Ustawa z dnia 28 czerwca 1995 r. o zasadach, warunkach i trybie nakładania opłat celnych dodatkowych na niektóre towary rolne przywożone z zagranicy.

1.

Ustawa określa zasady, warunki i tryb nakładania opłat celnych dodatkowych na niektóre

towary rolne przywożone z państw Członków Światowej Organizacji Handlu (WTO) oraz

państw nie będących Członkami Światowej Organizacji Handlu, którym Polska udzieliła

klauzuli najwyższego uprzywilejowania.

2.

Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej określi, w drodze rozporządzenia, wykaz

towarów rolnych, o których mowa w ust. 1.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

towarach rolnych - rozumie się przez to produkty rolne i spożywcze w postaci surowców

lub półproduktów oraz wyroby gotowe wytworzone z tych surowców albo półproduktów,

oznaczone kodami Taryfy celnej, określonej odrębnie, zgodne z postanowieniami polskiej

listy koncesyjnej załączonej do Protokołu z Marakeszu do Układu ogólnego w sprawie

taryf celnych i handlu 1994, zamieszczonego w załączniku 1A do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu, podpisanego w dniu 15 kwietnia

1994 r. w Marakeszu

(Dz. U. z 1995 r. Nr 98, poz. 483), zwanego dalej „Porozumieniem”, w stosunku do których Polska zastrzegła sobie możliwość

stosowania opłaty celnej dodatkowej (SSG),

2)

wielkości progowej - rozumie się przez to ustaloną ilość towaru rolnego przywożonego

na polski obszar celny w danym roku kalendarzowym, w ramach której nie można nakładać

opłaty celnej dodatkowej,

3)

cenie progu - rozumie się przez to średnią cenę jednostkową danego towaru rolnego

lub też odpowiednią cenę uwzględniającą jakość produktu i stopień jego przetworzenia,

ustaloną zgodnie z regułami Porozumienia, poniżej której przywóz towaru rolnego może

być obciążony opłatą celną dodatkową,

4)

opłacie celnej dodatkowej - rozumie się przez to opłatę ustalaną zgodnie z niniejszą

ustawą, pobieraną od przywożonych na polski obszar celny towarów rolnych, niezależnie

od kwoty należnego cła naliczanego zgodnie z przepisami prawa celnego oraz innych opłat pobieranych od przywożonych towarów rolnych,

5)

jednostkowej cenie importowej - rozumie się przez to cenę liczoną w walucie polskiej,

zapłaconą lub należną za towar rolny przywożony na polski obszar celny, skorygowaną

o koszty transportu i ubezpieczenia do granicy państwa lub portu polskiego,

6)

stawce celnej stosowanej - rozumie się przez to najmniejszą wielkość spośród ustanowionej

dla danego towaru rolnego oznaczonego kodem Taryfy celnej, określonej odrębnie: stawki

celnej konwencyjnej (podstawowej), stawki celnej autonomicznej lub w stosunku do której

ustanowiono zawieszenie do określonego poziomu.

1.

Na towary rolne dopuszczone do wolnego obrotu mogą być nałożone opłaty celne dodatkowe,

jeżeli

1)

ilość towaru rolnego, wprowadzanego na polski obszar celny i zgłaszanego organom celnym

w celu dopuszczenia do wolnego obrotu, przekroczy w roku kalendarzowym wielkość progową,

albo

2)

jednostkowa cena importowa towaru rolnego, wprowadzanego na polski obszar celny i

zgłaszanego organom celnym w celu dopuszczenia do wolnego obrotu, jest niższa od ceny

progu.

2.

Opłaty celnej dodatkowej nie pobiera się od towarów rolnych wprowadzanych na polski

obszar celny, zwolnionych od cła na podstawie odrębnych przepisów.

1.

Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą, na wniosek Ministra Rolnictwa i Gospodarki

Żywnościowej, w przypadku określonym w art. 3 ust. 1 pkt 1, w drodze rozporządzenia,

ustanawia opłatę celną dodatkową na towary rolne przywożone na polski obszar celny,

określając

1)

wysokość opłaty celnej dodatkowej,

2)

kod i nazwę towaru rolnego objętego opłatą celną dodatkową, zgodnie z kodami Taryfy

celnej.

2.

Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą, na wniosek Ministra Rolnictwa i Gospodarki

Żywnościowej, w przypadku określonym w art. 3 ust. 1 pkt 2, w drodze rozporządzenia,

ustanawia obowiązek pobierania opłaty celnej dodatkowej od towarów rolnych przywożonych

na polski obszar celny, określając kod i nazwę towaru rolnego objętego opłatą celną

dodatkową, zgodnie z kodami Taryfy celnej.

3.

Rozporządzenia, o których mowa w ust. 1 i 2, wchodzą w życie nie wcześniej niż po

upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

4.

Opłata celna dodatkowa może być stosowana tylko do końca roku kalendarzowego, w którym

została ustanowiona.

5.

Opłaty celnej dodatkowej nie pobiera się od towarów rolnych wprowadzanych na polski

obszar celny w ramach koncesji dostępu do rynku polskiego, udzielonych zgodnie z zasadami

Porozumienia.

1.

Opłata celna dodatkowa nakładana w przypadku określonym w art. 3 ust. 1 pkt 1 nie

może przekroczyć jednej trzeciej poziomu stawki celnej stosowanej.

2.

Podstawą naliczania opłaty celnej dodatkowej, nakładanej zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt

1, jest wartość celna towaru rolnego.

3.

Opłata celna dodatkowa ustanowiona w przypadku określonym w art. 3 ust. 1 pkt 2 jest

nakładana zgodnie z następującymi zasadami

1)

jeżeli różnica między jednostkową ceną importową a ceną progu wynosi nie więcej niż

10% ceny progu, opłata celna dodatkowa nie jest nakładana,

2)

jeżeli różnica między jednostkową ceną importową a ceną progu jest większa niż 10%,

lecz nie większa niż 40% ceny progu, opłata celna dodatkowa wynosi 30% kwoty, o którą

ta różnica przewyższa 10% ceny progu,

3)

jeżeli różnica między jednostkową ceną importową a ceną progu jest większa niż 40%,

lecz nie większa niż 60% ceny progu, opłata celna dodatkowa stanowi sumę 50% kwoty,

o którą ta różnica przewyższa 40% ceny progu i opłaty celnej dodatkowej nakładanej

zgodnie z pkt 2,

4)

jeżeli różnica między jednostkową ceną importową a ceną progu jest większa niż 60%,

lecz nie większa niż 75% ceny progu, opłata celna dodatkowa stanowi sumę 70% kwoty,

o którą ta różnica przewyższa 60% ceny progu i opłaty celnej dodatkowej nakładanej

zgodnie z pkt 2 i 3,

5)

jeżeli różnica między jednostkową ceną importową a ceną progu jest większa niż 75%

ceny progu, opłata celna dodatkowa stanowi sumę 90% kwoty, o którą ta różnica przewyższa

75% ceny progu i opłaty celnej dodatkowej nakładanej zgodnie z pkt 2, 3 i 4.

1.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi szczegółowy sposób ustalania

1)

wielkości progowej,

2)

ceny progu.

2.

Wobec przywozu towarów rolnych pochodzących z krajów, w stosunku do których Rzeczpospolita

Polska jest stroną porozumień o wolnym handlu, Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia,

określić odrębny sposób lub wyłączenie stosowania opłaty celnej dodatkowej.

3.

Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej, nie później niż w terminie 60 dni przed

dniem ustanowienia opłaty celnej dodatkowej na dany towar rolny przywożony na polski

obszar celny, określa w drodze rozporządzenia

1)

wielkości progowe,

2)

ceny progu,

dla towarów rolnych, o których mowa w art. 1 ust. 2.

1.

Opłata celna dodatkowa nie jest pobierana od towarów rolnych wprowadzanych na polski

obszar celny, zgodnie z zawartym kontraktem, jeżeli ich wysyłka, na podstawie tego

kontraktu, nastąpiła przed dniem wejścia w życie rozporządzeń, o których mowa w art.

4 ust. 1 i 2.

2.

Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą, w drodze rozporządzenia, może określić

sposób dokumentowania wysyłki, o której mowa w ust. 1.

Opłatę celną dodatkową wymierzają i pobierają od podmiotów dokonujących wprowadzenia

towarów rolnych na polski obszar celny organy celne, niezależnie od cła i podatku,

określonych odrębnie.

1.

W zakresie wymierzania, poboru oraz zwrotu opłaty celnej dodatkowej stosuje się przepisy

dotyczące rozliczeń z tytułu cła.

2.

Jeżeli przyjmuje się zabezpieczenie majątkowe należności celnych, w tym samym trybie

powinny być zabezpieczone należności z tytułu opłaty celnej dodatkowej, w wysokości

wynikającej z przepisów niniejszej ustawy.

Postępowania wszczęte i nie zakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

podlegają rozpatrzeniu według ustawy, o której mowa w art. 11.

Ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o opłacie wyrównawczej od niektórych towarów rolnych

i spożywczych przywożonych z zagranicy

(Dz. U. Nr 43, poz. 160) nie stosuje się wobec państw - Członków Światowej Organizacji Handlu oraz państw

nie będących Członkami Światowej Organizacji Handlu, którym Polska udzieliła klauzuli

najwyższego uprzywilejowania.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.