Ustawa z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej.

Ustawa określa zasady i tworzy podstawy rzetelnego, obiektywnego, profesjonalnego

i niezależnego prowadzenia badań statystycznych, których wyniki mają charakter oficjalnych

danych statystycznych, oraz ustala organizację i tryb prowadzenia tych badań i zakres

związanych z nimi obowiązków.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

statystyka publiczna - system zbierania danych statystycznych, gromadzenia, przechowywania

i opracowywania zebranych danych oraz ogłaszania, udostępniania i rozpowszechniania

wyników badań statystycznych jako oficjalnych danych statystycznych,

2)

badania statystyczne - zbieranie, gromadzenie i opracowywanie danych statystycznych

oraz ogłaszanie i udostępnianie wyników dokonanych obliczeń, opracowań i analiz, w

tym podstawowych wielkości i wskaźników,

3)

podstawowe wielkości i wskaźniki - wielkości i wskaźniki, do których ogłaszania Główny

Urząd Statystyczny jest zobowiązany każdorazowo na podstawie odrębnych przepisów,

4)

zbieranie danych statystycznych - uzyskiwanie odpowiedzi na pytania zawarte w formularzach,

kwestionariuszach i ankietach statystycznych oraz informacji na innych nośnikach,

dotyczące działalności podmiotów gospodarczych, innych osób prawnych i jednostek organizacyjnych

nie mających osobowości prawnej lub wybranych dziedzin tej działalności oraz życia

i sytuacji osób fizycznych lub wybranych jej aspektów - bezpośrednio od tych podmiotów

i osób albo z systemów informacyjnych administracji publicznej, w których tego rodzaju

dane zostały legalnie zgromadzone,

5)

gromadzenie danych statystycznych - zebranie przez prowadzącego badanie statystyczne

w określonym czasie i miejscu danych statystycznych, o których mowa w pkt 4,

6)

opracowywanie danych statystycznych - tworzenie zbiorów danych ze zgromadzonych danych

statystycznych, z odłączeniem lub zakodowaniem informacji pozwalających na zidentyfikowanie

konkretnego podmiotu gospodarczego, innej osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej

nie mającej osobowości prawnej albo osoby fizycznej, a następnie dokonywanie na podstawie

tych zbiorów obliczeń, opracowań i analiz,

7)

program badań statystycznych statystyki publicznej - uchwalony przez Radę Ministrów,

w trybie określonym w rozdziale 2, wykaz ustalający zakres tematyczny, przedmiotowy

i podmiotowy badań statystycznych i związane z nimi obowiązki,

8)

operat do badań statystycznych - wykaz wybranych, według określonych cech, osób prawnych,

jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej oraz osób fizycznych będących

podmiotem obserwacji statystycznej wraz z ich identyfikacją adresową.

9)

dane jednostkowe - dane osobowe dające się powiązać z konkretną osobą fizyczną lub

dane indywidualne dające się powiązać z podmiotem gospodarczym albo inną osobą prawną

bądź jednostką organizacyjną nie mającą osobowości prawnej,

10)

służby statystyki publicznej - Główny Urząd Statystyczny oraz podległe mu urzędy statystyczne

i inne jednostki statystyki tworzone w trybie określonym w rozdziale 3,

11)

podmiot gospodarczy - osobę fizyczną, osobę prawną, a także jednostkę organizacyjną

nie mającą osobowości prawnej, jeżeli przedmiot ich działania obejmuje prowadzenie

działalności gospodarczej,

12)

urzędowe rejestry - prowadzone na podstawie ustaw lub przepisów wydanych w wykonaniu

ustaw przez sądy i organy administracji publicznej rejestry i ewidencje zawierające

informacje o osobach prawnych, jednostkach organizacyjnych nie mających osobowości

prawnej i osobach fizycznych oraz ich działalności, a także o innych zjawiskach, zdarzeniach

i obiektach, a w szczególności rejestry: sądowe, ubezpieczeń społecznych, podatników,

podmiotów gospodarki narodowej, podziału terytorialnego kraju oraz ewidencji: ludności,

działalności gospodarczej, udzielonych zezwoleń i koncesji, gruntów, budynków, budowli

i obiektów infrastruktury,

13)

systemy informacyjne administracji publicznej - systemy zbierania, gromadzenia i przetwarzania

informacji przez organy administracji rządowej oraz samorządu terytorialnego, inne

instytucje rządowe, organy rejestrowe i Narodowy Bank Polski, prowadzone w oparciu

o przepisy kompetencyjne lub inne akty prawne związane bezpośrednio z wykonywaniem

przez nie zadań statutowych,

14)

standardy klasyfikacyjne - wprowadzone na podstawie ustawy klasyfikacje, nomenklatury

i definicje podstawowych kategorii.

Statystyka publiczna zapewnia rzetelne, obiektywne i systematyczne informowanie społeczeństwa,

organów państwa i administracji publicznej oraz podmiotów gospodarczych o sytuacji

ekonomicznej, demograficznej, społecznej oraz środowiska naturalnego.

1.

Badania statystyczne statystyki publicznej mogą dotyczyć każdej dziedziny życia społecznego

i gospodarczego oraz występujących w nim zjawisk dających się obserwować i analizować

z wykorzystaniem metod statystycznych.

2.

Szczegółowy zakres prowadzonych badań statystycznych statystyki publicznej jest ustalany

w trybie określonym w rozdziale 2 ustawy i powinien uwzględniać celowość, niezbędność

oraz społeczną ich użyteczność.

1.

Statystyka publiczna jest uprawniona do zbierania ze wszystkich dostępnych źródeł,

określonych szczegółowo w programie badań statystycznych statystyki publicznej albo

w odrębnych ustawach, i do gromadzenia danych statystycznych od i o podmiotach gospodarczych,

innych osobach prawnych i jednostkach organizacyjnych nie mających osobowości prawnej

i ich działalności, zwanych dalej „danymi indywidualnymi”, oraz danych statystycznych

od i o osobach fizycznych dotyczących ich życia i sytuacji, zwanych dalej „danymi

osobowymi”.

2.

Przepis ust. 1 nie dotyczy danych chronionych na podstawie ustaw tajemnicą zawodową.

1.

Badania statystyczne statystyki publicznej są prowadzone jako badania pełne całej

zbiorowości, w tym spisy powszechne, albo jako badania reprezentacyjne na wylosowanej

lub dobranej celowo próbie danej zbiorowości

2.

Badania statystyczne mogą być prowadzone na zasadzie obowiązku albo udziału dobrowolnego.

3.

Sprawy, o których mowa w ust. 1 i 2, są rozstrzygane każdorazowo w programie badań

statystycznych statystyki publicznej lub w odrębnych ustawach.

1.

Jeżeli ujęte w programie badań statystycznych statystyki publicznej badanie jest prowadzone

na zasadzie obowiązku, podmioty określone w programie są obowiązane do udzielenia

i przekazania prowadzącemu badanie pełnych i wyczerpujących informacji w zakresie,

formie i terminach określonych szczegółowo w trybie art. 31 i 32.

2.

Przepis art. 5 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

W badaniach statystycznych z udziałem osób fizycznych nie mogą być zbierane, na zasadzie

obowiązku, informacje dotyczące rasy, wyznania, życia osobistego oraz poglądów filozoficznych

i politycznych.

1.

Przeprowadzenie spisu powszechnego, w którym nakłada się obowiązek udzielania informacji

na osoby fizyczne, wymaga odrębnej ustawy.

2.

Tryb wprowadzania obowiązków dla badań statystycznych innych niż wymienione w ust.

1 określa niniejsza ustawa.

Zbierane i gromadzone w badaniach statystycznych statystyki publicznej dane indywidualne

i dane osobowe są poufne i podlegają szczególnej ochronie; dane te mogą być wykorzystywane

wyłącznie do opracowań, zestawień i analiz statystycznych oraz do tworzenia przez

służby statystyki publicznej operatu do badań statystycznych prowadzonych przez te

służby; udostępnianie lub wykorzystywanie danych indywidualnych i danych osobowych

dla innych niż podane celów jest zabronione (tajemnice statystyczne).

Służby statystyki publicznej są obowiązane zawiadamiać na piśmie lub przez ogłoszenie

w sposób zwyczajowo przyjęty o celu, zakresie i sposobie przeprowadzenia spisu powszechnego

oraz innego badania statystycznego z udziałem rachmistrzów spisowych i ankieterów

statystycznych, o prawach i obowiązkach podmiotów wezwanych do przekazania danych

lub udzielenia odpowiedzi, a także o gwarancjach poufności i zachowaniu tajemnicy

statystycznej.

Pracownicy służb statystyki publicznej, rachmistrze spisowi, ankieterzy statystyczni

oraz inne osoby wykonujące czynności w imieniu i na rzecz statystyki publicznej, mający

bezpośredni dostęp do danych indywidualnych i danych osobowych, są obowiązani do bezwzględnego

przestrzegania tajemnicy statystycznej i mogą być dopuszczeni do wykonywania tych

czynności po złożeniu w urzędzie statystycznym albo innej jednostce organizacyjnej

służb statystyki publicznej pisemnego przyrzeczenia następującej treści

„

Przyrzekam, że będę wykonywać swoje prace na rzecz statystyki publicznej z całą rzetelnością,

zgodnie z etyką zawodową statystyka, a poznane w czasie ich wykonywania dane jednostkowe

zachowam w tajemnicy wobec osób trzecich.

”

1.

Dane zbierane i gromadzone przez organy administracji rządowej oraz samorządu terytorialnego,

inne instytucje rządowe, organy prowadzące urzędowe rejestry i Narodowy Bank Polski

na podstawie innych niż niniejsza ustawa przepisów, są danymi systemów informacyjnych

administracji publicznej, zwanymi dalej „danymi administracyjnymi”.

2.

Ustawa niniejsza nie ogranicza w zbieraniu danych na formularzach i kwestionariuszach

do celów, o których mowa w ust. 1, ani w swobodnym przekazywaniu danych o sobie i

swojej działalności przez osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości

prawnej i osoby fizyczne.

3.

Organy administracji rządowej i samorządu terytorialnego, inne instytucje rządowe,

organy prowadzące urzędowe rejestry i Narodowy Bank Polski nieodpłatnie przekazują

służbom statystyki publicznej zgromadzone dane administracyjne w zakresie, formie

i terminach określanych każdorazowo w programie badań statystycznych statystyki publicznej,

w szczególności w formie wyciągów z rejestrów, kopii: zbiorów danych, zebranych deklaracji,

dokumentów ewidencyjnych i innych formularzy urzędowych, wyników pomiarów, danych

monitoringu środowiska oraz udostępniają dane z baz danych systemów informatycznych.

4.

W przypadku realizowania przez organy samorządu terytorialnego określonych zadań jako

zadań zleconych przez administrację rządową, zadania te obejmują również obowiązek

przekazywania informacji do badań statystycznych statystyki publicznej oraz krajowych

rejestrów urzędowych prowadzonych na podstawie ustawy.

5.

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego jest obowiązany do zgłaszania organom administracji

rządowej i samorządu terytorialnego, innym instytucjom rządowym, organom prowadzącym

urzędowe rejestry i Narodowemu Bankowi Polskiemu uzasadnionych wniosków dotyczących

uzupełnienia zbieranych i gromadzonych danych administracyjnych celem umożliwienia

ich wykorzystania bezpośrednio dla potrzeb statystyki publicznej.

1.

Wyniki obliczeń, opracowań i analiz dokonanych na podstawie zebranych w badaniach

statystycznych statystyki publicznej danych statystycznych, zwane dalej „wynikowymi

informacjami statystycznymi”, są powszechnie dostępne.

2.

Statystyka publiczna zapewnia równoprawny, równorzędny i równoczesny dostęp do wynikowych

informacji statystycznych, a w szczególności do podstawowych wielkości i wskaźników.

3.

Rodzaje wynikowych informacji statystycznych oraz formy i terminy ich udostępnienia

są ustalane w programie badań statystycznych statystyki publicznej.

1.

Tworzy się Radę Statystyki, zwaną dalej „Radą”, jako organ opiniodawczo-doradczy w

sprawach statystyki.

2.

Rada działa przy Prezesie Rady Ministrów.

3.

Do zadań Rady należy

1)

ustalanie, na podstawie propozycji przygotowanej przez Główny Urząd Statystyczny,

corocznie, na każdy następny rok projektu programu badań statystycznych,

2)

przedstawianie Radzie Ministrów, nie później niż do dnia 30 czerwca każdego roku,

projektu programu badań statystycznych statystyki publicznej,

3)

rekomendowanie przeprowadzenia badań nowych i badań cyklicznych o szerokim zasięgu

obserwacji statystycznej oraz związanych z nimi prac metodologicznych i przygotowawczych,

projektowanych na okres najbliższych dziesięciu lat,

4)

ocena realizacji programu badań statystycznych statystyki publicznej oraz formułowanie

opinii w innych sprawach mających istotne znaczenie dla rozwoju statystyki publicznej,

5)

opiniowanie wniosków w sprawie powołania i odwołania Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego,

6)

opiniowanie projektu wydatków budżetowych na badania statystyczne.

1.

Rada składa się z 17 członków.

2.

W skład Rady wchodzą powołane przez Prezesa Rady Ministrów osoby reprezentujące organy

administracji rządowej i samorządu terytorialnego - sześć, Narodowy Bank Polski -

jedna, organizacje pracodawców, organizacje społeczne, samorząd zawodowy i gospodarczy

- sześć, ogólnokrajowe organizacje związkowe - dwie oraz dwóch ekspertów - po jednym

z zakresu nauk społecznych i ekonomicznych, jako członkowie Rady.

3.

W posiedzeniach Rady uczestniczy Prezes Głównego Urzędu Statystycznego.

1.

Kadencja Rady trwa pięć lat, licząc od dnia jej powołania. Członek powołany w skład

Rady kończy kadencję wraz z zakończeniem kadencji całego składu Rady.

2.

Prezes Rady Ministrów może odwołać członka Rady przed upływem kadencji wyłącznie w

przypadku

1)

złożenia rezygnacji,

2)

nieuczestniczenia w pracach Rady.

3.

W przypadkach, o których mowa w ust. 2, oraz w przypadku śmierci członka Rady, Prezes

Rady Ministrów powołuje nowego członka Rady. Przepis art. 16 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

4.

Przewodniczącego Rady wybiera Rada spośród swoich członków.

5.

Tryb pracy Rady określa regulamin przyjęty przez Radę i zatwierdzony przez Prezesa

Rady Ministrów.

6.

Obsługę administracyjną prac Rady zapewnia Główny Urząd Statystyczny.

7.

Koszty działalności Rady są pokrywane z budżetu państwa w części dotyczącej Głównego

Urzędu Statystycznego.

1.

Program badań statystycznych statystyki publicznej ustala Rada Ministrów w drodze

rozporządzenia.

2.

Przedstawiany Radzie Ministrów projekt programu badań statystycznych powinien określać

1)

temat badania,

2)

prowadzącego badanie,

3)

zakres podmiotowy i przedmiotowy badania,

4)

źródła danych statystycznych oraz formy, terminy i częstotliwość ich zbierania,

5)

obowiązki udzielania informacji i przekazywania danych statystycznych,

6)

rodzaje wynikowych informacji statystycznych oraz formy i terminy ich udostępniania,

w tym podstawowych wielkości i wskaźników,

7)

koszty i źródła finansowania.

Rada Ministrów zapewnia ujęcie w programach badań statystycznych statystyki publicznej

badań mających podstawowe znaczenie dla obserwacji procesów społecznych i gospodarczych,

a w szczególności

1)

badań stałych pozwalających na obserwację ciągłą podstawowych dziedzin życia i występujących

w nich zjawisk,

2)

badań cyklicznych, w tym spisów powszechnych,

3)

badań gwarantujących porównywalność wyników, w przypadku gdy dotyczą one zmiennych

w czasie obiektów obserwacji statystycznej lub gdy zmianie ulega metodologia badania,

4)

badań koniecznych dla wykonania przyjętych przez Rzeczpospolitą Polską zobowiązań

międzynarodowych.

1.

Badania statystyczne statystyki publicznej prowadzi Główny Urząd Statystyczny i podległe

mu urzędy statystyczne.

2.

Rada Ministrów, na wniosek Rady, może w programie badań statystycznych ustalić, że

badanie statystyczne będzie prowadzone przez

1)

inny wskazany naczelny lub centralny organ administracji państwowej albo Narodowy

Bank Polski, o ile badanie to wymaga wiedzy specjalistycznej, którą dysponuje ten

organ, albo jeżeli jest on w posiadaniu danych zgromadzonych w innym celu,

2)

Główny Urząd Statystyczny wspólnie z innym wskazanym naczelnym lub centralnym organem

administracji państwowej, inną instytucją rządową lub Narodowym Bankiem Polskim albo

wojewodą,

3)

wskazany urząd statystyczny wspólnie z wojewodą albo organem samorządu terytorialnego

na jego wniosek.

3.

Prowadzący badania statystyczne w trybie, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, są obowiązani

do

1)

stosowania standardów klasyfikacyjnych,

2)

udostępnienia wyników badania służbom statystyki publicznej i ich przekazywania, w

porozumieniu z Głównym Urzędem Statystycznym, organizacjom międzynarodowym.

1.

Służby statystyki publicznej mogą

1)

wykonywać na zamówienie opracowania wspomagające inne systemy informacyjne administracji

publicznej,

2)

oddelegowywać pracowników do wykonywania prac statystycznych w organach administracji

rządowej i samorządowej.

2.

Służby statystyki publicznej mogą

1)

prowadzić na indywidualne zamówienia badania statystyczne nie objęte programem badań

statystycznych statystyki publicznej,

2)

wykonywać na zlecenie dodatkowe opracowania i analizy, wykorzystując w tym celu również

dane zgromadzone w badaniach objętych programem badań statystycznych statystyki publicznej.

3.

Zbieranie danych statystycznych do prac, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz danych

dodatkowych do badań, opracowań i analiz określonych w ust. 2 może odbywać się wyłącznie

na zasadzie udziału dobrowolnego.

4.

Wyniki badań oraz opracowania i analizy, o których mowa w ust. 2, stają się danymi

statystyki publicznej i mogą być wykorzystywane udostępniane i rozpowszechniane przez

służby statystyki publicznej, jeżeli nie naruszy to uzasadnionego interesu zamawiającego

lub zleceniodawcy i nie zastrzeżono w umowie ich wykorzystania wyłącznie na potrzeby

zamawiającego lub zleceniodawcy.

Służby statystyki publicznej stanowią Główny Urząd Statystyczny, podległe mu urzędy

statystyczne oraz inne jednostki statystyki, o których mowa w art. 27 i 29.

1.

Główny Urząd Statystyczny jest centralnym organem administracji państwowej.

2.

Organizację Głównego Urzędu Statystycznego określa statut nadany przez Radę Ministrów,

w drodze rozporządzenia.

1.

Działalnością służb statystyki publicznej kieruje Prezes Głównego Urzędu Statystycznego.

2.

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów,

po uzyskaniu opinii Rady Statystyki.

3.

Kadencja Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego trwa 6 lat, licząc od dnia powołania;

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego pełni obowiązki do dnia powołania swego następcy.

4.

Ta sama osoba nie może być Prezesem Głównego Urzędu Statystycznego dłużej niż przez

dwie kolejne kadencje.

5.

Kadencja Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego wygasa w razie jego śmierci, orzeczenia

przez Trybunał Stanu utraty zajmowanego stanowiska lub odwołania.

6.

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego odwołuje się w razie

1)

zrzeczenia się wykonywania obowiązków,

2)

utraty zdolności do pełnienia powierzonych obowiązków na skutek długotrwałej choroby,

trwającej co najmniej 6 miesięcy,

3)

sprzeniewierzenia się etyce statystyka,

4)

skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo popełnione z winy umyślnej,

5)

orzeczenia zakazu zajmowania kierowniczych stanowisk lub pełnienia funkcji związanych

ze szczególną odpowiedzialnością w organach państwowych.

7.

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego pełni swoje obowiązki przy pomocy wiceprezesów,

powoływanych i odwoływanych przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego.

1.

Do zadań Głównego Urzędu Statystycznego należy

1)

rozpoznawanie zapotrzebowania na informacje i analizy statystyczne i przygotowywanie

na tej podstawie projektów programów badań statystycznych statystyki publicznej oraz

ich przedstawianie Radzie,

2)

organizowanie i prowadzenie badań statystycznych oraz ustalanie ich metodologii,

3)

zbieranie, gromadzenie i opracowywanie danych statystycznych oraz ich analizowanie,

4)

przeprowadzanie spisów powszechnych,

5)

przechowywanie danych statystycznych,

6)

opracowywanie standardowych klasyfikacji, nomenklatur i definicji podstawowych kategorii,

ustalanie wzajemnych relacji między nimi oraz ich interpretacja,

7)

udostępnianie i rozpowszechnianie wynikowych informacji statystycznych, w tym podstawowych

wielkości i wskaźników,

8)

opracowywanie i ogłaszanie prognoz demograficznych oraz statystycznych prognoz gospodarczych

i społecznych,

9)

przedstawianie Prezydentowi, Sejmowi i Senatowi, organom administracji rządowej, Najwyższej

Izbie Kontroli, Narodowemu Bankowi Polskiemu, organom samorządu terytorialnego oraz

innym instytucjom rządowym wynikowych informacji statystycznych w zakresie, terminach

i w formach określonych w programie badań statystycznych,

10)

prowadzenie krajowych rejestrów urzędowych: podmiotów gospodarki narodowej i podziału

terytorialnego kraju,

11)

prowadzenie badań i analiz statystycznych wynikających z przyjętych przez Rzeczpospolitą

Polską zobowiązań międzynarodowych,

12)

dokonywanie statystycznych porównań międzynarodowych i ogłaszanie ich wyników,

13)

wykonywanie przyjętych przez Rzeczpospolitą Polską zobowiązań przekazywania danych

statystycznych organizacjom międzynarodowym,

14)

współpraca z wyspecjalizowanymi w dziedzinie statystyki organizacjami międzynarodowymi,

regionalnymi oraz organami i urzędami innych krajów,

15)

prowadzenie prac naukowych i badawczo-rozwojowych w zakresie metodologii badań statystycznych

i standardów klasyfikacyjnych oraz zastosowań metod matematycznych i informatyki w

statystyce,

16)

prowadzenie szkolenia, dokształcania i doskonalenia w dziedzinie statystyki,

17)

popularyzacja wiedzy o statystyce.

2.

Urzędy statystyczne wykonują zadania wymienione w ust. 1 pkt 1-5, 6 - w zakresie interpretacji,

7-12, 14, 16 i 17 w zakresie określonym w trybie ust. 4.

3.

Urzędy statystyczne tworzy i znosi Prezes Głównego Urzędu Statystycznego, w drodze

zarządzenia.

4.

Szczegółowy zakres zadań i organizację urzędu statystycznego określa statut nadany

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, w drodze zarządzenia.

5.

Urzędem statystycznym kieruje dyrektor powoływany i odwoływany przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego.

Przy Prezesie Głównego Urzędu Statystycznego działa Naukowa Rada Statystyczna, jako

organ opiniodawczo-doradczy w sprawach metodologii badań statystycznych; skład i tryb

prac Naukowej Rady Statystycznej określa Prezes Głównego Urzędu Statystycznego, w

drodze zarządzenia.

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego może tworzyć jednostki obsługi statystyki publicznej

i określa, w drodze zarządzenia, zakres ich zadań i organizację.

1.

Główny Urząd Statystyczny powołuje rachmistrzów spisowych, ankieterów statystycznych,

rzeczoznawców i społecznych korespondentów statystycznych.

2.

Zadaniem rachmistrzów spisowych jest zbieranie danych statystycznych w spisach powszechnych,

a ankieterów statystycznych zbieranie danych statystycznych w innych badaniach w formie

odpowiedzi na pytanie zawarte w formularzach, kwestionariuszach i ankietach statystycznych.

3.

Rachmistrzom spisowym i ankieterom statystycznym w czasie wykonywania czynności określonych

w ust. 2 przysługuje ochrona prawna przewidziana dla funkcjonariuszy publicznych.

4.

Zadaniem rzeczoznawców i społecznych korespondentów statystycznych jest przygotowywanie

opinii i ocen dotyczących określonego przedmiotu badań statystycznych.

5.

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego określa, w drodze zarządzenia, tryb powoływania

rachmistrzów spisowych, ankieterów statystycznych, rzeczoznawców i społecznych korespondentów

statystycznych oraz ich udział w prowadzonych badaniach statystycznych.

1.

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego do wykonywania prac określonych w art. 21 ust.

1 i 2 oraz do zorganizowania pracy rachmistrzów spisowych i ankieterów statystycznych

może tworzyć, w drodze zarządzenia, agencje statystyczne.

2.

Agencje statystyczne mogą przyjmować odpłatne zlecenia podmiotów gospodarczych oraz

jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej wykonywania obowiązków statystycznych.

3.

Utworzenie agencji statystycznej może nastąpić po

1)

przeprowadzeniu analizy możliwości pozyskiwania środków finansowych przez agencję,

2)

stwierdzeniu, że wykonywanie przez agencję zleceń, o których mowa w ust. 2, nie ograniczy

praw dostępu do informacji statystycznej,

3)

zorganizowaniu systemu nadzoru nad działalnością agencji i jakością świadczonych usług.

Podmioty gospodarcze oraz inne osoby prawne i jednostki organizacyjne nie mające osobowości

prawnej są obowiązane do

1)

posiadania numeru identyfikacyjnego krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki

narodowej, o którym mowa w rozdziale 6, i posługiwania się nim przy przekazywaniu

informacji wykorzystywanych dla celów statystycznych,

2)

stosowania w prowadzonej ewidencji i dokumentacji oraz rachunkowości standardów klasyfikacyjnych

ustalonych na podstawie art. 40,

3)

przekazania jednorazowo, przekazywania systematycznie lub okresowo, nieodpłatnie informacji

i danych statystycznych dotyczących prowadzonej działalności i jej wyników w formach

i terminach oraz według zasad metodologicznych określonych szczegółowo w przepisach

wydanych na podstawie art. 31-33.

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie programu badań statystycznych

statystyki publicznej, określa szczegółowo, w drodze zarządzenia, podmioty zobowiązane,

zakres, formy i terminy przekazywania danych statystycznych oraz zasady metodologiczne

badań prowadzonych w trybie art. 20 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 i 3.

Wskazany w programie badań statystycznych statystyki publicznej jako prowadzący badanie

naczelny lub centralny organ administracji państwowej albo Prezes Narodowego Banku

Polskiego, na podstawie tego programu, określa w porozumieniu z Prezesem Głównego

Urzędu Statystycznego, w drodze zarządzenia, podmioty zobowiązane, zakres, formy i

terminy przekazywania danych statystycznych oraz zasady metodologiczne badań prowadzonych

w trybie art. 20 ust. 2 pkt 1.

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego ustala, w drodze zarządzenia, ogólne zasady

metodologiczne oraz definicje pojęć stosowane w badaniach statystycznych statystyki

publicznej i podaje je do powszechnej wiadomości.

Zarządzenia, o których mowa w art. 31-33, podlegają ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

1.

Upoważnia się służby statystyki publicznej do zbierania do celów statystycznych i

dla przygotowania prognoz demograficznych następujących danych o osobach fizycznych

zamieszkujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

1)

imiona i nazwisko,

2)

płeć,

3)

data i miejsce urodzenia,

4)

obywatelstwo,

5)

stan cywilny,

6)

data zawarcia i ustania małżeństwa,

7)

adres zamieszkania,

8)

data zgonu,

9)

identyfikator systemu ewidencji ludności.

2.

Określone w ust. 1 dane mogą być zbierane w formie odpowiedzi udzielanej bezpośrednio

służbom statystyki publicznej przez osobę, której dotyczą, lub dorosłego domownika

albo pobierane z danych administracyjnych; zakres i formę zbierania danych osobowych

niezbędnych do danego badania określa każdorazowo program badań statystycznych statystyki

publicznej, a w przypadku spisów powszechnych - odrębna ustawa.

3.

Inne niż określone w ust. 1 dane dające się zidentyfikować z konkretną osobą fizyczną

mogą być zbierane przez służby statystyki publicznej wyłącznie wtedy, gdy w programie

badań statystycznych wskazano jako źródło danych statystycznych dokument zawierający

dane osobowe nie dające się w prosty sposób oddzielić przy ich przekazywaniu do celów

statystycznych lub gdy identyfikacja jest niezbędna do opracowania wyników badania

statystycznego.

4.

Gromadzenie w jednym zbiorze lub w bazie danych wszystkich zebranych przez służby

statystyki publicznej danych osobowych dotyczących konkretnej osoby fizycznej, pochodzących

z różnych badań statystycznych, które w połączeniu mogą służyć do charakterystyki

lub oceny osoby - jest zabronione.

5.

Opracowywanie danych osobowych i wprowadzanie ich do baz danych systemów informatycznych

służb statystyki publicznej, z wyjątkiem, o którym mowa w ust. 6, następuje z pominięciem

danych wymienionych w ust. 1 pkt 1 i 7.

6.

Dane osobowe w zakresie podanym w ust. 1 pkt 1-3, 7 i 9 mogą być gromadzone i przechowywane

przez służby statystyki publicznej w formie operatu do badań statystycznych oraz opracowań,

zestawień i analiz statystycznych wykonywanych przez te służby.

Prowadzący badania statystyczne statystyki publicznej obowiązani są ogłaszać, udostępniać

i rozpowszechniać wynikowe informacje statystyczne z zachowaniem przepisów art. 10

i 14.

Wynikowe informacje statystyczne są

1)

ogłaszane w wydawnictwach Głównego Urzędu Statystycznego i urzędów statystycznych,

w tym w rocznikach statystycznych, oraz - po uzgodnieniu z Głównym Urzędem Statystycznym

- w wydawnictwach innych organów prowadzących badania statystyczne statystyki publicznej,

2)

publikowane w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, jeżeli

przepis szczególny tak stanowi,

3)

podawane do wiadomości w środkach masowego przekazu,

4)

dostępne w innych niż wymienione w pkt 1-3 formach.

1.

Nie mogą być publikowane ani udostępniane dane jednostkowe uzyskane w badaniach statystycznych

statystyki publicznej.

2.

Nie mogą być publikowane ani udostępniane uzyskane w badaniach statystycznych statystyki

publicznej informacje statystyczne możliwe do powiązania i zidentyfikowania ich z

konkretną osobą oraz dane indywidualne, charakteryzujące wyniki ekonomiczne działalności

podmiotów gospodarczych, w szczególności jeżeli na daną agregację składa się mniej

niż trzy podmioty lub udział jednego podmiotu w określonym zestawieniu jest większy

niż trzy czwarte całości.

3.

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego określi, w drodze zarządzenia, tryb publikowania

i udostępniania wyników badań statystycznych ze szczególnym uwzględnieniem przepisów

ust. 1 i 2.

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego zapewnia przechowywanie zgromadzonych danych

statystycznych gwarantujące przestrzeganie tajemnicy statystycznej.

1.

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego, w porozumieniu z właściwymi naczelnymi organami

administracji państwowej, opracowuje podstawowe do określenia przebiegu i opisu procesów

gospodarczych i społecznych standardowe klasyfikacje i nomenklatury, wzajemne relacje

między nimi oraz ich interpretacje.

2.

Standardowe klasyfikacje i nomenklatury, o których mowa w ust. 1, wprowadza Rada Ministrów

w drodze rozporządzenia.

3.

Wprowadzone w trybie ust. 2 standardowe klasyfikacje i nomenklatury stosuje się w

statystyce, ewidencji i dokumentacji oraz rachunkowości, a także w urzędowych rejestrach

i systemach informacyjnych administracji publicznej.

4.

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego, w porozumieniu z właściwym naczelnym lub centralnym

organem administracji państwowej albo Narodowym Bankiem Polskim, może wprowadzać,

w drodze zarządzenia, niezbędne do prowadzonych badań statystyki publicznej, inne

niż określone w ust. 1, klasyfikacje i nomenklatury, ustalając zakres ich stosowania.

5.

Naczelne i centralne organy administracji państwowej oraz Narodowy Bank Polski, w

porozumieniu z Prezesem Głównego Urzędu Statystycznego, mogą wprowadzać, w drodze

zarządzeń, inne niż określone w ust. 1 i 2 klasyfikacje i nomenklatury dotyczące zjawisk

i informacji objętych przedmiotem swojego działania, ustalając zakres ich stosowania.

6.

Zarządzenia, o których mowa w ust. 4 i 5, podlegają ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

1.

Główny Urząd Statystyczny prowadzi krajowe rejestry urzędowe

1)

podmiotów gospodarki narodowej,

2)

podziału terytorialnego kraju.

2.

Zadania określone w ust. 1 są wykonywane przez Główny Urząd Statystyczny w ramach

odrębnego od statystyki publicznej systemu informacyjnego administracji publicznej.

3.

Zbierane i gromadzone w krajowych rejestrach urzędowych informacje nie są danymi statystycznymi

w rozumieniu ustawy i z wyjątkiem informacji, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt

7, nie podlegają rygorom poufności i tajemnicy statystycznej.

1.

W rejestrze podmiotów gospodarki narodowej, zwanym dalej „rejestrem podmiotów”, są

ujmowane następujące informacje o osobach prawnych, jednostkach organizacyjnych nie

mających osobowości prawnej oraz osobach fizycznych prowadzących działalność gospodarczą

w zakresie tej działalności i jednostkach wyodrębnionych tych podmiotów

1)

nazwa i adres siedziby, a w przypadku osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą

- dodatkowo nazwisko i imiona oraz miejsce zamieszkania i identyfikator systemu ewidencji

ludności,

2)

wykaz jednostek wyodrębnionych pod względem organizacyjnym, lokalnym i finansowym,

3)

forma prawna i forma własności,

4)

wykonywana działalność, w tym rodzaj przeważającej działalności,

5)

data powstania, rozpoczęcia, zawieszenia, zakończenia działalności,

6)

nazwa organu rejestrowego lub ewidencyjnego, nazwa rejestru (ewidencji) i nadany przez

ten organ numer,

7)

liczba pracujących oraz w przypadku gospodarstw rolnych powierzchnia ogólna i użytków

rolnych.

2.

Osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne

prowadzące działalność gospodarczą, w zakresie tej działalności, mają obowiązek wypełniania

i składania wniosku o wpis do rejestru podmiotów oraz informowania o zachodzących

zmianach w zakresie danych określonych w ust. 1 pkt 1-6.

3.

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego ustali, w drodze zarządzenia, wzór wniosku,

o którym mowa w ust. 2. Zarządzenie podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”.

4.

Podmioty określone w ust. 2 są zobowiązane do składania wniosku w organie rejestrowym

lub organie prowadzącym ewidencje działalności gospodarczej łącznie z innymi dokumentami

składanymi w tych organach, niezbędnymi dla powstania podmiotu lub podjęcia jego działalności;

w przypadku gdy dla utworzenia podmiotu nie jest wymagany wpis do rejestru lub ewidencji,

podmiot składa wniosek bezpośrednio w urzędzie statystycznym właściwym dla siedziby

podmiotu w ciągu 7 dni od daty powstania.

5.

Organy rejestrowe i organy prowadzące ewidencje działalności gospodarczej przekazują

urzędom statystycznym właściwym dla siedziby podmiotu wnioski, o których mowa w ust.

4, po ich sprawdzeniu, wraz z kopią wypisu z rejestru lub kopią decyzji albo zaświadczenia,

potwierdzających powstanie podmiotu.

6.

Wpis do rejestru podmiotów indywidualnych gospodarstw rolnych następuje na podstawie

wykazów tych gospodarstw przekazywanych urzędom statystycznym właściwym dla miejsca

położenia gospodarstwa przez urzędy gmin na podstawie odrębnej ustawy.

7.

Wpis do rejestru podmiotów następuje po zakodowaniu cech podmiotu wymienionych w ust.

1, według obowiązujących standardów klasyfikacyjnych, z jednoczesnym nadaniem niepowtarzalnego

numeru identyfikacyjnego.

8.

Informacje objęte rejestrem podmiotów są aktualizowane na podstawie danych uzyskanych

od podmiotu, danych uzyskanych w badaniach statystycznych oraz danych uzyskiwanych

od organów rejestrowych i ewidencyjnych; postanowienia ust. 4, 5 i 7 stosuje się odpowiednio.

9.

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego może wprowadzić, w drodze zarządzenia, obowiązek

przekazania przez podmioty wpisane do rejestru podmiotów ankiet aktualizujących informacje

objęte wpisem do rejestru; zarządzenie podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”.

1.

Urzędy statystyczne wydają wpisanym do rejestru podmiotów osobom prawnym, jednostkom

organizacyjnym nie mającym osobowości prawnej oraz osobom fizycznym prowadzącym działalność

gospodarczą zaświadczenia o nadanym im i ich jednostkom wyodrębnionym numerze identyfikacyjnym

wraz z zakodowanymi cechami i opisem tych cech.

2.

Wydanie zaświadczenia o wpisie do rejestru podmiotów i nadanym numerze identyfikacyjnym

indywidualnemu gospodarstwu rolnemu następuje na wniosek prowadzącego gospodarstwo.

3.

Podmioty podlegające wpisowi do rejestru podmiotów w kontaktach urzędowych i związanych

z obrotem gospodarczym są obowiązane do posługiwania się zaświadczeniem, o którym

mowa w ust. 1, i podawania numeru identyfikacyjnego w pieczęciach firmowych i drukach

urzędowych.

4.

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego ustala, w drodze zarządzenia, wzór zaświadczenia,

o którym mowa w ust. 1 i 2; zarządzenie podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”.

1.

Organy prowadzące urzędowe rejestry i systemy informacyjne administracji publicznej,

zawierające dane o poszczególnych podmiotach, są obowiązane odpowiednio

1)

sądy i inne organy rejestrowe oraz organy prowadzące ewidencje działalności gospodarczej

- do przyjmowania wniosków o wpis do rejestru podmiotów, ich sprawdzania i przekazywania,

w ciągu 7 dni od daty uprawomocnienia się postanowienia o wpisie do rejestru lub decyzji

potwierdzającej powstanie podmiotu, urzędom statystycznym właściwym dla siedziby podmiotu,

2)

sądy i inne organy rejestrowe oraz organy prowadzące systemy informacyjne administracji

publicznej, w tym wydanych zezwoleń i koncesji, organy ubezpieczenia społecznego,

podatkowe i celne - do wpisywania w prowadzonych rejestrach i systemach informacyjnych

numeru identyfikacyjnego podmiotu nadanego w rejestrze podmiotów, posługiwania się

nim przy przekazywaniu informacji oraz stosowania jednolitych oznaczeń kodowych opisu

podstawowych cech podmiotu, kodowanych według standardów klasyfikacyjnych.

2.

Urzędy statystyczne udostępniają nieodpłatnie

1)

organom prowadzącym inne urzędowe rejestry i systemy informacyjne administracji publicznej,

o których mowa w ust. 1, okresowo wykazy podmiotów wpisanych do rejestru podmiotów

wraz z nadanym im numerem identyfikacyjnym i zakodowanym opisem informacji objętych

rejestrem,

2)

organom administracji rządowej i samorządu terytorialnego, innym instytucjom rządowym,

Najwyższej Izbie Kontroli i Narodowemu Bankowi Polskiemu, na ich pisemny wniosek,

wyciągi z rejestru podmiotów

- w uzgodnionym zakresie, niezbędnym do wykonywania statutowych zadań tych organów.

3.

Udostępniane w trybie ust. 2 informacje nie mogą obejmować danych, o których mowa

w art. 42 ust. 1 pkt 7.

1.

W zakresie informacji, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 1-6, rejestr podmiotów

jest jawny i dostępny dla osób trzecich w formach określonych w ust. 2 i 3.

2.

Główny Urząd Statystyczny wydaje okresowo katalogi wybranych grup podmiotów wpisanych

do rejestru podmiotów.

3.

Główny Urząd Statystyczny oraz urzędy statystyczne udostępniają na indywidualne odpłatne

zamówienia wyciągi z rejestru podmiotów.

4.

Katalogi i wyciągi, o których mowa w ust. 2 i 3, mogą być wydawane drukiem lub w innej

formie z wykorzystaniem dostępnych środków techniki.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady prowadzenia rejestru

podmiotów i współdziałania służb statystyki publicznej z organami prowadzącymi urzędowe

rejestry i systemy informacyjne administracji państwowej.

1.

Główny Urząd Statystyczny prowadzi krajowy rejestr urzędowy podziału terytorialnego

kraju, zwany dalej „rejestrem terytorialnym”.

2.

Rejestr terytorialny obejmuje systemy

1)

identyfikatorów i nazw jednostek podziału administracyjnego,

2)

identyfikatorów i nazw miejscowości,

3)

rejonów statystycznych i obwodów spisowych,

4)

identyfikacji adresowej ulic, nieruchomości, budynków i mieszkań.

3.

Urzędowe rejestry i systemy informacyjne administracji publicznej są obowiązane do

stosowania oznaczeń kodowych przyjętych w rejestrze terytorialnym.

1.

Rejestr terytorialny jest jawny.

2.

Art. 44 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady prowadzenia, stosowania

i udostępniania rejestru terytorialnego oraz związane z tym obowiązki organów administracji

rządowej i samorządu terytorialnego.

1.

Badania statystyczne statystyki publicznej są finansowane ze środków budżetu państwa

do wysokości określanej corocznie w ustawie budżetowej, z wyjątkami, o których mowa

w ust. 4 i 5 i art. 51.

2.

Uchwalenie przez Radę Ministrów programu badań statystycznych statystyki publicznej

poprzedza, a najpóźniej następuje równolegle z uchwaleniem projektu ustawy budżetowej.

3.

Środki budżetowe państwa na finansowanie badań statystycznych statystyki publicznej

są ujmowane w części dotyczącej Głównego Urzędu Statystycznego, a w przypadku gdy,

stosownie do ustaleń programu badań statystycznych, prowadzącym określone badanie

jest inny organ administracji państwowej - odpowiednio w części go dotyczącej.

4.

Badania statystyczne statystyki publicznej prowadzone przez Narodowy Bank Polski są

finansowane ze środków Narodowego Banku Polskiego.

5.

Koszty badań statystycznych statystyki publicznej, prowadzonych przez służby statystyki

publicznej wspólnie z Narodowym Bankiem Polskim lub z innymi organami i instytucjami

określonymi w art. 20 ust. 2 pkt 2 i 3, są finansowane ze środków budżetu państwa

ujmowanych w części dotyczącej Głównego Urzędu Statystycznego oraz ze wskazanych przez

prowadzącego badanie wspólnych źródeł finansowania.

6.

W wyjątkowych wypadkach określone badanie statystyczne ujęte w programie badań statystycznych

statystyki publicznej może być finansowane ze źródeł pozabudżetowych, zadeklarowanych

przez prowadzącego badanie.

7.

Dochody uzyskiwane przez Główny Urząd Statystyczny i urzędy statystyczne, związane

z rozpowszechnianiem i udostępnianiem wynikowych informacji statystycznych w formach

określonych każdorazowo w programie badań statystycznych statystyki publicznej, są

dochodami budżetu państwa.

1.

Koszty badań statystycznych, o których mowa w art. 21 ust. 2 pkt 1 ustawy, wykonywanych

przez służby statystyki publicznej na zamówienie, są pokrywane w całości ze środków

zamawiającego.

2.

Koszty dodatkowych opracowań i analiz, o których mowa w art. 21 ust. 1 i ust. 2 pkt

2 ustawy, są pokrywane w całości ze środków zamawiającego.

3.

W przypadku gdy zamawiającym badania, opracowania i analizy, określone w art. 21 ustawy,

jest organ administracji państwowej, Najwyższa Izba Kontroli i Narodowy Bank Polski,

odpłatność ustala się do wysokości poniesionych kosztów.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy zamawiającym jest szkoła wyższa

lub inna placówka naukowo-badawcza, a dane statystyczne będą wykorzystywane dla celów

dydaktycznych, naukowych i badawczych, finansowanych ze środków państwowych.

1.

Działalność służb statystyki publicznej jest finansowana na zasadach określonych w

Prawie budżetowym.

2.

Działalność służb statystyki publicznej, obejmująca prace określone w art. 21, jest

finansowana w formach pozabudżetowych przewidzianych Prawem budżetowym.

3.

Przepis ust. 2 może być stosowany do części działalności podstawowej służb statystyki

publicznej w zakresie określonym każdorazowo w ustawie budżetowej.

1.

Przekazywanie danych statystycznych w formie i trybie określonym w programie badań

statystycznych statystyki publicznej, a w przypadku spisów powszechnych - w odrębnej

ustawie, odbywa się odpowiednio na koszt podmiotu obserwacji statystycznej lub gestora

systemu informacyjnego administracji publicznej albo prowadzącego rejestr urzędowy.

2.

W programie badań statystycznych statystyki publicznej może być, w szczególnych przypadkach,

przewidziana odpłatność za wykonywanie stałych, dodatkowych czynności przygotowywania

i przekazywania określonych danych statystycznych.

Kto narusza tajemnicę statystyczną, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

Kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej wykorzystuje dane statystyczne,

z którymi zapoznał się w związku z wykonywaniem pracy lub czynności na zlecenie prowadzącego

badanie statystyczne statystyki publicznej,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 5.

1.

Kto wbrew obowiązkowi przekazuje dane statystyczne niezgodne ze stanem faktycznym,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 2, ograniczenia wolności albo grzywny.

2.

W wypadku mniejszej wagi sprawca

podlega karze grzywny.

Kto wbrew obowiązkowi odmawia wykonania obowiązku statystycznego albo udzielenia informacji

w spisie powszechnym lub innym badaniu statystycznym,

podlega karze grzywny.

Kto wbrew obowiązkowi przekazuje dane statystyczne po upływie oznaczonego terminu,

podlega karze grzywny.

Orzekanie w sprawach o czyn wymieniony w art. 58 następuje na podstawie przepisów

o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.

1.

Obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy, wydane na podstawie art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o statystyce państwowej

(Dz. U. z 1989 r. Nr 40, poz. 221), zarządzenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego nakładające obowiązki sprawozdawcze

zachowują moc do dnia 30 czerwca 1996 r., o ile nie są sprzeczne z przepisami niniejszej

ustawy.

2.

Zarządzenia wydane na podstawie art. 17 ust. 2 ustawy, o której mowa w ust. 1, ustalające

obowiązki sprawozdawcze zachowują moc do czasu wydania zarządzeń w wykonaniu programu

badań statystycznych statystyki publicznej na rok 1996, ustalonego w trybie podanym

w rozdziale 2 niniejszej ustawy, a w szczególnych przypadkach do czasu zastąpienia

zbierania danych liczbowych na podstawie ustawy, o której mowa w ust. 1, innymi przepisami.

Wprowadzone w trybie określonym ustawą powołaną w art. 60

1)

Europejska Klasyfikacja Działalności (EKD),

2)

Polska Scalona Nomenklatura Towarowa Handlu Zagranicznego (PCN),

3)

Systematyczny Wykaz Wyrobów (SWW),

4)

Klasyfikacja Wyrobów i Usług (KWiU),

5)

Klasyfikacja Rodzajowa Środków Trwałych (KRŚT),

6)

Klasyfikacja Obiektów Budowlanych (KOB),

7)

Klasyfikacja Zawodów (KZ),

8)

Systematyka Form Prawno-Organizacyjnych (SFPO)

- stają się standardami klasyfikacyjnymi w rozumieniu art. 40 ust. 1 ustawy.

1.

Główny Urząd Statystyczny zakończy prace i zorganizuje prowadzenie rejestru podmiotów

gospodarki narodowej według zasad określonych w art. 41-46 nie później niż do dnia

31 grudnia 1997 r.

2.

Do dnia 31 grudnia 1997 r. funkcje rejestru podmiotów spełnia prowadzony w oparciu

o art. 12 ust. 2 i 3 ustawy powołanej w art. 60 system kodowania podmiotów statystycznymi

numerami identyfikacyjnymi REGON, zwany dalej „rejestrem REGON”.

3.

Osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne

prowadzące działalność gospodarczą, nie posiadające w dniu wejścia w życie ustawy

numeru identyfikacyjnego REGON, są obowiązane do złożenia w urzędach statystycznych

właściwych dla ich siedziby, nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia wejścia w

życie ustawy, wniosku o nadanie tego numeru im i ich jednostkom wyodrębnionym. Urzędy

statystyczne wprowadzą zgłaszające się podmioty do rejestru REGON i wydadzą, w ciągu

miesiąca od dnia złożenia wniosku, zaświadczenie o nadanym numerze identyfikacyjnym.

4.

Osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej i osoby fizyczne

prowadzące działalność gospodarczą mają obowiązek zgłaszania do rejestru REGON bezpośrednio

w urzędzie statystycznym województwa, na którego terenie mają siedzibę, odpowiednio

wniosku o nadanie numeru identyfikacyjnego - w ciągu 14 dni od dnia powstania podmiotu,

wniosku o zmianę cech objętych rejestrem - w ciągu 14 dni od zaistnienia zmiany oraz

wniosku o skreślenie z rejestru - z dniem zaprzestania działalności.

5.

Główny Urząd Statystyczny wprowadzi, z urzędu, do rejestru REGON indywidualne gospodarstwa

rolne sukcesywnie, nie później niż do dnia 31 grudnia 1997 r.

6.

Przepisy regulujące funkcjonowanie rejestru REGON, wydane na podstawie ustawy o statystyce

państwowej ze zmianami określonymi w ust. 2, 4, 5 i 7, zachowują moc do czasu zakończenia

prac nad utworzeniem rejestru podmiotów.

7.

Przepisy art. 43 ust. 3, art. 44 ust. 2 oraz art. 45 stosuje się odpowiednio do rejestru

REGON.

Sądy rejestrowe i inne organy prowadzące urzędowe rejestry i systemy informacyjne

administracji publicznej, a w szczególności rejestry: sądowe, ubezpieczenia społecznego,

podatkowe, celne oraz ewidencje: działalności gospodarczej, wydanych zezwoleń i koncesji

- wprowadzą sukcesywnie, nie później niż do dnia 30 września 1997 r., do prowadzonych

rejestrów i ewidencji numer identyfikacyjny REGON.

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego ustali, w uzgodnieniu z Ministrem Sprawiedliwości,

Ministrem Finansów, Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej, Ministrem Współpracy Gospodarczej

z Zagranicą i Ministrem-Szefem Urzędu Rady Ministrów, tryb przekazania na potrzeby,

o których mowa w art. 63, pełnych wykazów podmiotów zarejestrowanych w rejestrze REGON.

Główny Urząd Statystyczny zaktualizuje prowadzony rejestr terytorialny w zakresie

informacji, o których mowa w art. 47 ust. 2 pkt 1-3 - w terminie do dnia 31 grudnia

1997 r. oraz uzupełni go o identyfikację adresową ulic, nieruchomości, budynków i

mieszkań - w ramach prac przygotowawczych do najbliższego Narodowego Spisu Powszechnego,

nie później niż do dnia 30 czerwca 1998 r.

1.

Działające w dniu wejścia w życie ustawy wojewódzkie urzędy statystyczne stają się

urzędami statystycznymi w rozumieniu ustawy i pozostają w dotychczasowych siedzibach.

2.

Pracownicy wojewódzkich urzędów statystycznych stają się odpowiednio pracownikami

urzędów statystycznych w rozumieniu ustawy.

3.

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego, w terminie do dnia 31 grudnia 1996 r., ustali,

w drodze zarządzenia, szczegółowe zakresy zadań oraz statuty poszczególnych urzędów

statystycznych.

Traci moc ustawa z dnia 26 lutego 1982 r. o statystyce państwowej

(Dz. U. z 1989 r. Nr 40, poz. 221).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.