Konwencja konsularna między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Laotańską Republiką Ludowo-Demokratyczną, sporządzona w Vientiane w dniu 23 listopada 1983 r.

Rząd włosk i stwierdza, że ustęp 2a aneksu Przywileje

i Immunitety nie może być interpretowany jako całkowite

wykluczenie możliwości kontrol i bagaży członków Europejskiego Komitetu do Spraw Zapobiegania Torturom oraz Nieludzkiemu lub Poniżającemu Traktowaniu albo Ka ran iu, dokonywanej przez policję lub służbę celną. W trakcie kontroli powinny być przestrzegane zasady poufności przewidziane

wart. 11 konwencji.

Wyjaśnienie

W swoim komentarzu wyjaśniającym dla Senatu z dnia

4 lipca 1988 r., dotyczącym ratyfikacji wymienionej konwencji, Rząd włoski oświadczył, że "w chwili składania dokumentu ratyfikacyjnego zgłos i deklarację interpretacyjną do

ustępu 2a aneksu Przywileje i Immunitety stwierdzającą, iż

nie może on być interpretowany jako całkowite wykluczenie

możliwości kontroli bagaży członków Komitetu, dokonywanej przez policję lub służbę celą przy przestrzeganiu zasad

poufności określonych wart. 11 konwencji.

Na skutek pomyłki deklaracja ta nie została zakomunikowana Sekretarzowi Generalnemu - depozytariuszowi konwencji - podczas składania dokumentu ratyfikacyjnego

w dniu 29 grudnia 1988 r.

Rząd włoski poprawia ten błąd , komunikując Sekretarzowi Generalnemu tekst tej deklaracji, która będzie obowią­

zywać z chwilą wejścia w życie dla Włoch konwencji.

HOLANDIA

Przystąpienie Holandii do konwencji wraz z aneksem

obejmuje Królestwo w Europie, Antyle Holenderskie i Arubę.

WIELKA BRYTANIA

Deklaracja zamieszczona w dokumencie ratyfikacyjnym,

1988 r.

złożonym w dniu 24 czerwca

Ratyfikacja konwencji dotyczy Zjednoczonego Królestwa

Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, Wyspy Jersey i Wyspy Man.

Deklaracja zamieszczona w piśmie Zjednoczonego Królestwa z dnia 2 września 1988 r., zarejestrowana w Sekretariacie Generalnym w dniu 5 września 1988 r.

Zgodnie z art. 20 ust. 2 Europejskiej konwencji o zapobieganiu torturom oraz nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu albo karaniu Rząd Zjednoczonego Królestwa rozszerza jej stosowanie na Gibraltar.

Deklaracja zamieszczona w piśmie Stałego Przedstawiciela

Zjednoczonego Królestwa z dnia 7 listopada 1994 r., zarejestrowanym w Sekretariacie Generalnym dnia 8 listopada 1994 r.

Zgodnie z art. 20 ust. 2 Rząd Zjednoczonego Królestwa

rozszerza stosowanie konwencji na Wyspę Guernesey.

3. Informacje o państwach, które w terminie później­

szym staną się stronami powyższej konwencji, można uzyskać w Departamencie Prawno-Traktatowym Ministerstwa

Spraw Zagranicznych.

Deklaracja zamieszczona w dokumencie przystąpienia,

złożonym dnia 12 października 1988 r.

M inister Spraw Zagranicznych: A. Olechowski

240

KONWENCJA KONSULARNA

między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Laotańską Republiką Ludowo-Demokratyczną,

sporządzona w Vientiane w dniu 23 listopada 1983 r.

W imieniu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

RADA PAŃSTWA

POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ

podaje do powszechnej wiadomości

W dniu 23 listopada 1983 r. została sporządzona w Vientiane KonwenCja konsularna między Polską Rzecząpospolitą

Ludową a Laotańską Republiką Ludowo - Demokratyczną w następującym brzmien iu

KONWENCJA KONSULARNA

między Polską Rzecząpospolitą Ludową

a Laotańską Republiką Ludowo-Demokratyczną

Rada Państwa Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i Prezydent Laotańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej,

kierując się pragn ieniem uregulowania i rozwijania stosunków konsularnych między obydwoma Państwami w duchu przyjaźni i współpracy ,

postanowiły zawrzeć konwencję konsularną i w tym celu wyznaczyły pełnomocników

Rada Państwa Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

Stefana OLSZOWSKlEGO

ministra spraw zagranicznych,

którzy po wymianie swych pełnomocnictw, uznanych za dobre i sporządzone w należytej formie, zgodzili się na nastę ­

pujące postanowien ia

CZĘŚĆI

Definicje

Artykuł 1

1. W rozumieniu niniejszej konwencji następujące wyrażenia mają n i żej określone znaczenie

a) "urząd konsularny" oznacza każdy konsulat generalny, konsulat, wicekonsulat i agencję konsularną,

Prezydent Laotańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej

Saly VONGKHAMSAO

b) "okręg konsularny" oznacza terytorium wyznaczone

urzędowi konsularnemu do wykonywania funkcji

konsularnych ,

wiceprezesa Rady Ministrów

reprezentującego ministra spraw zagranicznych ,

c) "kierownik urzędu konsularnego" oznacza osobę powołaną do działania w tym charakterze,

d) "urzędnik konsularny" oznacza każdą osobę, łącznie

z kierownikiem urzędu konsularnego, powołaną

w tym charakterze do wykonywania funkcji konsularnych,

e) "pracownik konsularny" oznacza każdą osobę wykonującą czynności administracyjne lub techniczne oraz

osobę zatrudnioną w służbie domowej urzędu konsularnego,

f) "członkowie urzędu konsularnego" oznacza urzędni­

ków konsularnych i pracowników konsularnych,

g) "członkowie personelu konsularnego" oznacza

urzędników konsularnych, poza kierownikiem urzędu

konsularnego, i pracowników konsularnych,

h) "członek personelu prywatnego" oznacza osobę zatrudnioną wyłącznie w służbie prywatnej członka

urzędu konsularnego,

i) "członek rodziny" oznacza małżonka członka urzędu

konsularnego, jego dzieci i rodziców, a także dzieci

i rodziców jego małżonka, pod warunkiem że pozostają oni z nim we wspólnocie domowej i są na utrzymaniu członka urzędu konsularnego,

j) "pomieszczenia konsularne" oznacza budynki lub czę­

ści budynków i tereny przyległe do nich, niezależnie

od tego, czyją są własnością, używane wyłącznie do

celów urzędu konsularnego, włącznie z rezydencją

kierownika urzędu konsularnego,

k) "archiwa konsularne" oznacza wszystkie pisma, dokumenty, korespondencję, książki, filmy, taśmy magnetofonowe i rejestry urzędu konsularnego oraz szyfry i kody, kartoteki, jak również meble przeznaczone

do ich zabezpieczania i przechowywania,

I) "korespondencja urzędowa" oznacza wszelką korespondencję odnoszącą się

do urzędu konsularnego

i jego funkcji,

m) "statek Państwa wysyłającego" oznacza każdą jednostkę pływającą, upoważnioną do podnoszenia bandery Państwa wysyłającego i zarejestrowaną w tym

Państwie, z wyjątkiem okrętów wojennych,

n) "statek powietrzny Państwa wysyłającego" oznacza

każdą jednostkę latającą, zarejestrowaną w Państwie

wysyłającym i uprawnioną do używania oznaki przynależności państwowej tego Państwa, z wyjątkiem

wojskowej jednostki latającej.

2. Postanowienia niniejszej konwencji dotyczące

obywateli Państwa wysyłającego mają odpowiednie zastosowanie również do osób prawnych, włącznie ze spół­

kami handlowymi, które ustanowione są zgodnie z ustawami i innymi przepisami Państwa wysyłającego i mają

siedzibę na terytorium jednej z Wysokich Umawiających

się Stron.

CZĘŚĆ II

Ustanawianie urzędów konsularnych

oraz mianowanie urzędników konsularnych

Artykuł 2

Artykuł 3

1. Kierownik urzędu konsularnego będzie dopuszczony

do wykonywania swych funkcji po przedłożeniu listu komisyjnego lub podobnego dokumentu i po udzieleniu " exequatur" przez Państwo przyjmujące.

2. Państwo wysyłające przekazuje list komisyjny lub podobny dokument ministerstwu spraw zagranicznych Pań­

stwa przyjmującego w drodze dyplomatycznej.

3. List komisyjny lub podobny dokument zawiera imiona,

nazwisko i stopień kierownika urzędu konsularnego, jak również

określenie okręgu konsularnego i siedziby urzędu konsularnego.

4. Do czasu udzielenia "exequatur" kierownik urzędu

konsularnego może być tymczasowo dopuszczony do wykonywania swych funkcji. W takim przypadku mają do niego

zastosowanie postanowienia niniejszej konwencji.

Artykuł 4

Państwo przyjmujące może w każdej chwili, bez obowiązku

uzasadniania swojej decyzji, powiadomić w drodze dyplomatycznej Państwo wysyłające o tym, że "exequatur" udzielone

kierownikowi urzędu konsularnego zostało cofnięte albo że

urzędnik konsularny został uznany za persona 'lon grata lub że

jakikolwiek inny członek personelu konsularne!]O jest osobą niepożądaną. W tym przypadku Państwo wysyłaf~ce albo odwoła

taką osobę, albo położy kres jej funkcjom w urzędzie konsularnym. Jeżeli Państwo wysyłające nie wypełni \III rozsądnym terminie swych obowiązków, Państwo przyjmujące może odpowiednio do przypadku albo cofnąć "exequatu'" danej osobie,

albo przestać ją uważać za członka personelu konsularnego.

Artykuł 5

1. Jeżeli kierownik urzędu konsularnego nie może wykonywać swych funkcji z jakichkolwiek przyczyn lub jeżeli jego stanowisko nie jest obsadzone, Państwo wysyłające może wyznaczyć - do pełnienia funkcji tymczasowego kierownika urzędu konsularnego - urzędnika konsularnego jednego ze swych urzędów konsularnych w Państwie przyjmują­

cym albo członka personelu dyplomatycznego swego przedstawicielstwa dyplomatycznego w tym Państwie; nazwisko

tej osoby będzie uprzednio notyfikowane ministerstwu

spraw zagranicznych Państwa przyjmującego.

2. Tymczasowemu kierownikowi urzędu konsularnego

te same ułatwienia, przywileje i immunitety,

z jakich korzysta kierownik urzędu konsularnego zgodnie

z niniejszą konwencją.

przysługują

3. W razie powierzenia funkcji konsularnych, w myśl

ustępu 1, jednemu z członków personelu dyplomatycznego

przedstawicielstwa dyplomatycznego Państwa wysyłające ­

go, korzysta on nadal z przysługujących mu przywilejów

i immunitetów dyplomatycznych.

Artykuł 6

Z chwilą gdy kierownik urzędu konsularnego zostanie dopuszczony, choćby tymczasowo, do wykonywania swych funkcji,

Państwo przyjmujące niezwłocznie zawiadomi o tym właściwe organy okręgu konsularnego i zapewni zastosowanie odpowiednich

środków, aby umożliwić mu wykonywanie funkcji urzędowych

oraz korzystanie z postanowień niniejszej konwencji.

1. Urząd konsularny może być ustanowiony na terytorium Państwa przyjmującego jedynie za zgodą tego Państwa .

Artykuł 7

2. Siedziba urzędu konsularnego, jego klasa i okręg konsularny są ustalane przez Państwo wysyłające i podlegają

aprobacie Państwa przyjmującego.

1. Urzędnikiem konsularnym może być tylko osoba posiadająca wyłącznie obywatelstwo Państwa wysyłającego i nie

mająca w Państwie przyjmującym miejsca stałego pobytu .

3. Późniejsze zmiany siedziby urzędu konsularnego, jego

klasy i okręgu konsularnego mogą być dokonywane przez

Państwo wysyłające jedynie za zgodą Państwa przyjmującego.

2. Urzędnicy konsularni nie mogą wykonywać w Państwie

przyjmującym żadnej działalności zawodowej lub handlowej

o charakterze zarobkowym, poza swoimi funkcjami urzędowymi .

Artykuł 8

Państwo wysyłające będzie notyfikowało ministerstwu

spraw zagranicznych Państwa przyjmującego

a) nominacje członków urzędu konsularnego, ich przybycie

do urzędu konsularnego po mianowaniu, ich ostateczny

wyjazd lub zakończenie funkcji oraz wszystkie dalsze

zmiany mające wpływ na ich status, które mogą powstać

w czasie ich zatrudnienia w urzędzie konsularnym,

Poz. 240

a) nabywać na własność, posiadać lub użytkować tereny, budynki lub części budynków, z przeznaczeniem

na siedzibę urzędu konsularnego, na rezydencję kierownika urzędu konsularnego lub na mieszkania innych członków urzędu konsularnego,

b) budować lub przystosowywać dla tych samych celów

budynki na nabytych terenach,

c) przenosić prawa własności terenów, budynków lub czę­

ści budynków w ten sposób nabytych lub zbudowanych.

b) przybycie i ostateczny wyjazd członka rodziny oraz to, że

2. Postanowienia ustępu 1.nie zwalniają Państwa wysyłająjakaś osoba staje się lub przestaje być członkiem rodziny,

. cego od obowiązku stosowania się do przepisów i ograniczeń

c) przybycie i ostateczny wyjazd członków personelu w zakresie prawa budowlanego, urbanistyki i ochrony zabytków,

mających zastosowanie na obszarze, na którym znajdują się lub

prywatnego oraz zakończenie ich służby,

będą znajdować wymienione tereny, budynki lub ich części.

d) zatrudnienie i zwolnienie osób, mających miejsce stałe­

go pobytu w Państwie przyjmującym, jako pracowniArtykuł 14

ków konsularnych lub członków personelu prywatnego.

1. Pomieszczenia konsularne oraz mieszkania urzędni­

Artykuł 9

ków konsularnych są nietykalne. Organy Państwa przyjmującego nie mogą do nich wkraczać bez zgody kierownika

1. Właściwe organy Państwa przyjmującego wydają urzędu konsularnego, kierownika przedstawicielstwa dyplobezpłatnie każoemu urzędnikowi konsularnemu dokument

matycznego Państwa wysyłającego w Państwie przyjmują­

stwierdzający jego tożsamość i stanowisko.

cym albo osoby wyznaczonej przez jednego z nich .

2. Postanowienia ustępu 1 stosuje się także do pracowników konsularnych i członków personelu prywatnego, pod warunkiem że osoby te nie są obywatelami Państwa przyjmujące­

go ani nie posiadają w tym Państwie miejsca stałego pobytu.

3. Postanowien ia ustępów 1 i 2 stosuje się odpowiednio

do członków rodzin.

CZĘŚĆ III

Ułatwienia, przywileje i immunitety

Artykuł 10

2. Państwo przyjmujące ma szczególny obowiązek

podjęcia wszelkich stosownych środków dla ochrony pomieszczeń konsularnych przed jakimkolwiek wtargnięciem

lub szkodą oraz dla zapobieżenia jakiemukolwiek zakłóceniu

spokoju urzędu konsularnego lub uchybieniu jego godności.

Artykuł 15

Pomieszczenia konsularne, ich urządzenia, mienie urzę­

du konsularnego i jego środki transportu nie podlegają żad­

nej formie rekwizycji dla celów obrony narodowej lub uży­

teczności publicznej.

Artykuł 16

1. Państwo przyjmujące udzieli urzędowi konsularnemu

wszelkich ułatwień w wykonywaniu jego funkcji i zastosuje

odpowiednie środki w tym celu, aby członkowie urzędu konsularnego mogli wykonywać swą działalność urzędową oraz

korzystać z przywi·lejów i immunitetów przewidzianych w niniejszej konwencji.

1. Pomieszczenia konsularne, a także mieszkania człon­

ków urzędu konsularnego, których właścicielem lub najemcą jest Państwo wysyłające, są wolne od wszelkich państwo­

wych, terenowych lub komunalnych podatków i opłat, z wyjątkiem opłat pobieranych za świadczenie usług .

2. Państwo przyjmujące będzie traktowało urzędników

konsularnych z należnym szacunkiem i zastosuje wszelkie

odpowiednie środki dla zapobieżenia jakiemukolwiek zamachowi na ich osoby, wolność lub godność.

2. Zwolnień wymienionych w ustępie 1 nie stosuje się

do podatków i opłat ciążących na podstawie ustaw i innych

przepisów Państwa przyjmującego na osobie, która zawarła

umowę z Państwem wysyłającym.

Artykuł 11

1. Godło Państwa wysyłającego, wraz z odpowiednim

napisem w języku Państwa wysyłającego i języku Państwa

przyjmującego oznaczającym urząd konsularny, może być

umieszczone w budynku, w którym mieści się urząd konsularny, i na rezydencji kierownika tego urzędu .

2. Flaga Państwa wysyłającego może być wywieszona na

budynku, w którym mieści się urząd konsularny, na rezydencji kierownika urzędu konsularnego, a także na jego środkach

transportu w czasie, gdy są używane do celów urzędowych.

Artykuł 12

Państwo . przyjmujące ułatwi

Państwu wysyłającemu,

zgodnie że swoimi ustawami i innymi przepisami, uzyskanie

pomieszczeń niezbędnych dla urzędu konsularnego, a w razie potrzeby również odpowiednich mieszkań dla członków

urzędu konsularnego.

Artykuł 13

1. Państwo wysyłające ma prawo, na warunkach przewidzianych przez ustawy i inne przepisy Państwa przyjmującego

3. Postanowienia ustępów 1 i 2 stosuje się również do

środków transportu będących własnością Państwa wysyła­

jącego i przeznaczonych dla celów urzędu konsularnego.

Artykuł 17

Archiwa konsularne są nietykalne w każdym czasie, niezależnie do tego, gdzie się znajdują.

Artykuł 18

1. Państwo przyjmujące dopuszcza i ochrania swobodę

porozumienia się urzędu konsularnego dla wszelkich celów

urzędowych. Przy porozumiewaniu się z rządem, przedstawicielstwami . dyplomatycznymi oraz innymi urzędami konsularnymi Państwa wysyłającego, bez względu na to, gdżie się

znajdują, urząd konsularny może używać wszelkich odpowiednich środków łączności, włącznie z kurierami dyplomatycznymi lub konsularnymi, pocztą dyplomatyczną lub konsularną, jak również korespondencją sporządzoną kodem lub

szyfrem. Urząd konsularny może zainstalować nadajnik radiowy i używać go jedynie za zgodą Państwa przyjmującego.

2. Korespondencja urzędowa urzędu konsularnego jest

nietykalna.

3. Poczta konsularna powinna posiadać widoczne zewnętrzne oznaczenia jej charakteru i może zawierać jedynie

korespondencję urzędową, jak również dokumenty i przedmioty przeznaczone wyłącznie do użytku urzędowego.

4. Poczta konsularna nie podlega otwarciu ani zatrzymaniu.

5. Kurier konsularny powinien być zaopatrzony w urzędo­

wy dokument stwierdzający jej status i określający liczbę paczek stanowiących pocztę konsularną. Kurierem konsularnym

może być tylko obywatel Państwa wysyłającego nie posiadający miejsca stałego pobytu w Państwie przyjmującym. Przy

wykonywaniu swoich funkcji kurier konsularny znajduje się

pod ochroną Państwa przyjmującego i korzysta z nietykalności

osobistej oraz nie podlega zatrzymaniu, aresztowaniu ani

ograniczeniu wolności osobistej w jakiejkolwiek innej formie.

6. Poczta konsularna może być powierzona kapitanowi

statku lub statku powietrznego. Kapitan będzie zaopatrzony

w urzędowy dokument, określający liczbę paczek stanowiących

pocztę konsularną, jednak nie będzie on uważany za kuriera

konsularnego. Urzędnik konsularny może swobodnie odebrać

pocztę konsularną bezpośrednio od kapitana statku lub statku

powietrznego i przekazać mu taką pocztę w ten sam sposób.

Poz. 240

można wobec niego stosować żadnego środka przymusu ani

sankcji. Pracownicy konsularni nie mogą odmówić złożenia zeznań, z wyjątkiem przypadków określonych w ustępie 3.

2. Organ Państwa przyjmującego, wzywający członka

urzędu konsularnego do złożenia zeznań, nie powinien

utrudniać wykonywania jego obowiązków urzędowych. Może odebrać takie zeznanie od członka urzędu konsularnego

w urzędzie konsularnym, rezydencji lub jego mieszkaniu.

3. Członkowie urzędu konsularnego nie są obowiązani do

składania zeznań co do faktów związanych z wykonywaniem

swych obowiązków urzędowych ani do przedkładania urzędo­

wej korespondencji lub innych dokumentów z archiwów konsularnych. Postanowienie to ma również zastosowanie do

członków rodzin członków urzędu konsularnego w odniesieniu

do faktów związanych z działalnością urzędu konsularnego.

4. Członkowie urzędu konsularnego nie są obowiązani

do udzielania opinii jako rzeczoznawcy prawa Państwa wysyłającego.

Artykuł 21

Artykuł 19

1. Państwo wysyłające może zrzec się przywilejów i immunitetów określonych w artykułach 19 i 20. To zrzeczenie się bę­

dzie zawsze wyraźne i notyfikowane Państwu przyjmującemu.

1. Urzędnicy konsularni nie podlegają jurysdykcji karnej,

cywilnej i administracyjnej Państwa przyjmującego. Korzystają oni z nietykalności osobistej i w związku z tym nie podlegają zatrzymaniu, aresztowaniu ani ograniczeniu wolności

osobistej w jakiejkolwiek innej formie.

2. Wszczęcie przez członka urzędu konsularnego postępo­

wania w przypadku, w którym mógłby korzystać z immunitetu

jurysdykcyjnego, pozbawia go prawa powoływania się na immunitet w stosunku do jakiegokolwiek powództwa wzajemnego, bezpośrednio związanego z powództwem głównym.

2. Pracownicy konsularni nie podlegają jurysdykcji karnej, cywilnej i administracyjnej Państwa przyjmującego w odniesieniu do czynności dokonanych w zakresie ich obowiąz­

ków urzędowych. Nie podlegają oni zatrzymywaniu, aresztowaniu lub ograniczeniu wolności osobistej, z wyjątkiem popełnienia przestępstwa, które według prawa Państwa przyjmującego zagrożone jest karą pozbawienia wolności na czas

nie krótszy od lat trzech albo karą surowszą bądź w wykonaniu prawomocnego wyroku za tego rodzaju przestępstwo.

3. Zrzeczenie się immunitetu od jurysdykcji w odniesieniu do postępowania sądowego lub administracyjnego nie

jest uważane za zrzeczenie się immunitetu w stosunku do

środków wykonania orzeczenia. W stosunku do takich środ­

ków niezbędne jest odrębne zrzeczenie się.

3. W razie wszczęcia postępowania karnego przeciwko

pracownikowi konsularnemu bądź w razie jego zatrzymania,

aresztowania lub ograniczenia wolności osobistej w jakiejkolwiek innej formie, właściwe organy Państwa przyjmującego

powiadomią niezwłocznie kierownika urzędu konsularnego.

4. W razie wszczęcia postępowania karnego przeciwko

pracownikowi konsularnemu, będzie ono prowadzone z należnymi względami oraz w sposób, który możliwie najmniej

utrudniałby wykonywanie obowiązków urzędowych.

5. Postanowień ustępów 1 i 2 nie stosuje się do spraw

cywilnych

a) wynikłych z zawarcia przez członka . urzędu konsularnego umowy, w której nie wystęP9wał on wyraźnie

lub w sposób dorozumiany jako przedstawiciel Pań­

stwa wysyłającego,

b) wytoczonych na skutek szkody powstałej w wyniku

wypadku w Państwie przyjmującym, spowodowanego przez pojazd, statek lub statek powietrzny,

c) dotyczących spadków, w których członek urzędu konsularnego występuje jako spadkobierca, zapisobierca, wykonawca testamentu, zarządca lub kurator spadku

w charakterze osoby prywatnej, a nie jako przedstawiciel Państwa wysyłającego.

Artykuł 20

1. Członkowie urzędu konsularn~go mo~ą być wzywani do

składania zeznań w charakterze świadków przed sądami i innymi właściwymi organami Państwa przyjmującego. Jeżeli urzęd­

nik konsularny odmawia stawienia się lub złożenia zeznań, nie

Artykuł 22

Członkowie urzędu konsularnego, jak również członko­

wie ich rodzin są zwolnieni w Państwie przyjmującym od

wszelkich świadczeń osobistych i od wszelkiej służby publicznej jakiegokolwiek charakteru oraz od obowiązków wojskowych, takich jak rekwizycja, kontrybucja i zakwaterowanie.

Artykuł 23

Członkowie urzędu konsularnego zwolnieni są od wszelkich obowiązków przewidzianych w ustawach i innych przepisach Państwa przyjmującego w sprawie rejestracji cudzoziemców, zezwoleń na pobyt i zezwoleń na zatrudnienie oraz

innych tego rodzaju formalności dotyczących cudzoziemców.

Artykuł 24

1. Członkowie urzędu konsularnego, jak również człon­

kawie ich rodzin są zwolnieni od wszelkich podatków i opłat

państwowych, terenowych i komunalnych, z wyjątkiem

a) podatków pośrednich, które normalnie wliczane są

w cenę towarów lub usług,

b) podatków i opłat od nieruchomości, stanowiących

własność prywatną, położonych na terytorium Pań­

stwa przyjmującego,

c) podatków spadkowych i podatków od przeniesienia

prawa własności, pobieranych przez Państwo przyjmujące, z zastrzeżeniem postanowień artykułu 26,

d) podatków i opłat od wszelkiego rodzaju prywatnych

- dochodów, mających swe źródło w Państwie przyjmującym;

e) opłat pobieranych za świadczenie usług,

f) opłat rejestracyjnych, sądowych, hipotecznych i skarbowych, z zastrzeżeniem postanowień artykułu 16.

2. Członkowie urzędu konsularnego zatrudniający osoby, których płace nie są zwolnione od podatku od wynagrodzeń w Państwie przyjmującym, będą wypełniać obowiązki

nakładane przez przepisy tego Państwa w zakresie pobierania podatku od wynagrodzeń.

Artykuł 30

Pracownicy konsularni, którzy są obywatelami Państwa

przyjmującego lub mają miejsce stałego pobytu w tym Pań­

stwie, nie korzystają z przywilejów i immunitetów określo­

nych w niniejszej konwencji, z wyjątkiem wynikających z artykułu 20 ustęp 3.

CZĘŚĆ IV

Artykuł 25

1. Zgodnie ze swymi ustawami i innymi przepisami Państwo

przyjmujące zezwala na wwóz i wywóz oraz przyznaje zwolnienie

z wszelkich opłat celnych i innych opłat z tym związanych, z wyjątkiem opłat za składowanie, przewóz i podobne usługi

a) przedmiotów przeznaczonych do użytku służbowego

urzędu konsularnego,

b) przedmiotów przeznaczonych do użytku osobistego

urzędnika konsularnego lub członków jego rodziny, łącz­

nie z przedmiotami przeznaczonymi do urządzenia się .

2. Wyrażenie "przedmioty" obejmuje

transportu.

również środki

3. Przedmioty określone w ustępie 1 zwolnione są od

rewizji w takim samym zakresie, jak przedmioty przeznaczone do użytku służbowego przedstawicielstwa dyplomatycznego oraz użytku osobistego członka personelu dyplomatycznego Państwa wysyłającego.

4. Pracownicy konsularni korzystają ze zwolnień przewidzianych w ustępie 1 litera b) w odniesieniu do przedmiotów

sprowadzonych w związku z pierwszym urządzeniem się.

Artykuł 26

W razie śmierci członka urzędu konsularnego lub człon­

ka jego rodziny Państwo przyjmujące

a) zezwoli na wywóz ruchomego mienia pozostałego po

osobie zmarłej, z wyjątkiem mienia nabytego w pań­

stwie przyjmującym, którego wywóz był zabroniony

w chwili śmierci,

b) nie będzie pobierać podatków spadkowych ani podatków od przeniesienia prawa własności w odniesieniu

do mienia ruchomego, które znajdowało się w Pań­

stwie przyjmującym jedynie w związku z przebywaniem w tym państwie osoby zmarłej, jako członka

urzędu konsularnego lub jako członka jego rodziny.

Funkcje konsularne

Artykuł 31

Urzędnik konsularny jest powołany do popierania we

wszelkich formach rozwoju stosunków ekonomicznych, handlowych, kulturalnych i naukowych oraz turystyki między

Państwem wysyłającym a Państwem przyjmującym, przyczyniania się w każdy inny sposób do rozwoju przyjaznych

stosunków między Państwem wysyłającym a Państwem

przyjmującym oraz ochrony praw i interesów Państwa wysyłającego i jego obywateli.

Artykuł 32

1. Urzędnik konsularny wykonuje funkcje konsularne

w swym okręgu konsularnym. Jednakże za zgodą Państwa

przyjmującego może wykonywać je również poza tym okrę­

giem.

2. Przy wykonywaniu swoich funkcji urzędnik konsularny może zwracać się do

a) właściwych miejscowych organów swojego okręgu

konsularnego,

b) właściwych naczelnych organów Państwa przyjmują­

cego, jeżeli zezwalają na to ustawy i inne przepisy lub

zwyczaje tego Państwa albo umowy międzynarodowe.

Artykuł 33

1. Urzędnik konsularny ma prawo zastępować przed są­

dami i innymi organami Państwa przyjmującego obywateli

Państwa wysyłającego, gdy obywatele ci z powodu nieobecności lub jakiejkolwiek innej przyczyny nie są w stanie podjąć w odpowiednim czasie ochrony swych praw i interesów.

2. Zastępstwo, o którym mowa w ustępie 1, ustaje z chwilą, gdy osoba zastępowana ustanowi swego pełnomocnika lub

sama zapewni ochronę swych praw i interesów.

Artykuł 34

Artykuł 27

Z zastrzeżeniem swych ustaw i innych przepisów dotyczących stref, do których wstęp ze względu na bezpieczeń­

stwo państwa jest zabroniony lub ograniczony, Państwo

przyjmujące zapewni wszystkim członkom urzędu konsularnego i członkom ich rodzin swobodę poruszania się i podróżowania na swym terytorium.

Artykuł 28

Środki transportu będące własnością Państwa wysyłają­

cego i przeznaczone dla celów urzędu konsularnego lub bę ­

dące własnością członków urzędu konsularnego podlegają

w Państwie przyjmującym obowiązkowemu ubezpieczeniu.

Artykuł 29

Członkowie rodziny członka urzędu konsularnego korzystają odpowiednio z przywilejów i immunitetów przyzna-

nych w niniejszej konwencji członkom urzędu konsularnego,

pod warunkiem że nie są obywatelami Państwa przyjmują­

cego, nie mają miejsca stałego pobytu w tym Państwie ani

nie wykonują w nim działalności zarobkowej .

Urzędnik konsularny ma prawo

a) prowadzić rejestr obywateli Państwa wysyłającego;

b) wydawać obywatelom Państwa wysyłającego paszporty lub inne dokumenty podróży, przedłużać ich waż­

ność, dokonywać w nich zmian, a także je unieważniać,

c) udzielać wiz.

Artykuł 35

1. Kierownik urzędu konsularnego ma prawo przyjmować oświadczenia o wstąpieniu w związek małżeński, pod

warunkiem że obie osoby zawierające małżeństwo są obywatelami Państwa wysyłającego. Urząd konsularny zawiadamia właściwe organy Państwa przyjmującego o zawartycł1 związkach małżeńskich, jeżeli ustawy i inne przepisy

Państwa przyjmującego tego wymagają.

2. Właściwe organy Państwa przyjmującego informują

niezwłocznie urzędnika konsularnego Państwa wysyłające­

go o zawarciu małżeństwa przez obywatela Państwa wysyłającego, przekazując z urzędu i bezpłatnie urzędnikowi konsularnemu odpis aktu zawarcia małżeństwa.

3. Urzędnik konsularny ma prawo prowadzić rejestr urodzeń, małżeństw i zgonów obywateli Państwa wysyłającego

oraz wydawać odpowiednie dokumenty. Nie zwalnia to jednak obywateli Państwa wysyłającego od obowiązku przestrzegania ustaw i innych przepisów Państwa przyjmujące­

go w sprawie rejestracji urodzeń, małżeństw i zgonów.

4. Właściwe organy Państwa przyjmującego, na żądanie,

będą bezzwłocznie i nieodpłatnie przesyłać urzędowi konsularnemu do celów un ędowych odpisy i wyciągi dokumentów

stanu cywilnego dotyczące obywateli Państwa wysyłającego.

Artykuł 36

1. Urzędnik konsularny ma prawo

a) przyjmować, sporządzać i uwierzytelniać oświadcze­

nia obywateli Państwa wysyłającego,

b) przyjmować, sporządzać i uwierzytelniać rozporządzenia

ostatniej woli i inne dokumenty, stwierdzające jednostronne czynności prawne obywateli Państwa wysyłającego,

dokonane zgodnie z ustawodawstwem tego Państwa,

c) uwierzytelniać dokumenty, podpisy oraz pieczęcie na

dokumentach obywateli Państwa wysyłającego,

d) legalizować wszelkie dokumenty wydane przez organy Państwa wysyłającego lub Państwa przyjmujące­

go, poświadczać odpisy i wyciągi z tych dokumentów,

e) tłumaczyć dokumenty i poświadczać zgodność tłu­

maczeń,

f) sporządzać i uwierzytelniać umowy, które zawierają

między sobą obywatele Państwa wysyłającego, jeżeli

nie dotyczą one ustanowienia, przeniesienia lub wygaśnięcia praw do nieruchomości, znajdujących się

w Państwie przyjmującym,

g) sporządzać i uwierzytelniać umowy, bez względu na

obywatelstwo osób będących stronami, jeżeli te

umowy odnoszą się do mienia ruchomego lub praw

istniejących w Państwie wysyłającym i wywołują

skutki prawne wyłącznie w tym Państwie,

h) wydawać dokumenty pochodzenia towarów,

i) ogłaszać w pomieszczeniach konsularnych zawiadomienia dotyczące wszelkich spraw z zakresu praw, obowiąz­

ków lub interesów obywateli Państwa wysyłającego.

2. Dokumenty, wymienione w ustępie 1, sporządzone,

zalegalizowane, uwierzytelnione lub poświadczone przez

urzędnika konsularnego Państwa wysyłającego, uważane są

za dokumenty urzędowe lub urzędowo uwierzytelnione lub

poświadczone oraz mają taką samą moc dowodową i wywołują takie same skutki, jak dokumenty zalegalizowane, uwierzytelnione lub poświadczone przez właściwe organy Pań­

stwa przyjmującego, jeżeli treść ich nie jest sprzeczna z ustawami i innymi przepisami tego Państwa.

Poz. 240

we i pozasądowe. Przy wykonywaniu tych czynności nie wolno stosować ani grozić stosowaniem środków przymusu.

Artykuł 39

1. Właściwe organy Państwie przyjmującego powiadamiają urzędnika konsularnego o potrzebie ustanowienia opieki lub

kurateli nad obywatelem Państwa wysyłającego posiadającym

miejsce stałego pobytu na terytorium Państwa przyjmującego.

2. Urzędnik konsularny może współdziałać w sprawach,

o których mowa w ustępie 1, z właściwymi organami Pań­

stwa przyjmującego, w szczególności proponować odpowiednią osobę na opiekuna lub kuratora.

Artykuł 40

Urzędnik konsularny ma prawo porozumiewać się z każ­

dym obywatelem Państwa wysyłającego, udzielać mu pomocy

lub rady i w razie konieczności zapewnić mu opiekę prawną.

Państwo przyjmujące nie będzie w żaden sposób ograniczać

możliwości porozumiewania się obywateli Państwa wysyłają­

cego z urzędem konsularnym ani dostępu do tego urzędu.

Artykuł 41

1. Właściwe organy Państwa przyjmującego powiadomią niezwłocznie urząd konsularny Państwa wysyłającego

o każdym przypadku zatrzymania, aresztowania lub pozbawienia wolności osobistej w jakiejkolwiek innej formie obywatela Państwa wysyłającego. Powiadomienie to będzie dokonane najpóźniej piątego dnia po dniu, w którym zastosowano te środki. Właściwe organy Państwa przyjmującego są

obowiązane przekazywać niezwłocznie wiadomości skierowane przez taką osobę do urzędu konsularnego.

2. Urzędnik konsularny ma prawo odwiedzać obywatela Państwa wysyłającego zatrzymanego, aresztowanego lub

pozbawionego wolności osobistej w jakiejkolwiek innej formie, a także rozmawiać lub korespondować z nim oraz

udzielać mu pomocy w zorganizowaniu obrony. Ma on również prawo odwiedzać obywatela Państwa wysyłającego

odbywającego karę pozbawienia wolności. Właściwe organy Państwa przyjmującego udzielą urzędnikowi konsularnemu prawa widzenia się z takim obywatelem najpóźniej

ósmego dnia po dniu, w którym miało miejsce zatrzymanie,

aresztowanie lub pozbawienie wolności osobistej w jakiejkolwiek innej formie, i później w rozsądnych terminach.

3. Właściwe organy Państwa przyjmującego będą informować osoby, których dotyczą postanowienia niniejszego

artykułu, o wszystkich uprawnieniach, które im przysługują

zgodnie z tymi postanowieniami.

4. Uprawnienia określone w niniejszym artykule będą wykonywane zgodnie z ustawami i innymi przepisami Państwa przyjmującego, z zastrzeżeniem, że nie uchylają one tych uprawnień .

Artykuł 37

Artykuł 42

1. Urzędnik konsularny ma prawo przyjmować do depozytu dokumenty, pieniądze i przedmioty wartościowe od

obywateli Państwa wysyłającego, jeśli nie jest to sprzeczne

z ustawami i innymi przepisami Państwa przyjmującego.

Właściwe organy Państwa przyjmującego powiadomią

niezwłocznie urzędnika konsularnego o wypadkach, w których wyniku obywatele Państwa wysyłającego ponieśli

śmierć lub doznali ciężkich uszkodzeń ciała.

2. Urzędnik konsularny ma również prawo przyjmować,

w celu przekazania osobom uprawnionym, przedmioty zagubione przez obywateli Państwa wysyłającego podczas ich

pobytu w Państwie przyjmującym .

Artykuł 38

Urzędnik konsularny ma prawo, na wniosek właściwych

organów Państwa wysyłającego, przyjmować od obywateli

Państwa wysyłającego dobrowolne zeznania w charakterze

stron, świadków lub biegłych oraz doręczać im pisma sądo-

Artykuł 43

Właściwe organy Państwa przyjmującego powiadomią

niezwłocznie urzędnika konsularnego o zgonie obywatela Pań­

stwa wysyłającego i przekażą mu bezpłatnie odpis aktu zgonu .

Artykuł 44

1. Właściwe organy Państwa przyjmującego powiadomią

niezwłocznie urzędnika konsularnego o otwarciu w tym Pań-

stwie spadku po obywatelu Państwa wysyłającego, jak również o otwarciu spadku, niezależnie od obywatelstwa osoby

zmarłej, jeżeli obywatel Państwa wysyłającego powołany jest

do spadku jako spadkobierca, uprawniony lub zapisobierca.

2. Właściwe organy Państwa przyjmującego podejmą odpowiednie środki przewidziane w ustawach i innych przepisach tego Państwa dla zabezpieczenia spadku oraz przekazania urzędni­

kowi konsularnemu odpisu testamentu, jeżeli został on sporzą­

dzony, oraz wszelkich posiadanych informacji dotyczących spadku, miejsca pobytu osób uprawnionych do spadku, wartości

i składu masy spadkowej, włącznie z kwotami pochodzącymi

z tytułu ubezpieczeń społecznych, zarobków, polis ubezpieczeniowych. Powiadomią także o terminie rozpoczęcia postępowa­

nia spadkowego lub stadium, w jakim ono się znajduje.

3. Urzędnik konsularny jest upoważniony, bez potrzeby

przedstawienia pełnomocnictwa, do reprezentowania, bezpośrednio lub za pośrednictwem swego przedstawiciela, przed są­

dami i innymi właściwymi organami Państwa przyjmującego,

obywatela Państwa wysyłającego uprawnionego do spadku lub

mającego roszczenia do spadku w Państwie przyjmującym, jeżeli jest on nieobecny lub nie ustanowił swojego pełnomocnika.

4. Urzędnik konsularny ma prawo domagać się

a) zabezpieczenia spadku, nałożenia i zdjęcia pieczęci,

podjęcia środków zabezpieczenia spadku, w tym wyznaczenia kuratora spadku, jak również uczestniczenia w tych czynnościach,

b) sprzedaży mienia wchodzącego w skład spadku, jak

również powiadomienia o dacie ustalonej dla tej

sprzedaży, aby mógł być obecny.

5. Z chwilą zakończenia postępowania spadkowego lub

innych czynności urzędowych właściwe organy Państwa

. przyjmującego powiadomią o tym niezwłocznie urzędnika

konsularnego i po uregulowaniu długów, opłat i podatków

w ciągu trzech miesięcy przekażą mu spadek lub udziały

spadkowe osób, które reprezentuje.

ków p·odczas ich pobytu na wodach terytorialnych lub wewnętrznych Państwa przyjmującego, włącznie z portami, od

momentu dokonania odprawy tych statków zwiążanej z ich

wejściem. Może on korzystać z prawa nadzoru i inspekcji w stosunku do statków tego państwa i ich załóg. W tym celu może

on również odwiedzać statki Państwa wysyłającego i przyjmować wizyty kapitanów i innych członków załóg tych statków.

2. Właściwe organy Państwa przyjmującego uznają

wszelkie

środki podjęte przez urzędnika konsularnego

zgodnie z ustawami i innymi przepisami Państwa wysyłają­

cego w stosunku do statków tego Państwa i ich załóg. Przy

wykonywaniu takich funkcji . urzędnik konsularny może

zwracać się o pomoc do właściwych organów Państwa

przyjmującego.

Artykuł 47

Urzędnik konsularny ma prawo w stosunku do statków

Państwa wysyłającego

a) przesłuchiwać kapitana statku lub innych członków załogi, sprawdzać, przyjmować i poświadczać dokumenty statku, przyjmować oświadczenia dotyczące statku,

ładunku i podróży oraz wydawać dokumenty niezbęd­

ne dla ułatwienia wejścia, postoju i wyjścia statku;

b) pośredniczyć w uregulowaniu lub ułatwieniu uregulowania wszelkiego rodzaju sporów między kapitanem a innymi członkami załogi, włącznie ze sporami

dotyczącymi umów o pracę i warunków pracy, zgodnie z ustawodawstwem Państwa wysyłającego;

c) podejmować odpowiednie czynności związane z zatrudnieniem lub zwolnieniem kapitana i innych człon­

ków załogi;

d) podejmować niezbędne środki w celu zapewnienia

leczenia szpitalnego i powrotu do krąju kapitana lub

innego członka załogi;

6. W przypadku gdy wartość spadku jest niewielka,

konsularny . będzie mógł zwrócić się, aby mienie

spadkowe zostało mu przekazane. Będzie on miał wówczas

prawo przekazania go osobom uprawnionym.

e) przyjmować, sporządzać lub podpisywać wszelkie

świadectwa i inne dokumenty dotyczące przynależno­

ści państwowej, własności i innych praw rzeczowych

oraz stanu i eksploatacji statku;

7. Urzędnik konsularny ma prawo otrzymania, w celu przekazania osobom uprawnionym, udziałów spadkowych i zapisów

przypadających obywatelom Państwa wysyłającego, nie mają­

cym miejsca stałego pobytu w Państwie przyjmującym, oraz

otrzymania sum, które przypadają uprawnionym z tytułu odszkodowań, rent, zaległych zarobków i polis ubezpieczeniowych.

f) udzielać kapitanowi lub innym członkom załogi opieki

i pomocy w ich stosunkach z sądami i innymi organami

Państwa przyjmującego i w tym celu zapewniać im opiekę prawną, pomoc tłumacza lub jakiejkolwiek innej osoby,

urzędnik

8. Przekazanie mienia i należności do Państwa wysyłają­

cego stosownie do postanowień ustępów 5-7 może być dokonane jedynie zgodnie z ustawami i innymi przepisami

Państwa przyjmującego.

g) podejmować wszelkie środki potrzebne do zachowania dyscypliny i porządku na statku;

h) dokonywać wszelkich innych czynności przewidzianych przez prawo Państwa wysyłającego w sprawach

żeglugi, pod warunkiem że nie są one sprzeczne z ustawami i innymi przepisami Państwa przyjmującego.

Artykuł 45

Artykuł 48

1. W przypadku gdy obywatel Państwa wysyłającego, nie

posiadający miejsca stałego pobytu w Państwie przyjmującym,

zmarł w czasie podróży w tym Państwie, przedmioty pozostałe

po nim zostaną zabezpieczone przez właściwe organy Państwa

przyjmującego, a następnie przekazane, bez specjalnego postę­

powania, urzędnikowi konsularnemu Państwa wysyłającego .

Urzędnik konsularny spłaci długi zaciągnięte przez osobę zmarłą w czasie jej przebywania w Państwie przyjmującym, do wysokości wartości przekazanych przedmiotów.

1. Sądy i inne właściwe organy Państwa przyjmującego

nie mogą wykonywać swojej jurysdykcji co do przestępstw

popełnionych na pokładzie statku Państwa wysyłającego,

chyba że chodzi o

2. Do mienia określonego w ustępie 1 stosuje się odpowiednio postanowienia artykułu 44 ustęp 8.

b) przestępstwa naruszające spokój, bezpieczeństwo portu

lub wód terytorialnych bądż wewnętrznych Państwa

Artykuł 46

1. Urzędnik konsularny ma prawo udzielenia wszelkiej pomocy statkom Państwa wysyłającego oraz załogom tych stat-

a) przestępstwa popełnione przez obywatela lub przeciwko obywatelowi Państwa przyjmującego albo przez jaką­

kolwiek inną osobę lub przeciwko takiej osobie, jeżeli

nie jest ona członkiem załogi statku,

przyjmującego,

c) przestępstwa naruszające ustawy i inne przepisy Państwa

przyjmującego, dotyczące zdrowia publicznego, bezpieczeństwa życia na morzu, imigracji, spraw celnych, zanieczyszczeń morza lub nielegalnego przewozu narkotyków,

dl przestępstwa zagrożone według prawa Państwa przyjmującego karą pozbawienia wolności na czas nie krótszy niż pięć lat lub karą surowszą.

2. Sądy i inne właściwe organy Państwa przyjmującego

jednak wykonywać swoją jurysdykcję na pokładzie

statku Państwa wysyłającego, jeżeli urzędnik konsularny wyrazi na to zgodę lub o to poprosi.

mogą

Artykuł 49

1. W przypadku gdy sąd lub inny organ Państwa przyjmującego zamierza zatrzymać lub aresztować na pokładzie

statku Państwa wysyłającego kapitana, innego członka zało­

gi, pasażera tego statku lub jakąkolwiek osobę, która nie jest

obywatelem Państwa przyjmującego, albo też zająć mienie

znajdujące się na statku lub przeprowadzić na pokładzie statku urzędowe dochodzenie, właściwy organ Państwa przyjmującego powiadomi o tym urzędnika konsularnego w takim czasie, aby umożliwić mu obecność na statku, zanim

czynność ta zostanie podjęta. Jeżeli uprzednie powiadomienie urzędnika konsularnego jest niemożliwe, właściwe organy Państwa przyjmującego powiadomią go możliwie jak najszybciej, nie póżniej jednak niż w chwili, gdy wspomniane

czynności mają zostać rozpoczęte. Właściwe organy Pań­

stwa przyjmującego ułatwią urzędnikowi konsularnemu widzenie się z osobą zatrzymaną lub aresztowaną i porozumiewanie się z nią, a także podejmowanie właściwych kroków

w celu ochrony interesów zainteresowanej osoby lub statku.

2. Postanowień ustępu 1 nie stosuje się do zwykłej kontroli przeprowadzonej przez organy Państwa przyjmującego

w sprawach paszportowych, celnych, zdrowia publicznego,

zanieczyszczeń morza i bezpieczeństwa życia na morzu ani

do czynności podjętych na prośbę lub za zgodą urzędnika

konsularnego albo kapitana statku.

Poz. 240

także urzędnikowi konsularnemu niezbędnej pomocy w celu

podjęcia wszelkich kroków będących następstwem awarii,

osadzenia na mieliźnie lub zatonięcia statku. Urzędnik konsularny ma prawo domagania się, aby organy Państwa

przyjmującego podjęły i kontynuowały niezbędne czynności

dla ratowania i ochrony statku, jego załogi, pasażerów, wyposażenia, ładunku, zapasów i innych przedmiotów, znajdujących się na statku. Czynności te podejmowane są we

współpracy z kapitanem statku.

3. W przypadku gdy statek Państwa wysyłającego zatonie,

a jego wyposażenie, ładunek, zapasy lub inne przedmioty, które

znajdowały się na statku, zostały znalezione na brzegu Państwa

przyjmującego lub w pobliżu albo zostały sprowadzone do portu tego Państwa i ani kapitan statku, ani jego pełnomocnik, ani

przedstawiciele instytucji ubezpieczeniowej nie są obecni lub

nie mogą podjąć kroków w celu zabezpieczenia tych przedmiotów lub postanowienia o dalszym ich przeznaczeniu, urzędnik

konsularny jest upoważniony, w charakterze przedstawiciela

właściciela statku, do podjęcia takich środków, jakie mógłby

podjąć w tym samym celu właściciel, gdyby był obecny.

4. Urzędnik konsularny może również podjąć środki,

przewidziane w ustępie 3, w odniesieniu do każdego przedmiotu należącego do obywatela Państwa wysyłającego i pochodzącego ze statku lub z ładunku statku, bez względu na

jego przynależność państwową, sprowadzonego do portu

lub znalezionego na brzegu, w pobliżu brzegu, który osiadł

na mieliźnie lub zatonął. Właściwe organy Państwa przyjmującego zawiadomią niezwłocznie urzędnika konsularnego

o istnieniu takiego przedmiotu.

5. Urzędnik konsularny ma prawo uczestniczenia w postępowaniu wszczętym w celu ustalenia przyczyn awarii

statku, osadzenia na mieliźnie lub jego zatonięcia.

6. Na prośbę urzędnika konsularnego właściwe organy

przyjmującego udzielą mu niezbędnej pomocy

iN podejmowaniu przez niego środków potrzebnych

w związku z awarią statku .

Państwa

Artykuł 50

W przypadku gdy członek załogi, nie będący obywatelem Państwa przyjmującego, opuści w tym Państwie bez

zgody kapitana statek Państwa wysyłającego, właściwe organy Państwa przyjmującego, na prośbę urzędnika konsularnego, udzielą pomocy w celu poszukiwania takiej osoby.

Artykuł 51

Urzędnik konsularny ma prawo odwiedzania każdego statku udającego się do portów Państwa wysyłającego w celu uzyskania informacji umożliwiających mu wystawienie lub podpisanie dokumentów wymaganych przez ustawy i inne przepisy

Państwa wysyłającego dla wejścia statku do portów tego pań­

stwa, a także w celu przekazania właściwym organom Państwa

wysyłającego informacji, o które te organy zwracają się .

Artykuł 52

1. Jeżeli statek Państwa wysyłającego uległ rozbiciu,

uszkodzeniu, osiadł na mieliźnie, został wyrzucony na brzeg

lub doznał innej awarii na wodach terytorialnych lub wewnętrznych Państwa przyjmującego, właściwe organy tego

Państwa powiadomią o tym niezwłocznie urzędnika konsularnego Państwa wysyłającego .

2. W przypadkach wymienionych w ustępie 1 właściwe

organy Państwa przyjmującego podejmą wszelkie niezbęd­

ne środki w celu zorganizowania ratowania i ochrony statku,

pasażerów, załogi, wyposażenia statku, ładunku, zapasów

i innych przedmiotów znajdujących się na statku, a także

w celu zapobieżenia naruszeniu własności i nieporządkom

na statku lub ich zlikwidowania . Środki te zostaną podjęte

także w stosunku do przedmiotów stanowiących część statku lub jego ładunku, które znalazły się poza statkiem. Wła­

ściwe organy Państwa przyjmującego powiadomią urzędni­

ka konsularnego o podjętych środkach. Organy te udzielą

7. Opłaty celne lub inne tego rodzaju opłaty nie będą na

terytorium Państwa przyjmującego nakładane na statek, który uległ awarii, jego wyposażenie, ładunek lub zapasy, pod

warunkiem że nie będą one udostępnione do użytku lub

spożyte w tym Państwie.

Artykuł 53

Jeżeli członek załogi statku Państwa wysyłającego zmarł

lub zaginął w Państwie przyjmującym na statku bądź na lądzie,

kapitan lub jego zastępca oraz urzędnik konsularny Państwa wysyłającego są wyłącznie właściwi do sporządzenia spisu inwentarza przedmiotów, walorów i innego mienia, pozostawionych

przez zmarłego lub zaginionego, i do dokonania innych czynności koniecznych dla zabezpieczenia mienia i jego przekazania

w celu likwidacji spadku. Jeżeli jednak zmarły lub zaginiony jest

obywatelem Państwa przyjmującego, kapitan lub jego zastępca

sporządza spis inwentarza w momencie stwierdzenia zgonu lub

zaginięcia . Jedna kopia tego spisu jest doręczana organom Pań­

stwa przyjmującego, które właściwe są do dokonywania wszelkich czynności koniecznych dla zabezpieczania mienia i, w razie

potrzeby, do likwidacji spadku. Organy te poinformują o swych

czynnościach urząd konsularny Państwa wysyłającego .

Artykuł 54

Posta owienia artykułów 46-53 stosuje się odpowiednio do st~tków powietrznych Państwa wysyłającego, jeśli

międzynarodowe umowy lotnicze, których stronami są Poiska i Laos, nie stanowią inaczej.

Artykuł 55

1. Urząd konsularny może pobierać na terytorium Pań­

stwa przyjmującego za dokonane czynności konsularne

opłaty oraz inne należności zgodnie z ustawami

przepisami Państwa wysyłającego.

innymi

2. Kwoty pobierane z tytułu czynności konsularnych,

wymienione w ustępie 1, są zwolnione od wszelkich podatków i opłat Państwa przyjmującego.

Poz. 240 i 241

nego, przydzielonych do wydziału konsularnego lub w inny

sposób powołanych do wykonywania funkcji konsularnych

przedstawicielstwa, są notyfikowane ministerstwu spraw zagranicznych Państwa przyjmującego lub władzy wyznaczonej przez to ministerstwo.

Postanowienia ogólne i końcowe

3. Członkowie przedstawicielstwa dyplomatycznego wymienieni w ustępie 2 korzystają nadal z przywilejów i immunitetów przysługujących im na podstawie ich statusu dyplomatycznego.

Artykuł 56

Artykuł 59

Urzędnik konsularny może wykonywać wszelkie inne

funkcje powierzone mu przez Państwo wysyłające, których

nie zakazują ustawy i inne przepisy Państwa przyjmującego

lub którym Państwo to nie sprzeciwia się albo które są przewidziane w umowach międzynarodowych obowiązujących

między obydwoma Państwami.

1. Konwencja niniejsza podlega ratyfikacji i wejdzie

w życie po upływie trzydziestego dnia od dnia wymiany dokumentów ratyfikacyjnych, która nastąpi w Warszawie.

CZĘŚĆ V

Artykuł 57

1. Wszystkie osoby korzystające z przywilejów i immunitetów na podstawie niniejszej konwencji obowiązane są, bez

uszczerbku dla swych przywilejów i immunitetów, przestrzegać ustaw i innych przepisów Państwa przyjmującego.

2. Niniejsza konwencja zawarta jest na czas nieokreślo­

ny. Może ona być wypowiedziana w drodze notyfikacji przez

każdą z Wysokich Umawiających się Stron. W takim wypadku utraci moc po upływie sześciu miesięcy od dnia wypowiedzenia.

Sporządzono w Vientiane w dniu 23 listopada 1983 r.

w dwóch egzemplarzach, każdy w językach polskim, laotań­

skim i francuskim, przy czym trzy teksty mają jednakową

moc. W razie rozbieżności, tekst francuski będzie rozstrzygający.

2. Pomieszczenia konsularne nie powinny być używane

w sposób niezgodny z wykonywaniem funkcji konsularnych.

Na dowód czego pełnomocnicy Wysokich Umawiają­

cych się Stron podpisali niniejszą konwencję i opatrzyli ją

pieczęciami.

Artykuł 58

1. Postanowienia niniejszej konwencji stosuje się odpowiednio w przypadku wykonywania funkcji konsularnych

przez przedstawicielstwo dyplomatyczne.

2. Nazwiska członków przedstawicielstwa dyplomatycz-

Z upoważnienia

Rady Państwa

Polskiej Rzeczypospolitej

Ludowej

S. Olszowski

Z upoważnienia

Prezydenta

Laotańskiej Republiki

Ludowo-Demokratycznej

S. Vongkhamsao

Po zaznajomieniu się z powyższą konwencją Rada Państwa uznała ją i uznaje za słuszną zarówno w całości, jak i

każde z postanowień w niej zawartych; oświadcza, że jest ona przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona, oraz przyrzeka, że

będzie niezmiennie zachowywana .

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

Dano w Warszawie dnia 13 grudnia 1984 r.

Minister Spraw Zagranicznych: S. Olszowski

Przewodniczący Rady Państwa: H. Jabłoński

241

OŚWIADCZENIE

RZĄDOWE

z dnia 6 stycznia 1995 r.

w sprawie wymiany dokumentów ratyfikacyjnych Konwencji konsularnej między Polską Rzecząpospolitą Ludową a

Laotańską Republiką Ludowo-Demokratyczną, sporządzonej w Vientiane w dniu 23 listopada 1983 r.

Podaje się niniejszym do wiadomości, że zgodnie z artykułem 59 ustęp 1 Konwencji konsularnej między Polską Rzeczą­

pospolitą Ludową a Laotańską Republiką Ludowo-Demokratyczną, sporządzonej w Vientiane w dniu 23 listopada 1983 r., nastąpiła w Warszawie dnia 13 grudnia 1994 r. wymiana dokumentów ratyfikacyjnych wymienionej konwencji.

Powyższa konwencja wchodzi w życie dnia 12 stycznia 1995 r.

Minister Spraw Zagranicznych: w z. I. Byczewski

Wydawca: Urząd Rady Ministrów

Redakcja: Departament Prawny, 00-583 Warszawa, Al. Ujazdowskie 1/3, P-29.

Skład i kolportaż: Wydział Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego URM,

02-903 Warszawa, ul. Powsińska 69n1, P-1, tel. 694-67-50 i 694-62-24, telefaks (2) 694-62-06.

Tłoczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Wydziale Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego URM, Warszawa, ul. Powsińska 69nl

Zam. 150/W/C/95

ISSN 0867-34.11

Cena 96 gr (9 600 zł)