Rozporządzenie Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 8 lutego 1995 r. w sprawie organizacji, zadań i wyposażenia ratownictwa górniczego przedsiębiorcy i podmiotu zawodowo trudniącego się ratownictwem górniczym oraz prowadzenia akcji ratowniczych.

§ 1. 1. Ratownictwo górnicze tworzą

1) służby ratownictwa przedsiębiorcy,

2) Centr.alna Stacja Ratownictwa Górniczego oraz inne

podmioty zawodowo trudniące się ratownictwem górniczym, zwane dalej "jednostkami ratownictwa".

2. Zadaniem podmiotów, o których mowa w ust. 1, jest

niesienie niezwłocznej pomocy w razie zagrożenia życia lub

zdrowia pracowników zakładu górniczego oraz innych osób

znajdujących się w zakładzie górniczym, a także w razie

zagrożenia bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego, powstałych w szczególności wskutek pożaru, wybuchu gazów

lub pyłu węglowego, wyrzutu gazów lub skał, wdarcia się

wody do wyrobisk, zawału, tąpnięcia, erupcji otworowej lub

awarii energomechanicznej.

§ 2. 1. Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej,

przedsiębiorca może,

za zgodą właściwego organu państ­

wowego nadzoru górniczego, spełnić obowiązek zorganizowania i utrzymywania służby ratownictwa w zakładzie górniczym przez

1) stałą zorganizowaną współpracę służb ratownictwa kilku przedsiębiorców lub

2) powierzenie jednostce ratownictwa, w całości lub

w części , czynności w zakresie ratownictwa górniczego.

2. Przedsiębiorca prowadzący ruch odkrywkowego zakładu górniczego, w którym nie są utrzymywane podziemne

wyrobiska górnicze oraz nie istnieje możliwość powstania

atmosfery niezdatnej do oddychania, może spełnić obowią­

zek zorganizowania

utrzymywania służby ratownictwa

w zakładzie górniczym także przez powierzenie czynno ś ci

w tym zakresie innym niż jednostka ratownictwa podmiotom

zawodowo trudniącym się wykonywaniem zadań związa ­

nych z niesieniem pomocy w razie zagrożenia życia lub

zdrowia ludzi albo zagrożenia mienia.

§ 3. Jeżeli nie zachodzą okoliczności, o których mowa

w § 2 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, przedsiębiorca, niezależnie od

wymagań dotyczących służby ratownictwa w zakładzie górniczym, powinien również spełniać wymagania przewidziane

dla jednostki ratownictwa, określone w rozdziale 3 rozporządzenia .

§ 4. 1. , W przypadku współpracy, o której mowa

w § 2 ust. 1 pkt 1, w umowie pomiędzy przedsiębiorcami

należy w szczególności ustalić harmonogram utrzymywania

zastępów dyżurujących w zakładach górniczych oraz wskazać stronę upoważnioną do koordynowania wszelkich

przedsięwzięć związanych z wykonywaniem czynności objętych jej zakresem.

2. Przedsiębiorcy, o których mowa w

spełniać wymagania przewidziane w § 3.

ust. 1, powinni

§ 5. W przypadku powierzenia czynności , o których

mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, w umowie pomiędzy przedsiębiorcą

a Centralną Stacją Ratownictwa Górniczego lub inną jedno stką ratownictwa należy w szczególności ustalić

1) harmonogram utrzymywania przez strony zastępów dyżurujących, z ewentualnym określeniem zakresu obowiązku delegowania przez przedsiębiorcę ratowników

do zastępów dyżurujących w jednostce ratownictwa,

2) zasady współpracy w zakresie dotyczącym możliwości

korzystania ze sprzętu i wyposażenia,

3) stronę uprawnioną do koordynowania

będących przedmiotem umowy,

przedsięwzięć

4) wielkość odpłatności przysługującej jednostce ratow nictwa od przedsiębiorcy za usługi świadczone przez tę

jednostkę ·

-

Poz. 162

załącznik nr 5 do rozporządzenia .

§ 49. 1. Kierownik ruchu zakładu górniczego jest oboliczebność i skład drużyny ratowniczej,

uwzględniając rodzaje i stopień zagrożeń występujących

w zakładzie górniczym.

wiązany ustalić

ukończyć kurs dla kandydatów na kierowników kopalnianych stacji ratownictwa górniczego,

3) co 5 lat odbywać kurs okresowy dla kierowników

kopalnianych stacji ratownictwa górniczego,

4)

mieć możliwość niezwło czn ego przybycia na w ezwanie

z zakładu górniczego.

§ 6. 1. W razie powierzenia Centralnej Stacji Ratownictwa Górn iczego lub innej jednostce ratownictwa czynności

w zakresie ratownictwa górniczego przez więcej niż jednego

przedsiębiorcę , wszystkie zainteresowane podmioty powinny dążyć do współpracy, w celu wykonania zadań , o których

mowa w § 1 ust. 2, określając w drodze umowy szczegółowe

zasady współpracy . Przepisy § 4 i 5 stosuje się odpowiednio.

4. Plan ratownictwa, o którym mowa w ust. 1, podlega

zatwierdzeniu przez właściwy organ państwowego nadzoru

górniczego.

2. W razie powierzenia czynności , o których mowa

w § 2 ust. 1 pkt 2, Centralnej Stacji Ratownictwa Górniczego

przedsiębiorca wykonuje obowiązek określony wart. 75 ust.

1 pkt 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne

i górnicze (Dz. U. Nr 27, poz. 96), zwanej dalej "ustawą" .

§ 9. 1. W zakładzie górniczym i w jednostce ratown ict wa należy prowadzić dokumentację w zakresie ratownictwa

górniczego.

3. W razie gdy nie zachodzą okoliczności określone

w ust. 2, p rzedsiębiorca wykonuje obowiązek określony

wart. 75 ust. 1 pkt 2 ustawy przez zawarcie odrębnej umowy

z Centralną Stacją Ratownictwa Górniczego, w której należy

5. Szczegółowe wymagania dotyczące treści planu ratownictwa oraz sposobu jego sporządzania określa załącznik

nr 1 do rozporządzenia .

2. Rodzaje dokumentacji, o której mowa w ust. 1,

określa załącznik nr 2 do rozporządzenia .

§ 10. Za stan ratownictwa górniczego w zakładzie górniczym odpowiada kierownik ruchu zakładu górniczego.

Rozdział 2

ustalić

1) rodzaj specjal istycznych służb Centralnej Stacji Ratownictwa Górniczego, zobowiązanych do uczestnictwa

w akcj i ratown iczej,

2) zasady wykorzystania specjalistycznego sprzętu ratowniczego,

3) zasady koordynacji przedsięwzięć związanych z realizacją zadań, o których mowa w § 1 ust. 2,

4)

wysokość odpłatności za usługi świadczone przez Centralną Stację Ratownictwa Górniczego.

§ 7. Zo b owiązu j ąc przedsiębiorcę do dokonania zmian

w organizacji lub wyposażeniu ratownictwa górniczego

w trybie art. 75 ust. 2 ustawy, właściwy organ państwowego

nadzoru górniczego może w szczególności nakazać przedsiębiorcy

1) stałą zorganizowaną współpracę służb ratownictwa kilku przedsiębiorców lub

2) pow ierze nie c zynności w zakresie ratownictwa górniczego Centralnej Stacji Ratownictwa Górniczego lub

innej jednostce ratownictwa .

§ 8. 1. W celu prawidłowego funkcjonowania ratownictwa górniczego dla każdego zakładu górniczego należy

sporządzi ć plan ratownictwa, który w szczególności powi nien określać sposób prowadzenia akcji ratowniczej w razie

zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub ruchu zakładu górniczego, spowodowanego pożarem , tąpnięciem, wybuchem

gazów lub pyłu węglowego , wyrzutem gazów i skał, zawa łem wyrobiska , wdarciem się wody do wyrobisk górniczych,

erupcją płynu złożowego , wydzielaniem się siarkowodoru,

wybuchem pyłów siarkowych, awarii energomechanicznych

lub innymi przyczynami.

2. Plan, o którym mowa w ust. 1, powinien wskazywać

sposób wykonania obowiązków w zakresie ratownictwa

górniczego, a w szczególności

1) organizację służb ratownictwa w zakładzi e górniczym,

2) podm ioty zobowiązane do współpracy ze służbą ratownictwa w zakła d zi e górniczym, ze wskazaniem ustalonego zakresu współpracy,

ZADANIA, ORGANIZACJA I WYPOSAŻENIE SŁUŻB

RATOWNICTWA W ZAKŁADZIE GORNICZYM

1. Postanowienia ogólne

§ 11 . 1. Przepisy niniejszego rozdziału określają wymagania, jakim powinny odpowiadać służby ratownictwa

w podziemnych zakładach górniczych i w zakładach wydo bywających kopaliny otworami wiertniczymi.

2. Wymagania, jakim powinna odpowiadać służba rato wnictwa w odkrywkowych zakładach górniczych, określa

każdorazowo plan ratownictwa, o którym mowa w § 8.

3. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowied nio do odkrywkowych zakładów górniczych, jeśli w za kładach tych utrzymywane są podziemne wyrobiska górnicze

lub istnieje możliwość powstania atmosfery niezdatnej do

oddychania i do magazynowania substancji w górotworze.

4. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowied nio do organizacji ratownictwa górniczego w zakładach

wykonujących prace geologiczne, obejmujące roboty wyko nywane w granicach obszaru górniczego, utworzonego dla

kopaliny podstawowej, lub wykonywane z użyciem materia łów wybuchowych albo gdy projektowana głęboko ś ć wyro biska przekracza 30 m oraz do składania odpadów w pod ziemnych wyrobiskach górniczych, chyba że przepis szcze gólny stanowi inaczej.

§ 12. 1. W zakładzie górniczym powinna być zorganizowana drużyna ratownicza oraz odpowiednio wyposażona

kopalniana stacja ratownictwa górniczego.

2. W przypadku zakładów górniczych wydobywających

kopaliny otworami wiertniczymi obowiązek posiadania kopalnianej stacji ratownictwa górniczego może zostać speł­

niony przez utrzymywanie zakładowej stacji ratownictwa

górniczego, obejmującej zakresem działania cały teren objęty

robotami prowadzonymi przez przedsiębiorcę .

3. Do zakładowej stacji ratownictwa stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kopalnianej stacji ratownictwa górniczego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej .

§ 13. 1. Drużynę ratowniczą zakładu górniczego stano -

3) niezbędne wyposażenie w sprzęt ratowniczy.

3. W przypadkach, o których mowa w § 2 ust. 2, plan

ratownictwa powin ien wskazywać podmiot zobowiązany do

uczestniczenia w akcji ratown iczej oraz określać sposób

współd zia ł an i a słu ż b z akładu górniczego z prowadzącym

akcję ·

wią

kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górniczego,

jego zastępcy, ratownicy górniczy oraz mechanicy sprzętu

ratowniczego .

2. W skład drużyny ratowniczej zakładu górn iczego

wchodzą także w charakterze specjalistów osoby posiadają-

-

1275

ce szczególne kwalifikacje w zakresie zwalczania zagrożeń

górniczych i prowadzenia akcji ratowniczych , które wyznacza kierownik ruchu zakładu górniczego.

nie jej wyników, co najmniej raz na kwartał , kierownikowi ruchu zakładu górniczego,

§ 14. 1. W drużynie ratown iczej zakładu górniczego

powinny być wydzielone zastępy ratownicze.

6) prowadzenie ewidencji członków drużyny ratowniczej

i udokumentowanie w niej badań lekarskich, ćwiczeń,

dyżurów, szkoleń i udziału w akcjach ratowniczych,

2. Zastęp ratowniczy składa się z zastępowego oraz

czterech ratowników, z których jeden pełni dodatkowo

7) prowadzenie ewidencji osób przeszkolonych w zakresie

ratownictwa, nie będących ratownikami,

funkcję zastępcy zastępowego .

3. Zastępowy ch wyznacza kierownik ruchu zakładu

górniczego na wniosek kierownika kopalnianej stacji ratownictwa górniczego. Pracą poszczególnych zastępów kierują

zastępowi.

~

.

4. Liczba zastępowych w drużynie ratowniczej powinna

być odpowiednio większa od liczby zastępów tworzących

drużynę ratowniczą.

5. W przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnie nia bezpieczeństwa pracy, w drużyni e ratown iczej należy

utrzymywać specjalistyczne zastępy ratown icze do wykony wania w czasie akcji ratowniczej prac, które wymagają

szczególnych umiejętności , zwłaszcza w za kresie obsługi

specjalistycznych urządzeń .

§ 15. 1. Drużyną ratowniczą zakładu górniczego kieruje

kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górniczego.

2. Kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górniczego

powinien mieć co najmniej dwóch zastępców .

3. Kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górniczego

lub co r:ajmniej jeden z jego zastępców powinien być

czynnym ratownikiem górniczym.

§ 16. 1. Kierownika kopalnianej stacji ratownictwa gó rniczego oraz jego zastępców wyznacza kierownik ruchu

zakładu górniczego spośród osób kierown ictwa lub wyż ­

szego dozoru ruchu tego zakładu.

2. W przypadkach szczególnych w zakładach górni czych innych niż podziemne można w odniesieniu do kier-ownika kopalnianej stacji ratownictwa górniczego odstąpić

od niektórych wymagań określonych w ust. 1 i § 15 ust. 2.

§ 17. Do

obowiązków

kierownika kopalnianej stacji

ratownictwa górniczego należy w szczególności

1) zapewnienie wymaganego wyposażenia i wyszkolenia

drużyny ratowniczej oraz wyposażen i a kopalnianej stacji

ratownictwa górniczego,

2) dbanie o stałą gotowość drużyny ratowniczej, odpowiedni stan pomieszczeń, właściwe zatrudnianie zastępów

dyżurujących oraz sprawne działanie sprzętu stanowią­

cego wyposażenie kopalnianej stacji ratownictwa gór niczego,

8) przestrzeganie zasad obowiązujących przy obchodzeniu

się z gazami sprężonymi , terminów przeglądów odpowiednich części tlenowych (powietrznych) aparatów

oddechowych roboczych oraz legalizacji butli i przyrządów kontrolno-pomiarowych.

§ 18. W razie zawarcia 'przez przedsiębiorcę z Centralną

Stacją' Ratownictwa Górniczego lub inną jednostką ratow-

nictwa umowy, o której mowa w § 5, kierownik kopalnianej

stacji ratownictwa górn iczego jest zobowiązany do

1) wyznaczania ratowników do pełnienia dyżurów w górniczym pogotowiu ratowniczym , utrzymywanym przez

tę jednostkę,

2) opracowywania, z odpowiednim wyprzedzeniem czasowym , harmonogramu ćwiczeń dla zastępów ratowniczych w uzgodnieniu z jednostką ratownictwa .

§ 19. 1, Przynależność do d r użyny ratowniczej jest dobrowolna .

2. Ratownik górniczy obowiązany jest uczestniczyć

w pogotowiu ratowniczym oraz brać udział w ćwiczeniach

i akcjach ratowniczych ,

3. Ratownik obowiązany jest co 5 lat

okresowy dla ratowników górniczych .

odbyć

kurs

4. W razie niewywiązywania się ratownika ze swoich

on zostać czasowo lub na stałe wykluczony ze skł adu drużyny ratowniczej .

obowiązków, może

§ 20, W razie wezwania lub ogłoszenia alarmu w zakładz i e górniczym, ratownik obowiązany jest niezwłocznie

zgłosić się do kopalnianej stacji ratownictwa górniczego lub

do innego wyznaczonego miejsca,

§ 21 . 1. Mechaników sprzętu ratowniczego, zwanych

dalej "mechanikami", wyznacza kierownik ruchu zakładu

górniczego, na wniosek kierownika kopalnianej stacji ratownictwa górniczego.

2. Kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górniczego

wyznacza, spośród podległych mu mechaników, pierwszego

mechanika, który sprawuje nadzór nad pozostałymi mechanikami .

§ 22. 1, Do obowiązków mechanika należy w szczególności

3) prowadzenie ~godnie z harmonogramem ćwiczeń rato wniczych oraz terminowe kierowanie ratowników na

badania lekarskie i wymagane szkolenia,

1) utrzymywanie na swojej zmianie w stałej gotowości do

akcji tlenowych i powietrznych aparatów oddechowych

roboczych oraz pozostałego sprzętu ,

4) kontrola pracy mechaników sprzętu ratown iczego, nad zór nad pracą punktu wydawania tlenowych aparatów

ucieczkowych i gospodarką pochłaniaczami ochronny mi oraz prowadzenie przeszkolenia załóg w ich użyt­

kowaniu.

2) kontrola, naprawa, konserwacja i dezynfekcja tlenowych i powietrznych aparatów oddechowych roboczych oraz pozostałego sprzętu ratowniczego, stanowiącego wyposażenie kopalnianej stacji ratownictwa,

i prowadzenie odpowiednich książek kontroli,

5) kontrola, co najmniej raz w mie s iącu , stanu tlenowych

(powietrznych) aparatów oddechowych roboczych

i pozostałego sprzętu ratowniczego oraz przedstawia -

3) zaopatrywanie wszystkich urządzeń ratowniczych w numery, i znaki własności stosowane w ' zakładzie górniczym,

-

4) przedstawianie raz w miesiącu kierownikowi kopalnianej stacji ratownictwa górniczego do wglądu i potwierdzenia wszystkich prowadzonych książek ewidencyjno - kontrolnych,

5) zapewnienie, aby w pomieszczeniach przeznaczonych

na przechowywanie tlenowych i powietrznych aparatów oddechowych roboczych oraz pozostałego sprzętu

ratowniczego znajdował się wyłącznie sprzęt sprawny,

przygotowany do akcji.

2. Do obowiązków mechanika sprzętu ratowniczego

należy ponadto

1) zgłoszenie dyspozytorowi ruchu zakładu górniczego

miejsca pobytu dyżurujących na dole zastępów ratowniczych, z podaniem sposobu ich alarmowania,

2)

ułożenie kart wezwań ratowników według stanu zatrudnienia, na podstawie wykazów markowni.

§ 23. 1. Mechanikowi zabrania się dokonywania w tlenowych i powietrznych aparatach oddechowych napraw

i regulacji podzespołów, które są zastrzeżone przez producenta danego sprzętu.

2. Naprawy i regulacje w tym zakresie mogą być wykonywane wyłącznie przez serwisy techniczne producentów.

§ 24. 1. W zakładzie górniczym można stosować wyłą­

cznie sprzęt ratowniczy do ochrony dróg oddechowych,

dopuszczony do stosowania na podstawie odrębnych przepisów.

2. Stan sprzętu , O którym mowa w ust. 1, a także innych

urządzeń niezbędnych do prowadzenia

powinien w szczególności zapewnić

Poz. 162

1276

akcji ratowniczej

1) skuteczne prowadzenie prac ratowniczych,

2) bezpieczeństwo ludzi w czasie likwidacji zagrożenia,

zwłaszcza podczas wykonywania prac niebezpiecznych,

wymagających użycia sprzętu specjalistycznego.

5. W razie powstania wypadku, o którym mowa w ust. 4,

kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górniczego jest

obowiązany zapewnić

1) odczytanie w aparacie, w którym zdarzył się wypadek,

zapasu tlenu na manometrze oraz zamknięcie następnie

zaworu butli tlenowej,

2) zabezpieczenie aparatu, wraz z przykręconą do niego

maską używaną podczas wypadku , do dalszych badań,

3) 3 sztuki nie używanych i zaplombowanych pochłaniaczy

CO 2 tej samej partii, serii i daty produkcji, jakich u*yto

w aparacie, w którym zdarzył się wypadek,

4)

przesłanie aparatu z pochłaniaczami, o których mowa

w pkt 3, do dalszych badań jednostce wskazanej przez

właściwy organ państwowego nadzoru górniczego.

.

§ 26. 1. Konserwację

ratowniczego należy

jego użyciu , a także

w okresach określonych instrukcjami, o których mowa w § 25

ust. 1.

przeprowadzić

po

sprzętu

każdorazowym

2. Do konserwacji, kontroli i naprawy sprzętu ratowniczego zobowiązani są mechanicy sprzętu ratowniczego .

§ 27. 1. Sprzęt ratowniczy powinien być oznakowany

symbolem zakładu górniczego i kolejnym numerem zgodnym

z numerem podanym w ewidencji sprzętu ratowniczego,

a także innymi oznaczeniami, jeżeli obowiązek taki wynika

z odrębnych przepisów.

2. W celu ewidencji sprzętu ratowniczego należy prowadzić dokumentację określoną w przepisach szczególnych,

w której należy odnotować informacje o użyciu sprzętu oraz

o przeprowadzonej kontroli jego sprawności i o ewentualnych jego naprawach .

§ 28. 1. Pomieszczenia, w których przechowywany jest

sprzęt ratowniczy, muszą zapewniać odpowiednie warunki

do składowania, konserwacji i kontroli sprzętu .

2. Pomieszczenia, o których mowa w ust. 1, powinny

3. Sprzęt ratowniczy powinien być używany zgodnie

z zasadami określonymi w instrukcjach wydanych przez

producenta sprzętu.

nych.

4. Szczegółowe wyposażenie kopalnianej stacji ratownictwa górniczego i służb ratownictwa w zakładach górniczych określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

§ 29. W zakładzie górniczym należy, w uzasadnionych

przypadkach, utrzymywać w stanie gotowości jednostki

transportowe do natychmiastowego przewozu sprzętu ratowniczego na miejsce akcji ratowniczej.

być zabezpieczone przed dostępem do nich osób niepowoła­

§ 25. 1. W celu zapewnienia możliwości natychmiastowego użycia sprzętu ratowniczego powinien on być wodpowiedni sposób przechowywany, konserwowany i okresowo kontrolowany. Szczegółowe zasady obowiązujące w tym

zakresie określają instrukcje wydane przez producenta sprzę­

tu.

2. Wymagane kwalifikacje ratownika górniczego

i mechanika sprzętu ratowniczego

2. Tlenowe i powietrzne aparaty oddechowe robocze

i aparaty ewakuacyjne należy przechowywać w kopalnianych stacjach ratownictwa górniczego.

2) ma co najmniej roczny staż pracy w zakładzie górniczym

w danej specjalności,

3. Aparaty, o których mowa w ust. 2, mogą być wydawane wyłącznie przez mechaników sprzętu ratowniczego, na

polecenie kierownika kopalnianej stacji ratownictwa górniczego albo jego zastępców, lub kierownika akcji ratowniczej.

4. Kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górniczego

obowiązany jest powiadomić kierownika ruchu zakładu

górniczego o każdym wypadku podczas użycia aparatów,

o których mowa w ust. 2.

§ 30. Ratownikiem górniczym może być osoba, która

1) ukończyła 21 lat. a nie przekroczyła 45 roku życia,

3) ma odpowiedni stan zdrowia oraz odpowiednie predyspozycje psychiczne, potwierdzone specjalistycznymi

badaniami,

4) ukończyła kurs podstawowy dla ratowników górniczych

i zdała egzamin z wynikiem pozytywnym.

§ 31. Mechanikiem sprzętu ratowniczego może być ratownik górniczy lub były ratownik górniczy, który

1) ma staż ratowniczy nie krótszy niż 3 lata i wykształcenie

co najmniej zawodowe techniczne,

-

2)

1277

ukończył kurs podstawowy dla mechaników sprzętu

ratowniczego i zdał egzamin z wynikiem pozytywnym.

3. Szkolenie ratownicze

§ 32. 1. Szkoleniu z zakresu ratownictwa górniczego

podlegają

1) osoby kierownictwa akcji ratowniczych,

2) osoby kierownictwa drużyn ratowniczych,

3) członkowie drużyny ratowniczej,

4) lekarze-ratownicy górniczy,

5) osoby kierownictwa i dozoru ruchu zakładu górniczego,

nie wchodzące w skład drużyny ratowniczej.

2. Szkolenie, o którym mowa w ust. 1, powinno być

prowadzone w formie kursów, seminariów i ćwiczeń ratowniczych, zgodnie z zasadami szkolenia określonymi w załącz­

niku nr 4 do rozporządzenia.

3. Zgodnie z zasadami szkolenia określonymi w załącz­

niku nr 4 do rozporządzenia jednostka ratownictwa wskazana przez Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego opracuje

programy szkolenia, o których mowa w ust. 1. Programy te

podlegają zatwierdzeniu przez właściwy organ państwo­

wego nadzoru górniczego.

4. Szkolenie należy prowadzić z uwzględnieniem danej

z rodzaju robót wykonywanych

w poszczególnych zakładach górniczych.

specjalności, wynikającej

5. Szkolenie powinno

być

prowadzone przez osoby

mające odpowiednie kwalifikacje.

6. Szkolenie powinno być prowadzone z oderwaniem

od pracy.

§ 33. 1. Każdy ratownik biorący udział w ćwiczeniach

musi mieć aktualne świadectwo odbycia badania lekarskiego, stwierdzające jego zdolność do pełnienia obowiązków

ratownika górniczego, oraz aktualne świadectwo ukończenia

kursu ratowniczego.

2. Ratownik, który odbywa ćwiczenia, nie może być

zatrudniony na zmianie poprzedzającej ćwiczenia i następu­

jącej po ćwiczeniach .

§ 34. Liczbę osób biorących udział w ćwiczeniach ustala każdorazowo kierownik kopalnianej stacji ratownictwa

górniczego, przy czym liczba ta w podziemnym zakładzie

górniczym nie może być mniejsza niż 10 i większa niż 20.

4. Zabezpieczenie medyczne służby

ratownictwa górniczego

§ 35. 1. Zabezpieczenie medyczne służby ratownictwa

górniczego w zakładzie górniczym powinno obejmować

badania lekarskie, mające na celu ustalenie, czy ratownicy

górniczy i kandydaci na ratowników górniczych mają stan

zdrowia odpowiedni do pełnienia funkcji.

2. Dla określenia stanu zdrowia ratowników górniczych

i kandydatów na ratowników górniczych należy przeprowadzać badania lekarskie wstępne, kwalifikacyjne, kontrolne,

okresowe i przeglądy lekarskie.

3. Badania, o których mowa w ust. 2, przeprowadzają

-

Poz. 162

lekarze uprawnieni w trybie i na zasadach

w odrębnych przepisach .

określonych

§ 36. 1. Badaniom wstępnym podlegają kandydaci na

ratowników górniczych, skierowani na te badania przez

kierowników kopalnianych stacji ratownictwa górniczego.

2. Badania wstępne wykonują lekarze zatrudnieni

w przychodniach sprawujących opiekę lekarską w zakładzie

górniczym.

§ 37 . Badaniom kwalifikacyjnym podlegają kandydaci

na ratowników górniczych, których stan zdrowia w wyniku

wstępnego badania został uznany za odpowiedni.

§ 38. Badaniu kontrolnemu może podlegać ratownik

górniczy; po każdym trwającym dłużej niż 14 dni okresie

niezdolności do pracy z powodu choroby. Opinię na temat

potrzeby skierowania ratownika na badania kontrolne wydaje lekarz, na wniosek kierownika kopalnianej stacji ratownictwa górniczego.

§ 39. Badaniom okresowym podlegają wszyscy ratownicy górniczy, nie rzadziej niż co 12 miesięcy.

§ 40. Ratownik górniczy, który w wyniku badania został

uznany za niezdolnego do pełnienia funkcji ratownika albo

który nie odbył obowiązkowych badań, powinien zostać

skreślony z ewidencji drużyny ratowniczej.

§ 41. 1. Ratownikom górniczym należy zapewnić

1) badania lekarskie przed każdorazowym rozpoczęciem

dyżuru w pogotowiu ratowniczym,

2) pełne świadczenia ambulatoryjne w czasie pełnienia

służby w dyżurujących zastępach ratowniczych, o których mowa w § 69 ust. 1 pkt 1,

3) udzielenie pomocy lekarskiej w czasie akcji ratowniczych,

4) sprawdzenie stanu zdrowia bezpośrednio po zakoń­

czeniu udziału w akcji ratowniczej.

2. Opiekę lekarską , o której mowa w ust. 1, zapewniają

lekarze-ratownicy górniczy.

§ 42. Zakład górniczy, na wypadek akcji ratowniczej,

powinien mieć określoną w planie ratownictwa organizację

pomocy lekarskiej przez lekarzy-ratowników górniczych i lekarzy nie będących ratownikami, jak również inną pomoc

medyczną , możliwą do uzyskania.

5. Szczegółowe wymagania w zakresie organizacji

wyposażenia

służby

ratownictwa górniczego

w podziemnym zakładzie górniczym

§ 43. 1. Kopalniana stacja ratownictwa górniczego powinna mieć pomieszczenia przeznaczone do przechowywania i konserwacji sprzętu ratowniczego, do szkolenia teoretycznego i praktycznego ratowników oraz grupowania ratowników zmobilizowanych do akcji ratowniczej.

2. W kopalnianej stacji ratownictwa górniczego powinna znajdować się komora ćwiczeń ratowniczych do prowadzenia praktycznych ćwiczeń ratowniczych oraz szkolenia

pracowników tego zakładu w posługiwaniu się sprzętem

ochrony dróg oddechowych .

3. W punkcie ratownictwa górniczego powinien znajdować się zespół pomieszczeń przeznaczonych do przecho-

-

Poz. 162

wywania i konserwacji sprzętu ratowniczego. Pomieszczenia

te powinny odpowiadać wymaganiom przewidzianym dla

tego rodzaju pomieszczeń w kopalnianej stacji ratownictwa

górniczego.

2. Liczba ratowników w drużynie ratowniczej zakładu

górniczego jest zależna od liczby pracowników zatrudnionych w ciągu doby pod ziemią i pow inna wynosić co

najmniej

§ 44. 1. Kopalniana stacja ratownictwa górniczego powinna być usytuowana w pobliżu szybu zjazdowego.

1) 15 ratowników górniczych, przy liczbie pracowników

nie przekraczającej 500,

2. W zakładzie górniczym, w którym prowadzone są

roboty górnicze i zjazd pracowników w kilku rejonach

znacznie oddalonych od siebie, należy utrzymywać oprócz

kopalnianej stacji ratownictwa górniczego także punkt (punkty) ratownictwa górniczego.

3. Decyzję o utworzeniu punktu ratownictwa górniczego i o jego lokalizacji podejmuje kierownik ruchu zakładu

górniczego.

§ 45. Projekt budowy (przebudowy) kopalnianej stacji

ratowni ctwa górniczego powinien być zgodny z normami

wprowadzonymi do obowiązkowego stosowania .

2) 50 ratowników górniczych, przy liczbie pracown ików

od 501 do 2000,

3) 80 ratowników górniczych, przy liczbie pracown ików

przekraczającej 2000.

3. Osoby dozoru ruchu powinny stanowić ni e mniej niż

20% stanu osobowego drużyny ratowniczej.

§ 50. Kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górni czego w podziemnym zakładzie górniczym oraz jego z a stę p­

cy powinni

1) mieć co najmniej pięciol etni staż ratown ika górniczego,

2)

§ 46 . W zależności od liczby pracowników przebywają­

cych pod ziemią w ciągu doby ustala się następujące

kategori e stacji ratownictwa górniczego

Kategoria stacji

I

II

III

Liczba pracowników zatrudnionych

w wyrobiskach

od 501

powyżej

do 500

do 2000

2000

§ 47. 1. Wyposażenie punktu ratownictwa górniczego

w tlenowe aparaty oddechowe robocze i ewakuacyjne,

materiały i sprzęt do prowadzenia akcji, kontroli, konserwacji

i napraw oraz rodzaje niezbędnych pomieszczeń w punkcie

ratownictwa ustala właściwy organ państwowego nadzoru

górniczego, na wniosek kierownika ruchu zakładu górniczego.

2. Punkt ratownictwa górniczego powinien być wyposażony co najmniej w 10 tlenowych aparatów roboczych

oraz dwa pozostające w rezerwie.

§ 48. 1. Każda osoba, której przydzielono pochłaniacz

ochronny lub tlenowy aparat ucieczkowy, jest obowiązana

1) mieć przy sobie pochłaniacz (aparat) od chwili zjazdu do

wyrobisk do chwili wyjazdu na powierzchnię,

2)

posługiwać się pochłaniaczem (aparatem) zgodnie z instrukcją użytkowania oraz chronić go przed uszkodze-

niem,

3)

odbywać okresowe szkolenie teoretyczne i praktyczne

w zakresie posługiwania się takim sprzętem .

2. Do kontroli przestrzegania postanowień ust. 1 są

zobowiązane osoby dozoru ruchu zakładu górniczego.

3. Sposób gospodarowania pochłaniaczami ochronnymi i tlenowymi aparatami ucieczkowymi w zakładzie górniczym oraz zasady szkolenia w zakresie ich używania określa

§ 51 . Kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górni czego w podziemnych zakładach górniczych, wydobywają­

cych kopaliny palne, nie może równocześnie pełnić innych

funkcji w kierownictwie lub dozorze ruchu zakładu gór niczego.

§ 52. Funkcje zastępowego może pełnić ratownik górniczy mający co najmniej 6-letni staż pracy pod z i emią oraz

3-letni staż w ratownictwie górniczym.

§ 53. 1. Znaczki ratowników w markowni powinny odróżniać się od znaczków innych pracowników doł owych .

2. W razie stosowania ewidencji komputerowej pracowników, identyfikatory ratowników powinny odróżniać

się od identyfikatorów pozostałych pracowników.

§ 54. 1. Mechanicy powinni być zatrudnieni w kopalnianej stacji ratownictwa górniczego na wszystkich zmianach, zarówno w dniach roboczych , jak i w dniach wolnych

od pracy.

2. Oprócz mechaników stale zatrudnionych w kopalnianej stacji (punkcie) ratownictwa górniczego w zakładzie

górniczym powinni być zatrudnieni co najmniej dwaj mechanicy rezerwowi.

3. Mechanicy rezerwowi obowiązani są raz na kwartał

5-dniowy dyżur w kopalnianej stacji ratownictwa

górniczego na zmianie, na której jest zatrudniony pierwszy

mechanik.

pełnić

§ 55. 1. W wyrobiskach podziemnych zakładów górniczych wydobywających kopaliny palne należy utrzymywać

zastępy ratownicze dyżurujące stale na wszystkich zmianach

w dniach pracy oraz w dniach wolnych od pracy.

2. W zakładach górniczych innych ani że li w ymienione

w ust. 1 utrzymywanie dyżurujących zastępów ratowniczych

w wyrobiskach podziemnych jest obowiązkowe , jeżeli wynika to z planu ratownictwa.

§ 56. Kierownik ruchu zakładu górniczego o kreśl a liczbę

zastępów

dyżurujących,

które

należy

utrzymywać

-

w tym zakładzie na poszczególnych zmianach w dniach pracy

oraz w dniach wolnych od pracy, zgodnie z planem ratownictwa .

§ 57 . 1. Zastępy dyżurujące w podziemnych zakładach

górniczych powinny być zatrudniane przede wszystkim przy

pracach profilaktycznych w wyrobiskach, z których mają

zapewniony szybki transport do innych rejonów zakładu

górniczego.

2. Rodzaj i miejsce pracy zastępów zatrudnionych

w warunkach, o których mowa w ust. 1, ustala kierownik

działu wentylacji zakładu górniczego.

3. Zmiana zastępów dyżurujących odbywa się w razie

potrzeby w miejscu pracy lub na wyznaczonej drodze dojścia

do kopalnianej stacji ratownictwa górniczego.

§ 58. 1. Zastęp dyżurujący powinien mieć bezpośred­

nią łączność z centralą telefoniczną zakładu górniczego.

2. Zastępowy zastępu dyżurującego obowiązany jest

podać miejsce zatrudnienia i numer aparatu telefonicznego

do

1) kopalnianej stacji ratownictwa górniczego,

2) centrali telefoniczej zakładu górniczego,

3) dyspozytora ruchu zakładu górniczego.

3. Mechanik sprzętu ratowniczeg o dyżurujący w kopalnianej stacji ratownictwa górniczego jest obowiązany sprawdzić łączność z zastępem dyżurującym przynajmniej 2 razy

na zmianę .

4 . Zastępowy zastępu dyżurującego, udający się do

miejsca pracy na dole lub powracający z tego miejsca po

ukończen i u pracy, w drodze do szybu jest obowiązany

zgłaszać się telefonicznie do kopalnianej stacji ratownictwa

górniczego.

Poz. 162

5. Do dyspozycji zastępów dyżurujących, zabezpieczających kilka zakładów górniczych, powinien być utrzymywany przez cały okres dyżuru środek transportu, wraz z kierowcą, przystosowany do przewozu ludzi i sprzętu ratowniczego.

6. Jeżeli w jednym z zakładów górniczych są utrzymywane zastępy, o których mowa w ust. 1, w pozostałych

zakładach górniczych należy zatrudniać na każdej zmianie co

najmniej jednego przewodnika, będącego ratownikiem górniczym.

§ 61. 1. Zastęp dyżurujący, oprócz osobistego wyposażenia ratowników, powinien mieć sprzęt ratowniczy. Szcze -

gółowe wymagania w tym zakresie określa załącznik nr 3.

2. Wyposażenie, o którym mowa w ust. 1, powinno być

przechowywane jak najbliżej miejsca pracy dyżurującego

zastępu ratowniczego.

3. Jeżeli dyżurujący zastęp ratowniczy jest zatrudniony

przez dłuższy czas w tym samym rejonie zakładu górniczego,

wyposażenie tego zastępu może pozostawać pod ziem i ą .

Aparaty oddechowe należy jednak wywozić na powierzchnię

co najmniej raz na 24 godziny, a pozostały sprzęt ratowniczy

- w okresach zgodnych z zasadami kontroli i konserwacji

tego sprzętu .

4. Wyposażenie , o którym mowa w ust. 3, powinno być '

przekazywane pod ziemią pomiędzy zastępowymi zastępów

kończącego i podejmującego pracę .

6. Szczegółowe wymagania w zakresie organizacji

i wyposażenia służby ratownictwa górniczego w zakładzie górniczym wydobywającym kopaliny otwo rami wiertniczym i

§ 62 . W zakładach górniczych wydobywającyc h rop ę

naftową i gaz ziemny należy utrzymywać co najmniej

1) w granicae,h lądu

§ 59. 1. Zastęp dyżurujący powinien składać się z ratowników o różnych specjalnościach .

a) 2 zastępy ratownicze przy występującym zagrożeniu

siarkowodorowym,

2. Ratownicy zastępu dyżurującego powinni być zapoznani z układem wyrobisk zakładu górniczego.

b) 1

zastęp

ratowniczy przy

występowaniu

innych

zagrożeń,

3. Imienny skład zastępu dyżurującego ustala kierownik

kopalnianej stacji ratownictwa górniczego, z uwzględnie­

niem postanowień ust. 1.

2) w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej - 2 zastępy ratownicze na każdym z obiektów

wydobywczych zakładu.

4. Mechan ik sprzętu ratowniczego wpisuje do .. Dziennika kopalnianej stacji (punktu) ratownictwa górniczego"

nazwiska ratowników, numery tlenowych aparatów odde chowych , miejsce pracy zastępu oraz zadania do wykonania .

§ 63. W zakładach wydobywających siarkę otworami

wiertniczymi metodą wytapiania minimalna liczba zastępów

powinna być następująca

§ 60. 1. W uzasadnionych przypadkach, w dni wolne

od pracy mogą być utrzymywane dyżury zastępów ratowniczych dla kilku zakładów górniczych.

Liczba pracowników

zakładu górniczego

2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, w planach

ratownictwa zakładów górniczych, dla których są utrzymywane wspólne dyżurujące zastępy ratownicze, należy okreś­

lić zasady organizacji takich dyżun:;,w oraz wskazać koordynatora takiej organizacji.

do 100

od 101 do 500

3. Zastępy, o których mowa w ust. 1, powinny się

co najmniej z 10 ratowników (w tym 2 zastępo­

składać

wych), a także mechanika oraz osoby dozoru ruchu będącej

ratownikiem górniczym.

4. Zastępy dyżurujące dla kilku zakładów górniczych

powinny przebywać w kopalnianej stacji ratownictwa górniczego lub w jej pobliżu i powinny mieć zapewnioną opiekę

lekarską·

powyżej 500

Kategoria

kopalnianej stacji

atownictwa górniczego

I

II

III

Liczba zastępów

2

4

8

§ '64. W przypadkach innych aniżeli określone w § 62

i 63 organizacja służby ratownictwa górniczego powinna

odpowiadać wymaganiom określonym w planie ratownict wa.

§ 65 1. Kierownikiem kopalnianej stacji ratownictwa

górniczego może być osoba

1) kierqwnictwa lub wyższego dozoru ruchu zakładu gór niczego o dużym doświadczeniu w zakresie opanowywania zagrożeń w danej specjalności albo

-

2) kierownictwa lub dozoru ruchu zakładu górniczego,

będąca ratownikiem albo byłym ratownikiem górniczym

o stażu w ratownictwie nie krótszym niż 3 lata.

2. Osoby, o których mowa w ust. 1, są obowiązane

ukończyć z wynikiem pozytywnym szkolenie określone

w § 32 oraz co 5 lat odbyć ponowne szkolenie (kurs) .

§ 66. 1. Miejsce pracy ratowników zatrudnionych na

danej zmianie oraz innych pozostających w dyspozycji należy

odnotować u dyspozytora zakładu górniczego lub w miejscu

określonym w planie ratownictwa.

2. W szczególnych przypadkach kierownik ruchu zagórniczego może nakazać pełnienie stałego dyżuru

zastępu ratowniczego w określonym miejscu i czasie.

kładu

§ 67 . W zakładach poszukujących ropy naftowej i gazu

ziemnego, prowadzących roboty geologiczne wykonywane

w granicach obszaru górniczego, utworzonego dla kopaliny

podstawowej. lub wykonywane z użyciem materiałów wybuchowych albo gdy projektowana głębokość wyrobiska

przekracza 30 m należy utrzymywać

1) co najmniej 4 zastępy ratownicze, gdy roboty są wyko nywane w granicach lądu stałego ,

2) 2 zastępy dla każdego z obiektów (platformy wiertniczej), gdy roboty są wykonywane w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej .

Rozdział 3

ZADANIA, ORGANIZACJA ORAZ WYPOSAŻENIE

JEDNOSTKI RATOWNICTWA

1. Postanowienia ogólne

§ 68. 1. Jednostka ratownictwa powinna spełniać wymagania niezbędne do wykonywania czynności w zakresie

ratownictwa górniczego, w szczególności dysponować zastępami ratowniczymi i pogotowiami specjalistycznymi oraz

sprzętem niezbędnym do realizowania jej zadań .

2. Do zadań jednostki ratownictwa, oprócz niesienia

pomocy, o której mowa w § 1 ust. 2, należy w szczególności

1) organizowanie i prowadzenie kursów szkoleniowych

z zakresu ratown ictwa górniczego,

2) przeprowadzan ie ćwiczeń z zakresu ratownictwa górniczego,

3) przeprowadzanie badań lekarskich ratowników górniczych ,

4) badanie i opiniowanie sprzętu ratowniczego,

5) wykonywanie specjalistycznych analiz chemicznych

prób powietrza.

3. W razie powierzenia przez przedsiębiorcę jednostce

ratownictwa czynności w zakresie ratownictwa górniczego,

dodatkowe zadania jednostki ratownictwa wynikać mogą

z umowy, o której mowa w § 5. Zadania te mogą obejmować

w szczególności udzielanie pomocy technicznej przy organizowaniu i wyposażeniu ratownictwa w zakładzie górniczym.

4. Właściwy organ państwowego nadzoru górniczego,

w celu prawidłowego wykonania zadań, o których mowa

w ust. 2 i 3, może nakazać jednostce ratownictwa niezbędne

-

Poz. 162

zmiany w organizacji oraz uzupełnienie lub zmiany wyposa żenia, w zakresie określonym w przepisach rozporządzenia .

§ 69. 1. Jednostka ratownictwa

swoje zadania za pomocą

może

wykonywać

1) dyżurujących zawodowych zastępów ratowniczych,

2) zawodowych pogotowi specjalistycznych,

3)

dyżurujących zastępów dla grup zakładów górniczych .

2. Zawodowymi ratownikami górniczymi, tworzącymi

drużynę ratowniczą jednostki ratownictwa, są

1) ratownicy górniczy, wchodzący w skład zawodowych

zastępów ratowniczych,

2) ratownicy górniczy oraz ci pracownicy jednostki ratownictwa, którzy wchodzą w skład zawodowych pogotowi

specjalistycznych,

3) lekarze-ratownicy górniczy.

3. Jednostka ratownictwa może, w zależności od potrzeb, tworzyć oddziały terenowe.

§ 70. 1. W ramach umowy, o której mowa w § 5,

przedsiębiorca

i jednostka ratownictwa mogą postanowić,

że

1) w skład dyżurujących zawodowych zastępów ratowniczych i pogotowi specjalistycznych, określonych

w § 69 ust. 1 pkt 1 i 2, mogą wchodzić ratownicy

delegowani z zakładu górniczego przedsiębiorcy,

2) w skład dyżurujących zastępów ratowniczych, okreś­

lonych w § 69 ust. 1 pkt 3, mogą wchodzić ratownicy

delegowani z zakładu górniczego przedsiębiorcy na

okres nie przekraczający 15 dni.

2. Ratownicy górniczy, o których mowa w ust. 1,

w okresie delegowania z zakładu górniczego

wszelkie uprawnienia przysługujące ratownikom górniczym

w zakładach górniczych.

zachowują

§ 71 . W jednostce ratownictwa powinien być sporzą­

dzony regulamin określający obowiązki zastępów ratowniczych oraz pogotowi specjalistycznych, w tym także sposób szkolenia oraz odbywania ćwiczeń ratowniczych przez

osoby wchodzące w skład tych zastępów i pogotowi . Regu lamin ten zatwierdza kierownik jednostki ratownictwa.

§ 72. 1. Dyżurujące zawodowe zastępy ratownicze, zawodowe pogotowia specjalistyczne oraz zastępy ratownicze

dla grup zakładów górniczych powinny być utrzymywane

w stałej gotowości, umożliwiającej natychmiastowy wyjazd

na wezwanie z zakładu górniczego, w którym wystąpiło

zagrożenie.

2. Zastępy, o których mowa w ust. 1, powinny przebywać w odpowiednio przygotowanych pomieszczeniach,

umożliwiających

pełnienie

całodobowego

dyżuru,

a w szczególności zapewniających niezawodną łączność

i utrzymywanie stałej gotowości do niezwłocznego przystąpienia do akcji ratowniczej .

§ 73. W jednostce ratownictwa powinna być zorganizo wana całodobowa służba dyspozytorska, dyżurująca

w dniach pracy i w dniach wolnych od pracy.

§ 74. 1. Szkolenie z zakresu ratownictwa górniczego

w jednostce ratownictwa powinno być prowadzone w for-

-

mie kursów, seminariów I cWlczeń ratowniczych, zgodnie

z zasadami szkolenia określonymi w załączniku nr 4 do

Poz. 162

3)

rozporządzenia .

2. Na podstawi e zasad szkolenia określonych w załącz­

niku nr 4 do rozporządzenia jednostka ratownictwa wskazana przez Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego opracowuje

programy szkolenia, o którym mowa w ust. 1. Programy te

podlegają zatwierdzeniu przez właśc i wy organ państwo­

wego nadzoru górniczego.

3. Szkolenie, o którym mowa w ust. 1, powinno obejmować

1) kurs podstawowy i okresowy dla kierowników kopalnianych stacji ratownictwa górniczego,

2) kurs podstawowy i okresowy dla ratowników górni czych,

3) kurs podstawowy i okresowy dla mechaników sprzętu

ratowniczego,

4) kurs dla kierowników akcji oraz kierowników baz ratowniczych,

5) kursy dla zastępów specjalistycznych,

6) inne kursy z zakresu ratownictwa górniczego, w zależ­

ności od potrzeb.

4. Oprócz kursów, o których mowa w ust. 3, w jednostce ratownictwa powinny być prowadzone

1) kursy okresowe dla osób kierownictwa i dozoru ruchu

podziemnego zakładu górniczego, nie wchodzących

w skład drużyny ratowniczej,

2) kurs z zakresu opanowania erupcji płynu złożowego dla

osób dozoru górn iczego oraz dla wiertaczy zmianowych

w zakładzie górniczym wydobywającym kopaliny otworami wiertniczymi.

5. Osoby prowadzące szkolenia, o których mowa w ust.

1, 3 i 4, powinny mieć odpowiednią wiedzę i doświadczenie

zawodowe w zakresie ratownictwa górniczego oraz zapobiegania zagrożeniom występującym w zakładzie górniczym

i ich opanowywania.

§ 75 . 1. W jednostce ratownictwa powinny być przeprowadzane okresowe ćwiczenia sprawdzające wiadomości

nabyte na kursach dla ratown ików górniczych .

2. Ćwiczenia , o których mowa w ust. 1, powinny być

przeprowadzane odrębnie dla zastępów specjalistycznych .

§ 76. 1. W jednostce ratownictwa powinna być zorganizowana medyczna służba ratownictwa górniczego,

w której skład powinni wchodzić lekarze -ratownicy górniczy.

2. Kandydat na lekarza -ratownika górniczego powinien

1) spełniać wymagania zdrowotne określone dla lekarzy-ratowników górniczych,

2) ukończyć kurs podstawowy dla ratowników górniczych .

3. Lekarz-ratown ik górniczy jest obowiązany

1) co 5 lat odbyć kurs okresowy dla ratowników górniczych,

2) nie rzadziej niż co 12 miesięcy przejść badania lekarskie

w zakresie okreś l onym dla lekarzy -ratowników górniczych,

brać udział w ćwiczeniach ratowniczych i specjalistycznych szkoleniach ratowniczych.

§ 77 . Jednostka ratownictwa powinna

dysponować

środkami

transportu do przewozu zastępów ratowniczych

oraz pogotowi specjalistycznych, wraz z niezbędnym wyposażeniem do akcji ratowniczej w zakładzie górniczym.

§ 78. Jednostka ratownictwa powinna utrzymywać odpowiednie służby do wykonywania zadań, o których mowa

w § 68 ust. 2.

§ 79. Szczegółowe wymagania dotyczące wyposażenia

jednostki ratownictwa w urządzenia , sprzęt i materiały oraz

osób sprawujących ich obsługę określa załącznik nr 3 do

rozporządzen ia.

szczeJÓłowe

dotyczące

2.

wymagania

jednostki ratownictwa dla podziemnych zakładów górniczych

§ 80. 1. Jednostka ratownictwa powinna utrzymywać

na każdej zmianie roboczej, zarówno w dniach pracy, jak

i w dniach wolnych od pracy, co najmniej dwa dyżurujące

zawodowe zastępy ratownicze .

2. W skład dyżurujących zawodowych zastępów ratowniczych na każdej zmianie roboczej powinni wchodzić

1) kierownik zawodowych zastępów ratowniczych,

2) 2 zastępowi,

3) 9 zawodowych ratowników górniczych,

4) mechanik sprzętu ratowniczego, będący zawodowym

ratownikiem górniczym,

5)

lekarz- ~atownik górniczy.

3. Funkcję kierownika dyżurujących zawodowych zastępów ratowniczych powinien pełnić specjalista jednostki

ratownictw?, będący zawodowym ratownikiem górniczym,

mający kwalifikacje do prowadzenia prac ratowniczych w zakładzie górniczym, określone przez jednostkę ratownictwa.

4. Ratownicy górniczy oraz mechanicy sprzętu ratowniczego jedljlostki ratownictwa powinni odpowiadać wymaganiom przewidzianym dla ratowników górniczych oraz

mechaników górn iczych, będących członkami kopalnianej

drużyny ratowniczej w podziemnym zakładzie górniczym.

§ 81 . 1. W skład dyżurujących zastępów ratowniczych

dla grup zakładów górniczych powinni wchodzić

1) kierownik zastępów ratowniczych ,

2) 2 zastępowi, w tym co najmniej 1 osoba dozoru,

3) 9 ratow\1ików górniczych,

4) mechanik sprzętu ratowniczego -

ratownik górniczy,

5) lekarz-ratownik górniczy,

6) specjalista jednostki ratownictwa, mający kwalifikacje

do prowadzenia prac ratowniczych .

2. Kierownikiem dyżurującach zastępów ratowniczych

dla grup zakładów górniczych powinna być osoba mająca

kwalifikacje kierownika kopalnianej stacji ratownictwa górniczego. W uzasadnionych przypadkach funkcję kierownika

zastępów może pełnić osoba dozoru wyższego będąca

ratownikiem górniczym .

-

3. Osoby, o których mowa w ust. 1, powinny pełnić

dyżur nieprzerwanie przez całą dobę .

4. Przepis § 80 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

§ 82. 1. Do wykonania prac ratowniczych wymagają­

cych zastosowania specjalnych technik ratowniczych w jednostce ratownictwa powinny być utrzymywane następujące

pogotowia specjalistyczne

Poz. 162

2)

niezbędny zestaw środków i sprzętu medycznego do

dyspozycji lekarza biorącego udział w akcji ratowniczej.

3) wymagania zdrowotne i zakres badań lekarskich dla

lekarzy- ratowników górniczych,

4) sposób przeprowadzania przeglądów lekarskich ratowników przed wyjściem z bazy ratowniczej do strefy

zagrożenia ,

5) zasady naboru, zakres specjalistycznych szkoleń i badań

lekarzy-ratowników górniczych.

1) pomiarowe - do pomiaru parametrów fizykochemicznych powietrza i gazów pożarowych oraz oceny stopnia

wybuchowości mieszanin gazowych,

stkę ratownictwa dla określenia kryteriów, o których mowa

2) do inertyzacji powietrza kopalnianego,

w ust. 2.

3)

pożarowo-pianowe do wykonywania prac ratowniczych przy zwalczaniu pożarów podziemnych, wyma gających zastosowania sprzętu i urządzeń do podawania

pian gaśniczych oraz izolacji wyrobisk, górotworu i zrobów,

4)

zawałowo-wiertnicze -

do prowadzenia prac ratowniczych związanych z ratowaniem ludzi uwięzionych

pod zawałem lub odciętych od czynnych wyrobisk

wskutek tąpnięcia lub zawału,

5) wodne - do usuwania skutków wdarcia się lub nie

kontrolowanego dopływu do wyrobisk wody albo wody

z luźnym materiałem ,

3. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego wskaże jedno-

§ 85. Szkolenia, o których mowa w § 74 ust. 3 pkt 5,

powinny być prowadzone przez specjalistów zawodowych

pogotowi specjalistycznych jednostki ratownictwa, mają­

cych co najmniej 5- letni staż w ratownictwie górniczym .

3. Szczegółowe wymagania dotyczące jednostki ratownictwa dla zakładów górniczych wydobywają­

cych kopaliny otworami wiertniczymi

§ 86. 1. W skład pogotowia ratown iczego w jednostce

ratownictwa dla zakładów górniczych wydobywających kopaliny otworami wiertniczymi powinni wchodzić

1) kierownik zastępów ratowniczych,

2) 5 ratowników górniczych,

przewoźnych wyciągów ratowniczych - do ewakuacji ·

pracowników lub prowadzenia innych prac ratowni3) 2 mechanicy sprzętu ratowniczego.

czych w szybach lub otworach wiertniczych w i elkośred­

nicowych oraz prowadzenia prac awaryjno -rewizyjnych

2. Kierownikiem zastępów ratowniczych powinna być

i kontrolnych, zarówno w szybach, jak i w otworach

osoba mająca kwalifikacje kierownika kopalnianej stacji

wielkośrednicowych.

ratownictwa górniczego. W uzasadnionych przypadkach

funkcję kierownika zastępów ratowniczych może pełnić

2. W zależności od potrzeb w jednostce ratownictwa

osoba dozoru będąca ratownikiem górniczym.

można tw orzyć pogotowia specjalistyczne inne aniżeli okreś­

lone w ust. 1.

3. Ratownicy górniczy oraz mechanicy ~przętu ratowniczego jednostki ratownictwa powinni odpowiadać wyma3. Zawodowe pogotowia specjalistyczne powinny być

ganiom przewidzianym dla ratowników górniczych oraz

zorganizowane w zastępy lub grupy specjalistyczne, utrzymechaników górniczych, będących członkami kopalnianej

mywane w gotowości zarówno w dniach pracy, jak drużyny ratowniczej w zakładzie górniczym wydobywającym

i w dniach wolnych od pracy.

kopaliny otworami wiertniczymi .

6)

§ 83. Lekarze-ratownicy górniczy pełniący dyżur w pogotowiach utrzymywanych przez jednostkę ratownictwa są

zobowiązani do

§ 87 . Jednostka ratownictwa może tworzyć pogotowia

specjalistyczne, w zależności od rodzaju występujących

1) uczestniczenia w akcjach ratowniczych,

§ 88. W jednostce ratownictwa dla zakładów górniczych wydobywających kopaliny otworami wiertniczymi

medyczna słu ż ba ratownictwa górniczego, o której mowa

w § 76 ust. 1, może być zorganizowana w porozumieniu ze

służbą medyczną zakładu górniczego lub z publicznym

zakładem opieki zdrowotnej .

2) udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym,

3) uzgadniania z kierownictwem akcji ratowniczej zakresu

dopuszczalnych fizycznych i termicznych obciążeń ratowników wykonujących prace ratownicze,

4) sprawowania opieki, o której mowa w § 41 ust. 1,

i przeprowadzan ia szkolenia medycznego ratowników

górniczych .

§ 84. 1. Jednostka ratownictwa powinna mieć specjalistyczny ośrodek badań lekarskich oraz przychodnię lekarską do przeprowadzania badań lekarskich ratowników górniczych.

2. Ośrodek i przychodnia, o których mowa w ust. 1,

powinny działać z zachowaniem jednolitych kryteriów okreś­

lających

1) metodykę badań lekarskich i kryteria oceny zdolności do

pracy w ratownictwie górniczym,

zagrożeń.

§ 89. Jednostka ratownictwa jest obowiązana do przeprowadzania praktycznych i teoretycznych szkoleń ratowników górniczych, pełniących dyżur w pogotowiu ratowniczym, zgodnie z zasadami określonymi w regulaminie,

o którym mowa w § 71.

§ 90. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do jednostek ratownictwa dla zakładów wykonują­

cych prace geologiczne, obejmujące roboty wykonywane

w granicach obszaru górniczego, utworzonego dla kopaliny

podstawowej. lub wykonywane z użyciem materiałów wybuchowych albo gdy projektowana głębokość wyrobiska

przekracza 30 m, chyba że przepis szczególny stanowi

inaczej .

-

Poz. 162

Rozdział 4

zakładu

górn iczego ratown iczej.

PROWADZENIE AKCJI RATOWNICZYCH

1. Postanowienia ogólne

§ 91 . W razie powstania zagrożenia życia i zdrowia

pracowników zakładu górniczego, zagrożenia bezpieczeńst­

wa ruchu zakładu górniczego lub zagrożenia bezpieczeństwa

powszechnego w związku z ruchem zakładu górniczego,

n a leży niezwłocznie podjąć i prowadzić akcję ratowniczą .

§ 92. Akcję ratowniczą prowadzi kierownik ruchu zakładu

górniczego, a do czasu jego przybycia - naj wyższa

funkcyjnie osoba kierownictwa lub dozoru ruchu obecna

w zakładzie górniczym.

§ 93. W czasie akcji ratowniczej wszystkie decyzje zwią­

zane z prowadzeniem akcji podejmuje jednoosobowo kierownik akcji ratowniczej .

§ 94. Każda akcja ratownicza powinna być prowadzona

zgodnie z planem ratownictwa oraz ogólnym i zasadami

prowadzenia akcji ratowniczej .

§ 95. Każdy, kto spostrzeże stan zagrożenia, o którym

mowa w § 91 , jes obowiązany

2. Osoba kierownictwa lub dozoru ruchu zakładu górniczego powiadomiona o powstaniu z agro ż enia jest obowią ­

zana n1iezwłocznie do

1) przejęcia kierownictwa akcji ratown iczej,

2) wstrzyman ia ruchu na zagrożonych stanowiskach pracy,

w ycofania ludzi w bezp ieczne miejsce oraz zorganizo wania akcji ratowniczej,

3) dokonania oceny stanu zagro żen i a oraz zastosowania

wszelkich środków maj ących na celu l i kwidację tego

za~ rożenia oraz maksymalne ogran iczen ie strat,

4) przekazania dokładnej informacji o stan ie zag rożen ia

oraz podjętych działaniach kierown ikowi ruchu zakładu

górniczego, po przejęciu przez niego kierown ictwa akcji .

§ 97. W razie powstania zagrożenia i rozpoczęcia prowadzet1ia akcji ratowniczej, należy powiadomić wszystkie

osoby i instytucje, przewidziane w planie ratownictwa .

§ 98. Szczegółowe zasady prowadzen ia akcj i ratowni czej w zakładzie górniczym określa załączn i k nr 6 do rozpo rządzenia .

1) zaw i adomić o niebezpieczeństwie dyspozytora ruchu

zakładu górniczego lub naj bliżej znajdującą się osobę

dozoru ruchu ,

2) w spóln ie z innymi osobami zorganizować , przy najbliż­

szym aparacie telefonicznym lub innym środku łączno­

śc i , punkt łączności z dyspozytorem ruchu zakładu

górniczego, w celu stałego utrzymywania z nim kontaktu

i pośredniczenia w porozumieniu się osób kierujących

akcją ratowniczą z pracownikami przebywającymi

w miejscu zagrożonym lub w jego sąsiedztwie,

3) podporządkować się ściśle poleceniom dyspozytora

ruchu i osób kierownictwa lub dozoru ruchu , które

organizują akcję ratowania ludzi i likwidacji zagrożenia.

§ 96. 1. Dyspozytor ruchu w podziemnym zakładzie

górniczym po otrzymaniu wiadomości o zagrożeniu powinien

1) powiadomić o tym niebezpieczeństwie osobę kierownictwa lub dozoru ruchu, przebywającą naj bliżej miejsca

zagrożen i a , z jednoczesnym skierowaniem jej do tego

miej sca, w celu zorganizowania akcji zabezpieczenia

lu dzi i li kwidacji zagrożenia ,

2) s powodować wyłączenie prądu elektrycznego w rejonie

po w stałego zagrożenia ,

3)

pow i adomić o niebezpieczeństwie, wszelkimi dostęp ­

nymi ś r odkami , ludzi znajdujących się w wyrobiskach

za grożonych i wskazać im miejsca, do których muszą się

wycofać ze strefy zagrożonej, oraz skierować do udziału

w akcj i ratowniczej zastępy ratownicze dyżurujące w za kład zi e górniczym,

4) powiadomić o zagrożeniu kierownika ruchu zakładu

górniczego lub jego zastępcę, osobę kierown ictwa lub

dozoru ruchu odpowiedzialną za pracę w zakładzie

górniczym na danej zmianie roboczej, kopalnianą stację

ratownictwa górniczego oraz inne osoby i instytucje,

zgodnie z ustaleniami planu ratownictwa,

5) wezwać do udzialu w akcji zastępy ratown icze spoza

na polecenie kierown ika akcji

2. Organizacja i kierowanie akcją ratowniczą

Kierownik akcj i ratown ic z ej

§ 99. 1. Kierown ik akcji ratown iczej jest obowią zany

1) dokonać oceny stanu z a gr o żenia załogi , ruchu zak ładu

górniczego oraz zagroż en ia bez p i ec zeństwa powszech nego w związku z ruchem zakładu górniczeg o,

2) wyznaczyć strefę zagro ż enia ( sk a ż en ia ) , o bej mującą

wyrobiska lub rejony zakładu górn iczego, w których

przejawiają się lub mogą się p rzej a w iać skutki niebez piecznego zdarzenia, zagr ażające b ez pie c ze ństwu ludzi

lub ruchu zakładu górniczego, ora z u sta li ć sposób za bezpieczen ia tej strefy,

3) wycofać ludzi ze strefy zagrożenia ,

4) powołać kierownika akcji na dole (w obiekcie) i kierow nika bazy ratowniczej,

5) powołać sztab doradczy kierown ika akcji ratowniczej,

zwany dalej " sztabem akcj i", spośró d sł u żb zakładu

górniczego oraz wyznac z yć kierownika,

6)

ustalić l okal i zację bazy ratown iczej oraz sposób jej

zabezpieczenia przed skutkami za g ro żenia ,

7) wyzhaczyć, w razie potrzeby, miejsca pomocniczych baz

ratown iczych oraz określ ić ich zakres d zi a łania i sposób

organizacji,

8) ustalić miejsca, z których prowadzona bę d z i e kontrol a

stanu zagrożen i a , w szczeg ólnoś ci ko ntrola parametrów

fizykoch emicznych pow ietrza i gazów p o ża rowych ,

9) opracować plan likwidacji zagrożenia, kt óry powin ien

być aktualizowany na bież ąco,

10) określić l iczbę zastępów ratowniczych oraz innych pra cowników zakładu górniczego potrzebnych do likwida cj i zagrożenia oraz ustal i ć sposób koordynacji wykonywania tych prac,

11) ustalić rodzaje i i lość urząd ze ń i sprzęt u ko niecznych do

reali zacji planu li kw idacji za grożenia,

-

1284 -

12) ustalić sposób i częstotliwość kontroli stanu zagrożenia

w czasie trwania akcji ratowniczej oraz sposób kontroli

miejsca zagrożenia po zakończeniu akcji,

13) ustalić, w zależności od potrzeb, zakres udziału w akcji

służb ratownictwa górniczego zakładu górniczego oraz

innych podmiotów przewidzianych planem ratownictwa,

14) współpracować z osobami wchodzącymi w skład sztabu

akcji, tak aby sztab ten był w pełni zorientowany co do

zakresu prac, jakie w ramach akcji wykonują poszczególne służby zakładu górniczego oraz inne podmioty,

15) dopilnować prowadzenia odpowiedniej dokumentacji

obrazującej przebieg zagrożenia oraz działań zmierzają­

cych do jego likwidacji .

2. W czasie prowadzenia akcji ratowniczej, w przypadkach szczególnych, ze względu na bezpieczeństwo załogi lub

zakładu górniczego, kierownik akcji może odstąpić od obowiązujących przepisów, wydanych na podstawie art. 78 ust.

1 pkt 1- 4 ustawy, pod warunkiem postępowania zgodnego

z obowiązującymi zasadami techniki górniczej . Każdy taki

przypadek musi być zanotowany w książce akcji.

§ 100. Kierownik akcji ratowniczej powinien mieć do

dyspozycji odrębne pomieszczenie w pobliżu sztabu akcji,

w którym znajdują się środki łączności umożliwiające bezpośrednie połączenie ze sztabem akcji, bazą ratowniczą oraz

osobami i służbami określonymi w planie ratownictwa .

§ 101 . 1. W pomieszczeniach sztabu akcji powinna być

zapewniona słyszalność meldunków o sytuacji w strefie

zagrożenia, jak również wydanych poleceń dotyczących

sposobu prowadzenia akcji .

2. W podziemnych zakładach górniczych wszystkie rozmowy telefoniczne dotyczące przebiegu akcji powinny być

rejestrowane z podaniem czasu .

§ 102. W pomieszczeniu kierownika akcji ratowniczej

przebywać mogą jedynie

1) sekretarz techniczny kierownika akcji,

2) osoba odpowiedzialna za stan wentylacji w podziemnym zakładzie górniczym,

3) inne osoby wezwane przez kierownika akcji ratowniczej.

§ 103. Sekretarz techniczny akcji obowiązany jest prowadzić "Książkę prowadzenia akcji ratowniczej " , obrazującą

przebieg prac oraz działań zmierzających do likwidacji zagrożenia . Książka prowadzenia akcji ratowniczej powinna

zawierać w szczególności

Poz. 162

1) przedstawicieli jednostki ratownictwa,

2) przedstawicieli instytutów naukowo-badawczych i pracowników naukowych wyższych uczelni,

3) innych specjalistów.

2. Kierownik akcji ratowniczej powinien konsultować

ze sztabem akcji decyzje dotyczące w szczególności

1) zasięgu strefy zagrożenia (skażenia) i sposobu jej zabezpieczenia,

2) lokalizacji bazy ratowniczej i sposobu jej zabezpieczenia

od strony zagrożonej,

3) liczby ratowników jednocześnie zatrudnionych w strefie

zagrożenia i sposobu ich zabezpieczenia.

§ 105. Sztab akcji, działając w porozumieniu z kierownikiem akcji, powinien w szczególności dopilnować

1) prawidłowego rozliczenia liczby pracowników zakładu

górniczego, znajdujących się w strefie zagrożenia , i sposobu ich wycofania,

2)

bieżącego śledzenia przebiegu akcji ratowniczej oraz

analizowania skuteczności działań podejmowanych

w ramach realizacji planu akcji ratowniczej,

3) powiadomienia rodzin pracowników poszkodowanych

o powstałych wypadkach,

4) zorganizowania dodatkowej specjalistycznej opieki lekarskiej dla poszkodowanych i zorganizowania transportu poszkodowanych do szpitali,

5) opracowania projektów decyzji dotyczących likwidacji

zagrożenia, dostosowanych do aktualnej sytuacji, i prze kazywania na piśmie uwag kierownikowi akcji ratow niczej,

6) analizowania skuteczności działań podejmowanych

w ramach realizacji planu akcji i przekazywania wniosków kierownikowi akcji,

7)

prawidłowej realizacji poleceń wydanych przez kierownika akcji służbom pomocniczym w zakładzie górniczym

oraz innym służbom spoza zakładu ,

8) zapewnienia właściwej liczby ratowników i pracowników pomocniczych do realizacji planu akcji ratowniczej na każdej zmianie roboczej,

9) zapewnienia niezbędnego sprzętu i materiałów do wyposażenia ratowników zatrudnionych w akcji oraz do

prac wykonywanych przez pomocnicze służby w zakładzie górniczym,

10) wykonania niezbędnych dokumentów dla kierownictwa

akcji oraz dla osób kontrolujących przebieg akcji.

1) nazwę zakładu górniczego (obiektu), datę i godzinę

rozpoczęcia akcji ratowniczej ,

.

2) nazwisko i imię oraz stanowisko służbowe kierownika

akcji ratowniczej,

3) polecenia' kierownika akcji,· osoby odpowiedzialne za

wykonanie poleceń , termin wykonania, adnotacje o wykonaniu poleceń itp.,

4) ustalenia dotyczące likwidacji zagrożenia,

5) zapisy przebiegu akcji ratowniczej .

Kierownik akcji na dole (w obiekcie)

§ 106. 1. Do pełnienia funkcji kierownika akcji na dole

(w obiekcie) należy wyznaczyć osobę kierownictwa lub

dozoru ruchu zakładu górniczego, która odbyła odpowiednie

szkolenie z zakresu ratownictwa górniczego.

2. W zakładzie górniczym, wydobywającym kopaliny

otworami wiertniczymi, kierownik akcji ratowniczej, w zależ­

ności od potrzeby, powołuje kierownika akcji w obiekcie.

Sztab akcji

3. Kierownik akcji na dole (w obiekcie) jest jedyną

osobą uprawnioną do wydawania poleceń zastępom ratow-

§ 104. 1. W zależności od potrzeb kierownik akcji ratowniczej może zaprosić do prac w sztabie akcji

niczym i innym pracownikom zatrudnionym w akcji ratowniczej i podlega kierownikowi akcji ratowniczej.

-

1285 -

4. Kierownik akcji na dole (w obiekcie) zobowiązany

jest w szczególności do

1) realizacji planu akcji ustalonego przez kierownika akcji

ratowniczej,

2) wykonywan ia tylko poleceń kierownika akcji ratowniczej, z tym że w przypadku nagłego niebezpieczeństwa

może podejmować samodzielne decyzje, o których jest

obowiązany powiadomić kierownika akcji ratowniczej ,

3) ścisłego współpracowania z kierownikiem bazy ratowniczej oraz osobami dozoru zatrudnionymi w akcji i przy

pracach zw i ązanych z likwidacją zagrożenia,

4) dopilnowania sprawnego wyprowadzenia ludzi ze strefy

niczycp, prawidłowego wykorzystania tych środków , zapewnieni1a ciągłośc i kierowania pracami ratown iczymi i ich

nadzorowania oraz zapewnienia możliwie największego bezpieczeństwa zespołom ratowniczym, wykonującym prace

ratownicze, należy każdorazowo założyć odpowiednio wy-

posażdną bazę ratowniczą.

2. W przypadku gdy prace ratownicze są prowadzone

z kilku miejsc równocześnie, kierownik akcji ratowniczej

obowiązany jest rozważyć potrzebę założenia kilku baz, przy

czym ta, w której przebywa kierownik akcji na dole (w

obiekcie), jest bazą główną, a pozostałe są bazami pomocniczymi.

§ 108. 1. W podziemnym zakładzie górniczym bazę ratowniczą należy zlokalizować w miejscu

zagrożen i a ,

5) dopilnowania prawi d łowego zabezpieczenia dojść do

strefy za g rożen ia,

6) organizowania łąc z noś ci m i ęd zy bazą ratowniczą a pomieszczen iem ki erown ika akcji ratowniczej oraz zastę ­

pami ratown iczymi ud aj ą cym i s ię do strefy zagrożenia ,

7)

Poz. 162

określeni a zada ń dla z astę pów ratown iczych . udających

s ię do strefy z a g r o żenia,

8) przejmowania meldu nków od zastępów ratown iczych

przebywających w strefie z a grożen i a oraz powracają ­

cych z niej po wykonaniu zadan ia,

9) ścisłego przekazywania do kierownika akcji ratowniczej

meldunków o sytuacj i i realizacji planu akcji,

10) dopilnowania, aby w rejon ie bezpośredniego zagrożenia

znajdowała się jednocześnie tylko taka liczba osób, jaka

jest niezbędna do sprawnego prowadzenia prac ratowniczych,

11) organizowania, we współpracy z lekarzem znajdującym

się w

bazie ratown iczej, kontrolnych badań lekarskich

ratowni ków przed wyjście m z bazy ratowniczej do strefy

zagrożenia oraz pomocy medycznej pracown ikom , któ rzy ulegl i wypadkom,

1) położonym poza strefą zagrożen i a, przy czym w polach

m~tanowych oraz w przypadku wystąpienia zagrożen i a

w~ buchem gazów pożarowych , m i ędzy bazą ratowniczą

a strefą zagrożenia muszą znajdować się co najmniej

dwa załamania wyrobisk,

2) znajdującym się w ustabi lizowanym prądzie powietrza

świeżego , w przypadku akcji przeciwpożarowych oraz

w takich akcjach, w czasie których może wystąp i ć

atmosfera niezdatna do oddychania,

3) znajdującym się w prądzie powietrza opływowego ,

w przypadku akcji ratowniczych innych niż wymienione

w pkt 2,

4) zaj:1ewniającym odpowiednie warunki dla pomieszczenia l przebywających w niej osób oraz składowania

śroClków potrzebnych do przeprowadzenia prac ratowniczych.

2. W podziemnym zakładzie górn iczym, wydobywają ­

cym kopaliny palne, baza ratownicza powinna być zlokalizo wana

miejscu oddzielonym od strefy zagrożenia pożaro­

wego zapo r ą przeciw wybuchow i pyłu węglowego .

w

12) dokonywania zmiany ze swoim zmiennikiem wyłącznie

w bazie ratowniczej.

3. W przypadku braku zabezpieczenia , o którym mowa

w ust. 2~ należy je wykonać w pierwszej fazie akcji przeciw pożarowej, a do czasu wykonan ia tego zabezpieczen ia bazę

ratowni tzą należy założyć w odpowiednio zwiększonej od leg/ości lod strefy zagrożenia .

5. W podziemnym zakładz i e górniczym kierownik akcji

na dole zobowiązany jest ponadto do

§ 109. 1. W bazie ratowniczej należy przygotować

i urządzić miejsca do

1) dokonywania wyboru miejsca (miejsc), w którym urzą­

dzona będzie baza ratownicza (bazy ratownicze),

1) pracy kierownika akcji na dole (w obiekcie), kierownika

bazy ratowniczej i innych osób kierujących pracami

ratowniczymi lub nadzorujących ich wykonanie,

2) dopilnowania bieżącego rozpoznania stanu zagrożenia

i sytuacji wentylacyjnej w strefie zagrożenia i w jej

sąsiedztwie,

2) pracy mechanika sprzętu ratowniczego,

3) pracy lekarza, jeśli bierze udział w akcji ratowniczej,

3) zorganizowani ct pomiarów kontrolnych w strefie zagrożenia i innych miejscach wyznaczonych przez kierown ika akcji ratowniczej,

4) dopilnowania prowadzenia książki meldunków i poleceń, w której odnotowuje się otrzymane polecenia,

meldunki przekazywane kierownikowi akcji oraz informacje otrzymane od ratowników i pracowników zatrudnionych w akcji .

4) wypoczynku ratowników po wykonaniu prac ratow niczych lub oczekujących na wykonanie tych prac oraz

dla zastępu (zastępów) ubezpieczającego,

5)" składowania urządzeń, sprzętu i materiałów przygoto wanych do użycia w akcji ratowniczej,

6) składowania urządzeń , sprzętu i materiałów niesprawnych lub zużytych w czasie wykonywania prac ratow niczych.

Baza ratownicza

§ 107. 1. W celu zgrupowania w jednym miejscu ratowników górniczych i innych osób oraz środków materiałowo­

-technicznych, niezbędnych do wykonywania prac ratow-

2. Miejsca składowania sprzętu ratowniczego przeznaczonego do użycia w akcji ratowniczej oraz sprzętu użytego

i wymagającego wymiany, kontroli i naprawy powinny być

wyraźnie oznaczone.

-

3. W podziemnym zakładzie górniczym, w przypadku

zdalnego pobierania prób powietrza i analizy tych prób za

pomocą chromatografu lub innych urządzeń, należy wydzielić część bazy ratowniczej niezbędną do zainstalowania

odpowiedniego sprzętu oraz do pracy osób obsługujących

ten sprzęt lub wyznaczyć inne miejsce do zlokalizowania

tego sprzętu, odpowiadające wymaganiom określonym

w § 108.

§ 110. Baza ratownicza powinna mieć stałą łączność

telefoniczną lub radiową z pomieszczeniem kierownika akcji

i zastępami wykonującymi prace ratownicze.

§ 111. 1. Baza ratownicza powinna być wyposażona

stosownie do rozmiarów i rodzajów prowadzonej akcji

ratown iczej.

2. W podziemnym zakładzie górniczym wyposażenie

bazy ratowniczej powinno obejmować

1) wyposażenie zasadnicze bazy w sprzęt oraz urządzenia

i środki do wykonywania prac ratowniczych,

2) wyposażenie uzupełniające (specjalistyczny sprzęt ratowniczy), które wynika z rodzaju prowadzonej akcji

ratowniczej, ustalane przez kierownika akcji ratowniczej,

3) wyposażenie pomocnicze, ułatwiające działalność bazy

lub konieczne do prawidłowego funkcjonowania bazy,

ustalane przez kierownika akcji na dole z kierownikiem

bazy ratowniczej.

3. W zakładzie górniczym wydobywającym kopaliny

otworami wiertniczymi wyposażenie bazy ratowniczej

w sprzęt ratowniczy oraz urządzenia i środki do wykonywania prac ratowniczych, w zależności od rodzaju zagrożenia,

określa kierownik akcji w porozumieniu z kierownikiem bazy.

4. Wyposażenie bazy ratowniczej w podziemnym zakładzie górniczym reguluje załącznik nr 3 do rozporządzenia.

§ 112. Sprzęt i urządzenia, które nie posiadają dopuszczenia do stosowania w podziemnych wyrobiskach zakła­

dów górniczych, a takiego dopuszczenia wymagają, można

używać do wykonywania prac ratowniczych tylko na podstawie decyzji kierownika akcji ratowniczej.

-

Poz. 162

8) bieżąco aktualizować mapę rejonu prac ratowniczych

znajdującą się w bazie,

9) dopilnować

właściwego przeprowadzania kontroli

sprzętu stanowiącego wyposażenie zastępu ratowniczego, zarówno przez mechanika sprzętu ratowniczego,

jak i przez ratowników i zastępowych,

10) dopilnować przeprowadzenia przez lekarza badań kontrolnych ratowników wchodzących do strefy zagrożenia

i z niej wracających, w razie prowadzenia prac w szczególnie trudnych warunkach,

11) dopilnować właściwej organizacji udzielania pomocy

medycznej osobom poszkodowanym w razie wypadku,

12) dopilnować dostawy do bazy napojów oraz żywności ,

13) ewidencjonować osoby przybywające do bazy i znajdujące się w rejonie prowadzenia prac ratowniczych,

14) dokumentować przebieg akcji ratowniczej, związanej

z daną bazą,

15) rejestrować czas wyjścia zastępów ratowniczych z bazy

do strefy zagrożenia oraz czas powrotu zastępów do

bazy ratowniczej,

16) wykonać obowiązki określone w § 25 ust. 5 pkt 1 i 2,

17) stale przebywać w bazie ratowniczej .

3. Kierownik bazy podlega kierownikowi akcji na dole.

§ 114. 1. Wszystkie osoby przybywające do bazy ratowniczej są obowiązane zgłosić się do kierownika bazy

ratowniczej.

2. Zastępowi zastępów ratowniczych i kierownicy innych zespołów ratowniczych przybywający do bazy ratow l"Jiczej oraz osoby dozoru zgłaszające się w bazie są obowią­

zani przedstawić kierownikowi bazy ratowniczej imienny

wykaz podległych im osób, a ponadto kartę udziału zastępu

ratowniczego w akcji.

3. Każda osoba przybyła do bazy ratowniczej może

opuścić bazę tylko za zezwoleniem kierownika bazy ratow-

niczej .

Kierownik bazy ratowniczej

Kierownik kopalnianej stacji ratownictwa

górniczego w czasie akcji ratowniczej

§ 113. 1. Do pełnienia funkcji kierownika bazy ratowniczej można wyznaczyć tylko te osoby kierownictwa lub

dozoru ruchu zakładu górniczego, które odbyły odpowiednie

szkolenie w zakresie ratownictwa górniczego.

§ 115. 1. W czasie akcji ratowniczej w kopalnianej

stacji ratownictwa górniczego powinien być stale obecny

kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górniczego lub

jego zastępca.

2. Kierownik bazy ratowniczej jest obowiązany

2. Kierownik kopalnianej stacji ratownictwa, w czasie

akcji ratowniczej, jest obowiązany zapewnić

1) spowodować wykonanie odpowiednich stanowisk na

sprzęt ratowniczy i pomocniczy znajdujący się w bazie,

2) odpowiednio rozlokować sprzęt w bazie,

3) zorganizować miejsca wyczekiwania i wypoczynku dla

ratowników uczestniczących w akcji,

4) dopilnować wyposażenia bazy w wymagany sprzęt.

5) zorganiiować w bazie miejsce pracy dla lekarza, jeśli

zachod2~otrzeba jego obecności,

6) dopilnować właściwego wyposażenia ratowników udających się do prac ratowniczych w strefie zagrożenia,

7) dopilnować właściwego rozmieszczenia sprzętu kontrolno-pomiarowego obsługiwanego z bazy,

1) przygotowanie odpowiedniej ilośc ~ sprawnego sprzętu

ratowniczego i pomocniczego, jaki może być potrzebny

do prowadzenia akcji,

2) przygotowanie odpowiedniej liczby zastępów ratowniczych na poszczególnych zmianach roboczych oraz

obecność w tych zastępach odpowiednich specjalistów,

3) prowadzenie ścisłej ewidencji ratowników własnych

i obcych,

4) przygotowanie odpowiedniej ilości dodatkowej odzieży

ochronnej i innych środków,

5) dostawę napojów i żywności,

6) niezbędne środki transportu do przewozu sprzętu i ratowników we współdziałaniu z innymi służbami zakładu

górniczego,

-

7) dodatkową obsadę mechaników sprzętu ratowniczego,

przewidzianych do pracy zarówno w kopalnianej stacji

ratownictwa, jak i w bazie ratowniczej .

3 . Zabezpieczenie medyczne akcji ratowniczych

§ 116. 1. Kierownik akcji ratowniczej powinien zapewnić niezbędne zabezpieczenie medyczne w czasie akcji rato-

wniczej .

2. Pomoc lekarską w czasie akcji ratowniczych mogą

zapewnić

1) lekarze -ratownicy górniczy z jednostki ratownictwa,

2) lekarze spełniający wymagania przepisów ogólnych,

których udz i ał zapewni zakład górniczy.

3. Kierownik akcji ratowniczej określa konieczną liczbę

lekarzy na zmian ie roboczej do medycznego zabezpieczenia

akcji ratowniczej .

§ 117. 1. W czasie akcji ratowniczych prowadzonych

w podziemnych zakładach górniczych, miązanych z ratowaniem zagrożonych lub poszkodowany~h ludzi, prowadzo nych w trudnych warunkach ciepln~ch oraz atmosferze

niezdatnej do oddychania, w bazie rctowniczej musi być

lekarz mający do dyspozycji środki i Spr2 ęt medyczny.

-

2) pracy kierownika bazy, lekarza-ratownika górniczego

oraz mechanika sprzętu ratowniczego zatrudnionego

w bazie,

3) prawidłowości przygotowania zastępów ratowniczych

prz;ed ich wyjściem z bazy do wykonywania prac ratowniczych,

4) dopilnowania przestrzegania czasu pracy zastępów ratowniczych w strefie zagrożenia,

5) dopilnowania pracy specjalistów z jednostki ratownictwa, zatrudnionych przy pracach pomiarowych i innych .

3. Pracujący w sztabie akcji przedstawiciel jednostki

ratownictwa jest zobowiązany do

1) ścisłej współpracy z kierownikiem akcji ratowniczej oraz

innymi członkami sztabu akcji w zakresie sposobu jej

organizacji,

2)

§ 119. W czasie akcji ratownic~ch , prowadzonych

w atmosferze zaw i erającej gazy szkodliNe lub niedostatecz ną zawartość t.lenu, w szczególności p-zy pożarach , wybuchach gazów i pyłu węglowego , wy~utach gazów i skał,

nagłych wypływach gazów do wyrobi~, w trudnych warunkach cieplnych, podczas erupcji płyru złożowego w zakładach poszukujących oraz w zakłada:h górniczych wydobywających kopaliny otworami wierniczymi, nie wolno

kierować lekarza do strefy zagrożenia .

§ 120. W akcjach ratowniczych w czasie których

w strefie zagrożenia występują warunkistwarzające potrzebę

używania aparatów oddechowych, lEkarz w uzgodnieniu

z kierownikiem akcj i może udzielić porrocy poszkodowanym

przebywającym jeszcze w strefie zagro:enia, jeżeli stwierdzi,

że może pracować w warunkach istniEjącego zagrożenia .

4. Udział jednostki ratownictwa \I\' akcji ratowniczej

§ 121. 1. W razie powierzenia przEZ przedsiębiorcę jednostce ratownictwa czynności w zakresie ratownictwa górniczego, o potrzebie wezwania do akcj służb ratowniczych

tej jednost ki decyduje kierownik akcji ratowniczej .

2. Specjal ista jednostki ratownictwa , będący zawodowym ratownikiem górn iczym i biorący udział w akcji ratowniczej w wyrobiskach podziemnych (w obiekcie), jest zobowiązany do współpracy z kierownikiem akcji na dole (w

obiekcie), w zakresie dotyczącym w szczególności

1) wyposażenia bazy w sprźęt ratowniczy oraz w sprzęt

niezbędny do realizacji zadania, jakie ma być wykonane

na danej zmianie roboczej,

współpracy w zakresie zabezpieczenia medycznego akcji ratowniczej,

3) koordynacji pracy pacowników jednostki ratownictwa

biorących udział w akcji ratowniczej .

§ 122. O potrzebie wezwania do akcji zastępów ratowniczych innych przedsiębiorców decyduje kierownik akcji

ratowniczej.

2. W przypadku innych akcji o Jotrzebie obecności

lekarza w bazie ratowniczej decyduje kerownik akcji ratowniczej .

§ 118. Miejscem pracy lekarza, w t'm lekarza-ratownika

górniczego, w czasie akcji ratowniczej est baza ratownicza,

w której powinien być przygotowany sprzęt do udzielania

pomocy poszkodowanym, jak również - w razie potrzeby

- do przeprowadzania badań kontroln ~ch ratowników udających się do wykonywania prac ratoWliczych lub wracają­

cych ze strefy zagrożenia po wykonanu zadań.

Poz. 162

5. Organizacja pracy zastępów ratowniczych

w akcjach ratowniczych

Podstawowe zasady działania zastępów

ratowniczych w akcjach ratowniczych

§ 123. W podziemnym zakładzie górniczym

1) w razie powstania zagrożenia i konieczności podjęcia

akcji ratowniczej, zastęp dyżurujący lub zastępy zabezpieczające kilka zakładów górniczych są zobowiązane

do niezwłocznego udania się do miejsca wskazanego

przez dyspozytora ruchu zakładu górniczego lub osobę

kierującą akcją ratowniczą,

.

2)

zastępowy zastępu dyżurującego, w drodze do miejsca

akcji, jest obowiązany utrzymywać łączność z dyspozytorem ruchu zakładu górniczego,

3) po przybyciu na wskazane miejsce zastęp dyżurujący

powinien zgłosić się do kierownika akcji ratowniczej,

a następnie przystąpić do wykonywania prac ratownii;:zy~h zg!Jdnie z jęgo. poIElCefli~m,

4) w razie utrzymywania tylko jednego zastępu dyżurujące­

go, wymagane przepisami ubezpieczenie tego zastępu

do wykonywania prac ratowniczych stanowią zastępy

znajdujące się w drodze do bazy ratowniczej .

§ 124. 1. Liczba osób zatrudnionych w akcji ratowniczej powinna być ograniczona tylko do pracowników

zatrudnionych przy wykonywaniu i nadzorowaniu prac ratowniczych i pomocniczych.

2. Kierownik akcji ratowniczej jest obowiązany określić

zakres prac ratowniczych przewidzianych do wykonywania

przez ratowników górniczych oraz przez osoby nie będące

ratownikami górniczymi .

3. W przypadku prac ratowniczych wykonywanych

w związku z powstałym zagrożeniem, w którego wyniku

w strefie zagrożenia powstała lub może powstać atmosfera

niezdatna do oddychania, w strefie tej należy .zatrudnić

wyłącznie ratowników górniczych.

§ 125. 1. W czasie akcji ratowniczych dzielenie zastę­

pów ratowniczych na mniejsze zespoły jest niedopuszczalne.

-

-

Poz. 162

2. Ratowników zatrudniać można równocześnie w kilku

miejscach lub kolejno w jednym miejscu, pod warunkiem

utrzymywania z nimi przez zastępowego kontaktu głosowe­

go lub w zrokowego.

kierownik akcji ratowniczej powinien dysponować co najmniej dwoma zastępami ratowniczymi , z których jeden jest

zatrudniony w strefie zagrożenia, a drugi ubezpiecza go

przebywając w bazie ratowniczej .

§ 126. 1. Podczas akcji ratowniczej pracą ratowników

2. Od postanowień ust. 1 można wyjątkowo odstąpić

w razie konieczności ratowania ludzi, pod warunkiem, że

drugi zastęp - ubezpieczający znajduje się w drodze do bazy

ratowniczej .

w zastępie kieruje zastępowy.

2. Gdy w trakcie prac ratowniczych zastępowy nie może

dalej pełnić funkcji, jego obowiązki musi przejąć zastępca.

§ 127. 1. W czasie akcji ratowniczej

zastępowy

jest

odpowiedzialny za

1) wyznaczenie swojego zastępcy,

2) dopilnowanie wykonania kontroli aparatów przez ratowników podległego mu zastępu, przed wyjściem z bazy,

3) ustalenie miejsca nałożenia masek, jeśli okoliczności nie

wymagają ich nałożenia przy wyjściu z bazy,

3. W zakładzie górniczym wydobywającym kopaliny

otworami wiertniczymi sposób ubezpieczenia ratowników

wykonujących prace ratownicze ustala kierownik akcji ratowniczej .

§ 129. 1. Zastęp ratowniczy wysyłany do prac w strefie

zagrożenia powinien być poinformowany o rodzaju zagroże­

nia i warunkach w strefie zagrożenia , drodze (drogach)

dojścia do strefy zagrożenia i do miejsca pracy w tej strefie

oraz o zadaniach, jab e jest obowiązany wykonać.

2. Zastęp ratowniczy, kierowany do prac w strefie

musi być wyposażony w sprzęt ratowniczy,

stosownie do rodzajJ zagrożenia .

4) wykonanie czynności kontrolnych przewidzianych dla

zastępowego po nałożeniu masek przez ratowników

podległego mu zastępu ,

zagrożenia,

5) pobranie z bazy przez zastęp wyposażenia niezbędnego

do wykonania zleconych prac ratowniczych,

3. W poleceniu wydanym zastępowemu należy podać

dokładny czas wyjścia z bazy ratowniczej oraz planowany

6) dokonan ie okresowej (co 15 minut) kontroli zapasu

tlenu (powietrza) w aparatach ratowniczych,

7) przeprowadzenie ponownej kontroli szczelnego nałoże­

nia masek i stanu aparatów, a zwłaszcza węży , po

przejściu trudnego odcinka drogi,

8) dopilnowanie, aby w warunkach słabej widoczności

zastęp był połączony linką ratowniczą,

9)

organizację pracy w zastępie oraz właściwe wykonanie

zadań zleconych przez kierownika akcji na dole,

10) utrzymywanie łączności z bazą oraz dokonywanie pomiarów składu atmosfery i temperatury w miejscu pracy

zastępu,

11) rozdzielenie prac do wykonan ia przez poszczególnych

ratowników i ich zorganizowanie zgodnie z ustaleniami

kierownika akcji.

czas powrotu po w;'konaniu zadania .

4. Wyjście zastepu z bazy ratowniczej do strefy zagrożenia może nastcpić tylko po zgłoszeniu o tym kierow-

nikowi bazy.

§ 130. 1. W czasie przeprowadzania rozpoznania zagrożenia w składzie :astępu (zastępów) wysyłanego z bazy

ratowniczej do strey zagrożenia powinien być ratownik

znający teren,

w któym jest przeprowadzana akcja ratow-

nicza.

2. Zastępy ratovnicze, którym zlecono zadanie ewakuacji osób zagrożonyct, udzielenia pierwszej pomocy poszkodowanym oraz wytralsportowania ich do bazy, powinny być

wyposażone w spr:ęt do udzielania pierwszej pomocy

i transportu poszkolowanych (np. nosze) oraz w razie

występowania

atnusfery niezdatnej do oddychania

- w sprzęt ochronydróg oddechowych, przeznaczony do

ewakuacji osób.

2. W czasie dojścia do miejsca wykonywania prac

ratowniczych i powrotu do bazy zastęp idzie w następującej

kolejnośc i: zastępca zastępowego , ratownicy i zastępowy .

3. Zastęp ratowliczy w drodze do miejsca wykonywania prac ratowniczych w strefie zagrożenia, w czasie ich

wykonywania oraz wdrodze powrotnej, powinien przez cały

czas utrzymywać łąc : ność telefoniczną lub radiową z bazą

3. W drodze do miejsca wykonywania prac ratowniczych zastępowy ma obowiązek dokonywania obserwacji

oraz czynności kontrolno-pomiarowych, określonych przez

kierownika akcji ratowniczej, a także informowania o dokonanych spostrzeżeniach i pomiarach kierownika bazy ratowniczej .

ratowniczą ·

4. Zastępowy obowiązany jest stale czuwać nad pracą

swego zastępu w czasie wykonywania prac ratowniczych .

Może on wykonywać prace w ramach zadań zleconych

zastępowi ratowniczemu, jeżeli to nie ograniczy jego moż ­

liwości czuwania nad bezpieczeństwem ratowników w za stępie.

5. Po przybyciu do bazy zastępowy zgłasza przełożone ­

mu powrót zastępu , sposób wykonania zadania i swoje

spostrzeżenia .

§ 128. 1. W podziemnym zakładz i e górniczym, w celu

przeprowadzenia prac ratowniczych z udziałem ratowników,

4. W razie gdy łączność, o której mowa w ust. 3, zostanie

przerwana, zastęp raowniczy jest obowiązany wycofać się

do bazy, przy czym pl!y wycofywaniu się powinien dążyć do

nawiązania łączności za pomocą umownych sygnałów .

5. W podziemn}Ch zakładach górniczych należy stosować następujące syglały umowne

1) sygnały akustyc2ne

sygnały bazy

2 uderzenia - czy wszystko w porządku?

3 uderzenia - pomoc idzie

4 uderzenia - wracać

sygnały zastępu

2 uderzenia 3 uderzenia 4 uderzenia -

wszystko w porządku

żądamy pomocy

wracamy,

2) sygnały świetlne

w razie powstania możliwości wykorzystania sygnalizacji świetlnej ustala się

sygnały bazy

2 długie sygnały - czy wszystko w porządku?

3 długie sygnały - pomoc idzie

4 długie sygnały - wracać

Poz. 162

ratowników w atmosferze, w której w wyniku nagromadzenia się wody, pożaru , wybuchu gazów lub pyłów , wyrzutu

gazów i skał, wypływu gazów z górotworu lub zrobów, braku

przepływu powietrza, erupcj i płynu złożowego , awarii instalacji technologicznej. występuje przekroczenie dopuszczalnych stężeń gazów lub par szkodliwych albo niedostateczna zawartość tlenu .

§ 137. 1. Prace ratown icze w atmosferze niezdatnej do

oddychania należy wykonywać wyłącznie przy pomocy ratowników używających tlenowych (powietrznych) aparatów

oddechowych roboczych .

sygnały zastępu

2 długie sygnały 3 d ł ugie sygnały 4 długie sygnały -

-

wszystko w porządku

żądamy pomocy

wracamy,

3) przed rozpoczęciem nadawania sygnałów należy zwrócić na nie uwagę odbiorców przez nadanie krótkich kilku

po sobie następujących sygnałów ; odbiorcy sygnałów

są obowiązani w ten sam sposób zapewnić nadających,

że są gotowi do odbioru sygnałów .

§ 131 . 1. W czasie wykonywania prac ratowniczych

każdy ratownik jest zobowiązany do uważnego obserwowa-

nia miejsca wykonywania tych prac. W razie stwierdzenia

zagrożenia, jest obowiązany ostrzec pozostałych ratowników

i powiadomić zastępowego .

2. Niedopuszczalne jest samowolne oddalanie się rato wników z miejsca pracy zastępu ratowniczego lub wykonywanie jakichkolwiek prac bez ich uprzedniego uzgodnienia

z zastępowym .

§ 132. 1. Powtórne skierowanie zastępu do prac ratowniczych w strefie zagrożenia może nastąpić po odpowiednim

wypoczynku, który nie powinien być krótszy od czasu pracy.

Jeżeli w bazie jest obecny lekarz, to on określa zdolność

ratowników do dalszego wykonywania prac ratowniczych

oraz niezbędny czas na regenerację sił.

2. W razie gdy kierownik akcji nie przewiduje dalszego

zatrudnienia zastępu ratowniczego, opuszczenie bazy może

nastąpić tylko po uzyskaniu zgody kierownika bazy.

2. Zastęp ratowniczy powinien być wyposażony w tlenowe (powietrzne) aparaty oddechowe robocze tego samego typu oraz o jednakowym czasie ochronnego działania .

3. W zakładzie górniczym wydobywającym kopaliny

otworami wiertniczymi kierownik akcji może ustalić sprzęt

ochrony dróg oddechowych, stosowany podczas wykony wania prac ratowniczych, inny n iż wymieniony w ust. 1,

spełniający wymagan ia określone w § 24 ust. 1.

§ 138. 1. Ratownicy przed wyjściem z bazy do strefy

zagrożenia są zobowiązan i do wykonywania kontroli sprawności tlenowych (powietrznych) aparatów oddechowych

roboczych, zgodnie z instrukcją użycia tych aparatów.

2. Po wykonaniu czynności, o której mowa w ust. 1,

zastępowy jest obowiązany osobiście skontrolować prawidłowość założenia i działania tlenowego (powietrznego) aparatu oddechowego roboczego każdego ratownika, zgodnie

z instrukcją jego użycia , kontrolę zaś aparatu zastępowego

wykonuje jego zastępca.

§ 139. Zakładanie tlenowych (powietrznych) aparatów

oddechowych roboczych przez ratowników i związane z tym

czynności kontrolne powinny być wykonywane tylko na

polecenie zastępowego i pod jego nadzorem .

§ 140. 1. W podziemnym zakładzie górniczym zastęp

wyruszający z bazy do miejsca wykonywania prac ratow-

§ 133. 1. Jeżeli w akcji ratowniczej ratownik zasłabnie

lub ulegnie wypadkowi, pozostali członkowie zastępu powinni natychmiast powiadomić o tym kierownika bazy,

wycofać się ze strefy zagrożonej. wyprowadzając lub wynosząc poszkodowanego, i oddać go pod opiekę lekarza.

niczych w atmosferze niezdatnej do oddychania powinien

być wyposażony w

2)

oświetlenie osobiste dla każdego ratownika,

2. O fakcie zasłabnięcia lub wypadku w czasie akcji

ratowniczej należy niezwłocznie powiadomić właściwy organ państwowego nadzoru górniczego.

3)

butlę dwulitrową (zapasową) z tlenem o ciśnieniu

M Pa i urządzenie do podawania tlenu pod maskę ,

§ 134. 1. Jeżeli w akcji ratowniczej zatrudnione

są

również zastępy obce, do czasu dokładnego rozpoznania

terenu prac ratowniczych zastępom tym należy przydzielić

przewodn ików.

2. Przewodnicy, o których mowa w ust. 1, mogą stanowić każdorazowo szóstą osobę w zastępie i obowiązani są

towarzyszyć zastępowi ratowniczemu.

3. Jeżeli prace ratownicze są prowadzone w warunkach

atmosfery niezdatnej do oddychania, przewodnik musi być

ratownikiem górniczym.

§ 135. Kierownik stacji ratowniczej jest obowiązany

zapewnić przybyłym zastępom ratowniczym pomoc przy

transporcie sprzętu i urządzeń ratowniczych na terenie za kładu górniczego oraz w drodze do bazy ratowniczej .

Zasady organizacji pracy zastępów ratowniczych w atmosferze niezdatnej do oddychania

§ 136. Za akcję ratowniczą w atmosferze niezdatnej do

oddychania uważa się wszelkie prace przeprowadzone przez

1) tlenowe aparaty oddechowe robocze,

20

4) przyrządy do wykrywan ia i pomiaru gazów, ustalone

przez kierownika akcji,

5) jeden komplet kluczy do tlenowych aparatów oddechowych roboczych , opatrunki osobiste, kredę , metr, zega rek, notes, nóż ciesielski , termometr górniczy oraz linkę

ratowniczą ,

6) inny dodatkowy sprzęt według potrzeb, ustalony przez

kierownika bazy.

2. W zakładach górniczych wydobywających kopaliny

otworami wiertniczymi zastęp wyruszający z bazy do miejsca

wykonywania prac ratowniczych w tlenowych (powietrznych) aparatach oddechowych roboczych powinien być

wyposażony również we właściwą odzież ochronną, sprzęt

kontrolno ~ pomiarowy, narzędzia i inne środki potrzebne do

wykonania zadania, ustalone przez kierownika akcji .

3. W razie przewidywanego ratowania ludzi, zastęp jest

dodatkowo sprzęt ochrony dróg od dechowych, przeznaczony do ewakuacji poszkodowanych,

nosze i inny sprzęt do udzielania pierwszej pomocy, ustalony

przez kierownika akcji .

obowiązany zabrać

-

Poz. 162

§ 141 . 1. Jeżeli baza ratownicza znajduje się blisko

strefy zagrożenia, zastępowy jest obowiązany polecić założe­

nie tlenowych aparatów oddechowych roboczych, otwarcie

tlenu i nałożenie masek już w bazie ratowniczej .

§ 144. 1. Ratownikom wolno zdjąć t lenowe (powiet rzne) aparaty oddechowe robocze (maski) dopiero na polecenie zastępowego, gdy ten przekona się , że zastęp jest już

w atmosferze nieszkodliwej dla zdrowia.

2. Jeżeli nie zachodzi przypadek, o którym mowa w ust.

1, należy postępować następująco

2. Czas pracy ratownika w tlenowym apa racie odde chowym roboczym należy ograniczyć do 2 godzin ; ratownik

może pracować w aparacie dłużej niż 2 godziny w razie

fatowania ludzi lub wykonywania ważnych czynności na

polecenie kierown ika akcji .

1) ratownicy wychodzą z bazy do miejsca ustalonego przez

kierownika akcji tyko w założonych tlenowych .(powietrznych) aparatach oddechowych roboczych i przykręco ­

nych do nich maskach, przy zamkniętym dopływie tlenu

(powietrza) ,

3. Czas pracy ratownika u żywając ego powietrznego

aparatu oddechowego roboczego pow inien być dostosowa. ny ~~ czasu · ochronnego dziawnia aparat u, z uwzględnie­

niem zasa.dy. o 'której mowa w § 142 ust. 3.

2) w drodze z bazy. do miejsca wykonywania .prac ratowniczych zastępowy idzie na czele zastępu i jest obowią­

zany przeprowadzać doraźne .kontrole składu atmosfery .

§145. W razie wielokrotnego używania tlenowych (po podręcznymi przyrządami do wykrywania i pomiaru

wietrznych)

aparatów oddechowych roboczych w wyrobisgazów, w okresach ustalonych przez kierownika akcji;

kach,

jeden

z mechaników sprzętu ratowniczego zakładu

w razie stwierdzenia dymów lub niebezpiecznych stężeń

górniczego powinien znajdować się w bazie ratown iczej .

gazów szkodliwych, zastępowy jest obowiązany zatrzymać zastęp, nakazać otwarcie dopływu tlenu (po§ 146. Wykonywanie czynności kontrolnych w strefie

wietrza) i nałożenie masek oraz skontrolować prawidzagrożenia , w której występuje atmosfera niezdatna do

łowość nałożenia i szczelności masek, jak również zapas

oddychania, jest dozwolone wyłącznie przez osoby będące

tlenu (powietrza) i otwarcie zaworu w tlenowym (poratownikami górniczymi, udające s i ę do tej strefy wraz

wietrznym) aparacie oddechowym roboczym każdego z zastępem ratowniczym, z zachowaniem wymagań okreś­

ratownika; nałożenie maski i otwarcie zaworu aparatu

lonych w § 137.

zastępowego kontroluje jego zastępca,

§ 147. W razie wypadku ratownika używającego tleno 3) w razie nagłej zmiany stężenia gazów szkodliwych,

wego

(powietrznego) aparatu oddechowego

należy natychmiast otworzyĆ dopływ tlenu (powietrza)

i nałożyć maski bez przeprowadzenia kontroli stanu

aparatów, o której mowa w ust. 2 pkt 2,

4) po stwierdzeniu prawidłowego nałożenia masek i stanu

aparatów zastęp może wyruszyć do strefy zagrożenia

według kolejności określonej w § 127 ust. 2.

1) zastępowy , po wyjściu zastępu ze strefy zagrożenia i po

zdjęciu maski poszkodowanemu, powinien odczytać

wskazanie manometru, zamknąć dopływ tlenu (powietrza) w aparacie poszkodowanego oraz oddać poszkodowanego pod opiekę lekarską,

§ 142. 1. Przed wejściem do strefy zagrożenia zastęp

jest zobowiązany do poruszania się w szyku zwartym (w razie

zadymienia ratownicy powinni być połączeni linką ratowniczą), w kolejności określonej w § 127 ust. 2. W tym samym

porządku musi odbywać się powrót zastępu do bazy.

2) kierownik bazy ratowniczej powin ien zabezpieczyć

i przekazać do kopalnianej stacj i ratownictwa górnicze go tlenowy (powietrzny) aparat roboczy poszkodowanego, wraz z przykręconą do niego maską używaną

w czasie wypadku,

2. Jeżeli zastępowy i ratownicy jego zastępu nie znają

rejonu zakładu górniczego, w którym są wykonywane prace

ratownicze, na czele zastępu powinien iść ratownik-przewodnik, o którym mowa w § 134.

3) aparat wraz z pochłaniaczami i maską , do czasu przekazania specjalistycznej jednostce, wskazanej przez właś ­

ciwy organ państwowego nadzoru ,g órniczego, powinien być zabezpieczony przez kierownika, kopalnianej

stacji ratownictwa górniczego w zamkniętym pomieszczeniu .

3. Zastępowy musi przestrzegać zasady, że każdy ratownik musi posiadać na bezpieczną drogę powrotu zapas tlenu

(powietrza) w ilości dwukrotnie większej od tej , jaką zużył na

drogę z bazy do miejsca docelowego, powiększony o 1 M Pa.

§ 143. 1. W razie jakiejkolwiek niedyspozycji ratownika

lub niewłaściwego działania tlenowego (powietrznego)

aparatu oddechowego roboczego, zastępowy jest zobowią­

zany do natychmiastowego zgłoszenia o tym kierownikowi

bazy i wycofania całego zastępu do bazy.

Rozdział 5

SZCZEGOŁOWE WYMAGANIA W ZAKRES I E ORGANIZA CJI SPECJALISTYCZNEJ SŁUŻBY RATOWNICTWA DO

WYKONYWANIA PRAC PODWODNYCH W PODZIEMNYCH WYROBISKACH GORNICZYCH

2. Ratownikowi wykonującemu pracę w atmosferze

niezdatnej do oddyc.hania nie wolno zdjąć. an! ze'rwać maski.

§ 148. Do wykonywania prac podwodnych w podziemnych wyrobiskach górniczych może być powołana specjalis tyCzna służba ratownicza, którą stanow i ą

3. W razie zerwania maski przez ratownika, zastępowy

musi ponown ie nałożyć mu maskę, dodać tlenu zaworem

dodawczym (wraiie stosowania tlenowych aparatów roboczych), powiadomić kierownika bazy i natychmiast wycofać

zastęp do atmosfery zdatnej do oddychania.

1) co najmniej dwa zastępy ratownicze specjalistyczne do

wykonywania prac podwodnych, zwane dalej "zastępa ­

mi nurkowymi",

4. Każde użycie zaworu dodawczego wtlenowym aparacie oddechowym roboczym ratownik powinien zgłosić

zastępowemu, który ma obowiązek skontrolować zapas tlenu

w aparacie tego ratownika.

2) mechanicy nurkowego sprzętu ratowniczego,

3) kierownicy prac podwodnych,

4) lekarze-ratownicy przygotowani do współdziałania z zastępami nurkowymi.

-

Poz. 162

§ 149. Specjalistyczna służba ratownicza, o której mowa w § 148, może być powołana w ramach służby ratownictwa w zakładzie górniczym lub w jednostce ratownictwa.

1) dbania o należyty stan techn iczny sprzętu nurkowego

i urządzeń znajdujących się w wyposażeniu zastępu

nurkowego,

§ 150. 1. Zastęp nurkowy stanowi naj mn i ejszą jednostkę organiza cyjną, która może samodzieln ie wykonywać

2) uczestniczenia w akcjach ratowniczych i zapobiegaw czych w zakładach górniczych,

prace podwodne w czasie akcji ratown iczych lub zapobiegawczych, prowadzonych w zakładach górniczych .

3) uczestniczenia w specjalistycznych ćwiczeniach ratowniczych i zgrupowaniach szkoleniowych .

2. Zastęp nurkowy składa się z

§ 152. 1. Kierownikiem prac podwodnych może być

osoba, która

1 ) zastępowego,

2) chronometrażysty,

1) jest osobą dozoru co najmniej średniego i ma kwalifikacje do prowadzenia prac ratowniczych pod ziemią ,

3) nurka operacyjnego,

4) nurka ubezpieczającego ,

5) sygnalisty.

2) jest czynnym lub byłym ratownikiem górniczym nurkiem,

3. Członkiem zastępu nurkowego może być tylko ratownik górniczy.

3) ma ukończony kurs kierowników akcji na dole lub

kierowników baz ratowniczych ,

4. Zastępowym zastępu nurkowego może być osoba

mająca co najmniej 6 lat pracy pod ziemią oraz 3-letni staż

w charakterze ratownika górniczego nurka.

4) ma ukończony kurs podstawowy dla kierowników prac

podwodnych,

5. Ratowni kiem górniczym nurkiem może być osoDa,

która

2. Kierownik prac podwodnych jest zobowiązany do

1) uzgadniania z kierownikiem akcji decyzji dotyczących

wykonania prac podwodnych,

1) ma książ ecz kę nurka lub płetwonurka ,

2) nie p rzekroczyła 35 roku życia ,

3) ukończyła kurs podstawowy dla ratowników górniczych

nurków i zdała egzamin z wynikiem pozytywnym,

4) ma aktualne świadectwo zdrowia, wydane przez lekarza

przeszkolonego w zakresie fizjopatologii nurkowania,

5) uczestniczy w przewidzianych przepisami ćwiczeniach

ratowniczych, zgrupowaniach szkoleniowych i szkoleniach okresowych.

6. Ratownik górniczy nurek jest zobowiązany do

1) udzi ał u w akcjach ratowniczych i zapobiegawczych ,

zw i ązanych ze zwalczaniem zagrożenia wodnego,

2) poddawania się badaniom lekarskim okresowym w pół ­

rocznych odstępach czasu oraz kontrolnym po każdej

przerwie w nurkowaniu, trwającej dłużej niż 3 miesiące,

lub po ka żdej chorobie trwającej dłużej niż 14 dni,

3) odbywania wymaganych ćwiczeń ratowniczych, w tym

specjal istycznych ćwiczeń ratowniczych, i uczestniczenia w zgrupowaniach szkoleniowych,

4) odbywania co 5 lat kursów szkoleniowych okresowych

dla ratowników górniczych nurków.

§ 151 . 1. Mechanikiem nurkowego

czego może być osoba, która

sprzętu

5) uczestniczy w ćwiczen i ach i szkoleniach okresowych.

ratowni-

1) jest mechanikiem sprzętu ratowniczego drużyny ratowniczej,

2) jest czynnym lub byłym ratownikiem górniczym nurkiem,

3 ) u k o ń czyła z wynikiem pozytywnym kurs podstawowy

dla mechaników nurkowego sprzętu ratowniczego,

4) uczestn iczy w wymaganych ćwiczeniach ratowniczych,

zgrupowaniach szkolen iowych i szkoleniach okresowych.

2. Mechanik nurkowego sprzętu ratowniczego jest zobow i ązany do

2)

określenia możliwości

wykonywania zadań zastępów

nurkowych w akcjach ratowniczych i zapobiegawczych

oraz decydowan ia w sprawach organizacji prac nurkowych,

3) nadzorowania prac wykonywanych przez zastępy nurkowe i czuwania nad przestrzeganiem zasad bezpieczeństwa pracy zastępów nurkowych, w szczególności

w zakresie dopuszczalnej głębokości nurkowania,

4) uczestniczenia w specjalistycznych ćwiczeniach ratowniczych i zgrupowaniach szkoleniowych,

5) odbywania co 5 lat kursów szkoleniowych okresowych

dla kierowników prac podwodnych .

§ 153. 1. Obowiązki lekarza -ratownika przygotowanego do współdziałania z zastępam i nurkowymi może pełnić

lekarz-ratownik górniczy, który został przeszkolony w za kresie fizjopatologii nurkowania i hiperbarii medycznej.

2. Lekarz- ratownik przygotowany do współdz i ałania

z zastępami nurkowymi jest zobowiązany do

1) przeprowadzania badań lekarskich przewidzianych dla

ratowników górniczych nurków,

2) uczestniczen ia w akcjach ratowniczych i zapobiegawczych, przeprowadzanych z udziałem zastępów nurkowych,

3) dokonywania oceny stanu zdrowia ratowników górniczych nurków przed zanurzeniem i po wyjściu z wody

oraz sprawowan ia opieki lekarskiej nad ratownikami

górniczymi nurkami, którzy ulegli wypadkowi w czasie

prac podwodnych,

4) zapewnienia odpowiedniej opieki medycznej ratowni kom górniczym nurkom w czasie ćwiczeń i zgrupowań

szkoleniowych, organizowanych dla zastępów nurkowych,

5) odbywania co 5 lat kursów szkoleniowych okresowych,

przewidzianych dla lekarzy-ratowników współdziałają . cych z zastępami nurkowymi.

.

Dz:enn ik Ustaw Nr 33

5)

§ 154. Jednostka ratownictwa lub kopalniana stacja

ratownictwa górniczego utrzymująca zastępy nurkowe jest

zobowiązana do prowadzenia

1) ew idencji członków zastępów nurkowych,

książki zawierającej dane o pracy sprężarki, sprężeniach

w komorze dekompresyjnej, kontrolach aparatów nurkowych , skafandrów i innego sprzętu, w które wyposażone są zastępy nurkowe.

2) kart otek indywidualnych ratowników górniczych nur ków, zawierający ch dane o przeb ieg u pracy w zastępach

nurkowych,

3) dzienn ika zastępów nurkowych ,

4)

książki czynności nurkowych,

Rozdz iał 6

PR ZEPI S KOŃCOWY

§ 155. R ozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogło­

szenia.

Minister Przemysłu i Handlu: M. Pol

(Załączniki nr 1-6 do rozporządzenia stanowią oddzielny załącznik do niniejszego numeru)

Pojedyncze egzemplarze Dziennika Ustaw i Monitora Polskiego można nabywać za got6wkę

w WARSZAWIE

-

w punkcie sprzedaży Wydzialu Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczeg o Urzędu Rady Ministr6w. al. Jana Chrystian a Szucha 2/4. tel. 29 -61 -73.

-

w punktach sprzedaży : ul. Karolkowa 28 ( PH JARD Press) . al. Solidarności 83/89 (Księgarnia 8ankowa) . al. Sol i darności 119 (Wydawnictwo .,Bellona", Księgarnia im. Żeromskiego) ,

al. Solidarnośc i 127 ( Księgarnia Sądowa ). ul. W6jci ckiego 1/3, paw. 14 (Biuro Informacji Organ izacyjno-Prawniczej " Infor" ), ul. Swiętokrzyska 12 (ELlNEX) , ul Zamenhofa 1 (Dom

Wyd awniczy ABC), ul. Żurawia 1A (Ks ięgarnia Wydawnictw Prawniczych i Ekonomicznych ), ul. Woziwody 34 (G .L.M . Przedsięb i orstwo Handlowo- Uslugowe) - egzemplarze

bieżące;

poza WARSZAWĄ w punktach sprzedaży

-

BIAŁA PODLASKA: ul. Brzeska 41 (Urząd Wojew6dzki) ; BIAŁYSTOK : ul. Mickiewicza 5 (sąd -

księga rn ia " Interesik"), ul. Swiętojań ska 13, p. 501 (Wydawnictwo BETA) ;

BiElSKO - BIAŁA : ul. Ci eszyńska 10 (są d ) , ul. Piastowska 40 (Urząd Wojewódzki); BYDGOSZCZ: ul. Waly Jag ie llońskie 4 (są d -

Ks ięg arn i a Sądowa) ; CHEŁM LUBElSKI 1

ul. Szymanowskiego 7/ 14 (B iuro Rachunkowe) ; CIECHANÓW: ul. 17 Stycznia 7 (Zakład Administracyjno- Gospodarczy Urzędu Wojewódzkieg o) ; CIESZYN : ul. Bobrecka 1 (Spółka

Cywilna " Infolex") ; CZĘSTOCHOWA : ul. Dąbrowskiego 23/ 25 (sąd ) ; ELBLĄG : ul. Trybunalska 25 (sąd) ; GDAŃSK : ul. Na Stoku 49B (Urząd Skarbowy - księgarnia "Interesik" ),

ul. Nowe Ogrody 30 (bud . Sądu Woj ewódzkiego - księg arnia " Interesik" , Sąd Rejonowy) ; GDYNIA : pl. Konsty1ucji 5 (sąd) ; GLIWICE : ul. Powstańców Warszawy 23 (sąd) ;

GORZÓW WiElKOPOLSKI : ul. Jag ieltończyka 8 (Urząd Wojewódzki - bibl ioteka zakladowa) , ul. M ieszka I 33 (sąd - Ksi ęga rnia Sądowa) ; KALISZ: al. Wolnośc i 13 ( sąd) ;

KATOWICE : ul. Andrzeja 16/ 18 (sąd ); KiElCE : ul. Jana Pawia" 9 (sąd) , ul. Seminaryjska 12A (bud. Sąd u Wojew6dzkiego - księgarnia " Interesik" ); KOSZALIN : ul. Chopina

7 ( Biuro Rachu nkowo- Podatk owe); KRAKÓW: ul. Basztowa 22 (bud. Sądu Wojewódzk iego - księgarnia " Interesik" ), ul. Krowoderskich Zuchów 2 i ul. Wadowicka 12 (bud. Urzędu

Skarbowego - księgarn ia " Interesik"), ul. Przy Rondzie 7 (bud . Sądu Wojewódzkiego - księgarn ia " Interesik" ); KROSNO : ul. Bieszczadzk a 1 ( U rząd Woj ewódzki); LUBLIN

ul. Krakowskie Przedmieście 43 (bud. Sądu Wojew6dzkiego - księgarnia " Lex" ), ul. Krakowskie Przedm ieście 76 ( Księgarnia Prawnicza ); ŁÓDZ : ul. Dowborczyków 9/ 11 (bud .

Urzędu Skarbowego - księgarnia " Interesik" ), ul. Przędza lniana 5/7/9 ( BUR - Press) , pl. Dąbrowsk ieg o 5 (bud. Sądu Wojew6dzkiego - księgarn ia " Interesik" ), ul. Zamenhofa 2 (bud.

ZUS - księga rn ia " Interesik"), ul. 6 Sierpnia 84/ 86 (bud. Urzędu Skarbowego - księgarni a " Interesik"); OLSZTYN : ul. Opolska 42 ( PW. ARHAT) ; OPOLE : pl. Wolności 7/8

(Księgarnia Prawnicza " Kodeks"). ul. Piastowska 14 (Urząd Woj ew6dzki); OSTRóW WiElKOPOLSKI : ul. Sądowa 2 ( sąd) ; PŁOCK : ul. Kościuszki 6 (Wojewódzka Biblioteka

Publiczna) ; POZNAŃ : ul . Młyń ska 1,0., (sąd ), ul. Galileusza 2 (punkt informacyjno-kolportażowy ), ul. Kla sztorna 1 (F.P.H.U. " SarD" ); PRUSZKÓW: ul. WojSka Polskiego 52. pa w .

3 (D RU KAN) ; PRZEMYŚL: pl. D om i nikański 3 (Zaklad Obsługi Urzędu Wojewódzkiego); RADOM : ul. Żeromsk iego 53 (Zaklad Obslug i Urzęd u Wojew6dzkiego) ; RZESZÓW

ul . Sreniawit6w 3 (sąd) ; SIERADZ: pl. Wojew6dzki 3 (Urząd Wojewódzki) ; SŁUPSK; ul. Norwida 10/50 (Agencja STA- HA), ul. Szarych Szereg6w 13 (Księgarnia Sądowa ) ;

SUWAŁKI : ul. Noniewicza 7 (Urząd Woj ew6dzki) ; SZCZECIN : ul. Koński Kierat 16/ 2 (" Starówka") , ul. Odrowąża 2 (księgarnia " Kontrakt"), ul. M alkowskieg o 7/2 (.. Buchalter") ,

ŚWIDNICA : pl. Grunwaldzki 14 (sąd), ul. Dluga 1 (księgarnia "Eureka" ); TARNOBRZEG : ul. Mickiewicza 7 (Zaklad Obslug i U rzędu Woj ewódzkiego) ; TARNÓW : ul. Dąbrowskiego

29 (sąd) , TORUŃ : ul. Fosa Staromiejska 12/ 14 (bud. Sądu Rejonowego - Księga rn ia Sądowa) ; WŁOCŁAWEK : ul. 3 M aja 17 (Zaklad Obslug i U rzędu Wojew6dzkiego) ;

WROCŁAW : ul. Krupnicza 6/ 8 (" Paragraf"), ul. Sądowa 1 ( PHU " Paragraf" ), pl. Powstańc6w Warszawy 1 ( PHU " Andrew -Tag"); ZiElONA GÓRA: pl. Slowiański 1 (sąd) .

Egzemplarze bieżące oraz z lat ubiegłych można nabywać na podstawie nadesłanego zamówienia w Wydziale Wydawnictw i Poligrafii

Gospodarstwa Pomocniczego Urzędu Rady Ministrów, ul. Powsińska 69/11, 02-903 Warszawa P-1 .

Reklamacje z powodu niedoręczenia poszczególnych numerów zgłaszać należy na piśmie do Wydziału Wydawnictw

i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Urzędu Rady Ministrów, ul. Powsińska 69/ 71 , 02-903 Warszawa, P-1, do 15 dni po

otrzymaniu następnego kolejnego numeru ,

o wszelkich zmianach nazwy prenumeratora lub adresu prosimy niezwłocznie informować na piśm ie Wydz iał Wydawnictw i Poligrafii

Gospodarstwa Pomocniczego Urzędu Rady M i nistrów .

Wydawca: Urząd Rady Min istrów

Redakcja: Departament Prawny, 00- 583 Warszawa, Al. Ujazdowskie 1/ 3, P-29 .

Organizacja druku i kolportaż: Wydział Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego URM,

02 -903 Warszawa, ul. Powsińska 69/7 1, P-1 , tel.: 694 -67 -52, 694 -67 - 50 i 694 -67 -03, telefaks (2 ) 694-62-06 .

Tłoczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów W Wydziale Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego URM, Warszawa, ul. Powsińska 69(71 ,

lam . 2203-1300-95.

Zam.125f\N/PD/95

.

,

ISSN 0867 -3411

Cena 1 'zł 20 gr (12000 zł)

"

"

Warszawa, dnia 30 marca 1995 r.

Nr 33

TREŚĆ

Poz.

ROZPORZĄDZENIE

162 -

Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 8 lutego 1995 r. w sprawie organizacji, zadań i wyposażenia

ratownictwa górniczego przedsiębiorcy i podmiotu zawodowo trudniącego się ratownictwem

górniczym oraz prowadzenia akcji ratowniczych

1273

162

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA PRZEMYSŁU I HANDLU

z dnia 8 lutego 1995 r.

w sprawie organizacji. zadań i wyposażenia ratownictwa górniczego przedsiębiorcy i podmiotu zawodowo

trudniącego si.~ ratownictwem górniczym oraz prowadzenia akcji ratowniczych.

Na podstawie art. 78 ust. 1 pkt 3 i 5 ustawy z dnia

4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. Nr

27, poz. 96) zarządza się, co następuje

Rozdział 1

PRZEPISY OGÓLNE