Oświadczenie rządowe z dnia 1 września 1994 r. w sprawie ratyfikowania przez Rzeczpospolitą Polską Konwencji Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi, sporządzonej w Wiedniu dnia 20 grudnia 1988 r.

70

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 1 września 1994 r.

w sprawie ratyfikowania przez Rzeczpospolitą Polską Konwencji Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu

nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi, sporządzonej w Wiedniu dnia

20 grudnia 1988 r.

I. Podaje się niniejszym do wiadomości, że zgodnie

z artykułem 27 ust. 1 Konwencji Narodów Zjednoczonych

o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi

i substancjami psychotropowymi, sporządzonej w Wiedniu

dnia 20 grudnia 1988 r., został złożony dnia 26 maja 1994 r.

Sekretarzowi Generalnemu Narodów Zjednoczonych, jako

depozytariuszowi powyższej konwencji, dokument ratyfikacji przez Rzeczpospolitą Polską powyższej konwencji.

Zgodnie z artykułem 29 ust. 2 konwencji weszła ona

w życie w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej dnia 24

sierpnia 1994 r.

Następujące

państwa stały się stronami konwencji ,

dokumenty ratyfikacyjne, przystąpienia lub sukcesji w niżej podanych datach

składając

14 lutego 1992 r.

9 stycznia 1992 r.

28 marca 1993 r.

16 listopada 1992 r.

30 stycznia 1989 r.

7 lutego 1990 r.

11 października 1990 r.

15 października 1992 r.

Białoruś

15 października 1990 r.

Buthan

27 sierpnia 1990 r.

Bol iwia

20 sierpnia 1990 r.

Brazylia

17 lipca 1991 r.

Bułgaria

24 września 1992 r.

Burkina Faso

2 stycznia 1992 r.

Kamerun

27 lutego 1989 r.

Kanada

10 grudnia 1988 r.

Chile

20 grudnia 1988 r.

Chiny

20 grudnia 1988 r.

Kostaryka

25 kwietnia 1989 r.

Wybrzeże Kości Słoniowej

25 listopada 1991 r.

Cypr

25 maja 1990 r.

Czechosłowacja

4 czerwca 1991 r.

Dania

20 grudnia 1988 r.

Ekwador

21 czerwca 1989 r.

Egipt

20 grudnia 1988 r.

Europejska Wspólnota Gospodarcza

8 czerwca 1 989 r.

Finlandia

8 lutego 1989 r.

Francja

13 lutego 1989 r.

Gabon

20 grudnia 1989 r.

Hiszpania

13 sierpnia 1990 r.

Niemcy

19 stycznia 1989 r.

Ghana

20 grudnia 1988 r.

Grecja

23 lutego 1989 r.

Gwatemala

20 grudnia 1988·f.

Gwinea

27 grudnia 1990 r.

Holandia

8 września 1993 r.

Honduras

11 grudnia 1991 r.

Indie

27 marca 1990 r.

Iran

7 grudnia 1992 r.

Japonia

12 stycznia 1992 r.

Jordania

16 kwietnia 1990 r.

Afganistan

Arabia Saudyjska

Argentyna

Australia

Bahamy

Bahrajn

Bangladesz

Barbados

Jugosławia

Katar

Kenia

Luksemburg

Madagaskar

Malezja

Mauretania

Meksyk

Monako

Maroko

Myanmar

Nepal

Nikaragua

Niger

Nigeria

Oman

Pakistan

Panama

Paragwaj

Peru

Polska

Portugalia

Rumunia

Rosja

Senegal

Seszele

Słowenia

Sri Lanka

Stany Zjednoczone Ameryki

Surinam

Szwecja

Syria

Togo

Tunezja

Uganda

Ukraina

Zjednoczone Emiraty Arabskie

Wielka Brytania

Wenezuela

Włochy

Zambia

Zimbabwe

3 stycznia 1991 r.

4 maja 1990 r.

19 października 1992 r.

29 kwietnia 1992 r.

12 marca 1991 r.

11 maja 1993 r.

16 lipca 1993 r.

11 kwietnia 1990 r.

23 kwietnia 1991 r.

28 października 1992 r.

11 stycznia 1991 r.

24 lipca 1991 r.

4 maja 1990 r.

10 października 1992 r.

1 listopada 1989 r.

15 marca 1991 r.

25 października 1991 r.

13 stycznia 1994 r.

23 sierpnia 1990 r.

16 stycznia 1992 r.

30 kwietnia 1994 r.

3 grudnia 1991 r.

21 stycznia 1993 r.

17 grudnia 1990 r.

27 listopada 1989 r.

27 lutego 1992 r.

6 lipca 1992 r.

6 czerwca 1992 r.

20 lutego 1990 r.

28 października 1992 r.

22 lipca 1991 r.

3 września 1991 r.

1 sierpnia 1990 r.

20 września 1990 r.

20 sierpnia 1990 r.

28 sierpnia 1991 r.

12 kwietnia 1990 r.

28 czerwca 1991 r.

16 lipca 1991 r.

31 grudnia 1990 r.

28 maja 1993 r.

30 czerwca 1993 r.

* * *

II. Następujące państwa złożyły podane niżej oświad­

czenia i zastrzeżenia podczas składania dokumentów ratyfikacyjnych lub dokumentów przystąpienia, lub przy podpisywaniu konwencji

Oświadczenia i zastrzeżenia

BAHRAJN

Z a s t r z e ż e n i e

Państwo Bahrajn, ratyfikując niniejszą konwencję, uważa za niewiążące w stosunku do siebie postanowienie

artykułu

32 ust. 2 dotyczące obowiązku zwracania się do

Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w celu roz-

strzygania sporów co do interpretacji lub stosowania niniejszej konwencji.

-

(b)

Rząd Brazylijski rozumie, że artykuł 17 ust. 11 nie

zabran ia państwu przybrzeżnemu wymagania wcześ­

niejszego upoważnienia przez inne państwa do podejmowania jakiegokolwiek działania w ramach postano w i eń powyższego ustępu w wyłącznej strefie ekonomiczn ej.

247

o ś w i a d c z e n i e

Ponadto Państwo Bahrajn oświadcza, że ratyfikacja

niniejszej konwencji nie stanowi pod żadnym względem,

uznan ia Izraela ani też nie stanowi podstaw nawiązania

jakichkolwiek stosunków z tym państwem.

BOLIWIA

Zastrzeżenie wniesione przy podpisywaniu i potwierdzone przy ratyfikacji

CHINY

O ś wiadczenie złożone przy podpisywaniu

potw i e rd z o n e przy ratyfi ka cj i

Republika Boliwii wnosi do protokołu swoje zastrzeże ­

nie do artykułu 3 ust. 2 i oświadcza, że nie mają zastosowania

do Boliwii postanowienia powyższego ustępu, które mogą

być interpretowane jako uznanie za przestępstwo kryminal ne: używanie, posiadanie, nabywanie lub uprawianie liści

kokainy dla własnego użytku.

W ramach artykułu 32 ust. 4 Chiny uważają za niewiążą ­

ce postanowienia ust. 2 i 3 wymienionego artykułu.

Dla Boliwii taka interpretacja powyższego ustępu jest

sprzeczna z zasadami jej Konstytucji i podstawowymi założe­

niami systemu prawnego, który wyraża poszanowanie dla

kultury, dozwolonych praktyk, wartości i atrybutów narodowości składających się na społeczeństwo Boliwii.

Kolumbia zgłasza zastrzeżenia do artykułu 9 ust. 1 niniej szej konwencji , szczególnie do liter (b). (c). (d) i (e) tego

ustępu, b iorąc pod uwagę fakt że jej ustawodawstwo nie

dopuszcza współpracy z sądownictwem innych krajów

w prowadzeniu dochodzenia przestępstw ani też tworzenia

z innymi krajami wspólnych zespołów w tym celu; zważyw­

szy, że próbki substancji, które stały się przyczyną dochodzenia, należą do postępowania, w stosunku do którego

jedynie sędzia , podobnie jak poprzednio, może podjąć decy -

Boliwijski system prawny uznaje dziedziczny charakter

legalnego używania liści kokainowych, który dla większości

społeczeństwa Boliwii sięga odległych wieków. Formułując

niniejsze zastrzeżenia, Boliwia uważa, że

-

liść kokainy nie jest sam w sobie środkiem odurzającym

lub substancją psychotropową;

używanie i spożywanie liści kokainowych nie stanowi

przyczyny zmian psychicznych i fizycznych większych

niż ma to miejsce w przypadku spożywania innych roślin

i produktów, które są w wolnym i powszechnym użyciu;

liść kokainy jest szeroko stosowany w celach medycznych w praktyce medycyny tradycyjnej, której wartość

jest uznana przez Światową Organizację Zdrowia i potwierdzona wynikami badań naukowych;

-

liść

kokainy może być używany dla celów przemys-

KOLUMBIA

Przy podpisywan i u

zję·

CYPR

Przy podpisywaniu

Konwencję podpisano z zastrzeżeniem ratyfikacji; w tym

samym czasie mogą być sformułowane zastrzeżenia w odniesieniu do ściśle określonych postanowień niniejszej konwencji i przedłożone zgodnie z przyjętą procedurą ; (rozumie

się) , że zastrzeżenia , o ile takie będą, nie mogą być sprzeczne

z przedmiotem i celem niniejszej konwencji .

łowych ;

P r zy ratyfikacji

-

liść kokainy jest powszechnie używany i spożywany

w Boliwii;

O ś w i a d c z e n i e

-

gdyby została przyjęta taka interpretacja wyżej wymienionego ustępu , znaczna część społeczeństwa mogłaby

być uznana za przestępców i jako taka poddana karze,

w związku z czym taka interpretacja nie ma zastosowania;

-

należy umieścić w protokole, że liść kokainy jest przetwarzany na pastę kokainową, siarczan i chlorowodór

w wyniku procesów chemicznych, które wymagają

stosowania prekursorów, wyposażenia i materiałów, ani

nie produkowanych ani nie pochodzących z Boliwii.

Niezależnie

od tego Republika Boliwii będzie nadal

prawne w celu zwalczania

nielegalnych upraw kokainy do produkcji środków odurzających , jak również nielegalnego nadużywania, stosowania

i nabywania środków odurzających i substancji psychotropowych .

podejmować niezbędne środki

BRAZYLIA

Przy podpisywaniu

(a) Podpisanie konwencji stanowi przedmiot procesu ratyfikacyjnego ustalonego przez Konstytucję Brazylijską;

W wyniku

zajęcia

37% terytorium Republiki Cypru,

znajdującego się od 1974 r. pod okupacją oddziałów turec-

kich, z pogwałceniem Karty Narodów Zjednoczonych i podstawowych zasad prawa międzynarodowego, Rząd Cypru

nie ma możliwości wykonywania jurysdykcji i prowadzenia

kontroli na całym terytorium Republiki Cypru, a tym samym

nad działalnośc i ą w bezprawnie okupowanym rejonie, która

wiąże się z nielegalnym obrotem środkami odurzającymi

i substancjami psychotropowymi .

DANIA

Oświadczenia

Postanowienia konwencji nie dotyczą Wysp Owczych

i Grenlandii .

W odniesieniu do artykułu 17

Zezwo lenie udzielone przez władze duńskie , stosownie

do postanowień artykułu 17, oznacza jedynie to, że Dania

powstrzyma się od zgłoszenia zarzutu pogwałcenia suwerenności Danii w związku z wejściem na statek jej bandery

w wyniku prośby innego państwa. Władze duńskie nie mogą

upoważnić innego państwa do podejmowania działań legis lacyjnych w imieniu Królestwa Danii.

FRANCJA

Zastrzeże n ia

Rząd Republiki Francji nie uważa za wiążące postanowienia artykułu 32 ust. 2 i oświadcza, że żaden spór dotyczą­

cy interpretacji lub stosowania niniejszej konwencji, który nie

będzie mógł być rozstrzygnięty w sposób zalecony w ustępie

1 wymienionego artykułu, nie może być skierowany do

Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości , o ile wszystkie strony sporu nie wyrażą na to zgody.

Podobnie Rząd Republiki Francji nie uważa za wiążące

postanowienia artykułu 32 ust. 3.

IRAN (REPUBLIKA ISLAMSKA)

Przy podpisywaniu

Rząd

Islamskiej Republiki Iranu pragnie wyrazić zado postanowienia artykułu 6 ust. 3 niniejszej

konwencji, ponieważ nie jest ono zgodne z naszym prawem

krajowym.

strzeżenie

Ponadto Rząd pragnie przedstawić zastrzeżenie do ar32 ust. 2 i 3, ponieważ nie uważa się za związany

tykułu

obowiązkową jurysdykcją

Międzynarodowego Trybunału

Sprawiedliwości i stoi na stanowisku, że wszelkie spory

powstające między stronami odnośnie do interpretacji lub

stosowania niniejszej konwencji powinny być rozstrzygane

poprzez bezpośrednie negocjacje drogą dyplomatyczną.

MYANMAR

Zastrzeże n ia

Rząd Związku Myanmar pragnie wyrazić zastrzeżenie do

postanowień artykułu 6 odnoszących się do ekstradycji i nie

uważa ich tym samym za wiążące, tak dalece jak dotyczą one

własnych współobywateli Myanmaru.

Ponadto Rząd pragnie zgłosić zastrzeżenie do postanowień artykułu 32 ust. 2 i 3 i nie uważa za wiążący obowiązek

kierowania sporów dotyczących interpretacji i stosowania

niniejszej konwencji do Międzynarodowego Trybunału

Sprawiedliwości.

-

Poz. 70

dku, biorąc pod uwagę śc i śle określoną treść . Stosując

postanowienia tych artykułów będzie (on) musiał w związku

z tym opierać się na definicjach zawartych w artykule 1,

pozwalając sobie na stosowanie odpowiedniej definicji w zależności od tekstu .

2. Artyku/3

(a)

(Rząd

Redakcyjny zastąpił zwrot "wiedząc, że mienie to pochodzi

z przestępstwa lub przestępstw wymienionych w ustępie

2 przez: "wiedząc, że mienie to pochodzi z przestępstwa lub

przestępstw określonych zgodnie z ustępem 1 ".(Rząd Holandii) przyjmuje tę zmianę rozumiejąc , że nie wpływa to na

możliwość zastosowania ustępów, o których mowa, w przypadkach gdy przestępca jest świadomy, że mienie pochodzi

z przestępstwa lub przestępstw , które mogły być określone

i popełnione w ramach jurysdykcji obcego państwa .

(b) W odniesieniu do artykułu 3 ust. 6 (Rząd Holandii)

przyjmuje do wiadomości , że jego postanowienia obejmują

przestępstwa określone zarówno w ust. 1 jak i w ust. 2.

W świetle postanowień ust. 4 (d) i ust. 11 tego samego

artykułu (Rząd Holandii) rozumie, że kara nałożona przez

dyskrecjonalną władzę legislacyjną w odniesieniu do oskarżenia za przestępstwo określone zgodnie z ust. 2 może

w praktyce być wyższa niż za przestępstwo określone zgodnie z ust. 1.

(c) W odniesieniu do artykułu 3 ust. 7 i 8 (Rząd

Holandii) rozumie, że zgodnie z postanowieniami tych ustę­

pów nie ma wymogu ustalania szczególnych zasad i przepisów dotyczących wcześniejszego zwolnienia skazanej osoby

oraz przedawnienia w odniesieniu do przestępstw objętych

ust. 1 tego artykułu, które różniłyby się od zasad i przepisów

dotyczących innych równie obciążających przestępstw .

W konsekwencji (Rząd) rozumie, że odpowiednie ustawodawstwo, będące aktualnie w mocy w Królestwie, w sposób

właściwy i wystarczający odpowiada intencjom wyrażonym

w warunkach tych postanowień.

Artykuł 17

(Rząd Holandii) rozumie, że sformułowanie (w ust. 3)

"że statek korzystający ze swobody żeglug i" odnosi się do

statku żeglującego poza zewnętrznymi granicami morza

HOLANDIA

terytorialnego .

Przy podpisywaniu

artykułu ,

1. Artykuł 1 -

Definicja nielegalnego obrotu

W początkowym etapie Konferencji (wiedeńskiej)

(Rząd Holenderski) zaproponował wprowadzenie poprawek

do artykułów 15, 17, 18 i 19 (końcowa numeracja) w celu

zastąpienia ogólnie stosowanego zwrotu "nielegalny" przez

określenie wyrażone w języku bardziej specjalistycznym (np.

"nielegalny transport") .

W pewnym stopniu te podstawowe kwestie zostały

uwzględnione przez wprowadzenie w artykule 15 wyraźnego

odniesienia do przestępstw określonych zgodnie z artykułem

3 ust. 2. Z drugiej strony artykuły 17, 18 i 19 wciąż zawierają

odnośniki do "nielegalnego obrotu środkami odurzającymi,

substancjami psychotropowymi i substancjami wymienionymi w tabeli I i tabeli II".

(Rząd Holandii) rozumie, że jeżeli weźmiemy pod uwagę

zakres tych artykułów, termin "nielegalnego obrotu" musi

być rozumiany w ograniczonym znaczeniu w każdym przypa-

Holandii) stwierdza w odniesieniu do ar-

tykułu 3 ust. 2 litera (b) (i) i (ii) oraz litera (c) (i), że Komitet

Klauzula dotycząca ochrony, zawarta W ust. 11 tego

ma na celu w rozumieniu (Rządu) ochronę praw

i obowiązków państw przybrzeżnych wewnątrz strefy przyległej .

W stopniu, w jakim statki żeglujące w strefie przyległej

przepisy celne i inne, państwo przybrzeżne jest

upoważnione do zastosowania, zgodnie ze stosowanymi

postanowieniami międzynarodowego prawa morskiego, jurysdykcji w celu niedopuszczenia ijlub nałożenia kary za

naruszenie przepisów.

naruszają

PERU

Przy podpisywaniu

Peru zgłasza zastrzeżenie do artykułu 3 ust. 1 (a) (ii)

dotyczącego przestępstw i kar, że ustęp ten włącza uprawę

do działań określonych jako przestępcze, nie dokonując

wyraźnego rozróżnienia między legalną i nielegalną uprawą .

Konsekwentnie Peru zgłasza także zastrzeżenie do zakresu

definicji nielegalnego obrotu zawartej w artykule 1 w stopniu, w jakim odnosi się ona do artykułu 3 ust. 1 (a) (ii).

-

Zgodnie z postanowieniami artykułu 32 ust. 4 Peru

oświadcza przy podpisywaniu Konwencji o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami

psychotropowymi, że nie uważa za wiążące postanowienia

zawarte w artykule 32 ust. 2 i 3, ponieważ w odniesieniu do

niniejszej konwencji zgadza się co do tego, żeby spory były

kierowane do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości tylko wtedy, gdy wszystkie Strony, a nie tylko jedna,

zgadzają się na zastosowanie takiej procedury.

ARABIA SAUDYJSKA

Oświadczenia

Królestwo Arabii Saudyjskiej nie uważa za wlązące

postanowienia artykułu 32 ust. 2 i 3 niniejszej konwencji.

Niniejsza ratyfikacja nie stanowi uznania Izraela i nie

stwarza podstaw do wejścia w jakiekolwiek układy hand lowe lub nawiązania jakichkolwiek stosunków w ramach

niniejszej konwencji.

SZWECJA

Poz. 70

Rząd Meksykański Stanów Zjednoczonych uważa, że

trzecie oświadczenie złożone przez Rząd Stanów Zjednoczonych Ameryki (00' ) stanowi jednostronne prawo, nie przewidziane w niniejszej konwencji , do uzasadnienia odmowy

udzielenia pomocy prawnej państwu , które zwraca się o nią ,

co stoi w sprzeczności z celami konwencji . W związku z czym

Rząd Meksykański Stanów Zjednoczonych uważa, że tego

rodzaju oświadczenie stanowi ograniczenie, w stosunku do

którego składa sprzeciw.

Sprzeciw ten nie powinien być interpretowany jako

utrudnianie wejścia w życie Konwencji Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzają­

cymi i substancjami psychotropowymi z 1988 r., a jedynie

jako kwestia między Rządem Meksykańskich Stanów Zjednoczonych i Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki.

HOLANDIA

(Ten sam sprzeciw, mutatis mutandis, jaki został złożony

przez Belgię).

PORTUGALIA

O św i a d cze n i e

Odnośnie do artykułu 3 ust. 10 szwedzkie ustawodawstwo konstytucyjne dotyczące ekstradycji zakłada , że podejmując decyzję, czy określone przestępstwo ma być rozpatrywane jako przestępstwo polityczne, należy zwrócić uwagę

na okoliczności , jakie występują w każdej indywidualnej

sprawie.

27 grudnia 1989 r.

27 grudnia 1989 r.

(Ten sam sprzeciw, mutatis mutandis, jaki został złożony

przez Belgię).

HISZPANIA

27 grudnia 1989 r.

(Ten sam sprzeciw, mutatis mutandis, jaki został złożony

przez Belgię) .

ARABSKA REPUBLIKA SYRII

O Ś w i a d c z e n i e

WENEZUELA

Przystąpienie do niniejszej konwencji nie stanowi uzna-

nia Izraela ani też nie prowadzi do nawiązania jakichkolwiek

stosunków z tym krajem .

NIEMCY

27 grudnia 1989 r.

(Ten sam sprzeciw, mutatis mutandis, jaki został złożony

przez Belgię).

GRECJA

27 grudnia 1989 r.

(Ten sam sprzeciw, mutatis mutandis, jaki został złożony

przez Belgię) .

IRLANDIA

27 grudnia 1989 r.

(Ten sam sprzeciw, mutatis mutandis, jaki został złożony

przez Belgię).

WŁOCHY

27 grudnia 1989 r.

(Ten sam sprzeciw, mutatis mutandis, jaki został złożony

przez Belgię) .

LUKSEMBURG

27 grudnia 1989 r.

(Ten sam sprzeciw, mutatis mutandis, jaki został złożony

przez Belgię) .

MEKSYK

10 lipca 1990 r.

W odniesieniu do oświadczeń interpretacyjnych złożo­

nych przez Stany Zjednoczone Ameryki

O Ś w i a d c z e n i e i n t e r p r e t a c y j n e

1. W odniesieniu do artykułu 6 (Ekstradycja)

Rząd Wenezueli rozumie, że niniejsza konwencja nie

stanowi podstawy prawnej do ekstradycji obywateli Wenezueli , zgodnie z tym , co stanowi obowiązujące ustawodawstwo krajowe.

2. W odniesieniu do artykułu 11 (Dostawy niejawnie

nadzorowane)

Rząd Wenezueli rozumie, że przestępstwa podlegające

publicznemu zaskarżeniu , popełnione na terytorium kraju,

będą ścigane przez kompetentne krajowe władze policyjne

i że dostawy będą niejawnie nadzorowane tylko w takim

stopniu, w jakim nie narusza to krajowego ustawodawstwa

w tym zakresie.

JEMEN

Przy podpisywaniu

(Jemen zastrzega sobie) prawo do zgłoszenia zastrzeżeń

w odniesieniu do tych artykułów, w stosunku do których

uzna to za słuszne już po podpisaniu.

BELGIA

27 grudnia 1989 r.

Belgia, Państwo członkowskie Wspólnoty Europejskiej,

związane zasadami swobodnej żeglugi, szczególnie w wyłą-

-

cznej strefie ekonomicznej, uznaje, że oświadczenie Brazylii

w stosunku do artykułu 17 ust. 11 Konwencji Narodów

Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami

odurzającymi i substancjami psychotropowymi, przyjętej

w W iedniu dnia 20 grudnia 1988 r., wykracza poza prawa

przyznane państwu przybrzeżnemu przez prawo między ­

narodowe.

DANIA

27 grudnia 1989 r.

(Ten sam sprzeciw, mutatis mutandis, jaki został złożony

przez Belgię).

-

Poz. 70

jest w posiadaniu informacji, iż wyższy urzędnik państwowy

mający dostęp do informacji, której należy udzielić zgodnie

z postanowieniami niniejszej konwencji, bierze udział lub

ułatwia produkcję albo dystrybucję nielegalnych środków

odurzających i substancji psychotropowych.

Stosownie do artykułu 32 ust. 4 Stany Zjednoczone

Ameryki uważają za niewiążące postanowienia artykułu 32

ust. 2.

W nawiązaniu do artykułu 5 ust. 4 (d) niniejszej kon wencji

Oświadczenia złożone odnośnie do Holandi i w ramach

FRANCJA

27 grudn ia 1989 r.

(Ten sam sprzeciw, mutatis mutandis, jaki został złożony

przez Belgię) .

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII

I PÓŁNOCNEJ IRLANDII

27 grudnia 1989 r.

(Ten sam sprzeciw, mutatis mutandis, jaki został zł oż ony

przez Belgię) .

Z a s t r z e ż e n i e

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Północnej

Irlandii rozpatrzy kwestię przyznania immun itetu , o którym

mowa w artykule 7 ust. 18, tylko w przypadku szczególnej

prośby skierowanej przez osobę, której dotyczyłby immuni tet, lub przez organ desygnowany, zgodnie z postanowieniami artykułu 7 ust. 8, i reprezentujący Stronę zwracającą się

z prośbą o pomoc. Prośba o immunitet nie będzie rozpatrzona

pozytywnie, jeśli władze ustawodawcze Zjednoczonego

Królestwa uznają to za sprzeczne z interesem społecznym.

ZJEDNOCZONA REPUBLIKA TANZANII

Przy podpisywaniu

Zjednoczona Republika Tanzanii oświadcza, że postanowienia artykułu 17 ust. 11 nie będą interpretowane jako

ograniczające w jakimkolwiek stopniu prawa i przywileje

państwa przybrzeżnego, przewidziane stosownymi postano wieniami odnoszącymi się do wyłącznej strefy ekonomicznej,

zawartymi w prawie morskim, ani też jako przyznanie trzecim

Stronom praw innych niż te, które zostały uznane w ramach

niniejszej konwencji. (Przedmiot dalszych ustaleń przy ratyfikacji) .

STANY ZJEDNOCZONE AMERYKI

Warunki

1. Żadne z postanowień niniejszej konwencji nie może

wymagać i nie upoważnia do stosowania przepisów praw nych i podejmowania przez Stany Zjednoczone działań , które

są sprzeczne z Konstytucją Stanów Zjednoczonych .

2. Stany Zjednoczone nie uznają niniejszej konwencji za

podstawę prawną do ekstradycji obywateli do jakiegokolwiek kraju , z którym Stany Zjednoczone nie posi a dają

obowiązującej dwustronnej umowy o ekstradycj i.

3. Stosownie do praw Stanów Zjednoczonych, przewidzianych w artykule 7 niniejszej konwencji , do odrzucenia

prośby w przypadku, gdy narusza ona podstawowe interesy

tego kraju : Stany Zjednoczone odmówią udzielenia pomocy,

jeśli okaże się, po konsultacji ze wszystkimi odpow iednimi

służbami informacyjnymi oraz urzędami do spraw walki

z narkotykami i polityki zagranicznej, że desygnowany organ

artykułu 7 ust. 8 i 9 są do przyjęcia .

* * *

III. Inne komunikaty

1. Republika Panamy nie uważa siebie za zobowiązaną

do podejmowania kroków, jakie mogą być niezbędne dla

konfiskaty lub zajęcia, o których mowa w artykule 5

ust. 1 i 2 niniejszej konwencji, mienia, którego wartość

odpowiada dochodom pochodzącym z przestępstw okreś­

lonych zgodnie z wyżej wymienioną konwencją , ze względu

na to, że podejmowanie takich kroków jest sprzeczne z postanowieniami artykułu 30 Konstytucji Panamskiej, które nie

uwzględniają kary w formie konfiskaty mienia .

2.

Rząd

Malezji nie uważa za wiążące postanowienia

artykułu 32 ust. 2 i 3 niniejszej konwencji w przypadku , gdy

powstanie spór między dwiema lub więcej stronami i spór ten

nie będzie mógł być rozstrzygnięty w sposób określony w ust.

1 artykułu 32 niniejszej konwencji. Malezja nie jest zobowią­

zana do skierowania takiego sporu do Międzynarodowego

Trybunału Sprawiedliwości.

3. (a) Wraz z następującym wyznaczeniem władz dla

celów artykułu 17 ust. 7

Ministerstwo Zdrowia Republiki Bośni i Hercegowiny jest

upoważnione do wydawania certyfikatów niezbędnych dla

obrotu środków odurzających i substancji psychotropowych .

4. Dokument złożony przez Holandię zawierał następu­

jące zastrzeżenia

Rząd Królestwa Holandii przyjmuje postanow ienia zawarte w artykule 3 ust. 6, 7 i 8 w takim zakresie, w jakim

zobowiązania wynikające z tych postanowień są zgodne

z holenderskim ustawodawstwem w sprawach karnych

i z holenderską polityką w sprawach karnych .

Jednocześnie Rząd Holandii przekazał następujące informacje zgodnie z wymogami, o których mowa w artykule

7 ust. 8 i 9, artykule 5 ust. 4 (d) i w artykule 17 ust. 7

W nawiązaniu do artykułu 7 ust. 8 niniejszej konwencji

organem w Holandii, któremu powierza się obowiązek i któremu udziela się pełnomocnictw do wypełniania i przekazywania próśb dotyczących wzajemnej pomocy prawnej, jest

Het Hoofd van Afdeling International Rechtshulp,

Ministerie van Justitie,

Postbus 20301 ,

2500 EH The Hague, The Netherlands.

W nawiązaniu do artykułu 7 ust. 9 niniejszej konwencji

do próśb w sprawie wzajemnej pomocy prawnej. które nie są

zredagowane w języku holenderskim, angielskim, francuskim

lub niemieckim, należy dołączyć tłumaczenie w jednym

z wyżej wymienionych języków.

-

Poz. 70 i 71

Irlandii rozważy prośbę o przyznanie immunitetu, o którym

mowa w artykule 7 ust. 18, w odniesieniu do Wyspy Man

tylko wtedy, gdy osoba, której dotyczyłby immunitet, zwróciłaby się ze szczególną prośbą lub też organ desygnowany,

o którym mowa w artykule 7 ust. 8, Strony zwracającej się

o pomoc. Prośba o immunitet nie zostanie uwzględniona ,

jeśli władze ustawodawcze Wyspy Man uznają, że byłoby to

sprzeczne z interesem publicznym.

W nawiązaniu do artykułu 17 ust. 7, organem kompetentnym w Holandii, do którego należy kierować i który jest

uprawniony do udzielania odpowiedzi na prośby, o których

mowa w tym artykule, jest

De Centrale Recherche Informatieduenst,

T.a.v. Landelijk Officier van Justitie,

Postbus 20302,

2500 EH The Hague, The Netherlands,

Telefon : (31) 70-360-0846 lub (31) 79-459-888,

Telex: 31152

Telefax: (31) 70-4365-8915 lub 79-458- 754.

2) (Notyfikacja) Artykuł 7 ust. 8

Organem desygnowanym przez Zjednoczone Królestwo

Wielkiej Brytanii i Północnej Irlandii, o którym mowa w artykule 7 ust. 8, w odniesieniu do Wyspy Man jest Jej

Królewskiej Mości Prokurator Generalny na terytorium Wyspy Man.

5. W nawiązaniu do artykułu 32 niniejszej konwencji,

Brunei Darussalam oświadcza niniejszym, że uważa za niewiążące postanowienia zawarte w ust. 2 i 3 ww. artykułu .

3) (Notyfikacja) Artykuł 7 ust. 9

6. Federalna Republika Niemiec rozumie, że podstawowe założenia systemu prawnego, o którym mowa w artykule

3 ust. 2 niniejszej konwencji, mogą podlegać zmianom.

Językiem akceptowanym przez Zjednoczone Królestwo

Wielkiej Brytanii i Północnej Irlandii w odniesieniu do Wyspy

Man dla celów określonych w artykule 7 ust. 9 jest język

angielski .

7. Mam zaszczyt nawiązać do Konwencji o zwalczaniu

nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami

psychotropowymi, otwartej do podpisu w Wiedniu w dniu

20 grudnia 1988 r., którą Rząd Zjednoczonego Królestwa

Wiel.kiej Brytanii i Północnej Irlandii ratyfikował w dniu 28

czerwca 1991 r.

4) (Notyfikacja) Artykuł 17 ust. 7

Organem desygnowanym przez Zjednoczone Królestwo

Wielkiej Brytanii i Północnej Irlandii, o którym mowa w artykule 17 ust. 7, w odniesieniu do Wyspy Man jest Ministerstwo Skarbu Wyspy Man (Wydział Ceł i Akcyz).

Mam zaszczyt oświadczyć w imieniu Rządu Zjednoczonego Królestwa, że odtąd wyżej wymieniona Konwencja

rozszerzona jest na Wyspę Man, której dotyczą następujące

zastrzeżenia i notyfikacje

* * *

IV. Informacje o państwach, które w terminie późniejszym staną się stronami powyższej Konwencji można uzys kać w Departamencie Prawno-Traktatowym Ministerstwa

Spraw Zagranicznych.

1) (Zastrzeżenie) Artykuł 7 ust. 18

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii

Północnej

Minister Spraw Zagranicznych: A. Olechowski

71

TRAKTAT

między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Litewską o przyjaznych stosunkach

i dobrosąsiedzkiej współpracy,

sporządzony w Wilnie dnia 26 kwietnia 1994 r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości

W dniu 26 kwietnia 1994 r. został sporządzony w Wilnie Traktat między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Litewską

o przyjaznych stosunkach i dobrosąsiedzkiej współpracy w następującym brzmieniu

Rzeczpospolita Polska i Republika Litewska, nazywane

dalej Układającymi się Stronami,

- doceniając znaczenie stosunków polsko-litewskich

dla całokształtu współpracy w Europie Środkowej, regionie

bałtyckim i na całym kontynencie europejskim oraz deklarując wolę współdziałania na płaszczyźnie dwustronnej,

jak i w ramach organizacji i instytucji międzynarodowych , jak

również w celu rozwoju wszechstronnej współpracy w regionie bałtyckim,

- kierując się celami i zasadami Karty Narodów Zjednoczonych, Aktu końcowego Konferencji Bezpieczeństwa

i' Współpracy w Europie, Paryskiej Karty Nowej Europy oraz

dokumentów wielostronnej współpracy ogólnoeuropejskiej,

- pomne złożoności historii naszych narodów oraz

wielowiekowej bliskości Polaków i Litwinów, biorąc pod

uwagę możliwości odmiennego rozumienia wspólnej historii

przez oba narody,

- dążąc do wniesienia swego wkładu do procesu

integracji Europy i świadome wspólnoty ich interesów oraz

swojej współodpowiedzialności za pokój, bezpieczeństwo,

porozumienie i współpracę w demokratycznej, wolnej i sza nującej prawa człowieka Europie,

- podkreślając, że świadomość dobrych i złych kart

z historii naszych państw ma służyć utrwalaniu wzajemnego

zrozumienia pomiędzy narodami polskim i litewskim w jednoczącej się demokratycznej Europie,

TRAKTAT

między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Litewską

o przyjaznych stosunkach i dobrosąsiedzkiej współ­

pracy