Oświadczenie rządowe z dnia 8 marca 1995 r. w sprawie ratyfikacji przez Rzeczpospolitą Polską Konwencji o przekazywaniu osób skazanych, sporządzonej w Strasburgu dnia 21 marca 1983 r.

§ 1. W załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z

dnia 18 sierpnia 1993 r. w sprawie określenia jednoosobowych spółek Skarbu Państwa w celu wniesienia ich

akcji lub udziałów do narodowych funduszy inwestycyjnych

(Dz. U. Nr 78, poz. 368 i z 1994 r. Nr 113, poz. 549) skreśla się

pozycje oznaczone lp. 16,25,50,61,100,139,141,148 i 156.

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od

dnia ogłoszenia.

Prezes Rady Ministrów: J. Oleksy

282

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 12 maja 1995 r.

zmieniające rozporządzenie w sprawie określenia jednoosobowych spółek Skarbu Państwa oraz przedsiębiorstw

państwowych, które zostaną przekształcone w spółki w celu wniesienia ich akcji lub udziałów do narodowych funduszy

inwestycyjnych.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 1993 r. wniesienia ich akcji lub udziałów do narodowych funduszy

o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji inwestycyjnych (Dz. U. Nr 89, poz. 412 i z 1994 r. Nr 113, poz.

(Dz. U. Nr 44, poz. 202 i z 1994 r. Nr 84, poz. 385) zarządza się, 549), skreśla się pozycje oznaczone lp. 2, 4,15,28,75, 92,95,

co następuje

114,116,139, 143,150,158 i 161.

§ 1. W załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z

dnia 14 września 1993 r. w sprawie określenia jednoosobowych spółek Skarbu Państwa oraz przedsiębiorstw

państwowych, które zostaną przekształcone w spółki w celu

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od

dnia ogłoszenia .

Prezes Rady Ministrów: J . Oleksy

Poz. ·279 i 280

które uczestniczyły w opracowaniu niniejszej konwencji,

oraz państwa, które przystąpiły do konwencji, o

-member States which have participated in the elaboration

of this CorlVention and any State which has acceded to this

Convention of

a) podpisan iu konwencji,

a. any signature;

b) złożeniu dokumentów ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia,

b. the deposit of any instrument of ratification , acceptance, approval or accession;

c) dacie wejścia niniejszej konwencji w życie, zgodnie

z art. 18 ust. 2 i 3,art. 19 ust. 2 oraz art. 20 ust. 2 i 3,

c. any date of entry into force of this Convention in accordance wit h Articles 18.2 and 3, 19.2 and 20.2 and 3;

d) wszelkich innych czynnościach, oświadczeniach, zawiadomieniach lub nformacjach dotyczących niniejszej

konwencji.

d. any other act, declaration, notification or communication relating to this Convention.

do tego

In witness whereof the undersigned, being duly authorised thereto, have signed this Convention .

Sporządzono w Strasburgu dnia 21 marca 1983 r. w ję­

zykach angielskim i francuskim, przy czym oba teksty są jednakowo autentyczne, VIIjednym egzemplarzu, który zostanie

złożony w archiwum Rłdy Europy.

Done at Strasbourg, this 21st day of March 1983, in English and French, both texts being equally authentic, in

a single copy which shall be deposited in the archives of the

Council of Europe.

Sekretarz General", Rady Europy prześle jego uwierzytelniony odpis wszysttim państwom członkowskim Rady

Europy, państwom nieczłonkowskim, które uczestniczyły

w opracowaniu niniejs,ej konwencji, oraz państwom zaproszonym do przystąpien a.

The Secretary General of the Council of Europe shall

transmit certified copies to each member State of the Counci! of Europe, to the non-member States which have participated in the elaboration of this Convention, and to any State invited to accede to it.

Na dowód czego niżej podpisani, właściwie

upełnomocnieni , podpsali niniejszą konwencję.

Po zapoznaniu się z powyższą konwencją w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że

-

została ona uznana za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w niej zawartych,

-

jest przyjęte , ratyfikowana i potwierdzona,

-

będzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 27 września 1994 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: L. Wałęsa

Minister Spraw Zagranicznych: A. Olechowski

280

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 8 marca 1995 r.

w sprawie ratyfikacji przez Rzeczpospolitą Polską Konwencji o przekazywaniu osób skazanych,

sporządzonej w Strasburgu dnia 21 marca 1983 r.

Podaje się niniejszym do wiadomości, że zgodnie z arty18 ustęp 1 Konwencji o przekazywaniu osób skazanych, sporządzonej w Strasburgu dnia 21 marca 1983 r., został złożony dnia 8 listopada 1994 r. Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy, jako depozytariuszowi powyższej konwencji, dokument ratyfikacji wymienionej konwencji przez

kułem

Rzeczpospolitą Polską.

Zgodn ie z artykułem 18 ustęp 3 weszła ona w życie

w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej dnia 1 marca

1995 r.

Równocześnie podaje się do wiadomości, co następuje

1. Zgodnie z artykułem 18 ustęp 2 weszła ona w życ i e

dnia 1 lipca 1985 r.

Do dnia 10 listopada 1994 r. następujące państwa stały

się jej stronami, składając dokumenty ratyfikacyjne lub dokumenty przystąpienia w niżej podanych datach.

Austria

Belgia

Bułgaria

9 września 1986 r.

6 sierpnia 1990 r.

17 czerwca 1994 r.

Cypr

Republika Czeska

Dania

Finlandia

Francja '

Republika Federalna Niemiec

Grecja

Węgry

Islandia

Włochy

Luksemburg

Malta

Holandia

Norwegia

Polska

Portugalia

Słowacja

18 kwietnia 1986 r.

15 kwietnia 1992 r:)

16 stycznia 1987 r.

29 stycznia 1987 r.

11 lutego 1985 r.

31 października 1991 r.

17 grudnia 1987 r.

13 lipca 1993 r.

6 sierpnia 1993 r.

30 czerwca 1989 r.

9 października 1987 r.

26 marca 1991 r.

30 września 1987 r.

9 grudnia 1992 r.

8 listopada 1994 r.

28 czerwca 1993 r.

15 kwietnia 1992 r

16 września 1993 r.

11 marca1985 r.

9 stycznia 1985 r.

15 stycznia 1988 r.

3 września 1987 r.

30 kwietnia 1985 r.

O

Hiszpania

Szwecja

Szwajcaria

Turcja

Wielka Brytania

Wyspy Bahama

Kanada

Trynidad-Tobago

Stany Zjednoczone

12 listopada 1991 r.

13 maja 1985 r.

22 ma rca 1994 r.

11 marca 1985 r.

*) Data złożenia dokumentów ratyfikacyjnych przez Czeską i

Słowacką Republikę Federacyjną .

Belgia zamierza wyłączyć stosowan ie trybu postępowa­

nia, o którym mowa wart. 9 ust. 1, w przypadku gdy Belgia

jest państwem wykonan ia.

Artykut 17 ust . 3

Belgia wymaga, aby do wnioskÓN o przekazanie i załą­

czonych dokumentów dołączać tłumaczenie na jeden z oficjalnych języków Rady Europy albo na język niderlandzki.

BUŁGARIA

Oświadczenia ztożone w czasie "odpisywania w dniu 30

września 1993 r. i potwierdzone w czasie sktadania doku-

mentu ratyfikacyjnego w dniu 17 czerwca 1994 r.

Do artykutu 3 ust . 3

Do artykutu 7 ust. 1

Republika Bułgarii oświadcza, że zgoda zainteresowanej

osoby nie może zostać cofnięta po wydariu decyzji przez organ właściwy do przekazania.

Do artykutu 17 ust. 3

2. Oświadczenia i zastrzeżenia złożone pod czas składan i a dokumentów ratyfikacyjnych lub

przystąpienia

oraz w terminach późniejszych

Republika Bułgarii oświadcza, że będz i e wymagać, aby

do wniosku o przekazanie i załączonych dokumentów dołą­

czać tłumaczenie na jeden z języków urz ędowych Rady Eu ropy.

CYPR

AUSTRIA

Oświadczenia zawarte w dokumencie

ztożonym w dniu 9 września 1986 r.

ratyfikacyjnym,

Oświadczenie zawarte w liście Statego Przedstawiciela

z dnia 8 października 1990 r., zarejestrowanym w Sekretariacie Generalnym w tym samym dniu.

Zgodnie z art. 5 ust. 3 Rząd Cypru oświadcza, że porozumienie następuje w drodze dyplomatycznej.

Artykut 9

Austria w zasadzie będzie stosować tryb postępowania,

o którym mowa wart. 9 ust. 1 lit. b) i wart. 11. Jednakże nie

wyklucza się stosowania trybu postępowania , o którym mowa wart. 9 ust. 1 lit. a) i wart. 10, w przypadku gdy inna

Umawiająca się Strona nie zamierza stosować trybu postę­

powania, o którym mowa wart. 9 ust. 1 lit. b) i wart. 11,

i gdy wymaga tego interes przekazania.

Artykut 16

Austria wymaga notyfikowania tranzytu drogą lotniczą

osób skazanych . Zgody na tranzyt drogą powietrzną nie wydaje się, jeżeli osoba przekazywana jest obywatelem Austrii.

Artykut 17

Jeżeli wniosek i załączone dokumenty nie zostały spo-

ków.

Oświadczenia ztożone w czasie sktadania dokumentu

ratyfikacyjnego w dniu 6 sierpnia 1990 r.

Artykut 3 ust . 3

Republika Bułgarii oświadcza, że zgodnie z obowiązują­

cym prawem będz i e stosować tryb postępowania, o którym

mowa wart. 9 ust. 1 lit. a) i wart. 10 konwencji.

państwa nieczłonkowskie

należy dołączyć do

BELGIA

)

Słowenia

rządzone w języku

Poz. 280

1588

Dziennik Ustaw Nr 51

niemieckim, francuskim lub angielskim,

nich tłumaczenie na jeden z tych języ ­

DANIA

Oświadczenia zawarte w liście Statego Przedstawiciela

Danii z dnia 6 stycznia 1987 r., wręczonym Sekretarzowi Generalnemu w czasie sktadania dokumentu ratyfikacyjnego

w dniu 16 stycznia 1987 r.

Zgodnie z art. 3 ust. 3 konwencji, Dania oświadcza, że

wykonanie na jej terytorium orzeczeń wydanych za granicą

będzie się odbywać zgodnie z postanowieniami art. 9 ust. 1

lit. b) i art. 11 niniejszej konwencji , dotyczącymi przekształ­

cenia orzeczenia, a także , że decyzja o przekształceniu będzie

wydana w formie wyroku. Jeżeli jednak w innym przypadku

przekazanie do Danii osoby skazanej byłoby niemożliwe,

duńskie Ministerstwo Sprawiedliwości zgodnie z art. 3 ust. 3

ustawy nr 323 z 4 czerwca 1986 r. o międzynarodowym wykonaniu orzeczeń skazujących może wydać decyzję , że wykonanie wyroku wydanego za gran i cą będzie się odbywać

zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. a) i art. 10 konwencji, dotyczącymi

wykonywania kary w dalszym ciągu. W takim przypadku zajdzie konieczność dostosowania kary zgodnie z art. 10 ust. 2

konwencji, a orzeczenie o dostosowaniu przybierze formę

wyroku.

Dania ponadto składa oświadczenie, zgodnie z art. 3

ust. 3 konwencji, że wyrażenie "obywatel" (użyte wart. 3

ust. 1 lit. a) oznacza osobę posiadającą duńskie obywatelstwo lub stałe miejsce zamieszkania na terytorium Królestwa Danii (w tym Wyspach Owczych i Grenlandii).

Dania ponadto, zgodnie z art. 17 ust. 3 konwencji, skła­

da oświadczenie o wymaganiu, aby do wniosku o przekazanie i załączonvch dokumentów dołączać tłumaczenie na ję­

zyk duński, jeden z języków urzędowych Rady Europy, albo

na norweski, szwedzki lub niemiecki.

Zastrzeżenie zfożone podczas podpisywania dnia 27

kwietnia 1983 r. i ponowione przy składaniu dokumentu zatwierdzenia dnia 11 lutego 1985 r.

Francja zgłasza zastrzeżenie do przewidzianej wart. 23

kompetencji komitetu ekspertów (Komitetu Zarządzającego

do Spraw Problematyki Przestępczości - CDPC) w zakresie

polubownego rozwiązywania wszelkich trudności, jakie mogą powstać przy stosowaniu konwencji.

GRECJA

Ponadto, zgodnie z art. 20 konwencji, Dania składa

oświadczenie) tym, że tekstu konwencji nie stosuje się do

Wysp OWCZYCl ani do Grenlandii.

Oświldczmie zawarte w liście Stafego Przedstawiciela

Danii z dria 18 stycznia 1988 r., zarejestrowanym w Sekretariacie Gererahym dnia 19 stycznia 1988 r.

Zgodlie zart. 20 ust. 2, stosowanie niniejszej konwencji

r"ozciąga !ię, począwszy od dnia 1 maja 1988 r. na Wyspy

Owcze. PIcząwszy od tego dnia konwencję stosuje się do

całego Kńles1Wa Danii, z wyłączeniem Grenlandii.

Oświadczenia

zawarte w dokumencie ratyfikacyjnym

1987 r.

złojonym dnia 17 grudnia

Artykuł 3 ust. 3

Grecja oświadcza, że wyłącza stosowanie trybu postę­

powania, o którym mowa wart. 9 ust. 1 lit. b). W wyjątko­

wych wypadkach, jeżeli przekazanie skazanego do Grecji nie

mogłoby być dokonane w trybie art. 9 ust. 1 lit. a), Minister

Sprawiedliwości Grecji jest właściwy do wydania decyzji

o zastosowaniu trybu postępowania, o którym mowa wart.

9 ust. 1 lit. b).

FINlANDIA

Artykuł 3 ust. 4

OŚllłF.ldczenie zawarte w dokumencie przystąpienia, zło­

Grecja oświadcza, że obywatelstwo określa się zgodnie

z przepisami greckiego kodeksu o obywatelstwie.

żonym dia 29 stycznia 1987 r.

a) Zgdnie z art. 3 ust. 4 Finlandia rozumie przez "obywatela obywatela państwa wykonania i cudzoziemców,

któ[y mają stałe miejsce zamieszkania w państwie wykonnia.

Artykuł 5 ust. 3

b) Zgdnie 2 art. 17 ust. 3 wnioski o przekazanie i załączo­

ne jokumenty muszą być sporządzone w języku fiń­

skin, szwedzkim, angielskim lub francuskim albo należy lo nich dołączyć tłumaczenie na jeden z tych języ ­

kóv.

Artykuł 9 ust. 4

Grecja oświadcza, że może także korzystać z drogi dyplomatycznej.

Grecja oświadcza, że będzie stosować tryb postępowa­

nia, o którym mowa wart. 9 ust. 1 lit. b).

Artykuł

Grecja oświadcza, że jakikolwiek tranzyt ponad jej terytorium należy notyfikować.

FR/.NC JA

OśviadC!enie złożone

16 ust. 7

podczas podpisywania dnia 27

kwietnić 1981 r.

Artykuł 17 ust. 3

Fralcja rozważy możliwość ratyfikowania konwencji

w świete oŚ1lliadczeń złożonych zgodnie z art. 3 ust. 3 przez

wszystke palstwa-strony konwencji.

Grecja oświadcza, że do wniosku o przekazanie skazanych, a także do załączonych dokumentów należy dołączyć

tłumaczenie na język grecki.

Oświadczenie zfożone podczas podpisywania dnia 27

kwietni, 198'3 r. i ponowione przy składaniu dokumentu zatwierdzenia dnia 11 lutego 1985 r.

Francja interpretuje art. 9 ust. 3 i art. 10 ust. 1 jako

oznaczające , że państwo wykonania jest wyłącznie właści­

we do 2astosowania wobec pozbawionego wolności skazanego wszelkich decyzji dotyczących zawieszenia i złago­

dzenia kary oraz do określenia wszelkich innych środków

wykonania kary bez naruszania co do zasady prawnego

charakteru i wymiaru kary orzeczonej przez sąd państwa

skazania.

Oświadczenie zfożone przy składaniu dokumentu zatwierdzenia dnia 11 lutego 1985 r.

Zgodnie z art. 3 ust. 3 konwencji Francja zamierza wyłą­

czyć stosowanie trybu postępowania, o którym mowa wart.

9 ust. 1 lit. bl, w jej stosunkach z innymi stronami.

HISZPANIA

Oświadczenia złożone w czasie podpisywania konwencji w dniu 10 czerwca 1983 r. i ponowione w czasie

składania dokumentu ratyfikacyjnego w dniu 11 marca

1985 r.

Artykuł 3

ust. 3

Hiszpania wyłącza stosowanie trybu postępowania,

o którym mowa wart. 9 ust. 1 lit. b), w jej stosunkach z innymi stronami.

Artykuf 3 ust. 4

W rozumieniu niniejszej konwencji Hiszpania

będzie

uważała za swojego obywatela każdą osobę, której taki status nadaje hiszpański kodeks cywilny (księga I tytuł I).

Artykuf 16 ust. 7

Hiszpania wymaga notyfikowania każdego tranzytu

osób skazanych drogą lotniczą ponad jej terytorium.

Poz. 280

Zgodnie z postanowieniami art. 17 ust. 3 Islandia wymaga, aby do wniosków o przekazanie i załączanych dokumentów dołączano tłumaczenie na język islandzki, angielski,

duński, norweski lub szwedzki.

Artykuf 17 ust. 3

LUKSEMBURG

Hiszpania wymaga, aby do wniosków o przekazanie i załączanych dokumentów dołączano tłumaczenie na język

Oświadczenia dofączone do dokumentu latyfikacyjnego

hiszpański.

zfożonego dnia 9 października 1987 r.

Oświadczenie zawarte w liście Stafego Przedstawiciela

Hiszpanii z dnia 5 czerwca 1987 r., zarejestrowanym w Sekretariacie Generalnym dnia 9 czerwca 1987 r.

Artykuf 3 ust. 3

Nawiązując do postanowień art. 5 Konwencji o przekazywaniu osób skazanych, mam zaszczyt powiadomić, że

hiszpańskim organem centralnym będzie od tej pory

Secretario General Tecnico

Ministerio de Justicia

San Bernardo, 47

28015 Madrid

Wielkie Księstwo Luksemburga oświadc:1B, że zamierza

wyłączyć, jako państwo wykonania , stosowane trybu postę­

powania, o którym mowa wart. 9 ust. 1 lit. b),w swoich stosunkach z innymi stronami.

Artykuf 17 ust. 3

Wielkie Księstwo Luksemburga oświadc : a, :e zgodnie

z art. 17 ust. 3 konwencji do wniosków o przEkazmie i załą­

czanych dokumentów należy dołączyć tłumaczene na język

francuski lub niemiecki.

MALTA

HOLANDIA

Oświadczenie zawarte w

nym dnia 30 września 1987 r.

dokumencie przyjęcia zfożo­

Królestwo Holandii przyjmuje niniejszą konwencję dla

Królestwa w Europie.

Oświadczenia dofączone do dokumentu przyjęcia zfożo­

nego dnia 30 września 1987 r.

Oświadczenia zawarte w liście Stafego PrzeGtawiciela

z dnia 13 maja 1991 r., zarejestrowanym w Sekretriacie Ge-

neralnym tego samego dnia.

W odniesieniu do art. 3 ust. 3

Malta całkowicie wyklucza stosowanie trybuJostępo­

wania, o którym mowa wart. 9 ust. 1 lit. b).

W odniesieniu do art. 9 ust. 4

1. W odniesieniu do art. 3 ust. 3 konwencji: W zakresie, w jakim dotyczy to Królestwa Holandii, wyrażenie

"obywatel" obejmuje wszystkie osoby, które podlegają

przepisom ustawy określającej status Molukańczyków

z dnia 9 września 1976 r. (Dziennik Ustaw, Rozporządzeń

i Dekretów nr 468), a także cudzoziemców i bezpaństwow­

ców, którzy mają jedyne miejsce stałego zamieszkania na

terenie Królestwa i którzy, zgodnie z oświadczeniem skła­

danym w tym celu rządowi państwa skazania przez rząd

holenderski , nie tracą , zgodnie z warunkami niniejszej

konwencji, prawa zamieszkiwania w Królestwie na skutek

wykonania kary lub środka.

2. W odniesieniu do art. 17 ust. 3 konwencji: Dokumenty kierowane do Królestwa należy sporządzić w języku

niderlandzkim, francuskim, angielskim lub niemieckim albo należy do nich dołączyć tłumaczenie na jeden z tych

czterech języków.

W przypadku osoby zatrzymanej w szpitalu n; podstawie orzeczenia sądu ze względu na zaburzenia pS'chiczne,

zastosowany tryb postępowania musi być zgodny z>rzepisami art. 49 ust. 4 i 5 ustawy o zdrowiu psychiczrym 1976 r.

W odniesieniu do art. 17 ust. 2 i 3

Do wniosków o przekazanie i załączanych cokunentów,

jeśli nie sporządzono ich w języku ang ielskim, naltży dołą­

czyć ich tłumaczenie na język ang ielski.

NIEMCY

Oświadczenia zawarte w liście Stafego Prndshwiciela,

zfożonym \IIi czasie skfadania dokumentu raiyfikłcyjnego

w dniu 31 października 1991 r., dotyczące kOl7wencji ja-

ko cafości

ISLANDIA

Oświadczenia zawarte w nocie werbalnej Stafego Przedstawiciela Islandii, wręczonej Sekretarzowi Generalnemu

w czasie skfadania dokumentu ratyfikacyjnego w dniu 6

sierpnia 1993 r.

Zgodnie z postanowieniami art. 3 ust. 4 Islandia oświad­

cza, że wyrażenie "obywatel" (użyte wart. 3 ust. 1 lit. a) oznacza w rozumieniu niniejszej konwencji osobę mającą obywatelstwo islandzkie albo posiadającą stałe miejsce zamieszkania na terytorium Republiki Islandii. Zgodnie z postanowieniami art. 9 ust. 4 Islandia zastrzega sobie prawo stosowania

zatrzymania prewencyjnego lub hospitalizacji osób z zaburzeniami psychicznymi.

Zgodnie z preambułą konwencji, Republika Federalna

Niemiec rozumie, że stosowanie konwencji powinno służyć

nie tylko resocjalizacji skazanych, ale także celom wymiaru

sprawiedliwości. Zgodnie z tym Niemcy będą podejmować

decyzje o przekazywaniu skazanych w każdej konkretnej

sprawie na podstawie wszystkich celów kary stanowiących

podstawę ich prawa karnego.

Do artykufu 2 ust. 2 zdanie drugie

Republika Federalna Niemiec interpretuje konwencję jako akt tworzący prawa i obowiązki wyłącznie pomiędzy jej

stronami, a zatem konwencja nie stworzyła ani nie tworzy

dla osób skazanych podstawy do roszczeń ani praw podmiotowych.

Do artykułu 3 ust .

Do artykułu 5 ust. 3

Republika Federalna Niemiec przejmie wykonanie skazania zgodnie z niniejszą konwencją wyłącznie pod warunkiem, że

dliwości krajów związkowych Republiki Federalnej Niemiec,

Wnioski mogą także sporządzać ministerstwa sprawiejak również można je do nich kierować.

Do artykułu 7 ust. 1

a) wyrok wydano w postępowaniu zgodnym z Europejską

konwencją o ochronie praw człowieka i podstawowych

wolności z dnia 4 listopada 1950 r. oraz Protokołami dodatkowymi do tej konwencji, jeśli weszły w życie w stosunku do Republiki Federalnej Niemiec,

Zgodnie z prawem obowiązującym w Republice Federalnej Niemiec, zgody nie można cofnąć.

b) w Republice Federalnej Niemiec, w stosunku do oskarżonego w sprawie o to samo przestępstwo, nie wydano

wyroku lub orzeczenia wywołującego podobne skutki

prawne,

Organy Republiki Federalnej Niemiec niezwłocznie podejmą środki zmierzające do kontynuowania wykonania kary, je-

c) wykonaniu kary, zgodnie z prawem obowiązującym

w Republice Federalnej Niemiec, nie stoi na przeszkodzie upływ przedawnienia ani nie stałby po analogicznym przekształceniu faktów.

Republika Federalna Niemiec przekaże wykonanie orzeczenia, zgodnie z niniejszą konwencją, innemu państwu wyłącznie wówczas, gdy otrzyma gwarancję, że

a) skazany będzie ścigany, skazany, zatrzymany w celu odbycia kary lub środka zabezpieczającego albo w jakikolwiek inny sposób ograniczy się jego wolność osobistą

w związku z popełnieniem przestępstwa innego niż to,

w związku z którym nastąpiło przekazanie, popełnione­

go przed przekazaniem, wyłącznie gdy

aa) Republika Federalna Niemiec wyrazi na to zgodę ,

albo

bb) przekazany nie opuścił terytorium państwa wykonania w ciągu 45 dni od ostatecznego zwolnienia, pomimo że miał ku temu sposobność, albo gdy opuścił jego terytorium, następnie na nie powrócił, oraz

b) państwo wykonania nie będzie ścigać za przestępstwo,

którego dotyczy orzeczenie, ani nie wyda w tej sprawie

nowego wyroku .

Do artykułu 3 ust. 3

Do artykułu 8 ust. 1

żeli skazany ucieknie z zakładu lub w inny sposób będzie unikał odbycia kary po tym, jak organy państwa wykonania przejmą go, a przed zakończeniem wykonywania kary. Dlatego też,

jeżeli skazany zostanie ujęty na terytorium Republiki Federalnej Niemiec przed upływem połowy okresu pozostałego do

odbycia kary, zgodnie z orzeczeniem wydanym lub przekształ­

conym w państwie wykonania, będą się domniemywać, że

zbiegł, i zatrzymają go do dalszych wyjaśnień, chyba że pań­

stwo wykonania, oprócz obowiązków przewidzianych wart.

15, powiadomi, że skazanego warunkowo zwolniono albo że

wykonanie kary zostało z innych powodów przerwane.

Do artykułu 12

Ze względu na strukturę federalną Republiki Federalnej

Niemiec oraz na fakt, że kraje związkowe są właściwe do wydawania decyzji w sprawie ułaskawienia, Republika Federalna Niemiec zastrzega sobie prawo przekazania wykonania

orzeczenia do innego państwa członkowskiego, na podstawie

niniejszej konwencji, wyłącznie pod warunkiem, że państwo

wykonania, na podstawie deklaracji ogólnej albo oświadczeń

składanych w każdej sprawie, zastosuje prawo łaski wyłącznie

za zgodą właściwych do tego organów niemieckich.

Do artykułu 16 ust. 2

Republika Federalna Niemiec oświadcza, że zastrzega

sobie możliwość odmowy udzielenia zgody na tranzyt, zgodnie z postanowieniami art. 16 ust. 2 lit. a) i b).

Do artykułu 17 ust. 2 i 3

Jeżeli wniosek o przekazanie i załączone dokumenty nie

zostały sporządzone

Republika Federalna Niemiec przejmie wykonywanie

orzeczeń wyłącznie pod warunkiem, że niemiecki sąd uzna

orzeczenie wydane w państwie skazania za wykonalne. Przy

orzekaniu, czy zostały spełnione warunki do przyjęcia wykonania, sąd będzie opierał się na faktach i wnioskach opartych w wyroku.

w języku niemieckim, należy do nich

i tych dokumentów na język

niemiecki lub jeden z języków urzędowych Rady Europy.

dołączyć tłumaczenia wniosku

NORWEGIA

Oświadczenia

zawarte w dokumencie ratyfikacyjnym

złożonym w dniu 9 grudnia 1992 r.

Do artykułu 3 ust. 4

Wyrażenie

"obywatel" obejmuje wszystkich Niemców

w rozumieniu art. 116 ust. 1 Ustawy zasadniczej Republiki

Federalnej Niemiec.

Do artykułu 4

Republika Federalna Niemiec odmawia udzielania informacji, o których mowa wart. 4 ust. 2 - 5, jeżeli, zdaniem wła­

ściwych organów niemieckich, wniosek o przekazanie wykonania jest niedopuszczalny a priori. Uważa, że obowiązek informowania skazanych istnieje wyłącznie wówczas, gdy jest

to zgodne z właściwymi przepisami prawa wewnętrznego,

zwłaszcza że skazany nie ma prawa być informowany o przebiegu wewnętrznego postępowania urzędowego.

Zgodnie z art. 3 ust. 4 konwencji Królestwo Norwegii rozumie, że dla celów niniejszej konwencji wyrażenie "obywatel"

oznacza osobę, która jest obywatelem państwa wykonania albo

która ma miejsce stałego zamieszkania w tym państwie albo

w przypadku, gdy przekazanie uzna się za właściwe ze względu

na jakiekolwiek ścisłe związki tej osoby z jego terytorium.

Zgodnie z art. 9 ust. 4 Królestwo Norwegii zastrzega

sobie prawo zastosowania zatrzymania prewencyjnego lub

hospitalizacji osób z zaburzeniami psychicznymi.

Ponadto zgodnie z postanowieniem art. 17 ust. 3 Norwegia oświadcza, że do wniosku o przekazanie i załączonych

dokumentów należy dołączyć tłumaczenie na język norweski, angielski albo na duński lub szwedzki.

Ponadto zgodnie z art. 20 konwencji Norwegia oświad­

cza, że konwencję stosuje się także do Wyspy Bouvet, Wyspy Piotra I i Ziemi Królowej Maud.

PORTUGALIA

Oświadczenia

zawarte w dokumencie ratyfikacyjnym,

zlożonym w dniu 28 czerwca 1993 r.

A. Portugalia będzie stosować tryb postępowania, o którym mowa wart. 9 ust. 1 lit. a), w przypadku gdy będzie ona

państwem wykonania.

B. Wykonanie orzeczenia zagranicznego będzie dokonane na podstawie orzeczenia sądu portugalskiego stwierdzającego jego wykonalność, wydanego po wcześniejszej kontroli i zatwierdzeniu.

C. Jeżeli zachodzi konieczność dostosowania orzeczonej za granicą kary, w zależności od przypadku, Portugalia

przekształci , zgodnie z prawem portugalskim, karę orzeczoną za granicą albo skróci jej wymiar, jeżeli przekracza ona

maksymalny wymiar kary przewidziany przez prawo portugalskie.

Poz. 280

-

informacji, o których mowa wart. 14 i 15,

-

wniosków o udzielenie zgody na tranzyt i odpowiedzi

na te wnioski, o których mowa wart. 16.

c . Artykul 6 ust. 2 lit. a)

Szwajcaria rozumie, że art. 6 ust. 2 lit. a) oznacza, że do

uwierzytelnionego odpisu orzeczenia należy dołączyć

stwierdzenie jego wykonalności.

d. Artykul 7 ust. 1

Szwajcaria uznaje, że zgody na przekazanie nie moż­

na cofnąć po tym, jak na skutek zgody zainteresowanych

państw Federalne Biuro Policji podjęło decyzję o przeka zan i u.

e. Artykul 17 ust. 3

Szwajcaria wymaga , aby do wniosków o przekazanie

i załączonych dokumentów dołączano ich tłumaczenia na ję­

zyk francuski, niem iecki lub włoski, jeśli nie zostały one sporządzone w jednym z tych języków .

SZWECJA

D. Dla celu art. 3 ust. 4 Portugalia oświadcza, że wyraże­

nie "obywatel" obejmuje wszystkich obywateli portugalskich, niezależnie od sposobu nabycia obywatelstwa.

E. Portugalia może wyrazić zgodę na przekazanie cudzoziemców i bezpaństwowców , którzy mają stałe miejsce zamieszkania w państwie wykonania.

F. Zgodnie z art. 16 ust. 7 Portugalia domaga się notyfikacji o tranzycie drogą lotniczą ponad jej terytorium .

G. Portugalia domaga się , aby do dokumentów, o których mowa wart. 17 ust. 3, dołączano tłumaczenie na język

portugalski lub francuski.

SZWAJCARIA

Oświadczenie

zawarte w dokumencie ratyfikacyjnym

zlożonym w dniu 15 stycznia 1988 r.

a. Artykul 3 ust. 3

Szwajcaria wyłącza stosowanie trybu postępowania ,

o którym mowa wart. 9 ust. 1 lit. b), w przypadku, gdy jest

państwem wykonania.

b. Artykul 5 ust. 3

Szwajcaria oświadcza, że Federalne Biuro Policji w ramach Federalnego Departamentu Sprawiedliwo ś ci i Policji

jest organem właściwym, w rozumieniu art. 5 ust. 3, do wysyłania i przyjmowania

Oświadczenia zawarte w dokumencie

zlożonym w dniu 9 stycznia 1985 r.

ratyfikacyjnym,

Artykul3 ust. 4

Rząd szwedzki wskazuje, że wn ioski i inne zawiadomienia kieruje i wysyła Ministerstwo Spraw Zagran icznych .

Artykul9 ust. 4

Rząd szwedzki oświadcza, że w zakresie, w jakim to

go dotyczy, i w sprawach, o których mowa w tym przepi sie, może mieć zastosowanie wyłącznie przekształcenie

orzeczenia.

Artykul 17 ust. 3

Rząd szwedzki oświadcza, że wnioski i informacje przekazywane do Szwecji, jeśli nie sporządzono ich w języku

duńskim , angielskim, norweskim lub szwedzkim , powinny

zostać przetłumaczone na język szwedzki lub angielski.

TURCJA

Oświadczenia zawarte w dokumencie

zlożonym w dniu 3 września 1987 r.

ratyfikacyjnym

Zgodnie z art. 5 ust. 3 porozumiewanie się dotyczące

stosowania niniejszej konwencji następuje drogą dyplomatyczną ·

Zgodnie z art. 17 ust. 3 do wniosków o przekazanie i za-

informacji, o których mowa wart. 4 ust. 2-4,

-

wniosków o przekazanie i odpowiedzi, o których mowa wart. 2 ust. 3 i art. 5 ust. 4,

-

załączanych dokumentów, o których mowa wart. 6,

łączonych dokumentów dołącza się tłumaczenia na język tu-

recki.

Koszty przekazania, zgodnie z postanowieniami art. 17

ust. 5, ponosi państwo wykonania albo - zgodnie z właści­

wymi przepisami prawa tureckiego, jeżeli dojdzie do porozumienia pomiędzy stronami - państwo skazania.

WĘGRY

Oświadczenia zawarte w liście Stafego Przedstawiciela Węgier, wręczonym Sekretarzowi Generalnemu

w czasie skfadania dokumentu ratyfikacyjnego w dniu 13

lipca 1993 r.

Artykuf 3 ust. 4

Dla celów niniejszej konwencji Węgry uważają, że wyraże­

nie "obywatele" obejmuje także osoby stale zamieszkałe

w państwie wykonania i nie posiadające jego obywatelstwa.

Artykuf 16

Węgry wymagają notyfikowania tranzytu powietrznego

osób skazanych. Zgoda na taki tranzyt nie zostanie udzielona, jeżeli osoba przekazywana jest obywatelem węgierskim

w rozumieniu oświadczenia złożonego do art. 3 ust. 4.

Artykuf 17 ust. 3

Jeżeli wniosek o przekazanie i załączone dokumenty nie

zostały sporządzone w języku węgierskim, angielskim lub

francuskim, należy do nich dołączyć tłumaczenie na jeden

z tych języków. Jeżeli jednak państwo złożyło oświadczenie

do niniejszego artykułu o wymaganiu dołączania do wniosku i załączanych dokumentów tłumaczenia na jego język

urzędowy albo na język inny niż angielski lub francuski, Wę­

gry będą wymagać, na zasadzie wzajemności, aby wniosek

o przekazanie i załączone dokumenty, pochodzące z takiego

państwa, były sporządzone w języku węgierskim albo by dołączono do nich tłumaczenie na język węgierski.

WIELKA BRYTANIA

Oświadczenia zawarte w liście Stafego Przedstawiciela

Zjednoczonego Królestwa z dnia 30 kwietnia 1985 r., wręczo­

nym Sekretarzowi Generalnemu w czasie skfadania dokumentu ratyfikacyjnego tego samego dnia.

Artykuf 3 ust. 3

Zjednoczone Królestwo zamierza wyłączyć stosowanie trybu postępowania, o którym mowa wart. 9 ust. 1 lit. bl, w przypadkach gdy Zjednoczone Królestwo jest państwem wykonania.

Artykuf 3 ust. 4

Dla celów niniejszej konwencji i w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa "obywatel" oznacza obywatela brytyjskiego lub jakąkolwiek osobę, której przekazanie Rząd Zjednoczonego Królestwa uzna za właściwe ze względu na jakiekolwiek bliskie związki tej osoby ze Zjednoczonym Królestwem; w odniesieniu do terytoriów, na które rozszerzono

stosowanie niniejszej konwencji, zgodnie z art. 20 ust. 2,

oznacza jakąkolwiek osobę określoną jako obywatel tego terytorium w momencie składania deklaracji terytorialnej.

Artykuf 17 ust. 3

W przypadkach, w których państwo złożyło oświadcze­

nie w trybie niniejszego artykułu, że wymaga dołączenia do

wniosków o przekazanie i towarzyszących im dokumentów

tłumaczenia na ich język urzędowy albo na język inny niż angielski, na zasadzie wzajemności, Zjednoczone Królestwo

wymaga, aby do pochodzących z tego państwa wniosków

o przekazanie i towarzyszących im dokumentów dołączano

tłumaczenie na język angielski.

Poz. 280

Artykuf 20 ust. 2

Zjednoczone Królestwo zastrzega sobie prawo rozszerzenia w terminie późniejszym stosowania niniejszej kon wencji na inne terytoria, za których stosunki międzynarodo­

we odpowiada Rząd Zjednoczonego Królestwa.

Oświadczenia zawarte w liście Stafego Przedstawiciela

Zjednoczonego Królestwa z dnia 19 sierpnia 1986 r., zarejestrowanym przez Sekretariat Generalny w dniu 22 sierpnia

1986 r.

Zgodnie z art. 20 ust. 2 konwencji niniejszym oświad­

czam w imieniu Rządu Zjednoczonego Królestwa, że stosowanie powyższej konwencji rozciąga się na Wyspę Man.

Ponadto oświadczam, że zgodnie z art. 3 ust. 4 na potrzeby niniejszej konwencji w stosunku do Wyspy Man "obywatel" oznacza obywatela brytyjskiego lub jakąkolwiek osobę, której przekazanie Rząd Zjednoczonego Królestwa uzna

za właściwe ze względu na jakiekolwiek bliskie związki tej

osoby z Wyspą Man.

Oświadczenia zawarte w liście Stafego Przedstawiciela

Zjednoczonego Królestwa z dnia 21 stycznia 1987 r., zarejestrowanym przez Sekretariat Generalny w dniu 23 stycznia

1987 r.

Zgodnie z art. 20 ust. 2 konwencji niniejszym oświad­

czam w imieniu Rządu Zjednoczonego Królestwa, że stosowanie powyższej konwencji rozciąga się na Antiguę, Brytyjskie Terytorium Oceanu Indyjskiego, Kajmany, Falklandy,

Gibraltar, Montserrat, Pitcairn, Henderson, Wyspy Ducie

i Oeno, Wyspę Helenę i zależne oraz na tereny suwerennych

baz Akrotiri i Dhekelia na Cyprze.

Ponadto oświadczam, że zgodnie z art. 3 ust. 4 na potrzeby niniejszej konwencji, w stosunku do każdego z terytoriów wymienionych powyżej, "obywatel" oznacza obywatela brytyjskiego albo obywatela brytyjskich terytoriów zależ­

nych ze względu na związek z tym terytorium.

Oświadczenia zawarte w liście Stafego Przedstawiciela

Zjednoczonego Królestwa z dnia 22 października 1987 r., zarejestrowanym przez Sekretariat Generalny w dniu 23 paź­

dziernika 1987 r.

Zgodnie z art. 20 ust. 2 konwencji niniejszym oświad­

czam w imieniu Rządu Zjednoczonego Królestwa, że stosowanie powyższej konwencji rozciąga się na Hong Kong. Ponadto oświadczam, że zgodnie z art. 3 ust. 4 na potrzeby niniejszej konwencji, w stosunku do Hong Kongu, "obywatel"

oznacza obywatela brytyjskiego albo obywatela brytyjskich

terytoriów zależnych ze względu na związek z Hong Kongiem, brytyjskiego obywatela zamorskiego albo jakąkolwiek

osobę, której przekazanie do Hong Kongu Rząd uzna za wła­

ściwe ze względu na jakiekolwiek bliskie związki tej osoby

z Hong Kongiem.

Oświadczenia zawarte w liście Stafego Przedstawiciela

Zjednoczonego Królestwa z dnia 31 sierpnia 1988 r., zarejestrowanym przez Sekretariat Generalny w dniu 2 września

1988 r.

Zgodnie z art. 20 ust. 2 niniejszym oświadczam w imieniu Rządu Zjednoczonego Królestwa, że stosowanie konwencji o przekazywaniu osób skazanych rozciąga się na Brytyjskie Wyspy Dziewicze.

Ponadto oświadczam, że zgodnie z art. 3 ust. 4 na potrzeby niniejszej konwencji, w stosunku do Brytyjskich Wysp

Dziewiczych, "obywatel" oznacza obywatela brytyjskiego albo obywatela brytyjskich terytoriów zależnych, ze względu

na związek z Brytyjskimi Wyspami Dziewiczymi, albo jaką­

kolwiek osobę , której przekazanie na Brytyjskie Wyspy Dziewicze urzędnik aktualnie sprawujący władzę na Brytyjskich

Wyspach Dziewiczych uzna za właściwe ze względu na jakiekolwiek bliskie związki tej osoby z Brytyjskimi Wyspami

Dziewiczymi .

WŁOCHY

Oświadczen ia zawarte w liście Stałego Przedstawiciela

Włoch z dnia 30 czerwca 1989 r., złożonym Sekretarzowi Ge-

neralnemu w czasie składania dokumentu ratyfikacyjnego

w tym samym dniu.

1. Zgodnie z art. 3 ust. 3 konwencji Republika Włoska

stosowanie trybu postępowania, o którym mowa

wart. 9 ust. 1 lit. b) niniejszej konwencji .

wyłącza

Poz. 280

Oświadczenie zawarte w liście ambasadora Wysp Bahama

w Wielkiej Brytanii, datowane dnia 25 marca 1992 r., zarejestrowane przez Sekretariat Generalny w dniu 1 kwietnia 1992 r.

Zgodnie z art. 3 ust. 3 konwencji Rząd Wspólnoty Wysp

Bahama niniejszym zmienia oświadczenie zgłoszone w czasie składania dokumentu przystąpienia, które dotyczyło definicji wyrażenia "obywatel" (art. 3 ust. 1 lit. a). Rząd Wspólnoty Wysp Bahama oświadcza obecnie, że wyrażenie "obywatel " (art. 3 ust. 1 lit. a) oznacza obywatela Wysp Bahama

albo posiadacza zaśw i adczenia stałego zamieszkania, wydanego zgodnie z ustawą imigracyjną, który jest małżonkiem

obywatela Wysp Bahama.

3. Uwzględniając rekomendacje Komitetu Ministrów Rady Europy dla państw członkowskich, został opracowany następujący tekst polski standardowej informacji w sprawie

praktycznego stosowania tej konwencji.

Standardowa informacja

2. Zgodn ie z art. 3 ust. 4 Republika Włoska uważa , że

wyrażenie "obywatel " na potrzeby niniejszej konwencji

oznacza także bezpaństwowców zamieszkałych na terytorium państwa włoskiego .

3. Zgodnie z art. 17 ust. 3 Republika Włoska wymaga,

aby do wniosków o przekazanie i do załączonych dokumentów dołączano tłumaczenie na język włoski lub na jeden z ję­

zyków urzędowych Rady Europy.

WYSPY BAHAMA

Oświadczenie

zawarte w dokumencie ratyfikacyjnym

1991 r.

złożonym w dniu 12 listopada

Zgodnie z art. 3 ust. 3 konwencji Wspólnota Wysp Bahama oświadcza, że w świetle tego artykułu oraz w związku

z art. 9 ust. 1 Wspólnota Wysp Bahama wyłącza stosowanie

trybu postępowania, o którym mowa wart. 9 ust. 1 lit. b) konwencji, w przypadkach gdy Wspólnota Wysp Bahama jest

państwem wykonania .

Ponadto, zgodnie z postanowieniami art. 3 ust. 4 konwencji, Wspólnota Wysp Bahama oświadcza , że wyrażenie

"obywatel" (art. 3 ust. 1 lit. a) oznacza osobę pos i adającą

obywatelstwo Wysp Bahama albo osobę stale zamieszkałą

na terytorium Wspólnoty Wysp Bahama.

Ponadto, zgodnie z postanowieniami art. 17 ust. 3,

Wspólnota Wysp Bahama oświadcza, że wymaga dołącza ­

nia do wniosków o przekazanie i załączonych dokumentów

ich tłumaczeń na język angielski.

Wreszcie, zgodnie z postanowieniami art. 5 ust. 2 konwencji, Wspólnota Wysp Bahama oświadcza, że organem

centralnym do wysyłania i przyjmowania wniosków jest

The Attorney General

Post Office Box N-3007

Nassau

The Commonwealth of the Bahamas

Wspólnota Wysp Bahama ośw i adcza ponadto, zgodnie

z postanowieniami art. 5 ust. 3, że uznaje prawo każdej ze

stron do żądania przekazywania zawiadomień i dokumentów urzędowych dotyczących wn iosków oraz odpowiedzi

drogą dyplomatyczną .

dotycząca konwencji o przekazywaniu

osób skazanych

Konwencja o przekazywaniu osób skazanych umożli­

wia, pod pewnymi warunkami, osobom skazanym na karę

pozbawienia wolności w państwie nie będącym ich pań­

stwem ojczystym, przekazanie ich w celu odbycia kary do

tego państwa. Poniżej przedstawione zostały pokrótce te

warunki. Niniejsza informacja nie jest wyczerpującym opisem konwencji. Jeżeli więc życzy sobie Pan/Pani ustalić, jakie są możliwości przekazania Pana /Pani do odbycia kary

w Polsce, proszę zwrócić się do administracji więziennej

w państwie, w którym Pan/Pani przebywa, albo do polskiego Ministerstwa Sprawiedliwości w celu uzyskania dalszych informacji (na przykład tekstu konwencji) oraz rozważenia możliwości przekazania. Można także zwrócić się o informację do najbliższej polskiej placówki konsularnej.

Kto musi wyrazić zgodę na przekazan i e?

Przekazanie wymaga

a) zgody samego zainteresowanego, a jeżeli to konieczne - także jego przedstawiciela prawnego,

b) zgody państwa, w którym został skazany,

c) zgody państwa, do którego ma być przekazany (to

jest zgody właściwego organu w Polsce).

Kto może skorzystać z przekazania do Polski?

Można ubiegać się o przekazanie, jeżeli spełnione są następujące warunki

a) jest Pan/Pani uważany/a za obywatela/kę Polski,

b) wydany wyrok jest prawomocny,

c) do wykonania kary pozostało , w zasadzie, nie mniej

niż sześć miesięcy, jednak w wyjątkowych przypadkach okres ten może być krótszy, oraz

d) jeżeli przestępstwo, za które zostat/a Pan/Pani skazany/a, stanowi przestępstwo także zgodnie z prawem

polskim.

Jaki wyrok będzie podlegał wykonaniu po przekazaniu?

Wydany wyrok będzie musiał zostać przekształcony przez

właściwy sąd polski. Nie jest zatem możliwe dokładne określenie przed przekazaniem rodzaju i wymiaru kary podlegają­

cej odbyciu w Polsce, jako że wyrok skazujący musi zostać

przekształcony w orzeczeniu sądu , które zapadłoby, gdyby

popełniono przestępstwo w Polsce. Otrzyma Pan/Pani jednak

pewne informacje, dotyczące charakteru i wymiaru kary tak

przekształconej w Polsce, w celu podjęcia decyzji, czy ubiegać

się o przekazanie. Zgodnie jednak z konwencją kara tak przekształcona nie może być ani dłuższa, ani surowsza niż ta orzeczona w państwie skazania, a także nie będą miały zastosowania dolne granice wymiaru kary przewidziane przez ustawę

polską za dane przestępstwo. Okres kary odbytej za granicą

zostanie w pełni zaliczony na poczet tak orzeczonej kary.

Pan/Pani zwolniony z odbywania kary przez organy polskie, jak tylko otrzymają o tym informację . Podobnie, jeżeli zgodnie z prawem polskim orzeczenie wykonywane

w Polsce przestanie być wykonalne, państwo skazania nie

będzie mogło żądać jego wykonania, gdy Pan/Pani do tego państwa powróci.

Po przekazaniu kara i jej wykonanie będą podlegać przepisom prawa polskiego.

Swój zamiar przekazania może Pan/Pani zgłosić zarówno organom państwa skazania, jak i organom polskim (bezpośrednio Ministerstwu Sprawiedliwości lub polskiej placówce konsularnej).

Ściganie za inne przestępstwa

Zwracamy uwagę, że po przekazaniu polskie organy ści­

gania mają prawo do prowadzenia postępowania, a sądy­

do skazania za przestępstwo inne niż to, którego dotyczy wyrok już obecnie wykonywany.

Prawo łaski, amnestia, złagodzenie kary

Przekazanie nie stoi na przeszkodzie skorzystaniu z prawa łaski, amnestii lub innego złagodzenia kary zarówno

w państwie skazania, jak i w Polsce.

Nadzwyczajne środki odwoławcze

Jeżeli po przekazaniu pojawią się nowe okoliczności,

które zdaniem Pana/Pani stanowiłyby podstawę do wniesienia nadzwyczajnego środka odwoławczego od orzeczenia wydanego w państwie skazania, wyłącznie to państwo

będzie właściwe do rozpoznania takiego wniosku.

Zakończenie

Kilka informacji o postępowaniu

Jeżeli organy państwa skazania są gotowe rozważyć Pana/Pani przekazanie, prześlą organom polskim informację

o Panu/Pani, o faktach , które doprowadziły do skazan ia, a także o charakterze i wymiarze orzeczonej kary. Jeżel i organy

polskie będą gotowe do rozważenia przekazania, odpowiedzą przesyłając informację albo informację o moż l iwym zła ­

godzeniu kary, warunkowym przedterminowym zwolnieniu

itp. w Polsce.

Jeżeli oba państwa zgodzą się wyrazić zgodę na przekazanie, po otrzymaniu i rozważen iu wszystkich informacji

udzielonych przez organy polskie, zwrócimy się do Pana/Pani o wyrażenie zgody na przekazanie w trybie niniejszej konwencji.

4. Informacje o państwach, które w terminie później ­

szym staną się stronami powyźszej konwencji, można uzyskać w Departamencie Prawno-Traktatowym Ministerstwa

Spraw Zagranicznych.

wykonywania kary

Minister Spraw Zagranicznych: w z. R. Mroziewicz

Jeżeli z jakichkolwiek powodów orzeczenie wydane

w państwie skazania przestaje być wykonalne, zostanie

281

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 12 maja 1995 r.

zmieniające rozporządzenie w sprawie określenia jednoosobowych spółek Skarbu Państwa w celu wniesienia ich akcji

lub udziałów do narodowych funduszy inwestycyjnych.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 1993 r.

o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji

(Dz. U. Nr 44, poz. 202 i z 1994 r. Nr 84, poz. 385) zarządza się,

co następuje