Traktat między Rzecząpospolitą Polską a Federacją Rosyjską o handlu i współpracy gospodarczej, sporządzony w Warszawie dnia 25 sierpnia 1993 r.

265

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 20 grudnia 1994 r.

w sprawie ratyfikacji przez Rzeczpospolitą Polską porozumień dwustronnych zawartych z 3 państwami

Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA), podpisanych w Genewie dnia 10 grudnia 1992 r.

Podaje się niniejszym do wiadomości, że w dniu 10

grudnia 1992 r. w Genewie podpisane zostały w formie

wymiany listów następujące akty prawne

1) Porozumienie między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Islandii;

2) Porozumienie między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Norwegii dotyczące handlu produktami rolnymi;

Postanowienia powyższego porozumienia będą miały rówzastosowanie do handlu artykułami rolnymi między

Rzecząpospolitą Polską a Księstwem Liechtenstein .

nież

Rzeczpospolita Polska ratyfikowała powyższe akty prawne dnia 12 lipca 1994 r. Weszły one w życie w stosunku do

Rzeczypospolitej Polskiej dnia 1 września 1994 r.

3) Porozumienie między Rzecząpospolitą Polską a

Konfederacją Szwajcarską dotyczące produktów rolnych .

Minister Spraw Zagranicznych: A. Olechowski

266

TRAKTAT

między Rzecząpospolitą Polską i Federacją Rosyjską o handlu i współpracy gospodarczej,

sporządzony w Warszawie dnia 25 sierpnia 1993 r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości

W dniu 25 sierpnia 1993 r. w Warszawie został sporządzony Traktat między Rzecząpospolitą Polską i Federacją Rosyjską

o handlu i współpracy gospodarczej w następującym brzmieniu

TRAKTAT

Artykuł 1

między Rzecząpospolitą Polską i Federacją Rosyjską

o handlu i współpracy gospodarczej

Umawiające się

Strony bądą podejmować niezbędne

środki w celu zapewnienia, ułatwiania i popierania dalszego

Rzeczpospolita Polska i Federacja Rosyjska, zwane dalej

"Umawiającymi się Stronami".

-

kierując się postanowieniami Traktatu między Rze-

rozwoju handlu i różnorodnych form współpracy gospodarczej między obu państwami , w tym współpracy między­

regionalnej.

cząpospolitą Polską a Federacją Rosyjską o przyjaz-

nej i dobrosiąsiedzkiej współpracy z dnia 22 maja

1992 r.,

-

pragnąc umocnić przyjazne stosunki między Rzeczą­

pospolitą Polską a Federacją Rosyjską, w szczególności w dziedzinie handlu i współpracy gospodarczej. w celu wzajemnego sprzyjania podniesieniu

poziomu współpracy gospodarek narodowych,

-

dążąc do dalszego rozwoju handlu i współpracy

gospodarczej na zasadach równości i wzajemnej

korzyści na podstawach długoterminowych oraz do

tworzenia w tym celu niezbędnych warunków i przesłanek,

-

zamierzając rozwijać swoje stosunki w sferze handlu

zgodnie z zasadami Układu Ogólnego w sprawie

Taryf Celnych i Handlu (GATT),

uzgodniły, co następuje

Artykuł 2

1. Polskie i rosyjskie właściwe organy, urzędy i organizacje sprzyjać będą, w ramach swoich kompetencji oraz

zgodnie z działającym w każdym z państw ustawodawstwem, roszerzeniu handlu i rozwojowi współpracy gospodarczej we wszystkich dziedzinach i sektorach gospodarki

narodowej, w tym współpracy na szczeblu małych i średnich

przedsiębiorstw, niezależnie od form ich własności, oraz

współpracy między poszczególnymi regionami każdego

z państw .

2. Współpraca ta prowadzona będzie w szczególności

w takich dziedzinach, będących przedmiotem wzajemnego

zainteresowania, jak

-

przemysł. w tym: paliwowo-energetyczny, wydobywczy,

elektromaszynowy, farmaceutyczny, lekki oraz rolno-spożywczy,

-

Poz. 266

-

przepisów dotyczących odprawy celnej, tranzytu , składo­

wania i przeładunku,

-

podatków i innych wewnętrznych opłat wszelkiego rodzaju pobieranych bezpośrednio lub pośrednio od towarów importowanych,

metod dokonywania płatności z tytułu obsługi handlu

i ich transferu,

-

rolnictwo, w tym hodowla zwierząt,

-

energetyka i nośniki energii,

-

budownictwo i usługi budowlane,

-

transport i łączność,

-

gospodarka morska i rybołówstwo,

-

ochrona środowiska,

-

badania naukowe, ich zastosowanie, wykorzystanie

i transfer technologii,

-

-

handel towarami i usługami,

-

certyfikacja towarów,

-

finanse, bankowość i ubezpieczenia oraz rynek papierów

Stron przyzna towarom

na terytorium drugiej

Umawiającej się Strony niedyskryminacyjne traktowanie

przy stosowaniu ograniczeń ilościowych i wydawaniu licen cji.

wartościowych,

przygotowanie i szkolenie kadr,

-

turystyka .

rozwój współpracy produkcyjnej i kooperacji przemysłowej,

-

2.

Każda z Umawiających się

3. Postanowienia ustępów 1 i 2 niniejszego artykułu nie

mają zastosowania do

3. Współpraca przewidziana w niniejszym artykule realizowana będzie w szczególności poprzez

-

reguł dotyczących sprzedaży, zakupu, przewozu, dystrybucji i wykorzystania towarów na rynku wewnętrznym.

pochodzącym z lub eksportowanym

-

-

-

projektowanie, budowę i modernizację obiektów przez

podmioty gospodarcze jednego państwa na terytorium

drugiego państwa lub wspólnie przez podmioty gospodarcze obu państw na ich terytorium lub na terytorium

państw trzecich,

rozwój współpracy inwestycyjnej, w tym związanej z ener-

a) przywilejów udzielanych w celu stworzenia lub w wyniku

stworzenia unii celnej lub strefy wolnego handlu, rozumianego zgodnie z ich definicją zawartą w artykule XXIV

GAD,

b) przywilejów udzielanych państwom sąsiednim w celu

ułatwienia handlu przygranicznego,

c) przywilejów przyznanych państwom rozwijającym się

zgodnie z Układem ogólnym w sprawie taryf celnych

i handlu (GAD) .

getyką i systemem komunikacyjnym,

-

tworzenie wspólnych przedsiębiorstw i organizacji z kapitałem mieszanym,

-

świadczenie usług technicznych i konsultingowych oraz

kształcenie kadr,

-

wzajemne delegowanie specjalistów i personelu technicznego,

-

organizację i prowadzenie wystaw i targów,

-

inne formy współpracy.

Artykuł 3

Umawiające się Strony tworzyć będą korzystne warunki

do harmonijnego rozwoju i dywersyfikacji stosunków gospodarczych. Będą one popierać i zezwalać na kontakty

bezpośrednie między biznesmenami we wszystkich stadiach

produkcji przemysłowej , a także na poziomie końcowych

użytkowników . Umawiające się Strony będą sprzyjać bezpośrednim kontaktom między przedst.a wicielami organizacji

handlowych i gospodarczych oraz instytucji ekonomicznych .

Umawiające się Strony będą, zgodnie z ustawodawstwem każdej z Umawiających się Stron oraz ich zobowiąza­

niami międzynarodowymi, podejmować niezbędne środki,

a także - poprzez zawieranie porozumień dwustronnych

i wielostronnych - stwarzać warunki służące rozwojowi

wzajemnie korzystnej współpracy gospodarczej .

Artykuł 4

Artykuł 5

1. Statki, ich załogi oraz ładunki jednej Umawiającej się

Strony w czasie wejścia , postoju i wyjścia z portów drugiej

Umawiającej się Strony traktowane będą na równi ze statkami, ich ładunkami i załogami państwa najbardziej uprzywilejowanego.

2. Postanowienia ustępu 1 nie dotyczą statków żeglugi

przybrzeżnej.

3. Każda z Umawiających się Stron będzie uznawać

statku drugiej Umawiającej się

Strony na podstawie dokumentów statku, wystawionych

przez właściwe władze tej Umawiającej się Strony zgodnie

z obowiązującymi przepisami prawa.

państwową przynależność

4. Dokumenty statku, włącznie z tymi, które odnoszą się

do załogi, wystawiane i uznawane przez właściwe władze

jednej z Umawiających się Stron, będą uznawane przez

właściwe władze drugiej Umawiającej się Strony.

Artykuł 6

1. Eksport i import towarów oraz świadczenie usług

w ramach niniejszego traktatu dokonywane będzie na podstawie kontraktów zawieranych między polskimi i rosyjskimi

podmiotami gospodarczymi, osobami prawnymi i fizycznymi.

2. Wszystkie rozliczenia i płatności między Rzecząpos­

politą Polską a Federacją Rosyjską będą dokonywane w wa-

1. Umawiające się Strony przyznają sobie w handlu

towarami traktowanie największego uprzywilejowania

w stosunku do

-

ceł i opłat stosowanych wobec importu i eksportu, łącznie

z metodami pobieran ia tych ceł i opłat,

lutach wymienialnych po cenach światowych i na warunkach przyjętych w międzynarodowej praktyce handlowej

i finansowej . Wtrybie porozumienia Umawiających się Stron,

rozliczenia i płatności mogą być także dokonywane w innej

formie, zgodnie z ustawodawstwem każdego z państw .

-

3. Właściwe organy i organizacje polskie i rosyjskie

umowy roczne i wieloletnie, określające

warunki, zakres rzeczowy i wielkości importlJ oraz eksportu

towarów i usług o podstawowym znaczeniu dla gospodarek

obu państw. Podmioty gospodarcze obu państw mogą

zawierać wieloletnie kontrakty na eksport i import towarów

oraz świadczenie usług.

mogą zawierać

Artykuł 7

1. Umawiające się Strony dążyć będą do unikania

konfliktowych sytuacji w handlu wzajemnym . Jeżeli jednak

w handlu między Umawiającymi się Stronami pojawią się

problemy, w tym zwłaszcza takie, których powodem jest

import towarów z jednej ze Stron, podejmować one będą

konsultacje ukierunkowane na poszukiwanie wzajemnie zadowalającego rozwiązania powstałych problemów.

2. W szczególności, gdy w handlu wzajemnym jakikolwiek towar importowany jest na terytorium jednej z Umawiających się Stron w tak zwiększonych ilościach lub na takich

warunkach, które powodują lub grożą spowodowaniem

szkody rodzimym producentom towarów podobnych lub

bezpośrednio konkurujących, Umawiające się Strony mogą

podejmować środki ochronne na warunkach i zgodnie z pro cedurą przewidzianą w ustępach 3, 4, 5 i 6 niniejszego

-

Poz. 266

złotem lub srebrem lub też wprowadzonych w celu ochrony

wartości artystycznych, historycznych i archeologicznych.

Takie zakazy i ograniczenia nie powinny jednak stanowić

środka samowolnej dyskryminacji lub ukrytych ograniczeń

w stosunku do handlu między obu państwami.

2. Traktat niniejszy nie wyklucza zastosowania środków

uzasadnionych względami ochrony specjalnych lub istotnych interesów bezpieczeństwa, w tym działań odnośnie do

a) materiałów rozszczepialnych lub materiałów, z których są

produkowane,

b) handlu bronią, amunicją, wyposażeniem wojskowym

oraz handlu innymi towarami i materiałami, mającymi za

cel wyposażenie instytucji wojskowych,

c)

środków stosowanych w czasie wojny i w innych sytuacjach nadzwyczajnych wynikających w stosunkach mię­

dzynarodowych lub w celu przestrzegania podjętych

zobowiązań w sprawie podtrzymania pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego.

3. Traktat niniejszy nie wyklucza zastosowania przez

każdą z Umawiających się Stron nadzoru i kontroli eksportu,

importu i tranzytu towarów i technologii objętych kontrolą

międzynarodową·

Artykuł 9

artykułu.

3. Umawiająca się Strona stwierdzająca szkodę lub jej

zwróci się z prośbą do drugiej Strony o przeprowadzenie konsultacji i udzieli jej informacji niezbędnych

do szczegółowego zbadania powstałej sytuacji. Umawiające

się Strony przystąpią do konsultacji nie później niż w ciągu

30 dni po przekazaniu przez jedną z nich takiej prośby.

groźbę

4. Jeżeli w wyniku konsultacji Umawiające się Strony

nie osiągną, w ciągu 30 dni od daty wystąpienia przez jedną

z nich z prośbą o przeprowadzenie takiej konsultacji, porozumienia odnośnie do działań pozwalających uniknąć sytuacji,

o której mowa w ustępie 2, Umawiająca się Strona, która

zwróciła się z prośbą o przeprowadzenie konsultacji, będzie

miała prawo zastosować stosowne środki ograniczające

import odpowiednich towarów z drugiej Umawiającej się

Strony w takim stopniu i na taki okres, który jest niezbędny

dla zapobieżenia lub usunięcia szkody.

1. Umawiające się Strony będą udzielać i zapewnlac

ochronę praw własności intelektualnej, włącznie ze środkami

do udzielenia i dochodzenia takich praw. Ochrona będzie ·

zapewniana zgodnie z konwencjami i porozumieniami mię­

dzynarodowymi dotyczącymi własności intelektualnej, których członkami są Umawiające się Strony, lub na zasadzie

wzajemności i niedyskryminacji.

2. W rozumieniu niniejszego traktatu "ochrona praw

własności intelektualnej" obejmuje w szczególności ochronę

na podstawie prawa autorskiego, w tym programów komputerowych, baz danych i praw pokrewnych, ochronę znaków towarowych, nazw miejsc pochodzenia towaru, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych, wynalazków,

topografii układów scalonych, jak również nie ujawnionej

informacji o know-how.

5. W sytuacjach krytycznych, kiedy powstrzymywanie

się od podjęcia działań może spowodować straty trudne do

Artykuł 10

usunięcia, Umawiająca się Strona może czasowo zastoso-

wać działania ochronne. Jednakże w takim przypadku Umawiające się

Strony powinny niezwłocznie przystąpić do

odpowiednich konsultacji w celu rozwiązania powstałej

sytuacji.

6. Przy wyborze środków Umawiające się Strony będą

przyznawać pierwszeństwo tym, które w najmniejszym stop-

niu mają negatywny wpływ na osiągnięcie celów niniejszego

traktatu.

Artykuł 8

1. Traktat niniejszy nie wyklucza zastosowania przez

każdą z Umawiających się Stron środków, które uważa ona

za uzasadnione względami moralności publicznej, zapew-

nienia praworządności lub bezpieczeństwa publicznego,

ochrony zdrowia i życia ludzi, zwierząt lub roślin, ochrony

środowiska, ochrony praw własności przemysłowej i intelektualnej bądź stosowania przepisów dotyczących operacji ze

Właściwe organy Umawiających się Stron sprzyjać bę­

dą, zgodnie z ustawodawstwem obowiązującym w każdym

z państw, polskim i rosyjskim podmiotom gospodarczym oraz

osobom prawnym w tworzeniu i działalności przedstawicielstw, biur i punktów obsługi technicznej towarów eksportowanych oraz izb handlowo - przemysłowych, ośrodków

informacyjno-handlowych i innych organizacji sprzyjających

rozwojowi handlu i współpracy gospodarczej .

Artykuł 11

1. Każda z Umawiających się Stron posiadać będzie

przedstawcielstwo handlowo-ekonomiczne jako część skła­

dową swojego przedstawicielstwa dyplomatycznego na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, poprzez które

prowadzić ona będzie swoją politykę w zakresie handlu

zagranicznego i innych rodzajów zagranicznej działalności

gospodarczej.

-

-

Poz. 266

2. Pracownicy przedstawicielstw handlowo-ekonomicznych wchodzą w skład personelu przedstawicielstw dyplomatycznych i korzystają z odpowiednich przywilejów i immunitetów wynikających z pełnionych funkcji.

dotyczących interpretacji bądź stosowania niniejszego traktatu, i podejmą wspólne decyzje w tych sprawach, kierując

się postanowieniami niniejszego traktatu i mającymi zastosowanie normami prawa międzynarodowego.

3. Każda z Umawiających się Stron, na podstawie

porozumienia z drugą Umawiającą się Stroną,

może otwierać oddziały swojego przedstawicielstwa handlowo-ekonomicznego w innych miastach. Oddziałom przyznawany jest ten sam status, który przyznano przedstawicielstwu handlowo-ekonomicznemu .

6. Jeśli spór nie będzie rozstrzygnięty w wyniku konsultacji przewidzianych w ustępie 5 niniejszego artykułu w rozsądnym terminie, lecz nie dłuższym niż sześć miesięcy,

Umawiające się Strony przystąpią do rozmów odnośnie do

możliwości zastosowania innych sposobów rozstrzygania

sporów, jakie mogą powstać w związku z interpretacją bądź

stosowaniem niniejszego traktatu, w tym arbitrażu i innych

środków, przewidzianych przez prawo międzynarodowe .

odrębnego

Artykuł 12

1. Umawiające się Strony powołują Wspólną Polsko- Rosyjską Komisję do Spraw Handlu i Współpracy Gospodarczej, zwaną dalej Komisją .

2. Podstawowymi zadaniami Komisji są

Artykuł 14

Z dniem wejścia w życie niniejszego traktatu tracą moc

w stosunkach polsko-rosyjskich

a) opracowywanie propozycji i rozwiązań w celu realizacji

porozumień zawartych między obu państwami w zakresie

handlu i współpracy gospodarczej,

1)

b) przygotowywanie propozycji i zaleceń zmierzających do

dalszego rozwoju handlu i współpracy gospodarczej,

2) Porozumienie między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej

Ludowej a Rządem Związku Socjalistycznych Republik

Radzieckich o utworzeniu Międzyrządowej Polsko-Radzieckiej Komisji Współpracy Gospodarczej i Naukowo-Technicznej z dnia 15 kwietnia 1964 r.;

c)

określenie dziedzin o znaczeniu

priorytetowym dla obu

państw, w których rozszerzenie współpracy uznaje się za

szczególnie wskazane,

d) podejmowanie decyzji w sprawach spornych dotyczą­

cych realizacji lub interpretacji postanowień niniejszego

traktatu.

3. Komisja składa się z sekcji polskiej i rosyjskiej, tworzonych na zasadzie parytetu . Przewodniczący sekcji krajowych mianowani są zgodnie z trybem przyjętym w każdym

z państw.

4. Komisja zbierać się będzie na posiedzenia zasadniczo

dwa razy w roku, kolejno w Moskwie i w Warszawie, w uzgodnionych terminach . Na prośbę jednej z Umawiających się

Stron mogą być zwoływane posiedzenia nadzwyczajne.

5. Komisja ustala swój wewnętrzny regulamin i program

pracy.

Układ handlowy między Rzecząpospolitą Polską i Zwią­

zkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich z dnia

7 lipca 1945 r.;

3) Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej

a Rządem Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich o wzajemnych stosunkach gospodarczych z dnia 13

listopada 1990 r.;

4) Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej

a Rządem Rosyjskiej Federacyjnej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej o współpracy w dziedzinie handlu

i gospodarki z dnia 3 września 1991 r.

Artykuł 15

Niniejszy traktat nie narusza praw i zobowiązań wynikaz porozumień międzynarodowych zawartych przez

każdą z Umawiających się Stron.

jących

Artykuł 13

1. Umawiające się Strony ustalają, że rozbieżności lub

spory mogące powstać na skutek interpretacji bądź stosowania niniejszego traktatu, a także wszystkie inne problemy

wynikające z niniejszego traktatu będą rozstrzygane przez

Wspólną Polsko- Rosyjską Komisję do Spraw Handlu

i Współpracy Gospodarczej .

2. Każda z Umawiających się Stron ma prawo przekazać

do rozpatrzenia Komisji spór wynikający z interpretacji lub

stosowania niniejszego traktatu.

3. Komisja może rozstrzygnąć spór przez podjęcie decyzji.

4. Każda z Umawiających się Stron będzie zobowiązana

do podjęcia środków niezbędnych do wypełnienia decyzji

określonej w ustępie 3 niniejszego artykułu.

5. W przypadku gdy rozstrzygnięcie sporu nie będzie

możliwe w ciągu dwóch miesięcy od dnia przekazania go

Komisji, odpowiednio do ustępu 2 niniejszego artykułu,

Umawiające się Strony przeprowadzą pilne konsultacje odpowiednimi kanałami na prośbę którejkolwiek z Umawiają­

cych się Stron w celu rozpatrzenia powstałych kwestii,

Artykuł 16

1. Niniejszy traktat podlega ratyfikacji i wejdzie w życie

w dniu wymiany dokumentów ratyfikacyjnych, która nastąpi

w Moskwie.

2. Niniejszy traktat zawiera się na czas nieokreślony.

Niniejszy traktat może być wypowiedziany przez każdą

z Umawiających się Stron. W takim wypadku traktat traci

moc po upływie sześciu miesięcy od dnia notyfikacji drugiej

Umawiającej się Stronie o jego wypowiedzeniu.

3. Postanowienia niniejszego traktatu stosowane będą

do kontraktów zawartych w okresie jego obowiązywania

i nie zakończonych do momentu zakończenia obowiązywa­

nia niniejszego traktatu.

Sporządzono w Warszawie dnia 25 sierpnia 1993 r.

w dwóch oryginalnych egzemplarzach, każdy z językach

polskim i rosyjskim, przy czym oba teksty mają jednakową

moc.

Za Rzeczpospolitą Polską

L. Wałęsa

Za Federację Rosyjską

B. Je/cyn

-

Poz. 266, 267 i 268

-

Po zaznajomieniu się z powyższym traktatem, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam , że

-

został on uznany za słuszny zarówno w całości , jak i każde z postanowień w

-

jest przyjęty, ratyfikowany i potwierdzony,

-

będzie niezmiennie zachowywany.

nim zawartych,

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej .

Dano w Warszawie dnia 1 grudnia 1993 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej : L. Wałęsa

loS .

Minister Spraw Zagranicznych: A. Olechowski

267

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 27 lutego 1995 r.

w sprawie wymiany dokumentów ratyfikacyjnych Traktatu między Rzecząpospolitą Polską i Federacją

Rosyjską o handlu i współpracy gospodarczej, sporządzonego w Warszawie dnia 25 sierpnia 1993 r.

Podaje się niniejszym do wiadomości, że zgodnie z artykułem 16 Traktatu między Rzecząpospolitą Polską i Federacją Rosyjską o handlu i współpracy gospodarczej, sporządzo­

nego w Warszawie dnia 25 sierpnia 1993 r.,

w Moskwie dnia 13 lutego 1995 r. wymiana dokumentów

ratyfikacyjnych wymienionego traktatu .

Powyższy traktat wszedł w życie dnia 13 lutego 1995 r.

Minister Spraw Zagranicznych: A. Olechowski

nastąpiła

268

UMOWA KULTURALNA

między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej i Rządem Republiki Korei,

sporządzona w Warszawie dnia 9 czerwca 1993 r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości

W dniu 9 czerwca 1993 r. została sporządzona w Warszawie Umowa kulturalna między Rządem Rzeczypospolitej

Polskiej i Rządem Republiki Korei w następującym brzmieniu

Artykuł 1

UMOWA KULTURALNA

między Rządem

Rzeczypospolitej Polskiej i Rządem

Republiki Korei

Rząd Rzeczypospolitej Polskiej i Rząd Republiki Korei,

zwane dalej "Umawiającymi się Stronami",

pragnąc umacniać przyjazne stosunki istniejące między

obu krajami oraz popierać i rozwijać ich współpracę w dziedzinie kultury, sztuki, nauki, oświaty , ochrony zdrowia i sportu,

uzgodniły, co następuje

Umawiające się Strony będą popierać lepsze zrozumienie i bliższe kontakty między obu narodami i rozwijać

wzajemne stosunki kulturalne, artystyczne, naukowe, oświa­

towe i sportowe, a także w dziedzinie ochrony zdrowia

i środków masowego przekazu poprzez

a) wymianę dziennikarzy i korespondentów prasowych oraz

popieranie współpracy między organami i agencjami

prasowymi,

b) wzajemne wizyty pisarzy, malarzy, muzyków, tancerzy

i innych artystów oraz wspieranie ich działalności i występów,