Ustawa z dnia 21 lipca 1995 r. o zmianie ustaw: o urzędzie Ministra Spraw Wewnętrznych, o Policji, o Urzędzie Ochrony Państwa, o Straży Granicznej oraz niektórych innych ustaw.

W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o urzędzie Ministra Spraw Wewnętrznych

(Dz. U. Nr 30, poz. 181) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister Spraw Wewnętrznych wykonuje swoje uprawnienie naczelnego organu administracji

państwowej w stosunku do właściwych terenowych organów rządowej administracji ogólnej

w dziedzinie spraw społeczno-administracyjnych określonych w odrębnych ustawach oraz

w stosunku do organów samorządu terytorialnego - w zakresie zleconych im zadań z tej

dziedziny.

”

;

2)

w art. 2 w ust. 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

podejmowanie rozstrzygnięć w zakresie powierzania Policji, Urzędowi Ochrony Państwa

i Straży Granicznej zadań w dziedzinie ochrony bezpieczeństwa oraz bezpieczeństwa

i porządku publicznego określonych w odrębnych ustawach w razie wątpliwości dotyczących

ich właściwości rzeczowej, z wyjątkiem czynności dochodzeniowo-śledczych,

”

;

3)

w art. 6 wyrazy „, wywiad i kontrwywiad” zastępuje się wyrazami „i Wojskowe Służby Informacyjne”;

4)

w art. 7 w ust. 2 po wyrazie „Policji” wyraz „oraz” zastępuje się przecinkiem, na końcu zdania skreśla się kropkę i dodaje wyrazy „oraz w art. 9a ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. Nr

78, poz. 462, z 1991 r. Nr 94, poz. 422, z 1992 r. Nr 54, poz. 254, z 1993 r. Nr 12,

poz. 52, z 1994 r. Nr 53, poz. 214 oraz z 1995 r. Nr 4, poz. 17, Nr 34, poz. 163 i

Nr 104, poz. 515).”;

5)

po art. 7 dodaje się art. 7a w brzmieniu

„

Art. 7a.

W razie odmowy zwolnienia pracownika, funkcjonariusza, żołnierza resortu spraw wewnętrznych

lub osoby udzielającej im pomocy w wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych

od obowiązku zachowania tajemnicy państwowej albo odmowy zezwolenia na udostępnienie

dokumentów lub materiałów objętych tajemnicą państwową, pomimo żądania prokuratora

lub sądu, zgłoszonego w związku z postępowaniem karnym o przestępstwo wymienione w

art. 109 Kodeksu karnego lub o zbrodnię godzącą w życie ludzkie albo o występek przeciwko życiu i zdrowiu,

gdy jego następstwem była śmierć człowieka, Minister Spraw Wewnętrznych przedstawia

żądane dokumenty i materiały oraz wyjaśnienie Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego.

Jeżeli Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego stwierdzi, że uwzględnienie żądania prokuratora

lub sądu jest konieczne dla prawidłowości postępowania karnego, Minister Spraw Wewnętrznych

jest obowiązany zwolnić od zachowania tajemnicy lub udostępnić dokumenty i materiały

objęte tajemnicą.

”

;

6)

użyte w art. 2 w ust. 1 w pkt 1, w art. 2 w ust. 4, w art. 3 w ust. 3, w art. 6 i

w art. 8 w ust. 3 w różnych przypadkach wyrazy „Straży Pożarnej” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „Państwowej Straży Pożarnej”.

W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. Nr 30, poz. 179, z 1991 r. Nr 94, poz. 422 i Nr 107, poz. 461, z 1992 r. Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 53, poz. 214 oraz z 1995 r. Nr 4, poz. 17 i Nr 34, poz. 163) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Tworzy się Policję jako umundurowaną i uzbrojoną formację służącą społeczeństwu i

przeznaczoną do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz do utrzymywania bezpieczeństwa i

porządku publicznego.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Nazwa „Policja” przysługuje wyłącznie formacji, o której mowa w ust. 1.

”

,

c)

w ust. 2

-

w pkt 1 wyraz „obywateli” zastępuje się wyrazem „ludzi”,

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

ochrona bezpieczeństwa i porządku publicznego, w tym zapewnienie spokoju w miejscach

publicznych oraz w środkach publicznego transportu i komunikacji, w ruchu drogowym

i na wodach przeznaczonych do powszechnego korzystania,

”

-

w pkt 3 skreśla się wyrazy „zainteresowanymi”,

-

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

nadzór nad strażami gminnymi (miejskimi) tworzonymi na podstawie ustawy oraz nad specjalistycznymi

uzbrojonymi formacjami ochronnymi w zakresie określonym w odrębnych przepisach,

”

;

2)

w art. 3 wyrazy „Organy terenowej administracji państwowej” zastępuje się wyrazami „Terenowe organy rządowej administracji ogólnej”;

3)

art. 4 otrzymuje brzmienie

„

Art. 4.

1.

Policja składa się z następujących rodzajów służb: kryminalnej, prewencyjnej oraz

wspomagającej działalność Policji w zakresie organizacyjnym, logistycznym i technicznym.

2.

W skład Policji wchodzi policja sądowa. Szczegółowy zakres zadań i zasady organizacji

policji sądowej określa w drodze rozporządzenia, Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu

z Ministrem Sprawiedliwości.

3.

W skład Policji wchodzą również

1)

Wyższa Szkoła Policji, ośrodki szkolenia i szkoły policyjne,

2)

wyodrębnione oddziały prewencji i pododdziały antyterrorystyczne.

4.

Komendant Główny Policji, za zgodą Ministra Spraw Wewnętrznych, może powoływać, w

uzasadnionych przypadkach, inne niż wymienione w ust. 1 rodzaje służb, określając

ich właściwość terytorialną, organizację i zakres działania.

”

;

4)

po art. 4 dodaje się art. 4a w brzmieniu

„

Art. 4a.

Pracownicy na stanowiskach administracyjnych, technicznych i gospodarczych w komendach

i komisariatach Policji, z wyjątkiem stanowisk określonych przez Komendanta Głównego

Policji, są zatrudniani na zasadach określonych w przepisach o pracownikach urzędów

państwowych.

”

;

5)

art. 5-7 otrzymują brzmienie

„

Art. 5.

1.

Centralnym organem administracji państwowej, właściwym w sprawach ochrony bezpieczeństwa

ludzi oraz utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego, jest Komendant Główny

Policji podległy Ministrowi Spraw Wewnętrznych.

2.

Komendant Główny Policji jest przełożonym wszystkich funkcjonariuszy Policji, zwanych

dalej „policjantami”.

3.

Komendanta Głównego Policji powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek Ministra

Spraw Wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Politycznego Komitetu Doradczego przy Ministrze

Spraw Wewnętrznych.

4.

Zastępcę Komendanta Głównego Policji powołuje i odwołuje Minister Spraw Wewnętrznych

na wniosek Komendanta Głównego Policji.

5.

W razie zwolnienia stanowiska Komendanta Głównego Policji, Minister Spraw Wewnętrznych,

do czasu powołania nowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków Komendanta Głównego

Policji, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, jednemu z jego zastępców.

6.

W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez Komendanta Głównego Policji,

Minister Spraw Wewnętrznych, do czasu ustania przeszkody w sprawowaniu tej funkcji

przez dotychczasowego komendanta, jednak na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy, powierza

pełnienie obowiązków Komendanta Głównego Policji jednemu z jego zastępców.

Art. 6.

1.

Terenowymi organami Policji są

1)

komendanci wojewódzcy Policji,

2)

komendanci rejonowi Policji,

3)

komendanci komisariatów Policji.

2.

Komendantów wojewódzkich Policji powołuje i odwołuje Minister Spraw Wewnętrznych na

wniosek Komendanta Głównego Policji, po zasięgnięciu opinii wojewody oraz sejmiku

samorządowego właściwego dla danego województwa.

3.

W razie zwolnienia stanowiska komendanta wojewódzkiego Policji, Minister Spraw Wewnętrznych,

do czasu powołania nowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków komendanta wojewódzkiego

Policji, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, jednemu z jego zastępców.

4.

W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez komendanta wojewódzkiego Policji,

Minister Spraw Wewnętrznych, do czasu ustania przeszkody w sprawowaniu tej funkcji

przez dotychczasowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków komendanta wojewódzkiego

Policji jednemu z jego zastępców.

5.

Komendantów rejonowych Policji powołuje i odwołuje Komendant Główny Policji na wniosek

komendanta wojewódzkiego, po zasięgnięciu opinii wojewody oraz sejmiku samorządowego

właściwego dla danego województwa.

6.

W razie zwolnienia stanowiska komendanta rejonowego Policji, Komendant Główny Policji,

do czasu powołania nowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków komendanta rejonowego

Policji, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, jednemu z jego zastępców.

7.

W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez komendanta rejonowego Policji,

Komendant Główny Policji, do czasu ustania przeszkody w sprawowaniu tej funkcji przez

dotychczasowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków komendanta rejonowego Policji

jednemu z jego zastępców.

8.

Komendantów komisariatów Policji powołuje i odwołuje komendant wojewódzki Policji

na wniosek komendanta rejonowego Policji, po zasięgnięciu opinii właściwych rad gmin.

9.

W razie zwolnienia stanowiska komendanta komisariatu, komendant wojewódzki Policji,

do czasu powołania nowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków komendanta komisariatu,

na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, jednemu z jego zastępców, a w razie braku zastępców,

innemu policjantowi.

10.

W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez komendantów komisariatu, komendant

wojewódzki Policji, do czasu ustania przeszkody w sprawowaniu tej funkcji przez dotychczasowego

komendanta, powierza pełnienie obowiązków komendanta komisariatu jednemu z jego zastępców,

a w razie braku zastępców, innemu policjantowi.

11.

Komendanci wojewódzcy i rejonowi Policji są przełożonymi wszystkich policjantów na

terenie swojego działania.

12.

Komendant Główny Policji oraz komendanci wojewódzcy i rejonowi Policji wykonują swoje

zadania przy pomocy podległych im urzędów, zwanych „komendami”, a komendanci komisariatów

- przy pomocy podległych im komisariatów.

Art. 7.

1.

Komendant Główny Policji określa

1)

organizację i zakres działania komend, komisariatów i innych jednostek organizacyjnych

Policji,

2)

metody i formy wykonywania zadań przez poszczególne służby policyjne, w zakresie nie

objętym innymi przepisami wydanymi na podstawie ustawy,

3)

właściwość terytorialną komend rejonowych Policji,

4)

szczegółowe zasady szkolenia policjantów,

5)

szczegółowe zasady szkolenia zwierząt wykorzystywanych do realizacji zadań Policji,

a także normy ich wyżywienia,

6)

szczegółowe warunki bezpieczeństwa i higieny służby, po konsultacji z Państwową Inspekcją

Pracy.

2.

Komendant wojewódzki Policji określa właściwość terytorialną komisariatów Policji

na terenie swojego działania.

3.

Komendant Główny Policji może tworzyć ośrodki szkolenia i szkoły policyjne oraz określa

ich programy nauczania.

”

;

6)

w art. 8

a)

w ust. 1 wyrazy „Komendant Główny Policji” zastępuje się wyrazami „Komendant wojewódzki Policji po uzgodnieniu z Komendantem Głównym Policji”,

b)

w ust. 2 wyraz „mianuje” zastępuje się wyrazem „powołuje”,

c)

ust. 3 skreśla się;

7)

skreśla się art. 9;

8)

art. 10 i 11 otrzymują brzmienie

„

Art. 10.

1.

Komendanci Policji składają roczne sprawozdania ze swojej działalności, a także informacje

o stanie porządku i bezpieczeństwa publicznego właściwym wojewodom, sejmikom samorządowym

i radom gmin. W razie zagrożenia bezpieczeństwa publicznego lub niebezpiecznego zakłócenia

porządku publicznego, sprawozdania i informacje składa się tym organom niezwłocznie

na każde ich żądanie.

2.

W zakresie wykrywania przestępstw i ścigania ich sprawców sprawozdania i informacje,

o których mowa w ust. 1, mogą być przekazywane wyłącznie sądom i prokuratorom, na

ich żądanie.

Art. 11.

Właściwe organy Policji, na żądanie wojewody, wójta lub burmistrza (prezydenta) miasta,

są obowiązane do przywrócenia stanu zgodnego z porządkiem prawnym lub podjęcia działań

zapobiegających naruszaniu prawa.

”

;

9)

w art. 12 dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

wzór i tryb nadawania sztandaru jednostkom organizacyjnym Policji.

”

;

10)

w art. 13

a)

w ust. 1 skreśla się wyraz „lokalnej”,

b)

w ust. 2 skreśla się wyrazy „z rozdziałem na poszczególne korpusy”;

11)

po art. 13 dodaje się art. 13a i 13b w brzmieniu

„

Art. 13a.

1.

Środki finansowe w wysokości 20% wpływów uzyskanych przez Skarb Państwa tytułem przepadku

rzeczy pochodzących z ujawnionych przez Policję przestępstw przeciwko mieniu, gospodarczych

i skarbowych przeznacza się na usprawnienie funkcjonowania Policji i nagrody dla policjantów,

którzy przyczynili się bezpośrednio do ujawnienia tych przestępstw.

2.

Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Finansów i Ministrem Sprawiedliwości,

określi, w drodze rozporządzenia, tryb gospodarowania środkami, o których mowa w ust.

1, oraz zasady przyznawania nagród wymienionych w ust. 1.

Art. 13b.

Dzień 24 lipca ustanawia się Świętem Policji.

”

;

12)

w art. 14

a)

w ust. 1 skreśla się zdanie drugie,

b)

w ust. 3 wyraz „obywateli” zastępuje się wyrazem „ludzkiej”,

c)

dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu

„

4.

Policja może, w zakresie koniecznym do wykonywania jej ustawowych zadań, korzystać

z informacji o osobie, uzyskanych przez Urząd Ochrony Państwa i Straż Graniczną w

czasie wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych.

5.

Minister Spraw Wewnętrznych określi zakres, warunki i tryb przekazywania Policji informacji

o osobie, uzyskanych przez Urząd Ochrony Państwa i Straż Graniczną w czasie wykonywania

czynności operacyjno-rozpoznawczych.

”

;

13)

w art. 15

a)

w ust. 1

-

po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

zatrzymywania osób pozbawionych wolności, które na podstawie zezwolenia właściwego

organu opuściły areszt śledczy albo zakład karny i w wyznaczonym terminie nie powróciły

do niego,

”

-

pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, organów administracji rządowej

i samorządu terytorialnego oraz jednostek gospodarczych prowadzących działalność w

zakresie użyteczności publicznej; wymienione instytucje, organy i jednostki obowiązane

są, w zakresie swojego działania, do udzielenia tej pomocy, w zakresie obowiązujących

przepisów prawa,

”

-

dodaje się pkt 7 w brzmieniu

„

7)

zwracania się o niezbędną pomoc do innych jednostek gospodarczych i organizacji społecznych,

jak również zwracania się w nagłych wypadkach do każdej osoby o udzielenie doraźnej

pomocy, w ramach obowiązujących przepisów prawa.

”

,

b)

w ust. 8 wyrazy „ust. 1 pkt 1, 3, 5 i 6” zastępuje się wyrazami „ust. 1 pkt 1, 2a, 3 i 5-7”,

c)

dodaje się ust. 9 i 10 w brzmieniu

„

9.

Minister Spraw Wewnętrznych oraz Minister Zdrowia i Opieki Społecznej określą tryb

przeprowadzania badań lekarskich, o których mowa w ust. 5.

10.

Minister Spraw Wewnętrznych określa warunki, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia

w jednostkach organizacyjnych Policji, przeznaczone dla osób zatrzymanych.

”

;

14)

w art. 16

a)

w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

pociski niepenetracyjne, miotane z broni palnej.

”

,

b)

skreśla się ust. 3;

15)

w art. 17 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Jeżeli środki przymusu bezpośredniego, wymienione w art. 16 ust. 1, okazały się niewystarczające

lub ich użycie, ze względu na okoliczności danego zdarzenia, nie jest możliwe, policjant

ma prawo użycia broni palnej wyłącznie

1)

w celu odparcia bezpośredniego i bezprawnego zamachu na życie, zdrowie lub wolność

policjanta lub innej osoby oraz w celu przeciwdziałania czynnościom zmierzającym bezpośrednio

do takiego zamachu,

2)

przeciwko osobie nie podporządkowującej się wezwaniu do natychmiastowego porzucenia

broni lub innego niebezpiecznego narzędzia, którego użycie zagrozić może życiu, zdrowiu

lub wolności policjanta albo innej osoby,

3)

przeciwko osobie, która usiłuje bezprawnie, przemocą odebrać broń palną policjantowi

lub innej osobie uprawnionej do posiadania broni palnej,

4)

w celu odparcia niebezpiecznego bezpośredniego, gwałtownego zamachu na obiekty i urządzenia

ważne dla bezpieczeństwa lub obronności państwa, na siedziby naczelnych organów władzy,

naczelnych i centralnych organów administracji państwowej albo wymiaru sprawiedliwości,

na obiekty gospodarki lub kultury narodowej oraz na przedstawicielstwa dyplomatyczne

i urzędy konsularne państw obcych albo organizacji międzynarodowych, a także na obiekty

dozorowane przez uzbrojoną formację ochronną utworzoną na podstawie odrębnych przepisów,

5)

w celu odparcia zamachu na mienie, stwarzającego jednocześnie bezpośrednie zagrożenie

dla życia, zdrowia lub wolności człowieka,

6)

w bezpośrednim pościgu za osobą, wobec której użycie broni było dopuszczalne w przypadkach

określonych w pkt 1-3 i 5, albo za osobą, wobec której istnieje uzasadnione podejrzenie

popełnienia zabójstwa, zamachu terrorystycznego, uprowadzenia osoby w celu wymuszenia

okupu lub określonego zachowania, rozboju, kradzieży rozbójniczej, wymuszenia rozbójniczego,

umyślnego ciężkiego uszkodzenia ciała, zgwałcenia, podpalenia lub umyślnego sprowadzenia

w inny sposób niebezpieczeństwa powszechnego dla życia albo zdrowia,

7)

w celu ujęcia osoby, o której mowa w pkt 6, jeśli schroniła się ona w miejscu trudno

dostępnym, a z okoliczności towarzyszących wynika, że może użyć broni palnej lub innego

niebezpiecznego narzędzia, którego użycie zagrozić może życiu lub zdrowiu,

8)

w celu odparcia gwałtownego, bezpośredniego i bezprawnego zamachu na konwój ochraniający

osoby, dokumenty zawierające wiadomości stanowiące tajemnicę państwową, pieniądze

albo inne przedmioty wartościowe,

9)

w celu ujęcia lub udaremnienia ucieczki osoby zatrzymanej, tymczasowo aresztowanej

lub odbywającej karę pozbawienia wolności, jeśli

a)

ucieczka osoby pozbawionej wolności stwarza zagrożenie dla życia albo zdrowia ludzkiego,

b)

istnieje uzasadnione podejrzenie, że osoba pozbawiona wolności może użyć broni palnej,

materiałów wybuchowych lub niebezpiecznego narzędzia,

c)

pozbawienie wolności nastąpiło w związku z uzasadnionym podejrzeniem lub stwierdzeniem

popełnienia przestępstw, o których mowa w pkt 6.

”

;

16)

w art. 18 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

bezpośredniego zagrożenia obiektów lub urządzeń, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt

4,

”

;

17)

art. 19 otrzymuje brzmienie

„

Art. 19.

1.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych, w zakresie nie objętym przepisami

Kodeksu postępowania karnego, podejmowanych przez Policję w celu zapobieżenia lub

wykrycia przestępstw umyślnych, ściganych z oskarżenia publicznego

1)

przeciwko życiu,

2)

spowodowania ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia,

3)

pozbawienia człowieka wolności w celu wymuszenia okupu lub zachowania określonego

w art. 211 Kodeksu karnego,

4)

przeciwko bezpieczeństwu powszechnemu, określonych w art. 136 § 1, art. 138 § 1 i art. 140 § 1 Kodeksu karnego, a także przygotowania do przestępstw określonych w tych przepisach,

5)

nielegalnego wytwarzania, posiadania lub obrotu bronią, amunicją, materiałami wybuchowymi,

środkami odurzającymi lub psychotropowymi oraz materiałami jądrowymi i promieniotwórczymi,

6)

gospodarczych, powodujących znaczną szkodę majątkową, przeciwko mieniu znacznej wartości

lub skarbowych, polegających na uszczupleniu podatku lub innej należności Skarbu Państwa

w znacznej wartości,

7)

przyjmowania lub wręczania korzyści majątkowej w wielkich rozmiarach w związku z pełnioną

funkcją publiczną lub związaną ze szczególną odpowiedzialnością,

8)

podrabiania, przerabiania pieniędzy i papierów wartościowych oraz puszczania ich w

obieg,

9)

określonych w art. 276 Kodeksu karnego,

10)

ściganych na mocy umów i porozumień międzynarodowych

- Minister Spraw Wewnętrznych, po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego,

może zarządzić, na czas określony, kontrolę korespondencji, a także stosowanie środków

technicznych umożliwiających uzyskiwanie w sposób tajny informacji oraz utrwalanie

dowodów. Minister Spraw Wewnętrznych bieżąco informuje Prokuratora Generalnego o przeprowadzanych

czynnościach oraz o ich wyniku.

2.

W przypadkach nie cierpiących zwłoki, gdy mogłoby to spowodować utratę informacji

lub zatarcie dowodów przestępstwa, Minister Spraw Wewnętrznych może, na czas określony,

zarządzić kontrolę korespondencji lub stosowanie środków technicznych, o których mowa

w ust. 1, jednocześnie zwracając się do Prokuratora Generalnego o wyrażenie na to

zgody.

3.

W razie niewyrażenia przez Prokuratora Generalnego w ciągu 24 godzin zgody, o której

mowa w ust. 2, Minister Spraw Wewnętrznych nakazuje natychmiastowe wstrzymanie kontroli

korespondencji lub stosowania środków technicznych oraz zarządza protokolarne, komisyjne

zniszczenie zgromadzonych w ten sposób materiałów.

4.

Czynności określone w ust. 1 i 2 mogą być podjęte tylko wówczas, gdy inne środki okazały

się bezskuteczne albo zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, że będą nieskuteczne lub

nieprzydatne do wykrycia przestępstwa, ujawnienia jego sprawców i ujawnienia oraz

zabezpieczenia dowodów.

5.

W przypadku potwierdzenia informacji o przestępstwie określonym w ust. 1, Minister

Spraw Wewnętrznych przekazuje Prokuratorowi Generalnemu materiały uzyskane w wyniku

czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, z wnioskiem o wszczęcie postępowania karnego.

6.

Materiały uzyskane w wyniku czynności, o których mowa w ust. 1, które nie stanowią

informacji potwierdzających zaistnienie przestępstwa, podlegają niezwłocznemu, protokolarnemu,

komisyjnemu zniszczeniu.

7.

Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości i Ministrem

Łączności, określa sposób przeprowadzania i dokumentowania czynności oraz rodzaje

środków technicznych, o których mowa w ust. 1 i 2.

”

;

18)

po art. 19 dodaje się art. 19a i 19b w brzmieniu

„

Art. 19a.

1.

W sprawach o przestępstwa umyślne

1)

pozbawienia człowieka wolności w celu wymuszenia okupu lub zachowania określonego

w art. 211 Kodeksu karnego,

2)

przeciwko bezpieczeństwu powszechnemu, określone w art. 136 § 1, art. 138 § 1 i art. 140 § 1 Kodeksu karnego, a także przygotowania do przestępstw określonych w tych przepisach,

3)

nielegalnego wytwarzania, posiadania lub obrotu bronią, amunicją, materiałami wybuchowymi,

środkami odurzającymi lub psychotropowymi oraz materiałami jądrowymi i promieniotwórczymi,

4)

gospodarcze, powodujące znaczną szkodę majątkową, przeciwko mieniu znacznej wartości

lub skarbowe, polegające na uszczupleniu podatku lub innej należności Skarbu Państwa

w znacznej wartości,

5)

przyjmowania lub wręczania korzyści majątkowej w wielkich rozmiarach w związku z pełnioną

funkcją publiczną lub związaną ze szczególną odpowiedzialnością,

6)

podrabiania, przerabiania pieniędzy i papierów wartościowych oraz puszczania ich w

obieg,

7)

określone w art. 276 Kodeksu karnego

- czynności operacyjno-rozpoznawcze zmierzające do sprawdzenia uzyskanych wcześniej,

wiarygodnych informacji o przestępstwie oraz wykrycia sprawców i uzyskania dowodów

mogą polegać na dokonaniu w sposób niejawny nabycia lub przejęcia przedmiotów pochodzących

z przestępstwa, ulegających przepadkowi, albo których wytwarzanie, posiadanie, przewożenie

lub którymi obrót są zabronione, a także przyjęciu lub wręczeniu korzyści majątkowej.

2.

Minister Spraw Wewnętrznych bieżąco informuje Prokuratora Generalnego o przeprowadzanych

czynnościach oraz o ich wyniku.

3.

W czasie wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1, mogą być stosowane kontrola

korespondencji i środki techniczne na zasadach określonych w art. 19.

4.

Czynności określone w ust. 1 nie mogą polegać na kierowaniu działaniami wyczerpującymi

znamiona czynu zabronionego ustawą. W odniesieniu do czynów dotyczących przyjęcia

lub wręczenia korzyści majątkowej nie mogą również polegać na nakłanianiu do udzielenia

lub przyjęcia takiej korzyści.

5.

Przepisy art. 19 ust. 2-6 stosuje się odpowiednio.

6.

Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, określi sposób

przeprowadzania i dokumentowania czynności, o których mowa w ust. 1.

Art. 19b.

1.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych, podejmowanych w celu udokumentowania

przestępstw określonych w art. 19 ust. 1 pkt 5, 6, 8 i 10 albo w celu ustalenia tożsamości

osób uczestniczących w tych przestępstwach lub przejęcia przedmiotów przestępstwa,

Minister Spraw Wewnętrznych może przed wszczęciem postępowania karnego zarządzić niejawne

nadzorowanie przemieszczania, przechowywania i obrotu przedmiotami przestępstwa, jeżeli

nie stworzy to zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego.

2.

O wydanym w trybie ust. 1 zarządzeniu należy niezwłocznie poinformować Prokuratora

Generalnego, którego także informuje się o przebiegu i wynikach podjętych czynności.

Prokurator Generalny może nakazać zaniechanie tych czynności.

3.

Stosownie do zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, organy i instytucje państwowe są

obowiązane dopuścić do dalszego przewozu przesyłki zawierające przedmioty przestępstwa

w stanie nienaruszonym lub po ich usunięciu, albo zastąpieniu w całości lub w części.

4.

Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, określi sposób

przeprowadzania i dokumentowania czynności, o których mowa w ust. 1.

”

;

19)

w art. 20

a)

skreśla się wyrazy „ust. 1”,

b)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,

c)

dodaje się ust. 2 i 3 w brzmieniu

„

2.

Policja może pobierać, gromadzić i wykorzystywać w celach wykrywczych i identyfikacyjnych

odciski linii papilarnych, zdjęcia oraz inne dane o osobach podejrzanych o popełnienie

przestępstw umyślnych, ściganych z oskarżenia publicznego, a także o osobach o nie

ustalonej tożsamości lub usiłujących ukryć swoją tożsamość.

3.

Komendant Główny Policji określa sposób prowadzenia zbiorów danych identyfikacyjnych,

o których mowa w ust. 2.

”

;

20)

po art. 20 dodaje się art. 20a i 20b w brzmieniu

„

Art. 20a.

1.

W związku z wykonywaniem zadań wymienionych w art. 1 ust. 2 Policja zapewnia ochronę

form i metod realizacji zadań, informacji oraz własnych obiektów i danych identyfikujących

policjantów.

2.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych policjanci mogą posługiwać się

dokumentami, które uniemożliwiają ustalenie danych identyfikujących policjanta oraz

środków, którymi posługuje się przy wykonywaniu zadań służbowych.

3.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach przepis ust. 2 może mieć zastosowanie do osób,

o których mowa w art. 22 ust. 1.

4.

Minister Spraw Wewnętrznych określi szczegółowe zasady i tryb wydawania, posługiwania

się, a także przechowywania dokumentów, o których mowa w ust. 2.

Art. 20b.

Udzielenie informacji o szczegółowych formach, zasadach i organizacji czynności operacyjno-rozpoznawczych,

a także o prowadzonych czynnościach oraz o stosowanych środkach i metodach ich realizacji

może nastąpić wyłącznie w przypadku, gdy istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia

przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego w związku z wykonywaniem tych czynności.

W takim przypadku udzielenie informacji następuje w trybie określonym w art. 7a ustawy

o urzędzie Ministra Spraw Wewnętrznych.

”

;

21)

w art. 21

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Udzielanie informacji o osobie, uzyskanych w czasie wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych

oraz w trybie, o którym mowa w art. 14 ust. 4, dozwolone jest wyłącznie na żądanie

sądu lub prokuratora, a wykorzystanie tych informacji może nastąpić tylko w celu ścigania

karnego.

”

,

b)

w ust. 2 po wyrazach „określonemu organowi” dodaje się wyrazy „albo obowiązek taki wynika z umów lub porozumień międzynarodowych.”;

22)

w art. 22

a)

w ust. 1 wyraz „obywateli” zastępuje się wyrazem „osób” oraz dodaje się zdanie w brzmieniu: „Zabronione jest ujawnianie danych o osobie udzielającej pomocy Policji, w zakresie

czynności operacyjno-rozpoznawczych.”,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Ujawnienie danych o osobie, o której mowa w ust. 1, może nastąpić jedynie w przypadkach

i trybie określonych w art. 7a ustawy o urzędzie Ministra Spraw Wewnętrznych.

1b.

Dane o osobie, o której mowa w ust. 1, mogą być ujawnione na żądanie prokuratora,

także w razie uzasadnionego podejrzenia popełnienia przez tę osobę przestępstwa ściganego

z oskarżenia publicznego w związku z wykonywaniem czynności operacyjno-rozpoznawczych;

ujawnienie tych danych następuje w trybie określonym w art. 7a ustawy o urzędzie Ministra

Spraw Wewnętrznych.

”

,

c)

w ust. 2 wyraz „obywatelom” zastępuje się wyrazem „osobom”;

23)

po rozdziale 3 dodaje się rozdział 3a w brzmieniu

„

Rozdział 3a

Bandera i znaki rozpoznawcze

Art. 22a.

Jednostki pływające Policji podnoszą jako banderę flagę państwową z godłem Rzeczypospolitej

Polskiej, określoną w odrębnych przepisach.

Art. 22b.

1.

W czasie wykonywania zadań określonych w ustawie jednostki pływające Policji, podnoszą,

niezależnie od bandery, flagę Policji.

2.

Minister Spraw Wewnętrznych określi wzór flagi Policji, okoliczności i warunki jej

podnoszenia oraz sposób oznakowania jednostek pływających i statków powietrznych,

a także znaki rozpoznawcze używane na nich przez Policję w nocy.

”

;

24)

rozdział 4 otrzymuje brzmienie

„

Straże gminne (miejskie)

Art. 23.

1.

W gminach mogą być tworzone umundurowane straże gminne (miejskie). O utworzeniu straży

stanowi rada gminy w drodze uchwały, po uprzednim porozumieniu z właściwym komendantem

wojewódzkim Policji.

2.

Gminy sąsiadujące mogą zawrzeć, po uzgodnieniu z właściwym komendantem wojewódzkim

Policji, porozumienie o utworzeniu wspólnej straży gminnej (miejskiej). W porozumieniu

ustala się w szczególności zasięg terytorialny działania straży i sposób jej finansowania

przez zainteresowane gminy oraz wyznacza się radę gminy, która nada statut straży

i której straż będzie podlegać.

3.

W mieście, które jest obligatoryjnym związkiem komunalnym, straż miejska może być

utworzona tylko przez radę miasta. Przepisy ust. 1 i art. 24 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

4.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowe zasady współpracy Policji

ze strażami gminnymi (miejskimi) oraz zakres, w jakim Komendant Główny Policji sprawuje

fachowy nadzór nad tymi strażami i udziela im pomocy.

5.

Minister Łączności, w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych, ustala zasady korzystania

z częstotliwości radiowych przez straże gminne (miejskie).

Art. 24.

1.

Szczegółowy zakres zadań, obowiązków i uprawnień straży gminnych (miejskich), a także

ich strukturę, umundurowanie, dystynkcje i uzbrojenie określa statut straży, nadawany

przez radę gminy, po porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych.

2.

Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem-Szefem Urzędu Rady Ministrów,

ustali wzorcowy statut straży gminnych (miejskich).

3.

Funkcjonariusze straży gminnych (miejskich) wykonują wyłącznie czynności administracyjno-porządkowe

oraz niezbędne czynności mające na celu fizyczne zabezpieczenie miejsca zdarzenia.

4.

Funkcjonariusze straży gminnych (miejskich), wykonując czynności, o których mowa w

ust. 3, mają prawo do oskarżania przed kolegium do spraw wykroczeń oraz dokonywania

czynności sprawdzających, ale tylko w zakresie spraw, w których wnioski o ukaranie

do kolegium złożyła straż gminna (miejska).

5.

Funkcjonariusze straży gminnych (miejskich) mogą stosować następujące środki przymusu

bezpośredniego

1)

fizyczne, techniczne i chemiczne środki służące do obezwładniania bądź konwojowania

osób,

2)

pałki służbowe,

3)

psy służbowe obronne.

6.

Do straży gminnych (miejskich), w zakresie wykonywania czynności, o których mowa w

ust. 3, stosuje się odpowiednio przepisy rozdziałów 1-3 niniejszej ustawy dotyczące

Policji, z wyjątkiem art. 15 ust. 1 pkt 6, art. 16 ust. 1 oraz art. 17 i 18.

Art. 24a.

1.

Koszty związane z funkcjonowaniem straży gminnych (miejskich) są pokrywane ze środków

samorządu terytorialnego.

2.

Prawa i obowiązki funkcjonariuszy straży gminnych (miejskich) regulują przepisy o

pracownikach samorządowych. Funkcjonariusz straży gminnej (miejskiej) korzysta z ochrony

prawnej przysługującej funkcjonariuszom publicznym.

”

;

25)

w art. 25

a)

dotychczasowa treść otrzymuje oznaczenie ust. 1 i brzmienie

„

1.

Służbę w Policji może pełnić obywatel polski o nieposzlakowanej opinii, nie karany,

korzystający z pełni praw publicznych, posiadający co najmniej średnie wykształcenie

oraz zdolność fizyczną i psychiczną do służby w formacjach uzbrojonych, podległych

szczególnej dyscyplinie służbowej, której gotów jest się podporządkować.

”

,

b)

dodaje się ust. 2 i 3 w brzmieniu

„

2.

Komendant Główny Policji może wyrazić zgodę na przyjęcie do służby w oddziałach prewencji

Policji kandydata, który nie ma wykształcenia średniego, jeżeli w toku postępowania

kwalifikacyjnego stwierdzono, że kandydat wykazuje szczególne predyspozycje do służby

w Policji.

3.

Minister Spraw Wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia, zasady przeprowadzania

postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa w ust. 2.

”

;

26)

w art. 32 w ust. 1 po wyrazach „rejonowi Policji” dodaje się wyrazy „oraz komendanci szkół policyjnych”;

27)

w art. 36 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Komendant Główny Policji może oddelegować policjanta, za jego zgodą, do pełnienia

zadań służbowych poza Policją na czas określony. Warunki i tryb oddelegowania, przyznawania

uposażenia oraz innych świadczeń przysługujących policjantowi w czasie oddelegowania,

określa Minister Spraw Wewnętrznych.

”

;

28)

w art. 38 w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

likwidacji zajmowanego stanowiska służbowego lub z innych przyczyn uzasadnionych potrzebami

organizacyjnymi, gdy nie ma możliwości mianowania go na inne równorzędne stanowisko.

”

;

29)

w art. 39 w ust. 3 wyrazy „12 miesięcy” zastępuje się wyrazami „czasu ukończenia postępowania karnego”;

30)

w art. 41

a)

w ust. 1 dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

utraty obywatelstwa polskiego lub nabycia obywatelstwa innego państwa.

”

,

b)

w ust. 2 dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

likwidacji jednostki Policji lub jej reorganizacji połączonej ze zmniejszeniem obsady

etatowej, jeżeli przeniesienie policjanta do innej jednostki lub na niższe stanowisko

służbowe nie jest możliwe.

”

,

c)

w ust. 3 wyrazy „od chwili zgłoszenia przez niego pisemnego żądania takiego zwolnienia” zastępuje się wyrazami „od dnia pisemnego zgłoszenia przez niego wystąpienia ze służby”,

d)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

W przypadkach określonych w ust. 2 pkt 6 zwolnienie następuje po upływie 6 miesięcy,

a w przypadku służby przygotowawczej, po upływie 3 miesięcy od dnia podjęcia decyzji

o likwidacji jednostki Policji lub jej reorganizacji.

”

;

31)

art. 42 otrzymuje brzmienie

„

Art. 42.

1.

W razie uchylenia prawomocnego wyroku skazującego lub prawomocnego orzeczenia o warunkowym

umorzeniu postępowania karnego i wydania orzeczenia o umorzeniu postępowania karnego

albo w razie uchylenia kary dyscyplinarnej wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe,

obniżenia stopnia lub kary wydalenia ze służby, ulegają uchyleniu skutki, jakie wynikły

dla policjanta w związku z wyznaczeniem na niższe stanowisko lub obniżeniem stopnia.

O uchyleniu innych skutków decyduje Minister Spraw Wewnętrznych.

2.

W razie uchylenia prawomocnego wyroku skazującego lub prawomocnego orzeczenia o warunkowym

umorzeniu postępowania karnego i wydania prawomocnego wyroku uniewinniającego, ulegają

uchyleniu wszystkie skutki, jakie wynikły dla policjanta w postępowaniu dyscyplinarnym,

przeprowadzonym w związku z oskarżeniem o popełnienie przestępstwa, stanowiącego przedmiot

rozstrzygnięcia sądu.

3.

Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 2, podstawę orzeczenia kary dyscyplinarnej

stanowiły przesłanki inne niż tylko oskarżenie o popełnienie przestępstwa, o uchyleniu

skutków, jakie wynikły dla policjanta w wyniku postępowania dyscyplinarnego, decyduje

Minister Spraw Wewnętrznych. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

”

;

32)

w art. 43 w ust. 1 i 2 wyrazy „prosi o zwolnienie” zastępuje się wyrazami „zgłosi pisemnie wystąpienie ze służby”;

33)

w art. 44

a)

w ust. 1 wyrazy „Kobiety-policjanta” zastępuje się wyrazami „Policjanta-kobiety” oraz wyrazy „pkt 2, 3 i 5” zastępuje się wyrazami „pkt 2, 3, 5 i 6”,

b)

w ust. 2 po wyrazach „art. 41 ust. 2 pkt 5” dodaje się wyrazy „i 6”;

34)

po art. 44 dodaje się art. 44a w brzmieniu

„

Art. 44a.

Policjantowi-kobiecie zwolnionej na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 i 6 w czasie urlopu

wychowawczego przysługują do końca okresu, na który ten urlop został udzielony

1)

świadczenie pieniężne, wypłacane na zasadach obowiązujących przy wypłacaniu zasiłku

wychowawczego,

2)

inne uprawnienia przewidziane dla pracownic zwalnianych z pracy w czasie urlopu wychowawczego

z przyczyn dotyczących zakładu pracy.

”

;

35)

w art. 47

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Ustanawia się korpusy Policji i stopnie policyjne w następującym porządku

1)

w korpusie oficerów Policji

a)

generalny inspektor Policji,

b)

nadinspektor Policji,

c)

inspektor Policji,

d)

młodszy inspektor Policji,

e)

podinspektor Policji,

f)

nadkomisarz Policji,

g)

komisarz Policji,

h)

podkomisarz Policji,

2)

w korpusie aspirantów Policji

a)

aspirant sztabowy Policji,

b)

starszy aspirant Policji,

c)

aspirant Policji,

d)

młodszy aspirant Policji,

3)

w korpusie podoficerów Policji

a)

sierżant sztabowy Policji,

b)

starszy sierżant Policji,

c)

sierżant Policji,

4)

w korpusie szeregowych Policji

a)

starszy posterunkowy,

b)

posterunkowy.

”

,

b)

skreśla się ust. 2;

36)

w art. 48

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Na stopnie w korpusie aspirantów mianuje Komendant Główny Policji.

”

,

b)

skreśla się ust. 3;

37)

w art. 49 skreśla się ust. 2 oraz oznaczenie ust. 1;

38)

skreśla się art. 51;

39)

w art. 52

a)

w ust. 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie

„

Nadanie tego stopnia nie może jednak nastąpić wcześniej niż po przesłużeniu w dotychczasowym

stopniu

-

posterunkowego - 1 roku,

-

starszego posterunkowego - 1 roku,

-

sierżanta - 2 lat,

-

starszego sierżanta - 2 lat,

-

sierżanta sztabowego - 2 lat,

-

młodszego aspiranta - 3 lat,

-

aspiranta - 3 lat,

-

starszego aspiranta - 2 lat,

-

aspiranta sztabowego - 4 lat,

-

podkomisarza - 3 lat,

-

komisarza - 4 lat,

-

nadkomisarza - 4 lat,

-

podinspektora - 3 lat,

-

młodszego inspektora - 4 lat,

-

inspektora - 4 lat.

”

,

b)

skreśla się ust. 2;

40)

w art. 64 po wyrazach „wyjeździe zagranicznym” dodaje się wyrazy „na więcej niż 3 dni”;

41)

skreśla się art. 65;

42)

art. 71 otrzymuje brzmienie

„

Art. 71.

1.

Jednostki i komórki organizacyjne Policji oraz policjanci otrzymują wyposażenie niezbędne

do wykonywania czynności służbowych.

2.

Normy wyposażenia, o którym mowa w ust. 1, szczegółowe zasady jego przyznawania i

użytkowania określa Komendant Główny Policji.

”

;

43)

w art. 73

a)

dotychczasowy ust. 3 oznacza się jako ust. 4,

b)

dodaje się nowy ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Zwrot kosztów przejazdu lub zryczałtowany równoważnik pieniężny, o których mowa w

ust. 1 i 2, nie przysługują policjantowi w roku kalendarzowym, w którym wykupiono

uprawnienia do bezpłatnych przejazdów państwowymi środkami komunikacji, na podstawie

odrębnych przepisów.

”

;

44)

art. 81 otrzymuje brzmienie

„

Art. 81.

1.

Minister Spraw Wewnętrznych w granicach ustalonych ustawą określa szczegółowo prawa

i obowiązki oraz przebieg służby policjantów.

2.

Sposób pełnienia służby policjantów określają zarządzenia, regulaminy i rozkazy Komendanta

Głównego Policji.

”

;

45)

w art. 89 w pkt 2 po wyrazie „własne” dodaje się wyrazy „lub małżonka”;

46)

w art. 90 w ust. 1 wyrazy „terenowych organów administracji państwowej” zastępuje się wyrazami „terenowych organów rządowej administracji ogólnej, stanowiące własność gmin,”;

47)

w art. 91 w ust. 2 wyraz „wypłacania” zastępuje się wyrazami „przyznawania i zwracania”;

48)

w art. 92 w ust. 2 wyraz „wypłaty” zastępuje się wyrazem „zwracania”;

49)

w art. 93

a)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,

b)

dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Zwrot kosztów, o których mowa w ust. 1, nie przysługuje w roku kalendarzowym, w którym

wykupiono uprawnienia do bezpłatnych przejazdów państwowymi środkami komunikacji,

na podstawie odrębnych przepisów.

”

;

50)

w art. 94

a)

w ust. 1 skreśla się wyrazy „z funduszu mieszkaniowego”,

b)

w ust. 2 po wyrazach „przyznawania i” dodaje się wyrazy „zwrotu oraz”;

51)

w art. 95 w pkt 1 wyrazy „z funduszu mieszkaniowego” zastępuje się wyrazami „, o której mowa w art. 94,”;

52)

w art. 96 w ust. 2 skreśla się wyrazy „z funduszu mieszkaniowego”;

53)

w art. 97

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Gospodarki Przestrzennej i

Budownictwa oraz Ministrem Finansów, określa warunki najmu lokali mieszkalnych znajdujących

się w budynkach będących własnością Skarbu Państwa, pozostających w zarządzie jednostek

organizacyjnych resortu spraw wewnętrznych, a także zasady obliczania czynszu najmu

za te lokale.

”

,

b)

dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu

„

4.

W sprawach spornych, wynikających ze stosunku najmu lokali, o których mowa w ust.

2, rozstrzygają sądy powszechne.

5.

Przydział i opróżnianie mieszkań oraz załatwianie spraw, o których mowa w art. 91,

92 i 94, następuje w formie decyzji administracyjnej.

”

;

54)

w art. 108 w ust. 1 w pkt 4 wyraz „powierzonych” zastępuje się wyrazem „zleconych”;

55)

w art. 109

a)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,

b)

dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Zasiłek, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje policjantowi pełniącemu służbę w

Policji po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej lub innej służby, w czasie której

otrzymał taki zasiłek.

”

;

56)

art. 110 i 111 otrzymują brzmienie

„

Art. 110.

1.

Policjantowi mogą być przyznawane nagrody roczne, nagrody uznaniowe i zapomogi na

warunkach określonych przez Ministra Spraw Wewnętrznych.

2.

Wysokość funduszu na nagrody i zapomogi policjantów określa Minister Spraw Wewnętrznych

w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej.

Art. 111.

1.

Policjantowi przysługują nagrody jubileuszowe w wysokości

po 20 latach służby - 75%,

po 25 latach służby - 100%,

po 30 latach służby - 150%,

po 35 latach służby - 200%,

po 40 latach służby - 300%,

miesięcznego uposażenia zasadniczego, wraz z dodatkami o charakterze stałym.

2.

Okresy wliczane do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej,

oraz zasady jej obliczania i wypłacania określa Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu

z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej.

”

;

57)

w art. 112 w ust. 1 wyraz „powierzonych” zastępuje się wyrazem „zleconych”, a wyrazy „może otrzymać” zastępuje się wyrazem „otrzymuje”;

58)

w art. 114 w ust. 1

a)

wyrazy „3-5” zastępuje się wyrazami „3-6”,

b)

dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

nie wykorzystane w danym roku świadczenia pieniężne przysługujące stosownie do przepisów

wydanych na podstawie art. 73 ust. 4.

”

;

59)

w art. 117 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Policjantowi zwolnionemu ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 i 6, który z

powodu nadal trwającej choroby nie może podjąć zatrudnienia, wypłaca się co miesiąc

świadczenie pieniężne określone w ust. 1 przez okres choroby, nie dłużej jednak niż

przez okres 3 miesięcy, chyba że wcześniej komisja lekarska wyda orzeczenie o inwalidztwie

stanowiące podstawę do ustalenia prawa do renty inwalidzkiej.

”

;

60)

w art. 134 w ust. 1 skreśla się pkt 8;

61)

w art. 135 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

W przypadku gdy czyn, o którym mowa w ust. 1, stanowi jednocześnie przestępstwo, przedawnienie

karalności dyscyplinarnej następuje dopiero z upływem okresu przedawnienia karalności

przestępstwa.

”

;

62)

po art. 144 dodaje się art. 144a w brzmieniu

„

Art. 144a.

Nie popełnia przestępstwa, kto wykonuje czynności określone w art. 19a ust. 1, jeżeli

zostały zachowane warunki określone w art. 19a ust. 4, a także kto wykonuje czynności

określone w art. 19b ust. 1.

”

Przy zapobieganiu i zwalczaniu zbrodni szpiegostwa oraz innych przestępstw godzących

w potencjał obronny państwa Urząd Ochrony Państwa współdziała z Wojskowymi Służbami

Informacyjnymi.

W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Urzędzie Ochrony Państwa

(Dz. U. Nr 30, poz. 180, z 1991 r. Nr 94, poz. 422 i Nr 107, poz. 461, z 1992 r. Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 53, poz. 214 oraz z 1995 r. Nr 4, poz. 17 i Nr 34, poz. 163) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Nazwa Urząd Ochrony Państwa i jej skrót UOP przysługuje wyłącznie urzędowi, o którym

mowa w ust. 1.

”

,

b)

w ust. 2

-

pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

rozpoznawanie i przeciwdziałanie zagrożeniom godzącym w bezpieczeństwo, obronność,

niezależność, całość i międzynarodową pozycję państwa,

2)

zapobieganie i wykrywanie przestępstw szpiegostwa i terroryzmu oraz innych przestępstw

godzących w bezpieczeństwo Państwa, a także ściganie ich sprawców

”

,

-

po pkt 2 dodaje się pkt 2a i 2b w brzmieniu

„

2a)

rozpoznawanie i zapobieganie przestępstwom godzącym w podstawy ekonomiczne i ściganie

ich sprawców,

2b)

zapobieganie i wykrywanie mających charakter lub zasięg międzynarodowy przestępstw,

w tym nielegalnego wytwarzania, posiadania i obrotu bronią, amunicją i materiałami

wybuchowymi, środkami odurzającymi lub psychotropowymi oraz materiałami jądrowymi

i promieniotwórczymi, a także ściganie ich sprawców,

”

;

2)

art. 2 otrzymuje brzmienie

„

Art. 2.

Przy zapobieganiu i zwalczaniu zbrodni szpiegostwa oraz innych przestępstw godzących

w potencjał obronny państwa Urząd Ochrony Państwa współdziała z Wojskowymi Służbami

Informacyjnymi.

”

;

3)

w art. 4

a)

w ust. 2 po wyrazach „Szefa Urzędu Ochrony Państwa powołuje” dodaje się wyrazy „i odwołuje”,

b)

dodaje się ust. 3-5 w brzmieniu

„

3.

W razie zwolnienia stanowiska Szefa Urzędu Ochrony Państwa, Minister Spraw Wewnętrznych,

do czasu powołania nowego Szefa, powierza pełnienie obowiązków Szefa Urzędu Ochrony

Państwa, na czas nie dłuższy niż 3 miesiące, jednemu z jego zastępców lub innej osobie.

4.

W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez Szefa Urzędu Ochrony Państwa,

Minister Spraw Wewnętrznych, do czasu ustania przeszkody w sprawowaniu tej funkcji

przez dotychczasowego Szefa, powierza pełnienie obowiązków Szefa Urzędu Ochrony Państwa

jednemu z jego zastępców lub innej osobie.

5.

Zastępcę Szefa Urzędu Ochrony Państwa, szefów delegatur Urzędu Ochrony Państwa oraz

dyrektorów zarządów i biur powołuje i odwołuje Minister Spraw Wewnętrznych na wniosek

Szefa Urzędu Ochrony Państwa.

”

;

4)

art. 5 otrzymuje brzmienie

„

Art. 5.

Minister Spraw Wewnętrznych, na wniosek Szefa Urzędu Ochrony Państwa i po zasięgnięciu

opinii Politycznego Komitetu Doradczego, może tworzyć i rozwiązywać delegatury Urzędu

Ochrony Państwa, określając ich zakres działania i właściwość terytorialną.

”

;

5)

po art. 5 dodaje się art. 5a w brzmieniu

„

Art. 5a.

Szef Urzędu Ochrony Państwa określa metody i formy wykonywania zadań przez podległe

jednostki organizacyjne, w zakresie nie objętym innymi przepisami wydanymi na podstawie

ustawy.

”

;

6)

w art. 6 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W granicach swoich zadań Urząd Ochrony Państwa wykonuje czynności operacyjno-rozpoznawcze

i dochodzeniowo-śledcze w celu rozpoznania, zapobiegania i wykrywania przestępstw,

a także czynności operacyjno-rozpoznawcze, w celu uzyskania informacji istotnych dla

ochrony bezpieczeństwa państwa.

”

;

7)

po art. 6 dodaje się art. 6a w brzmieniu

„

Art. 6a.

1.

Urząd Ochrony Państwa może, w zakresie koniecznym do wykonywania jego ustawowych zadań,

korzystać z informacji o osobie, uzyskanych przez Policję i Straż Graniczną w czasie

wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych.

2.

Minister Spraw Wewnętrznych określi warunki i tryb przekazywania Urzędowi Ochrony

Państwa informacji o osobie, uzyskanych przez Policję i Straż Graniczną w czasie wykonywania

czynności operacyjno-rozpoznawczych.

”

;

8)

w art. 7

a)

w ust. 1

-

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, organów administracji rządowej

i samorządu terytorialnego oraz jednostek gospodarczych prowadzących działalność w

zakresie użyteczności publicznej; wymienione instytucje, organy i jednostki obowiązane

są, w zakresie swojego działania, do udzielenia tej pomocy, w zakresie obowiązujących

przepisów prawa,

”

;

-

dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

zwracania się o niezbędną pomoc do innych jednostek gospodarczych i organizacji społecznych,

jak również zwracania się w nagłych wypadkach do każdej osoby o udzielenie doraźnej

pomocy, w ramach obowiązujących przepisów prawa.

”

,

b)

w ust. 6 wyrazy „4 i 5” zastępuje się wyrazami „i 4-6”;

9)

w art. 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Jeżeli środki przymusu bezpośredniego wymienione w art. 8 ust. 1 okazały się niewystarczające

lub ich użycie ze względu na okoliczności danego zdarzenia nie jest możliwe, funkcjonariusz

ma prawo użycia broni palnej wyłącznie

1)

w celu odparcia bezpośredniego i bezprawnego zamachu na życie, zdrowie lub wolność

funkcjonariusza lub innej osoby oraz w celu przeciwdziałania czynnościom zmierzającym

bezpośrednio do takiego zamachu,

2)

przeciwko osobie nie podporządkowującej się wezwaniu do natychmiastowego porzucenia

broni lub innego niebezpiecznego narzędzia, którego użycie zagrozić może życiu, zdrowiu

lub wolności funkcjonariusza albo innej osoby,

3)

przeciwko osobie, która usiłuje bezprawnie, przemocą odebrać broń palną funkcjonariuszowi

lub innej osobie uprawnionej do posiadania broni palnej,

4)

w celu odparcia niebezpiecznego, bezpośredniego, gwałtownego zamachu na obiekty i

urządzenia ważne dla bezpieczeństwa lub obronności państwa, na siedziby naczelnych

organów władzy, naczelnych i centralnych organów administracji państwowej albo wymiaru

sprawiedliwości, na obiekty gospodarki lub kultury narodowej oraz na przedstawicielstwa

dyplomatyczne i urzędy konsularne państw obcych albo organizacji międzynarodowych,

a także na obiekty dozorowane przez uzbrojoną formację ochronną, utworzoną na podstawie

odrębnych przepisów,

5)

w celu odparcia zamachu na mienie, stwarzającego jednocześnie bezpośrednie zagrożenie

dla życia, zdrowia lub wolności człowieka,

6)

w bezpośrednim pościgu za osobą, wobec której użycie broni było dopuszczalne w przypadkach

określonych w pkt 1-3 i 5, albo za osobą, wobec której istnieje uzasadnione podejrzenie

popełnienia zabójstwa, zamachu terrorystycznego, uprowadzenia osoby w celu wymuszenia

okupu lub określonego zachowania, rozboju, kradzieży rozbójniczej, wymuszenia rozbójniczego,

umyślnego ciężkiego uszkodzenia ciała, zgwałcenia, podpalenia lub umyślnego sprowadzenia

w inny sposób niebezpieczeństwa dla życia albo zdrowia,

7)

w celu ujęcia osoby, o której mowa w pkt 6, jeśli schroniła się ona w miejscu trudno

dostępnym, a z okoliczności towarzyszących wynika, że może użyć broni palnej lub innego

niebezpiecznego narzędzia, którego użycie zagrozić może życiu lub zdrowiu,

8)

w celu odparcia gwałtownego, bezpośredniego i bezprawnego zamachu na konwój ochraniający

osoby, dokumenty zawierające wiadomości stanowiące tajemnicę państwową, pieniądze

albo inne przedmioty wartościowe,

9)

w celu ujęcia lub udaremnienia ucieczki osoby zatrzymanej, tymczasowo aresztowanej

lub odbywającej karę pozbawienia wolności, jeśli

a)

ucieczka osoby pozbawionej wolności stwarza zagrożenie dla życia albo zdrowia ludzkiego,

b)

istnieje uzasadnione podejrzenie, że osoba pozbawiona wolności może użyć broni palnej,

materiałów wybuchowych lub niebezpiecznego narzędzia,

c)

pozbawienie wolności nastąpiło w związku z uzasadnionym podejrzeniem lub stwierdzeniem

popełnienia przestępstw, o których mowa w pkt 6.

”

;

10)

art. 10 otrzymuje brzmienie

„

Art. 10.

1.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych, w zakresie nie objętym przepisami

Kodeksu postępowania karnego, podejmowanych przez Urząd Ochrony Państwa w celu realizacji

zadań określonych w art. 1 ust. 2 pkt 1-3, a także w celu zapobieżenia lub wykrycia

przestępstw ściganych na mocy umów i porozumień międzynarodowych, Minister Spraw Wewnętrznych,

po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, może zarządzić na czas określony

kontrolę korespondencji, a także stosowanie środków technicznych, umożliwiających

uzyskiwanie w sposób tajny informacji oraz utrwalanie dowodów. Minister Spraw Wewnętrznych

bieżąco informuje Prokuratora Generalnego o wynikach przeprowadzanych czynności.

2.

W wypadkach nie cierpiących zwłoki, gdy mogłoby to spowodować utratę informacji lub

zatarcie dowodów przestępstwa, Minister Spraw Wewnętrznych może zarządzić kontrolę

korespondencji lub stosowania środków technicznych, o których mowa w ust. 1, jednocześnie

zwracając się do Prokuratora Generalnego o wyrażenie na to zgody.

3.

W razie niewyrażenia przez Prokuratora Generalnego w ciągu 24 godzin zgody, o której

mowa w ust. 2, Minister Spraw Wewnętrznych nakazuje natychmiastowe wstrzymanie kontroli

korespondencji lub stosowania środków technicznych oraz zarządza protokolarne, komisyjne

zniszczenie zgromadzonych w ten sposób materiałów.

4.

Czynności określone w ust. 1 i 2 mogą być podjęte tylko wówczas, gdy inne środki okazały

się bezskuteczne albo zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, że będą nieskuteczne lub

nieprzydatne do wykrycia przestępstwa, ujawnienia jego sprawców i ujawnienia oraz

zabezpieczenia dowodów.

5.

W przypadku potwierdzenia informacji o przestępstwie określonym w ust. 1, Minister

Spraw Wewnętrznych przekazuje Prokuratorowi Generalnemu materiały uzyskane w wyniku

czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, z wnioskiem o wszczęcie postępowania karnego.

6.

Materiały uzyskane w wyniku czynności, o których mowa w ust. 1, które nie stanowią

informacji potwierdzających zaistnienie przestępstwa podlegają niezwłocznemu, protokolarnemu,

komisyjnemu zniszczeniu.

7.

Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrami Sprawiedliwości, Obrony Narodowej

i Łączności, określa sposób przeprowadzania i dokumentowania czynności oraz rodzaje

środków technicznych, o których mowa w ust. 1 i 2.

”

;

11)

po art. 10 dodaje się art. 10a i 10b w brzmieniu

„

Art. 10a.

1.

W sprawach o przestępstwa

1)

określone w art. 122-133 Kodeksu karnego,

2)

nielegalnego wytwarzania, posiadania albo obrotu bronią, amunicją lub materiałami

wybuchowymi, środkami odurzającymi oraz psychotropowymi lub materiałami jądrowymi

i promieniotwórczymi, mającymi charakter lub zasięg międzynarodowy, pozostającymi

w związku z działalnością terrorystyczną, godzącą w bezpieczeństwo państwa,

3)

przyjmowania lub wręczania korzyści majątkowej w celu podjęcia lub zaniechania czynności

służbowej, którego następstwem może być zagrożenie bezpieczeństwa państwa lub jego

podstaw ekonomicznych,

- czynności operacyjno-rozpoznawcze zmierzające do sprawdzenia uzyskanych wcześniej

wiarygodnych informacji o przestępstwie oraz wykrycia sprawców i uzyskania dowodów

mogą polegać na dokonaniu w sposób niejawny nabycia lub przejęcia przedmiotów pochodzących

z przestępstwa, ulegających przepadkowi albo których wytwarzanie, posiadanie, przewożenie

lub którymi obrót są zabronione, a także przyjęciu lub wręczeniu korzyści majątkowej.

2.

Minister Spraw Wewnętrznych zarządza, na czas określony, czynności wymienione w ust.

1, po uzyskaniu zgody Prokuratora Generalnego oraz informuje Prokuratora Generalnego

o wynikach tych czynności.

3.

W czasie wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1, może być stosowana kontrola

korespondencji i środki techniczne na zasadach określonych w art. 10.

4.

Czynności określone w ust. 1 nie mogą polegać na kierowaniu działaniami wyczerpującymi

znamiona czynu zabronionego prawem. W odniesieniu do czynów dotyczących przyjęcia

lub wręczenia korzyści majątkowej nie mogą również polegać na nakłanianiu do udzielenia

lub przyjęcia takiej korzyści.

5.

Przepisy art. 10 ust. 2-6 stosuje się odpowiednio.

6.

Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, określi sposób

przeprowadzania i dokumentowania czynności, o których mowa w ust. 1.

Art. 10b.

1.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych w celu udokumentowania

przestępstw określonych w art. 1 ust. 2 pkt 2-2b albo w celu ustalenia tożsamości

osób uczestniczących w tych przestępstwach lub przejęcia przedmiotów przestępstwa

Minister Spraw Wewnętrznych może przed wszczęciem postępowania karnego zarządzić niejawne

nadzorowanie przemieszczania, przechowywania i obrotu przedmiotami przestępstwa, jeżeli

nie stworzy to zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego.

2.

O wydanym w trybie ust. 1 zarządzeniu należy niezwłocznie poinformować Prokuratora

Generalnego, którego także informuje się o przebiegu i wynikach podjętych czynności.

Prokurator Generalny może nakazać zaniechanie tych czynności.

3.

Stosownie do zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, organy i instytucje państwowe są

obowiązane dopuścić do dalszego przewozu przesyłki zawierające przedmioty przestępstwa

w stanie nienaruszonym lub po ich usunięciu, albo zastąpieniu w całości lub w części.

4.

Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, określi sposób

przeprowadzania i dokumentowania czynności, o których mowa w ust. 1.

”

;

12)

po art. 11 dodaje się art. 11a i 11b w brzmieniu

„

Art. 11a.

1.

W związku z wykonywaniem zadań wymienionych w art. 1 ust. 2 Urząd Ochrony Państwa

zapewnia ochronę form i metod realizacji zadań, informacji oraz własnych obiektów

i danych identyfikujących funkcjonariuszy.

2.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych funkcjonariusze mogą posługiwać

się dokumentami, które uniemożliwiają ustalenie danych identyfikujących funkcjonariusza

oraz środków, którymi posługuje się przy wykonywaniu zadań służbowych.

3.

W szczególnie uzasadnionych wypadkach przepis ust. 2 może mieć zastosowanie do osób,

o których mowa w art. 13 ust. 1.

4.

Minister Spraw Wewnętrznych określi szczegółowe zasady i tryb wydawania, posługiwania

się, a także przechowywania dokumentów, o których mowa w ust. 2.

Art. 11b.

Udzielenie informacji o szczegółowych formach, zasadach i organizacji, a także o prowadzonych

czynnościach operacyjno-rozpoznawczych oraz o stosowanych środkach i metodach ich

realizacji może nastąpić wyłącznie w przypadku, gdy istnieje uzasadnione podejrzenie

popełnienia przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego w związku z wykonywaniem

tych czynności. W takim przypadku udzielenie informacji następuje w trybie określonym

w art. 7a ustawy o urzędzie Ministra Spraw Wewnętrznych.

”

;

13)

w art. 12 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Udzielanie informacji o osobie, uzyskanych w czasie wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych

oraz w trybie, o którym mowa w art. 6a ust. 1, dozwolone jest wyłącznie na żądanie

sądu lub prokuratora, a wykorzystanie tych informacji może nastąpić tylko w celu ścigania

karnego.

”

;

14)

w art. 13

a)

w ust. 1 wyraz „obywateli” zastępuje się wyrazem „osób” oraz dodaje się zdanie w brzmieniu: „Zabronione jest ujawnianie danych o osobie udzielającej pomocy Urzędowi Ochrony Państwa,

w zakresie czynności operacyjno-rozpoznawczych.”,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Ujawnienie danych o osobie, o której mowa w ust. 1, może nastąpić jedynie w przypadkach

i trybie określonych w art. 7a ustawy o urzędzie Ministra Spraw Wewnętrznych.

1b.

Dane o osobie, o której mowa w ust. 1, mogą być ujawnione na żądanie prokuratora,

także w razie uzasadnionego podejrzenia popełnienia przez tę osobę przestępstwa ściganego

z oskarżenia publicznego w związku z wykonywaniem czynności operacyjno-rozpoznawczych;

ujawnienie tych danych następuje w trybie określonym w art. 7a ustawy o urzędzie Ministra

Spraw Wewnętrznych.

”

,

c)

w ust. 2 wyraz „obywatelom” zastępuje się wyrazem „osobom”;

15)

po art. 16 dodaje się art. 16a w brzmieniu

„

Art. 16a.

Szef Urzędu Ochrony Państwa określa szczegółowe warunki bezpieczeństwa i higieny służby.

”

;

16)

w art. 18

a)

w ust. 5 skreśla się wyrazy „i znaków identyfikacyjnych”,

b)

dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Szef Urzędu Ochrony Państwa określa znaki i inne dokumenty identyfikacyjne funkcjonariuszy.

”

;

17)

w art. 25 w ust. 2 wyrazy „resortem spraw wewnętrznych” zastępuje się wyrazami „Urzędem Ochrony Państwa”;

18)

w art. 26 w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

likwidacji zajmowanego stanowiska służbowego lub z innych przyczyn uzasadnionych potrzebami

organizacyjnymi, gdy nie ma możliwości mianowania go na inne równorzędne stanowisko.

”

;

19)

w art. 29

a)

w ust. 1 dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

utraty obywatelstwa polskiego lub nabycia obywatelstwa innego państwa.

”

,

b)

w ust. 2 dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

likwidacji jednostki Urzędu Ochrony Państwa lub jej reorganizacji połączonej ze zmniejszeniem

obsady etatowej, jeżeli przeniesienie funkcjonariusza do innej jednostki lub na niższe

stanowisko służbowe nie jest możliwe.

”

,

c)

w ust. 3 wyrazy „od chwili zgłoszenia przez niego pisemnego żądania takiego zwolnienia” zastępuje się wyrazami „od dnia pisemnego zgłoszenia przez niego wystąpienia ze służby”,

d)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

W wypadkach określonych w ust. 2 pkt 6, zwolnienie następuje po upływie 6 miesięcy,

a w wypadku służby przygotowawczej - po upływie 3 miesięcy od dnia podjęcia decyzji

o likwidacji jednostki Urzędu Ochrony Państwa lub jej reorganizacji.

”

;

20)

art. 30 otrzymuje brzmienie

„

Art. 30.

1.

W razie uchylenia prawomocnego wyroku skazującego lub prawomocnego orzeczenia o warunkowym

umorzeniu postępowania karnego i wydania orzeczenia o umorzeniu postępowania karnego

albo w razie uchylenia kary dyscyplinarnej wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe,

obniżenia stopnia lub kary wydalenia ze służby, ulegają uchyleniu skutki, jakie wynikły

dla funkcjonariusza w związku z wyznaczeniem na niższe stanowisko lub obniżeniem stopnia.

O uchyleniu innych skutków decyduje Minister Spraw Wewnętrznych.

2.

W razie uchylenia prawomocnego wyroku skazującego lub prawomocnego orzeczenia o warunkowym

umorzeniu postępowania karnego i wydania prawomocnego wyroku uniewinniającego, ulegają

uchyleniu wszystkie skutki, jakie wynikły dla funkcjonariusza w postępowaniu dyscyplinarnym

przeprowadzonym w związku z oskarżeniem o popełnienie przestępstwa stanowiącego przedmiot

rozstrzygnięcia sądu.

3.

Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 2, podstawę orzeczenia kary dyscyplinarnej

stanowiły przesłanki inne niż tylko oskarżenie o popełnienie przestępstwa, o uchyleniu

skutków, jakie wynikły dla funkcjonariusza w wyniku postępowania dyscyplinarnego,

decyduje Minister Spraw Wewnętrznych. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

”

;

21)

w art. 31 w ust. 1 i 2 wyrazy „prosi o zwolnienie” zastępuje się wyrazami „zgłosi pisemnie wystąpienie ze służby”;

22)

w art. 32

a)

w ust. 1 wyrazy „i 5” zastępuje się wyrazami „, 5 i 6”,

b)

w ust. 2 po wyrazach „pkt 5” dodaje się wyrazy „i 6”;

23)

po art. 32 dodaje się art. 32a w brzmieniu

„

Art. 32a.

Funkcjonariuszowi-kobiecie zwolnionej na podstawie art. 29 ust. 2 pkt 5 i 6 w czasie

urlopu wychowawczego przysługują do końca okresu, na który ten urlop został udzielony

1)

świadczenie pieniężne, wypłacane na zasadach obowiązujących przy wypłacaniu zasiłku

wychowawczego,

2)

inne uprawnienia przewidziane dla pracownic zwalnianych z pracy w czasie urlopu wychowawczego

z przyczyn dotyczących zakładu pracy.

”

;

24)

w art. 33

a)

dotychczasowe brzmienie oznacza się jako ust. 1,

b)

dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Od decyzji Szefa Urzędu Ochrony Państwa o zwolnieniu funkcjonariusza ze służby na

podstawie art. 29 ust. 2 pkt 5 przysługuje odwołanie do Ministra Spraw Wewnętrznych.

”

;

25)

w art. 37 w ust. 1

a)

w pkt 1 i 2 skreśla się wyrazy „ukończenia szkoły podoficerskiej albo”,

b)

w pkt 3 skreśla się wyrazy „ukończenia szkoły chorążych albo”;

26)

w art. 38

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Warunkiem mianowania na pierwszy stopień oficerski jest pozytywna opinia służbowa,

zajmowanie stanowiska, z którym związany jest stopień oficerski, posiadanie wyższego

wykształcenia oraz zdanie egzaminu na oficera.

”

,

b)

w ust. 2 skreśla się wyrazy „ukończenia szkoły lub”;

27)

po art. 38 dodaje się art. 38a w brzmieniu

„

Art. 38a.

1.

Szef Urzędu Ochrony Państwa tworzy i znosi ośrodki szkolenia funkcjonariuszy oraz

określa szczegółowe zasady ich funkcjonowania.

2.

Szef Urzędu Ochrony Państwa określa szczegółowe zasady odbywania przeszkolenia zawodowego

funkcjonariuszy oraz zasady i tryb składania egzaminów, o których mowa w art. 37.

”

;

28)

w art. 50 w ust. 1 na końcu dodaje się wyrazy „ani uczestniczyć w działalności tych partii lub na ich rzecz”;

29)

skreśla się art. 52;

30)

w art. 55 wyrazy „w odrębnej ustawie” zastępuje się wyrazami „dla policjantów”;

31)

po art. 57 dodaje się art. 57a w brzmieniu

„

Art. 57a.

Minister Spraw Wewnętrznych ustanawia odznaki oraz określa

1)

wzory, kolory i normy umundurowania funkcjonariuszy,

2)

zasady i sposób noszenia umundurowania, medali i odznak.

”

;

32)

art. 58 otrzymuje brzmienie

„

Art. 58.

1.

Funkcjonariusze otrzymują uzbrojenie i wyposażenie niezbędne do wykonywania czynności

służbowych.

2.

Normy wyposażenia i uzbrojenia oraz szczegółowe zasady jego przyznawania i użytkowania

określa Minister Spraw Wewnętrznych.

”

;

33)

w art. 60

a)

dodaje się nowy ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Zwrot kosztów przejazdu lub zryczałtowany równoważnik pieniężny, o których mowa w

ust. 1 i 2, nie przysługuje funkcjonariuszowi w roku kalendarzowym, w którym wykupiono

uprawnienia do bezpłatnych przejazdów państwowymi środkami komunikacji, na podstawie

odrębnych przepisów.

”

,

b)

dotychczasowy ust. 3 oznacza się jako ust. 4;

34)

art. 68 otrzymuje brzmienie

„

Art. 68.

1.

Minister Spraw Wewnętrznych, w granicach ustalonych ustawą, określa szczegółowo prawa

i obowiązki oraz przebieg służby funkcjonariuszy.

2.

Sposób pełnienia służby określa Szef Urzędu Ochrony Państwa.

”

;

35)

w art. 76 w pkt 2 po wyrazie „własne” dodaje się wyrazy „lub małżonka”;

36)

w art. 77 w ust. 1 wyrazy „terenowych organów administracji państwowej” zastępuje się wyrazami „terenowych organów rządowej administracji ogólnej, stanowiące własność gmin,”;

37)

w art. 78 w ust. 2 wyraz „wypłacania” zastępuje się wyrazami „przyznawania i zwracania”;

38)

w art. 79 w ust. 2 wyraz „wypłaty” zastępuje się wyrazem „zwracania”;

39)

w art. 80

a)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,

b)

dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Zwrot kosztów, o których mowa w ust. 1, nie przysługuje w roku kalendarzowym, w którym

wykupiono uprawnienia do bezpłatnych przejazdów państwowymi środkami komunikacji,

na podstawie odrębnych przepisów.

”

;

40)

w art. 81

a)

w ust. 1 skreśla się wyrazy „z funduszu mieszkaniowego”,

b)

w ust. 2 po wyrazach „przyznawania i” dodaje się wyrazy „zwrotu oraz”;

41)

w art. 82 w pkt 1 wyrazy „z funduszu mieszkaniowego” zastępuje się wyrazami „, o której mowa w art. 81,”;

42)

w art. 83 w ust. 2 skreśla się wyrazy „z funduszu mieszkaniowego”;

43)

w art. 84

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Gospodarki Przestrzennej i

Budownictwa oraz Ministrem Finansów, określa warunki najmu lokali mieszkalnych, znajdujących

się w budynkach będących własnością Skarbu Państwa, pozostających w zarządzie jednostek

organizacyjnych resortu spraw wewnętrznych, a także zasady obliczania czynszu najmu

za te lokale.

”

,

b)

dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu

„

4.

W sprawach spornych, wynikających ze stosunku najmu lokali, o których mowa w ust.

2, rozstrzygają sądy powszechne.

5.

Przydział i opróżnianie mieszkań oraz załatwianie spraw, o których mowa w art. 78,

79 i 81, następuje w formie decyzji administracyjnej.

”

;

44)

w art. 95 w ust. 1 w pkt 4 wyraz „powierzonych” zastępuje się wyrazem „zleconych”;

45)

w art. 96

a)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,

b)

dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Zasiłek, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje funkcjonariuszowi pełniącemu służbę

w Urzędzie Ochrony Państwa po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej lub innej służby,

w czasie której otrzymał taki zasiłek.

”

;

46)

art. 97 i 98 otrzymują brzmienie

„

Art. 97.

1.

Funkcjonariuszowi mogą być przyznawane nagrody roczne, nagrody uznaniowe i zapomogi

na warunkach określonych przez Ministra Spraw Wewnętrznych.

2.

Wysokość funduszu na nagrody i zapomogi dla funkcjonariuszy określa Minister Spraw

Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej.

Art. 98.

1.

Funkcjonariuszowi przysługują nagrody jubileuszowe w wysokości

po 20 latach służy - 75%

po 25 latach służby - 100%

po 30 latach służby - 150%

po 35 latach służby - 200%

po 40 latach służby - 300%

miesięcznego uposażenia zasadniczego, wraz z dodatkami o charakterze stałym.

2.

Okresy wliczane do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej,

oraz zasady jej obliczania i wypłacania określa Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu

z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej.

”

;

47)

w art. 99 w ust. 1 wyraz „powierzonych” zastępuje się wyrazem „zleconych”, a wyrazy „może otrzymać” zastępuje się wyrazem „otrzymuje”;

48)

w art. 101 w ust. 1

a)

wyrazy „3-5” zastępuje się wyrazami „3-6”,

b)

dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

nie wykorzystane w danym roku świadczenia pieniężne przysługujące stosownie do przepisów

wydanych na podstawie art. 60 ust. 4.

”

;

49)

w art. 104 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby na podstawie art. 29 ust. 2 pkt 5 i 6, który

z powodu nadal trwającej choroby nie może podjąć zatrudnienia, wypłaca się co miesiąc

świadczenie pieniężne określone w ust. 1 przez okres choroby, nie dłużej jednak niż

przez okres 3 miesięcy, chyba że wcześniej komisja lekarska wyda orzeczenie o inwalidztwie

stanowiące podstawę do ustalenia prawa do renty inwalidzkiej.

”

;

50)

w art. 108 w ust. 2 i w art. 114 w ust. 4 wyrazy „Minister Spraw Wewnętrznych” zastępuje się wyrazami „Szef Urzędu Ochrony Państwa.”;

51)

w art. 120 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

W przypadku gdy czyn, o którym mowa w ust. 1, stanowi jednocześnie przestępstwo, przedawnienie

karalności dyscyplinarnej następuje dopiero z upływem okresu przedawnienia karalności

przestępstwa.

”

;

52)

po art. 127 dodaje się art. 127a w brzmieniu

„

Art. 127a.

Nie popełnia przestępstwa, kto wykonuje czynności określone w art. 10a ust. 1, jeżeli

zostały zachowane warunki określone w art. 10a ust. 4, a także kto wykonuje czynności

określone w art. 10b ust. 1.

”

1.

Policja składa się z następujących rodzajów służb: kryminalnej, prewencyjnej oraz

wspomagającej działalność Policji w zakresie organizacyjnym, logistycznym i technicznym.

2.

W skład Policji wchodzi policja sądowa. Szczegółowy zakres zadań i zasady organizacji

policji sądowej określa w drodze rozporządzenia, Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu

z Ministrem Sprawiedliwości.

3.

W skład Policji wchodzą również

1)

Wyższa Szkoła Policji, ośrodki szkolenia i szkoły policyjne,

2)

wyodrębnione oddziały prewencji i pododdziały antyterrorystyczne.

4.

Komendant Główny Policji, za zgodą Ministra Spraw Wewnętrznych, może powoływać, w

uzasadnionych przypadkach, inne niż wymienione w ust. 1 rodzaje służb, określając

ich właściwość terytorialną, organizację i zakres działania.

W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. Nr 78, poz. 462, z 1991 r. Nr 94, poz. 422, z 1992 r. Nr 54, poz. 254, z 1993 r. Nr 12, poz. 52, z 1994 r. Nr 53, poz. 214 oraz z 1995 r. Nr 4, poz. 17 i Nr 34, poz. 163) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 w ust. 2

a)

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

zapewnienie porządku publicznego w zasięgu terytorialnym przejścia granicznego, a

w zakresie właściwości tej Straży - także w strefie nadgranicznej,

”

b)

w pkt 12

-

po wyrazie „transportowaniu” dodaje się wyrazy „, bez zezwolenia wymaganego w myśl odrębnych przepisów,”,

-

wyraz „i” zastępuje się przecinkiem,

-

po wyrazach „oraz materiałów” dodaje się wyrazy „jądrowych i”,

c)

w pkt 13

-

po wyrazie „przemieszczaniu” dodaje się wyrazy „bez zezwolenia wymaganego w myśl odrębnych przepisów”,

-

po wyrazach „przez granicę państwową” skreśla się wyraz „narkotyków” i dodaje się wyrazy „środków odurzających”,

-

na końcu dodaje się wyrazy „oraz broni, amunicji i materiałów wybuchowych,”;

2)

w art. 3

a)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Komendanta Głównego Straży Granicznej powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na

wniosek Ministra Spraw Wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Politycznego Komitetu

Doradczego przy Ministrze Spraw Wewnętrznych.

3.

Zastępcę Komendanta Głównego Straży Granicznej powołuje i odwołuje Minister Spraw

Wewnętrznych na wniosek Komendanta Głównego Straży Granicznej.

”

,

b)

dodaje się ust. 4-6 w brzmieniu

„

4.

Komendant Główny Straży Granicznej jest przełożonym wszystkich funkcjonariuszy Straży

Granicznej, zwanych dalej „funkcjonariuszami”.

5.

W razie zwolnienia stanowiska Komendanta Głównego Straży Granicznej, Minister Spraw

Wewnętrznych do czasu powołania nowego komendanta powierza pełnienie obowiązków Komendanta

Głównego Straży Granicznej, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, jednemu z jego zastępców.

6.

W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez Komendanta Głównego Straży

Granicznej, Minister Spraw Wewnętrznych, do czasu ustania przeszkody w sprawowaniu

tej funkcji przez dotychczasowego komendanta, nie dłużej jednak niż na 6 miesięcy,

powierza pełnienie obowiązków Komendanta Głównego Straży Granicznej jednemu z jego

zastępców.

”

;

3)

w art. 4 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Warunki i sposób włączenia Straży Granicznej w skład Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej określają odrębne przepisy.

”

;

4)

w art. 5

a)

w ust. 2 i 3 wyraz „mianuje” zastępuje się wyrazem „powołuje”,

b)

dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

W komendach, strażnicach, granicznych placówkach kontrolnych i dywizjonach Straży

Granicznej pracownicy są zatrudniani na zasadach określonych w przepisach o pracownikach

urzędów państwowych.

”

;

5)

w art. 6

a)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i

-

po wyrazach „oraz organizację” dodaje się wyrazy „wchodzących w skład Straży Granicznej”,

-

po wyrazach „granicznych placówek kontrolnych” wyraz „oraz” zastępuje się przecinkiem,

-

po wyrazie „dywizjonów” dodaje się wyrazy „i pododdziałów odwodowych.”,

b)

dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Komendant Główny Straży Granicznej określa szczegółowe zasady szkolenia funkcjonariuszy,

a także może tworzyć i znosić ośrodki szkolenia.

”

;

6)

po art. 7 dodaje się art. 7a i 7b w brzmieniu

„

Art. 7a.

Minister Spraw Wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia

1)

wzór i tryb nadawania sztandaru jednostkom organizacyjnym Straży Granicznej oraz tryb

nadawania tym jednostkom imion,

2)

wzór i tryb nadawania odznak resortowych funkcjonariuszom.

Art. 7b.

Dzień 16 maja ustanawia się Świętem Straży Granicznej.

”

;

7)

w art. 9

a)

w ust. 1 wyraz „administracyjne” zastępuje się wyrazami „administracyjno-porządkowe”, a po wyrazach „sądu i prokuratury” dodaje się wyrazy „oraz innych właściwych organów państwowych”,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Straż Graniczna może, w zakresie koniecznym do wykonywania jej ustawowych zadań, korzystać

z informacji o osobie, uzyskanych przez Policję i Urząd Ochrony Państwa w czasie wykonywania

czynności operacyjno-rozpoznawczych.

1b.

Minister Spraw Wewnętrznych określi zakres, warunki i tryb przekazywania Straży Granicznej

informacji o osobie, uzyskanych przez Policję i Urząd Ochrony Państwa w czasie wykonywania

czynności operacyjno-rozpoznawczych.

”

,

c)

skreśla się ust. 3 i 4,

d)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Komendant Główny Straży Granicznej określa

1)

metody i formy wykonywania zadań związanych z ochroną granicy państwowej w zakresie

nie objętym innymi przepisami wydanymi na podstawie ustawy,

2)

sposób pełnienia służby granicznej i prowadzenia działań granicznych,

3)

szczegółowy tryb wydawania zezwoleń na przekraczanie granicy państwowej, w tym wiz,

przez komendantów granicznych placówek kontrolnych Straży Granicznej,

4)

szczegółowy sposób wykonywania przez graniczne placówki kontrolne Straży Granicznej

czynności zleconych w trybie ust. 1 przez właściwe organy państwowe,

5)

sposób i tryb gromadzenia i przetwarzania informacji z zakresu ochrony granicy państwowej

i kontroli ruchu granicznego,

6)

sposób gospodarowania mieniem będącym w zarządzie Straży Granicznej,

7)

szczegółowe zasady szkolenia przewodników zwierząt, które wykorzystywane są do realizacji

zadań Straży Granicznej, szkolenia tych zwierząt, a także normy wyżywienia zwierząt,

8)

szczegółowe warunki bezpieczeństwa i higieny służby.

”

;

8)

po art. 9 dodaje się art. 9a-9e w brzmieniu

„

Art. 9a.

1.

Udzielanie informacji o osobie, uzyskanych w czasie wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych

oraz w trybie, o którym mowa w art. 9 ust. 1a, dozwolone jest wyłącznie na żądanie

sądu lub prokuratora; wykorzystanie tych informacji może nastąpić tylko w celu ścigania

karnego.

2.

Zakazu określonego w ust. 1 nie stosuje się, jeżeli ustawa nakłada obowiązek udzielenia

takich informacji określonemu organowi albo obowiązek taki wynika z umów lub porozumień

międzynarodowych, a także w przypadkach, gdy zatajenie takiej informacji prowadziłoby

do zagrożenia życia lub zdrowia innych osób.

Art. 9b.

1.

Straż Graniczna przy wykonywaniu swoich zadań może korzystać z pomocy osób nie będących

jej funkcjonariuszami. Zabronione jest ujawnianie danych o osobie udzielającej pomocy

Straży Granicznej, w zakresie czynności operacyjno-rozpoznawczych.

2.

Ujawnienie danych o osobie, o której mowa w ust. 1, może nastąpić jedynie w przypadkach

i w trybie określonych w art. 7a ustawy o urzędzie Ministra Spraw Wewnętrznych.

3.

Dane o osobie, o której mowa w ust. 1, mogą być ujawnione na żądanie prokuratora,

także w razie uzasadnionego podejrzenia popełnienia przez tę osobę przestępstwa ściganego

z oskarżenia publicznego w związku z wykonywaniem czynności operacyjno-rozpoznawczych;

ujawnienie tych danych następuje w trybie określonym w art. 7a ustawy o urzędzie Ministra

Spraw Wewnętrznych.

4.

Za udzielenie pomocy, o której mowa w ust. 1, osobom nie będącym funkcjonariuszami

może być przyznane wynagrodzenie wypłacane z funduszu operacyjnego.

5.

Minister Spraw Wewnętrznych określa zasady tworzenia i gospodarowania funduszem operacyjnym.

6.

Jeżeli w czasie korzystania i w związku z korzystaniem przez Straż Graniczną z pomocy

osób, o których mowa w ust. 1, osoby te utraciły życie lub poniosły uszczerbek na

zdrowiu albo szkodę w mieniu, odszkodowanie przysługuje na zasadach i w trybie określonych

w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych.

Art. 9c.

1.

W związku z wykonywaniem zadań wymienionych w art. 1 ust. 2 Straż Graniczna zapewnia

ochronę form i metod realizacji zadań, informacji oraz własnych obiektów i danych

identyfikujących funkcjonariuszy.

2.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych funkcjonariusze mogą posługiwać

się dokumentami, które uniemożliwiają ustalenie danych identyfikujących funkcjonariusza

Straży Granicznej oraz środków, którymi posługuje się przy wykonywaniu zadań służbowych.

3.

Minister Spraw Wewnętrznych określi szczegółowe zasady i tryb wydawania, posługiwania

się, a także przechowywania dokumentów, o których mowa w ust. 2.

Art. 9d.

Udzielenie informacji o szczegółowych formach, zasadach i organizacji, a także o prowadzonych

czynnościach operacyjno-rozpoznawczych oraz o stosowanych środkach i metodach ich

realizacji może nastąpić wyłącznie w przypadkach, gdy istnieje uzasadnione podejrzenie

popełnienia przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego w związku z wykonywaniem

tych czynności. W takim przypadku udzielenie następuje w trybie określonym w art.

7a ustawy o urzędzie Ministra Spraw Wewnętrznych.

Art. 9e.

1.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych w celu udokumentowania

przestępstw określonych w art. 1 ust. 2 pkt 4 albo w celu ustalenia tożsamości osób

uczestniczących w tych przestępstwach, lub przyjęcia przedmiotów przestępstwa Minister

Spraw Wewnętrznych, przed wszczęciem postępowania karnego, może zarządzić niejawne

nadzorowanie przemieszczania, przechowywania i obrotu przedmiotami przestępstwa, jeśli

nie stwarza to zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego.

2.

O wydanym w trybie ust. 1 zarządzeniu należy niezwłocznie poinformować Prokuratora

Generalnego, którego informuje się także o przebiegu i wynikach podjętych czynności.

Prokurator Generalny może nakazać zaniechanie tych czynności.

3.

Stosownie do zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, organy i instytucje państwowe są

obowiązane dopuścić do dalszego przewozu przesyłki zawierającej przedmioty przestępstwa,

w stanie nienaruszonym lub po ich usunięciu, albo zastąpieniu w całości lub w części.

4.

Minister Spraw Wewnętrznych określi, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, sposób

przeprowadzania i dokumentowania czynności, o których mowa w ust. 1.

”

;

9)

w art. 11

a)

w ust. 1

-

w pkt 5 po wyrazach „popełniających przestępstwo” dodaje się przecinek i wyrazy „poszukiwanych przez organy ścigania”, oraz wyrazy „strażnicy lub granicznej placówki kontrolnej” zastępuje się wyrazami „właściwego terenowego organu”,

-

w pkt 7 po wyrazach „i cofania” dodaje się wyrazy „z granicy państwowej”, po wyrazach „szkodliwych materiałów” dodaje się wyrazy „jądrowych i”, po wyrazie „biologicznych” dodaje się wyrazy „jak również odpadów”, a wyrazy „z granicy państwa” na końcu punktu skreśla się,

-

pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, organów administracji rządowej

i samorządu terytorialnego oraz jednostek gospodarczych prowadzących działalność w

zakresie użyteczności publicznej; wymienione instytucje, organy i jednostki obowiązane

są, w zakresie swojego działania, do udzielenia tej pomocy, w zakresie obowiązujących

przepisów prawa

”

,

-

dodaje się pkt 10 w brzmieniu

„

10)

zwracania się o niezbędną pomoc do innych jednostek gospodarczych i organizacji społecznych,

jak również zwracania się w nagłych wypadkach do każdej osoby o udzielenie doraźnej

pomocy, w ramach obowiązujących przepisów prawa.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2d w brzmieniu

„

2a.

Osobę zatrzymaną należy niezwłocznie poddać - w razie uzasadnionej potrzeby - badaniu

lekarskiemu lub udzielić jej pierwszej pomocy medycznej.

2b.

Minister Spraw Wewnętrznych oraz Minister Zdrowia i Opieki Społecznej określą, w drodze

rozporządzenia, tryb przeprowadzania badań lekarskich, o których mowa w ust. 2a.

2c.

Przy legitymowaniu lub ustalaniu tożsamości, o których mowa w ust. 1 pkt 4, funkcjonariuszom

Straży Granicznej przysługują odpowiednio uprawnienia i obowiązki policjantów.

2d.

Minister Spraw Wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia, warunki, jakim powinny

odpowiadać pomieszczenia w jednostkach organizacyjnych Straży Granicznej przeznaczone

dla osób zatrzymanych.

”

,

c)

dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Minister Spraw Wewnętrznych określa sposób doprowadzania osób, o których mowa w ust.

1 pkt 5.

”

;

10)

po art. 11 dodaje się art. 11a w brzmieniu

„

Art. 11a.

1.

Środki finansowe w wysokości 20% wpływów uzyskanych przez Skarb Państwa tytułem przepadku

rzeczy pochodzących z ujawnionych przez Straż Graniczną przestępstw celnych i dewizowych

przeznacza się na usprawnienie funkcjonowania Straży Granicznej i nagrody dla funkcjonariuszy,

którzy przyczynili się bezpośrednio do ujawnienia tych przestępstw.

2.

Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Finansów i Ministrem Sprawiedliwości,

określi w drodze rozporządzenia, tryb gospodarowania środkami, o których mowa w ust.

1, oraz zasady przyznawania nagród wymienionych w ust. 1.

3.

W przypadkach wspólnego ujawnienia przestępstw, o których mowa w ust. 1, przez funkcjonariuszy

Straży Granicznej i celnych, szczegółowe zasady podziału środków wymienionych w ust.

1 określa Komendant Główny Straży Granicznej w porozumieniu z Prezesem Głównego Urzędu

Ceł.

”

;

11)

w art. 13 po wyrazach „korzystać nieodpłatnie” wyraz „z” zastępuje się wyrazem „ze” oraz skreśla się wyraz „państwowych”;

12)

w art. 23 w ust. 1 dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

pałek służbowych.

”

;

13)

w art. 24

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Jeżeli środki przymusu bezpośredniego wymienione w art. 23 ust. 1 okazały się niewystarczające

lub ich użycie ze względu na okoliczności danego zdarzenia nie jest możliwe, funkcjonariusz

ma prawo użycia broni palnej wyłącznie

1)

w celu odparcia bezpośredniego i bezprawnego zamachu na życie, zdrowie lub wolność

funkcjonariusza lub innej osoby oraz w celu przeciwdziałania czynnościom zmierzającym

bezpośrednio do takiego zamachu,

2)

przeciwko osobie nie podporządkowującej się wezwaniu do natychmiastowego porzucenia

broni lub innego niebezpiecznego narzędzia, którego użycie zagrozić może życiu, zdrowiu

lub wolności funkcjonariusza albo innej osoby,

3)

przeciwko osobie, która usiłuje bezprawnie, przemocą odebrać broń palną funkcjonariuszowi

lub innej osobie uprawnionej do posiadania broni palnej,

4)

w celu odparcia bezpośredniego, bezprawnego zamachu na obiekty służące obronności

państwa lub ważne dla gospodarki narodowej, a także na obiekty Straży Granicznej lub

służące ochronie granicy państwowej,

5)

w celu odparcia bezpośredniego zamachu na nienaruszalność granicy państwowej ze strony

osób działających w sposób zorganizowany, które przemocą wymuszają przekroczenie granicy

państwowej przy użyciu broni lub pojazdu,

6)

w celu odparcia zamachu na mienie, stwarzającego jednocześnie bezpośrednie zagrożenie

dla życia, zdrowia lub wolności człowieka,

7)

w bezpośrednim pościgu za osobą, wobec której użycie broni było dopuszczalne w przypadkach

określonych w pkt 1-6, albo za osobą, wobec której istnieje uzasadnione podejrzenie

popełnienia zabójstwa, zamachu terrorystycznego, uprowadzenia osoby w celu wymuszenia

okupu lub określonego zachowania, rozboju, kradzieży rozbójniczej, wymuszenia rozbójniczego,

umyślnego ciężkiego uszkodzenia ciała, zgwałcenia, podpalenia lub umyślnego sprowadzenia

w inny sposób niebezpieczeństwa powszechnego dla życia albo zdrowia,

8)

w celu ujęcia osoby, o której mowa w pkt 7, jeśli schroniła się ona w miejscu trudno

dostępnym, a z okoliczności towarzyszących wynika, że może użyć broni palnej lub innego

niebezpiecznego narzędzia, którego użycie zagrozić może życiu lub zdrowiu,

9)

w celu odparcia gwałtownego, bezpośredniego i bezprawnego zamachu na konwój ochraniający

osoby, dokumenty zawierające wiadomości stanowiące tajemnicę państwową, pieniądze

albo inne przedmioty wartościowe,

10)

w celu ujęcia lub udaremnienia ucieczki osoby zatrzymanej, tymczasowo aresztowanej

lub odbywającej karę pozbawienia wolności, jeśli

a)

ucieczka osoby pozbawionej wolności stwarza zagrożenie dla życia albo zdrowia ludzkiego,

b)

istnieje uzasadnione podejrzenie, że osoba pozbawiona wolności może użyć broni palnej,

materiałów wybuchowych lub niebezpiecznego narzędzia,

c)

pozbawienie wolności nastąpiło w związku z uzasadnionym podejrzeniem lub stwierdzeniem

popełnienia przestępstw, o których mowa w pkt 7.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W działaniach pododdziałów odwodowych w zasięgu terytorialnym przejścia granicznego

oraz w strefie nadgranicznej użycie broni palnej może nastąpić tylko na rozkaz ich

dowódcy.

”

,

c)

w ust. 3 skreśla się kropkę i dodaje wyrazy „oraz zasady użycia broni przez pododdziały odwodowe Straży Granicznej.”;

14)

w art. 30 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister Spraw Wewnętrznych określi wzór flagi Straży Granicznej, okoliczności i warunki

jej podnoszenia oraz sposób oznakowania jednostek pływających i statków powietrznych,

a także znaki rozpoznawcze używane na nich przez Straż Graniczną w nocy.

”

;

15)

w art. 31

a)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i nadaje się jej brzmienie

„

1.

Służbę w Straży Granicznej może pełnić obywatel polski o nieposzlakowanej opinii,

nie karany, korzystający z pełni praw publicznych, posiadający co najmniej średnie

wykształcenie oraz zdolność fizyczną i psychiczną do służby w formacjach uzbrojonych,

podległych szczególnej dyscyplinie służbowej, której gotów jest się podporządkować.

”

,

b)

dodaje się ust. 2 i 3 w brzmieniu

„

2.

Komendant Główny Straży Granicznej może wyrazić zgodę na przyjęcie do służby w Straży

Granicznej kandydata, który nie ma wykształcenia średniego, jeżeli w toku postępowania

kwalifikacyjnego stwierdzono, że kandydat wykazuje szczególne predyspozycje do tej

służby.

3.

Minister Spraw Wewnętrznych, w drodze rozporządzenia, określa zasady przeprowadzania

postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa w ust. 2.

”

;

16)

w art. 33 w ust. 1 po wyrazie „dochować” skreśla się wyraz „zasad”;

17)

w art. 34

a)

w ust. 2 po wyrazach „w rozkazie” dodaje się wyraz „personalnym”,

b)

w ust. 4

-

wyrazy „kobiet, funkcjonariuszy” zastępuje się wyrazami „funkcjonariuszy-kobiet”,

-

po wyrazach „organów wojskowych” przecinek zastępuje się kropką, a pozostałe wyrazy skreśla się;

18)

w art. 35 w ust. 3 po wyrazach „komendanta oddziału” dodaje się wyrazy „lub ośrodka szkolenia”;

19)

w art. 36 w ust. 1 po wyrazach „Komendant Główny Straży Granicznej” wyraz „i” zastępuje się przecinkiem i dodaje się na końcu wyrazy „oraz komendanci ośrodków szkolenia Straży Granicznej.”;

20)

w art. 41 w ust. 2 wyrazy „resortem spraw wewnętrznych” zastępuje się wyrazami „Strażą Graniczną”;

21)

w art. 42 w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

likwidacji zajmowanego stanowiska służbowego lub z przyczyn uzasadnionych potrzebami

organizacyjnymi, gdy nie ma możliwości mianowania go na inne równorzędne stanowisko.

”

;

22)

w art. 43 w ust. 3 wyrazy „12 miesięcy” zastępuje się wyrazami „czasu ukończenia postępowania karnego”;

23)

w art. 45

a)

w ust. 1 dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

utraty obywatelstwa polskiego lub nabycia obywatelstwa innego państwa.

”

,

b)

w ust. 2 dodaje się pkt 7 w brzmieniu

„

7)

rozformowania jednostki organizacyjnej, w której funkcjonariusz pełni służbę, lub

zmniejszenia jej stanu etatowego, jeżeli przeniesienie funkcjonariusza do innej jednostki

lub na niższe stanowisko nie jest możliwe.

”

,

c)

w ust. 3 wyrazy „od chwili zgłoszenia przez niego pisemnego żądania takiego zwolnienia” zastępuje się wyrazami „od dnia pisemnego zgłoszenia przez niego wystąpienia ze służby.”,

d)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

W przypadkach określonych w ust. 2 pkt 7 zwolnienie następuje po upływie 6 miesięcy,

a w przypadku służby przygotowawczej - po upływie 3 miesięcy od dnia podjęcia decyzji

o likwidacji jednostki organizacyjnej, jej rozformowania lub zmniejszenia stanu etatowego.

”

;

24)

art. 46 otrzymuje brzmienie

„

Art. 46.

1.

W razie uchylenia prawomocnego wyroku skazującego lub prawomocnego orzeczenia o warunkowym

umorzeniu postępowania karnego i wydania orzeczenia o umorzeniu postępowania karnego

albo w razie uchylenia kary dyscyplinarnej wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe,

obniżenia stopnia lub kary wydalenia ze służby, ulegają uchyleniu skutki, jakie wynikły

dla funkcjonariusza w związku z wyznaczeniem na niższe stanowisko lub obniżeniem stopnia.

O uchyleniu innych skutków decyduje Minister Spraw Wewnętrznych.

2.

W razie uchylenia prawomocnego wyroku skazującego lub prawomocnego orzeczenia o warunkowym

umorzeniu postępowania karnego i wydania prawomocnego wyroku uniewinniającego, ulegają

uchyleniu wszystkie skutki, jakie wynikły dla funkcjonariusza w postępowaniu dyscyplinarnym,

przeprowadzonym w związku z oskarżeniem o popełnienie przestępstwa stanowiącego przedmiot

rozstrzygnięcia sądu.

3.

Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 2, podstawę orzeczenia kary dyscyplinarnej

stanowiły przesłanki inne niż tylko oskarżenie o popełnienie przestępstwa, o uchyleniu

skutków, jakie wynikły dla funkcjonariusza w wyniku postępowania dyscyplinarnego,

decyduje Minister Spraw Wewnętrznych. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

”

;

25)

w art. 47 w ust. 1 i 2 wyrazy „prosi o zwolnienie” zastępuje się wyrazami „zgłosi pisemnie wystąpienie ze służby.”;

26)

w art. 48

a)

w ust. 1 wyrazy „ust. 2 pkt 2, 3 i 5” zastępuje się wyrazami „ust. 2 pkt 2, 3, 5 i 7”,

b)

w ust. 2 po wyrazach „ust. 2 pkt 5” dodaje się wyrazy „i 7”,

c)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Funkcjonariuszowi-kobiecie zwolnionej na podstawie art. 45 ust. 2 pkt 5 i 7 w czasie

urlopu wychowawczego przysługują do końca okresu, na który ten urlop został udzielony

1)

świadczenia pieniężne, wypłacane na zasadach obowiązujących przy wypłacaniu zasiłku

wychowawczego,

2)

inne uprawnienia przewidziane dla pracownic zwalnianych z pracy w czasie urlopu wychowawczego

z przyczyn dotyczących zakładu pracy.

”

;

27)

art. 49 otrzymuje brzmienie

„

Art. 49.

1.

Funkcjonariuszy zwalniają ze służby właściwi przełożeni z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Komendant Główny Straży Granicznej zwalnia ze służby funkcjonariuszy

1)

posiadających stopnie oficerskie,

2)

którym wymierzono karę dyscyplinarną wydalenia ze służby,

3)

w przypadkach określonych w art. 45 ust. 2 pkt 5.

”

;

28)

w art. 55 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Na pierwszy stopień oficerski Straży Granicznej może być mianowany funkcjonariusz,

który posiada wykształcenie wyższe i odbył przeszkolenie specjalistyczne lub zdał

egzamin oficerski bez odbycia przeszkolenia.

”

;

29)

w art. 57 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W przypadkach zasługujących na szczególne wyróżnienie funkcjonariusza posiadającego

pozytywną opinię służbową oraz szczególne kwalifikacje zawodowe lub umiejętności do

pełnienia służby można mianować na wyższy stopień przed upływem okresów ustalonych

w art. 56. Okresy te nie mogą być jednak skrócone więcej niż o połowę.

”

;

30)

w art. 61 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Przy przyjmowaniu do służby osoby posiadającej inny niż wymieniony w ust. 2 stopień

w korpusie oficerów Policji, Urzędu Ochrony Państwa lub Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej na równorzędny stopień w Straży Granicznej mianuje Komendant Główny Straży

Granicznej.

”

;

31)

w art. 65

a)

w ust. 2 skreśla się drugie zdanie,

b)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Minister Spraw Wewnętrznych określa wzory i normy oraz zasady noszenia umundurowania,

a także wzory odznak i emblematów.

”

;

32)

art. 69 otrzymuje brzmienie

„

Art. 69.

Funkcjonariusz jest obowiązany powiadomić bezpośredniego przełożonego o zamiarze wyjazdu

za granicę. Jeżeli wyjazd jest planowany na więcej niż 3 dni, powiadomienie następuje

w formie pisemnej.

”

;

33)

skreśla się art. 70;

34)

w art. 77

a)

dodaje się nowy ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Zwrot kosztów przejazdu lub zryczałtowany równoważnik pieniężny, o których mowa w

ust. 1 i 2, nie przysługują funkcjonariuszowi w roku kalendarzowym, w którym wykupiono

uprawnienia do bezpłatnych przejazdów państwowymi środkami komunikacji, na podstawie

odrębnych przepisów.

”

,

b)

dotychczasowy ust. 3 oznacza się jako ust. 4;

35)

art. 85 otrzymuje brzmienie

„

Art. 85.

1.

Minister Spraw Wewnętrznych, w granicach ustalonych w ustawie, określa szczegółowo

prawa i obowiązki oraz przebieg służby funkcjonariuszy.

2.

Sposób pełnienia służby określają zarządzenia, regulaminy i rozkazy Komendanta Głównego

Straży Granicznej.

”

;

36)

w art. 93 w pkt 2 po wyrazie „własne” dodaje się wyrazy „lub małżonka”;

37)

w art. 94 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Na lokale mieszkalne dla funkcjonariuszy przeznacza się lokale będące w dyspozycji

Ministra Spraw Wewnętrznych lub podległych mu organów, uzyskane w wyniku ich działalności

inwestycyjnej albo od terenowych organów rządowej administracji ogólnej, stanowiące

własność gmin lub zakładów pracy, a także zwalniane przez osoby, które decyzje o przydziale

uzyskały z jednostek podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych.

”

;

38)

w art. 95 w ust. 2 wyraz „wypłacania” zastępuje się wyrazami „przyznawania i zwracania”;

39)

w art. 96 w ust. 2 wyraz „wypłaty” zastępuje się wyrazem „zwracania”;

40)

w art. 97

a)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,

b)

dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Zwrot kosztów, o których mowa w ust. 1, nie przysługuje w roku kalendarzowym, w którym

wykupiono uprawnienia do bezpłatnych przejazdów państwowymi środkami komunikacji,

na podstawie odrębnych przepisów.

”

;

41)

w art. 98 w ust. 2 po wyrazach „przyznawania i” dodaje się wyrazy „zwrotu oraz”;

42)

w art. 99 w pkt 1 wyrazy „z funduszu mieszkaniowego” zastępuje się wyrazami „, o której mowa w art. 98,”;

43)

w art. 100

a)

w ust. 1 w pkt 1 wyraz „albo” zastępuje się przecinkiem,

b)

w ust. 2 skreśla się wyrazy „z funduszu mieszkaniowego”;

44)

w art. 101

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Gospodarki Przestrzennej i

Budownictwa oraz Ministrem Finansów, określa warunki najmu lokali mieszkalnych znajdujących

się w budynkach będących własnością Skarbu Państwa, pozostających w zarządzie jednostek

organizacyjnych resortu spraw wewnętrznych, a także zasady obliczania czynszu najmu

za te lokale.

”

,

b)

dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu

„

4.

W sprawach spornych wynikających ze stosunku najmu lokali, o których mowa w ust. 2,

rozstrzygają sądy powszechne.

5.

Przydział i opróżnianie mieszkań oraz załatwianie spraw, o których mowa w art. 95,

96 i 98, następuje w formie decyzji administracyjnej.

”

;

45)

w art. 112 w ust. 1 w pkt 4 wyraz „powierzonych” zastępuje się wyrazem „zleconych”;

46)

w art. 113

a)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,

b)

dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Zasiłek, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje funkcjonariuszowi pełniącemu służbę

w Straży Granicznej po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej lub innej służby, w

czasie której otrzymał taki zasiłek.

”

;

47)

art. 114 i 115 otrzymują brzmienie

„

Art. 114.

1.

Funkcjonariuszowi mogą być przyznawane nagrody roczne, nagrody uznaniowe i zapomogi

na warunkach określonych, w drodze zarządzenia, przez Ministra Spraw Wewnętrznych.

2.

Wysokość funduszu na nagrody i zapomogi dla funkcjonariuszy określa Minister Spraw

Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej.

Art. 115.

1.

Funkcjonariuszowi przysługują nagrody jubileuszowe w wysokości

po 20 latach służby - 75%,

po 25 latach służby - 100%,

po 30 latach służby - 150%,

po 35 latach służby - 200%,

po 40 latach służby - 300%

miesięcznego uposażenia zasadniczego, wraz z dodatkami o charakterze stałym.

2.

Okresy wliczane do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej,

oraz zasady jej obliczania i wypłacania określa Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu

z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej.

”

;

48)

w art. 116 w ust. 1 wyraz „powierzonych” zastępuje się wyrazem „zleconych”, a wyrazy „funkcjonariusz może otrzymać” zastępuje się wyrazami „funkcjonariusz otrzymuje”;

49)

w art. 118 w ust. 1

a)

wyrazy „oraz ust. 2 pkt 1 i 3-5” zastępuje się wyrazami „oraz ust. 2 pkt 1, 3-7”,

b)

dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

nie wykorzystane w danym roku świadczenia pieniężne przysługujące stosownie do przepisów

wydanych na podstawie art. 77 ust. 4.

”

;

50)

w art. 121 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby na podstawie art. 45 ust. 2 pkt 5 i 7, który

z powodu nadal trwającej choroby nie może podjąć zatrudnienia, wypłaca się co miesiąc

świadczenia pieniężne określone w ust. 1 przez okres choroby, nie dłużej jednak niż

przez okres 3 miesięcy, chyba że wcześniej komisja lekarska wyda orzeczenie o inwalidztwie

stanowiące podstawę do ustalenia prawa do renty inwalidzkiej.

”

;

51)

w art. 136 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Funkcjonariuszowi mogą być wymierzane kary dyscyplinarne

1)

upomnienie,

2)

nagana,

3)

surowa nagana,

4)

nagana z ostrzeżeniem,

5)

ostrzeżenie o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku,

6)

wyznaczenie na niższe stanowisko służbowe,

7)

obniżenie stopnia,

8)

ostrzeżenie o niepełnej przydatności do służby,

9)

wydalenie ze służby.

”

;

52)

w art. 137 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

W przypadku gdy czyn, o którym mowa w ust. 1, stanowi jednocześnie przestępstwo, przedawnienie

karalności dyscyplinarnej następuje dopiero z upływem okresu przedawnienia karalności

przestępstwa.

”

;

53)

art. 143 otrzymuje brzmienie

„

Art. 143.

Szczegółową organizację sądów honorowych, ich właściwość oraz zasady i tryb postępowania,

a także rodzaje stosowanych przez sądy honorowe środków wychowawczych, określa Komendant

Główny Straży Granicznej w porozumieniu ze związkiem zawodowym funkcjonariuszy Straży

Granicznej.

”

;

54)

po art. 146 dodaje się art. 146a w brzmieniu

„

Art. 146a.

Nie popełnia przestępstwa, kto wykonuje czynności określone w art. 9e ust. 1.

”

;

55)

po art. 147 dodaje się art. 147a w brzmieniu

„

Art. 147a.

1.

Kto odbywając służbę kandydacką w Straży Granicznej uporczywie nie wykonuje poleceń

w sprawach służbowych,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

2.

Kto odbywając służbę kandydacką w Straży Granicznej samowolnie opuszcza wyznaczone

miejsce wykonywania obowiązków służbowych na czas powyżej czternastu dni kalendarzowych

lub przez taki czas samowolnie poza nim pozostaje,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

3.

Kto odbywając służbę kandydacką w Straży Granicznej opuszcza wyznaczone miejsce wykonywania

obowiązków służbowych na czas powyżej dwóch dni kalendarzowych lub przez taki czas

samowolnie poza nim pozostaje,

podlega karze pozbawienia wolności do roku.

4.

Kto odbywając służbę kandydacką w Straży Granicznej w celu trwałego uchylenia się

od służby opuszcza wyznaczone miejsce wykonywania obowiązków służbowych lub w takim

celu poza nim pozostaje,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 5.

”

;

56)

w art. 153

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Funkcjonariusze w służbie kandydackiej mogą pełnić służbę graniczną, prowadzić działania

graniczne i wykonywać czynności administracyjno-porządkowe. Funkcjonariusze ci pełnią

służbę w systemie skoszarowanym.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Przepisy rozdziałów 8, 10, 11, 13 i 14, dotyczące funkcjonariuszy w służbie przygotowawczej,

stosuje się również do funkcjonariuszy w służbie kandydackiej, z wyjątkiem przepisów

art. 72, 86, 87 ust. 4, art. 112, 117, 118 i 119 ust. 4 oraz art. 124 i 142.

”

;

c)

dodaje się ust. 6 i 7 w brzmieniu

„

6.

Funkcjonariuszowi w służbie kandydackiej przysługuje w okresie tej służby prawo do

płatnego urlopu wypoczynkowego w wymiarze łącznie 30 dni kalendarzowych.

7.

Minister Spraw Wewnętrznych określa organizację służby w systemie skoszarowanym oraz

sposób jej pełnienia.

”

;

57)

art. 154 otrzymuje brzmienie

„

Art. 154.

1.

Osobne kwatery stałe pozostające w dyspozycji Ministra Spraw Wewnętrznych lub podległych

mu organów, przydzielone żołnierzom zawodowym Wojsk Ochrony Pogranicza, którzy zostali

przyjęci do służby w Straży Granicznej, stają się, z mocy prawa, lokalami mieszkalnymi

w rozumieniu niniejszej ustawy.

2.

Jeżeli norma zaludnienia przydzielonej osobnej kwatery stałej, o której mowa w ust.

1, jest wyższa od normy zaludnienia przysługującej osobie wymienionej w ust. 1 jako

funkcjonariuszowi, osoba ta zachowuje prawo do tej normy w zajmowanym dotychczas lokalu

mieszkalnym.

3.

Uprawnienia nabyte na podstawie ustawy z dnia 20 maja 1976 r. o zakwaterowaniu sił zbrojnych

(Dz. U. z 1992 r. Nr 5, poz. 19 i z 1994 r. Nr 10, poz. 36) przez żołnierzy zawodowych Wojsk Ochrony Pogranicza, którzy zostali przyjęci do służby

w Straży Granicznej, stają się, z mocy prawa, uprawnieniami mieszkaniowymi funkcjonariuszy

Straży Granicznej w rozumieniu niniejszej ustawy.

4.

Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się także do osób, o których mowa w ust. 1, jeżeli osoby

te uzyskały policyjne zaopatrzenie emerytalne.

5.

W stosunku do funkcjonariuszy, którzy poprzednio byli żołnierzami zawodowymi i otrzymali

osobne kwatery stałe, z zastrzeżeniem ust. 1-4, stosuje się przepisy o zakwaterowaniu

sił zbrojnych w zakresie sprzedaży osobnych kwater stałych.

”

Pracownicy na stanowiskach administracyjnych, technicznych i gospodarczych w komendach

i komisariatach Policji, z wyjątkiem stanowisk określonych przez Komendanta Głównego

Policji, są zatrudniani na zasadach określonych w przepisach o pracownikach urzędów

państwowych.

1.

Centralnym organem administracji państwowej, właściwym w sprawach ochrony bezpieczeństwa

ludzi oraz utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego, jest Komendant Główny

Policji podległy Ministrowi Spraw Wewnętrznych.

2.

Komendant Główny Policji jest przełożonym wszystkich funkcjonariuszy Policji, zwanych

dalej „policjantami”.

3.

Komendanta Głównego Policji powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek Ministra

Spraw Wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Politycznego Komitetu Doradczego przy Ministrze

Spraw Wewnętrznych.

4.

Zastępcę Komendanta Głównego Policji powołuje i odwołuje Minister Spraw Wewnętrznych

na wniosek Komendanta Głównego Policji.

5.

W razie zwolnienia stanowiska Komendanta Głównego Policji, Minister Spraw Wewnętrznych,

do czasu powołania nowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków Komendanta Głównego

Policji, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, jednemu z jego zastępców.

6.

W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez Komendanta Głównego Policji,

Minister Spraw Wewnętrznych, do czasu ustania przeszkody w sprawowaniu tej funkcji

przez dotychczasowego komendanta, jednak na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy, powierza

pełnienie obowiązków Komendanta Głównego Policji jednemu z jego zastępców.

Minister Spraw Wewnętrznych, na wniosek Szefa Urzędu Ochrony Państwa i po zasięgnięciu

opinii Politycznego Komitetu Doradczego, może tworzyć i rozwiązywać delegatury Urzędu

Ochrony Państwa, określając ich zakres działania i właściwość terytorialną.

W ustawie z dnia 1 lutego 1983 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 1992 r. Nr 11, poz. 41 i Nr 26, poz. 114) w art. 70 ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Ministrowie Obrony Narodowej i Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Transportu

i Gospodarki Morskiej, mogą określać odmiennie od przepisów ust. 2-5 oraz art. 71

uprawnienia kierowców do kierowania pojazdami Policji i Straży Granicznej oraz kierowców

w czynnej służbie wojskowej do kierowania pojazdami Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej.

”

Szef Urzędu Ochrony Państwa określa metody i formy wykonywania zadań przez podległe

jednostki organizacyjne, w zakresie nie objętym innymi przepisami wydanymi na podstawie

ustawy.

1.

Terenowymi organami Policji są

1)

komendanci wojewódzcy Policji,

2)

komendanci rejonowi Policji,

3)

komendanci komisariatów Policji.

2.

Komendantów wojewódzkich Policji powołuje i odwołuje Minister Spraw Wewnętrznych na

wniosek Komendanta Głównego Policji, po zasięgnięciu opinii wojewody oraz sejmiku

samorządowego właściwego dla danego województwa.

3.

W razie zwolnienia stanowiska komendanta wojewódzkiego Policji, Minister Spraw Wewnętrznych,

do czasu powołania nowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków komendanta wojewódzkiego

Policji, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, jednemu z jego zastępców.

4.

W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez komendanta wojewódzkiego Policji,

Minister Spraw Wewnętrznych, do czasu ustania przeszkody w sprawowaniu tej funkcji

przez dotychczasowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków komendanta wojewódzkiego

Policji jednemu z jego zastępców.

5.

Komendantów rejonowych Policji powołuje i odwołuje Komendant Główny Policji na wniosek

komendanta wojewódzkiego, po zasięgnięciu opinii wojewody oraz sejmiku samorządowego

właściwego dla danego województwa.

6.

W razie zwolnienia stanowiska komendanta rejonowego Policji, Komendant Główny Policji,

do czasu powołania nowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków komendanta rejonowego

Policji, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, jednemu z jego zastępców.

7.

W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez komendanta rejonowego Policji,

Komendant Główny Policji, do czasu ustania przeszkody w sprawowaniu tej funkcji przez

dotychczasowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków komendanta rejonowego Policji

jednemu z jego zastępców.

8.

Komendantów komisariatów Policji powołuje i odwołuje komendant wojewódzki Policji

na wniosek komendanta rejonowego Policji, po zasięgnięciu opinii właściwych rad gmin.

9.

W razie zwolnienia stanowiska komendanta komisariatu, komendant wojewódzki Policji,

do czasu powołania nowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków komendanta komisariatu,

na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, jednemu z jego zastępców, a w razie braku zastępców,

innemu policjantowi.

10.

W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez komendantów komisariatu, komendant

wojewódzki Policji, do czasu ustania przeszkody w sprawowaniu tej funkcji przez dotychczasowego

komendanta, powierza pełnienie obowiązków komendanta komisariatu jednemu z jego zastępców,

a w razie braku zastępców, innemu policjantowi.

11.

Komendanci wojewódzcy i rejonowi Policji są przełożonymi wszystkich policjantów na

terenie swojego działania.

12.

Komendant Główny Policji oraz komendanci wojewódzcy i rejonowi Policji wykonują swoje

zadania przy pomocy podległych im urzędów, zwanych „komendami”, a komendanci komisariatów

- przy pomocy podległych im komisariatów.

W ustawie z dnia 10 kwietnia 1986 r. - Prawo atomowe

(Dz. U. Nr 12, poz. 70, z 1987 r. Nr 33, poz. 180, z 1991 r. Nr 8, poz. 28 oraz z 1994 r. Nr 90, poz. 418) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Prezes Państwowej Agencji Atomistyki, zwany dalej „Prezesem Agencji”, może określić

szczegółowe wymagania oraz warunki bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej,

dotyczące poszczególnych rodzajów działalności związanej z wykorzystywaniem energii

atomowej i źródeł promieniowania jonizującego.

”

,

b)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Prezes Agencji może określić wypadki, w których działalność związana ze źródłami promieniowania

jonizującego nie wymaga zezwolenia, o którym mowa w ust. 1.

”

;

2)

tytuł rozdziału 11 otrzymuje brzmienie: „Przepisy karne”;

3)

po art. 61 dodaje się nowy art. 62 w brzmieniu

„

Art. 62.

1.

Kto bez wymaganego zezwolenia wytwarza, przetwarza, wprowadza do obrotu, przewozi,

posiada lub stosuje materiały jądrowe, źródła lub odpady promieniotwórcze albo je

porzuca, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10 i grzywny.

2.

W razie skazania za przestępstwo określone w ust. 1, orzeka się przepadek przedmiotów

przestępstwa, choćby nie były własnością sprawcy.

”

;

4)

dotychczasowy art. 62 oznacza się jako art. 62a i w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

bez wymaganego zezwolenia lub wbrew jego warunkom podejmuje działalność, o której

mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2-9 oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3

pkt 2, albo dokonuje przywozu lub wywozu, o których mowa w art. 6 ust. 2, albo zatrudnia

pracowników bez uprawnień, kwalifikacji lub umiejętności określonych w przepisach

o bezpieczeństwie jądrowym i ochronie radiologicznej,

”

.

1.

Urząd Ochrony Państwa może, w zakresie koniecznym do wykonywania jego ustawowych zadań,

korzystać z informacji o osobie, uzyskanych przez Policję i Straż Graniczną w czasie

wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych.

2.

Minister Spraw Wewnętrznych określi warunki i tryb przekazywania Urzędowi Ochrony

Państwa informacji o osobie, uzyskanych przez Policję i Straż Graniczną w czasie wykonywania

czynności operacyjno-rozpoznawczych.

1.

Komendant Główny Policji określa

1)

organizację i zakres działania komend, komisariatów i innych jednostek organizacyjnych

Policji,

2)

metody i formy wykonywania zadań przez poszczególne służby policyjne, w zakresie nie

objętym innymi przepisami wydanymi na podstawie ustawy,

3)

właściwość terytorialną komend rejonowych Policji,

4)

szczegółowe zasady szkolenia policjantów,

5)

szczegółowe zasady szkolenia zwierząt wykorzystywanych do realizacji zadań Policji,

a także normy ich wyżywienia,

6)

szczegółowe warunki bezpieczeństwa i higieny służby, po konsultacji z Państwową Inspekcją

Pracy.

2.

Komendant wojewódzki Policji określa właściwość terytorialną komisariatów Policji

na terenie swojego działania.

3.

Komendant Główny Policji może tworzyć ośrodki szkolenia i szkoły policyjne oraz określa

ich programy nauczania.

W ustawie z dnia 19 listopada 1987 r. o dozorze technicznym

(Dz. U. Nr 36, poz. 202) w art. 28 w ust. 3 dodaje się na końcu wyrazy „i w Straży Granicznej”.

W razie odmowy zwolnienia pracownika, funkcjonariusza, żołnierza resortu spraw wewnętrznych

lub osoby udzielającej im pomocy w wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych

od obowiązku zachowania tajemnicy państwowej albo odmowy zezwolenia na udostępnienie

dokumentów lub materiałów objętych tajemnicą państwową, pomimo żądania prokuratora

lub sądu, zgłoszonego w związku z postępowaniem karnym o przestępstwo wymienione w

art. 109 Kodeksu karnego lub o zbrodnię godzącą w życie ludzkie albo o występek przeciwko życiu i zdrowiu,

gdy jego następstwem była śmierć człowieka, Minister Spraw Wewnętrznych przedstawia

żądane dokumenty i materiały oraz wyjaśnienie Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego.

Jeżeli Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego stwierdzi, że uwzględnienie żądania prokuratora

lub sądu jest konieczne dla prawidłowości postępowania karnego, Minister Spraw Wewnętrznych

jest obowiązany zwolnić od zachowania tajemnicy lub udostępnić dokumenty i materiały

objęte tajemnicą.

Minister Spraw Wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia

1)

wzór i tryb nadawania sztandaru jednostkom organizacyjnym Straży Granicznej oraz tryb

nadawania tym jednostkom imion,

2)

wzór i tryb nadawania odznak resortowych funkcjonariuszom.

Dzień 16 maja ustanawia się Świętem Straży Granicznej.

W ustawie z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym

(Dz. U. Nr 74, poz. 368) w art. 19 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

zwolnienia ze służby funkcjonariuszy Urzędu Ochrony Państwa, gdy wymaga tego ważny

interes służby,

”

.

Minister Spraw Wewnętrznych zorganizuje policję sądową w okresie 6 miesięcy od dnia

wejścia w życie ustawy.

1.

Udzielanie informacji o osobie, uzyskanych w czasie wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych

oraz w trybie, o którym mowa w art. 9 ust. 1a, dozwolone jest wyłącznie na żądanie

sądu lub prokuratora; wykorzystanie tych informacji może nastąpić tylko w celu ścigania

karnego.

2.

Zakazu określonego w ust. 1 nie stosuje się, jeżeli ustawa nakłada obowiązek udzielenia

takich informacji określonemu organowi albo obowiązek taki wynika z umów lub porozumień

międzynarodowych, a także w przypadkach, gdy zatajenie takiej informacji prowadziłoby

do zagrożenia życia lub zdrowia innych osób.

1.

Straż Graniczna przy wykonywaniu swoich zadań może korzystać z pomocy osób nie będących

jej funkcjonariuszami. Zabronione jest ujawnianie danych o osobie udzielającej pomocy

Straży Granicznej, w zakresie czynności operacyjno-rozpoznawczych.

2.

Ujawnienie danych o osobie, o której mowa w ust. 1, może nastąpić jedynie w przypadkach

i w trybie określonych w art. 7a ustawy o urzędzie Ministra Spraw Wewnętrznych.

3.

Dane o osobie, o której mowa w ust. 1, mogą być ujawnione na żądanie prokuratora,

także w razie uzasadnionego podejrzenia popełnienia przez tę osobę przestępstwa ściganego

z oskarżenia publicznego w związku z wykonywaniem czynności operacyjno-rozpoznawczych;

ujawnienie tych danych następuje w trybie określonym w art. 7a ustawy o urzędzie Ministra

Spraw Wewnętrznych.

4.

Za udzielenie pomocy, o której mowa w ust. 1, osobom nie będącym funkcjonariuszami

może być przyznane wynagrodzenie wypłacane z funduszu operacyjnego.

5.

Minister Spraw Wewnętrznych określa zasady tworzenia i gospodarowania funduszem operacyjnym.

6.

Jeżeli w czasie korzystania i w związku z korzystaniem przez Straż Graniczną z pomocy

osób, o których mowa w ust. 1, osoby te utraciły życie lub poniosły uszczerbek na

zdrowiu albo szkodę w mieniu, odszkodowanie przysługuje na zasadach i w trybie określonych

w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych.

1.

W związku z wykonywaniem zadań wymienionych w art. 1 ust. 2 Straż Graniczna zapewnia

ochronę form i metod realizacji zadań, informacji oraz własnych obiektów i danych

identyfikujących funkcjonariuszy.

2.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych funkcjonariusze mogą posługiwać

się dokumentami, które uniemożliwiają ustalenie danych identyfikujących funkcjonariusza

Straży Granicznej oraz środków, którymi posługuje się przy wykonywaniu zadań służbowych.

3.

Minister Spraw Wewnętrznych określi szczegółowe zasady i tryb wydawania, posługiwania

się, a także przechowywania dokumentów, o których mowa w ust. 2.

Udzielenie informacji o szczegółowych formach, zasadach i organizacji, a także o prowadzonych

czynnościach operacyjno-rozpoznawczych oraz o stosowanych środkach i metodach ich

realizacji może nastąpić wyłącznie w przypadkach, gdy istnieje uzasadnione podejrzenie

popełnienia przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego w związku z wykonywaniem

tych czynności. W takim przypadku udzielenie następuje w trybie określonym w art.

7a ustawy o urzędzie Ministra Spraw Wewnętrznych.

1.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych w celu udokumentowania

przestępstw określonych w art. 1 ust. 2 pkt 4 albo w celu ustalenia tożsamości osób

uczestniczących w tych przestępstwach, lub przyjęcia przedmiotów przestępstwa Minister

Spraw Wewnętrznych, przed wszczęciem postępowania karnego, może zarządzić niejawne

nadzorowanie przemieszczania, przechowywania i obrotu przedmiotami przestępstwa, jeśli

nie stwarza to zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego.

2.

O wydanym w trybie ust. 1 zarządzeniu należy niezwłocznie poinformować Prokuratora

Generalnego, którego informuje się także o przebiegu i wynikach podjętych czynności.

Prokurator Generalny może nakazać zaniechanie tych czynności.

3.

Stosownie do zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, organy i instytucje państwowe są

obowiązane dopuścić do dalszego przewozu przesyłki zawierającej przedmioty przestępstwa,

w stanie nienaruszonym lub po ich usunięciu, albo zastąpieniu w całości lub w części.

4.

Minister Spraw Wewnętrznych określi, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, sposób

przeprowadzania i dokumentowania czynności, o których mowa w ust. 1.

1.

Komendanci Policji składają roczne sprawozdania ze swojej działalności, a także informacje

o stanie porządku i bezpieczeństwa publicznego właściwym wojewodom, sejmikom samorządowym

i radom gmin. W razie zagrożenia bezpieczeństwa publicznego lub niebezpiecznego zakłócenia

porządku publicznego, sprawozdania i informacje składa się tym organom niezwłocznie

na każde ich żądanie.

2.

W zakresie wykrywania przestępstw i ścigania ich sprawców sprawozdania i informacje,

o których mowa w ust. 1, mogą być przekazywane wyłącznie sądom i prokuratorom, na

ich żądanie.

1.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych, w zakresie nie objętym przepisami

Kodeksu postępowania karnego, podejmowanych przez Urząd Ochrony Państwa w celu realizacji

zadań określonych w art. 1 ust. 2 pkt 1-3, a także w celu zapobieżenia lub wykrycia

przestępstw ściganych na mocy umów i porozumień międzynarodowych, Minister Spraw Wewnętrznych,

po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, może zarządzić na czas określony

kontrolę korespondencji, a także stosowanie środków technicznych, umożliwiających

uzyskiwanie w sposób tajny informacji oraz utrwalanie dowodów. Minister Spraw Wewnętrznych

bieżąco informuje Prokuratora Generalnego o wynikach przeprowadzanych czynności.

2.

W wypadkach nie cierpiących zwłoki, gdy mogłoby to spowodować utratę informacji lub

zatarcie dowodów przestępstwa, Minister Spraw Wewnętrznych może zarządzić kontrolę

korespondencji lub stosowania środków technicznych, o których mowa w ust. 1, jednocześnie

zwracając się do Prokuratora Generalnego o wyrażenie na to zgody.

3.

W razie niewyrażenia przez Prokuratora Generalnego w ciągu 24 godzin zgody, o której

mowa w ust. 2, Minister Spraw Wewnętrznych nakazuje natychmiastowe wstrzymanie kontroli

korespondencji lub stosowania środków technicznych oraz zarządza protokolarne, komisyjne

zniszczenie zgromadzonych w ten sposób materiałów.

4.

Czynności określone w ust. 1 i 2 mogą być podjęte tylko wówczas, gdy inne środki okazały

się bezskuteczne albo zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, że będą nieskuteczne lub

nieprzydatne do wykrycia przestępstwa, ujawnienia jego sprawców i ujawnienia oraz

zabezpieczenia dowodów.

5.

W przypadku potwierdzenia informacji o przestępstwie określonym w ust. 1, Minister

Spraw Wewnętrznych przekazuje Prokuratorowi Generalnemu materiały uzyskane w wyniku

czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, z wnioskiem o wszczęcie postępowania karnego.

6.

Materiały uzyskane w wyniku czynności, o których mowa w ust. 1, które nie stanowią

informacji potwierdzających zaistnienie przestępstwa podlegają niezwłocznemu, protokolarnemu,

komisyjnemu zniszczeniu.

7.

Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrami Sprawiedliwości, Obrony Narodowej

i Łączności, określa sposób przeprowadzania i dokumentowania czynności oraz rodzaje

środków technicznych, o których mowa w ust. 1 i 2.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w niniejszej ustawie zachowują

moc przepisy dotychczasowe, jeżeli nie są z nią sprzeczne, nie dłużej jednak niż przez

6 miesięcy.

1.

W sprawach o przestępstwa

1)

określone w art. 122-133 Kodeksu karnego,

2)

nielegalnego wytwarzania, posiadania albo obrotu bronią, amunicją lub materiałami

wybuchowymi, środkami odurzającymi oraz psychotropowymi lub materiałami jądrowymi

i promieniotwórczymi, mającymi charakter lub zasięg międzynarodowy, pozostającymi

w związku z działalnością terrorystyczną, godzącą w bezpieczeństwo państwa,

3)

przyjmowania lub wręczania korzyści majątkowej w celu podjęcia lub zaniechania czynności

służbowej, którego następstwem może być zagrożenie bezpieczeństwa państwa lub jego

podstaw ekonomicznych,

- czynności operacyjno-rozpoznawcze zmierzające do sprawdzenia uzyskanych wcześniej

wiarygodnych informacji o przestępstwie oraz wykrycia sprawców i uzyskania dowodów

mogą polegać na dokonaniu w sposób niejawny nabycia lub przejęcia przedmiotów pochodzących

z przestępstwa, ulegających przepadkowi albo których wytwarzanie, posiadanie, przewożenie

lub którymi obrót są zabronione, a także przyjęciu lub wręczeniu korzyści majątkowej.

2.

Minister Spraw Wewnętrznych zarządza, na czas określony, czynności wymienione w ust.

1, po uzyskaniu zgody Prokuratora Generalnego oraz informuje Prokuratora Generalnego

o wynikach tych czynności.

3.

W czasie wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1, może być stosowana kontrola

korespondencji i środki techniczne na zasadach określonych w art. 10.

4.

Czynności określone w ust. 1 nie mogą polegać na kierowaniu działaniami wyczerpującymi

znamiona czynu zabronionego prawem. W odniesieniu do czynów dotyczących przyjęcia

lub wręczenia korzyści majątkowej nie mogą również polegać na nakłanianiu do udzielenia

lub przyjęcia takiej korzyści.

5.

Przepisy art. 10 ust. 2-6 stosuje się odpowiednio.

6.

Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, określi sposób

przeprowadzania i dokumentowania czynności, o których mowa w ust. 1.

1.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych w celu udokumentowania

przestępstw określonych w art. 1 ust. 2 pkt 2-2b albo w celu ustalenia tożsamości

osób uczestniczących w tych przestępstwach lub przejęcia przedmiotów przestępstwa

Minister Spraw Wewnętrznych może przed wszczęciem postępowania karnego zarządzić niejawne

nadzorowanie przemieszczania, przechowywania i obrotu przedmiotami przestępstwa, jeżeli

nie stworzy to zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego.

2.

O wydanym w trybie ust. 1 zarządzeniu należy niezwłocznie poinformować Prokuratora

Generalnego, którego także informuje się o przebiegu i wynikach podjętych czynności.

Prokurator Generalny może nakazać zaniechanie tych czynności.

3.

Stosownie do zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, organy i instytucje państwowe są

obowiązane dopuścić do dalszego przewozu przesyłki zawierające przedmioty przestępstwa

w stanie nienaruszonym lub po ich usunięciu, albo zastąpieniu w całości lub w części.

4.

Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, określi sposób

przeprowadzania i dokumentowania czynności, o których mowa w ust. 1.

Właściwe organy Policji, na żądanie wojewody, wójta lub burmistrza (prezydenta) miasta,

są obowiązane do przywrócenia stanu zgodnego z porządkiem prawnym lub podjęcia działań

zapobiegających naruszaniu prawa.

Minister Spraw Wewnętrznych ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, w

drodze obwieszczenia, jednolite teksty ustaw

1)

z dnia 6 kwietnia 1990 r. o urzędzie Ministra Spraw Wewnętrznych,

2)

z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji,

3)

z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Urzędzie Ochrony Państwa,

4)

z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej,

z uwzględnieniem zmian wynikających z niniejszej ustawy i ustaw ogłoszonych przed

dniem wydania tekstu jednolitego.

1.

W związku z wykonywaniem zadań wymienionych w art. 1 ust. 2 Urząd Ochrony Państwa

zapewnia ochronę form i metod realizacji zadań, informacji oraz własnych obiektów

i danych identyfikujących funkcjonariuszy.

2.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych funkcjonariusze mogą posługiwać

się dokumentami, które uniemożliwiają ustalenie danych identyfikujących funkcjonariusza

oraz środków, którymi posługuje się przy wykonywaniu zadań służbowych.

3.

W szczególnie uzasadnionych wypadkach przepis ust. 2 może mieć zastosowanie do osób,

o których mowa w art. 13 ust. 1.

4.

Minister Spraw Wewnętrznych określi szczegółowe zasady i tryb wydawania, posługiwania

się, a także przechowywania dokumentów, o których mowa w ust. 2.

1.

Środki finansowe w wysokości 20% wpływów uzyskanych przez Skarb Państwa tytułem przepadku

rzeczy pochodzących z ujawnionych przez Straż Graniczną przestępstw celnych i dewizowych

przeznacza się na usprawnienie funkcjonowania Straży Granicznej i nagrody dla funkcjonariuszy,

którzy przyczynili się bezpośrednio do ujawnienia tych przestępstw.

2.

Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Finansów i Ministrem Sprawiedliwości,

określi w drodze rozporządzenia, tryb gospodarowania środkami, o których mowa w ust.

1, oraz zasady przyznawania nagród wymienionych w ust. 1.

3.

W przypadkach wspólnego ujawnienia przestępstw, o których mowa w ust. 1, przez funkcjonariuszy

Straży Granicznej i celnych, szczegółowe zasady podziału środków wymienionych w ust.

1 określa Komendant Główny Straży Granicznej w porozumieniu z Prezesem Głównego Urzędu

Ceł.

Udzielenie informacji o szczegółowych formach, zasadach i organizacji, a także o prowadzonych

czynnościach operacyjno-rozpoznawczych oraz o stosowanych środkach i metodach ich

realizacji może nastąpić wyłącznie w przypadku, gdy istnieje uzasadnione podejrzenie

popełnienia przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego w związku z wykonywaniem

tych czynności. W takim przypadku udzielenie informacji następuje w trybie określonym

w art. 7a ustawy o urzędzie Ministra Spraw Wewnętrznych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Środki finansowe w wysokości 20% wpływów uzyskanych przez Skarb Państwa tytułem przepadku

rzeczy pochodzących z ujawnionych przez Policję przestępstw przeciwko mieniu, gospodarczych

i skarbowych przeznacza się na usprawnienie funkcjonowania Policji i nagrody dla policjantów,

którzy przyczynili się bezpośrednio do ujawnienia tych przestępstw.

2.

Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Finansów i Ministrem Sprawiedliwości,

określi, w drodze rozporządzenia, tryb gospodarowania środkami, o których mowa w ust.

1, oraz zasady przyznawania nagród wymienionych w ust. 1.

Dzień 24 lipca ustanawia się Świętem Policji.

Szef Urzędu Ochrony Państwa określa szczegółowe warunki bezpieczeństwa i higieny służby.

1.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych, w zakresie nie objętym przepisami

Kodeksu postępowania karnego, podejmowanych przez Policję w celu zapobieżenia lub

wykrycia przestępstw umyślnych, ściganych z oskarżenia publicznego

1)

przeciwko życiu,

2)

spowodowania ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia,

3)

pozbawienia człowieka wolności w celu wymuszenia okupu lub zachowania określonego

w art. 211 Kodeksu karnego,

4)

przeciwko bezpieczeństwu powszechnemu, określonych w art. 136 § 1, art. 138 § 1 i art. 140 § 1 Kodeksu karnego, a także przygotowania do przestępstw określonych w tych przepisach,

5)

nielegalnego wytwarzania, posiadania lub obrotu bronią, amunicją, materiałami wybuchowymi,

środkami odurzającymi lub psychotropowymi oraz materiałami jądrowymi i promieniotwórczymi,

6)

gospodarczych, powodujących znaczną szkodę majątkową, przeciwko mieniu znacznej wartości

lub skarbowych, polegających na uszczupleniu podatku lub innej należności Skarbu Państwa

w znacznej wartości,

7)

przyjmowania lub wręczania korzyści majątkowej w wielkich rozmiarach w związku z pełnioną

funkcją publiczną lub związaną ze szczególną odpowiedzialnością,

8)

podrabiania, przerabiania pieniędzy i papierów wartościowych oraz puszczania ich w

obieg,

9)

określonych w art. 276 Kodeksu karnego,

10)

ściganych na mocy umów i porozumień międzynarodowych

- Minister Spraw Wewnętrznych, po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego,

może zarządzić, na czas określony, kontrolę korespondencji, a także stosowanie środków

technicznych umożliwiających uzyskiwanie w sposób tajny informacji oraz utrwalanie

dowodów. Minister Spraw Wewnętrznych bieżąco informuje Prokuratora Generalnego o przeprowadzanych

czynnościach oraz o ich wyniku.

2.

W przypadkach nie cierpiących zwłoki, gdy mogłoby to spowodować utratę informacji

lub zatarcie dowodów przestępstwa, Minister Spraw Wewnętrznych może, na czas określony,

zarządzić kontrolę korespondencji lub stosowanie środków technicznych, o których mowa

w ust. 1, jednocześnie zwracając się do Prokuratora Generalnego o wyrażenie na to

zgody.

3.

W razie niewyrażenia przez Prokuratora Generalnego w ciągu 24 godzin zgody, o której

mowa w ust. 2, Minister Spraw Wewnętrznych nakazuje natychmiastowe wstrzymanie kontroli

korespondencji lub stosowania środków technicznych oraz zarządza protokolarne, komisyjne

zniszczenie zgromadzonych w ten sposób materiałów.

4.

Czynności określone w ust. 1 i 2 mogą być podjęte tylko wówczas, gdy inne środki okazały

się bezskuteczne albo zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, że będą nieskuteczne lub

nieprzydatne do wykrycia przestępstwa, ujawnienia jego sprawców i ujawnienia oraz

zabezpieczenia dowodów.

5.

W przypadku potwierdzenia informacji o przestępstwie określonym w ust. 1, Minister

Spraw Wewnętrznych przekazuje Prokuratorowi Generalnemu materiały uzyskane w wyniku

czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, z wnioskiem o wszczęcie postępowania karnego.

6.

Materiały uzyskane w wyniku czynności, o których mowa w ust. 1, które nie stanowią

informacji potwierdzających zaistnienie przestępstwa, podlegają niezwłocznemu, protokolarnemu,

komisyjnemu zniszczeniu.

7.

Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości i Ministrem

Łączności, określa sposób przeprowadzania i dokumentowania czynności oraz rodzaje

środków technicznych, o których mowa w ust. 1 i 2.

1.

W sprawach o przestępstwa umyślne

1)

pozbawienia człowieka wolności w celu wymuszenia okupu lub zachowania określonego

w art. 211 Kodeksu karnego,

2)

przeciwko bezpieczeństwu powszechnemu, określone w art. 136 § 1, art. 138 § 1 i art. 140 § 1 Kodeksu karnego, a także przygotowania do przestępstw określonych w tych przepisach,

3)

nielegalnego wytwarzania, posiadania lub obrotu bronią, amunicją, materiałami wybuchowymi,

środkami odurzającymi lub psychotropowymi oraz materiałami jądrowymi i promieniotwórczymi,

4)

gospodarcze, powodujące znaczną szkodę majątkową, przeciwko mieniu znacznej wartości

lub skarbowe, polegające na uszczupleniu podatku lub innej należności Skarbu Państwa

w znacznej wartości,

5)

przyjmowania lub wręczania korzyści majątkowej w wielkich rozmiarach w związku z pełnioną

funkcją publiczną lub związaną ze szczególną odpowiedzialnością,

6)

podrabiania, przerabiania pieniędzy i papierów wartościowych oraz puszczania ich w

obieg,

7)

określone w art. 276 Kodeksu karnego

- czynności operacyjno-rozpoznawcze zmierzające do sprawdzenia uzyskanych wcześniej,

wiarygodnych informacji o przestępstwie oraz wykrycia sprawców i uzyskania dowodów

mogą polegać na dokonaniu w sposób niejawny nabycia lub przejęcia przedmiotów pochodzących

z przestępstwa, ulegających przepadkowi, albo których wytwarzanie, posiadanie, przewożenie

lub którymi obrót są zabronione, a także przyjęciu lub wręczeniu korzyści majątkowej.

2.

Minister Spraw Wewnętrznych bieżąco informuje Prokuratora Generalnego o przeprowadzanych

czynnościach oraz o ich wyniku.

3.

W czasie wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1, mogą być stosowane kontrola

korespondencji i środki techniczne na zasadach określonych w art. 19.

4.

Czynności określone w ust. 1 nie mogą polegać na kierowaniu działaniami wyczerpującymi

znamiona czynu zabronionego ustawą. W odniesieniu do czynów dotyczących przyjęcia

lub wręczenia korzyści majątkowej nie mogą również polegać na nakłanianiu do udzielenia

lub przyjęcia takiej korzyści.

5.

Przepisy art. 19 ust. 2-6 stosuje się odpowiednio.

6.

Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, określi sposób

przeprowadzania i dokumentowania czynności, o których mowa w ust. 1.

1.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych, podejmowanych w celu udokumentowania

przestępstw określonych w art. 19 ust. 1 pkt 5, 6, 8 i 10 albo w celu ustalenia tożsamości

osób uczestniczących w tych przestępstwach lub przejęcia przedmiotów przestępstwa,

Minister Spraw Wewnętrznych może przed wszczęciem postępowania karnego zarządzić niejawne

nadzorowanie przemieszczania, przechowywania i obrotu przedmiotami przestępstwa, jeżeli

nie stworzy to zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego.

2.

O wydanym w trybie ust. 1 zarządzeniu należy niezwłocznie poinformować Prokuratora

Generalnego, którego także informuje się o przebiegu i wynikach podjętych czynności.

Prokurator Generalny może nakazać zaniechanie tych czynności.

3.

Stosownie do zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, organy i instytucje państwowe są

obowiązane dopuścić do dalszego przewozu przesyłki zawierające przedmioty przestępstwa

w stanie nienaruszonym lub po ich usunięciu, albo zastąpieniu w całości lub w części.

4.

Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, określi sposób

przeprowadzania i dokumentowania czynności, o których mowa w ust. 1.

1.

W związku z wykonywaniem zadań wymienionych w art. 1 ust. 2 Policja zapewnia ochronę

form i metod realizacji zadań, informacji oraz własnych obiektów i danych identyfikujących

policjantów.

2.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych policjanci mogą posługiwać się

dokumentami, które uniemożliwiają ustalenie danych identyfikujących policjanta oraz

środków, którymi posługuje się przy wykonywaniu zadań służbowych.

3.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach przepis ust. 2 może mieć zastosowanie do osób,

o których mowa w art. 22 ust. 1.

4.

Minister Spraw Wewnętrznych określi szczegółowe zasady i tryb wydawania, posługiwania

się, a także przechowywania dokumentów, o których mowa w ust. 2.

Udzielenie informacji o szczegółowych formach, zasadach i organizacji czynności operacyjno-rozpoznawczych,

a także o prowadzonych czynnościach oraz o stosowanych środkach i metodach ich realizacji

może nastąpić wyłącznie w przypadku, gdy istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia

przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego w związku z wykonywaniem tych czynności.

W takim przypadku udzielenie informacji następuje w trybie określonym w art. 7a ustawy

o urzędzie Ministra Spraw Wewnętrznych.

Jednostki pływające Policji podnoszą jako banderę flagę państwową z godłem Rzeczypospolitej

Polskiej, określoną w odrębnych przepisach.

1.

W czasie wykonywania zadań określonych w ustawie jednostki pływające Policji, podnoszą,

niezależnie od bandery, flagę Policji.

2.

Minister Spraw Wewnętrznych określi wzór flagi Policji, okoliczności i warunki jej

podnoszenia oraz sposób oznakowania jednostek pływających i statków powietrznych,

a także znaki rozpoznawcze używane na nich przez Policję w nocy.

1.

W gminach mogą być tworzone umundurowane straże gminne (miejskie). O utworzeniu straży

stanowi rada gminy w drodze uchwały, po uprzednim porozumieniu z właściwym komendantem

wojewódzkim Policji.

2.

Gminy sąsiadujące mogą zawrzeć, po uzgodnieniu z właściwym komendantem wojewódzkim

Policji, porozumienie o utworzeniu wspólnej straży gminnej (miejskiej). W porozumieniu

ustala się w szczególności zasięg terytorialny działania straży i sposób jej finansowania

przez zainteresowane gminy oraz wyznacza się radę gminy, która nada statut straży

i której straż będzie podlegać.

3.

W mieście, które jest obligatoryjnym związkiem komunalnym, straż miejska może być

utworzona tylko przez radę miasta. Przepisy ust. 1 i art. 24 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

4.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowe zasady współpracy Policji

ze strażami gminnymi (miejskimi) oraz zakres, w jakim Komendant Główny Policji sprawuje

fachowy nadzór nad tymi strażami i udziela im pomocy.

5.

Minister Łączności, w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych, ustala zasady korzystania

z częstotliwości radiowych przez straże gminne (miejskie).

1.

Szczegółowy zakres zadań, obowiązków i uprawnień straży gminnych (miejskich), a także

ich strukturę, umundurowanie, dystynkcje i uzbrojenie określa statut straży, nadawany

przez radę gminy, po porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych.

2.

Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem-Szefem Urzędu Rady Ministrów,

ustali wzorcowy statut straży gminnych (miejskich).

3.

Funkcjonariusze straży gminnych (miejskich) wykonują wyłącznie czynności administracyjno-porządkowe

oraz niezbędne czynności mające na celu fizyczne zabezpieczenie miejsca zdarzenia.

4.

Funkcjonariusze straży gminnych (miejskich), wykonując czynności, o których mowa w

ust. 3, mają prawo do oskarżania przed kolegium do spraw wykroczeń oraz dokonywania

czynności sprawdzających, ale tylko w zakresie spraw, w których wnioski o ukaranie

do kolegium złożyła straż gminna (miejska).

5.

Funkcjonariusze straży gminnych (miejskich) mogą stosować następujące środki przymusu

bezpośredniego

1)

fizyczne, techniczne i chemiczne środki służące do obezwładniania bądź konwojowania

osób,

2)

pałki służbowe,

3)

psy służbowe obronne.

6.

Do straży gminnych (miejskich), w zakresie wykonywania czynności, o których mowa w

ust. 3, stosuje się odpowiednio przepisy rozdziałów 1-3 niniejszej ustawy dotyczące

Policji, z wyjątkiem art. 15 ust. 1 pkt 6, art. 16 ust. 1 oraz art. 17 i 18.

1.

Koszty związane z funkcjonowaniem straży gminnych (miejskich) są pokrywane ze środków

samorządu terytorialnego.

2.

Prawa i obowiązki funkcjonariuszy straży gminnych (miejskich) regulują przepisy o

pracownikach samorządowych. Funkcjonariusz straży gminnej (miejskiej) korzysta z ochrony

prawnej przysługującej funkcjonariuszom publicznym.

1.

W razie uchylenia prawomocnego wyroku skazującego lub prawomocnego orzeczenia o warunkowym

umorzeniu postępowania karnego i wydania orzeczenia o umorzeniu postępowania karnego

albo w razie uchylenia kary dyscyplinarnej wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe,

obniżenia stopnia lub kary wydalenia ze służby, ulegają uchyleniu skutki, jakie wynikły

dla funkcjonariusza w związku z wyznaczeniem na niższe stanowisko lub obniżeniem stopnia.

O uchyleniu innych skutków decyduje Minister Spraw Wewnętrznych.

2.

W razie uchylenia prawomocnego wyroku skazującego lub prawomocnego orzeczenia o warunkowym

umorzeniu postępowania karnego i wydania prawomocnego wyroku uniewinniającego, ulegają

uchyleniu wszystkie skutki, jakie wynikły dla funkcjonariusza w postępowaniu dyscyplinarnym

przeprowadzonym w związku z oskarżeniem o popełnienie przestępstwa stanowiącego przedmiot

rozstrzygnięcia sądu.

3.

Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 2, podstawę orzeczenia kary dyscyplinarnej

stanowiły przesłanki inne niż tylko oskarżenie o popełnienie przestępstwa, o uchyleniu

skutków, jakie wynikły dla funkcjonariusza w wyniku postępowania dyscyplinarnego,

decyduje Minister Spraw Wewnętrznych. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Funkcjonariuszowi-kobiecie zwolnionej na podstawie art. 29 ust. 2 pkt 5 i 6 w czasie

urlopu wychowawczego przysługują do końca okresu, na który ten urlop został udzielony

1)

świadczenie pieniężne, wypłacane na zasadach obowiązujących przy wypłacaniu zasiłku

wychowawczego,

2)

inne uprawnienia przewidziane dla pracownic zwalnianych z pracy w czasie urlopu wychowawczego

z przyczyn dotyczących zakładu pracy.

1.

Szef Urzędu Ochrony Państwa tworzy i znosi ośrodki szkolenia funkcjonariuszy oraz

określa szczegółowe zasady ich funkcjonowania.

2.

Szef Urzędu Ochrony Państwa określa szczegółowe zasady odbywania przeszkolenia zawodowego

funkcjonariuszy oraz zasady i tryb składania egzaminów, o których mowa w art. 37.

1.

W razie uchylenia prawomocnego wyroku skazującego lub prawomocnego orzeczenia o warunkowym

umorzeniu postępowania karnego i wydania orzeczenia o umorzeniu postępowania karnego

albo w razie uchylenia kary dyscyplinarnej wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe,

obniżenia stopnia lub kary wydalenia ze służby, ulegają uchyleniu skutki, jakie wynikły

dla policjanta w związku z wyznaczeniem na niższe stanowisko lub obniżeniem stopnia.

O uchyleniu innych skutków decyduje Minister Spraw Wewnętrznych.

2.

W razie uchylenia prawomocnego wyroku skazującego lub prawomocnego orzeczenia o warunkowym

umorzeniu postępowania karnego i wydania prawomocnego wyroku uniewinniającego, ulegają

uchyleniu wszystkie skutki, jakie wynikły dla policjanta w postępowaniu dyscyplinarnym,

przeprowadzonym w związku z oskarżeniem o popełnienie przestępstwa, stanowiącego przedmiot

rozstrzygnięcia sądu.

3.

Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 2, podstawę orzeczenia kary dyscyplinarnej

stanowiły przesłanki inne niż tylko oskarżenie o popełnienie przestępstwa, o uchyleniu

skutków, jakie wynikły dla policjanta w wyniku postępowania dyscyplinarnego, decyduje

Minister Spraw Wewnętrznych. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Policjantowi-kobiecie zwolnionej na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 i 6 w czasie urlopu

wychowawczego przysługują do końca okresu, na który ten urlop został udzielony

1)

świadczenie pieniężne, wypłacane na zasadach obowiązujących przy wypłacaniu zasiłku

wychowawczego,

2)

inne uprawnienia przewidziane dla pracownic zwalnianych z pracy w czasie urlopu wychowawczego

z przyczyn dotyczących zakładu pracy.

1.

W razie uchylenia prawomocnego wyroku skazującego lub prawomocnego orzeczenia o warunkowym

umorzeniu postępowania karnego i wydania orzeczenia o umorzeniu postępowania karnego

albo w razie uchylenia kary dyscyplinarnej wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe,

obniżenia stopnia lub kary wydalenia ze służby, ulegają uchyleniu skutki, jakie wynikły

dla funkcjonariusza w związku z wyznaczeniem na niższe stanowisko lub obniżeniem stopnia.

O uchyleniu innych skutków decyduje Minister Spraw Wewnętrznych.

2.

W razie uchylenia prawomocnego wyroku skazującego lub prawomocnego orzeczenia o warunkowym

umorzeniu postępowania karnego i wydania prawomocnego wyroku uniewinniającego, ulegają

uchyleniu wszystkie skutki, jakie wynikły dla funkcjonariusza w postępowaniu dyscyplinarnym,

przeprowadzonym w związku z oskarżeniem o popełnienie przestępstwa stanowiącego przedmiot

rozstrzygnięcia sądu.

3.

Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 2, podstawę orzeczenia kary dyscyplinarnej

stanowiły przesłanki inne niż tylko oskarżenie o popełnienie przestępstwa, o uchyleniu

skutków, jakie wynikły dla funkcjonariusza w wyniku postępowania dyscyplinarnego,

decyduje Minister Spraw Wewnętrznych. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

1.

Funkcjonariuszy zwalniają ze służby właściwi przełożeni z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Komendant Główny Straży Granicznej zwalnia ze służby funkcjonariuszy

1)

posiadających stopnie oficerskie,

2)

którym wymierzono karę dyscyplinarną wydalenia ze służby,

3)

w przypadkach określonych w art. 45 ust. 2 pkt 5.

Minister Spraw Wewnętrznych ustanawia odznaki oraz określa

1)

wzory, kolory i normy umundurowania funkcjonariuszy,

2)

zasady i sposób noszenia umundurowania, medali i odznak.

1.

Funkcjonariusze otrzymują uzbrojenie i wyposażenie niezbędne do wykonywania czynności

służbowych.

2.

Normy wyposażenia i uzbrojenia oraz szczegółowe zasady jego przyznawania i użytkowania

określa Minister Spraw Wewnętrznych.

1.

Kto bez wymaganego zezwolenia wytwarza, przetwarza, wprowadza do obrotu, przewozi,

posiada lub stosuje materiały jądrowe, źródła lub odpady promieniotwórcze albo je

porzuca, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10 i grzywny.

2.

W razie skazania za przestępstwo określone w ust. 1, orzeka się przepadek przedmiotów

przestępstwa, choćby nie były własnością sprawcy.

1.

Minister Spraw Wewnętrznych, w granicach ustalonych ustawą, określa szczegółowo prawa

i obowiązki oraz przebieg służby funkcjonariuszy.

2.

Sposób pełnienia służby określa Szef Urzędu Ochrony Państwa.

Funkcjonariusz jest obowiązany powiadomić bezpośredniego przełożonego o zamiarze wyjazdu

za granicę. Jeżeli wyjazd jest planowany na więcej niż 3 dni, powiadomienie następuje

w formie pisemnej.

1.

Jednostki i komórki organizacyjne Policji oraz policjanci otrzymują wyposażenie niezbędne

do wykonywania czynności służbowych.

2.

Normy wyposażenia, o którym mowa w ust. 1, szczegółowe zasady jego przyznawania i

użytkowania określa Komendant Główny Policji.

1.

Minister Spraw Wewnętrznych w granicach ustalonych ustawą określa szczegółowo prawa

i obowiązki oraz przebieg służby policjantów.

2.

Sposób pełnienia służby policjantów określają zarządzenia, regulaminy i rozkazy Komendanta

Głównego Policji.

1.

Minister Spraw Wewnętrznych, w granicach ustalonych w ustawie, określa szczegółowo

prawa i obowiązki oraz przebieg służby funkcjonariuszy.

2.

Sposób pełnienia służby określają zarządzenia, regulaminy i rozkazy Komendanta Głównego

Straży Granicznej.

1.

Funkcjonariuszowi mogą być przyznawane nagrody roczne, nagrody uznaniowe i zapomogi

na warunkach określonych przez Ministra Spraw Wewnętrznych.

2.

Wysokość funduszu na nagrody i zapomogi dla funkcjonariuszy określa Minister Spraw

Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej.

1.

Funkcjonariuszowi przysługują nagrody jubileuszowe w wysokości

po 20 latach służy - 75%

po 25 latach służby - 100%

po 30 latach służby - 150%

po 35 latach służby - 200%

po 40 latach służby - 300%

miesięcznego uposażenia zasadniczego, wraz z dodatkami o charakterze stałym.

2.

Okresy wliczane do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej,

oraz zasady jej obliczania i wypłacania określa Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu

z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej.

1.

Policjantowi mogą być przyznawane nagrody roczne, nagrody uznaniowe i zapomogi na

warunkach określonych przez Ministra Spraw Wewnętrznych.

2.

Wysokość funduszu na nagrody i zapomogi policjantów określa Minister Spraw Wewnętrznych

w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej.

1.

Policjantowi przysługują nagrody jubileuszowe w wysokości

po 20 latach służby - 75%,

po 25 latach służby - 100%,

po 30 latach służby - 150%,

po 35 latach służby - 200%,

po 40 latach służby - 300%,

miesięcznego uposażenia zasadniczego, wraz z dodatkami o charakterze stałym.

2.

Okresy wliczane do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej,

oraz zasady jej obliczania i wypłacania określa Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu

z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej.

1.

Funkcjonariuszowi mogą być przyznawane nagrody roczne, nagrody uznaniowe i zapomogi

na warunkach określonych, w drodze zarządzenia, przez Ministra Spraw Wewnętrznych.

2.

Wysokość funduszu na nagrody i zapomogi dla funkcjonariuszy określa Minister Spraw

Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej.

1.

Funkcjonariuszowi przysługują nagrody jubileuszowe w wysokości

po 20 latach służby - 75%,

po 25 latach służby - 100%,

po 30 latach służby - 150%,

po 35 latach służby - 200%,

po 40 latach służby - 300%

miesięcznego uposażenia zasadniczego, wraz z dodatkami o charakterze stałym.

2.

Okresy wliczane do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej,

oraz zasady jej obliczania i wypłacania określa Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu

z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej.

Nie popełnia przestępstwa, kto wykonuje czynności określone w art. 10a ust. 1, jeżeli

zostały zachowane warunki określone w art. 10a ust. 4, a także kto wykonuje czynności

określone w art. 10b ust. 1.

Szczegółową organizację sądów honorowych, ich właściwość oraz zasady i tryb postępowania,

a także rodzaje stosowanych przez sądy honorowe środków wychowawczych, określa Komendant

Główny Straży Granicznej w porozumieniu ze związkiem zawodowym funkcjonariuszy Straży

Granicznej.

Nie popełnia przestępstwa, kto wykonuje czynności określone w art. 19a ust. 1, jeżeli

zostały zachowane warunki określone w art. 19a ust. 4, a także kto wykonuje czynności

określone w art. 19b ust. 1.

Nie popełnia przestępstwa, kto wykonuje czynności określone w art. 9e ust. 1.

1.

Kto odbywając służbę kandydacką w Straży Granicznej uporczywie nie wykonuje poleceń

w sprawach służbowych,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

2.

Kto odbywając służbę kandydacką w Straży Granicznej samowolnie opuszcza wyznaczone

miejsce wykonywania obowiązków służbowych na czas powyżej czternastu dni kalendarzowych

lub przez taki czas samowolnie poza nim pozostaje,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

3.

Kto odbywając służbę kandydacką w Straży Granicznej opuszcza wyznaczone miejsce wykonywania

obowiązków służbowych na czas powyżej dwóch dni kalendarzowych lub przez taki czas

samowolnie poza nim pozostaje,

podlega karze pozbawienia wolności do roku.

4.

Kto odbywając służbę kandydacką w Straży Granicznej w celu trwałego uchylenia się

od służby opuszcza wyznaczone miejsce wykonywania obowiązków służbowych lub w takim

celu poza nim pozostaje,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 5.

1.

Osobne kwatery stałe pozostające w dyspozycji Ministra Spraw Wewnętrznych lub podległych

mu organów, przydzielone żołnierzom zawodowym Wojsk Ochrony Pogranicza, którzy zostali

przyjęci do służby w Straży Granicznej, stają się, z mocy prawa, lokalami mieszkalnymi

w rozumieniu niniejszej ustawy.

2.

Jeżeli norma zaludnienia przydzielonej osobnej kwatery stałej, o której mowa w ust.

1, jest wyższa od normy zaludnienia przysługującej osobie wymienionej w ust. 1 jako

funkcjonariuszowi, osoba ta zachowuje prawo do tej normy w zajmowanym dotychczas lokalu

mieszkalnym.

3.

Uprawnienia nabyte na podstawie ustawy z dnia 20 maja 1976 r. o zakwaterowaniu sił zbrojnych

(Dz. U. z 1992 r. Nr 5, poz. 19 i z 1994 r. Nr 10, poz. 36) przez żołnierzy zawodowych Wojsk Ochrony Pogranicza, którzy zostali przyjęci do służby

w Straży Granicznej, stają się, z mocy prawa, uprawnieniami mieszkaniowymi funkcjonariuszy

Straży Granicznej w rozumieniu niniejszej ustawy.

4.

Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się także do osób, o których mowa w ust. 1, jeżeli osoby

te uzyskały policyjne zaopatrzenie emerytalne.

5.

W stosunku do funkcjonariuszy, którzy poprzednio byli żołnierzami zawodowymi i otrzymali

osobne kwatery stałe, z zastrzeżeniem ust. 1-4, stosuje się przepisy o zakwaterowaniu

sił zbrojnych w zakresie sprzedaży osobnych kwater stałych.