Rozporządzenie Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 14 listopada 1995 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe.

§ 1. 1. Przepisy rozporządzenia stosuje się -

z zaust. 2 - przy projektowaniu, budowie,

przebudowie i rozbudowie sieci gazowych, służących

do przesyłania i rozprowadzania paliw gazowych.

strzeżeniem

2. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do sieci

gazowych służących do przesyłania gazów technicznych i gazów węglowodorowych (płynnych) oraz do

sieci gazowych w kanałach zbiorczych i doświadczal ­

nych sieci gazowych, a także do sieci gazowych znajdujących się na terenach zakładów przemysłowych, górniczych i wojskowych .

§ 2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1) sieć gazowa - sieć połączonych gazociągów służą­

cych do przesyłania i rozprowadzania paliw gazowych wraz ze stacjami gazowymi i tłoczniami gazu,

2) gazociąg - rurociąg wraz z przyłączami i wyposaże­

niem, ułożony na zewnątrz obiektów wydobywają­

cych, wytwarzających, magazynujących lub użytku­

jących paliwa gazowe, służący do przesyłania i rozprowadzan ia paliw gazowych ,

3) przyłącze - odcinek gazociągu od gazociągu zasilającego do kurka głównego włącznie,

4) kurek główny-urządzenie dozamykania i otwierania przepływu paliwa gazowego z przyłącza do instalacji gazowej,

5) paliwo gazowe - paliwo gazowe pochodzenia naturalnego, paliwo wytwarzane sztucznie oraz ich

mieszaniny rozprowadzane siecią gazową i spełnia­

jące wymagania Polskich Norm,

6) stacja gazowa - zespół urządzeń do redukcji, regulacji, pom ia rów i rozdziału paliwa gazowego,

7) stacja redukcyjna - stację gazową, w skład której

wchodzi zespół urządzeń do obniżania i utrzymania

ciśnienia paliwa gazowego na określonym poziomie dla strumienia objętości większego niż 60 m 3/h,

gdy ciśnienie wejściowe jest nie większe niż 0,4

MPa, i dla dowolnego strumienia objętości, gdy ciśnienie wejściowe jest większe niż 0,4 MPa,

8) punkt redukcyjny (urządzenie redukcyjne)- reduktory wraz z wyposażeniem, służące do obniżania

i utrzymywania ciśnienia paliwa gazowego na określonym poziomie dla strumienia objętości równego

60 m 3/h lub mniejszego i ciśnienia wejściowego

w zakresie od 5 kPa do 0,4 MPa włącznie,

9) rurociągi stacji gazowej ne z rur,

elementy stacji wykona-

10) ciąg redukcyjny stacji gazowej - zespół urządzeń

gazowych do obniżania i utrzymywania ciśnienia

gazu na określonym poziomie,

-

3018 -

11) przewód wejściowy stacji gazowej - odcinek rurociągu między zespołem zaporowo-upustowym i armaturą odcinającą na wejściu do stacji,

12) przewód wyjściowy stacji gazowej -

odcinek ruroze

stacji i z espołem zaporowo-upustowym,

ciągu między armaturą odcinającą na wyjściu

13) przewód awaryjny (obejście -

bajpas) -

odcinek

gazociągu, dający możliwość ominięcia pewnego

odcinka gazo ci ągu lub innego elementu sieci gazowej , jak: stacja gazowa, tłocznia gazu itp.,

14) ciśnienie wejściowe - ciśnienie gazu w rurocią­

gach lub w urządzeniach części wejściowej stacji

gazowej przed jego redukcją,

15) ciśnienie wyjściowe-ciśnienie gazu w rurociągach

lub urządzeniach części wyjściowej stacji gazowej

pojego redukcji ,

16) dopuszczalne ciśnienie robocze- najwyższe ciśnie­

nie robocze ustalone dla gazociągu w dokumentacji

eksploata cyjnej,

17) tłocznia gazu -

zespoły urządzeń służące do pod-

wyż szania ciśnienia paliwa gazowego wraz z orurowaniem i wyposażeniem,

18) orurowanie sprężarek - instalacje rurowe poszczególnych mediów związane bezpośrednio ze sprę­

ż ark ą gazową,

19) obiektterenowy- obiekt budowlany lub naturalny

usytuowany nad lub pod powierzchnią ziemi, który

ze względu na swój charakter może podlegać szkodliwym d z iałaniom sieci gazowej lub sam na nią

szkodl iwie oddziaływać.

Załącznik nr 2

ODLEGŁOŚCI PODSTAWOWE GAZOCIĄGÓW UKŁADANYCH W ZIEMI O CiŚNIENIU GAZU

POWYŻEJ 0,4 MPa DO 10 MPa OD OBRYSÓWOBIEKTÓWTERENOWYCH

Lp.

Rodzaj obiektów terenowych

Ciśnienie nominalne

powyżej

powyżej

gazociągu [MPa]

0,4 do 1,2

1,2 do 2,5

po-

po-

do

Średnica gazociągu [mm]

300

do

wyżej

300

300

Obrys obiektu

terenowego

1

2

3

1

Miasta i zespoły wiejskich budynków mieszkalnych o zwartej zabudowie

2

powyżej 2,5 do 10

do

wyżej

po-

po-

wyżej

wyżej

po-

300

500

wyżej

do

do

800

500

800

300

300

Odległość podstawowa [m]

4

5

6

7

8

9

linia zwartej zabudowy

15

20

20

30

25

50

75

100

Budynki użyteczności publicznej i

zamieszkania zbiorowego

od granicy terenu

15

25

25

40

35

65

100

100

3

Budynki mieszkalne zabudowy

jedno- i wielorodzinnej

rzut budynku

15

20

20

25

20

35

50

75

4

Wolno stojące budynki

niemieszkalne (stodoły, szopy,

rzut budynku

8

10

15

20

15

25

30

40

15

20

20

30

25

50

75

100

15

20

20

25

20

50

75

100

10

15

15

20

15

30

40

50

15

20

20

30

25

50

75

100

10

11

garaże)

5

Obiekty zakładów przemysłowych od granicy terenu

6

Tory kolejowe magistralne

pierwszo- i drugorzędne

7

Tory kolejowe znaczenia

miejscowego i tory tramwajowe

8

Mosty i wiadukty

dla torów ułożonych

1) w poziomie terenu

- skrajna szyna

toru,

2) w wykopie - górna

krawędż wykopu,

3) na nasypiepodstawa nasypu

lico czołowej ściany

przyczółka

9

Parkingi dla samochodów

granica terenu

10

15

20

20

20

30

40

50

10

Wały przeciwpowodziowe

podstawa wału

5

5

5

5

5

5

8

8

11

Uregulowane rzeki, potoki i rowy

melioracyjne lub inne obiekty

górna krawędż brzegu

5

5

5

5

5

5

8

8

12

Przewody kanalizacyjne, kanały

skrajnia rury, kabla,

sieci cieplnej, kanalizacja kablowa kanału lub studni

i wodociągi mające bezpośrednie

połączenie z pomieszczeniami dla

ludzi i zwierząt

10

10

15

15

15

20

20

25

13

Przewody kanalizacyjne, kanały

sieci cieplnej, wodociągi,

kanalizacja kablowa, kable

elektroenergetyczne,

telekomunikacyjne nie mające

połączenia z pomieszczeniami dla

ludzi i zwierząt

1

3

1

5

5

-

3028 -

Poz. 686

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

14

Napowietrzne linie telekomunikacyjne. Napowietrzne linie elektroenergetyczne o napięciu

-do 1 kV

rzut poziomy skrajnego

przewodu linii

napowietrznej

2

2

2

2

2

2

5

5

-

powyżej 1 kV do 30 kV

5

5

5

5

5

5

10

10

-

powyżej 30 kV do 110 kV

10

10

10

10

10

10

15

15

-

powyżej 110 kV

20

20

20

20

20

20

20

20

od obrysu zewnętrznego uziemienia stacji

5

5

5

5

5

5

10

10

od zewnętrznego

ogrodzenia stacji

10

10

10

10

10

10

15

15

15

Stacje transformatorów elektroenergetycznych o napięciu

- do 15 kV

16

-

powyżej 15 kV

1. Odległość zmniejszoną w stosunku do odległości podstawowych można przyjąć, stosując zmniejszenie naprężenia zredukowaneg o w

ściance rury. Jeżeli odległość gazociągu od obiektu terenowego wynosi co najmniej

1) 75% odległości podstawowych, naprężenie zredukowane należy zmniejszyć 010%,

2) 50% odległości podstawowych, naprężenie zre dukowane należy zmniejszyć o 20%,

3) 25% odległości podstawowych, naprężenie zredukowane należy zmniejszyć o 30%.

2. Jeżeli naprężenie zredukowane w ściance rury zostało zmniejszone o 30%, gazociąg powinien być usytuowany w odległości nie

mniejsze j od obiektu terenowego niż

1) 10 m dla gazociągów o ciśnieniu nominalnym do 1,2 MPa włącznie i 15 m dla gazociągów o ciśnieniu nominalnym większym niż 1,2 MPa,

2) 5 m dl a gazociągów o ciśnieniu nominalnym do 2,5 MPa włącznie i 10 m dla gazociągów o ciśnien iu nominalnym większym niż 2,5 MPa ,

pod warunkiem z ałożenia na gazociąg rury ochronnej , kończącej się od obrysu obiektu terenowego w odległości wynoszącej co najmniej

25% odpowiedniej odległości podstawowej, jednak nie mniejszej niż 10 m dla gazociągów o ciśnieniu nominalnym do 1,2 MPa włącznie

i 15 m dla gazociągów o ciśnieniu nominalnym większ ym niż 1,2 MPa . Długość rury ochronnej nie może być większa niż 100 m .

3. Odległość zmniejszona między gazociągiem i przewodami k ~ nalizacyjnymi i kanałami mającymi bezpośrednie połączenie z

pomieszczeniami dla ludzi i zwierząt nie może wynosić mniej niż 8 m, pod warunkiem że na ca łym odcinku gazociągu, dla którego przyjęto

odległość zmniejszoną

1) zmniejszy się naprężenie zredukowane w ściance rury o 30%,

2) sprawdzi się metodami nie niszczącymi wszystkie połączenia spawane,

3) zastosuje się sączek węchowy liniowy.

4. Odległości zmniejszonych nie należy stosować w odniesieniu do napowietrznych linii elektroenergetycznych o napięciu większym nii

1 kV i elektroenergetycznych stacji transformatorowych . Na terenach zabudowanych dopuszcza się przyjęcie odległości zmniejszonej,

wynoszącej 25% odległości podstawowej między skrajnym przewodem linii elektroenergetycznej lub elektroenergetycznej stacji

transformatorowej a projektowanym gazociągiem, pod warunkiem zastosowania zmniejszonego naprężenia zredukowanego w ściance rury

030%.

§ 3. Przy projektowaniu i budowie sieci gazowej należy uwz ględniać warunki geologiczne, hydrologiczne

i ochrony środowiska.

Załącznik nr 3

MINIMALNA LICZBA BADANYCH ZŁĄCZY SPAWANYCH W GAZOCIĄGU METODAMI NIE NISZCZĄCYMI

Minimalny procent badanych złączy spawanych

Lp .

Ciśnienie w gazociągu [MPal

Odległość gazociągu od obiektów terenowych

1

2

3

Rodzaj próby gazociągu

pneumatyczna

-

hydrauliczna

4

5

1

powyżej 0,4 do 2,5

podstawowa lub zmniejszona

20

10

2

powyżej 2,5 do 6,3

podstawowa

40

20

zmniejszona od podstawowej do 50 i 75%

60

40

zmniejszona od podstawowej do 25%

80

60

podstawowa

60

30

3

-4

5

powyżej 6,3 do 10

r---

6

zmniejszona od podstawowej do 50 i 75%

80

50

zmniejszona od podstawowej do 25%

100

70

r---

7

Wydawca: Urząd Rady Ministrów

Redakcja: Departament Prawny, 00-583 Warszawa, Al. Uj azdowskie 1/3, P-29 .

Skład, druk i kolportaż: Wydział Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego URM,

02-903 Warszawa, ul. Powsińska 69(71, P-1, tel. 694-67 -50, 694-67-52 i 694-67-03, telefaks (22) 694-62-06.

Tło czo no z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Wydziale Wydawni ctw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego URM, Warszawa, ul. Powsińska 69(7 1.

Zam.719f\N/C/95

ISSN 0867-3411

Cena 72 gr (7 200 zł)

§ 4. 1. Sieć gazowa powinna być zaprojektowana

i wykonana w sposób zapewniający bezpieczną jej eksploatację ora z dostawę paliwa gazowego w ilościach

wynikają c ych z bieżącego i planowanego zapotrzebowa n ia .

2. Usytuowanie i zasady instalowania kurka głów­

nego regulują odrębne przepisy.

Rozdział 2

Gazociągi

§ 5. Gazociągi dzielą się

1) ze względu na ciśnienie robocze na

a) gazociągi niskiego ciśnienia do 5 kPa włącznie,

b) gazociągi średniego ciśnienia powyżej 5 kPa do

0,4 MPa włącznie,

c) gazociągi wysokiego ciśnienia powyżej 0,4 MPa;

2) ze względu na zastosowane materiały na

a) gazoci ą gi metalowe,

b) gazociągi z tworzyw sztucznych;

Poz. 686

3) ze względu na klasy konstrukcj i spawanych na

a) konstrukcje klasy 2 - gazociągi odopuszczai nym

ciśnieniu nie przekraczającym 0,4 MPa,

b) konstrukcje klasy l-gazociągi o dopuszczalnym

ciśnieniu przekraczającym 0,4 MPa .

§ 6. 1. Odległości podstawowe gazociągów od

obiektów terenowych, zwane dalej " odległościami

podstawowymi", określają załączniki nr 1 i 2 do rozporządzenia.

2. Odległości podstawowe określone w załączniku

nr 1 pod lp. 1,2,5 i 6 mogą być zmniejszone do 25% przy

zastosowaniu na gazociągu rury ochronnej . Odległość

wylotu rury ochronnej od obiektu terenowego powinna

być zgodna z podstawowymi odległościami określony­

mi w tym załączniku; odległość podstawowa i zmniej szona powinna być liczona od zewnętrznej ścianki ga zociągu lub rury ochronnej .

3. Wymagania dotyczące odległości podstawowych

stosuje się do ustalania odległości projektowanych

obiektów budowlanych w stosunku do istniejących gazociągów oraz do projektowanych gazociągów w stosunku do istniejących obiektów budowlanych.

§ 7. 1. Gazociągi powinny być układane na całej dłu­

gości w ziemi, w terenie suchym, możliwie płaskim.

2. Gazociągi o ciśnieniu przekraczającym 0,4 MPa

nie powinny być układane na obszarze zabudowy zwartej lub przeznaczonym do takiej zabudowy.

3. Na obszarach zabudowanych lub przeznaczonych

do zabudowy gazociągi o ciśnieniu nie w i ększym niż 0,4

MPa powinny być układane pod chodnikami lub pod

pasami zieleni; w uzasadnionych wypad kach dopuszcza się na terenach miast układanie ich pod powierzch nią jezdn i.

4. Dopuszcza się układanie gazociągów

1) na mostach, wiaduktach lub specjalnych konstrukcjach,

2) nad i pod powierzchnią ziemi na terenach leśnych

i górzystych, podmokłych , bagnistych , w wodz ie

i pod wodą oraz nad innymi przeszkodami terenowymi.

5. Gazociągi układane na stokach górskich, w gruntach nawodnionych, w wodzie lub pod wodą powinny

być zabezpieczone przed przemieszczaniem.

6. Skrzyżowania gazociągów z obiektam i terenowymi powinny być wykonane zgodnie z Polskimi Normami.

7. Szczegółowe warunki techniczne wykonania i odbioru robót budowlano-montażowych gazociągów

określają Polskie Normy oraz odrębne przepisy.

§ 8. Trasa gazociągu powinna być trwale oznakowana w terenie.

r

-

3019 -

Poz. 686

§ 9. 1. Do budowy gazociągów powinny być stosowane rury przewodowe ze stali spawalnych lub z tworzyw sztucznych.

§ 13. 1. Rury stalowe powinny być łączone spawaniem elektrycznym .

2. Rury z tworzyw sztucznych mogą być stosowane

być łączone spawaniem gazowym, w razie gdy ciśnie­

nie gazu w gazociągu nie przekracza

2. Rury stalowe o grubości ścianki do 6,5 mm mogą

do budowy gazociągów o ciśnieniu nie większym niż

0,4 MPa.

1) 0,4 MPa,

3. Wymagania techniczne, jakim powinny odpowiadać rury przewodowe, określają Polskie Normyoraz odrębne przepisy.

§ 10. 1. Gazociągi powinny być wyposażone w armaturę zaporową i upustową, zwaną dalej "armaturą".

Usytuowanie armatury powinno być trwale oznakowa-

ne w terenie.

2. Armatura i kształtki wbudowane w gazociąg powinny mieć wytrzymałość mechaniczną oraz konstrukcję umożliwiającą przenoszenie maksymalnych ciśnień

i naprężeń rurociągów.

3. Korpusy armatury wbudowanej w gazociąg powinny być wykonane ze stali, staliwa lub tworzyw

sztucznych.

4. W gazociągach o ciśnieniu nie przekraczającym

0,4 MPa dopuszcza się stosowanie armatury z korpusami z żeliwa sferoidalnego, ciągliwego, z tworzyw

sztucznych oraz dla kurków głównych ze stopów miedzi.

5. Części armatury stykające się z gazem powinny

być odporne na jego działanie.

6. W gazociągach układanych pod powierzchnią

jezdni dopuszcza się stosowanie armatury o korpusach

stalowych, staliwnych lub z tworzyw sztucznych, zabezpieczonej przed uszkodzeniem od obciążeń powodowanych ruchem pojazdów.

7. Warunki techniczne, jakim powinna odpowiadać

armatura stosowana do budowy gazociągów, określają

Polskie Normy oraz odrębne przepisy.

§ 11. 1. Korpusy armatury wykonane ze stali lub staliwa powinny być łączone z rurami przewodowymi za

pomocą połączeń spawanych lub kołnierzowych.

2. Korpusy armatury wykonane z żeliwa powinny

być łączone z rurami przewodowymi za pomocą połą­

czeń kołnierzowych.

2) 10 MPa i jego średnica nominalna nie przekracza

100 mm.

§ 14. 1. Złącza spawane powinny spełniać wymagania zawarte w Polskich Normach.

2. Minimalną liczbę złączy spawanych, które powinny być poddane badaniom metodami nie niszczącymi,

w zależności od ciśnienia roboczego i odległości gazociągu od obie ~ u terenowego, określa załącznik nr 3 do

rozporządzen ia.

3. Jeżeli jedno z badanych złączy spawanych nie

mieści się w określonej przez projektanta klasie wadliwości złącza, należy poddać badaniom dwa sąsiednie

złącza spawane, a jeżeli jedno z tych dwóch złączy również nie odpowiada klasie wadliwości - należy poddać

badaniom 50% spośród pozostałych złączy spawanych

na badanym odcinku gazociągu; jeżeli zaś jedno spośród badanych 50% złączy spawanych nie odpowiada

klasie wadliwości, to należy poddać badaniom 100%

złączy spawanych badanego odcinka gazociągu.

4. W gazociągach ułożonych na mostach, wiaduktach, na terenach bagiennych, podmokłych, górniczych, w rurach ochronnych oraz w miejscach skrzyżo­

wań z przeszkodami terenowymi sprawdzeniu badaniami nie niszczącymi podlegają wszystkie połączenia spawane.

§ 15. Wykonanie, nadzór i kontrola robót spawalni czych na gazociągach powinny spełniać wymagania zawarte w Polskich Normach oraz odrębnych przepisach.

§ 16. 1. Rury polietylenowe powinny być łączone za

pomocą połączeń zgrzewanych.

2. Wszystkie połączenia zgrzewane powinny speł­

niać wymagania zawarte w Polskich Normach.

§ 17. 1. Gazociągi stalowe powinny byćzabezpieczo­

ne przed korozją zewnętrzną przez jednoczesne zastosowanie powłok ochronnych izolacyjnych i ochrony

elektrochemicznej .

3. Korpusy armatury wykonane z tworzyw sztucznych powinny być łączone z rurami przewodowymi za

pomocą połączeń zgrzewanych.

2. Rury stalowe stosowane do budowy gazociągów

powinny być zabezpieczone fabrycznie powłoką polietylenową lub powłoką z innych tworzyw sztucznych.

4. Dopuszcza się stosowanie połączeń gwintowych

korpusów kurków głównych z rurami przewodowymi

do średnic nie przekraczających 50 mm.

3. Dopuszcza się stosowanie rur nie izolowanych fabrycznie na przyłącza gazowe o średnicach nie przekraczających 50 mm.

§ 12. Technologia oraz materiały użyte do łączenia

rur powinny zapewniać wytrzymałość połączeń równą

co najmniej wytrzymałości rur.

4. Powłoki ochronne gazociągów stalowych powinny być poddawane badaniom szczelności, przeprowadzanym wtrakcie układania gazociągu.

-

3020-

5. Powłoki ochronne, o których mowa w ust. 4, powinny być poddane pomiarom powierzchniowej rezystancji, właściwej po zasypaniu gazociągu, zgodnie

z wymaganiami określonymi w dokumentacji technicznej.

6. Gazociągi stalowe, dla których przewidziano elektrochemiczną ochronę przed korozją, powinny

1) posiadać ciągłość elektryczną,

2) być oddzielone elektrycznie poprzez złącza izolują­

ce od obiektów nie wymagających ochrony,

3) być odizolowane od wszelkich konstrukcji i elementówo małej rezystancji przejścia względem ziemi.

§ 18. Budowane gazociągi powinny być poddane

próbom wytrzymałości i szczelności zgodnie z wymaganiami Polskich Norm.

§ 19. Gazociągi o średnicy przekraczającej 200 mm

i podlegające próbom wytrzymałości powinny być

przystosowane do czyszczenia tłokami.

§ 20. Gazociągi nie przekazane do eksploatacji wcią­

gu 6 miesięcy po zakończeniu prób wytrzymałości lub

szczelności powinny być ponownie poddane próbom

szczel ności .

§ 21. Ciśnienie robocze w gazociągu może być pod wyższone po

1) przystosowaniu gazociągu do podwyższenia ciśnie­

nia zgodnie z odrębnymi przepisami,

2) przeprowadzeniu prób wytrzymałości i szczelności

wymaganych dla tego ciśnienia zgodnie z Polskimi

Normami.

Rozdział 3

Stacje gazowe

§ 22 . Lokalizacja stacji gazowej powinna zapewnić

do niej dostęp z zachowaniem zasad bezpieczeństwa

i ochrony przeciwpożarowej .

§ 23. 1. Odległości podstawowe stacji gazowej od

obiektów terenowych powinny być równe odległo­

ściom ustalonym dla gazociągu zasilającego stację, lecz

nie mniejsze od poziomego zasięgu zewnętrznej strefy

zagrożenia wybuchem ustalonej dla tej stacji.

2. Dopuszcza się umieszczenie stacji gazowych redukcyjnych, o których mowa w § 26 ust. 5, przy niepalnych

ścianach budynków w odległości co najmniej 4 m od najbliższych krawędzi drzwi, okien lub innych otworów w budynkach, jednak nie mniej niż w odległości równej strefie

zagrożenia wybuchem.

Poz. 686

powinny być zainstalowane w obudowie stacji gazowej

redukcyjnej, chyba że są przystosowane do zainstalowania na wolnym powietrzu.

2. W stacji redukcyjnej mogą być umieszczane również inne urządzenia związane z przesyłaniem gazu (pomiar, nawanianie), pod warunkiem zachowania wyma gań bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej.

§ 25. Stacje gazowe powinny być usytuowane na

powierzchni ziemi, z tym że dopuszcza się usytuowanie

stacji redukcyjnych, w których ciśnienie wejściowe nie

przekracza 0,4 MPa, w ziemi w wodoszczelnych i wentylowanych obudowach lub w obudowach ciśnienio­

wych, pod warunkiem zapewnienia możliwości obsługi

urządzeń stacji z powierzchni terenu.

§ 26.1. Stacja redukcyjna powinna być wyposażona

co najmniej w dwa ciągi redukcyjne z regulacją automatyczną, każdy o przepustowości stacji, przy czym jeden

z nich powinien być ciągiem rezerwowym .

2. Przy zastosowaniu w stacji redukcyjnej więcej niż

dwóch ciągów redukcyjnych dopuszcza się, aby każdy

z nich miał przepustowość mniejszą niż przepustowość

stacji.

3. Dopuszcza się instalowanie w stacjach redukcyjnych o ciśnieniu wejściowym nie przekraczającym 0,4

MPa jednego ciągu redukcyjnego z regulacją automatyczną i jednego ciągu rezerwowego z regulacją ręczną,

pod warunkiem że wyłączenie się stacji wskutek awarii

nie spowoduje zagrożenia lub strat u odbiorców gazu.

4. Stacje redukcyjne o strumieniu objętości paliwa

gazowego większym niż 300 m 3/h i ciśnieniu wejścio­

wym nie przekraczającym 0,4 MPa mogą być wyposażone w jeden ciąg redukcyjny z regulacją automatyczną,

pod warunkiem że współpracują z innymi stacjami mogącymi przejąć ich funkcję na czas wyłączenia ich z ruchu .

5. W stacjach redukcyjnych o strumieniu objętości

paliwa gazowego nie przekraczającym 300 m 3/h i ciśnie­

niu wejściowym nie przekraczającym 0,4 MPa dopuszcza się wyposażenie stacji tylko w jeden ciąg redukcyjny z regulacją automatyczną.

§ 27. Urządzenia stacji redukcyjnej w części wejścio ­

wej wraz z ciągami redukcyjnymi, aż do pierwszej armatury zaporowej włącznie, zainstalowanej po urządze­

niach redukcyjnych, powinny mieć wytrzymałość odpowiednią co najmniej dla ciśnienia nominalnegowgazociągu zasilającym stację .

§ 28. W stacji gazowej powinny być stosowane zabezpieczenia przed nadmiernym wzrostem ciśnienia

wyjściowego i ciśnienia między stopniami redukcji.

3. Zasięg strefy zagrożenia wybuchem określają odrębne przepisy.

§ 29 . 1. Każdy ciąg redukcyjny z automatyczną regulacją w stacji redukcyjnej powinien być wyposażony

§ 24. 1. Ciągi redukcyjne, urządzenia zabezpieczają­

w urządzenie redukcyjne, zawór szybko zamykający

i wydmuchowy zawór upustowy o przepustowości od

2% do 5% przepustowości ciągu redukcyjnego .

ce i redukcyjne oraz aparatura kontrolno-pomiarowa

-

2. Jeżeli różnica maksymalnego ciśnienia wejścio­

wego i dopuszczalnego ciśnienia wyjściowego przekracza 1,6 MPa i równocześnie, jeżeli stosunek maksymalnego ciśnienia wejściowego do dopuszczalnego ciśnie­

nia wyjściowego przekracza liczbę 1,6, oprócz urządzeń

zabezpieczających, o których mowa w ust. 1, powinien

być stosowany drugi zawór szybko zamykający lub drugi reduktor pełniący rolę monitora.

Poz. 686

4. Dla ciągu redukcyjnego z regulacją ręczną nie wymaga się instalowania filtra przeciwpyłowego, jeżeli po

redukcji ciśnienia gazu nie będz i e mierzony strumień

objętości przepływającego gazu.

§ 36. 1. W stacjach redukcyjnych z wielostopniową

redukcją ciśnienia gazu, każdy stopień redukcji powinien być, z zastrzeżeniem ust. 2, wyposażony w odręb ­

ne zabezpieczenia.

3. W uzasadnionych względami bezpieczeństwa warunkach, dla wypadków innych niż określone w ust. 2,

należy w ciągu redukcyjnym zastosować dodatkowo

drugi zawór szybko zamykający lub drugi reduktor peł­

niący rolę monitora.

4. W razie pęknięcia membrany głównej lub braku

dopływu gazu sterującego reduktor pełniący rolę monitora, o którym mowa w ust. 2, powinien zamykać się sa moczynnie.

§ 30. Rezerwowy ciąg z regulacją ręczną, o którym

mowa w § 26 ust. 3, powinien być wyposażony w zawór

szybko zamykający.

§ 31. Zawór szybko zamykający powinien zabezpieczać przed nadmiernym spadkiem ciśnienia wyjściowe­

go; dopuszcza się stosowanie zaworu szybko zamykają­

cego służącego jednocześnie do zabezpieczenia przed

nadmiernym wzrostem ciśnienia.

§ 32. 1. Urządzenia ciągu redukcyjnego powinny

uniemożliwiać przekroczenie wartości 1,2 dopuszczal-

nego ciśnienia po redukcji.

2. Wartości ciśnień, przy których powinny działać

w dokumentacji eksploatacyj nej stacji gazowej.

urządzenia zabezpieczające, należy określić

§ 33. Dopuszcza się instalowanie armatury zaporowej na przewodach impulsowych reduktora i zaworu

szybko zamykającego. pod warunkiem że zamknięcie

tej armatury spowoduje wyłączenie ciągu redukcyjnego z pracy.

§ 34. Każdy ciąg redukcyjny, oprócz urządzeń zabezpieczających i redukcyjnych, powinien być wyposażony

w armaturę zaporową do wyłączenia ciągu z eksploatacji oraz aparaturę kontrolno-pomiarową .

§ 35. 1. Na wejściu do stacji gazowej przed ciągami

redukcyjnymi lub w każdym ciągu redukcyjnym powinien być zainstalowany filtr przeciwpyłowy wyposażo­

ny w manometr różnicowy do pomiaru spadku ciśnie ­

nia gazu .

2. Przepustowość filtrów przeciwpyłowych zainstalowanych na wejściu do stacji gazowej przed ciągami redukcyjnymi powinna być co najmniej równa przepustowości stacji; na wejściu do stacji gazowej powinien być

zainstalowany równieżco najmniej jeden filtr rezerwowy.

3. Przepustowo~ filtra przeciwpyłowego zainstalowanego w ciągu redukcyjnym powinna być nie mniejsza niż przepustowość ciągu.

2. Dopuszcza się wyposażenie kilku szeregowo pracujących stopni redukcji ciśnienia gazu w jedno zabezpieczenie, pod warunkiem że ciśnienie nominalne urzą­

dzeń i rurociągów poszczególnych stopni redukcji nie

będzie niższe od ciśnień maksymalnych, jakie mogą wy-

stąpić w przyjętym układzie.

§ 37.1. Przewody wejściowe i wyjściowe stacji gazowej, z wyjątkiem stacji, o których mowa w § 26 ust. 5, powinny być wyposażone warmaturę zaporową i upustową; armaturę tę należy umieścić w taki sposób, aby

w wypadku awarii mogła być łatwo uruchomiona.

2. W stacji gazowej powinny być stosowane złącza

izolujące do elektrycznego oddzielenia stacji od gazociągów metalowych zasilających stację i wychodzących

ze stacji.

3. W stacji gazowej dopuszcza się instalowanie odwadniaczy do gromadzenia skroplin wytrącających się

z gazu; odwadniacze i filtry przeciwpyłowe, o których

mowa w § 35, mogą stanowić konstrukcyjną całość.

§ 38. Na terenie stacji gazowych, z wyjątkiem stacji,

o których mowa w § 26 ust. 5, może być zainstalowany

przewód awaryjny, wyposażony w zawór do ręcznej regulacji ciśnienia gazu, w zawór szybko zamykający, armaturę zaporową i upustową oraz aparaturę kontrolno-pomiarową; urządzenia zainstalowane w przewodzie

awaryjnym do końcowej armatury zaporowej włącznie

powinny spełniać określone warunki wytrzymałościo­

we co najmniej dla ciśnienia nominalnego gazociągu

zasilającego stację.

§ 39. 1. Przed urządzeniami redukcyjnymi o ciśnie­

niu wejściowym powyżej 0,4 MPa należy stosować podgrzewanie gazu.

2. W razie braku możliwości zastosowania podgrzewania gazu, o którym mowa w ust. 1, dopuszcza się stosowanie innych metod.

3. Urządzenia do podgrzewania gazu powinny być

zaprojektowane w sposób zabezpieczający przed wybuchem i pożarem.

§ 40. 1. W stacjach gazowych powinny być zainstalowane manometry i termometry.

2. Manometry rejestrujące ciśnienie wejściowe i

oraz termometr rejestrujący temperaturę

gazu po redukcji ciśnienia w miejscu, w którym jest mierzony strumień objętości przepływającego gazu, powinny być zainstalowane w wypadku, gdy nie są stosowane układy pomiarowe oparte na przetwornikach

wyjściowe

-

3022 -

współpracujących z elektronicznymi przelicznikami

strumienia objętości gazu .

3. Manometry rejestrujące ciśnienie wyjściowe gazu powinny być instalowane w każdym wypadku, z wyjątkiem stacji określonych w § 26 ust. 5.

4. W stacjach gazowych o szczególnym znaczeniu

dla zaopatrzenia odbiorców w gaz powinny być instalowane urządzenia do telemetrii, służące do przekazywania do punktów dyspozytorskich parametrów technicznych stacji i stanów zagrożeń .

5. Aparatura kontrolno-pomiarowa oraz urządzenia

do telemetrii instalowane w stacjach gazowych powinny spełniać wymagania Polskich Norm oraz odrębnych

przepisów.

§ 41 . 1. Urządzen i a do nawaniania gazu powinny zapewnić odpowiednie dozowanie środka nawaniające­

go do strumienia przepływającego gazu.

2. Urządzenia do nawaniania gazu powinny charakteryzować się szczelnością podczas pracy, a napełnia­

nie ich środkiem nawaniającym powinno odbywać się

bez emisji tego środka do powietrza.

3. Urządzenia do nawaniania gazu przepływającego

przez stację powinny być lokalizowane w jej obrębie jako obiektywolno stojące albowwydzielonych pomieszczeniach budynków stacji.

4. Zabrania się umieszczania zbiorników ze środka­

mi nawaniającymi pod ziemią.

§ 42 . 1. Wentylacja w pomieszczeniach urządzeń

technologicznych stacji gazowej powinna zapewniać

wymianę powietrza w ilości nie dopuszczającej do przekroczenia lokalnie 50% dolnej granicy wybuchowości.

2. Wentylacja mechaniczna awaryjna powinna być

stosowana w pomieszczeniach stacji gazowych ze stałą

obsługą i sprzężona z samoczynnym wykrywaczem gazu.

§ 43. 1. Otwory wentylacyjne wlotu powietrza powinny znajdować się poza strefami zagrożenia wybuchem urządzeń gazowych usytuowanych na zewnątrz

obudowy stacji gazowej.

2. W stacjach gazowych nie ogrodzonych otwory

wentylacyjne nawiewne i wywiewne powinny być zabezpieczone przed przedostaniem się ognia z zewnątrz.

§ 44. 1. Wyloty rur odprowadzających gaz do powietrza, zwane dalej " rurami wydmuchowymi", powinny

być tak umieszczone, aby przepływający rurami gaz nie

stwarzał zagrożenia dla pracowników obsługi i dla powietrza.

2. Wyloty rur wydmuchowych powinny być usytuowane w sposób zabezpieczający przed przenikaniem

mieszaniny gazowej do palenisk kotłów gazowych lub

pomieszczeń stacji .

3. Wyloty rur wydmuchowych powinny umożliwiać

wypływ gazu do góry, być zabezpieczone przed opada-

mi atmosferycznymi i wyprowadzone na wysokość co

najmniej 3 m nad poziom obsługi i 1 m ponad dach obudowy urządzeń technologicznych stacji.

4. Dla każdego wydmuchowego zaworu upustowego należy stosować oddzielne rury wydmuchowe zapewniające prędkość wypływu gazu nie mniejszą niż

5 m/s.

§ 45. Powierzchnia przekroju przewodu odpowietrzającego umieszczonego na armaturze upustowej powinna być jak najmniejsza i nie przekraczać 5% po-

wierzchni przekroju przewodu odpowietrzanego .

§ 46. Pracownikom obsługi stacji gazowej powinien

być zapewniony dostęp do urządzeń

i aparatury kon-

trolno-pomiarowej.

§ 47. Ściany oddzielające pomieszczenia z a grożone

wybuchem od pomieszczeń nie zagrożonych powinny

być wykonane z materiałów niepalnych, gazoszczelne,

bez otworów lub z otworami zabezpieczonymi przed

możliwością przenikania gazu; sposób wykonania ścia­

ny gazoszczelnej określają odrębne przepisy.

§ 48. 1. Pomiędzy pomieszczeniami dla zespołu

urządzeń technologicznych

i do nawaniania gazu nie

należy umieszczać otworów drzwiowych.

2. Drzwi wejściowe i okna w pomieszczeniach urzą­

dzeń technologicznych i do nawaniania gazu nie powinny być umieszczone po tej samej stronie obudowy lub

budynku stacji, co drzwi i okna innych pomieszczeń;

drzwi wejściowe powinny otwierać się na zewnątrz i być

wyposażone w blokadę zabezpieczającą przed samoczynnym zamknięciem.

3. W pomieszczeniach nie zagrożonych wybuchem

dopuszcza się umieszczanie drzwi i okien po tej samej

stronie budynku stacji co drzwi i okna pomieszczeń zagrożonych wybuchem, pod warunkiem zastosowania

w pomieszczeniach okien nie otwieranych i drzwi samozamykających o odporności ogniowej co najmniej 30

min lub otwieranych okien i drzwi, z zachowaniem odległości równej co najmniej strefie zagrożenia wybuchem.

§ 49. Naziemne stacje gazowe powinny być ogrodzone, z tym że nie wymagają ogrodzenia stacje gazowe o ciśnieniu wejściowym nie przekraczającym

0,4 MPa i o strumieniu objętości paliwa gazowego do

1600 m 3/h.

§ 50. 1. Rurociągi stacji gazowej oraz przewody wejściowe i wyjściowe stacji gazowej powinny być wyko-

nane z rur stalowych.

2. Armatura zamontowana w stacjach gazowych

powinna mieć wytrzymałość mechaniczną oraz konstrukcję umożliwiającą przenoszenie maksymalnych ciśnień i naprężeń mogących wystąpić w gazociągach.

3. Dopuszcza się stosowanie w stacjach gazowych

armatury z korpusami z żeliwa sferoidalnego lub ciągli ­

wego w miejscach, w których c i śnienie nominalne nie

powinno przekraczać 1,6 MPa.

-

3023-

§ 51. Połączenia spawane w stacjach gazowych,

z wyjątkiem stacji, o kt órych mowa w § 26 ust. 5, powinny być sprawdzane metodą nie niszczącą.

§ 52. Poziom hałasu wywołany redukcją ciśnienia

gazu lub jego przepływem nie powinien przekraczać

wymagań określonych w Polskich Normach oraz w od-

Poz. 686

chowaniem zasad bezpieczeństwa, ochrony przeciwpożarowej i wymogów ochrony środowiska.

§ 58. Tłocznie gazu zabudowane w sieciach gazowych służące do przetłaczania paliwa gazowego mogą

być również stosowane do przetłaczania gazu na zło ­

żach gazu ziemnego i podziemnych zbiornikach gazu.

rębnych przepisach.

§ 53. 1. Obudowa i elementy stacji gazowej powin -

ny być wykonane z materiałów niepalnych według wymagań określonych w przepisach techniczno-budowlanych.

2. W pomieszczeniach zagrożonych wybuchem

powinna być wykonana z materiałów nie

iskrzących i nie gromadzących ładunków elektryczności

statycznej.

§ 59. Do sprężania paliwa gazowego mogą być stosowane sprężarki tłokowe lub wirowe wyposażone

w systemy regulacji wydajności.

§ 60. Sprężarki mogą być napędzane tłokowymi silnikami spalinowymi , turbinami gazowymi lub silnikami

elektrycznymi .

podłoga

§ 54. Stacja gazowa powinna być zabezpieczona

przed wyładowaniami i przepięciami elektrycznymi.

§ 61. 1. Technologiczne instalacje gazowe tłoczni

i orurowanie sprężarek powinny być wykonane zgodnie

z Polskimi Normami i odrębnymi przepisami.

2. Po stronie wejściowej i wyjściowej tłocznie i poszczególne sprężarki powinny być wyposażone w odcinki zaporowo-upustowe.

Rozdział 4

Punkty redukcyjne

§ 55. 1. Punkt redukcyjny powinien składać się z armatury zaporowej. reduktora, filtra przeciwpyłowego,

zaworu szybko zamykającego, wydmuchowego zaworu upustowego o przepustowości od 2% do 5% przepu stowości reduktora; reduktor, zawór szybko zamykający

i wydmuchowy zawór upustowy oraz filtr mogą być

konstrukcyjnie połączone.

2. W skład punktu redukcyjnego dodatkowo mogą

wchodz i ć manometry do pomiaru ciśnienia wejściowe­

go i wyjściowego oraz gazomierz do pomiaru strumienia objętości gazu.

§ 56. 1. Punkt redukcyjny powinien być instalowany

w szafce umieszczonej na zewnątrz budynku, w miejscu

zabezpieczonym przed dostępem osób niepowołanych

i uszkodzeniami mechanicznymi; nie może być instalowany w podcieniach, prześwitach i bramach.

2. Odległość punktu redukcyjnego od najbliższych

krawędzi drzwi, okna lub innego otworu budynku powinna wynosić co najmniej

1) 0,5 m dla punktów o strumieniu objętości paliwa gazowego do 10 m 3jh włącznie,

2) 1 m dla punktów o strumieniu objętości paliwa gazowego ponad 10 m 3j h.

3. Punkt redukcyjny może być instalowany łącznie

z kurkiem głównym, pod warunkiem zachowania wymagań określonych w ust. 1 i 2.

3. Armatura zaporowa odcinków zaporowo-upustowych tłoczni powinna być wyposażona w napędy sterowane automatycznie; po stronie ssącej i tłoczn ej sprę­

żarki w tym odcinku jedno urządzenie odcinające powinno mieć napęd ręczny.

4. Na orurowaniu gazowym każdej sprężarki po stronie tłocznej przed armaturą zaporową od strony sprę­

żarki powinna być zainstalowana armatura zaporowa

zwrotna .

5. Orurowanie gazowe sprężarki i armatura powin ny być dostosowane do maksymalnego ciśnienia roboczego po stronie tłocznej.

§ 62. 1. Sprężarki wirowe i ich orurowan ie gazowe

powinny być zabezpieczone przed powstawan iem zjawiska pompowania.

2. Sprężarki tłokowe i ich orurowanie gazowe powinny być zabezpieczone przed pulsacj ą c iśnienia gazu

i drganiami .

3. Orurowanie gazowe sprężark i powinno mieć

obieg umożliwiający jej odciążenie w okresach rozru chu i zatrzymywania, jak również opróżn i enie z gazu

w wypadkach awaryjnych.

§ 63. Rurociągi , w których mogą gromad z i ć się kon densaty i olej. powinny być wyposażone w ur z ądzenia

do ich odprowadzania.

§ 64. 1. Na wejściu do tłoczni gazu powinny być zamontowane filtry o przepustowości równej co najmniej

przepustowości tłoczni oraz co najmniej jeden filtr rezerwowy.

Rozdział 5

Tłocznie gazu

§ 57. Tłocznie gazu powinny być lokalizowane z za-

2. Filtry, w tym filtry siatkowe montowane na czas

rozruchu w przewodach wejściowych sprężarek, powinny być wyposażone w urządzenia do pomiaru spad ku ciśnienia .

-

3024 -

§ 65. W razie stosowania zbiorczych rur wydmuchowych należy stosować armatu rę zwrotną na każdej ru rze

wydmuchowej przed jej połączeniem z rurą zbiorczą.

§ 66. Rurociągi O zróżnicowanych ciśnieniach roboczych w miejscu ich połączenia powinny być wyposażo­

ne w armaturę zaporową i zabezpieczającą, uniemożli­

wiającą przekroczenie dopuszczalnego ciśnienia roboczego w rurociągu o niższym ciśnieniu .

§ 67.1. Armatura zapo rowa zamontowana wtechnologicznych instalacjach gazowych, w tym na wejściu

i wyjściu z tłoczni, z wyjątkiem armatury zaporowej z napędem ręcznym, o której mowa w § 61 ust. 3, powinna być

wyposażona dodatkowo w system zdalnego sterowania.

2. System zdalnego sterowania powinien być uruchamiany z dyspozytorni i pomieszczenia sprężarek

oraz współpracować z systemami zabezpieczenia tłocz­

ni i zdalnego sterowania ruchem tłoczni.

Poz. 686

2) dla gazu koksowniczego

a) przy przebywaniu pracowników obsługi w pomieszczeniu tłoczni do 8 godzin i objętościowej

zawartości 0,003% tlenku węgla w powietrzu na włączenie wentylacji awaryjnej,

b) przy przebywaniu pracowników obsługi w pomieszczeniu tłoczni do 30 minut i objętościowej

zawartości 0,008 % tlenku węgla w powietrzu na włączenie sygnalizacji alarmowej.

§ 73. 1. Otwory wentylacyjne dla wlotów powietrza

oraz czerpnie powietrza dla silników spalinowych turbin gazowych i silników elektrycznych o konstrukcji

przewietrzanej powinny być usytuowane poza strefami

zagrożenia wybuchem.

2. Elementy wentylacji mechanicznej nie

mogą

wpływać na działanie czujników urządzeń ostrzegają­

cych i sygnalizacyjnych.

3. Armatura zaporowa zamontowana na wejściu

i wyjściu z tłoczni powinna być usytuowana poza strefą

oddziaływania cieplnego w razie pożaru tłoczni.

§ 74. 1. W tłoczniach gazu bez stałej obsługi pomieszczenia sprężarek powinny być wyposażone w stałe urządzenia gaśnicze.

§ 68. W miejscach krzyżowania się rurociągów na-

ziemnych z ciągami komunikacji pieszej i ewakuacyjnymi powinny być wykonane przejścia bezkolizyjne .

2. Pomieszczenia sprężarek powinny być wyposażo­

ne w urządzenia sygnalizujące pożar, których działanie

jest sprzężone z

§ 69. Tłocznia powinna być wyposażona w instalację do przedmuchiwania i napełniania gazem obojęt­

nym orurowania i układu roboczego sprężarki .

§ 70. Pomiary parametrów technologicznych tłoczni

powinny być dokonywane przyrządami z odczytem lokalnym, zdalnym lub mieszanym, w zależności od wymagań eksploatacyjnych.

1) automatycznym uruchamianiem systemu gaśnicze­

go w tłoczniach bez stałej obsługi,

2) automatycznym zatrzymaniem sprężarek, odcię­

ciem dopływu gazu do tłoczni wraz z obniżeniem ciśnienia gazu w układzie technologicznym,

3) blokadą mechanicznej wentylacji awaryjnej .

§ 71. Na terenie tłoczni powinny być wyznaczone

wewnętrzne i zewnętrzne strefy zagrożenia wybuchem,

§ 75. Pomieszczenia sprężarek powinny być wypo-

a zainstalowane w nich urządzenia powinny spełniać

warunki dopuszczenia do pracy w tych strefach.

sażone w wyjścia na zewnątrz w ilości zależnej od dłu­

gości drogi dojścia, co najmniej jednak w dwa na każdej

kondygnacji.

§ 72 . 1. Pomieszczenia sprężarek gazu w tłoczni po-

winny być wyposażone w systemy wentylacji naturalnej

i mechanicznej awaryjnej, zapewniającej wymianę powietrza w ilości nie pozwalającej na przekroczenie wiel kości dolnej granicy wybuchowości podanych w ust. 2;

system awaryjnej wentylacji mechanicznej powinien

być sprzężony z automatycznym wykrywaczem gazu.

2. Automatyczny wykrywacz gazu powinien być nastawiony na następujące zakresy działania

1) dla gazu ziemnego

a) przy 25% dolnej granicy wybuchowości włączenie wentylacji awaryjnej,

na

b) przy 50% dolnej gran icy wybuchowości wyłączenie sprężarek z ruchu;

na

§ 76. W pomieszczeniach sprężarek kondygnacje

powinny być rozdzielone podestami ażurowymi.

§ 77 . Pomieszczenia sprężarekgazu powinny byćtak

wykonane, aby chronić obsługę i otoczenie od nadmiernego hałasu i drgań.

§ 78. Przewody odprowadzające gaz z uszczelnień

ruchowych sprężarek, armatury upustowej i zaworów

bezpieczeństwa zamontowanych wewnątrz pomieszczeń powinny być wyprowadzone na zewnątrz w sposób zapewniający bezpieczeństwo.

§ 79. 1. Fundament i posadowienie sprężarki powinny przejmować obciążenia dynamiczne i statyczne pochodzące od sprężarki i napędu oraz obciążenia pochodzące z orurowania gazowego sprężarki.

-

3025-

2. Fundamenty betonowe sprężarek powinny być

zabezpieczone przed infiltracją przecieków oleju .

§ 80. System uszczelniający sprężarki w irowej powinien być zaprojektowany na maksymalne ciśnienie tło ­

czenia i uniemożliwiać wypływ gazu we wszystkich stanach eksploatacyjnych.

§ 81. Spalinowe silniki gazowe do napędu sprężarek

powinny być wyposażone w

1) zawór na przewodzie doprowadzającym paliwo gazowe do silnika, zamykający się automatycznie

w razie stanu awaryjnego,

2) układ wylotowy spalin z silnika zapewniający bezpieczny ich wypływ po detonacji w układzie spalinowym,

3) przewód rurowy odpowietrzający skrzynię korbową silnika spalinowego, wyprowadzony na zewnątrz pomieszczenia i wyposażony w oddzielacz

oleju,

4) zawory wydmuchowe na skrzyni korbowej silnika

spalinowego zaopatrzone w zabezpieczenia przeciwogniowe.

§ 82. Sprężarka gazu powinna być wyposa ż ona

w urządzenia i instalacje zabezpieczające co najmniej

przed przekroczeniem

1) nadmiernego spadku ciśnienia ssania,

2) nadmiernego wzrostu ciśnienia tłoczenia,

3) dopuszczalnej różnicy ciśnień między ssaniem a tło­

czeniem.

§ 83. Zespoły sprężarek i ich napędów powinny być

wyposażone w oddzielne systemy zabezpieczające pa -

Poz. 686

2. Wtłoczniach z silnikami spalinowymi drugie zas ilanie w energię elektryczną może być zastąpione przez

agregat prądotwórczy włączany automatycznie.

§ 86. Pomieszczenia sprężarek i teren, na którym

znajduje się technologiczna instalacja gazowa, powin ny być wyposażone w oświetlenie awaryjne włączane

automatycznie po zaniku oświetlenia podstawowego

i być wykonane zgodnie z Polskimi Normami oraz odrębnymi przepisami.

§ 87. 1. Złącza spawane technologicznych instalacji

gazowych i orurowania gazowego sprężarek powinny

być poddane nie niszczącym badaniom radiograficznym lub ultradżwiękowym.

2. Wadliwość złączy spawanych badanych na całym

obwodzie rury radiograficznie lub ultradźwiękowo nie

powinna być w klasie wyźszej niż R21ub U2 według Polskich Norm.

§ 88. Technologiczne instalacje gazowe i orurowanie gazowe sprężarek powinny być poddane próbie wytrzymałości o ciśnieniu równym co najmniej 1,5 maksymalnego ciśnienia roboczego.

§ 89. Warunki wykonania i odbioru pozostałych

obiektów i instalacji tłoczni powinny być zgodne z Pol skimi Normami i odrębnymi przepisami.

Rozdział 6

Zmiany w przepisach obowiązujących i przepisy koń­

cowe

§ 90. W rozporządzeniu Ministra Przemysłu i Handlu

z dnia 31 sierpnia 1993 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracyw zakładach produkcji, przesyłania i rozprowadzania gazu (paliw gazowych) oraz prowad zących

roboty budowlano - montażowe sieci gazowych (Dz. U.

Nr 83, poz. 392 i Nr 115, poz. 513) wprowadza się nastę­

pujące zmiany

rametry ich pracy.

§ 84. Obiekty tłoczni powinny być wyposażone

w urządzenia

1) ochrony odgromowej oraz systemy wyrównujące

potencjały elektryczne w rurociągach,

2)

ograniczające emisję

do powietrza szkodliwych

związków chemicznych zawartych w spal inach do

wartości określonych Polskimi Normami oraz odrębnymi przepisami

oraz

3) instalacje pozwalające na prowadzenie gospodarki

olejowej, wodnej i ściekowej w sposób zgodny

z obowiązującymi przepisami ochrony środowiska.

§ 85. 1. Tłocznia gazu powinna być co najmniej dwustronnie zasilana w energię elektryczną z n i ezależnych

linii energetycznych z przełącznikiem automatycznym

zasilania przy zaniku napięcia na jednej z linii.

1) w § 87 w ust. 2 skreśla się wyrazy "Zbiorniki robocze

środka nawaniającego powinny znajdować się poza obrębem budynku stacji gazowej.",

2) § 88 otrzymuje brzmienie

,,§ 88. Pomieszczenia nawanialni powinny być wyposażone w wentylację grawitacyjną, a w nawanialniach ze stałą obsługą - dodatkowo

w wentylację mechaniczną awaryjną·"

§ 91. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do

gazociągów,

stacji gazowych, punktów redukcyjnych

i tłoczni wybudowanych przed dniem wejścia w życie

rozporządzenia, a także gazociągów, stacji gazowych,

punktów redukcyjnych i tłoczni, dla których przed tym

dniem wydano pozwolenie na budowę.

§ 92. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14

dni od dnia ogłoszenia.

Minister Przemysłu i Handlu: K. Ścierski

-

3026-

Poz. 686

Nr 139

Warszawa, dnia 7 grudnia 1995r.

TREŚĆ

Poz.

ROZPORZĄDZENIE

686 -

Ministra Prz em ysłu i Handlu z dnia 14 listopada 1995 r. w sprawie warunkówtechnicznych,

jakim powinny odpowiadać sieci gazowe .

3017

686

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA PRZEMYSŁU I HANDLU

z dnia 14 listopada 1995 r.

w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe.

Na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca

1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414) za rządza się, co następuje

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Załączniki do rozporządzenia Ministra Przemysłu

i Handlu z dnia 14 listopada 1995 r. (poz. 686)

Załącznik nr 1

ODLEGŁOŚCI PODSTAWOWE OD OBIEKTÓW TERENOWYCH DLA GAZOCIĄGÓW UKŁADANYCH W ZIEMI

O CiŚNIENIU GAZU NIE WIĘKSZYM NiŻ 0,4 MPa*)

Odległość

Obrys obiektu terenowego

Rodzaje obiektów terenowych

Lp.

podstawowa

gazociągów

[m]

4

3

2

1

1,5

rzut obiektu w poziomie terenu

1

budynki

2

tory kolejowe

i drugorzędne

3

tory kolejowe znaczenia miejscowego

dla torów ułożonych

1) w poziomie terenu - skrajna szyna toru,

2) w wykopie - górna krawędź wykopu,

3) na nasypie - podstawa nasypu

3,0

4

tory tramwajowe

skrajna szyna toru

1,0

5

przewody kanalizacyjne, kanały sieci cieplnej,

wodociągi, kanalizacja kablowa i inne kanały

skrajnia rury, kanału lub studni

1,5

magistralne

pierwszo-

5,0

mające połączenie z pomieszczeniami dla ludzi

i zwierząt

6

przewody kanalizacyjne, kanały sieci cieplnej,

wodociągi, kanalizacja kablowa i inne kanały

nie mające połączenia z pomieszczeniami dla

ludzi i zwierząt

skrajnia rury, kanału lub studni

1,0

7

kable ziemne elektroenergetyczne o napięciu

-do 15 kV

skrajnia kabla

0,5

-

powyżej 15 kV

1,0

8

słupy linii elektroenergetycznych o napięciu

do 1 kV, telekomunikacyjnych i trakcyjnych

tramwajowych oraz inne podpory

rzut fundamentu słupa, podpory

9

napowietrzna

rzut poziomy skrajnego przewodu

elektroenergetycznych

linia

elektroenergetyczna

o

napięciu

0,5

linii

0,5

-do 1 kV

10

11

-

powyżej 1 kV do 30 kV

4,0

-

powyźej 30 kV do 110 kV

8,0

-

powyżej 110 kV

15,0

stacje transformatorów elektroenergetycznych o napięciu

-do 15 kV, zasilane liniami napowietrznymi

-

do 15 kV, zasilane kablami

-

powyżej 15 kV

drzewa

od obrysu zewnętrznego uziemienia stacji

4,0

5,0

od zewnętrznego ogrodzenia stacji

10,0

od skrajni pnia drzewa

1,5

*) Dopuszczalne zmniejszenie odległości podstawowych pomiędzy gazociągiem i telekomunikacyjną kanalizacją kablową

określają odrębne przepisy.

-

3027 -

Poz. 686