Konwencja konsularna między Rzecząpospolitą Polską a Federacją Rosyjską, sporządzona w Moskwie dnia 22 maja 1992 r.

Nr 140

Warszawa, dnia 8 grudnia 1995 r.

TREŚĆ

POZ.

UMOWA

687 688 -

MIĘDZYNARODOWA

Konwencja konsularna między Rzecząpospolitą Polską a Federacją Rosyjską, sporządzona w Moskwie dnia 22 maja 1992 r.

3029

Oświadczenie rządowe z dnia 9 października 1995 r. w sprawie wymiany dokumentów

ratyfikacyjnych Konwencji konsularnej między Rzecząpospolitą Polską a Federacją Rosyjską, sporządzonej w Moskwie dnia 22 maja 1992 r. .

3039

ROZPORZĄDZENIA RADY MINISTRÓW

689 690 -

691 -

z dnia 28 listopada 1995 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wprowadzenia okresowego zakazu podwyższania cen umownych energii cieplnej

3039

z dnia 28 listopada 1995 r. w sprawie wyrażenia zgody na prywatyza cję przedsiębiorstwa

państwowego Śląskie Zakłady Rafineryjne "Rafineria Czechowice " z siedzibą w Czechowicach-Dziedzicach .

3040

z dnia 28 listopada 1995 r. w sprawie wyrażenia zgody na prywatyzację przedsiębiorstwa

państwowego Rafineria Nafty "Jedlicze" z siedzibą w Jedliczu .

3040

687

KONWENCJA KONSULARNA

między Rzecząpospolitą Polską a Federacją Rosyjską,

sporządzona w

Moskwie dnia 22 maja 1992 r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości

W dniu 22 maja 1992 r. w Moskwie została sporządzona Konwencja konsularna między Rzecząpospolitą

Polską a Federacją Rosyjską w następującym brzmieni"u

KONWENCJA KONSULARNA

Rozdział

między Rzecząpospolitą Polską a Federacją Rosyjską

Definicje

Artykuł

Rzeczpospolita Polska i Federacja Rosyjska

wyrażając

wolę zacieśnienia

kierując się

pragnieniem uregulowania i rozwijania

stosunków konsularnych między obydwoma Państwa ­

m~ na zasadach jak najdalej idących ułatwień w ochronie praw i interesów ich obywateli,

potwierdzając, że

postanowienia Konwencji wieo stosunkach konsularnych, sporządzonej

w Wiedniu dnia 24 kwietnia 1963 r., stosowane będą

w sprawach, które nie zostały wyraźnie uregulowane

w niniejszej konwencji,

deńskiej

postanowiły

zawrzeć

i uzgodniły, co następuje

Konwencję

konsularną

1

1. Stosowane w niniejszej konwencji

dobrosąsiedzkich

stosunków, umocnienia przyjaźni i pogłębienia wza jemnie korzystnej współpracy,

I

wyrażenia

mają niżej określone znaczenie

1) "urząd konsularny" oznacza każdy konsulat general-

ny, konsulat, wicekonsulat lub agencję konsularną;

"okręg konsularny" oznacza obszar wyznaczony

urzędowi konsularnemu do wykonywania funkcji

konsularnych;

3) "kierownik urzędu konsularnego" oznacza osobę

powołaną do działania w tych charakterze;

4) "urzędnik konsularny" oznacza każdą osobę,

włącznie z kierownikiem urzędu konsularnego,

powołaną w tym charakterze do wykonywania

funkcji konsularnych;

5) " pracownik konsularny" oznacza każdą osobę

zatrudnioną w służbie administracyjnej lub technicznej urzędu konsularnego;

2)

-

6) "członek personelu służby" oznacza każdą osobę zatrudnioną w służbie domowej urzędu konsularnego;

7) "członkowie

urzędu

konsularnego" oznacza

konsularnych, pracowników konsularnych oraz członków personelu służby;

8) "członek personelu prywatnego" oznacza osobę

zatrudnioną wyłącznie w służbie prywatnej człon­

ka urzędu konsularnego;

9) "członek rodziny" oznacza małżonkę albo mał­

żonka członka urzędu konsularnego, ich dzieci

i rodziców, pod warunkiem że wspólnie z nim zamieszkują i są na utrzymaniu członka urzędu konsularnego;

10) "pomieszczenia konsularne" oznacza budynki

lub części budynków i tereny przyległe do nich,

niezależnie od tego, czyją są własnością, używa­

ne wyłącznie dla celów urzędu konsularnego,

włącznie z rezydencją kierownika urzędu konsularnego;

11) "archiwa konsularne" oznacza wszystkie pisma, dokumenty, korespondencję, książki, filmy, techniczne zasoby gromadzenia i wykorzystania informacji,

rejestry urzędu konsularnego oraz szyfry i kody, kartoteki, jak również przedmioty wyposażenia służące

do ich zabezpieczenia i przechowywania;

12) "statek" oznacza każdą jednostkę pływającą,

upoważnioną do podnoszenia bandery Państwa

wysyłającego lub zarejestrowaną w tym Państwie,

z wyjątkiem okrętów wojennych;

13) "statek powietrzny" oznacza każdą jednostkę latającą, zarejestrowaną w państwie wysyłającym

i uprawnioną do używania oznaki przynależności

tego Państwa, z wyjątkiem wojskowych jednostek

urzędników

latających.

2. Postanowienia niniejszej konwencji dotyczące

obywateli Państwa wysyłającego mają odpowiednie

zastosowanie do osób prawnych .

Rozdział

II

Ustanawianie urzędów konsularnych

oraz mianowanie członków urzędu konsularnego

Artykuł

Poz. 687

3030

2

1. Urząd konsularny może być ustanowiony na terytorium Państwa przyjmującego jedynie za zgodą tego Państwa.

2. Siedziba urzędu konsularnego, jego klasa

i okręg konsularny są ustalane przez Państwo

wysyłające i podlegają aprobacie Państwa przyjmują­

cego.

3. Późniejsze zmiany siedziby urzędu konsularnego, jego klasy i okręgu konsularnego mogą być dokonywane przez Państwo wysyłające jedynie za zgodą

Państwa przyjmującego.

5. Uprzednia wyraźna zgoda Państwa przyjmują­

cego jest również wymagana dla otworzenia biura,

stanowiącego część istniejącego urzędu konsularnego, poza jego siedzibą.

Artykuł

3

1. Kierownik urzędu konsularnego będzie dopuszczony do wykonywania swych funkcji po przedłożeniu

listów komisyjnych i po udzieleniu exequatur przez

Państwo przyjmujące.

2. Państwo wysyłające przekazuje listy komisyjne

za pośrednictwem swojego przedstawicielstwa dyplomatycznego lub inną stosowną drogą ministerstwu

spraw zagranicznych Państwa przyjmującego. Listy

komisyjne zawierają imiona, nazwisko i stopień kierownika urzędu konsularnego, obywatel stwo, okręg

konsularny, w którym ma on wykonywać swoje funkcje, oraz siedzibę urzędu konsularnego.

3. Po

złożeniu

przyjmujące

listów komisyjnych Państwo

udzieli w możliwie najkrótszym czasie

exequatur.

4. Do czasu udzielenia exequatur Państwo przyjmujące może wydać kierownikowi urzędu konsularne-

go zgodę na tymczasowe wykonywanie jego funkcji.

5. Z chwilą dopuszczenia do wykonywania funkcji,

nawet tymczasowo, organy Państwa przyjmującego

podejmą niezbędne środki, aby kierownik urzędu

konsularnego mógł wykonywać swoje fu nkcje.

Artykuł

4

Ministerstwo spraw zagranicznych Państwa przyjmującego będzie pisemnie powiadamiane

1) o przybyciu do urzędu członka urzędu konsularne-

go po mianowaniu, jego ostatecznym wyjeździe

lub o zakończeniu wykonywania obowiązków oraz

o wszystkich innych zmianach mających wpływ na

jego status, które mogą powstać w czasie zatrudnienia w urzędzie konsularnym ;

2) o przybyciu i ostatecznym wyjeździe osoby należącej do rodziny członka urzędu konsularnego

oraz, jeżeli to ma miejsce, o fakcie, że jakaś osoba staje się lub przestaje być członkiem rodziny;

3) o przybyciu i ostatecznym wyjeździe członka personelu prywatnego oraz zakończeniu jego służby;

4) o zatrudnieniu i zwolnieniu osoby zamieszkałej na

stałe w Państwie przyjmującym jako członka urzę ­

du konsularnego lub członka personelu prywatnego.

Artykuł

5

1. Właściwe organy Państwa przyjmującego wykonsularnemu

odpowiedni dokument stwierdzający jego toźsamość

i stanowisko.

dają bezpłatnie każdemu urzędnikowi

4. Zgoda Państwa przyjmującego jest również

wymagana, jeżeli konsulat generalny lub konsulat

pragnie otworzyć wicekonsulat lub agencję konsularną w innej miejscowości niż ta, w której sam jest

ustanowiony.

2. Postanowienia ust. 1 niniejszego artykułu stosuje się także do pracowników konsularnych, człon-

-

3031 -

ków personelu służby oraz członków personelu prywatnego, pod warunkiem że osoby te nie są obywatelami Państwa przyjmującego ani nie posiadają w tym

Państwie stałego miejsca pobytu.

3. Postanowienia ust. 1 i 2 niniejszego artykułu

stosuje się odpowiednio do członków rodzin.

Artykuł

6

Urzędnikiem konsularnym może być jedynie obywa-

tel

Państwa

wysyłającego

nie

mający

w

Państwie

przyjmującym stałego miejsca pobytu i nie wykonujący

Poz. 687

funkcji i zastosuje odpowiednie środki w tym celu,

aby członkowie urzędu konsularnego mogli wykonywać swą działalność urzędową oraz korzystać z praw,

przywilejów i immunitetów przewidzianych w niniejszej konwencji. Państwo przyjmujące podejmie odpowiednie kroki w celu zapewnienia bezpieczeństwa

urzędu konsularnego.

2. Państwo przyjmujące będzie traktowało urzęd­

ników konsularnych oraz członków ich rodzin z należ­

nym szacunkiem i zastosuje wszelkie odpowiednie

środki dla zapobieżenia jakiemukolwiek zamachowi na

ich osoby, wolność lub godność .

w tym Państwie, poza swoimi funkcjami urzędowymi,

żadnej innej działalności o charakterze zarobkowym.

Artykuł

7

Artykuł

12

1. Jeżeli kierownik urzędu konsularnego nie ma

możności wykonywania swych funkcji lub jeżeli stano-

Państwo

przyjmujące może w każdej chwili, bez

uzasadniania swojej decyzji, powiadomić,

w drodze dyplomatycznej lub inną stosowną drogą,

Państwo wysyłające o tym, że exequatur udzielone kierownikowi urzędu konsularnego zostało cofnięte albo

że urzędnik konsularny został uznany za persona non

grata lub że jakikolwiek inny członek urzędu konsularnego jest osobą niepożądaną. W tym przypadku Pań­

stwo wysyłające powinno odwołać taką osobę, jeżeli

przystąpiła już do wykonywania funkcji. Jeżeli Pań ­

stwo wysyłające nie wypełni w rozsądnym terminie tego obowiązku, Państwo przyjmujące może przestać

uznawać taką osobę za członka urzędu konsularnego.

obowiązku

Artykuł

wi konsularnemu uśtanowionemu w innym państwie

wykonywanie funkcji konsularnych w państwie trzecim

po notyfikacji o tym zainteresowanym państwom i przy

braku wyraźnego sprzeciwu któregokolwiek z nich.

9

Po odpowiedniej notyfikacji Państwu przyjmującemu

i w braku jego sprzeciwu urząd konsularny Państwa

wysyłającego może wykonywać w Państwie przyjmują­

cym funkcje konsularne na rzecz państwa trzeciego.

Artykuł

2. Imiona i nazwisko tymczasowego kierownika są

notyfikowane przez przedstawicielstwo dyplomatyczne Państwa wysyłającego ministerstwu spraw zagranicznych Państwa przyjmującego . Notyfikacja ta powinna być w zasadzie dokonana uprzednio. Państwo

przyjmujące może uzależnić od swej zgody dopuszczenie - jako tymczasowego kierownika - osoby, która

nie jest przedstawicielem dyplomatycznym ani urzęd­

nikiem konsularnym Państwa wysyłającego w Pań­

stwie przyjmującym.

8

Państwo wysyłające może powierzyć swemu urzędo­

Artykuł

wisko kierownika urzędu konsularnego jest nie obsadzone, jako kierownik urzędu konsularnego może czasowo działać tymczasowy kierownik.

10

Jeżeli Umawiające się Strony wyrażą zgodę na

mianowanie honorowych urzędników konsularnych,

w takim przypadku będą zawarte odrębne porozumienia uwzględniające postanowienia niniejszej konwencji, normy prawa międzynarodowego i praktykę mię­

3. Właściwe organy Państwa przyjmującego powinny udzielać tymczasowemu kierownikowi pomocy i ochrony. W czasie gdy kieruje on urzędem, postanowienia niniejszej konwencji mają do niego zastosowanie na tych samych zasadach jak do kierownika danego urzędu konsularnego. Państwo przyjmujące nie jest jednak obowiązane do przyznawania

tymczasowemu kierownikowi ułatwień, przywilejów

i immunitetów, z których korzystanie przez kierownika urzędu konsularnego uzależnione jest od warunków, których nie spełnia tymczasowy kierownik.

4. Gdy w okolicznościach przewidzianych w ust. 1

niniejszego artykułu tymczasowym kierownikiem jest

mianowany przez Państwo wysyłające członek personelu dyplomatycznego przedstawicielstwa dyplomatycznego lub przedstawiciel ministerstwa spraw zagranicznych Państwa wysyłającego, korzysta on

z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych.

Artykuł

13

dzynarodową·

Rozdział

III

1. Państwo wysyłające ma prawo, na warunkach

przewidzianych przez ustawy i inne przepisy Państwa

przyjmującego

Ułatwienia,

przywileje i immunitety

Artykuł

11

1. Państwo przyjmujące udzieli urzędowi konsularnemu wszelkich ułatwień w wykonywaniu jego

1) nabywać na własność, posiadać lub wynajmować tereny, budynki lub części budynków,

z przeznaczeniem na siedzibę urzędu konsularnego, na rezydencję kierownika urzędu konsularnego lub na mieszkania innych członków urzędu

konsularnego;

-

budować lub przystosowywać dla tych samych

celów budynki na nabytych terenach;

3) przenosić prawa własności terenów, budynków

lub części budynków.

2)

2. Państwo przyjmujące powinno w razie potrzeby

pomóc urzędowi konsularnemu w uzyskaniu odpowiednich mieszkań dla jego członków.

3. Postanowienia ust. 1 niniejszego artykułu nie

zwalniają Państwa wysyłającego od obowiązku stosowania się do przepisów i ograniczeń w zakresie budownictwa, urbanistyki i ochrony zabytków, mają­

cych zastosowanie na obszarze, gdzie

odnośne tereny, budynki lub ich części.

Artykuł

Poz. 687

2. Zwolnień przewidzianych w ust. 1 niniejszego

do opłat i podatków ciążących

- na podstawie ustaw i innych przepisów Pań stwa

przyjmującego na osobie, która zawarła umowę

z Państwem wysyłającym lub z osobą działającą w jego imieniu.

artykułu nie stosuje się

3. Postanowienia ust. 1 niniejszego arty ku ł u stosuje się również do środków trans portu będących

własnością Państwa wysyłającego i przeznaczonych

do celów urzędu konsularnego.

Artykuł

Archiwa i dokumenty konsularne są nietykalne w każ­

dym czasie, niezależnie od tego, gdzie się znajdują.

14

Artykuł

1. Godło Państwa wysyłającego wraz z odpowiednim napisem w języku Państwa wysyłającego i w języ­

ku Państwa przyjmującego, oznaczającym urząd konsularny, może być umieszczone na budynku, w którym mieści się urząd konsularny, i na rezydencji kierownika tego urzędu.

2. Flaga Państwa wysyłającego może być wywieszona na budynku, w którym mieści się urząd konsularny, i na rezydencji kierownika urzędu konsularnego.

3. Kierownik urzędu konsularnego może również

na swoich środkach transportu flagę

umieszczać

Państwa wysyłającego.

Artykuł

15

1. Pomieszczenia konsularne są nietykalne. Organy Państwa przyjmującego nie mogą do nich wkraczać bez zgody kierownika urzędu konsularnego, kierownika przedstawicielstwa dyplomatycznego Pań­

stwa wysyłającego albo osoby wyznaczonej przez

jednego z nich.

2. Postanowienia ust. 1 niniejszego artykułu stosuje się również do pomieszczeń mieszkalnych urzędni­

ków konsularnych i pracowników konsularnych.

Artykuł

16

Pomieszczenia konsularne, ich urządzenia, mienie

urzędu konsularnego i jego środki transportu nie podlegają żadnej formie rekwizycji dla celów obrony narodowej, użyteczności publicznej lub dla innych celów Państwa przyjmującego.

Artykuł

18

znajdują się

17

1. Pomieszczenia urzędu konsularnego, rezydencja kierownika urzędu konsularnego, a także mieszkania członków urzędu konsularnego, których właścicie­

lem lub najemcą jest Państwo wysyłające lub jakakolwiek osoba działająca w jego imieniu, są zwolnione

od wszelkich opłat i podatków państwowych, regionalnych i komunalnych, z wyjątkiem opłat należnych

za świadczenie określonych usług.

19

1. Państwo przyjmujące dor:;u sicza 'i ochrania swoporozumiewania się urzędu konsularnego dla

wszelkich celów urzędowych. Przy porozumiewaniu

się z rządem, przedstawicielstwami dyplomatycznymi

oraz innymi urzędami konsularnym i Państwa wysyła­

jącego, bez względu na to, gdzie s ię znajdują, urząd

konsularny może używać wsze lkich odpowiednich

środków łączności, włącznie z .k urierami dyplomatycznymi lub konsularnymi, pocztą dyplomatyczną lub

konsularną, jak również korespo n dencją sporządzoną

kodem lub szyfrem. Urząd konsularny może zainstalować i używać radiowego urządzenia nadawczo-odbiorczego jedynie za zgodą Państwa przyjmującego.

bodę

2. Korespondencja urzędowa urzędu konsularnego jest nietykalna. Wyrażenie " korespondencja urzę­

dowa" oznacza wszelką korespondencję dotyczącą

urzędu konsularnego i jego funkcji.

3. Poczta konsularna powinna posiadać widoczne

zewnętrzne oznaczenia jej cha rakteru i może zawierać

jedynie korespondencję urzę d ową, jak również do-

kumenty i przedmioty przezn aczone wyłącznie do celów urzędowych.

4. Poczta konsularna nie podlega otwarciu ani zatrzymaniu . Jeżeli jednak w łaściwe organy Państwa

przyjmującego mają powa żn e podstawy, aby przypuszczać, że poczta zawiera inne przedmioty niż korespondencja, dokumenty i przedmioty określone

w ust. 3 niniejszego artyku ł u, mogą prosić, aby poczta ta została otwarta w ich obecności przez upoważ­

nionego przedstawiciela Państwa wysyłającego. Jeżeli organy Państwa wysył ającego odmówią zastosowania się do tej prośby, poczta zostanie zwrócona do

miejsca, skąd pochodzi.

5. Kurier konsularny powinien być zaopatrzony

w urzędowy dokument stwierdzający jego status

i określający liczbę paczek stanowiących pocztę konsularną. Kurierem konsu1arnym może być tylko obywatel Państwa wysyłającego nie posiadający miejsca

pobytu stałego w Państwie przyjmującym. Przy wykonywaniu swoich funkcji kurier konsularny znajduje

się pod ochroną Państwa przyjmującego i korzysta

-

z nietykalności osobistej oraz nie podlega zatrzymaniu, aresztowaniu ani ograniczeniu wolności osobistej w jakiejkolwiek innej formie.

6. Poczta konsularna może być powierzona kapitanowi statku lub dowódcy statku powietrznego.

Kapitan lub dowódca będzie zaopatrzony w urzędo­

wy dokument określający liczbę paczek stanowią­

cych pocztę konsularną, jednakże nie będzie on

uważany za kuriera konsularnego. Urzędnik konsularny może swobodnie odebrać pocztę konsularną

bezpośrednio od kapitana statku albo dowódcy statku powietrznego i przekazać taką pocztę w ten sam

sposób.

Artykuł

20

1. Urzędnik konsularny korzysta z immunitetu od

jurysdykcji karnej, cywilnej i administracyjnej Pań­

stwa przyjmującego . Korzysta on z nietykalności osobistej i w związku z tym nie podlega zatrzymaniu,

aresztowaniu ani ograniczeniu wolności osobistej

w jakiejkolwiek innej formie.

2. Pracownik konsularny oraz członek personelu

służby korzystają z immunitetu od jurysdykcji karnej,

cywilnej i administracyjnej Państwa przyjmującego

w odniesieniu do czynności wykonywanych w zakresie ich obowiązków urzędowych.

3. Postanowień ust. 1 i 2 niniejszego artykułu nie

stosuje się do spraw cywilnych

1) wynikłych z zawarcia przez członka urzędu konsularnego umowy, w której nie występował on wyrażnie lub w sposób dorozumiany jako przedstawiciel Państwa wysyłającego;

2) wytoczonych na skutek szkody powstałej w wyniku wypadku spowodowanego przez członka urzę­

du konsularnego w Państwie przyjmującym jakimkolwiek środkiem transportu;

3) dotyczących spadków, w których członek urzędu

konsularnego występuje jako spadkobierca, zapisobierca, wykonawca testamentu, zarządca lub

kurator spadku w charakterze osoby prywatnej .

4. Postanowienia ust. 1-3 niniejszego artykułu

stosuje się odpowiednio do członków rodzin, pod

warunkiem że zamieszkują oni we wspólnocie domowej i nie są obywatelami Państwa przyjmującego.

Artykuł

21

1. Państwo wysyłające może zrzec się przywilejów i immunitetów określonych w ust. 1 i 2 artykułu 20

niniejszej konwencji. To zrzeczenie się będzie zawsze

wyrażne i notyfikowane Państwu przyjmującemu.

2. Wszczęcie przez członka urzędu konsularnego

przypadku, w którym mógłby korzystać z immunitetu jurysdykcyjnego, pozbawia go prawa powoływania się na immunitet w stosunku do jakiegokolwiek powództwa wzajemnego, bezpośrednio

związanego z powództwem głównym.

Poz. 687

3. Zrzeczenie się immunitetu jurysdykcyjnego co

do postępowania cywilnego lub administracyjnego

nie jest uważane za pociągające za sobą zrzeczenie się

immunitetu od środków wykonania orzeczenia;

w stosunku do takich środków niezbędne jest odręb­

ne zrzeczenie się.

Artykuł 22

1. Członek urzędu konsularnego może być wezwany do składania zeznań w charakterze świadka przed

sądami i innymi właściwymi organami Państwa przyjmującego. Jeżeli urzędnik konsularny odmawia stawienia się lub złożenia zeznań, nie można wobec niego stosować żadnego środka przymusu ani sankcji.

Pracownik konsularny i członek personelu służby nie

mogą odmówić złożenia zeznań, z wyjątkiem przypadków określonych w ust. 3 niniejszego artykułu.

2. Organ

Państwa

przyjmującego,

wzywający

członka urzędu konsularnego do złożenia zeznań, nie

powinien utrudniać wykonywania jego obowiązków

służbowych. Może odebrać takie zeznanie od członka

urzędu konsularnego w urzędzie konsularnym, rezydencji lub w jego mieszkaniu.

3. Członek urzędu konsularnego nie jest zobowią­

zany do składania zeznań co do spraw związanych

z wykonywaniem swych obowiązków urzędowych ani

do przedkładania urzędowej korespondencji lub innych dokumentów z archiwów konsularnych. Postanowienie to ma również zastosowanie do członków rodziny członka urzędu konsularnego oraz do członków personelu prywatnego w odniesieniu do faktów, które są

związane z działalnością urzędu konsularnego.

4. Członek urzędu konsularnego nie jest zobowią­

zany do udzielania opinii jako rzeczoznawca prawa

Państwa wysyłającego.

Artykuł 23

Członek urzędu konsularnego, jak również człon­

kowie jego rodziny są zwolnieni w Państwie przyjmującym od wszelkich świadczeń osobistych i od wszelkiej służby publicznej jakiegokolwiek charakteru, od

służby wojskowej oraz od obowiązków wojskowych,

takich jak rekwizycje, kontrybucje i zakwaterowanie.

Artykuł 24

Członek urzędu konsularnego, a także członkowie

jego rodziny są zwolnieni od wszelkich obowiązków

przewidzianych przez ustawy i inne przepisy Państwa

przyjmującego odnośnie do rejestracji, zezwolenia na

pobyt i innych podobnych wymagań, jakie dotyczą cudzoziemców.

Artykuł 25

postępowania w

1. Członek urzędu konsularnego, jak również człon­

kowie jego rodziny są zwolnieni od wszelkich opłat

oraz podatków osobistych i rzeczowych - państwo­

wych, regionalnych i komunalnych, z wyjątkiem

-

3034 -

1) podatków pośrednich tego rodzaju, które zazwyczaj są wliczane w cenę towarów lub usług;

2) opłat i podatków od prywatnego mienia nieruchomego położonego na terytorium Państwa przyjmującego, z zastrzeżeniem postanowień artykułu

17 niniejszej konwencji;

3) podatków od spadku i podatków od przeniesienia

prawa własności, pobieranych przez Państwo

przyjmujące;

4) opłat i podatków od prywatnych dochodów, łącznie

z dochodami od kapitału, mających swe żródło

w Państwie przyjmującym, oraz podatków od kapitału zainwestowanego w przedsiębiorstwach handlowych lub finansowych w Państwie przyjmującym;

5) opłat rejestracyjnych, sądowych, hipotecznych

i stemplowych, z zastrzeżeniem postanowień artykułu 17 niniejszej konwencji.

2. Członek urzędu konsularnego, zatrudniający

osoby, których wynagrodzenia lub uposażenia nie są

zwalniane od podatków od dochodów w Państwie

przyjmującym, powinien wypełniać obowiązki nakła­

dane na pracodawców przez ustawy i inne przepisy

tego Państwa w zakresie pobierania podatków od dochodów.

Artykuł 26

1. Państwo przyjmujące, zgodnie z obowiązujący­

mi ustawami i innymi przepisami, zezwala na wwóz

i wywóz, zwalnia od cła, podatku i opłat, z wyjątkiem

opłat od załadunku, przewozu, przechowywania i wyładunku lub innych usług

1) przedmioty przeznaczone do oficjalnego

urzędu konsularnego;

2. Bagaż osobisty urzędnika konsularnego i człon­

ków jego rodziny jest zwolniony od przeprowadzania

kontroli, jeśli nie ma poważnych przyczyn wskazują­

cych na to, że zawiera przedmioty inne niż te, na których wwóz zezwala się stosownie do punktu 2 ust. 1

niniejszego artykułu, albo przedmioty, których wwóz

i wywóz jest zabroniony stosownie do ustawodawstwa lub przepisów o kwarantannie Państwa przyjmującego. Takiej kontroli można dokonać wyłącznie

w obecności zainteresowanego urzędnika konsularnego lub członka jego rodziny.

Artykuł 27

Z zastrzeżeniem swych ustaw i innych przepisów

dotyczących stref, do których wstęp ze względu na

bezpieczeństwo państwa jest zabroniony

Państwo

przyjmujące

członkom urzędu konsularnego, jak również członkom

ich rodzin swobodę poruszania się i podróżowania na

swym terytorium. Jednakże we wszystkich przypadkach Państwo przyjmujące zapewni urzędnikowi konsularnemu wykonywanie jego funkcji.

Artykuł 28

1. Przywileje i immunitety przewidziane w niniejszej konwencji, z wyjątkiem postanowień ust. 3 i 4 artykułu 22, nie przysługują pracownikom konsularnym

oraz członkom personelu służby, jeżeli są oni obyw atelami Państwa przyjmującego lub mają stałe miejsce

pobytu w tym Państwie.

2. Członkowie rodziny członka urzędu konsu larnego, który jest obywatelem Państwa przyjmującego

lub ma stałe miejsce pobytu w tym Państwie, oraz

członkowie rodziny członka urzędu konsularnego,

którzy są obywatelami Państwa przyjmującego lub

mają stałe miejsce pobytu w tym Państwie albo wykonują w Państwie przyjmującym działalność o charakterze zarobkowym, nie korzystają, z wyjątkiem postanowień ust. 3 artykułu 22, z żadnych przywilejów

i immunitetów.

3. Z wyjątkiem postanowień ust. 3 artykułu 22,

przywileje i immunitety określone w niniejszej konwencji nie będą przyznawane członkom personelu

prywatnego.

4. Państwo przyjmujące będzie wykonywało swą

jurysdykcję w stosunku do osób wyszczególnionych

w ust. 1-3 niniejszego artykułu w taki sposób, aby

niepotrzebnie nie utrudniać wykonywania funkcji

przez urząd konsularny.

Artykuł 29

użytku

2) przedmioty, łącznie ze środkami transportu, przeznaczone do osobistego użytku członków urzędu konsularnego lub członków ich rodzin, zaliczając do nich

przedmioty przeznaczone do ich urządzenia się.

czony,

Poz. 687

lub ogranizapewnia wszystkim

Wszystkie osoby, którym stosownie do niniejszej

konwencji przysługują przywileje i immunitety, zobowiązane są, bez uszczerbku dla tych przywilejów i immunitetów, do poszanowania ustaw i innych przepisów Państwa przyjmującego, łącznie z tymi, które regulują zasady ruchu środków transportu oraz ich

ubezpieczenia.

Rozdział IV

Funkcje konsularne

Artykuł 30

1. Urzędnik konsularny ma prawo, w granicach

okręgu konsularnego, wykonywać funkcje wymienione w niniejszym rozdziale konwencji. Urzędnik konsu-

larny może oprócz tego wykonywać inne oficjalne

funkcje konsularne, jeśli nie są one sprzeczne z prawem Państwa przyjmującego lub którym Państwo to

nie sprzeciwia się.

2.

Urzędnik

konsularny, po notyfikacji

Państwu

przyjmującemu, może działać jako przedstawiciel Pań -

-

3035

stwa wysyłającego przy każdej organizacji międzyna­

rodowej .

Artykuł 34

Urzędnik konsularny ma prawo

3. Urzędnik konsularny może w związku z wykonywaniem swoich funkcji zwracać się na piśmie lub ustnie do właściwych organów w swoim okręgu konsularnym, a także do przedstawicieli władz centralnych

Państwa przyjmującego, jeżeli zezwalają na to ustawy

i inne przepisy lub zwyczaje tego Państwa oraz odpowiednie umowy międzynarodowe .

1) wydawać, wznawiać ważność i unieważniać pasz-

porty obywateli zgodnie z ustawodawstwem Pań­

stwa wysyłającego;

2) wystawiać dokumenty uprawniające do wjazdu do

Państwa wysyłającego i wprowadzać w tych dokumentach konieczne zmiany;

3) wystawiać wizy.

4. Urzędnik konsularny ma prawo do pobierania

opłat konsularnych zgodnie z ustawodawstwem Pań­

stwa wysyłającego. Kwoty pobierane z tytułu tych

opłat są wolne do wszelkich podatków i opłat Państwa

przyjmującego.

Artykuł 35

Urzędnik konsularny ma prawo

1) przyjmować, sporządzać, rejestrować i poświad ­

Artykuł 31

Urzędnik konsularny ma prawo bronić

Państwa wysyłającego i jego obywateli.

interesów

Artykuł 32

1. Urzędnik konsularny popiera rozwój stosunków

handlowych, gospodarczych, naukowych i kulturalnych, przyczynia się do rozwoju przyjaznych stosunków między Państwem wysyłającym i Państwem

przyjmującym oraz sprzyja kontaktom między ich

obywatelami.

2. Urzędnik konsularny, we współdziałaniu z organami i organizacjami społecznymi Państwa przyjmują­

cego, zapewnia opiekę nad pomnikami, cmentarzami

i innymi obiektami będącymi miejscami pamięci narodowej obywateli Państwa wysyłającego.

Artykuł 33

1. Urzędnik konsularny ma prawo

1) prowadzić rejestr obywateli Państwa wysyłającego;

2) rejestrować i przyjmować zawiadomienia i dokumenty dotyczące urodzeń lub zgonów obywateli

Państwa wysyłaj ąc ego;

3) przyjmować, zgodnie z ustawodawstwem Państwa

wysyłającego , oświadczenia o wstąpieniu w zwią­

zek małżeński , pod warunkiem że obie strony posiadają obywatelstwo tego Państwa.

czać oświadczenia obywateli Państwa wysyłające­

go, w tym oświadczenia w sprawach rodzinnych

oraz sprawach obywatelstwa;

2) sporządzać, rejestrować, poświadczać i przechowywać testamenty obywateli Państwa wysyłające­

go;

3) sporządzać, rejestrować i poświadczać umowy, zawierane między obywatelami Państwa wysyłające­

go, i poświadczać jednostronne oświadczenia woli,

jeśli te umowy i oświadczenia nie są sprzeczne

z prawem Państwa przyjmującego. Urzędnik konsularny nie może jednak sporządzać, rejestrować i poświadczać takich umów lub oświadczeń, które ustanawiają, przenoszą lub likwidują prawa rzeczowe

do nieruchomości znajdujących się w Państwie

przyjmującym;

4) sporządzać, rejestrować i poświadczać umowy

między obywatelami Państwa

wysyłającego,

z jednej strony, a obywatelami Państwa przyjmującego lub obywatelami państwa trzeciego,

z drugiej strony, jeżeli umowy te mają być wykonane lub mają wywrzeć skutek prawny wyłącznie

w Państwie wysyłającym i pod warunkiem, że

nie są one sprzeczne z prawem Państwa przyjmującego;

5) legalizować dokumenty wydawane przez organy

Państwa wysyłającego lub Państwa przyjmujące­

go, a także poświadczać kopie, odpisy i wyciągi

z tych dokumentów;

6) tłumaczyć dokumenty i poświadczać zgodność tłu­

maczeń;

2. Urzędnik konsularny będzie powiadamiał wła­

ściwe organy Państwa przyjmującego o zarejestrowaniu w urzędzie konsularnym urodzeń, małżeństw

i zgonów obywateli Państwa wysyłającego, jeśli jest

to wymagane przez ustawodawstwo Państwa przyjmującego.

3. Postanowienia punktów 2 i 3 ustępu 1 niniejszego artykułu nie zwalniają zainteresowanych osób od

obowiązku przestrzegania formalności wymaganych

przez ustawodawstwo Państwa przyjmującego.

7) poświadczać podpisy obywateli Państwa wysyłają­

cego;

8) przyjmować do depozytu dokumenty, pieniądze lub

wszelkie przedmioty od obywateli Państwa wysyłającego bądź na ich rzecz, jeżeli nie jest to sprzeczne z ustawami i innymi przepisami Państwa przyjmującego. Depozyt taki może być wywieziony

z Państwa przyjmującego jedynie z zachowaniem

ustaw i innych przepisów tego Państwa.

Artykuł 36

Sporządzone, poświadczone lub przetłumaczone

przez urzędnika konsularnego dokumenty, stosownie

do postanowień artykułu 35 niniejszej konwencji, bę ­

dą uznawane w Państwie przyjmującym za dokumenty wywierające taki sam skutek prawny i posiadające

taką samą moc co dokumenty sporządzone, poświad­

czone lub przetłumaczone przez właściwe organy Pań ­

stwa przyjmującego.

Artykuł 37

Urzędnik konsularny jest uprawniony do doręcza ­

nia pism sądowych i pozasądowych oraz dokonywania przesłuchań. Uprawnienie to może być wykonywane tylko w stosunku do obywateli Państwa wysyłają­

cego i bez stosowania środków przymusu.

Artykuł 38

Urzędnik konsularny ma prawo, w granicach ustawodawstwa i innych przepisów Państwa przyjmujące ­

go, do ochrony interesów małoletnich i innych osób

nie posiadających pełnej zdolności do czynności

prawnych, będących obywatelami Państwa wysyłają­

cego, w szczególności gdy zachodzi potrzeba ustanowienia nad nimi opieki lub kurateli .

Artykuł 39

Właściwe

Poz. 687

3036 -

organy państwa przyjmującego powia-

domią niezwłocznie urzędnika konsularnego o zgonie

obywatela Państwa wysyłającego i przekażą mu bezpłatnie odpis aktu zgonu.

Artykuł 40

1. Właściwe organy państwa przyjmującego pokonsularny o otwarciu

w tym Państwie spadku po obywatelu Państwa wysyłającego, jak również o otwarciu spadku, niezależnie

od obywatelstwa osoby zmarłej, jeżeli obywatel Pań­

stwa wysyłającego powołany jest do spadku jako

spadkobierca, uprawniony lub zapisobierca.

wiadomią niezwłocznie urząd

2. Właściwe organy Państwa przyjmującego poodpowiednie środki przewidziane w ustawach i innych przepisach tego Państwa dla zabezpieczenia spadku oraz przekazania urzędnikowi konsularnemu odpisu testamentu, jeżeli został on sporzą­

dzony, oraz wszelkich posiadanych informacji dotyczących spadku, miejsca pobytu osób uprawnionych

do spadku, wartości i składników masy spadkowej,

łącznie z kwotami pochodzącymi z tytułu ubezpieczeń społecznych, zarobków i polis ubezpieczeniowych. Powiadomią także o terminie rozpoczęcia postępowania spadkowego lub stadium, w jakim ono

się znajduje.

dejmą

3. Urzędnik konsularny jest uprawniony, bez potrzeby przedstawienia pełnomocnictwa, do reprezen-

towania bezpośrednio lub za pośrednictwem swego

przedstawiciela przed sądami i innymi właściwymi organami Państwa przyjmującego obywatela Państwa

wysyłającego, uprawnionego do spadku lub mające­

go roszczenia do spadku w Państwie przyjmującym,

jeżeli jest on nieobecny lub nie ustanowił swojego peł­

nomocnika.

4. Urzędnik konsularny ma prawo domagać się

1) zabezpieczenia spadku, nałożenia i zdjęcia pieczę­

ci, podjęcia środków zabezpieczenia spadku,

w tym wyznaczenia kuratora spadku, jak również

uczestnictwa w tych czynnościach;

2) sprzedaży mienia wchodzącego w skład spadku,

jak również powiadomienia o dacie ustalonej dla

tej sprzedaży, aby mógł być obecny.

5. Z chwilą zakończenia postępowania spadkowego lub innych czynności urzędowych właściwe organy Państwa przyjmującego powiadomią o tym niezwłocznie urzędnika konsularnego i po uregulowaniu

długów, opłat i podatków w ciągu trzech miesięcy

przekażą mu spadek lub udziały spadkowe osób, które reprezentuje.

6. Urzędnik konsularny ma prawo otrzymania, w celu przekazania osobie uprawnionej, udziałów spadkowych i zapisów przypadających obywatelowi Państwa

wysyłającego, nie mającemu stałego miejsca pobytu

w Państwie przyjmującym, oraz otrzymania kwot, które

przypadają uprawnionym z tytułu odszkodowań, rent,

zaległych zarobków i polis ubezpieczeniowych.

7. Przekazanie mienia i należności do Państwa wystosownie do postanowień ust. 5 i6 niniejszego

artykułu, może być dokonane jedyni E'

zgodnie z ustawami i innymi przepisami Państwa

syłającego,

przyjmującego.

Artykuł 41

1. W przypadku gdy obywatel Państwa wysyłają­

cego, nie posiadający stałego miejsca pobytu w Pań­

stwie przyjmującym, zmarł w czasie pobytu w tym

Państwie, mienie pozostałe po nim zostanie zabezpieczone przez właściwe organy Państwa przyjmujące­

go, a następnie przekazane, bez specjalnego postępo­

wania , urzędnikowi konsularnemu Państwa wysyłają­

cego . Urzędnik konsularny spłaci długi, zaciągnięte

przez osobę zmarłą w czasie jej przebywania w Pań­

stwie przyjmującym, do wysokości wartości przekazanych przedmiotów.

2. Do mienia określonego w ust.

niniejszego ar-

tykułu stosuje się odpowiednio postanowienia artykułu 40 ust. 7 niniejszej konwencji .

Artykuł 42

Urzędnik konsularny ma prawo reprezentować

przed organami Państwa przyjmującego obywatela

Państwa wysyłającego, jeśli osoba ta, na skutek nieobecności lub innych ważnych przyczyn, nie może

Dzienn ik Ustaw Nr 140

-

3037 -

Poz. 687

w odpowiednim czasie bronić swoich praw I Interesów. Reprezentacja ta ulega przedłużeniu dopóty, dopóki osoba reprezentowana nie wyznaczy swojego

pełnomocnika lub nie przystąpi osobiście do obrony

swoich praw i interesów.

wsze lkich sprawach dotyczących wykonywania czyn ności w stosunku do statku Państwa wysyłającego, kapitana i członków załogi statku.

Artykuł 43

Urzędnik konsularny ma prawo w stosunku do

statku Państwa wysyłającego

Artykuł 45

1. Urzędnik konsularny ma prawo komunikować

się i spotykać z każdym obywatelem Państwa wysyła ­

jącego,

udzielać

mu porad i wszelkiej pomocy,

a w przypadkach koniecznych - podejmować kroki

w celu udzielenia mu pomocy prawnej. Państwo przyj mujące nie może w jakikolwiek sposób ograniczać

kontaktu obywatela Państwa wysyłającego z urzędni ­

kiem konsularnym, a także ograniczać mu dostępu do

urzędu konsularnego .

2. Właśc i we organy Państwa przyjmującego powiadomią urząd konsularny bezzwłocznie, ale nie póź ­

niej niż w ciągu trzech dni, o aresztowaniu, zatrzyma niu lub pozbawiel'liu wolności w innej formie obywatela Państwa wysyłającego.

3. Urzędnik konsularny ma prawo bezzwłocznie,

to jest przed upływem czterech dni , odwiedzić i nawiązać kontakt z obywatelem Państwa wysyłającego

przebywającym w areszcie, zatrzymanym lub pozbawionym wolności w inny sposób bądź odbywającym

karę więzienia. Uprawnienia wymienione w nin iej szym ustępie realizuje się zgodnie z ustawami i innymi przepisam i Państwa przyjmującego , z zastrzeże ­

niem j ed n ak, ż e wspomn iane ustawy i inne przep isy

powin ny umożl i wiać pełną rea l iza cję celów, któ rym

służą prawa przyznane na podstawie niniejszego artykułu .

4. Wła ś ciwe organy Państwa przyjmującego pobezzwłocznie urząd konsularny Państwa

wysyłającego o nieszczęśliwych wypadkach i innych

poważnych wypadkach losowych, których ofiarami

stali się obywatele Państwa wysyłającego.

wiadomi ą

Artykuł 44

1. Urzędnik konsularny ma prawo udzielać wszel kiej pomocy statkowi Państwa wysyłającego oraz jego załodze podczas pobytu w porcie, na wodach terytorialnych lub wewnętrznych Pa ń stwa p rz yj m ują ­

cego.

2. Urz ę dnik konsularny może wc hodz i ć na pokł ad

statku Państwa wysyłaj ącego niezwłocznie po dokonaniu odprawy przy jego wejściu , a kapitan statku

i członkowie załogi mogą nawiązać z nim kontakt.

3. Urzędnik konsularny może korzystać z prawa

nadzoru i inspekcji w stosunku do statku Państwa wysyłającego i jego załogi. W tym celu może on również

odwiedzać statek, przyjmować wizyty kap itana i człon­

ków jego załogi.

4. Urzędnik konsularny może zwracać się o pomoc

do właściwych organów Państwa przyjmującego we

1) bez uszczerbku dla uprawnień organów Państwa

przyjmując ego, wyjaśniać wszelkie zdarzenia, które miały miejsce na statku podczas rejsu i w czasie

postojów, przesłuchiwać kapitana i któregokol wiek z członków załogi, kontrolować dokumenty

statku , przyjmować oświadczenia dotyczące statku, ładunku i podróży, a także ułatwiać wejście

i wyjście oraz przebywanie statku w porcie Pań­

stwa przyjmującego;

2) bez uszczerbku dla uprawnień organów Państwa

przyjmującego, rozstrzygać wszelkie spory między

kapitanem i członkami załogi statku , łącznie ze

sporami o płace i umowy o pracę;

3) podejmować stosowne kroki w sprawach leczenia

i repatriacji kapitana lub któregokolwiek z człon ­

ków załogi statku;

4) udziela ć kapitanowi lub człon k o m z ałogi opieki

prawnej w ich st osu nkach z s ąd a m i i in nymi o rganami Pań stwa p r zyjmu j ącego i w tym celu zapewn i a ć im op iekę pra w ną i pomoc tłum a c z a;

5) pr z yjmowa ć, s porz ą dza ć, rejest r ować lub poświadczać deklaracje lub inne dokumenty dotyczą­

ce statku , przewid zi ane ustawodawstwem Pań ­

st wa wysył a j ącego ;

6) dokonywać wszelkich innych czy nnoscl przewi dzianych przez Państwo wysyłające w sprawach

żeglugi, pod warunkiem że nie są one sprzeczne

z ustawami i innymi przepisami Państwa przyjmującego.

Artykuł 46

1. W p rzypad ku gd y sądy lub inne o rgany P ań­

stwa przyjmującego zamie rzają podjąć środki przym usu, zająć mienie lub prowadzić jakiekol wi ek

śledztwo na pokładzie statku Państwa wys yłającego,

to właściwe organy Państwa przyjmującego powin ny p owiadomić o tym urzędnika konsu larnego. Takie

zaw iado mi en ie po w inno n astą pi ć przed podję ciem

takich czynno ś c i, tak aby umożliwi ć u rz ę d nikowi

konsularnemu lub jego przedstawicielowi obecność

w trakcie przeprowadzania tych czynności . Jeśli

uprzednie zawiadomienie urzędu konsularnego jest

niemożliwe, właściwie organy Państwa przyjmujące­

go uczynią to moźliwe jak najszybc iej, nie później

jednak niż w chwili, gdy wspomniane czynności mają zostać rozpoczęte. Jeżeli urzędnik konsularny nie

uczestniczył przy tych czynnościach, właściwe organy Państwa przyjmującego przedstawią mu, na jego

-

3038 -

prośbę, pełną informację o podjętych krokach. Wła ­

ściwe organy Państwa przyjmu j ącego ułatwią urzęd ­

nikowi konsularnemu widzenie się z osobą zatrzymaną lub aresztowaną i porozumiewanie się z nią ,

a także podejmowanie odpowiedn ich kroków w celu

ochrony interesów takiej osoby.

2. Postanowienia ust. 1 niniejszego artyku ł u stosuje się także w przypadku , gdy kapitan lub członkowie

załogi statku mają być poddani przesłuchaniu na lą­

dzie przez organy Państwa przyjmu j ącego.

Poz. 687

w celu zabezpieczenia takiego statku lub przedmiotu

lub rozporządzenia nim, urzędnik konsularny jest

uprawniony do podejmowania w imieniu właścicie­

la statku tak ich kroków, jakie mógłby w tym celu

podjąć sam właściciel. Postanowienia niniejszego

ustępu stosuje się odpowiednio do jakiegokolwiek

przedmiotu stanowiącego część ładunku statku Pań­

stwa wysyłającego i będącego własnością obywatela tego Państwa.

4. Je ż eli jakikolwiek przedmiot, stanowiący część

statku Państwa przyjmującego lub państwa

trzeciego, który uległ awarii, jest wł asnością obywatela Państwa wysyłającego i zostanie znaleziony na

brzegu lub w pobliżu brzegu Państwa przyjmującego,

albo zostanie dostarczony do portu tego Państwa

i ani kapitan statku , ani właściciel przedmiotu, ani

agent, ani odpowiedni ubezpieczyciele nie są w stanie

podjąć kroków w celu zabezpieczenia takiego przedmiotu lub rozporządzenia nim, urzędnik konsularny

j est uprawniony do podejmowania w imieniu właści­

ciela takich kroków, jakie mógłby w tym celu podjąć

sam właściciel.

ładunku

3. Postanowień niniejszego artykułu nie stosuje

przypadku zwykłej kontroli paszportowej, celnej i sanitarnej. a także do jakiejkolwiek czynności wykonywanej na prośbę lub za zgodą kapitana

statku.

się jednak w

Artykuł 47

W przypadku gdy członek załogi , nie będący obywatelem Państwa przyjmującego, opuścił w tym Pań ­

stwie bez zgody kapitana statek Państwa wysyłające ­

go, właściwe organy Państwa przyjmującego , na proś­

bę urzędnika konsularnego, udzielą pomocy w poszukiwaniu tej osoby.

Artykuł 48

1. Jeżeli statek Państwa wysyłającego rozbije się ,

osiądzie na mieliźnie, zostanie wyrzucony na brzeg lub

ulegnie jakiejkolwiek innej awarii na terytorium Pań ­

stwa przyjmującego albo jeżeli jakikolwiek przedmiot,

stanowiący część ładunku statku, który uległ awarii ,

będący własnością obywatela Państwa wysyłającego,

zostanie znaleziony na brzegu lub w pobliżu brzegu

Państwa przyjmującego bądź dostarczony do portu tego Państwa, to właściwe jego organy poinformują

o tym możliwie jak najszybciej urzędnika konsularnego. Organy te zawiadomią także urzędnika konsularnego o środkach już podjętych dla uratowania ludzi,

statku, ładunku i innego m ienia znajdującego się na

pokładzie statku oraz przedmiotów przynależnych do

statku lub stanowiących część jego ładunku , które oddzieliły się od statku .

Artykuł 49

Postanowienia artykułów 44-48 niniejszej konwencji stosuje się odpowiednio również do statków

powietrznych , pod warunkiem że zastosowanie to nie

będzie sprzeczne z postanowieniami dwustronnych

lub wielostronnych umów lotniczych, obowiązujących

między Umawiającymi się Stronami .

Rozdział V

Postanowienia końcowe

Artykuł 50

1. Konwencja niniejsza podlega ratyfikacji i wejdzie w życie po upływie trzydziestu dni od dnia wymiany dokumentów ratyfikacyjnych, która nastąpi

w Warszawie .

2. Niniejsza konwencja zawarta jest na czas nie

pozostanie w mocy przez okres sześciu

miesięcy od dnia, w którym jedna z Umawiających się

Stron notyfikuje drugiej Umawiającej się Stronie zamiar wypowiedzenia tej konwencji.

określony;

2. Urzędnik konsularny może udzielać wszelkiej pomocy statkowi, który uległ awa rii, członkom jego zało ­

gi i pasażerom; w tym celu może on zwracać się do

właściwych organów Państwa przyjmującego z prośbą

o udzielenie pomocy. Urzędnik konsularny może zastosować środki wymienione w ust. 1 niniejszego artyku łu oraz podjąć kroki w sprawie remontu statku, a także

zwracać się do właściwych organów z prośbą o podję­

cie lub dalsze stosowanie takich środków.

3. Jeżeli statek Państwa wysyłającego , który

uległ awarii , albo jakikolwiek przedmiot należący do

tego statku zostaną znalezione na brzegu lub w pobliżu brzegu Państwa przyjmującego albo zostaną

dostarczone do portu tego Państwa i an i kapitan

statku , ani właściciel. ani jego agent, ani odpowiedni ubezpieczyciele nie są w stanie podjąć kroków

Na dowód czego Pełnomocnicy Umawiających się

Stron podpisali niniejszą konwencję i opatrzyli ją pieczęciami .

Sporządzono w Moskwie dnia 22 maja 1992 r.

w dwóch egzemplarzach , każdy w językach polskim

i rosyjskim, przy czym obydwa teksty mają jednakową moc .

W imieniu

Rzeczypospolitej Polskiej

W imieniu

Federacji Rosyjskiej

K. Skubiszewski

A. Szochin

-

3039 -

Poz. 687, 688 i 689

Po zapoznaniu się z powyższą konwencją, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że

-

została ona uznana za słuszną w całości, jak i każde z, postanowień w niej zawartych,

jest ona przyjęta , ratyfikowana i potwierdzona,

będzie niezmiennie zachowywana .

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 20 października 1992 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: L. Wałęsa

L.S.

Minister Spraw Zagranicznych: K. Skubiszewski

688

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dn ia 9 pażdziernika 1995 r.

w sprawie wymiany dokumentów ratyfikacyjnych Konwencji konsularn·ej między Rzecząpospolitą Polską

a Federacją Rosyjską, sporządzonej w Moskwie dnia 22 maja 1992 r.

Podaje się niniejszym do wiadomości, że zgodnie

z artykułem 50 ustęp 1 Konwencji konsularnej między

Rzecząpospolitą Polską a Federacją Rosyjską, sporządzo­

nej w Moskwie dnia 22 maja 1992 r., dokonana została

w Warszawie dnia 27 wrześn i a 1995 r. wymiana dokumentów ratyfikacyjnych wymienionej konwencji.

Zgodnie z postanowieniem artykułu 50 ustęp 1 powyższej konwencji , wchodzi ona w życie dnia 28 października 1995 r.

.

Minister Spraw Zagranicznych: W Bartoszewski

689

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 28 listopada1995 r.

zmieniające rozporządzenie w sprawie wprowadzenia okresowego zakazu podwyższania cen umownych

energii cieplnej.

Na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26

lutego 1982 r. o cenach (Dz. U. z 1988 r. Nr 27, poz. 195,

z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 100, poz. 442,

z 1993 r. Nr 11 , poz. 50 i z 1994 r. Nr 111, poz. 536) zarządza się, co następuje

§ 1. W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 11

kwietnia 1995 r. w sprawie wprowadzenia okresowego

zakazu podwyższania cen umownych energii cieplnej

(Dz. U. Nr 44, poz. 227) wprowadza się następujące

zmiany

1) w § 1 w ust. 1 wyrazy ,,31 grudnia 1995 r. " zastę­

puje się wyrazami ,, 31 grudnia 1996 r.";

2) w § 2

a) w ust. 1 w pkt 1 wyrazy "jednak w wysokości

nie wyższej niż określona na podstawie danych

publikowanych przez Ministerstwo Przemysłu

i Handlu lub upoważnioną przez nie jednostkę"

zastępuje się wyrazami " na podstawie doku-

mentów źródłowych zakupu, jednakże pod warunkiem ich zakupu z tego samego źródła i od

tego samego dostawcy ",

b) w ust. 1 w pkt 6 po wyrazach ,, 1 stycznia

1995 r." dodaje się wyrazy "oraz od nowo wprowadzanych środków trwałych w 1996 r. związa ­

nych z opomiarowaniem zużycia energii cieplnej " ,

c) w ust. 1 w pkt 7 wyrazy ,,(Dz. U. z 1995 r. Nr 1,

poz . 2)" zastępuje się wyrazami ,, (Dz. U.

z 1995 r. Nr 1, poz. 2 i Nr 43, poz. 221). oraz narzutów do płac",

d) w ust. 3 wyrazy " 1994 r. " zastępuje się wyrazam i ,,1995 r.",

e) dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu

,,5. W cenie umownej energii cieplnej w 1996 r.

sprzedawca może uwzględnić 1/12 różnicy

między kwotą odpisów amortyzacyjnych od

środków trwałych za rok 1995 (obciążającą