Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 czerwca 1995 r. w sprawie zasad, trybu wnoszenia i rozpatrywania skarg i meldunków żołnierzy czynnej służby wojskowej oraz określenia właściwości organów wojskowych w tych sprawach.

§ 1. W załączniku do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 stycznia 1994 r. w sprawie określenia liczby

członków Rady do Spraw Badań i Certyfikacji przy Polskim

Centrum Badań i Certyfikacji oraz regulaminu jej działania

(Dz. U. Nr 11, poz. 42) wprowadza się następujące zmiany

1) w § 2

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie

,,1 . Rada wyraża swoje stanowisko w formie uchwał

w sprawach określonych wart. 16 ust. 3, art. 21

ust. 3, art. 22 ust. 3, art. 23 ust. 3 i art. 24 ust. 2

ustawy z dnia 3 kwietnia 1993 r. o badaniach

2) § 3 otrzymuje brzmienie

,,§ 3. Obsługę Rady zapewnia Centrum."

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni

od dnia ogłoszenia .

Prezes Rady Ministrów: J. Oleksy

346

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 9 czerwca 1995 r.

w sprawie zasad, trybu wnoszenia i rozpatrywania skarg i meldunków żołnierzy czynnej służby wojskowej

oraz określenia właściwości organów wojskowych w tych sprawach.

Na podstawie art. 63 ustawy z dnia 21 maja 1963 r.

o dyscyplinie wojskowej oraz o odpowiedzialności żołnierzy

za przewinienia dyscyplinarne i za naruszenia honoru i godności żołnierskiej (Dz. U. z 1992 r. Nr 5, poz. 17) zarządza się ,

co następuje

§ 7. W sprawach dotyczących

Rozdział 1

Przepisy ogólne

§ 1. Żołnierz czynnej służby wojskowej ma prawo wnoszenia skarg i składania meldunków do właściwych przełożo­

nych lub organów wojskowych .

§ 2. Skargi i meldunki żołnierzy

skiego, szefowie (dyrektorzy) instytucji wojskowych, dowódcy okręgów wojskowych i rodzajów sił zbrojnych, dowódcy

związków taktycznych, dowódcy oddziałów i pododdziałów

- od dowódcy plutonu (równorzędnego) wzwyż .

należy rozpatrywać

wnikliwie i z należytą starannością .

§ 3. Organy wojskowe i przełożeni żołnierzy są obowią­

zani do podejmowania wszelkich przewidzianych prawem

czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu

faktycznego oraz załatwienia sprawy, z uwzględnieniem

interesu społecznego oraz słusznego interesu żołnierza .

§ 4. Wniesienie skargi lub meldunku nie wstrzymuje

wykonania rozkazu (polecenia) przełożonego, chyba że

wykonanie rozkazu (polecenia) byłoby przestępstwem .

§ 5. Żołnierz nie może być narażony na jakikolwiek

uszczerbek lub zarzut z powodu złożenia skargi lub meldunku.

Rozdział 2

Organy wojskowe właściwe do rozpatrywania skarg

i meldunków

§ 6. Organami wojskowymi właściwymi do przyjmowania i rozpatrywania skarg i meldunków żołnierzy są: minister

obrony narodowej, podsekretarze stanu (wiceministrowie

obrony narodowej), szef Sztabu Generalnego Wojska Pol-

1) naruszenia uprawnień żołnierza - właściwym do rozpatrzenia skargi jest bezpośredni przełożony dowódcy

jednostki wojskowej, szefa (dyrektora) instytucji wojskowej, w której żołnierz pełni służbę wojskową,

2) sposobu załatwiania spraw żołnierza przez przełożonych

i organy wojskowe - organem lub przełożonym właś­

ciwym do rozpatrzenia skargi jest organ wojskowy lub

przełożony nadrzędny nad tym, który sprawę rozpatruje

lub rozpatrywał .

§ 8. W sprawach dotyczących

1) niedociągnięć w działalności organów wojskowych lub

nadużyć organem właściwym do rozpatrzenia meldunku jest organ wojskowy bezpośrednio wyższego

stopnia w stosunku do organu wojskowego, którego'

meldunek dotyczy,

2) naruszenia praworządności oraz zasad zaspokajania potrzeb żołnierzy - organem właściwym do rozpatrzenia

meldunku jest organ wojskowy bezpośrednio wyższego

stopnia w stosunku do organu wojskowego, w którego

podległości żołnierz pełni służbę wojskową .

§ 9. W wypadku nieotrzymania odpowiedzi w terminie

lub otrzymania odpowiedzi niesatysfakcjonującej, żołnierz

może wnieść skargę lub meldunek do organu wojskowego

bezpośrednio wyższego stopn ia w stosunku do organu, do

którego wnosił skargę lub meldunek.

Rozdział 3

Zasady i tryb wnoszenia skarg i meldunków

§ 10. Żołnierz ma prawo wnieść skargę lub meldunek

z pominięciem drogi służbowej.

§ 11 . 1. Skargi i meldunki mogą być wnoszone pisemnie lub ustnie do protokołu.

2. W sprawach bardzo ważnych, nie cierpiących zwłoki,

skargę lub meldunek można wnieść wykorzystując techniczne środki łączności . Z czynności tej sporządza się protokół .

3. Skarga lub meldunek powinny zawierać: stopień

wojskowy, imię i nazwisko, przydział slużbowy oraz adres

żołnierza, a także stanowisko służbowe przełożonego oraz

określenie organu wojskowego, do którego kierowana jest

skarga lub meldunek.

§ 12. W razie wniesienia skargi lub meldunku

1) na piśmie osobiście przez żołnierza - organ wojskowy

lub przełożony są obowiązani potwierdzić na kopii

pisma przyjęcie skargi lub meldunku, umieszczając datę

przyjęcia oraz czytelny podpis osoby przyjmującej,

2) ustnie do protokołu - należy wystawić pisemne po ~

twierdzenie przyjęcia skargi lub meldunku z zaznaczeniem daty oraz z czytelnym podpisem osoby przyjmującej,

3) za pośrednictwem technicznych środków łączności

- należy potwierdzić pisemnie przyjęcie skargi lub

meldunku na podany adres żołnierza.

§ 13. Organy wojskowe i przełożeni są obowiązani

przyjmować żołnierzy niezwłocznie, jeżeli charakter sprawy

wymaga natychmiastowego działania interwencyjnego.

§ 14. Organy wojskowe od dowódcy jednostki wojskowej i szefa (dyrektora) instytucji wojskowej wzwyż przyjmują żołnierzy w sprawach skarg i meldunków w wyznaczonych terminach, z zastrzeżeniem § 15.

§ 15. Organy wojskowe i przełożeni od dowódcy plutonu (równorzędni) wzwyż są obowiązani do przyjmowania

skarg i meldunków od podległych im żołnierzy również

w okresie obejmowania stanowiska.

§ 16. Organy wojskowe, o których mowa w § 14, są

obowiązane do umieszczenia w ich siedzibach, w widocznym miejscu, informacji o dniach i godzinach przyjęć żoł­

nierzy w sprawach skarg i meldunków.

§ 17. 1. Skarg i meldunków żołnierzy wysłuchują

w czasie inspekcji lub kontroli kompleksowych ich przewodniczący lub osoba upoważniona .

2. Obowiązek zapewnienia żołnierzom możliwości

zwrócenia się ze skargą lub meldunkiem w czasie inspekcji

(kontroli) spoczywa na organach inspekcyjnych (kontrolują­

cych).

Rozdział 4

Zasady, terminy i tryb postępowania przy

rozpatrywaniu skarg i meldunków

§ 18. Rozpatrzenie skargi lub meldunku żołnierza polega na zbadaniu i rozstrzygnięciu sprawy oraz wydaniu

poleceń bądź podjęciu innych stosownych środków zmierzających do usunięcia stwierdzonych uchybień i przyczyn

ich powstania lub uznania niezasadności skargi lub meldunku .

§ 19. Jeżeli organ wojskowy nie jest uprawniony do

rozpatrzenia skargi lub meldunku, powinien sprawę przekazać właściwemu organowi wymienionemu w § 7 nie później

-

Poz. 346

niż w terminie siedmiu dni, zawiadamiając równocześnie

o tym skarżącego (meldującego) .

§ 20. 1. Organ wojskowy właściwy do rozpatrzenia

skargi lub meldunku może przekazać sprawę do załatwienia

organowi niższego stopnia tylko w przypadku, gdy skarga lub

meldunek nie zawiera zarzutów dotyczących tego organu .

2. Organ wojskowy, który otrzymał skargę lub meldunek

dotyczący jego działalności, jest obowiązany przekazać go,

w terminie siedmiu dni, organowi wojskowemu bezpośred­

nio nadrzędnemu .

3. Skargę lub meldunek dotyczący postępowania żoł­

nierza mgan nadrzędny może przekazać do załatwienia

dowódcy 'jednostki wojskowej lub szefowi (dyrektorowi)

jednostki organizacyjnej, w której żołn i erz pełni służbę wojskową. Organ wojskowy, który rozpatrzy w tym trybie skargę

lub meldunek, jest obowiązany zawiadomić organ nadrzędny

o sposobie załatwienia sprawy.

4. O przekazaniu sprawy do załatwienia w sposób

ust. 3 zawiadamia się również żołnierza .

określony w

§ 21 . Jeżeli z treści wniesionej skargi lub meldunku nie

można ustalić jej przedmiotu, należy zażądać od żołnierza

złożenia dodatkowego wyjaśnienia , z pouczeniem, że nieusunięcie tego braku w terminie 7 dni spowoduje pozostawienie sprawy bez dalszego biegu .

§ 22. 1. Organy wojskowe i przełożeni są obowiązani

do jak najszybszego rozpatrzenia skargi lub meldunku i powiadomienia wnoszącego o sposobie załatwienia, nie póź ­

niej jednak niż w terminie miesiąca , liczonym od dnia

wniesienia skargi lub meldunku .

2. Posłowie na Sejm, senatorowie i radni rad gmin,

którzy wnieśli skargę we własnym imieniu albo przekazali do

załatwienia skargę innej osoby, powinni być zawiadomieni

o sposobie załatwienia skargi, a gdy jej załatwienie wymaga

zebrania dowodów, informacji lub wyjaśnień - także o stanie rozpatrzenia skargi, najpóźniej w terminie 14 dni od dnia

jej wniesienia albo przekazania.

3. Organ wojskowy jest obowiązany w terminie 30 dni

udzielić informacji Rzecznikowi Praw Obywatelskich o podjętych działaniach lub zajętym stanowisku na skierowaną

(przekazaną) przez Rzecznika sprawę skargową .

4 . O każdym wypadku niezałatwienia sprawy w terminie

organ wojskowy jest obowiązany zawiadomić składającego

skargę lub meldunek, podając przyczyny zwłoki i wskazując

nowy termin załatwienia, z zastrzeżeniem ust. 5.

5. W sprawach szczególnie skomplikowanych załatwie­

nie skargi lub meldunku od szczebla dowódcy okręgu

(rodzaju sił zbrojnych) wzwyż powinno nastąpić - zgodnie

z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego

- nie później niż w ciągu jednego miesiąca od dnia

wszczęcia postępowania.

§ 23. 1. O sposobie rozpatrzenia skargi lub meldunku

zawiadamia się żołnierza na piśmie .

2. Zawiadomienie o uznaniu skargi lub meldunku za

bezzasadny, oprócz wyczerpującego wyjaśnienia dotyczące­

go ustalonego stanu faktycznego, powinno zawierać również uzasadnienie podjętego rozstrzygnięcia.

§ 24. 1. Jeżeli skarga lub meldunek został uznany za

bezzasadny, co wykazano w odpowiedzi, a żołnierz ponownie występuje w danej sprawie, właściwy organ wojskowy

powinien ocenić , czy ponowna skarga lub meldunek wska zuje na nowe okoliczności.

2. Po stwierdzeniu, że wnoszący skargę lub meldunek

nie wskazał na nowe okoliczności, właściwy organ wojskowy może w odpowiedzi utrzymać swoje poprzednie stanowisko.

-

3. O załatwieniu w sposób określony w ust. 2 skargi lub

meldunku, wniesionych ponownie, organ załatwiający tę

skargę lub meldunek zawiadamia organ wojskowy bezpośrednio nadrzędny; nie dotyczy to skarg lub meldunków

załatwianych przez Ministra Obrony Narodowej i Ministra

Spraw Wewnętrznych.

Rozdział 5

Przepisy końcowe

§ 25. 1. Nadzór i kontrolę nad przyjmowaniem i rozpatrywaniem skarg i meldunków sprawuje dowódca (szef,

dyrektor) organu wojskowego od szczebla oddziału wzwyż .

2. Organy wojskowe prowadzą ewidencję skarg i meldunków oraz składają sprawozdania w ramach resortowego

systemu ewidencyjno -sprawozdawczego, którego gestorem

jest dyrektor Biura Skarg i Interwencji Ministerstwa Obrony

Narodowej.

3. Czynności związane z przyjmowaniem, ewidencjonowan iem i okresowym kontrolowaniem biegu i terminowości rozpatrywania skarg i meldunków wykonują sekretariaty

dowódców (szefów; dyrektorów) lub wyznaczone przez

nich komórki organizacyjne (osoby funkcyjne) .

-

Poz. 346, 347 i 348

miotem odrębnego postępowania przed organami wojskowymi. W tych wypadkach stosuje się zasady i tryb określone

tymi przepisami.

§ 27. 1. Przepisy rozporządzenia , z wyjątkiem § 25

ust. 2, stosuje się również do żołnierzy pełniących służbę

w jednostkach wojskowych podporządkowanych Ministrowi Spraw Wewnętrznych.

2. Sprawozdania, o których mowa w § 25 ust. 2, organy

wojskowe jednostek wojskowych podporządkowanych Ministrowi Spraw Wewnętrznych składają dyrektorowi Inspektoratu Nadzoru i Kontroli Ministerstwa Spraw Wewnętrz­

nych.

§ 28. Traci moc zarządzenie Ministra Obrony Narodowej nr 14/MON z dnia 20 lutego 1982 r. w sprawie

organizacji, przyjmowania, rozpatrywania i załatwiania przez

organy wojskowe próśb, zażaleń i meldunków żołnierzy

w czynnej służbie wojskowej oraz podań , skarg i wniosków

osób cywilnych i organizacji społecznych (Dzienn ik Rozkazów Ministerstwa Obrony Narodowej, poz. 18).

§ 29. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14

dni od dnia ogłoszenia .

§ 26. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się w sprawach objętych szczególnymi przepisami i będących przed-

Minister Obrony Narodowej: Z. W. Okoński

347

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH

z dnia 31 maja 1995 r.

zmieniające rozporządzenie w sprawie wysokości i warunków przyznawania strażakom Państwowej Straży

Pożarnej równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie.

,,§ 1. Strażacy Państwowej Straży Pożarnej , zwani dalej

"strażakami", mianowani na stałe, którym nie

wydaje się przedmiotów umundurowania w natu- .

rze, otrzymują równoważnik pieniężny w zamian

za umundurowanie w następującej wysokości

Na podstawie art. 61 ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia

1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 88,

poz. 400, z 1992 r. Nr 21, poz. 86 i Nr 54, poz. 254, z 1994 r.

Nr 53, poz. 214 oraz z 1995 r. Nr 4, poz. 17 i Nr 34, poz. 163)

zarządza się , co następuje

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych

z dnia 12 października 1992 r. w sprawie wysokości i warunków przyznawania strażakom Państwowej Straży Pożarnej

równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie

(Dz. U. Nr 79, poz. 402 i z 1994 r. Nr 72, poz. 322)

§ 1 otrzymuje brzmienie

1) oficer, aspirant. podoficer, sze~o~

2) nadbrygadier

- 6W~

-

927,28 zł. "

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłosze­

nia z mocą od dnia 1 kwietnia 1995 r.

Minister Spraw Wewnętrznych: w z. J. Zimowski

348

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH

z dnia 6 czerwca 1995 r.

zmieniające rozporządzenie w

sprawie uposażenia strażaków Państwowej Straży Pożarnej.

Na podstawie art. 88 ustawy z dnia 24 sierpn ia 1991 r.

o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 88, poz. 400,

z 1992 r. Nr 21 , poz. 86 i Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 53,

poz. 214 oraz z 1995 r. Nr 4, poz. 17 i Nr 34, poz. 163)

zarządza się, co następuje

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych

z dnia 23 czerwca 1992 r. w sprawie uposażenia strażaków

Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 51, poz. 236,

z 1993 r. Nr 74, poz. 352 i Nr 93, poz. 430, z 1994 r. Nr 39,

poz. 147, Nr 62, poz. 262 i Nr 119, poz. 583 oraz z 1995 r. Nr

19, poz. 100) wprowadza się następujące zmiany

1) w § 1 w pkt 4 lit. h) otrzymuje brzmienie

"h) jednorazowego dodatku z tytułu urodzenia dziecka" ,

2) skreśla się § 9-16,

3) w § 17 ust. 1 otrzymuje brzmienie

,,1. W razie urodzenia dziecka przez kobietę-strażaka

lub przez nie zatrudnioną żonę strażaka albo przyjęcia

345

ROZPORZĄDZENIE PREZESA RADY MINISTRÓW

z dnia 16 czerwca 1995 r.

zmieniające rozporządzenie w

sprawie określenia liczby członków Rady do Spraw Badań i Certyfikacji przy

Polskim Centrum Badań i Certyfikacji oraz regulaminu jej działania.

z

i certyfikacji (Dz. U. Nr 55, poz. 250 i 1994 r.

Nr 27, poz. 96), a w innych sprawach -w formie

postanowień . " ,

b) ust. 6 otrzymuje brzmienie

,,6. Postanowienia Rady jej sekretarz przekazuje Dyrektorowi Centrum w celu podjęcia odpowiednich działań.";

Na podstawie art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 3 kwietnia

1993 r. o badaniach i certyfikacji (Dz. U. Nr 55, poz. 250

i z 1994 r. Nr 27, poz. 96) zarządza się, co następuje