Ustawa z dnia 12 maja 1995 r. o zmianie ustawy o łączności oraz niektórych innych ustaw.

W ustawie z dnia 23 listopada 1990 r. o łączności

(Dz. U. Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 69, poz. 293 i Nr 105, poz. 451 oraz z 1993 r. Nr 7, poz. 34) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

pocztowych usługach o charakterze powszechnym - rozumie się przez to działalność gospodarczą

polegającą na przyjmowaniu, przewozie i doręczaniu zwykłych i poleconych przesyłek

listowych, listów wartościowych i paczek pocztowych oraz nadawaniu i doręczaniu przekazów

pocztowych,

2)

przesyłkach listowych - rozumie się przez to listy, kartki pocztowe, druki, druki

bezadresowe i ankiety,

3)

listach wartościowych - rozumie się przez to listy o wymiarach ustalonych dla przesyłek

listowych, o zadeklarowanej przez nadawcę wartości, nadawane, przewożone i doręczane

z zapewnieniem szczególnej ochrony zawartości,

4)

paczkach pocztowych - rozumie się przez to przesyłki z rzeczami dopuszczonymi do przewozu

drogą pocztową, przyjęte na podstawie adresu pomocniczego lub innego dokumentu pocztowego,

5)

przekazach pocztowych - rozumie się przez to polecenie wypłaty adresatom określonej

kwoty pieniężnej,

6)

korespondencji pisemnej - rozumie się przez to informacje pisemne, o charakterze bieżącym

i osobistym, mające walor niepowtarzalności, przesyłane w listach lub na kartkach

pocztowych,

7)

usługach kurierskich - rozumie się przez to usługi nie mające charakteru powszechnego,

polegające na zarobkowym, przyspieszonym przewozie i doręczaniu w gwarantowanym terminie

przesyłek,

8)

telekomunikacji - rozumie się przez to nadawanie, transmisję i odbiór znaków, sygnałów,

pisma, obrazów i dźwięków albo informacji jakiejkolwiek natury poprzez przewody, systemy

radiowe, optyczne lub jakiekolwiek inne urządzenia wykorzystujące energię elektromagnetyczną,

9)

urządzeniach telekomunikacyjnych - rozumie się przez to urządzenia, w tym kable, przewody

oraz osprzęt, stosowane w telekomunikacji,

10)

linii telekomunikacyjnej - rozumie się przez to zespół współpracujących ze sobą urządzeń

telekomunikacyjnych, służących do przekazu informacji pomiędzy dwoma ściśle określonymi

punktami sieci telekomunikacyjnej,

11)

sieci telekomunikacyjnej - rozumie się przez to zespół współpracujących ze sobą linii

i urządzeń telekomunikacyjnych,

12)

międzynarodowej sieci telekomunikacyjnej - rozumie się przez to dowolny rodzaj sieci

telekomunikacyjnej, w której co najmniej jedno urządzenie telekomunikacyjne, z wyłączeniem

urządzeń usytuowanych na sztucznych satelitach Ziemi, jest zainstalowane poza obszarem

Rzeczypospolitej Polskiej,

13)

systemie telekomunikacyjnym - rozumie się przez to zespół urządzeń telekomunikacyjnych

i zasad ich współdziałania,

14)

usługach telekomunikacyjnych - rozumie się przez to działalność gospodarczą polegającą

na zapewnianiu przekazu informacji za pomocą sieci i linii telekomunikacyjnych,

15)

sieci telekomunikacyjnych użytku publicznego - rozumie się przez to sieć telekomunikacyjną

służącą do świadczenia usług telekomunikacyjnych każdemu użytkownikowi na obszarze

działania operatora tej sieci,

16)

wydzielonej sieci telekomunikacyjnej - rozumie się przez to sieć służącą do świadczenia

usług telekomunikacyjnych dla ograniczonego zbioru użytkowników,

17)

wewnętrznej sieci telekomunikacyjnej - rozumie się przez to sieć telekomunikacyjną

nie służącą do świadczenia usług telekomunikacyjnych,

18)

usługach telekomunikacyjnych o charakterze powszechnym - rozumie się przez to usługi

telekomunikacyjne polegające na zapewnianiu przekazu telefonicznego i telegraficznego

w sieciach telekomunikacyjnych użytku publicznego, z zastrzeżeniem ust. 2,

19)

międzynarodowej usłudze telekomunikacyjnej - rozumie się przez to zapewnianie przekazu

informacji w międzynarodowej sieci telekomunikacyjnej,

20)

operatorze - rozumie się przez to podmiot uprawniony do świadczenia usług telekomunikacyjnych

na mocy ustawy lub koncesji lub działający na podstawie zezwolenia,

21)

sieciach i urządzeniach radiokomunikacyjnych - rozumie się przez to sieci i urządzenia

telekomunikacyjne służące do przesyłania, nadawania i odbioru wszelkiego rodzaju informacji

za pomocą fal radiowych,

22)

satelitarnych sieciach telekomunikacyjnych - rozumie się przez to sieci telekomunikacyjne

wykorzystujące urządzenia telekomunikacyjne umieszczone na sztucznym satelicie Ziemi,

23)

gospodarowaniu widmem częstotliwości fal radiowych - rozumie się przez to prowadzenie

działań technicznych, administracyjno-ekonomicznych oraz inspekcyjno-kontrolnych,

których celem jest racjonalizacja wykorzystania tego widma dla potrzeb świadczenia

usług telekomunikacyjnych oraz dla zapewniania obronności i bezpieczeństwa państwa,

24)

służbie radiowej - rozumie się przez to dokonywane za pomocą fal radiowych nadawanie,

transmisję, odbiór informacji służących wypełnieniu zadania lub zadań, określonych

dla danej służby w międzynarodowym prawie telekomunikacyjnym, którego sygnatariuszem

jest Rzeczpospolita Polska,

25)

kompatybilności elektromagnetycznej - rozumie się przez to zdolność urządzenia do

zadowalającego działania w środowisku elektromagnetycznym bez szkodliwego wytwarzania

zakłóceń elektromagnetycznych, które utrudniałyby lub uniemożliwiały działanie innych

urządzeń istniejących w tym środowisku.

”

;

2)

art. 3 otrzymuje brzmienie

„

Art. 3.

1.

Działalność gospodarczą w dziedzinie poczty wykonują

1)

państwowe przedsiębiorstwo użyteczności publicznej «Poczta Polska», zwane dalej «Pocztą

Polską», a w zakresie usług kurierskich po otrzymaniu koncesji,

2)

podmioty, które uzyskały koncesję - w zakresie objętym koncesją,

3)

podmioty, które uzyskały wpis do ewidencji działalności gospodarczej lub do rejestru

sądowego - w zakresie określonym ustawą.

2.

Koncesję, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, wydaje, odmawia wydania, ogranicza przedmiot,

zakres lub obszar działalności oraz cofa Minister Łączności, stosując odpowiednio

przepisy art. 14 ust. 1 i 3-6, art. 14a, art. 15, art. 17 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit.

a) oraz pkt 7 i 8, ust. 3 pkt 1, art. 18 pkt 1, 2, 5 i 6, art. 19 ust. 1 pkt 1 i 4,

ust. 3, ust. 5 i 6 oraz art. 20a.

3.

Wykonywanie pocztowych usług o charakterze powszechnym, polegających na przyjmowaniu,

przewozie i doręczaniu w obrocie krajowym i zagranicznym przesyłek listowych - z wyjątkiem

druków bezadresowych i ankiet - o masie do 2000 g, listów wartościowych o masie do

2000 g, paczek pocztowych oraz nadawaniu i doręczaniu przekazów pocztowych - należy

wyłącznie do Poczty Polskiej.

4.

Nie wymaga koncesji przyjmowanie, przewóz i doręczanie druków bezadresowych i ankiet.

5.

Usługi polegające na przewozie paczek, nie będących paczkami pocztowymi w rozumieniu

ustawy, świadczone są na podstawie odrębnych przepisów.

6.

Paczki, o których mowa w ust. 5, nie mogą zawierać korespondencji pisemnej.

7.

Poczta Polska oraz podmioty, które uzyskały koncesję, są zobowiązane do wykonywania

zadań na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa. Obowiązek ten może być nałożony

przez Ministra Łączności także na podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 3.

”

;

3)

art. 4 otrzymuje brzmienie

„

Art. 4.

1.

Działalność w dziedzinie telekomunikacji wykonują

1)

Telekomunikacja Polska - Spółka Akcyjna,

2)

jednostki organizacyjne podległe Ministrom Obrony Narodowej i Spraw Wewnętrznych -

w zakresie własnych potrzeb zaspokajanych za pomocą własnych sieci telekomunikacyjnych,

3)

jednostka organizacyjna podległa Ministrowi Spraw Zagranicznych - w zakresie potrzeb

polskiej służby dyplomatyczno-konsularnej zaspokajanych za pomocą radiowej sieci telekomunikacyjnej,

4)

jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Spraw Wewnętrznych - w zakresie łączności

rządowej, w porozumieniu z Ministrem Łączności,

5)

podmioty, które otrzymały koncesję lub zezwolenie - w zakresie objętym koncesją lub

zezwoleniem.

2.

Telekomunikacja Polska - Spółka Akcyjna oraz podmioty, które uzyskały koncesję, są

zobowiązane do wykonywania zadań na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa. Obowiązek

ten może być nałożony przez Ministra Łączności także na podmioty, które uzyskały zezwolenie.

”

;

4)

skreśla się art. 5;

5)

art. 6 otrzymuje brzmienie

„

Art. 6.

Podmiot świadczący usługę pocztową lub telekomunikacyjną o charakterze powszechnym

zapewni osobom niepełnosprawnym dostęp do świadczonych usług co najmniej w zakresie

określonym przez Ministra Łączności w drodze rozporządzenia.

”

;

6)

tytuł rozdziału 2 otrzymuje brzmienie

„

Zasady prowadzenia działalności w dziedzinie telekomunikacji, koordynacja i kontrola

tej działalności oraz kontrola działalności w dziedzinie poczty

”

;

7)

art. 7 otrzymuje brzmienie

„

Art. 7.

1.

Urządzenia telekomunikacyjne przeznaczone do pracy w sieciach telekomunikacyjnych

użytku publicznego lub do współpracy z tymi sieciami oraz wszystkie urządzenia radiokomunikacyjne

nadawcze i nadawczo- odbiorcze mogą być zakładane i używane tylko po uzyskaniu świadectwa

homologacji, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Minister Łączności określa, w drodze rozporządzenia, wykaz urządzeń, których zakładanie

i używanie nie wymaga świadectwa homologacji.

”

;

8)

po art. 7 dodaje się art. 7a w brzmieniu

„

Art. 7a.

1.

Świadectwo homologacji wydaje na podstawie opinii Minister Łączności lub upoważniony

przez niego podległy mu organ, w drodze decyzji, na wniosek zainteresowanej osoby.

2.

Opinia, o której mowa w ust. 1, dotyczy stwierdzenia, że urządzenie spełnia wymagania

zawarte w obowiązujących przepisach prawnych oraz Polskich Normach wprowadzonych do

obowiązkowego stosowania. Minister Łączności wyznacza podmioty uprawnione do wydawania

opinii i prowadzi rejestr tych podmiotów. Za przeprowadzone badania i inne czynności

związane z wystawianiem opinii podmioty te pobierają opłaty według ustalonego przez

siebie i udostępnionego do wiadomości publicznej cennika.

3.

Minister Łączności określa, w drodze rozporządzenia, warunki wydawania świadectw homologacji

oraz zakres ich obowiązywania.

4.

Minister Łączności może cofnąć świadectwo homologacji w razie zmiany parametrów technicznych

urządzenia telekomunikacyjnego.

5.

Minister Łączności lub upoważniony przez niego podległy mu organ może odmówić wydania

świadectwa homologacji w przypadkach

1)

niespełnienia warunków wydawania świadectw homologacji określonych przepisami prawa,

2)

negatywnej lub zawierającej zastrzeżenia opinii, o której mowa w ust. 1.

6.

Świadectwo homologacji na typ urządzenia wydaje się producentowi urządzeń lub podmiotowi

upoważnionemu przez producenta. Świadectwo homologacji może być wydane również użytkownikowi

na określone egzemplarze urządzenia.

7.

Urządzenia telekomunikacyjne nie objęte wykazem, o którym mowa w art. 7 ust. 2, będące

przedmiotem obrotu handlowego, powinny być odpowiednio oznakowane. Sposób oznakowania

określa Minister Łączności w drodze rozporządzenia.

8.

Minister Łączności w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, Ministrem Spraw Wewnętrznych

oraz Ministrem Spraw Zagranicznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób realizacji

przepisów ust. 1-7 wobec jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 4 ust. 1

pkt 2-4.

”

;

9)

art. 8 otrzymuje brzmienie

„

Art. 8.

Minister Łączności może w drodze decyzji zezwolić na czasowe używanie urządzeń, o

których mowa w art. 7 ust. 1, bez świadectwa homologacji

1)

na czas przygotowania i prowadzenia procedury homologacyjnej,

2)

w celach eksperymentalnych,

3)

w przypadkach, o których mowa w art. 16 ust. 5 pkt 1,

4)

wobec urządzeń będących w eksploatacji przed dniem 1 stycznia 1995 r.,

określając jednocześnie warunki tego używania.

”

;

10)

w art. 9

a)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

wymagania w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej

”

,

b)

dodaje się pkt 4 i 5 w brzmieniu

„

4)

przeznaczenie zakresów częstotliwości dla poszczególnych służb radiowych oraz warunki

ich wykorzystania,

5)

rodzaje zezwoleń na używanie urządzeń radiokomunikacyjnych w służbach radiowych i

zasady uznawania zezwoleń wydanych przez administracje łączności innych krajów.

”

;

11)

w art. 10

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Operator sieci telekomunikacyjnej jest zobowiązany uzgadniać z Ministrem Łączności

plany budowy, przebudowy lub rozbudowy sieci telekomunikacyjnych.

”

,

b)

dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu

„

3.

Do wniosku o uzgodnienie planów operator jest zobowiązany dołączyć opinię, której

zakres określi Minister Łączności. Minister Łączności wyznacza podmioty uprawnione

do wydawania takich opinii i prowadzi ich rejestr.

4.

Za wystawienie opinii, o której mowa w ust. 3, podmiot wystawiający opinię pobiera

należność według cen umownych.

”

;

12)

art. 12 otrzymuje brzmienie

„

Art. 12.

1.

Na zasadach określonych w art. 14-19 są wydawane

1)

koncesje na świadczenie usług telekomunikacyjnych,

2)

zezwolenia na zakładanie i używanie radiokomunikacyjnych urządzeń nadawczych lub nadawczo-odbiorczych,

3)

zezwolenia na zakładanie i używanie urządzeń lub sieci telekomunikacyjnych.

2.

Koncesja, o której mowa w ust. 1 pkt 1, może być wydana łącznie z zezwoleniem, o którym

mowa w ust. 1 pkt 2 i 3.

”

;

13)

art. 13 otrzymuje brzmienie

„

Art. 13.

Minister Łączności może określić w drodze rozporządzenia

1)

usługi telekomunikacyjne, których świadczenie nie wymaga koncesji,

2)

rodzaje urządzeń radiokomunikacyjnych, których zakładanie i używanie nie wymaga zezwolenia

lub przydziału częstotliwości,

3)

rodzaje urządzeń oraz wewnętrznych i wydzielonych sieci telekomunikacyjnych, których

zakładanie i używanie nie wymaga zezwolenia.

”

;

14)

art. 14 otrzymuje brzmienie

„

Art. 14.

1.

Wydanie, odmowa wydania, ograniczenie przedmiotu, zakresu lub obszaru działalności

oraz cofanie koncesji należy do Ministra Łączności i następuje w drodze decyzji.

2.

Zezwolenia wydaje, odmawia wydania, ogranicza przedmiot, zakres lub obszar działalności

oraz cofa w drodze decyzji

1)

Minister Łączności,

2)

Państwowa Agencja Radiokomunikacyjna, zwana dalej „PAR”, w zakresie określonym przez

Ministra Łączności.

3.

Koncesje i zezwolenia są wydawane na pisemny wniosek wnioskodawcy, zawierający w szczególności

1)

oznaczenie wnioskodawcy i jego siedziby,

2)

określenie przedmiotu działalności,

3)

określenie obszaru działania,

4)

przewidywaną datę rozpoczęcia działalności.

4.

Minister Łączności może zobowiązać wnioskodawcę do przedstawienia w wyznaczonym terminie

składu kapitałowego wnioskodawcy oraz dokumentów i informacji mogących uprawdopodobnić,

że spełni on warunki, które będą określone w koncesji lub zezwoleniu oraz wynikające

z odrębnych przepisów.

5.

Wydanie koncesji może być uzależnione od złożenia zabezpieczenia majątkowego roszczeń

osób trzecich do wnioskodawcy z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej.

6.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób realizacji czynności, o której

mowa w ust. 5.

”

;

15)

po art. 14 dodaje się art. 14a w brzmieniu

„

Art. 14a.

1.

Minister Łączności zarządza przeprowadzenie przetargu w celu wyboru podmiotu, któremu

wyda koncesję, określając jednocześnie tryb i warunki przeprowadzenia przetargu.

2.

Minister Łączności może odstąpić od przeprowadzenia przetargu, o którym mowa w ust.

1, jeżeli

1)

po ogłoszeniu w prasie ukazującej się na obszarze, którego koncesja dotyczy, o możliwości

jej uzyskania, przystąpienie do przetargu zgłosi mniej niż dwóch zainteresowanych,

spełniających warunki otrzymania koncesji, a w przypadku gdy przetarg dotyczy większej

liczby koncesji na świadczenie tej samej usługi na tym samym obszarze - nie więcej

zainteresowanych niż wynosi liczba koncesji objętych przetargiem,

2)

wniosek o wydanie koncesji obejmuje działalność prowadzoną uprzednio na podstawie

innej koncesji, z wyjątkiem przypadku, gdy wniosek dotyczy rozszerzenia przedmiotu

lub obszaru działalności,

3)

świadczenie danej usługi na danym obszarze nie wymaga ograniczania liczby wydawanych

koncesji.

3.

W przypadku gdy po wybraniu podmiotu w drodze przetargu, o którym mowa w ust. 1, zajdą

okoliczności, o których mowa w art. 18 pkt 1, 2, 5-7, lub podmiot ten nie spełnia

warunków, o których mowa w art. 15 i 16, koncesja może być wydana kolejnemu podmiotowi

spełniającemu warunki przetargu, a gdy kolejność podmiotów wyłonionych w wyniku przetargu

nie została ustalona, przetarg uznaje się za nie rozstrzygnięty.

”

;

16)

art. 15 otrzymuje brzmienie

„

Art. 15.

Koncesje lub zezwolenia mogą być wydawane podmiotom, które na podstawie odrębnych

przepisów mogą prowadzić działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem

art. 16.

”

;

17)

art. 16 otrzymuje brzmienie

„

Art. 16.

1.

Nie można wydać koncesji na świadczenie międzynarodowych usług telekomunikacyjnych

o charakterze powszechnym.

2.

Nie można wydać, z zastrzeżeniem ust. 3-5, podmiotowi zagranicznemu lub spółce z udziałem

podmiotów zagranicznych

1)

koncesji na świadczenie usług telekomunikacyjnych za pomocą

a)

nadawczych urządzeń radiokomunikacyjnych przeznaczonych do rozpowszechniania lub rozprowadzania

programów radiofonicznych lub telewizyjnych dla równoczesnego i bezpośredniego odbioru

tych programów, a także zezwolenia na zakładanie i używanie takich urządzeń,

b)

sieci telekomunikacyjnych nie będących urządzeniami, o których mowa w lit. a), przeznaczonych

do rozpowszechniania lub rozprowadzania programów radiofonicznych lub telewizyjnych,

a także zezwolenia na zakładanie i używanie takich sieci,

2)

koncesji na świadczenie usług telekomunikacyjnych w

a)

sieciach telefonicznych użytku publicznego pomiędzy różnymi strefami numeracyjnymi,

określonymi w planie numeracji krajowej dla sieci telefonicznych użytku publicznego,

b)

sieciach telefonii ruchomej typu komórkowego,

c)

sieciach telekomunikacyjnych użytku publicznego, różnych od wymienionych w lit. a)

i b), o zasięgach przekraczających geograficzny obszar jednej strefy numeracyjnej,

określonej w planie numeracji krajowej dla sieci telefonicznych użytku publicznego,

d)

wydzielonych sieciach telekomunikacyjnych o zasięgach przekraczających geograficzny

obszar jednej strefy numeracyjnej, określonej w planie numeracji krajowej dla sieci

telefonicznych użytku publicznego,

3)

koncesji na świadczenie międzynarodowych usług telekomunikacyjnych,

4)

zezwolenia na zakładanie i używanie

a)

urządzeń radiokomunikacyjnych do realizacji łączności radiowej o zasięgu przekraczającym

granice Rzeczypospolitej Polskiej,

b)

międzynarodowych sieci telekomunikacyjnych,

c)

sieci, o których mowa w pkt 2.

3.

Przepisu ust. 2 pkt 1 lit. a) nie stosuje się, gdy udział podmiotów zagranicznych

w kapitale zakładowym lub akcyjnym spółki nie przekracza 33% oraz gdy umowa lub statut

spółki przewidują

1)

że członkami zarządu spółki i rady nadzorczej będą w większości obywatele polscy zamieszkali

w Polsce oraz

2)

że w zgromadzeniu wspólników lub walnym zgromadzeniu udział głosów podmiotu zagranicznego

i podmiotów kontrolowanych przez podmioty zagraniczne nie może przekroczyć 33%.

4.

Przepisów ust. 2 pkt 1 lit. b), pkt 2 i 3 oraz pkt 4 lit. c) nie stosuje się, gdy

udział podmiotów zagranicznych w kapitale zakładowym lub akcyjnym spółki nie przekracza

49% oraz gdy umowa lub statut spółki przewidują

1)

że członkami zarządu spółki i rady nadzorczej będą w większości obywatele polscy zamieszkali

w Polsce oraz

2)

że w zgromadzeniu wspólników lub walnym zgromadzeniu udział głosów podmiotu zagranicznego

i podmiotów kontrolowanych przez podmioty zagraniczne nie może przekroczyć 49%.

5.

Przepisu ust. 2 pkt 4 nie stosuje się do urządzeń wykorzystywanych w

1)

satelitarnych sieciach radiokomunikacyjnych w celu krótkookresowego prowadzenia transmisji

okolicznościowych o charakterze doświadczalnym, kulturalnym, religijnym, politycznym,

naukowym, sportowym i innym podobnym,

2)

radiowej służbie amatorskiej prowadzonej zgodnie z przepisami i warunkami ustalonymi

dla tego typu działalności przez międzynarodowe organizacje, których członkiem jest

Rzeczpospolita Polska,

3)

sieciach radiokomunikacji ruchomej, których rodzaj i zakres usług w nich świadczonych

określi Minister Łączności w drodze rozporządzenia.

”

;

18)

art. 17 otrzymuje brzmienie

„

Art. 17.

1.

W koncesji lub zezwoleniu określa się

1)

osobę upoważnioną i jej siedzibę,

2)

przedmiot, zakres oraz obszar wykonywanej działalności,

3)

datę rozpoczęcia działalności,

4)

czas trwania koncesji lub zezwolenia.

2.

W koncesji i zezwoleniu mogą być ponadto określone

1)

warunki wykonywania działalności, dotyczące w szczególności

a)

formy świadczenia usług,

b)

wymagań technicznych dotyczących urządzeń telekomunikacyjnych,

c)

rodzaju i rozmiaru sieci telekomunikacyjnej,

2)

założenia i warunki współpracy z sieciami telekomunikacyjnymi użytku publicznego,

3)

podstawowe parametry techniczne,

4)

przyznane numeracje,

5)

przyznane częstotliwości i zakresy częstotliwości oraz techniczne warunki ich wykorzystania,

6)

sygnały identyfikacyjne, znaki wywoławcze,

7)

sposób uiszczania opłat, o których mowa w art. 20 ust. 1 i w art. 20a ust. 1,

8)

zasady działania w przypadkach klęsk żywiołowych,

9)

skład kapitałowy osoby upoważnionej.

3.

Sposób wykonywania obowiązków na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa

1)

określa się w koncesji,

2)

może być określony w zezwoleniu.

4.

Obowiązki, o których mowa w art. 19a ust. 2 i 5, mogą być nałożone w koncesji lub

zezwoleniu.

”

;

19)

art. 18 otrzymuje brzmienie

„

Art. 18.

Minister Łączności odmawia wydania koncesji lub zezwolenia, jeżeli

1)

wydanie koncesji lub zezwolenia zagrażałoby interesowi gospodarki narodowej, obronności

lub bezpieczeństwu państwa albo bezpieczeństwu lub dobrom osobistym obywateli,

2)

wydanie koncesji lub zezwolenia byłoby sprzeczne z umowami międzynarodowymi, których

Rzeczpospolita Polska jest stroną,

3)

używanie urządzenia zakłócałoby pracę już działających urządzeń lub nie ma technicznych

możliwości podłączenia do sieci telekomunikacyjnych użytku publicznego sieci, linii

lub urządzeń telekomunikacyjnych, które zamierza wykorzystywać wnioskodawca, lub gdy

utworzenie takich sieci może spowodować niekorzystne skutki dla rozwoju danej usługi

na określonym obszarze,

4)

nie można przydzielić wnioskodawcom numeracji lub częstotliwości niezbędnych do wykonywania

działalności w zakresie, o który ubiega się wnioskodawca,

5)

wnioskodawcy lub podmiotowi, w stosunku do którego wnioskodawca jest podmiotem zależnym,

w okresie pięciu lat przed złożeniem wniosku cofnięto koncesję lub zezwolenie na podstawie

art. 19 ustawy,

6)

wnioskodawca nie daje rękojmi należytego wykonywania działalności,

7)

podmiot wyłoniony w drodze przetargu nie spełni warunków, o których mowa w art. 14

ust. 3-6,

8)

wybór podmiotu, któremu zostanie wydana koncesja, nastąpi drogą przetargu,

9)

w wyniku przetargu podmiot nie został wybrany jako ten, któremu zostanie wydana koncesja.

”

;

20)

art. 19 otrzymuje brzmienie

„

Art. 19.

1.

Na zasadach określonych w ust. 5 i 6 Minister Łączności cofa koncesję lub zezwolenie,

jeżeli

1)

działalność objęta koncesją lub zezwoleniem jest wykonywana w sposób sprzeczny z ustawą,

warunkami określonymi w koncesji lub w zezwoleniu lub zagraża obronności lub bezpieczeństwu

państwa,

2)

podmiot posiadający koncesję lub zezwolenie nie wykonuje decyzji wydanych w trybie

art. 29 ust. 6 i art. 32 ust. 1 ustawy lub w sposób uporczywy uchyla się od uiszczania

opłat przewidzianych w ustawie,

3)

zmiany struktury kapitałowej podmiotu posiadającego koncesję lub zezwolenie nastąpiły

z naruszeniem przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym

(Dz. U. Nr 60, poz. 253, Nr 80, poz. 350 i Nr 111, poz. 480 oraz z 1993 r. Nr 136, poz. 646) lub przepisów art. 19a ust. 1, 2 i 5, o ile obowiązek, o którym mowa w tym artykule,

został na ten podmiot nałożony w koncesji lub zezwoleniu,

4)

podjęto decyzję o likwidacji podmiotu posiadającego koncesję lub zezwolenie.

2.

Na zasadach określonych w ust. 5 i 6 Minister Łączności cofa koncesję albo ogranicza

przedmiot, zakres lub obszar działalności, jeżeli w wyniku zmian struktury kapitałowej

podmiotu zagranicznego lub spółki z udziałem podmiotów zagranicznych lub jej umowy,

lub statutu, podmiot lub spółka nie spełnia wymagań określonych w art. 16 ust. 3 i

4.

3.

Na zasadach określonych w ust. 5 i 6 Minister Łączności może cofnąć koncesję lub zezwolenie

albo ograniczyć przedmiot, zakres lub obszar działalności, jeżeli

1)

podmiot posiadający koncesję lub zezwolenie nie rozpoczął działalności w oznaczonym

terminie,

2)

nastąpiło przejęcie bezpośredniej lub pośredniej kontroli nad działalnością objętą

koncesją lub zezwoleniem przez inną osobę,

3)

ogłoszono upadłość podmiotu posiadającego koncesję lub zezwolenie.

4.

Przepis ust. 3 wobec podmiotów, które otrzymały koncesję lub zezwolenie na używanie

urządzeń radiokomunikacyjnych przeznaczonych do rozpowszechniania lub rozprowadzania

programów radiofonicznych lub telewizyjnych, Minister Łączności stosuje na wniosek

lub w porozumieniu z Przewodniczącym Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji.

5.

Decyzja o cofnięciu koncesji lub zezwolenia albo o ograniczeniu przedmiotu, zakresu

lub obszaru działalności następuje po uprzednim wezwaniu podmiotu posiadającego koncesję

lub zezwolenie do usunięcia przyczyn uzasadniających wydanie takiej decyzji, z wyłączeniem

przypadków nie cierpiących zwłoki, w szczególności ze względu na zagrożenie obronności

i bezpieczeństwa państwa, trwałego przerwania ciągłości świadczenia usług oraz w przypadkach

przewidzianych w ust. 1 pkt 4.

6.

Decyzja, o której mowa w ust. 5, określa w szczególności warunki zachowania ciągłości

świadczenia usług.

”

;

21)

po art. 19 dodaje się art. 19a w brzmieniu

„

Art. 19a.

1.

Osoba zamierzająca nabyć akcje lub prawa akcji podmiotu posiadającego koncesję lub

zezwolenie jest zobowiązana, o ile podmiotu tego dotyczy obowiązek, o którym mowa

w ust. 2

1)

uzyskać za pośrednictwem podmiotu, którego akcje zamierza nabyć, zgodę Ministra Łączności

na przeniesienie tych akcji lub praw z tych akcji, jeżeli akcje te wraz z akcjami

będącymi w jej dyspozycji stanowić będą pakiet uprawniający do wykonywania ponad

10%, 25%, 33%, 50% głosów podczas walnego zgromadzenia akcjonariuszy,

2)

powiadomić o fakcie nabycia akcji lub praw z akcji podmiot, którego akcje nabyła,

jeżeli akcje te wraz z akcjami będącymi w jej dyspozycji stanowić będą pakiet uprawniający

do wykonywania ponad 5% głosów podczas walnego zgromadzenia akcjonariuszy.

2.

Podmiot posiadający koncesję lub zezwolenie jest zobowiązany, o ile obowiązek taki

został na ten podmiot nałożony w koncesji lub zezwoleniu, niezwłocznie

1)

zgłaszać Ministrowi Łączności przypadki posiadania przez jednego akcjonariusza pakietu

akcji dającego prawo do ponad 10% głosów podczas walnego zgromadzenia akcjonariuszy

tego podmiotu,

2)

wystąpić w imieniu osoby, o której mowa w ust. 1, do Ministra Łączności o wydanie

zgody na nabycie akcji lub praw z akcji, a następnie przekazać rzeczoną decyzję wnioskodawcy.

3.

Decyzja, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 2, nie może być wydana, jeżeli

wskutek jej wydania zajdą przesłanki, o których mowa w art. 18 i 19, uzasadniające

odmowę wydania koncesji lub zezwolenia, cofnięcie koncesji lub zezwolenia lub ograniczenie

przedmiotu, zakresu lub obszaru działalności, określonych w koncesji lub zezwoleniu.

4.

Nabycie lub posiadanie akcji przez podmiot zależny uważa się za nabycie lub posiadanie

przez podmiot dominujący w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 22 marca 1991 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami

wartościowymi i funduszach powierniczych

(Dz. U. z 1994 r. Nr 58, poz. 239, Nr 71, poz. 313 i Nr 121, poz. 591).

5.

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do nabywania udziałów lub praw z udziałów

w podmiotach, posiadających koncesje lub zezwolenia, nie mających formy spółki akcyjnej.

6.

Przepisy ust. 1-5 nie naruszają przepisów ustawy, o której mowa w ust. 4, oraz ustawy z dnia 24 lutego 1990 r. o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym

(Dz. U. z 1991 r. Nr 89, poz. 403, z 1994 r. Nr 90, poz. 419 i z 1995 r. Nr 41, poz. 208).

”

;

22)

w art. 20 ust. 2-4 otrzymują brzmienie

„

2.

Minister Łączności w porozumieniu z Ministrem Finansów określa, w drodze rozporządzenia,

wysokość i sposób uiszczania opłat, o których mowa w ust. 1, a także zakres zwolnień

od tych opłat.

3.

Opłaty, o których mowa w ust. 1, są pobierane przez Państwową Inspekcję Telekomunikacyjną

i Pocztową, zwaną dalej «PITiP», oraz Państwową Agencję Radiokomunikacyjną odpowiednio

do zakresu ich działania. Opłaty te stanowią dochód Skarbu Państwa.

4.

Do opłat pobieranych przez PITiP i PAR stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym.

”

;

23)

po art. 20 dodaje się art. 20a w brzmieniu

„

Art. 20a.

1.

Za udostępnienie dokumentacji przetargu, o którym mowa w art. 14a ust. 1, oraz za

udzielenie koncesji pobiera się opłaty. Opłatę za udostępnienie dokumentacji uiszcza

się jednorazowo, a opłatę za udzielenie koncesji - jednorazowo lub ratalnie.

2.

Minister Łączności w porozumieniu z Ministrem Finansów określa, w drodze rozporządzenia,

wysokość i sposób uiszczania opłat, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem zakresu

działalności objętej koncesją.

3.

Opłaty, o których mowa w ust. 1, są pobierane przez organ wydający koncesję. Opłaty

te stanowią dochód Skarbu Państwa.

4.

Do opłat, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym.

”

;

24)

art. 21 otrzymuje brzmienie

„

Art. 21.

1.

Minister Łączności ustala dla sieci telekomunikacyjnej użytku publicznego plany numeracji

krajowej.

2.

Minister Łączności przydziela numerację operatorom sieci telekomunikacyjnych użytku

publicznego w drodze decyzji.

3.

W uzasadnionych przypadkach Minister Łączności może przydzielić numerację operatorom

innych sieci telekomunikacyjnych.

4.

Do przydziału numeracji stosuje się odpowiednio przepisy art. 14 ust. 1 i 3, art.

15, art. 16 ust. 1, ust. 2 pkt 2 i 3, ust. 4, art. 17 ust. 1, ust. 2 pkt 4, art. 18,

art. 19 ust. 1-3 oraz 5 i 6.

5.

Przydział numeracji może być poprzedzony przetargiem. Przetarg zarządza Minister Łączności,

określając jednocześnie tryb i warunki przeprowadzenia przetargu.

”

;

25)

art. 22 otrzymuje brzmienie

„

Art. 22.

1.

Minister Łączności określa politykę gospodarowania widmem częstotliwości fal radiowych

w kraju z uwzględnieniem potrzeb wynikających z zapewnienia bezpieczeństwa i obronności

państwa.

2.

Minister Łączności powołuje Radę do Spraw Wykorzystania Częstotliwości, będącą opiniodawczo-inicjującym

ciałem doradczym Ministra Łączności w sprawach gospodarowania widmem częstotliwości

fal radiowych, złożoną z osób reprezentujących zainteresowanych ministrów oraz Krajową

Radę Radiofonii i Telewizji.

3.

Minister Łączności ustala skład i nadaje statut Radzie do Spraw Wykorzystania Częstotliwości.

4.

Minister Łączności wypełnia postanowienia ust. 1 po zasięgnięciu opinii Rady do Spraw

Wykorzystania Częstotliwości.

”

;

26)

art. 23 otrzymuje brzmienie

„

Art. 23.

1.

Używanie radiokomunikacyjnych urządzeń nadawczych lub nadawczo-odbiorczych wymaga

uzyskania przydziału częstotliwości lub zakresu częstotliwości, a także - w przypadkach

określonych przepisami w dziedzinie telekomunikacji - sygnału identyfikacyjnego lub

znaku wywoławczego.

2.

Do przydziału częstotliwości stosuje się, z zastrzeżeniem art. 24 i 25, odpowiednio

przepisy art. 14 ust. 2-4, art. 15, art. 16 ust. 1, ust. 2 pkt 2-4, ust. 3-5 oraz

art. 17-19.

3.

Do przydziału sygnałów identyfikacyjnych i znaków wywoławczych stosuje się, z zastrzeżeniem

ust. 5, odpowiednio przepisy art. 14 ust. 2 i 3, art. 15, art. 16 ust. 1, ust. 2 pkt

2-4, ust. 3-5, art. 17 ust. 1, ust. 2 pkt 6, art. 18 pkt 1, 2, 4 i 5 oraz art. 19

ust. 1 pkt 1 i 4 i ust. 3-5.

4.

Przydział częstotliwości, sygnałów identyfikacyjnych lub znaków wywoławczych może

być poprzedzony przetargiem. Przetarg zarządza Minister Łączności, określając jednocześnie

tryb i warunki przeprowadzenia przetargu.

5.

Przepisów ust. 3 i 4 nie stosuje się do jednostek organizacyjnych, o których mowa

w art. 4 ust. 1 pkt 2-4, które przepisy te wykonują we własnym zakresie.

6.

Niezależnie od przyczyn określonych w art. 18 można odmówić przydzielenia częstotliwości

lub zakresów częstotliwości w przypadku

1)

braku wolnych częstotliwości lub zakresów częstotliwości na obszarze, na którym zamierza

działać wnioskodawca,

2)

braku możliwości zapewnienia ochrony wolnych częstotliwości lub zakresów częstotliwości

przed zakłóceniami.

”

;

27)

art. 25 otrzymuje brzmienie

„

Art. 25.

Minister Łączności w porozumieniu z Ministrami Obrony Narodowej, Spraw Wewnętrznych

oraz Spraw Zagranicznych ustala politykę przydziałów częstotliwości lub zakresów częstotliwości

dla jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2-4.

”

;

28)

art. 26 otrzymuje brzmienie

„

Art. 26.

1.

Podmioty, które uzyskały przydział częstotliwości lub zakresu częstotliwości, uiszczają

roczne opłaty za ich używanie, a w razie opóźnienia w uiszczeniu tych opłat - płacą

odsetki ustawowe.

2.

Minister Łączności w porozumieniu z Ministrem Finansów określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość, terminy i sposób uiszczania opłat, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem

specyfiki wykorzystywania częstotliwości przez jednostki organizacyjne, o których

mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2-4.

3.

Opłaty, o których mowa w ust. 1, są pobierane i stanowią przychód PAR.

4.

Do opłat pobieranych przez PITiP i PAR stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji, w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym.

”

;

29)

art. 27 otrzymuje brzmienie

„

Art. 27.

1.

Minister Łączności w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami określa, w drodze

rozporządzenia, rodzaje oraz warunki i tryb wydawania świadectw uprawniających do

obsługi urządzeń radiokomunikacyjnych w radiowej służbie lotniczej, w radiowej służbie

morskiej i żeglugi śródlądowej, a także w radiowej służbie amatorskiej oraz wysokość

opłat za te świadectwa.

2.

Egzaminy osób ubiegających się o wydanie określonego rodzaju świadectwa przeprowadza

PAR.

3.

Minister Łączności określa, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat za egzaminy. Opłaty

za przeprowadzony egzamin stanowią przychód PAR.

”

;

30)

w art. 28

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Operatorzy dostarczają zbiorczych danych potrzebnych do ewidencji.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się do jednostek organizacyjnych, o których mowa w

art. 4 ust. 1 pkt 2-4, które zadania określone w tych przepisach wykonują we własnym

zakresie.

”

;

31)

art. 29 otrzymuje brzmienie

„

Art. 29.

1.

Organy Ministra Łączności wykonują kontrolę urządzeń i sieci telekomunikacyjnych w

celu

1)

wykrywania działalności prowadzonej bez wymaganej koncesji lub w sposób niezgodny

z warunkami podanymi w koncesji,

2)

określenia jakości funkcjonowania urządzeń i sieci telekomunikacyjnych oraz zgodności

ich pracy z obowiązującymi przepisami,

3)

wykrywania i lokalizacji urządzeń i sieci telekomunikacyjnych

a)

używanych bez zezwolenia lub w sposób niezgodny z warunkami podanymi w zezwoleniu,

b)

powodujących zakłócenia w pracy innych urządzeń telekomunikacyjnych,

4)

kontroli oznakowania urządzeń telekomunikacyjnych oraz posiadania przez nie świadectwa

homologacji,

5)

kontroli przestrzegania wykorzystania przydzielonych częstotliwości, znaków wywoławczych

oraz sygnałów identyfikacyjnych.

2.

Państwowa Inspekcja Telekomunikacyjna i Pocztowa wykonuje również kontrolę działalności

w dziedzinie poczty

1)

w zakresie świadczenia usług przez Pocztę Polską,

2)

w zakresie naruszania przez inne podmioty uprawnień zastrzeżonych dla Poczty Polskiej,

3)

wykonywanej na podstawie koncesji,

4)

podlegającej wpisowi do ewidencji działalności gospodarczej lub wpisowi do rejestru

sądowego.

3.

Kontrola, o której mowa w ust. 2, jest wykonywana w trybie określonym przepisami o

prowadzeniu działalności gospodarczej, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

4.

Pracownikom organów kontroli przysługuje, po okazaniu legitymacji służbowej i pisemnego

upoważnienia, prawo

1)

wstępu do pomieszczeń kontrolowanej jednostki oraz obiektów i nieruchomości, na których

znajdują się bądź są zakładane urządzenia i sieci telekomunikacyjne albo wykonywana

jest działalność w dziedzinie poczty,

2)

przeprowadzania oględzin przesyłek pocztowych, urządzeń i sieci telekomunikacyjnych

oraz dokonywania badań i pomiarów, z zachowaniem tajemnicy przekazu informacji.

5.

Kierownicy kontrolowanych jednostek oraz kontrolowane osoby fizyczne są zobowiązani

zapewnić warunki sprawnego przeprowadzenia kontroli oraz udostępnić pracownikom kontroli

materiały i dokumenty niezbędne do kontroli, a także udzielić potrzebnych informacji.

6.

W razie stwierdzenia, że

1)

stan rzeczowy lub techniczny albo praca urządzeń telekomunikacyjnych

a)

są niezgodne z obowiązującymi przepisami w dziedzinie telekomunikacji lub warunkami

koncesji, zezwolenia lub przydziału częstotliwości, zakresów częstotliwości, sygnału

identyfikacyjnego lub znaku wywoławczego,

b)

powodują zakłócenia w działaniu innych urządzeń telekomunikacyjnych,

2)

naruszono obowiązujące przepisy w dziedzinie poczty lub telekomunikacji,

3)

naruszono warunki ustalone w koncesji, w zezwoleniu lub przydziale częstotliwości,

zakresów częstotliwości, sygnału identyfikacyjnego lub znaku wywoławczego,

organ przeprowadzający kontrolę wydaje decyzję, w której określa zakres naruszeń i

termin usunięcia nieprawidłowości.

7.

W przypadku stwierdzenia używania urządzenia radiokomunikacyjnego bez wymaganego zezwolenia

lub bez świadectwa homologacji, PAR wydaje decyzję nakazującą w trybie natychmiastowym

wstrzymanie używania urządzeń oraz zabezpiecza urządzenia przed dalszym używaniem

w miejscu instalacji bądź je deponuje.

8.

Organ przeprowadzający kontrolę jest organem egzekucyjnym w rozumieniu przepisów o

postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze

niepieniężnym.

9.

Organ przeprowadzający kontrolę jest zobowiązany sporządzić protokół przeprowadzonej

kontroli, podpisany przez pracownika przeprowadzającego kontrolę oraz kierownika kontrolowanej

jednostki lub kontrolowaną osobę fizyczną.

10.

Przepisów ust. 1-9 nie stosuje się do jednostek organizacyjnych, o których mowa w

art. 4 ust. 1 pkt 2-4, które zadania określone w tych przepisach wykonują we własnym

zakresie.

”

;

32)

art. 30 otrzymuje brzmienie

„

Art. 30.

1.

Organami Ministra Łączności powoływanymi do kontroli, o której mowa w art. 29, są

Państwowa Inspekcja Telekomunikacyjna i Pocztowa, powołana do kontroli przewodowych

sieci i urządzeń telekomunikacyjnych, a także działalności w dziedzinie poczty, oraz

Państwowa Agencja Radiokomunikacyjna, powołana w szczególności do kontroli sieci,

linii i urządzeń radiokomunikacyjnych oraz kontroli wykorzystania częstotliwości.

2.

Minister Łączności może zlecić PITiP i PAR wykonanie innych czynności i zadań z zakresu

administracji państwowej.

3.

Minister Łączności sprawuje nadzór nad PITiP i PAR.

”

;

33)

w art. 31

a)

w ust. 1 dodaje się pkt 4 i 5 w brzmieniu

„

4)

wydawania, odmowy wydania, ograniczania przedmiotu, zakresu lub obszaru działalności

oraz cofania, w zakresie określonym przez Ministra Łączności

a)

zezwoleń, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 2,

b)

przydziałów częstotliwości i zakresów częstotliwości,

c)

znaków wywoławczych i sygnałów identyfikacyjnych,

5)

wydawania świadectw, o których mowa w art. 27, a także prowadzenia egzaminów uprawniających

do wydawania tych świadectw.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 4, Minister Łączności jest organem odwoławczym

w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

”

;

34)

art. 32 otrzymuje brzmienie

„

Art. 32.

1.

W razie stwierdzenia, że maszyny i urządzenia techniczne wytwarzające pole elektromagnetyczne

wielkiej częstotliwości powodują zakłócenia pracy urządzeń telekomunikacyjnych, PAR

wydaje decyzję nakazującą usunięcie nieprawidłowości w określonym terminie.

2.

W decyzjach, o których mowa w ust. 1, PAR może w szczególności nakazać wstrzymanie

używania urządzeń i maszyn, nakazać zmiany w sposobie ich używania oraz zobowiązać

do usunięcia stwierdzonych zakłóceń, uszkodzeń lub usterek.

3.

Właściwy organ PAR wydający decyzję, o której mowa w ust. 1, jest organem egzekucyjnym

w rozumieniu przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w zakresie egzekucji

obowiązków o charakterze niepieniężnym.

4.

Maszyny i urządzenia techniczne, o których mowa w ust. 1, mogą być deponowane przez

PAR w celu przeprowadzenia badań technicznych, pozwalających na określenie przyczyn

zakłóceń i sposobu ich usunięcia. PAR może uzależnić wydanie zdeponowanych maszyn

i urządzeń od zgody ich użytkownika na usunięcie, na koszt użytkownika, stwierdzonych

nieprawidłowości w ich pracy.

5.

Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do jednostek organizacyjnych, o których mowa w

art. 4 ust. 1 pkt 2-4, które zadania określone w tych przepisach wykonują we własnym

zakresie.

6.

Sposób realizacji przepisów ust. 1-4 oraz art. 29 ust. 1-9 wobec jednostek organizacyjnych

Służby Więziennej określi Minister Łączności w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości.

”

;

35)

art. 33 otrzymuje brzmienie

„

Art. 33.

Minister Łączności określa, w drodze rozporządzenia, strukturę organizacyjną i szczegółowy

zakres działania PITiP.

”

;

36)

art. 34 otrzymuje brzmienie

„

Art. 34.

Do pracowników Państwowej Inspekcji Telekomunikacyjnej i Pocztowej oraz Państwowej

Agencji Radiokomunikacyjnej stosuje się przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych

(Dz. U. Nr 31, poz. 214, z 1984 r. Nr 35, poz. 187, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 4, poz. 24, Nr 34, poz. 178 i 182, z 1990 r. Nr 20, poz. 121, z 1991 r. Nr 55, poz. 234, Nr 88, poz. 400 i Nr 95, poz. 425, z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i Nr 90, poz. 451 oraz z 1994 r. Nr 136, poz. 704).

”

;

37)

art. 36 otrzymuje brzmienie

„

Art. 36.

1.

Minister Łączności określi, w drodze rozporządzenia, ogólne warunki świadczenia usług

telekomunikacyjnych w sieci telekomunikacyjnej użytku publicznego.

2.

Podmiot świadczący usługi telekomunikacyjne o charakterze powszechnym określa zakres

i warunki wykonywania tych usług w regulaminie podanym do publicznej wiadomości.

3.

Podmiot świadczący usługi telekomunikacyjne o charakterze powszechnym nie może nikomu

odmówić wykonania tych usług, gdy żądający wykonania usługi spełni warunki określone

w regulaminie, o którym mowa w ust. 2.

4.

W przypadku braku możliwości technicznych do wykonania usług telekomunikacyjnych o

charakterze powszechnym, podmiot świadczący te usługi uzgadnia z żądającym sposób

wykonania żądanych usług, w szczególności określa możliwy termin ich wykonania.

5.

Nie stanowi odmowy, o której mowa w ust. 3, cesja abonentów między operatorami, o

ile zostanie zachowana ciągłość wykonywania tych usług, abonent nie poniesie dodatkowych

kosztów związanych z cesją, a warunki wykonywania usług nie ulegną pogorszeniu.

”

;

38)

art. 37 otrzymuje brzmienie

„

Art. 37.

Właściciele nieruchomości lub inne osoby mające tytuł prawny do władania nieruchomością

mają obowiązek umożliwić

1)

operatorom sieci telekomunikacyjnych użytku publicznego umieszczenie na nieruchomościach

urządzeń i instalacji telekomunikacyjnych oraz tabliczek informacyjnych o urządzeniach

- na warunkach określonych w umowie,

2)

osobom, mającym tytuł prawny do korzystania z nieruchomości lub jej części, dostęp

do usług telekomunikacyjnych świadczonych przez operatorów sieci telekomunikacyjnych

użytku publicznego.

”

;

39)

art. 38 otrzymuje brzmienie

„

Art. 38.

1.

Operator sieci telekomunikacyjnej użytku publicznego nie może odmówić przyłączenia

do swojej sieci innej sieci telekomunikacyjnej, o ile ta sieć została wybudowana zgodnie

z przepisami.

2.

Minister Łączności określi, w drodze rozporządzenia, ogólne warunki przyłączenia sieci

telekomunikacyjnych do sieci telekomunikacyjnych użytku publicznego oraz zasady rozliczeń

między operatorami lub użytkownikami sieci.

3.

Warunki współpracy między operatorami lub użytkownikami sieci telekomunikacyjnych

obejmujące przyłączenie ich sieci oraz szczegółowe warunki rozliczeń sa ustalane w

drodze umów zawieranych pomiędzy tymi operatorami lub użytkownikami.

4.

Minister Łączności, na wniosek jednej ze stron, ustala, w drodze decyzji, warunki

współpracy i rozliczeń między operatorami lub użytkownikami sieci telekomunikacyjnych

w przypadku, gdy jeden z nich jest operatorem sieci telekomunikacyjnej użytku publicznego

oraz gdy umowa, o której mowa w ust. 3, nie została zawarta w ciągu trzech miesięcy

od daty wystąpienia o przyłączenie do sieci telekomunikacyjnej albo gdy umowa zawarta

w tym terminie nie określa warunków współpracy koniecznych do wykonywania koncesji.

5.

Decyzję, o której mowa w ust. 4, Minister Łączności wydaje po zasięgnięciu opinii

Prezesa Urzędu Antymonopolowego.

”

;

40)

art. 39 otrzymuje brzmienie

„

Art. 39.

1.

Opłaty za usługi telekomunikacyjne ustala operator, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2.

Minister Łączności może wprowadzać opłaty maksymalne za usługi telekomunikacyjne o

charakterze powszechnym.

3.

Wysokość opłat za wykonywanie międzynarodowych usług telekomunikacyjnych o charakterze

powszechnym ustalana jest w uzgodnieniu z Ministrem Łączności.

4.

Od opłat zwolnione są

1)

rozmowy telefoniczne, radiotelefoniczne i telegramy, których treścią są wezwania o

pomoc w razie klęski żywiołowej lub innego stanu wyższej konieczności, a w szczególności

w wypadku: katastrofy, przymusowego lądowania statku powietrznego, zagrożenia życia

lub mienia na morzu, pożaru, powodzi, nadzwyczajnego zagrożenia środowiska lub innej

klęski spowodowanej żywiołowym zdarzeniem oraz zagrożenia bezpieczeństwa lub obronności

państwa,

2)

zawiadomienia o epidemii, masowych zatruciach pokarmowych, zaraźliwej chorobie zwierzęcej

i pojawieniu się szkodników roślin, podlegających prawnemu obowiązkowi zgłaszania,

3)

połączenia telefoniczne inicjowane przez osoby fizyczne do organów powołanych ustawowo

dla niesienia pomocy.

5.

Zwolnienia, o których mowa w ust. 4, nie obejmują rozmów telefonicznych, radiotelefonicznych

i telegramów organów administracji, powołanych do niesienia pomocy oraz zwalczania

zaraźliwych chorób ludzi, zwierząt i roślin.

”

;

41)

po art. 39 dodaje się art. 39a w brzmieniu

„

Art. 39a.

Użytkowanie wyposażenia centralowego systemu alarmowania organów ustawowo powołanych

do niesienia pomocy przez specjalnie wydzielone urządzenia o skróconej numeracji jest

wolne od opłat.

”

;

42)

art. 40 otrzymuje brzmienie

„

Art. 40.

1.

Operatorzy sieci telekomunikacyjnych użytku publicznego są zobowiązani do realizacji

postanowień Konwencji wiedeńskiej o stosunkach dyplomatycznych oraz innych umów międzynarodowych zawartych przez Rzeczpospolitą Polską, w zakresie

zapewnienia środków łączności przedstawicielstwom dyplomatycznym, urzędom konsularnym,

misjom specjalnym oraz przedstawicielstwom organizacji międzynarodowych, korzystających

z przywilejów i immunitetów na podstawie ustaw, umów i zwyczajów międzynarodowych,

mających siedziby na terenie ich działania.

2.

Minister Łączności w porozumieniu z Ministrem Spraw Zagranicznych określa, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe zasady postępowania w sprawach objętych niniejszym rozdziałem,

dotyczące podmiotów, o których mowa w ust. 1, członków ich personelu, jak również

innych osób zrównanych z nimi.

”

;

43)

art. 42 otrzymuje brzmienie

„

Art. 42.

1.

Poczcie Polskiej przysługuje wyłączne prawo używania wyrazu «poczta» w nazwie podmiotu

gospodarczego.

2.

Ilekroć w ustawie lub w przepisach odrębnych używa się dla określenia podmiotu gospodarczego

wyrazu «poczta», rozumie się przez to Pocztę Polską.

”

;

44)

po art. 42 dodaje się art. 42a w brzmieniu

„

Art. 42a.

W przypadku gdy wymagają tego względy ciągłości i dostępności usług, Poczta Polska

może świadczyć usługi pocztowe za pośrednictwem agencji, działających na podstawie

Kodeksu cywilnego.

”

;

45)

w art. 43

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wysokość i formy opłat za usługi pocztowe Poczty Polskiej ustala Dyrektor Poczty Polskiej.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Wysokość opłat za wykonywanie międzynarodowych usług pocztowych o charakterze powszechnym

jest ustalana w uzgodnieniu z Ministrem Łączności.

”

;

46)

w art. 44

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Poczcie Polskiej przysługuje wyłączne prawo emisji, wprowadzania do obiegu i wycofywania

z obiegu znaczków pocztowych, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4. Dyrektor Poczty Polskiej

może wycofać znaczki pocztowe wprowadzone do obiegu przed dniem wejścia w życie ustawy.

”

,

b)

dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Poczcie Polskiej przysługuje prawo handlu walorami filatelistycznymi.

”

;

47)

w art. 47 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Minister Łączności określa, w drodze rozporządzenia, sposób wykonywania ustawowego

prawa zastawu na przesyłkach pocztowych.

”

;

48)

w art. 56 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Minister Łączności w porozumieniu z Ministrem Budownictwa i Gospodarki Przestrzennej

określa, w drodze rozporządzenia, warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać skrzynki

do doręczania korespondencji, oraz zasady zakładania i użytkowania tych skrzynek.

”

;

49)

w art. 71 ust. 3-5 otrzymują brzmienie

„

3.

Drogę postępowania reklamacyjnego uważa się za wyczerpaną, jeżeli dłużnik nie zapłacił

dochodzonej należności w terminie 3 miesięcy od dnia wniesienia reklamacji.

4.

Bieg przedawnienia zawiesza się na okres od dnia wniesienia reklamacji do dnia udzielenia

odpowiedzi na reklamację i zwrócenia załączonych dokumentów, najwyżej jednak na okres

przewidziany do załatwienia reklamacji.

5.

W odniesieniu do usług o charakterze powszechnym, pocztowych i telekomunikacyjnych,

Minister Łączności określi, w drodze rozporządzenia, warunki, jakim powinna odpowiadać

reklamacja, oraz szczegółowy tryb postępowania reklamacyjnego.

”

;

50)

po art. 75 dodaje się nowy rozdział w brzmieniu

„

Rozdział 5a

Przepisy karne

Art. 75a.

1.

Kto bez wymaganego zezwolenia zakłada bądź używa radiokomunikacyjne urządzenia nadawcze

lub nadawczo-odbiorcze albo bez wymaganego przydziału wykorzystuje częstotliwości

lub zakres częstotliwości, podlega karze pozbawienia wolności do lat 2, ograniczenia

wolności albo grzywny.

2.

Sąd może orzec przepadek przedmiotów służących do popełnienia czynu określonego w

ust. 1, chociażby nie były własnością sprawcy.

3.

Sąd orzeka przepadek przedmiotów służących do popełnienia przestępstwa określonego

w ust. 1, chociażby nie były własnością sprawcy, jeśli ich użycie zagraża życiu lub

zdrowiu ludzkiemu.

”

;

51)

skreśla się art. 86 i 87.

W ustawie z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń

(Dz. U. Nr 12, poz. 114, z 1981 r. Nr 24, poz. 124, z 1982 r. Nr 16, poz. 125, z 1983 r. Nr 6, poz. 35 i Nr 44, poz. 203, z 1984 r. Nr 54, poz. 275, z 1985 r. Nr 14, poz. 60 i Nr 23, poz. 100, z 1986 r. Nr 39, poz. 193, z 1988 r. Nr 20, poz. 135 i Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 34, poz. 180, z 1990 r. Nr 51, poz. 297, Nr 72, poz. 422 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 75, poz. 332 i Nr 91, poz. 408, z 1992 r. Nr 24, poz. 101, z 1994 r. Nr 123, poz. 600 i z 1995 r. Nr 6, poz. 29) w art. 63 § 2-5 otrzymują brzmienie

„

§ 2.

Kto bez wymaganej koncesji pocztowej lub telekomunikacyjnej albo wbrew warunkom określonym

w koncesji świadczy usługi pocztowe lub telekomunikacyjne, podlega karze aresztu,

ograniczenia wolności lub grzywny.

§ 3.

Tej samej karze podlega ten, kto bez wymaganego zezwolenia zakłada lub używa urządzenia

lub sieci telekomunikacyjne, z wyłączeniem radiokomunikacyjnych urządzeń nadawczych

i nadawczo-odbiorczych.

§ 4.

Kto zakłada bądź używa urządzenia telekomunikacyjne nie posiadające świadectwa homologacji

lub wprowadza do obrotu handlowego nie oznakowane odpowiednio urządzenia telekomunikacyjne,

które wymagają świadectwa homologacji, podlega karze grzywny.

§ 5.

Można orzec przepadek przedmiotów służących do popełnienia czynów określonych w §

1-4, chociażby nie stanowiły własności sprawcy.

”

.

1.

Działalność gospodarczą w dziedzinie poczty wykonują

1)

państwowe przedsiębiorstwo użyteczności publicznej «Poczta Polska», zwane dalej «Pocztą

Polską», a w zakresie usług kurierskich po otrzymaniu koncesji,

2)

podmioty, które uzyskały koncesję - w zakresie objętym koncesją,

3)

podmioty, które uzyskały wpis do ewidencji działalności gospodarczej lub do rejestru

sądowego - w zakresie określonym ustawą.

2.

Koncesję, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, wydaje, odmawia wydania, ogranicza przedmiot,

zakres lub obszar działalności oraz cofa Minister Łączności, stosując odpowiednio

przepisy art. 14 ust. 1 i 3-6, art. 14a, art. 15, art. 17 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit.

a) oraz pkt 7 i 8, ust. 3 pkt 1, art. 18 pkt 1, 2, 5 i 6, art. 19 ust. 1 pkt 1 i 4,

ust. 3, ust. 5 i 6 oraz art. 20a.

3.

Wykonywanie pocztowych usług o charakterze powszechnym, polegających na przyjmowaniu,

przewozie i doręczaniu w obrocie krajowym i zagranicznym przesyłek listowych - z wyjątkiem

druków bezadresowych i ankiet - o masie do 2000 g, listów wartościowych o masie do

2000 g, paczek pocztowych oraz nadawaniu i doręczaniu przekazów pocztowych - należy

wyłącznie do Poczty Polskiej.

4.

Nie wymaga koncesji przyjmowanie, przewóz i doręczanie druków bezadresowych i ankiet.

5.

Usługi polegające na przewozie paczek, nie będących paczkami pocztowymi w rozumieniu

ustawy, świadczone są na podstawie odrębnych przepisów.

6.

Paczki, o których mowa w ust. 5, nie mogą zawierać korespondencji pisemnej.

7.

Poczta Polska oraz podmioty, które uzyskały koncesję, są zobowiązane do wykonywania

zadań na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa. Obowiązek ten może być nałożony

przez Ministra Łączności także na podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 3.

W ustawie z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 41, poz. 324, z 1990 r. Nr 26, poz. 149, Nr 34, poz. 198 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 31, poz. 128, Nr 41, poz. 179, Nr 73, poz. 321, Nr 105, poz. 452, Nr 106, poz. 457 i Nr 107, poz. 460, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, Nr 47, poz. 212 i Nr 134, poz. 646 oraz z 1994 r. Nr 27, poz. 96 i Nr 127, poz. 627) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie pocztowych usług o charakterze powszechnym,

polegających na przyjmowaniu, przewozie i doręczaniu w obrocie krajowym i zagranicznym

przesyłek listowych - z wyjątkiem druków bezadresowych i ankiet - o masie do 2000

g, listów wartościowych o masie do 2000 g, paczek pocztowych oraz nadawaniu i doręczaniu

przekazów pocztowych, jest zastrzeżone dla Poczty Polskiej.

”

;

2)

w art. 11

a)

w ust. 1

-

pkt 12 otrzymuje brzmienie

„

12)

usług kurierskich, a także pocztowych usług o charakterze powszechnym, polegających

na przewozie i doręczaniu w obrocie krajowym i zagranicznym

a)

przesyłek listowych o masie powyżej 2000 g,

b)

listów wartościowych o masie powyżej 2000 g

”

,

-

dodaje się pkt 14 w brzmieniu

„

14)

usług telekomunikacyjnych.

”

,

b)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Zasady udzielania koncesji, o których mowa w ust. 1 pkt 12 i 14, określają przepisy

o łączności.

”

.

1.

Działalność w dziedzinie telekomunikacji wykonują

1)

Telekomunikacja Polska - Spółka Akcyjna,

2)

jednostki organizacyjne podległe Ministrom Obrony Narodowej i Spraw Wewnętrznych -

w zakresie własnych potrzeb zaspokajanych za pomocą własnych sieci telekomunikacyjnych,

3)

jednostka organizacyjna podległa Ministrowi Spraw Zagranicznych - w zakresie potrzeb

polskiej służby dyplomatyczno-konsularnej zaspokajanych za pomocą radiowej sieci telekomunikacyjnej,

4)

jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Spraw Wewnętrznych - w zakresie łączności

rządowej, w porozumieniu z Ministrem Łączności,

5)

podmioty, które otrzymały koncesję lub zezwolenie - w zakresie objętym koncesją lub

zezwoleniem.

2.

Telekomunikacja Polska - Spółka Akcyjna oraz podmioty, które uzyskały koncesję, są

zobowiązane do wykonywania zadań na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa. Obowiązek

ten może być nałożony przez Ministra Łączności także na podmioty, które uzyskały zezwolenie.

W ustawie z dnia 1 grudnia 1989 r. o utworzeniu urzędu Ministra Łączności

(Dz. U. Nr 67, poz. 408 oraz z 1990 r. Nr 86, poz. 504) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4 w ust. 1 skreśla się pkt 5,

2)

skreśla się art. 8.

1.

Minister Łączności, w terminie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy, dostosuje

do jej przepisów dotychczas wydane koncesje pocztowe i zezwolenia telekomunikacyjne,

z zastrzeżeniem ust. 5.

2.

Podmioty gospodarcze wykonujące działalność w zakresie przewozu i doręczania przesyłek

listowych, paczek i druków są zobowiązane do przedłożenia Ministrowi Łączności w terminie

18 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy posiadanych zezwoleń, koncesji lub zgody

uprawnionych organów celem sprawdzenia ich zgodności z wymaganiami niniejszej ustawy.

3.

Minister Łączności, w razie stwierdzenia niezgodności zezwoleń i koncesji określonych

w ust. 2 z wymaganiami niniejszej ustawy, zwróci się w trybie określonym w odrębnych

przepisach do organów, które je wydały, o ich cofnięcie lub uchylenie.

4.

Przepisu art. 19a ustawy, o której mowa w art. 1, nie stosuje się wobec osób zamierzających

nabyć akcje lub prawa z tych akcji w podmiotach, które uzyskały zezwolenie telekomunikacyjne

przed dniem wejścia w życie ustawy, do czasu dostosowania tych zezwoleń do wymogów,

o których mowa w ust. 1.

5.

Przepisu art. 16 ust. 2 pkt 1 lit. b) ustawy, o której mowa w art. 1, nie stosuje

się do zezwoleń telekomunikacyjnych wydanych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy.

6.

Do podmiotów świadczących w dniu wejścia w życie ustawy usługi kurierskie na podstawie

dotychczasowych przepisów przepisy art. 3 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 ustawy, o której

mowa w art. 1, stosuje się od dnia 1 stycznia 1996 r.

Podmiot świadczący usługę pocztową lub telekomunikacyjną o charakterze powszechnym

zapewni osobom niepełnosprawnym dostęp do świadczonych usług co najmniej w zakresie

określonym przez Ministra Łączności w drodze rozporządzenia.

Wnioski w sprawie wydania zezwolenia telekomunikacyjnego albo koncesji na świadczenie

usług polegających na zarobkowym przewozie i doręczaniu korespondencji pisemnej, złożone,

lecz nie rozpatrzone do dnia wejścia w życie ustawy, podlegają rozpatrzeniu w trybie

i na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

1.

Urządzenia telekomunikacyjne przeznaczone do pracy w sieciach telekomunikacyjnych

użytku publicznego lub do współpracy z tymi sieciami oraz wszystkie urządzenia radiokomunikacyjne

nadawcze i nadawczo- odbiorcze mogą być zakładane i używane tylko po uzyskaniu świadectwa

homologacji, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Minister Łączności określa, w drodze rozporządzenia, wykaz urządzeń, których zakładanie

i używanie nie wymaga świadectwa homologacji.

Minister Łączności ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity tekst

ustawy o łączności, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed

dniem wydania jednolitego tekstu.

1.

Świadectwo homologacji wydaje na podstawie opinii Minister Łączności lub upoważniony

przez niego podległy mu organ, w drodze decyzji, na wniosek zainteresowanej osoby.

2.

Opinia, o której mowa w ust. 1, dotyczy stwierdzenia, że urządzenie spełnia wymagania

zawarte w obowiązujących przepisach prawnych oraz Polskich Normach wprowadzonych do

obowiązkowego stosowania. Minister Łączności wyznacza podmioty uprawnione do wydawania

opinii i prowadzi rejestr tych podmiotów. Za przeprowadzone badania i inne czynności

związane z wystawianiem opinii podmioty te pobierają opłaty według ustalonego przez

siebie i udostępnionego do wiadomości publicznej cennika.

3.

Minister Łączności określa, w drodze rozporządzenia, warunki wydawania świadectw homologacji

oraz zakres ich obowiązywania.

4.

Minister Łączności może cofnąć świadectwo homologacji w razie zmiany parametrów technicznych

urządzenia telekomunikacyjnego.

5.

Minister Łączności lub upoważniony przez niego podległy mu organ może odmówić wydania

świadectwa homologacji w przypadkach

1)

niespełnienia warunków wydawania świadectw homologacji określonych przepisami prawa,

2)

negatywnej lub zawierającej zastrzeżenia opinii, o której mowa w ust. 1.

6.

Świadectwo homologacji na typ urządzenia wydaje się producentowi urządzeń lub podmiotowi

upoważnionemu przez producenta. Świadectwo homologacji może być wydane również użytkownikowi

na określone egzemplarze urządzenia.

7.

Urządzenia telekomunikacyjne nie objęte wykazem, o którym mowa w art. 7 ust. 2, będące

przedmiotem obrotu handlowego, powinny być odpowiednio oznakowane. Sposób oznakowania

określa Minister Łączności w drodze rozporządzenia.

8.

Minister Łączności w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, Ministrem Spraw Wewnętrznych

oraz Ministrem Spraw Zagranicznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób realizacji

przepisów ust. 1-7 wobec jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 4 ust. 1

pkt 2-4.

Minister Łączności może w drodze decyzji zezwolić na czasowe używanie urządzeń, o

których mowa w art. 7 ust. 1, bez świadectwa homologacji

1)

na czas przygotowania i prowadzenia procedury homologacyjnej,

2)

w celach eksperymentalnych,

3)

w przypadkach, o których mowa w art. 16 ust. 5 pkt 1,

4)

wobec urządzeń będących w eksploatacji przed dniem 1 stycznia 1995 r.,

określając jednocześnie warunki tego używania.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Na zasadach określonych w art. 14-19 są wydawane

1)

koncesje na świadczenie usług telekomunikacyjnych,

2)

zezwolenia na zakładanie i używanie radiokomunikacyjnych urządzeń nadawczych lub nadawczo-odbiorczych,

3)

zezwolenia na zakładanie i używanie urządzeń lub sieci telekomunikacyjnych.

2.

Koncesja, o której mowa w ust. 1 pkt 1, może być wydana łącznie z zezwoleniem, o którym

mowa w ust. 1 pkt 2 i 3.

Minister Łączności może określić w drodze rozporządzenia

1)

usługi telekomunikacyjne, których świadczenie nie wymaga koncesji,

2)

rodzaje urządzeń radiokomunikacyjnych, których zakładanie i używanie nie wymaga zezwolenia

lub przydziału częstotliwości,

3)

rodzaje urządzeń oraz wewnętrznych i wydzielonych sieci telekomunikacyjnych, których

zakładanie i używanie nie wymaga zezwolenia.

1.

Wydanie, odmowa wydania, ograniczenie przedmiotu, zakresu lub obszaru działalności

oraz cofanie koncesji należy do Ministra Łączności i następuje w drodze decyzji.

2.

Zezwolenia wydaje, odmawia wydania, ogranicza przedmiot, zakres lub obszar działalności

oraz cofa w drodze decyzji

1)

Minister Łączności,

2)

Państwowa Agencja Radiokomunikacyjna, zwana dalej „PAR”, w zakresie określonym przez

Ministra Łączności.

3.

Koncesje i zezwolenia są wydawane na pisemny wniosek wnioskodawcy, zawierający w szczególności

1)

oznaczenie wnioskodawcy i jego siedziby,

2)

określenie przedmiotu działalności,

3)

określenie obszaru działania,

4)

przewidywaną datę rozpoczęcia działalności.

4.

Minister Łączności może zobowiązać wnioskodawcę do przedstawienia w wyznaczonym terminie

składu kapitałowego wnioskodawcy oraz dokumentów i informacji mogących uprawdopodobnić,

że spełni on warunki, które będą określone w koncesji lub zezwoleniu oraz wynikające

z odrębnych przepisów.

5.

Wydanie koncesji może być uzależnione od złożenia zabezpieczenia majątkowego roszczeń

osób trzecich do wnioskodawcy z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej.

6.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób realizacji czynności, o której

mowa w ust. 5.

1.

Minister Łączności zarządza przeprowadzenie przetargu w celu wyboru podmiotu, któremu

wyda koncesję, określając jednocześnie tryb i warunki przeprowadzenia przetargu.

2.

Minister Łączności może odstąpić od przeprowadzenia przetargu, o którym mowa w ust.

1, jeżeli

1)

po ogłoszeniu w prasie ukazującej się na obszarze, którego koncesja dotyczy, o możliwości

jej uzyskania, przystąpienie do przetargu zgłosi mniej niż dwóch zainteresowanych,

spełniających warunki otrzymania koncesji, a w przypadku gdy przetarg dotyczy większej

liczby koncesji na świadczenie tej samej usługi na tym samym obszarze - nie więcej

zainteresowanych niż wynosi liczba koncesji objętych przetargiem,

2)

wniosek o wydanie koncesji obejmuje działalność prowadzoną uprzednio na podstawie

innej koncesji, z wyjątkiem przypadku, gdy wniosek dotyczy rozszerzenia przedmiotu

lub obszaru działalności,

3)

świadczenie danej usługi na danym obszarze nie wymaga ograniczania liczby wydawanych

koncesji.

3.

W przypadku gdy po wybraniu podmiotu w drodze przetargu, o którym mowa w ust. 1, zajdą

okoliczności, o których mowa w art. 18 pkt 1, 2, 5-7, lub podmiot ten nie spełnia

warunków, o których mowa w art. 15 i 16, koncesja może być wydana kolejnemu podmiotowi

spełniającemu warunki przetargu, a gdy kolejność podmiotów wyłonionych w wyniku przetargu

nie została ustalona, przetarg uznaje się za nie rozstrzygnięty.

Koncesje lub zezwolenia mogą być wydawane podmiotom, które na podstawie odrębnych

przepisów mogą prowadzić działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem

art. 16.

1.

Nie można wydać koncesji na świadczenie międzynarodowych usług telekomunikacyjnych

o charakterze powszechnym.

2.

Nie można wydać, z zastrzeżeniem ust. 3-5, podmiotowi zagranicznemu lub spółce z udziałem

podmiotów zagranicznych

1)

koncesji na świadczenie usług telekomunikacyjnych za pomocą

a)

nadawczych urządzeń radiokomunikacyjnych przeznaczonych do rozpowszechniania lub rozprowadzania

programów radiofonicznych lub telewizyjnych dla równoczesnego i bezpośredniego odbioru

tych programów, a także zezwolenia na zakładanie i używanie takich urządzeń,

b)

sieci telekomunikacyjnych nie będących urządzeniami, o których mowa w lit. a), przeznaczonych

do rozpowszechniania lub rozprowadzania programów radiofonicznych lub telewizyjnych,

a także zezwolenia na zakładanie i używanie takich sieci,

2)

koncesji na świadczenie usług telekomunikacyjnych w

a)

sieciach telefonicznych użytku publicznego pomiędzy różnymi strefami numeracyjnymi,

określonymi w planie numeracji krajowej dla sieci telefonicznych użytku publicznego,

b)

sieciach telefonii ruchomej typu komórkowego,

c)

sieciach telekomunikacyjnych użytku publicznego, różnych od wymienionych w lit. a)

i b), o zasięgach przekraczających geograficzny obszar jednej strefy numeracyjnej,

określonej w planie numeracji krajowej dla sieci telefonicznych użytku publicznego,

d)

wydzielonych sieciach telekomunikacyjnych o zasięgach przekraczających geograficzny

obszar jednej strefy numeracyjnej, określonej w planie numeracji krajowej dla sieci

telefonicznych użytku publicznego,

3)

koncesji na świadczenie międzynarodowych usług telekomunikacyjnych,

4)

zezwolenia na zakładanie i używanie

a)

urządzeń radiokomunikacyjnych do realizacji łączności radiowej o zasięgu przekraczającym

granice Rzeczypospolitej Polskiej,

b)

międzynarodowych sieci telekomunikacyjnych,

c)

sieci, o których mowa w pkt 2.

3.

Przepisu ust. 2 pkt 1 lit. a) nie stosuje się, gdy udział podmiotów zagranicznych

w kapitale zakładowym lub akcyjnym spółki nie przekracza 33% oraz gdy umowa lub statut

spółki przewidują

1)

że członkami zarządu spółki i rady nadzorczej będą w większości obywatele polscy zamieszkali

w Polsce oraz

2)

że w zgromadzeniu wspólników lub walnym zgromadzeniu udział głosów podmiotu zagranicznego

i podmiotów kontrolowanych przez podmioty zagraniczne nie może przekroczyć 33%.

4.

Przepisów ust. 2 pkt 1 lit. b), pkt 2 i 3 oraz pkt 4 lit. c) nie stosuje się, gdy

udział podmiotów zagranicznych w kapitale zakładowym lub akcyjnym spółki nie przekracza

49% oraz gdy umowa lub statut spółki przewidują

1)

że członkami zarządu spółki i rady nadzorczej będą w większości obywatele polscy zamieszkali

w Polsce oraz

2)

że w zgromadzeniu wspólników lub walnym zgromadzeniu udział głosów podmiotu zagranicznego

i podmiotów kontrolowanych przez podmioty zagraniczne nie może przekroczyć 49%.

5.

Przepisu ust. 2 pkt 4 nie stosuje się do urządzeń wykorzystywanych w

1)

satelitarnych sieciach radiokomunikacyjnych w celu krótkookresowego prowadzenia transmisji

okolicznościowych o charakterze doświadczalnym, kulturalnym, religijnym, politycznym,

naukowym, sportowym i innym podobnym,

2)

radiowej służbie amatorskiej prowadzonej zgodnie z przepisami i warunkami ustalonymi

dla tego typu działalności przez międzynarodowe organizacje, których członkiem jest

Rzeczpospolita Polska,

3)

sieciach radiokomunikacji ruchomej, których rodzaj i zakres usług w nich świadczonych

określi Minister Łączności w drodze rozporządzenia.

1.

W koncesji lub zezwoleniu określa się

1)

osobę upoważnioną i jej siedzibę,

2)

przedmiot, zakres oraz obszar wykonywanej działalności,

3)

datę rozpoczęcia działalności,

4)

czas trwania koncesji lub zezwolenia.

2.

W koncesji i zezwoleniu mogą być ponadto określone

1)

warunki wykonywania działalności, dotyczące w szczególności

a)

formy świadczenia usług,

b)

wymagań technicznych dotyczących urządzeń telekomunikacyjnych,

c)

rodzaju i rozmiaru sieci telekomunikacyjnej,

2)

założenia i warunki współpracy z sieciami telekomunikacyjnymi użytku publicznego,

3)

podstawowe parametry techniczne,

4)

przyznane numeracje,

5)

przyznane częstotliwości i zakresy częstotliwości oraz techniczne warunki ich wykorzystania,

6)

sygnały identyfikacyjne, znaki wywoławcze,

7)

sposób uiszczania opłat, o których mowa w art. 20 ust. 1 i w art. 20a ust. 1,

8)

zasady działania w przypadkach klęsk żywiołowych,

9)

skład kapitałowy osoby upoważnionej.

3.

Sposób wykonywania obowiązków na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa

1)

określa się w koncesji,

2)

może być określony w zezwoleniu.

4.

Obowiązki, o których mowa w art. 19a ust. 2 i 5, mogą być nałożone w koncesji lub

zezwoleniu.

Minister Łączności odmawia wydania koncesji lub zezwolenia, jeżeli

1)

wydanie koncesji lub zezwolenia zagrażałoby interesowi gospodarki narodowej, obronności

lub bezpieczeństwu państwa albo bezpieczeństwu lub dobrom osobistym obywateli,

2)

wydanie koncesji lub zezwolenia byłoby sprzeczne z umowami międzynarodowymi, których

Rzeczpospolita Polska jest stroną,

3)

używanie urządzenia zakłócałoby pracę już działających urządzeń lub nie ma technicznych

możliwości podłączenia do sieci telekomunikacyjnych użytku publicznego sieci, linii

lub urządzeń telekomunikacyjnych, które zamierza wykorzystywać wnioskodawca, lub gdy

utworzenie takich sieci może spowodować niekorzystne skutki dla rozwoju danej usługi

na określonym obszarze,

4)

nie można przydzielić wnioskodawcom numeracji lub częstotliwości niezbędnych do wykonywania

działalności w zakresie, o który ubiega się wnioskodawca,

5)

wnioskodawcy lub podmiotowi, w stosunku do którego wnioskodawca jest podmiotem zależnym,

w okresie pięciu lat przed złożeniem wniosku cofnięto koncesję lub zezwolenie na podstawie

art. 19 ustawy,

6)

wnioskodawca nie daje rękojmi należytego wykonywania działalności,

7)

podmiot wyłoniony w drodze przetargu nie spełni warunków, o których mowa w art. 14

ust. 3-6,

8)

wybór podmiotu, któremu zostanie wydana koncesja, nastąpi drogą przetargu,

9)

w wyniku przetargu podmiot nie został wybrany jako ten, któremu zostanie wydana koncesja.

1.

Na zasadach określonych w ust. 5 i 6 Minister Łączności cofa koncesję lub zezwolenie,

jeżeli

1)

działalność objęta koncesją lub zezwoleniem jest wykonywana w sposób sprzeczny z ustawą,

warunkami określonymi w koncesji lub w zezwoleniu lub zagraża obronności lub bezpieczeństwu

państwa,

2)

podmiot posiadający koncesję lub zezwolenie nie wykonuje decyzji wydanych w trybie

art. 29 ust. 6 i art. 32 ust. 1 ustawy lub w sposób uporczywy uchyla się od uiszczania

opłat przewidzianych w ustawie,

3)

zmiany struktury kapitałowej podmiotu posiadającego koncesję lub zezwolenie nastąpiły

z naruszeniem przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym

(Dz. U. Nr 60, poz. 253, Nr 80, poz. 350 i Nr 111, poz. 480 oraz z 1993 r. Nr 136, poz. 646) lub przepisów art. 19a ust. 1, 2 i 5, o ile obowiązek, o którym mowa w tym artykule,

został na ten podmiot nałożony w koncesji lub zezwoleniu,

4)

podjęto decyzję o likwidacji podmiotu posiadającego koncesję lub zezwolenie.

2.

Na zasadach określonych w ust. 5 i 6 Minister Łączności cofa koncesję albo ogranicza

przedmiot, zakres lub obszar działalności, jeżeli w wyniku zmian struktury kapitałowej

podmiotu zagranicznego lub spółki z udziałem podmiotów zagranicznych lub jej umowy,

lub statutu, podmiot lub spółka nie spełnia wymagań określonych w art. 16 ust. 3 i

4.

3.

Na zasadach określonych w ust. 5 i 6 Minister Łączności może cofnąć koncesję lub zezwolenie

albo ograniczyć przedmiot, zakres lub obszar działalności, jeżeli

1)

podmiot posiadający koncesję lub zezwolenie nie rozpoczął działalności w oznaczonym

terminie,

2)

nastąpiło przejęcie bezpośredniej lub pośredniej kontroli nad działalnością objętą

koncesją lub zezwoleniem przez inną osobę,

3)

ogłoszono upadłość podmiotu posiadającego koncesję lub zezwolenie.

4.

Przepis ust. 3 wobec podmiotów, które otrzymały koncesję lub zezwolenie na używanie

urządzeń radiokomunikacyjnych przeznaczonych do rozpowszechniania lub rozprowadzania

programów radiofonicznych lub telewizyjnych, Minister Łączności stosuje na wniosek

lub w porozumieniu z Przewodniczącym Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji.

5.

Decyzja o cofnięciu koncesji lub zezwolenia albo o ograniczeniu przedmiotu, zakresu

lub obszaru działalności następuje po uprzednim wezwaniu podmiotu posiadającego koncesję

lub zezwolenie do usunięcia przyczyn uzasadniających wydanie takiej decyzji, z wyłączeniem

przypadków nie cierpiących zwłoki, w szczególności ze względu na zagrożenie obronności

i bezpieczeństwa państwa, trwałego przerwania ciągłości świadczenia usług oraz w przypadkach

przewidzianych w ust. 1 pkt 4.

6.

Decyzja, o której mowa w ust. 5, określa w szczególności warunki zachowania ciągłości

świadczenia usług.

1.

Osoba zamierzająca nabyć akcje lub prawa akcji podmiotu posiadającego koncesję lub

zezwolenie jest zobowiązana, o ile podmiotu tego dotyczy obowiązek, o którym mowa

w ust. 2

1)

uzyskać za pośrednictwem podmiotu, którego akcje zamierza nabyć, zgodę Ministra Łączności

na przeniesienie tych akcji lub praw z tych akcji, jeżeli akcje te wraz z akcjami

będącymi w jej dyspozycji stanowić będą pakiet uprawniający do wykonywania ponad

10%, 25%, 33%, 50% głosów podczas walnego zgromadzenia akcjonariuszy,

2)

powiadomić o fakcie nabycia akcji lub praw z akcji podmiot, którego akcje nabyła,

jeżeli akcje te wraz z akcjami będącymi w jej dyspozycji stanowić będą pakiet uprawniający

do wykonywania ponad 5% głosów podczas walnego zgromadzenia akcjonariuszy.

2.

Podmiot posiadający koncesję lub zezwolenie jest zobowiązany, o ile obowiązek taki

został na ten podmiot nałożony w koncesji lub zezwoleniu, niezwłocznie

1)

zgłaszać Ministrowi Łączności przypadki posiadania przez jednego akcjonariusza pakietu

akcji dającego prawo do ponad 10% głosów podczas walnego zgromadzenia akcjonariuszy

tego podmiotu,

2)

wystąpić w imieniu osoby, o której mowa w ust. 1, do Ministra Łączności o wydanie

zgody na nabycie akcji lub praw z akcji, a następnie przekazać rzeczoną decyzję wnioskodawcy.

3.

Decyzja, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 2, nie może być wydana, jeżeli

wskutek jej wydania zajdą przesłanki, o których mowa w art. 18 i 19, uzasadniające

odmowę wydania koncesji lub zezwolenia, cofnięcie koncesji lub zezwolenia lub ograniczenie

przedmiotu, zakresu lub obszaru działalności, określonych w koncesji lub zezwoleniu.

4.

Nabycie lub posiadanie akcji przez podmiot zależny uważa się za nabycie lub posiadanie

przez podmiot dominujący w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 22 marca 1991 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami

wartościowymi i funduszach powierniczych

(Dz. U. z 1994 r. Nr 58, poz. 239, Nr 71, poz. 313 i Nr 121, poz. 591).

5.

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do nabywania udziałów lub praw z udziałów

w podmiotach, posiadających koncesje lub zezwolenia, nie mających formy spółki akcyjnej.

6.

Przepisy ust. 1-5 nie naruszają przepisów ustawy, o której mowa w ust. 4, oraz ustawy z dnia 24 lutego 1990 r. o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym

(Dz. U. z 1991 r. Nr 89, poz. 403, z 1994 r. Nr 90, poz. 419 i z 1995 r. Nr 41, poz. 208).

1.

Za udostępnienie dokumentacji przetargu, o którym mowa w art. 14a ust. 1, oraz za

udzielenie koncesji pobiera się opłaty. Opłatę za udostępnienie dokumentacji uiszcza

się jednorazowo, a opłatę za udzielenie koncesji - jednorazowo lub ratalnie.

2.

Minister Łączności w porozumieniu z Ministrem Finansów określa, w drodze rozporządzenia,

wysokość i sposób uiszczania opłat, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem zakresu

działalności objętej koncesją.

3.

Opłaty, o których mowa w ust. 1, są pobierane przez organ wydający koncesję. Opłaty

te stanowią dochód Skarbu Państwa.

4.

Do opłat, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym.

1.

Minister Łączności ustala dla sieci telekomunikacyjnej użytku publicznego plany numeracji

krajowej.

2.

Minister Łączności przydziela numerację operatorom sieci telekomunikacyjnych użytku

publicznego w drodze decyzji.

3.

W uzasadnionych przypadkach Minister Łączności może przydzielić numerację operatorom

innych sieci telekomunikacyjnych.

4.

Do przydziału numeracji stosuje się odpowiednio przepisy art. 14 ust. 1 i 3, art.

15, art. 16 ust. 1, ust. 2 pkt 2 i 3, ust. 4, art. 17 ust. 1, ust. 2 pkt 4, art. 18,

art. 19 ust. 1-3 oraz 5 i 6.

5.

Przydział numeracji może być poprzedzony przetargiem. Przetarg zarządza Minister Łączności,

określając jednocześnie tryb i warunki przeprowadzenia przetargu.

1.

Minister Łączności określa politykę gospodarowania widmem częstotliwości fal radiowych

w kraju z uwzględnieniem potrzeb wynikających z zapewnienia bezpieczeństwa i obronności

państwa.

2.

Minister Łączności powołuje Radę do Spraw Wykorzystania Częstotliwości, będącą opiniodawczo-inicjującym

ciałem doradczym Ministra Łączności w sprawach gospodarowania widmem częstotliwości

fal radiowych, złożoną z osób reprezentujących zainteresowanych ministrów oraz Krajową

Radę Radiofonii i Telewizji.

3.

Minister Łączności ustala skład i nadaje statut Radzie do Spraw Wykorzystania Częstotliwości.

4.

Minister Łączności wypełnia postanowienia ust. 1 po zasięgnięciu opinii Rady do Spraw

Wykorzystania Częstotliwości.

1.

Używanie radiokomunikacyjnych urządzeń nadawczych lub nadawczo-odbiorczych wymaga

uzyskania przydziału częstotliwości lub zakresu częstotliwości, a także - w przypadkach

określonych przepisami w dziedzinie telekomunikacji - sygnału identyfikacyjnego lub

znaku wywoławczego.

2.

Do przydziału częstotliwości stosuje się, z zastrzeżeniem art. 24 i 25, odpowiednio

przepisy art. 14 ust. 2-4, art. 15, art. 16 ust. 1, ust. 2 pkt 2-4, ust. 3-5 oraz

art. 17-19.

3.

Do przydziału sygnałów identyfikacyjnych i znaków wywoławczych stosuje się, z zastrzeżeniem

ust. 5, odpowiednio przepisy art. 14 ust. 2 i 3, art. 15, art. 16 ust. 1, ust. 2 pkt

2-4, ust. 3-5, art. 17 ust. 1, ust. 2 pkt 6, art. 18 pkt 1, 2, 4 i 5 oraz art. 19

ust. 1 pkt 1 i 4 i ust. 3-5.

4.

Przydział częstotliwości, sygnałów identyfikacyjnych lub znaków wywoławczych może

być poprzedzony przetargiem. Przetarg zarządza Minister Łączności, określając jednocześnie

tryb i warunki przeprowadzenia przetargu.

5.

Przepisów ust. 3 i 4 nie stosuje się do jednostek organizacyjnych, o których mowa

w art. 4 ust. 1 pkt 2-4, które przepisy te wykonują we własnym zakresie.

6.

Niezależnie od przyczyn określonych w art. 18 można odmówić przydzielenia częstotliwości

lub zakresów częstotliwości w przypadku

1)

braku wolnych częstotliwości lub zakresów częstotliwości na obszarze, na którym zamierza

działać wnioskodawca,

2)

braku możliwości zapewnienia ochrony wolnych częstotliwości lub zakresów częstotliwości

przed zakłóceniami.

Minister Łączności w porozumieniu z Ministrami Obrony Narodowej, Spraw Wewnętrznych

oraz Spraw Zagranicznych ustala politykę przydziałów częstotliwości lub zakresów częstotliwości

dla jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2-4.

1.

Podmioty, które uzyskały przydział częstotliwości lub zakresu częstotliwości, uiszczają

roczne opłaty za ich używanie, a w razie opóźnienia w uiszczeniu tych opłat - płacą

odsetki ustawowe.

2.

Minister Łączności w porozumieniu z Ministrem Finansów określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość, terminy i sposób uiszczania opłat, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem

specyfiki wykorzystywania częstotliwości przez jednostki organizacyjne, o których

mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2-4.

3.

Opłaty, o których mowa w ust. 1, są pobierane i stanowią przychód PAR.

4.

Do opłat pobieranych przez PITiP i PAR stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji, w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym.

1.

Minister Łączności w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami określa, w drodze

rozporządzenia, rodzaje oraz warunki i tryb wydawania świadectw uprawniających do

obsługi urządzeń radiokomunikacyjnych w radiowej służbie lotniczej, w radiowej służbie

morskiej i żeglugi śródlądowej, a także w radiowej służbie amatorskiej oraz wysokość

opłat za te świadectwa.

2.

Egzaminy osób ubiegających się o wydanie określonego rodzaju świadectwa przeprowadza

PAR.

3.

Minister Łączności określa, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat za egzaminy. Opłaty

za przeprowadzony egzamin stanowią przychód PAR.

1.

Organy Ministra Łączności wykonują kontrolę urządzeń i sieci telekomunikacyjnych w

celu

1)

wykrywania działalności prowadzonej bez wymaganej koncesji lub w sposób niezgodny

z warunkami podanymi w koncesji,

2)

określenia jakości funkcjonowania urządzeń i sieci telekomunikacyjnych oraz zgodności

ich pracy z obowiązującymi przepisami,

3)

wykrywania i lokalizacji urządzeń i sieci telekomunikacyjnych

a)

używanych bez zezwolenia lub w sposób niezgodny z warunkami podanymi w zezwoleniu,

b)

powodujących zakłócenia w pracy innych urządzeń telekomunikacyjnych,

4)

kontroli oznakowania urządzeń telekomunikacyjnych oraz posiadania przez nie świadectwa

homologacji,

5)

kontroli przestrzegania wykorzystania przydzielonych częstotliwości, znaków wywoławczych

oraz sygnałów identyfikacyjnych.

2.

Państwowa Inspekcja Telekomunikacyjna i Pocztowa wykonuje również kontrolę działalności

w dziedzinie poczty

1)

w zakresie świadczenia usług przez Pocztę Polską,

2)

w zakresie naruszania przez inne podmioty uprawnień zastrzeżonych dla Poczty Polskiej,

3)

wykonywanej na podstawie koncesji,

4)

podlegającej wpisowi do ewidencji działalności gospodarczej lub wpisowi do rejestru

sądowego.

3.

Kontrola, o której mowa w ust. 2, jest wykonywana w trybie określonym przepisami o

prowadzeniu działalności gospodarczej, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

4.

Pracownikom organów kontroli przysługuje, po okazaniu legitymacji służbowej i pisemnego

upoważnienia, prawo

1)

wstępu do pomieszczeń kontrolowanej jednostki oraz obiektów i nieruchomości, na których

znajdują się bądź są zakładane urządzenia i sieci telekomunikacyjne albo wykonywana

jest działalność w dziedzinie poczty,

2)

przeprowadzania oględzin przesyłek pocztowych, urządzeń i sieci telekomunikacyjnych

oraz dokonywania badań i pomiarów, z zachowaniem tajemnicy przekazu informacji.

5.

Kierownicy kontrolowanych jednostek oraz kontrolowane osoby fizyczne są zobowiązani

zapewnić warunki sprawnego przeprowadzenia kontroli oraz udostępnić pracownikom kontroli

materiały i dokumenty niezbędne do kontroli, a także udzielić potrzebnych informacji.

6.

W razie stwierdzenia, że

1)

stan rzeczowy lub techniczny albo praca urządzeń telekomunikacyjnych

a)

są niezgodne z obowiązującymi przepisami w dziedzinie telekomunikacji lub warunkami

koncesji, zezwolenia lub przydziału częstotliwości, zakresów częstotliwości, sygnału

identyfikacyjnego lub znaku wywoławczego,

b)

powodują zakłócenia w działaniu innych urządzeń telekomunikacyjnych,

2)

naruszono obowiązujące przepisy w dziedzinie poczty lub telekomunikacji,

3)

naruszono warunki ustalone w koncesji, w zezwoleniu lub przydziale częstotliwości,

zakresów częstotliwości, sygnału identyfikacyjnego lub znaku wywoławczego,

organ przeprowadzający kontrolę wydaje decyzję, w której określa zakres naruszeń i

termin usunięcia nieprawidłowości.

7.

W przypadku stwierdzenia używania urządzenia radiokomunikacyjnego bez wymaganego zezwolenia

lub bez świadectwa homologacji, PAR wydaje decyzję nakazującą w trybie natychmiastowym

wstrzymanie używania urządzeń oraz zabezpiecza urządzenia przed dalszym używaniem

w miejscu instalacji bądź je deponuje.

8.

Organ przeprowadzający kontrolę jest organem egzekucyjnym w rozumieniu przepisów o

postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze

niepieniężnym.

9.

Organ przeprowadzający kontrolę jest zobowiązany sporządzić protokół przeprowadzonej

kontroli, podpisany przez pracownika przeprowadzającego kontrolę oraz kierownika kontrolowanej

jednostki lub kontrolowaną osobę fizyczną.

10.

Przepisów ust. 1-9 nie stosuje się do jednostek organizacyjnych, o których mowa w

art. 4 ust. 1 pkt 2-4, które zadania określone w tych przepisach wykonują we własnym

zakresie.

1.

Organami Ministra Łączności powoływanymi do kontroli, o której mowa w art. 29, są

Państwowa Inspekcja Telekomunikacyjna i Pocztowa, powołana do kontroli przewodowych

sieci i urządzeń telekomunikacyjnych, a także działalności w dziedzinie poczty, oraz

Państwowa Agencja Radiokomunikacyjna, powołana w szczególności do kontroli sieci,

linii i urządzeń radiokomunikacyjnych oraz kontroli wykorzystania częstotliwości.

2.

Minister Łączności może zlecić PITiP i PAR wykonanie innych czynności i zadań z zakresu

administracji państwowej.

3.

Minister Łączności sprawuje nadzór nad PITiP i PAR.

1.

W razie stwierdzenia, że maszyny i urządzenia techniczne wytwarzające pole elektromagnetyczne

wielkiej częstotliwości powodują zakłócenia pracy urządzeń telekomunikacyjnych, PAR

wydaje decyzję nakazującą usunięcie nieprawidłowości w określonym terminie.

2.

W decyzjach, o których mowa w ust. 1, PAR może w szczególności nakazać wstrzymanie

używania urządzeń i maszyn, nakazać zmiany w sposobie ich używania oraz zobowiązać

do usunięcia stwierdzonych zakłóceń, uszkodzeń lub usterek.

3.

Właściwy organ PAR wydający decyzję, o której mowa w ust. 1, jest organem egzekucyjnym

w rozumieniu przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w zakresie egzekucji

obowiązków o charakterze niepieniężnym.

4.

Maszyny i urządzenia techniczne, o których mowa w ust. 1, mogą być deponowane przez

PAR w celu przeprowadzenia badań technicznych, pozwalających na określenie przyczyn

zakłóceń i sposobu ich usunięcia. PAR może uzależnić wydanie zdeponowanych maszyn

i urządzeń od zgody ich użytkownika na usunięcie, na koszt użytkownika, stwierdzonych

nieprawidłowości w ich pracy.

5.

Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do jednostek organizacyjnych, o których mowa w

art. 4 ust. 1 pkt 2-4, które zadania określone w tych przepisach wykonują we własnym

zakresie.

6.

Sposób realizacji przepisów ust. 1-4 oraz art. 29 ust. 1-9 wobec jednostek organizacyjnych

Służby Więziennej określi Minister Łączności w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości.

Minister Łączności określa, w drodze rozporządzenia, strukturę organizacyjną i szczegółowy

zakres działania PITiP.

Do pracowników Państwowej Inspekcji Telekomunikacyjnej i Pocztowej oraz Państwowej

Agencji Radiokomunikacyjnej stosuje się przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych

(Dz. U. Nr 31, poz. 214, z 1984 r. Nr 35, poz. 187, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 4, poz. 24, Nr 34, poz. 178 i 182, z 1990 r. Nr 20, poz. 121, z 1991 r. Nr 55, poz. 234, Nr 88, poz. 400 i Nr 95, poz. 425, z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i Nr 90, poz. 451 oraz z 1994 r. Nr 136, poz. 704).

1.

Minister Łączności określi, w drodze rozporządzenia, ogólne warunki świadczenia usług

telekomunikacyjnych w sieci telekomunikacyjnej użytku publicznego.

2.

Podmiot świadczący usługi telekomunikacyjne o charakterze powszechnym określa zakres

i warunki wykonywania tych usług w regulaminie podanym do publicznej wiadomości.

3.

Podmiot świadczący usługi telekomunikacyjne o charakterze powszechnym nie może nikomu

odmówić wykonania tych usług, gdy żądający wykonania usługi spełni warunki określone

w regulaminie, o którym mowa w ust. 2.

4.

W przypadku braku możliwości technicznych do wykonania usług telekomunikacyjnych o

charakterze powszechnym, podmiot świadczący te usługi uzgadnia z żądającym sposób

wykonania żądanych usług, w szczególności określa możliwy termin ich wykonania.

5.

Nie stanowi odmowy, o której mowa w ust. 3, cesja abonentów między operatorami, o

ile zostanie zachowana ciągłość wykonywania tych usług, abonent nie poniesie dodatkowych

kosztów związanych z cesją, a warunki wykonywania usług nie ulegną pogorszeniu.

Właściciele nieruchomości lub inne osoby mające tytuł prawny do władania nieruchomością

mają obowiązek umożliwić

1)

operatorom sieci telekomunikacyjnych użytku publicznego umieszczenie na nieruchomościach

urządzeń i instalacji telekomunikacyjnych oraz tabliczek informacyjnych o urządzeniach

- na warunkach określonych w umowie,

2)

osobom, mającym tytuł prawny do korzystania z nieruchomości lub jej części, dostęp

do usług telekomunikacyjnych świadczonych przez operatorów sieci telekomunikacyjnych

użytku publicznego.

1.

Operator sieci telekomunikacyjnej użytku publicznego nie może odmówić przyłączenia

do swojej sieci innej sieci telekomunikacyjnej, o ile ta sieć została wybudowana zgodnie

z przepisami.

2.

Minister Łączności określi, w drodze rozporządzenia, ogólne warunki przyłączenia sieci

telekomunikacyjnych do sieci telekomunikacyjnych użytku publicznego oraz zasady rozliczeń

między operatorami lub użytkownikami sieci.

3.

Warunki współpracy między operatorami lub użytkownikami sieci telekomunikacyjnych

obejmujące przyłączenie ich sieci oraz szczegółowe warunki rozliczeń sa ustalane w

drodze umów zawieranych pomiędzy tymi operatorami lub użytkownikami.

4.

Minister Łączności, na wniosek jednej ze stron, ustala, w drodze decyzji, warunki

współpracy i rozliczeń między operatorami lub użytkownikami sieci telekomunikacyjnych

w przypadku, gdy jeden z nich jest operatorem sieci telekomunikacyjnej użytku publicznego

oraz gdy umowa, o której mowa w ust. 3, nie została zawarta w ciągu trzech miesięcy

od daty wystąpienia o przyłączenie do sieci telekomunikacyjnej albo gdy umowa zawarta

w tym terminie nie określa warunków współpracy koniecznych do wykonywania koncesji.

5.

Decyzję, o której mowa w ust. 4, Minister Łączności wydaje po zasięgnięciu opinii

Prezesa Urzędu Antymonopolowego.

1.

Opłaty za usługi telekomunikacyjne ustala operator, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2.

Minister Łączności może wprowadzać opłaty maksymalne za usługi telekomunikacyjne o

charakterze powszechnym.

3.

Wysokość opłat za wykonywanie międzynarodowych usług telekomunikacyjnych o charakterze

powszechnym ustalana jest w uzgodnieniu z Ministrem Łączności.

4.

Od opłat zwolnione są

1)

rozmowy telefoniczne, radiotelefoniczne i telegramy, których treścią są wezwania o

pomoc w razie klęski żywiołowej lub innego stanu wyższej konieczności, a w szczególności

w wypadku: katastrofy, przymusowego lądowania statku powietrznego, zagrożenia życia

lub mienia na morzu, pożaru, powodzi, nadzwyczajnego zagrożenia środowiska lub innej

klęski spowodowanej żywiołowym zdarzeniem oraz zagrożenia bezpieczeństwa lub obronności

państwa,

2)

zawiadomienia o epidemii, masowych zatruciach pokarmowych, zaraźliwej chorobie zwierzęcej

i pojawieniu się szkodników roślin, podlegających prawnemu obowiązkowi zgłaszania,

3)

połączenia telefoniczne inicjowane przez osoby fizyczne do organów powołanych ustawowo

dla niesienia pomocy.

5.

Zwolnienia, o których mowa w ust. 4, nie obejmują rozmów telefonicznych, radiotelefonicznych

i telegramów organów administracji, powołanych do niesienia pomocy oraz zwalczania

zaraźliwych chorób ludzi, zwierząt i roślin.

Użytkowanie wyposażenia centralowego systemu alarmowania organów ustawowo powołanych

do niesienia pomocy przez specjalnie wydzielone urządzenia o skróconej numeracji jest

wolne od opłat.

1.

Operatorzy sieci telekomunikacyjnych użytku publicznego są zobowiązani do realizacji

postanowień Konwencji wiedeńskiej o stosunkach dyplomatycznych oraz innych umów międzynarodowych zawartych przez Rzeczpospolitą Polską, w zakresie

zapewnienia środków łączności przedstawicielstwom dyplomatycznym, urzędom konsularnym,

misjom specjalnym oraz przedstawicielstwom organizacji międzynarodowych, korzystających

z przywilejów i immunitetów na podstawie ustaw, umów i zwyczajów międzynarodowych,

mających siedziby na terenie ich działania.

2.

Minister Łączności w porozumieniu z Ministrem Spraw Zagranicznych określa, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe zasady postępowania w sprawach objętych niniejszym rozdziałem,

dotyczące podmiotów, o których mowa w ust. 1, członków ich personelu, jak również

innych osób zrównanych z nimi.

1.

Poczcie Polskiej przysługuje wyłączne prawo używania wyrazu «poczta» w nazwie podmiotu

gospodarczego.

2.

Ilekroć w ustawie lub w przepisach odrębnych używa się dla określenia podmiotu gospodarczego

wyrazu «poczta», rozumie się przez to Pocztę Polską.

W przypadku gdy wymagają tego względy ciągłości i dostępności usług, Poczta Polska

może świadczyć usługi pocztowe za pośrednictwem agencji, działających na podstawie

Kodeksu cywilnego.

1.

Kto bez wymaganego zezwolenia zakłada bądź używa radiokomunikacyjne urządzenia nadawcze

lub nadawczo-odbiorcze albo bez wymaganego przydziału wykorzystuje częstotliwości

lub zakres częstotliwości, podlega karze pozbawienia wolności do lat 2, ograniczenia

wolności albo grzywny.

2.

Sąd może orzec przepadek przedmiotów służących do popełnienia czynu określonego w

ust. 1, chociażby nie były własnością sprawcy.

3.

Sąd orzeka przepadek przedmiotów służących do popełnienia przestępstwa określonego

w ust. 1, chociażby nie były własnością sprawcy, jeśli ich użycie zagraża życiu lub

zdrowiu ludzkiemu.