Obwieszczenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 16 maja 1995 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ubezpieczeniu społecznym osób wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia.

1.

Osobom pobierającym w dniu wejścia w życie ustawy emerytury, renty inwalidzkie lub

renty rodzinne przysługujące na podstawie przepisów

1)

ustawy z dnia 27 września 1973 r. o zaopatrzeniu emerytalnym twórców i ich rodzin

(Dz. U. Nr 38, poz. 225, z 1974 r. Nr 21, poz. 117 i z 1977 r. Nr 11, poz. 43),

2)

ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób

zawodowych

(Dz. U. Nr 20, poz. 105 i z 1977 r. Nr 11, poz. 43),

3)

ustawy z dnia 19 grudnia 1975 r. o ubezpieczeniu społecznym osób wykonujących pracę

na rzecz jednostek gospodarki uspołecznionej na podstawie umowy agencyjnej lub umowy

zlecenia

(Dz. U. Nr 45, poz. 232, z 1976 r. Nr 40, poz. 235 i z 1977 r. Nr 11, poz. 43 oraz Nr 32, poz. 140),

4)

dekretu z dnia 4 marca 1976 r. o ubezpieczeniu społecznym członków rolniczych spółdzielni

produkcyjnych i spółdzielni kółek rolniczych oraz ich rodzin

(Dz. U. Nr 10, poz. 54, z 1977 r. Nr 11, poz. 43 oraz Nr 32, poz. 140),

5)

ustawy z dnia 18 grudnia 1976 r. o ubezpieczeniu społecznym rzemieślników i niektórych

innych osób prowadzących działalność zarobkową na własny rachunek oraz ich rodzin

(Dz. U. Nr 40, poz. 235 i z 1977 r. Nr 11, poz. 43 oraz Nr 32, poz. 140)

przyznaje się zamiast tych świadczeń odpowiednio emerytury lub renty określone w tych

przepisach ze zmianami wprowadzonymi niniejszą ustawą oraz z zastosowaniem zasad określonych

w art. 122-126 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników

i ich rodzin

(Dz. U. Nr 40, poz. 267).

1

Obowiązkowe ubezpieczenie społeczne określone ustawą, zwane dalej „ubezpieczeniem”,

obejmuje osoby wykonujące odpłatnie pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy

zlecenia zawartej na okres co najmniej 15 dni.

1a

Ubezpieczenie obejmuje również osoby wykonujące na rzecz jednego zleceniodawcy pracę

na podstawie umów agencyjnych lub zlecenie krótszych niż 15 dni, jeżeli łączny okres,

na który umowy zostały zawarte, wynosi co najmniej 15 dni. Obowiązek ubezpieczenia

powstaje wówczas od pierwszego dnia tej umowy, z której wynika, że łączny okres wykonywania

umów wyniesie co najmniej 15 dni.

1b

Przepisu ust. 1a nie stosuje się, jeżeli między ostatnim dniem ostatniej umowy a pierwszym

dniem następnej upłynęło co najmniej 60 dni.

2.

Umową agencyjną lub umową zlecenia w rozumieniu ustawy, zwaną dalej „umową”, jest

umowa, na podstawie której osoba ją zawierająca zobowiązuje się do wykonywania określonych

czynności w imieniu jednostki gospodarki uspołecznionej lub na rzecz tej jednostki.

3.

(skreślony

1.

Ubezpieczenie nie obejmuje jednak osób, które zawarły umowę, jeżeli osoby te

1)

nie ukończyły 18 lat,

2

są równocześnie pracownikami zatrudnionymi co najmniej w pełnym wymiarze czasu pracy

obowiązującego w danym zawodzie albo objęte są odrębnymi przepisami w zakresie zaopatrzenia

emerytalnego lub ubezpieczenia społecznego, z zastrzeżeniem ust. 3,

3)

mają ustalone prawo do emerytury lub renty, chyba że zgłoszą wniosek o objęcie ubezpieczeniem.

2

Osoby spełniające równocześnie warunki do objęcia ubezpieczeniem społecznym określonym

ustawą i ubezpieczeniem społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin podlegają

ubezpieczeniu określonemu ustawą.

3

Dochód z tytułu wykonywania umowy zawartej ze zleceniodawcą, u którego osoba wykonująca

umowę jest równocześnie pracownikiem, traktuje się w zakresie ubezpieczeń społecznych

jak wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia, niezależnie od okresu, na który umowa była

zawarta, oraz wymiaru czasu pracy w ramach stosunku pracy.

Osoby spełniające równocześnie warunki do objęcia ubezpieczeniem społecznym określonym

niniejszą ustawą i ubezpieczeniem społecznym osób prowadzących działalność gospodarczą

podlegają ubezpieczeniu społecznemu osób prowadzących działalność gospodarczą oraz

ich rodzin.

Ustawa wchodzi w życie po upływie dwóch miesięcy od dnia ogłoszenia.

Obowiązek ubezpieczenia powstaje z dniem oznaczonym w umowie jako dzień rozpoczęcia

jej wykonywania.

1.

Obowiązek ubezpieczenia ustaje z dniem rozwiązania lub wygaśnięcia umowy.

2.

Osoba, która podlegała obowiązkowi ubezpieczenia, może kontynuować ubezpieczenie bezpośrednio

po jego ustaniu, przez okres nie przekraczający sześciu miesięcy.

3.

Podstawę wymiaru emerytury i renty stanowi przeciętny dochód stanowiący podstawę wymiaru

składek za okres, o którym mowa w ust. 4, ustalony i zwaloryzowany w sposób określony

w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.

4.

Do ustalenia podstawy wymiaru emerytury i renty przyjmuje się dochód, od którego ustalono

składki za okres kolejnych 3 lat kalendarzowych wybranych przez zainteresowanego z

ostatnich 12 lat, licząc wstecz od roku, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub

rentę.

6.

Jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 4, ubezpieczony był pracownikiem albo wykonywał

działalność, z tytułu której był objęty ubezpieczeniem społecznym na podstawie odrębnych

przepisów, przy ustalaniu podstawy wymiaru uwzględnia się, na jego wniosek, wynagrodzenie

lub dochód, który stanowił podstawę wymiaru składek na to ubezpieczenie.

7.

Emerytury, renty inwalidzkie i renty rodzinne podlegają podwyższeniu na zasadach i

w terminach określonych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich

rodzin.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Osobom objętym ubezpieczeniem, zwanym dalej „ubezpieczonymi”, przysługują

1)

świadczenia lecznicze i położnicze, zaopatrzenie w leki, przedmioty ortopedyczne,

protezy, środki opatrunkowe i pomocnicze,

2)

świadczenia pieniężne w razie choroby i macierzyństwa: zasiłek chorobowy, świadczenie

rehabilitacyjne, zasiłek porodowy i zasiłek macierzyński,

3)

(skreślony

4)

świadczenia emerytalne: emerytura, renta inwalidzka i renta rodzinna,

5)

świadczenia pieniężne z tytułu wypadku przy wykonywaniu umowy oraz w razie choroby

zawodowej: jednorazowe odszkodowanie, renta inwalidzka, renta rodzinna,

6)

dodatki do emerytury i renty,

7)

zasiłek pogrzebowy,

8)

świadczenia w naturze z tytułu pobierania emerytury lub renty: świadczenia lecznicze,

położnicze, rehabilitacyjne, zaopatrzenie w leki, przedmioty ortopedyczne, protezy,

środki opatrunkowe i pomocnicze oraz pobyt w domu pomocy społecznej.

2.

Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, prawo do świadczeń, o których mowa w ust. 1, ustala

się na zasadach, w wysokości i w trybie określonych przepisami

1)

o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa,

2)

o ubezpieczeniu rodzinnym

3)

o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin,

4)

o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.

3.

(pominięty

4.

(pominięty

5

Do orzekania i wydawania zwolnień lekarskich oraz kontroli orzecznictwa lekarskiego

w sprawach czasowej niezdolności do pracy osób objętych ubezpieczeniem stosuje się

przepisy w sprawach orzekania o czasowej niezdolności do pracy pracowników.

6.

(pominięty

7.

(pominięty

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady ustalania podstawy

wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 i 7, i składek na to ubezpieczenie.

Świadczenia lecznicze, położnicze, rehabilitacyjne, zaopatrzenie w leki, przedmioty

ortopedyczne, protezy, środki opatrunkowe i pomocnicze przysługują

1)

ubezpieczonemu oraz członkom jego rodziny - w zakresie i na warunkach przewidzianych

dla pracowników i ich rodzin,

2)

osobie pobierającej emeryturę lub rentę określoną ustawą oraz członkom jej rodziny

- w zakresie i na warunkach przewidzianych dla osób pobierających emerytury i renty

na podstawie przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1

Ubezpieczony nabywa prawo do zasiłku chorobowego po upływie 6 miesięcy ubezpieczenia.

Przerwa w ubezpieczeniu trwająca nie dłużej niż 30 dni nie przerywa biegu 6 miesięcy.

2.

Jeżeli niezdolność do wykonywania umowy została spowodowana wypadkiem przy wykonywaniu

umowy albo chorobą zawodową - prawo do zasiłku chorobowego przysługuje bez względu

na okres ubezpieczenia.

3.

Zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu za każdy dzień niezdolności do wykonywania

umowy z powodu choroby trwającej nieprzerwanie co najmniej 30 kolejnych dni. Jeżeli

jednak niezdolność do wykonywania umowy spowodowana została wypadkiem przy wykonywaniu

umowy, chorobą zawodową, pobytem w zamkniętym zakładzie leczniczym społecznej służby

zdrowia

4.

Jeżeli przepisy, o których mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1, uzależniają wysokość zasiłku

chorobowego od stażu pracy - rozumie się przez to okres ubezpieczenia wraz z okresami

zaliczanymi do okresu ubezpieczenia, przewidziany dla uzyskania świadczeń emerytalnych.

1.

Zasiłek porodowy i zasiłek macierzyński przysługuje ubezpieczonej z tytułu urodzenia

dziecka w okresie ubezpieczenia albo w okresie pobierania zasiłku chorobowego po ustaniu

ubezpieczenia.

2.

Zasiłek porodowy i zasiłek macierzyński przysługuje również z tytułu

1

urodzenia dziecka po ustaniu ubezpieczenia trwającego nieprzerwanie sześć miesięcy,

jeżeli umowa została rozwiązana lub wygasła w okresie ciąży, chyba że rozwiązanie

lub wygaśnięcie umowy nastąpiło z wyłącznej winy ubezpieczonej; przepis art. 9 ust.

1 stosuje się odpowiednio,

2)

przyjęcia, w okresie ubezpieczenia, dziecka w wieku do jednego roku na wychowanie

z zamiarem jego przysposobienia, jeżeli do sądu opiekuńczego został zgłoszony wniosek

o przysposobienie.

3.

Zasiłek porodowy przysługuje również nie pracującej żonie ubezpieczonego, pozostającej

z nim we wspólności małżeńskiej.

Zasiłek macierzyński przysługuje przez okres ustalony przepisami prawa pracy jako

okres urlopu macierzyńskiego albo urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego.

(skreślony

1.

(skreślony

2.

(skreślony

3.

(skreślony

(skreślony

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1983 r., z tym

że przepisy tej ustawy dotyczące zasiłku chorobowego oraz art. 8 pkt 1 i art. 9 pkt

1 wchodzą w życie z dniem 1 marca 1983 r.

1.

Emerytura przysługuje ubezpieczonemu, który

1)

ma okres ubezpieczenia wynoszący, wraz z okresami zaliczonymi do tego okresu, co najmniej

dwadzieścia lat dla kobiet i dwadzieścia pięć lat dla mężczyzn, w tym co najmniej

pięć lat ubezpieczenia,

2)

osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla kobiety i 65 lat dla mężczyzny,

3)

(skreślony

2.

(skreślony

1.

Renta inwalidzka przysługuje ubezpieczonemu, który

1)

ma okres ubezpieczenia wynoszący, wraz z okresami zaliczonymi do tego okresu, co najmniej

pięć lat; okres ten powinien przypadać na ostatnie dziesięć lat przed dniem powstania

inwalidztwa lub przed dniem zgłoszenia wniosku o rentę,

2)

został zaliczony do I lub II grupy inwalidów z tytułu inwalidztwa powstałego w okresie

ubezpieczenia albo w okresie pobierania zasiłku chorobowego lub macierzyńskiego po

ustaniu ubezpieczenia albo w ciągu osiemnastu miesięcy po upływie jednego z tych okresów.

2.

Jednakże przy ustalaniu okresu ubezpieczenia wymaganego do uzyskania renty inwalidzkiej

przez osobę, której inwalidztwo powstało przed ukończeniem 30 lat życia, stosuje się

odpowiednio przepisy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.

3.

(skreślony

4.

(skreślony

5

Ubezpieczonemu, który stał się inwalidą I lub II grupy przed objęciem ubezpieczeniem,

renta inwalidzka przysługuje po osiągnięciu okresu ubezpieczenia wynoszącego wraz

z okresami zaliczalnymi do tego okresu 5 lat w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed

zgłoszeniem wniosku o rentę inwalidzką.

6

Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio do ubezpieczonego, który stał się inwalidą

I lub II grupy po upływie 18 miesięcy od ustania poprzedniego ubezpieczenia.

Renta rodzinna przysługuje po ubezpieczonym, który w chwili śmierci spełniał warunki

do uzyskania emerytury lub renty inwalidzkiej albo miał ustalone prawo do jednego

z tych świadczeń.

Okresami zaliczanymi do okresu ubezpieczenia wymaganego do uzyskania emerytury lub

renty inwalidzkiej są okresy

1

wykonywania umowy przed dniem 1 stycznia 1976 r., jeżeli wykonywanie umowy odpowiadało

warunkom ubezpieczenia obowiązującym w tym dniu,

2)

zatrudnienia, okresy równorzędne z okresami zatrudnienia i okresy zaliczalne do okresów

zatrudnienia w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin,

3)

ubezpieczenia społecznego na podstawie odrębnych przepisów,

4)

pobierania po ustaniu obowiązku ubezpieczenia zasiłku chorobowego lub macierzyńskiego

albo renty chorobowej przyznanej na podstawie przepisów obowiązujących przed dniem

1 stycznia 1983 r.

(skreślony

1.

Za wypadek przy wykonywaniu umowy, zwany dalej „wypadkiem”, uważa się nagłe zdarzenie

wywołane przyczyną zewnętrzną, które nastąpiło w związku z wykonywaniem umowy

1)

podczas lub w związku z wykonywaniem zwykłych czynności wynikających z umowy,

2)

podczas lub w związku z wykonywaniem czynności w interesie jednostki gospodarki uspołecznionej,

która zawarła umowę, chociażby czynności te nie wynikały bezpośrednio z umowy,

3)

w drodze do miejsca wykonywania umowy albo z tego miejsca,

4)

podczas lub w związku z wykonywaniem zadań zleconych przez organizacje polityczne

lub zawodowe działające w jednostce gospodarki uspołecznionej, z którą zawarto umowę,

albo w związku z uczestnictwem w organizowanych przez nie czynach społecznych.

2.

Za choroby zawodowe uważa się choroby określone przepisami wydanymi na podstawie art. 231 pkt 2 Kodeksu pracy.

Świadczenia pieniężne przewidziane w art. 6 ust. 1 pkt 5 stanowią zaspokojenie wszelkich

roszczeń z tytułu uszczerbku na zdrowiu albo z tytułu śmierci w związku z wypadkiem

lub chorobą zawodową w stosunku do jednostki gospodarki uspołecznionej, która zawarła

umowę, oraz w stosunku do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku albo choroby zawodowej przysługuje od jednostki

gospodarki uspołecznionej, która zawarła umowę.

W sprawach ustalania okoliczności i przyczyn wypadków oraz w sprawach zgłaszania i

stwierdzania chorób zawodowych stosuje się odpowiednio przepisy wydane na podstawie

art. 231 Kodeksu pracy.

Zasiłek pogrzebowy przysługuje w razie śmierci

1)

ubezpieczonego,

2)

osoby pobierającej zasiłek chorobowy lub macierzyński po ustaniu ubezpieczenia,

3)

osoby uprawnionej do emerytury lub renty inwalidzkiej,

4)

osoby pobierającej rentę rodzinną,

5)

członka rodziny osoby określonej w pkt 1-3, który w chwili śmierci nie zarobkował

i pozostawał z tą osobą we wspólnym gospodarstwie domowym albo do którego utrzymania

osoba ta się przyczyniała.

1.

Składkę na ubezpieczenie opłacają w odpowiednich częściach jednostka gospodarki uspołecznionej,

która zawarła umowę, i ubezpieczony.

2.

Składkę na ubezpieczenie w okresie kontynuowania ubezpieczenia w myśl art. 5 ust.

2 opłaca w całości ubezpieczony.

1.

Składkę na ubezpieczenie opłaca się za każdy miesiąc, w którym istniało ubezpieczenie.

2.

Składek na ubezpieczenie nie opłaca się w okresie pobierania przez ubezpieczonego

zasiłku chorobowego lub macierzyńskiego.

(skreślony

1.

Rada Ministrów w drodze rozporządzenia określa

1)

wysokość składki na ubezpieczenie oraz wysokość części składki opłacanej przez jednostki

gospodarki uspołecznionej i przez osoby, które zawarły umowę,

2

zasady, terminy i tryb opłacania składek oraz zasady pokrywania i rozliczania świadczeń

pieniężnych wypłacanych przez jednostki gospodarki uspołecznionej, a także tryb postępowania

w sprawach kontynuowania ubezpieczenia.

2.

Rada Ministrów może zwolnić z obowiązku częściowego opłacania składki na ubezpieczenie

niektóre kategorie osób bądź osoby wykonujące niektóre rodzaje prac na podstawie umów,

obciążając obowiązkiem opłacania całości składki jednostki gospodarki uspołecznionej,

które zawarły umowy z takimi osobami.

1.

Ubezpieczenie obejmuje również

1)

członków najbliższej rodziny osoby, która zawarła umowę,

2)

inne osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym z osobą, która zawarła umowę,

jeżeli współpracują przy wykonywaniu umowy stale i w wymiarze co najmniej połowy czasu

pracy obowiązującego pracowników jednostki gospodarki uspołecznionej będącej stroną

tej umowy i gdy na ich współpracę jednostka ta udzieliła zgody na wniosek osoby, która

zawarła umowę. Osoby te zwane są dalej „osobami współpracującymi”.

2.

Członkami najbliższej rodziny w rozumieniu ust. 1 pkt 1 są: małżonek, dzieci własne

i przysposobione, pasierbowie, dzieci obce przyjęte na wychowanie, rodzice, osoby

przysposabiające, ojczym, macocha, teściowie, dziadkowie, wnuki, rodzeństwo, zięciowie,

synowe, szwagierki i szwagrowie.

3

Współpracę uważa się za wykonywaną stale, jeżeli trwa nieprzerwanie co najmniej 30

dni.

Ubezpieczenie nie obejmuje osób współpracujących, jeżeli zachodzą okoliczności, o

których mowa w art. 2.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1990 r., z tym

że art. 17 uzyskuje moc od dnia 27 marca 1990 r.

Do ubezpieczenia osób współpracujących stosuje się przepisy ustawy ze zmianami wynikającymi

z art. 32-34.

1.

Obowiązek ubezpieczenia osoby współpracującej powstaje z dniem oznaczonym w piśmie

jednostki gospodarki uspołecznionej udzielającej zgody na stałą współpracę przy wykonywaniu

umowy.

2.

Obowiązek ubezpieczenia osoby współpracującej ustaje z dniem

1)

ustania obowiązku ubezpieczenia osoby, na której wniosek została udzielona zgoda na

współpracę,

2)

cofnięcia zgody na współpracę,

3)

zakończenia współpracy.

1.

Okresami zaliczanymi do okresów ubezpieczenia wymaganych do uzyskania emerytury lub

renty są również okresy stałej współpracy przed dniem objęcia ubezpieczeniem, jeżeli

współpraca ta odpowiadała warunkom określonym w art. 29.

2.

Ilekroć przepisy ustawy uzależniają prawo do świadczeń od osiągnięcia określonego

dochodu z wykonywania umowy - w odniesieniu do osób współpracujących należy przez

to rozumieć dochód osiągnięty ze współpracy.

3.

Dla osoby współpracującej, która rozpoczęła współpracę po osiągnięciu wieku 45 lat,

okres ubezpieczenia łącznie z okresami zaliczanymi do okresu ubezpieczenia, wymagany

do uzyskania renty inwalidzkiej, wynosi co najmniej dziesięć lat. Okres ten powinien

przypadać na ostatnie dwadzieścia lat przed dniem powstania inwalidztwa lub przed

dniem zgłoszenia wniosku o rentę.

4.

Za wypadek przy współpracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną,

które nastąpiło w związku ze współpracą w okolicznościach określonych w art. 20.

5.

Jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy współpracy oraz z tytułu choroby zawodowej

osoby współpracującej przysługuje od jednostki gospodarki uspołecznionej, która udzieliła

zgody na współpracę.

Składkę na ubezpieczenie osób współpracujących opłacają w odpowiednich częściach jednostka

gospodarki uspołecznionej, która udzieliła zgody na współpracę, oraz osoba, na której

wniosek została udzielona taka zgoda.

(skreślony

Ubezpieczenie wykonuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych, a w zakresie pomocy leczniczej

i położniczej oraz protezowania - społeczne zakłady służby zdrowia

Rada Ministrów może w drodze rozporządzenia

1)

podwyższać wysokość świadczeń przewidzianych ustawą,

2)

rozszerzać zakres świadczeń przez wprowadzenie nowych świadczeń albo zmianę ustalonych

w ustawie warunków do przyznania świadczeń, a w szczególności

a)

obniżać wiek emerytalny dla niektórych grup ubezpieczonych, ustalając przy tym warunki

wymagane do uzyskania przez nich emerytury,

b)

określać zasady wcześniejszego przejścia na emeryturę osób, które nie spełniają niektórych

warunków określonych ustawą,

c)

określać wypadki, w których zasiłki chorobowe przysługują w razie choroby trwającej

krócej niż 30 dni,

d)

określać wypadki, w których zasiłki chorobowe przysługują wcześniej niż od siódmego

miesiąca ubezpieczenia,

3)

rozciągnąć przepisy ustawy na osoby wykonujące pracę na podstawie umów innych niż

określone w art. 1, zawartych z jednostkami gospodarki uspołecznionej, oraz na osoby

współpracujące z takimi osobami.

1

Minister Pracy i Polityki Socjalnej określa w drodze rozporządzenia tryb postępowania

w sprawach zgłoszeń do ubezpieczenia, szczegółowe zasady ustalania prawa do świadczeń

i wypłaty świadczeń pieniężnych.

2

Minister Pracy i Polityki Socjalnej po zasięgnięciu opinii zainteresowanych ministrów

(kierowników urzędów centralnych) i zarządów centralnych związków spółdzielni

3.

(skreślony

4.

Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ustala wzory zgłoszeń do ubezpieczenia i legitymacji

ubezpieczeniowych.

Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do osób wykonujących pracę na podstawie umowy

agencyjnej lub umowy zlecenia na rzecz innych niż uspołecznione zakłady pracy i osób

fizycznych oraz do osób z nimi współpracujących.

1.

Przepisy ustawy stosuje się w wypadkach, gdy zdarzenia lub okoliczności uzasadniające

prawo do świadczeń nastąpiły począwszy od dnia jej wejścia w życie.

2.

W wypadkach gdy zdarzenia lub okoliczości uzasadniające prawo do świadczeń nastąpiły

przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się, z uwzględnieniem art. 40, przepisy

obowiązujące w dniu, w którym te zdarzenia lub okoliczności nastąpiły.

1.

W razie niezdolności do wykonywania pracy objętej umową lub do współpracy powstałej

przed dniem wejścia w życie ustawy zasiłek chorobowy przysługuje od dnia 1 lipca 1976 r.,

jednak okres zasiłkowy liczy się od dnia powstania niezdolności do pracy lub współpracy.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w razie niezdolności do pracy powstałej po

dniu wejścia w życie ustawy, lecz przed dniem 1 lipca 1976 r.

3.

Jeżeli jednak niezdolność do pracy spowodowana była wypadkiem przy wykonywaniu umowy

lub przy współpracy, zaistniałym po dniu 1 stycznia 1976 r., lub stwierdzoną po tym

dniu chorobą zawodową, zasiłek wypłaca się od dnia powstania takiej niezdolności.

4.

Zasiłek macierzyński z tytułu urodzenia dziecka przed dniem wejścia w życie ustawy

przysługuje od dnia jej wejścia w życie, jednak tylko do upływu okresu równego okresowi

urlopu macierzyńskiego lub urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, liczonego od

dnia porodu.

Okresy ubezpieczenia określone dotychczasowymi przepisami, normującymi zasady ubezpieczenia

społecznego osób wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia,

są okresami ubezpieczenia w rozumieniu ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 1977 r.

Osoby, które przed dniem wejścia w życie ustawy osiągnęły wiek emerytalny lub wiek

ten osiągną do dnia 31 grudnia 1980 r. i mają wymagany do emerytury okres ubezpieczenia

wraz z okresami zaliczonymi do okresu ubezpieczenia, lecz nie mają pięcioletniego

okresu ubezpieczenia, o którym mowa w art. 15 pkt 1, nabywają prawo do emerytury w

wysokości najniższej emerytury określonej na podstawie przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym

pracowników i ich rodzin.

(pominięte

1.

Osobom, które z tytułu wykonywania umowy lub z tytułu współpracy pobierają emerytury

i renty określone przepisami o ubezpieczeniu społecznym rzemieślników, przyznaje się

z urzędu - zamiast tych emerytur i rent - odpowiednio emerytury i renty przewidziane

w art. 6 ust. 1 pkt 4 lub 5 niniejszej ustawy.

2.

Podstawą wymiaru świadczeń określonych w ust. 1 jest podstawa wymiaru emerytury lub

renty przyznanej w myśl dotychczasowych przepisów.

3.

Emerytura lub renta przeliczona w myśl ust. 1 nie może być niższa od najniższej emerytury

lub renty określonej odpowiednio przepisami o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników

i ich rodzin albo przepisami o świadczeniach pieniężnych z tytułu wypadków przy pracy

i chorób zawodowych.

1.

Osobom pobierającym w dniu wejścia w życie ustawy zasiłki o charakterze emerytur i

rent z Funduszu Socjalnego Agentów «Społem» Centralnego Związku Spółdzielni Spożywców

przy Naczelnej Radzie Zrzeszeń Prywatnego Handlu i Usług przyznaje się

1)

emerytury - jeżeli przed dniem wejścia w życie ustawy osiągnęły wiek emerytalny,

2)

renty inwalidzkie - jeżeli zostały zaliczone do I lub II grupy inwalidów.

2.

Emerytury lub renty inwalidzkie, o których mowa w ust. 1, przysługują w wysokości

dotychczas pobieranych zasiłków, co najmniej jednak w wysokości najniższych emerytur

i rent określonych przepisami o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.

3.

Emerytury lub renty, o których mowa w ust. 1, przysługują od miesiąca następującego

po miesiącu, w którym zakończono wykonywanie umowy lub współpracę, nie wcześniej jednak

niż od dnia 1 lutego 1976 r.

4.

Osobom uprawnionym

1)

w dniu 31 grudnia 1975 r. do zasiłku o charakterze emerytury lub renty z Funduszu

Socjalnego Agentów «Społem» Centralnego Związku Spółdzielni Spożywców,

2)

w dniu 30 czerwca 1973 r. do zasiłku o charakterze emerytury lub renty z Funduszu

Socjalnego Sprzedawców «Ruchu»,

które posiadają lub nabędą prawo do emerytury lub renty na podstawie przepisów o zaopatrzeniu

emerytalnym pracowników i ich rodzin lub o zaopatrzeniu emerytalnym innych grup osób,

wypłaca się emeryturę lub rentę powiększoną o kwotę zasiłku, jaki przysługuje im z

jednego z tych funduszy.

1.

Dysponenci funduszy wymienionych w art. 44 ust. 4 przekażą Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

odpowiednie kwoty na wypłaty emerytur i rent przyznanych zamiast zasiłków z tych funduszy.

2.

Kwoty, o których mowa w ust. 1, określi Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych po

uzgodnieniu z ich dysponentami.

Tracą moc przepisy wydane na podstawie art. 47 ustawy z dnia 29 marca 1965 r. o ubezpieczeniu społecznym rzemieślników

(Dz. U. Nr 13, poz. 90) i art. 65 ustawy z dnia 8 czerwca 1972 r. o ubezpieczeniu społecznym rzemieślników

(Dz. U. Nr 23, poz. 165, z 1974 r. Nr 21, poz. 117 i Nr 47, poz. 280 oraz z 1975 r. Nr 5, poz. 31), normujące ubezpieczenie społeczne

1)

osób prowadzących zakłady gastronomiczne oraz stacje benzynowe na podstawie umowy

zlecenia lub umowy agencyjnej,

2)

osób prowadzących urządzenia turystyczne i kolektury Państwowego Przedsiębiorstwa

„Totalizator Sportowy” oraz przewodników turystycznych,

3)

osób prowadzących uspołecznione sklepy i księgarnie na podstawie umowy zlecenia lub

umowy agencyjnej,

4)

osób prowadzących na podstawie umowy agencyjnej działalność na rzecz przedsiębiorstw

upowszechniania prasy i książki Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej „Prasa-Książka-Ruch”.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1976 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 1995 r., z tym że przepisy art. 13 ust. 3-8

wchodzą w życie z dniem 1 marca 1996 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1978 r.