środkach masowego przekazu lub prowadzonych publicznie w inny sposób. W kolumnie tej wykazuje się tylko koszty

reprezentacji i reklamy, które określone zostały do wysokości

0,25% przychodu .

20. Kolumna 13 jest przeznaczona do wpisywania wynabrutto wypłacanych pracownikom (w gotówce

i w naturze). Wynagrodzenia w naturze wpisuje się według

przeciętnych cen stosowanych w danej miejscowości, w dacie wypłaty w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich stanu i stopnia zużycia, a jeżeli

przedmiotem świadczeń w naturze są usługi wchodzące

w zakres działalności gospodarczej pracodawcy - według

cen stosowanych wobec innych odbiorców niż pracownicy.

Wpisu dokonuje się na podstawie list płac lub innych dowodów, na których pracownik potwierdza własnym podpisem

kwoty otrzymanych wynagrodzeń w gotówce i w naturze.

W kolumnie tej ewidencjonuje się również wynagrodzenia

wypłacane osobom z tytułu umów zlecenia i umów o dzieło.

grodzeń

21 . Kolumna 14 jest przeznaczona do wpisywania pozostałych kosztów (poza wymienionymi w kolumnach 10-13),

z wyjątkiem kosztów, których zgodnie z art. 23 ustawy nie

uznaje się za koszty uzyskania przychodów. W kolumnie tej

wpisuje się w szczególności takie wydatki, jak czynsz za lokal,

opłatę za energię elektryczną, gaz, wodę, c.o., opłatę za telefon, zakup paliw, wydatki dotyczące remontów, amortyzację

środków trwałych, składki na ubezpieczenie społeczne pracowników, wartość zakupionego wyposażenia. Wydatki z tytułu używania nie wprowadzonego do ewidencji środków trwałych samochodu osobowego, w tym także stanowiącego wła­

sność osoby prowadzącej działalność gospodarczą, na potrzeby działalności gospodarczej podatnika, należy wpisywać

w tej kolumnie po zakończeniu miesiąca na podstawie miesięcznego zestawienia poniesionych wydatków wynikających

z rachunków zawierających lub uzupełnionych o numer rejestracyjny pojazdu. Suma wydatków zaliczonych do kosztów

uzyskania przychodów w poszczególnych miesiącach ustalona od początku roku podatkowego nie może przekraczać kwoty wynikającej z ewidencji przebiegu pojazdu za ten sam okres,

to jest kwoty wynikającej z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu oraz stawki za jeden kilometr

przebiegu, określonej w odrębnych przepisach przez właści­

wego ministra . Zapisów dotyczących kosztów podróży służ­

bowej, w tym również diet właściciela oraz osób z nim

współpracujących , dokonuje się na podstawie rozliczenia

tych kosztów sporządzonego na znormalizowanym formularzu, zwanym popularnie Polecenie wyjazdu stużbowego, lub

na dowodzie wewnętrznym , zwanym rozliczeniem delegacji

służbowej. Do rozliczenia należy dołączyć dokumenty (rachunki) potwierdzające poszczególne wydatki. Jeżeli uzyskanie dokumentu (rachunku) nie było możliwe, pracownik mu si złożyć pisemne oświadczenie o dokonanym wydatku

i przyczynach braku jego udokumentowania. Nie wymagają

udokumentowania rachunkami diety oraz wydatki objęte ry czałtem, a także koszty przejazdu własnym samochodem

pracownika.

22. Kolumna 15 jest przeznaczona do wpisywania łącznej

kwoty wydatków wykazanych w kolumnach 12-14.

23. Podatnicy, o których mowa wart. 20 ustawy VAT, dokonują po zakończeniu miesiąca w kolumnach 10-12 i 14

korekty zapisów dotyczących kosztów uzyskania przychodów

o tę część naliczonego podatku od towarów i usług, która nie

może być odliczona od podatku należnego. Jeżeli występują

trudności w zakwalifikowaniu podatku do kosztów wpisywanych w wymienionych kolumnach, podatnik może dokonać

pełnej korekty w kolumnie 14.

24. Kolumna 16 jest wolna. W kolumnie tej można wpiinne zaszłości gospodarcze poza wymienionymi

w kolumnach 1-14. W kolumnie tej można również wpisywać wydatki odnoszące się do przychodów miesiąca lub roku następnego (lat następnych).

sywać

25. Kolumna 17 jest przeznaczona do wpisywania uwag

co do treści zapisów w kolumnach 2-16. Kolumna ta może

być także wykorzystywana, np. do wpisywania pobranych zaliczek, obrotu opakowaniami zwrotnymi.

26. Po zakończeniu miesiąca, wpisy dokonane w danym

miesiącu należy podkreślić, a dane z ko lumn 7-15 zsumować.

Wynikłe z podsumowania kwoty należy podkreślić. Podatnik

może pod podsumowaniem danego miesiąca wpisać w poszczególnych kolumnach sumy od początku roku do miesią­

ca poprzedzającego dany miesiąc i w kolejnej pozycji wpisać

w poszczególnych kolumnach sumę od początku roku.

27. W wypadku prowadzenia księgi przy użyciu komputera, po zakończeniu miesiąca należy sporządzić wydruk

komputerowy zawierający podsumowanie zapisów za dany

miesiąc i wpisać do odpowiednich kolumn księgi sumy miesięczne wynikające z tego wydruku.

28. Jeżeli podatnik nie dokonuje podsumowania zapisów

kolejnych miesięcy narastająco od początku roku, to po zakończeniu roku podatkowego musi na oddzielnej stronie

w księdze sporządzić zestawienie roczne. W tym celu należy

wpisać do właściwych kolumn sumy z poszczególnych miesięcy i dodać je.

29. W celu ustalenia wartości poszczególnych składni­

ków spisu z natury materiałów i towarów handlowych według cen nabycia należy ustalić procentowy wskaźnik kosztów ubocznych zakupu (kol. 11) w stosunku do ogólnej wartości zakupu towarów handlowych i materiałów zaewidencjonowanych (w kol. 10) (suma kosztów ubocznych zakupu

pomnożona przez 100 i podzielona przez wartość zakupu).

O tak ustalony wskaźnik należy podwyższyć jednostkowy

koszt zakupu, a następnie ustalić wartość poszczególnych

składników spisu z natury. Podatnik może również dokonać

wyceny wartości materiałów i towarów handlowych według

cen zakupu, tj. bez podwyższenia tej ceny o wskaźnik kosztów

ubocznych zakupu.

30. W celu ustalenia dochodu osiągniętego w roku podatkowym należy na oddzielnej stronie księgi

1) ustalić wartość osiągniętego przychodu w roku podatkowym (kol. 9),

2)

ustalić wysokość poniesionych w roku podatkowym

kosztów uzyskania przychodów w sposób następujący

- do wartości spisu z natury na początek roku podatkowego doliczyć wartość zakupu towarów handlowych

(mater i ałów) z kolumn 10 i 11, a następnie pomniejszyć o wartość spisu z natury sporządzonego na koniec roku podatkowego,

-

kwotę wynikającą z tego obliczenia powiększyć o kwotę wydatków z kolumny 15 oraz pomniejszyć o wartość wynagrodzeń w naturze w tej części, w której wydatki (koszty) związane z wynagrodzeniami w naturze

zostały zaksięgowane

w innych kolumnach księgi

przychodów i rozchodów (np. w gastronomii koszty

zakupu materiałów i towarów handlowych zużytych

-

3243 -

do przygotowania posiłków dla pracowników zostały

wpisane w kol. 10),

3) wartość osiągniętego przychodu (kol. 9) pomniejszyć

o wysokość poniesionych w roku podatkowym kosztów

uzyskania przychodu, obliczonych zgodnie z objaśnie­

niami zawartymi w pkt 2; wyn i kająca z tego obliczenia

różn i ca stanowi kwotę dochodu osiągniętego w roku podatkowym.

31. Określony w ust. 30 sposób obl iczenia dochodu dotyczy również podatników sporządzających spis z natury (np.

na koniec miesiąca lub jeśli sporządzenie spisu z natury zarządził urząd skarbowy).

32. Przykład obliczen ia dochodu

1. Przychód (kol. 9)

2. Wysokość kosztów uzyskania przychodów poniesionych w roku podatkowym

a) wartość spisu z natury na poc z ątek roku podatkowego

Poz. 720 i 721

b) plus wydatki na zakup towarów handlowych

i materiałów (kol. 10)

c) plus ' wydatki na koszty uboczne zakupu

(ko1.11 )

d) minus wartość spisu z natury na koniec roku

podatkowego

e) plus kwota pozostałych wydatków (kol. 15)

f) minus wartość wynagrodzeń w naturze uję ­

tych w innych kolumnach ks i ęgi

Razem koszty uzyskania przychodu

19.321,20

579,63

2.542,03

27 .362,25

1.200,30

51.762,25

60.805,56

3. Ustalenie dochodu os i ągniętego w roku podatkowym

a) przychód (pkt 1)

b) minus koszty uzyskania przychodów (pkt 2)

Dochód (a-b)

8.241,50

33. Zasady określone w ust. 1-32 stosuje się odpowiednio w przypadku prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów w imieniu podatnika przez biuro rachunkowe.

zł

gr

60.805,56

51.762,25

9.043,31

721

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW

z dnia 14 grudnia 1995 r.

zmieniające rozporządzenie w sprawie karty podatkowej.

Na podstawie art. 9 pkt 1, art. 18 ust. 3 i art. 38

pkt 2-4 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowią­

zaniach podatkowych (Dz . U. z 1993 r. Nr 108,

poz . 486 i Nr 134, poz. 646 oraz z 1995 r. Nr 5, poz. 25

i Nr 85, poz. 426) zarządza się, co następuje

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 23

grudnia 1994 r. w spraw ie karty podatkowej (Dz. U.

Nr 140, poz. 787) wprowadza się następujące zmiany

1) w § 2

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie

,,2. Do podatników, którzy w roku poprzedzają­

cym rok podatkowy płacili podatek dochodowy na ogólnych zasadach lub w innej fo rmie

niż karta podatkowa albo którzy w roku podatkowym rozpoczęli działalność, nie stosuje się zwolnień, o których mowa w ust. 1,

w okresie przed doręczeniem decyzji ustalającej opodatkowanie w formie karty podatkowej, nie dłuższym jednak niż 4 miesiące .

Kwoty podatku dochodowego zapłacone w

okresie przed doręczeniem decyzji ustalają­

cej opodatkowanie w formie karty podatkowej zalicza się na poczet podatku wynikają ­

cego z tej decyzji. ",

b) dodaje się ust. 4 w brzmien iu

,,4. Podatnicy, którzy w roku poprzedzającym

rok podatkowy płacili podatek dochodowy

w formie karty podatkowej, obowiązan i są

do dnia' otrzyman ia decyzji ustalającej wysokość tego podatku opłacać podatek dochodowy w formie karty podatkowej, w wysokości stawki okreś l onej w decyzji w sprawie

ustalenia jej wysokości na rok ubiegły. Kwoty podatku dochodowego zapłacone w okre-

sie przed doręczeniem decyzji u stalającej

opodatkowanie w formie karty podatkowej

zalicza się na poczet podatku wynikającego

z tej decyzji.";

2) w § 4

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie

" 1. Zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej mogą płacić podatnicy

prowadzący działalność

1) usługową lub wytwórczo- usługową, określoną w części I tabeli stanowiącej załącz ­

nik nr 1 do rozporządzenia, zwanej dalej

" tabelą" , w zakresie wymienionym w załączniku nr 2 do rozporządzenia - przy zatrudnieniu nie przekraczającym stanu

określonego w tabel i,

2) usługową w zakresie handlu detalicznego

żywnością, napojami , wyrobami tytoniowymi oraz kwiatami, z wyjątkiem napojówo zawartośc i powyżej 1,5% alkoholu

- w warunkach określonych w części II

tabeli,

3) usługową w zakresie obnośnego i obwoź­

nego handlu detalicznego artykułami nieżywnościowymi - w warunkach określo ­

nych w częśc i III tabeli, z wyjątkiem handlu

paliwami silnikowymi, środkami transportu samochodowego, ciągnikami rolniczymi i motocyklami oraz z wyjątk i em handlu

artykułami

nieżywnościowymi

objętego

koncesjonowaniem,

4) gastronomiczną - jeżeli nie jest prowadzona sprzedaż napojów o zawartości powyżej 1,5% alkoholu - w warunkach określonych w części IV tabeli,