Obwieszczenie Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 17 lutego 1995 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia w sprawie dozoru i kontroli celnej oraz poboru opłat.

Powołane w rozporządzeniu bez bliższego określenia artykuły oznaczają artykuły ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne

(Dz. U. z 1994 r. Nr 71, poz. 312).

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że § 1

pkt 2 lit. e) wchodzi w życie z dniem 1 marca 1992 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Po doręczeniu dokumentów przez podmiot dokonujący obrotu towarowego z zagranicą, przewoźnika

lub spedytora funkcjonariusz celny sprawdza stan zamknięć celnych na środkach przewozowych

lub towarach, zgodność cech i numerów tych środków z dokumentami, a w miarę potrzeby

może sprawdzić stan opakowań towarów, ich ilość znaki i numery.

2.

W razie stwierdzenia rozbieżności z treścią dokumentów lub uszkodzenia opakowania

albo zamknięć celnych lub w razie dokonania przeładunku określonego w art. 43, funkcjonariusz

celny przeprowadza rewizję celną towaru. Odpowiedni protokół na powyższą okoliczność

przy przewozie pojazdami drogowymi sporządza funkcjonariusz celny z udziałem przewoźnika

lub spedytora, a w innych rodzajach przewozu - przewoźnik albo prowadzący magazyn,

przyjmujący towar na przechowanie, z udziałem funkcjonariusza celnego.

3.

W toku wykonywania czynności przewidzianych w ust. 1 i 2 funkcjonariusz celny przeprowadza

w miarę potrzeby rewizję celną środka przewozowego.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995 r.

1.

Po dokonaniu czynności przewidzianych w § 2 funkcjonariusz celny nakłada zamknięcia

celne bezpośrednio na dostarczone towary lub na środki przewozowe.

2.

Nie nakłada się zamknięć celnych na towary

1)

znajdujące się na statkach morskich, z wyjątkiem broni palnej, amunicji, materiałów

wybuchowych, środków obezwładniających, napojów alkoholowych, wyrobów tytoniowych,

używek oraz przedmiotów innych niż potrzebne do osobistego użytku, posiadanych przez

członków załogi,

2)

przewożone zgodnie z przepisami o przewozach bez opakowania w niektórych wagonach,

otwartych barkach albo innych środkach przewozowych.

3.

W innych wypadkach niż określone w ust. 2 można zaniechać nakładania zamknięć celnych,

jeżeli nie zachodzi obawa naruszenia tożsamości towarów celnych.

Przepisy § 2 i 3 stosuje się odpowiednio do towarów składanych i przechowywanych w

składach celnych.

1.

Na przekazywany towar nakłada się zamknięcia celne.

2.

W razie niemożności nałożenia zamknięcia celnego opisuje się towar w dokumencie przekazowym

lub w inny sposób zapewnia się ustalenie jego tożsamości.

3.

Organ celny odbiorczy dokonuje czynności określonych w § 2 i o dokonanym odbiorze

przekazanego towaru powiadamia organ celny nadawczy.

4.

W wypadkach szczególnie uzasadnionych, zwłaszcza w razie przekazywania towarów przewożonych

przez polski obszar celny, towarów przewożonych w przesyłkach całowagonowych lub pod

konwojem funkcjonariusza celnego, przekazania towaru można dokonać w sposób uproszczony;

przepis § 11 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Rewizji celnej towarów przewożonych ze sobą przez podróżnego i osobę przesiedlającą

się można dokonać wyrywkowo, odstępując od rewizji celnej bagażu lub ograniczając

ją tylko do niektórych sztuk bagażu.

Organ celny może dokonać rewizji celnej towarów przewożonych przez podmioty nie wymienione

w § 6 wyrywkowo, jeżeli przedmiotem przewozu są

1)

jednorodne towary w jednolitych oryginalnych opakowaniach producenta,

2)

towary wyszczególnione w specyfikacjach dołączonych do zgłoszenia celnego.

Jeżeli dane w zgłoszeniu celnym i załączonych dokumentach nie budzą wątpliwości co

do rodzaju, ilości oraz wartości celnej towaru, rewizji celnej można dokonać przez

1)

uznanie rewizji celnej, przeprowadzonej przez organ celny państwa obcego,

2)

oględziny zewnętrzne oryginalnych opakowań producenta,

3)

dokonanie oględzin zewnętrznych oryginalnie opakowanych i zaopatrzonych w zamknięcia

bankowe wartości dewizowych bądź dokumentów bankowych wysyłanych za granicę lub otrzymywanych

z zagranicy przez banki polskie,

4)

uznanie przesyłek pocztowych lub lotniczych dokonywanych w kraju nadania, jeżeli zgodnie

z umowami międzynarodowymi odprawa tych przesyłek odbywa się również z zachowaniem

przepisów polskich dotyczących przywozu towarów z zagranicy,

5)

oględziny zewnętrzne towarów przeznaczonych dla wojska lub policji,

6)

oględziny zewnętrzne towarów wymagających szczególnego obchodzenia się.

1.

Kontroli celnej towarów przeznaczonych do użytku jednostek określonych w art. 12 dokonuje

się w pierwszej kolejności i w obecności nadawcy lub odbiorcy przesyłki albo osoby

przez nich upoważnionej, należącej do personelu tych jednostek.

2.

Na wniosek jednostki określonej w art. 12 kontroli celnej można dokonać w pomieszczeniu

urzędowym lub w lokalu tej jednostki.

1.

W razie wątpliwości, czy określonej osobie przysługują zwolnienia celne na podstawie

prawa i zwyczajów międzynarodowych, organ celny zwraca się o wyjaśnienie do Ministerstwa

Spraw Zagranicznych za pośrednictwem Głównego Urzędu Ceł.

2.

Do czasu wyjaśnienia wątpliwości określonych w ust. 1 towary przyjmuje się do depozytu.

1.

Decyzja organu celnego wydana w formie pisemnej, oprócz danych określonych w art.

107 § 1 i 3 Kpa oraz w art. 67 ust. 1, powinna zawierać

1)

wskazanie kraju nadania, nadawcy i podmiotu dokonującego obrotu towarowego z zagranicą,

a w razie potrzeby - odbiorcy towaru,

2)

wskazanie podmiotu, który złożył zgłoszenie celne,

3)

określenie rodzaju towaru co najmniej przez wskazanie odpowiedniej pozycji i stawki

taryfy celnej oraz określenie - zależnie od przyjętej podstawy wymiaru cła - wartości

celnej, ilości lub masy netto towaru,

4)

dane dotyczące pozwolenia przywozu lub wywozu oraz oznaczenia załączonych dokumentów,

5)

w razie potrzeby - zastrzeżenia, pod jakimi dopuszczono towar do obrotu na polskim

obszarze celnym lub do wywozu za granicę, oraz wzmiankę o nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej

wykonalności i o terminie wykonania zastępczego.

2.

W wypadkach uzasadnionych można pominąć w decyzji niektóre dane określone w ust. 1

lub ograniczyć się do wydania uproszczonej decyzji. Wydanie uproszczonej decyzji polega

na ograniczeniu się do stosownego zapisu w dokumencie przywozu lub wywozu albo do

zaopatrzenia takiego dokumentu w odcisk stempla organu celnego stwierdzającego dopuszczenie

towaru do obrotu na polskim obszarze celnym lub do wywozu za granicę ze wskazaniem

daty tej czynności.

1.

Jeżeli decyzję o czasowym dopuszczeniu towaru do obrotu na polskim obszarze celnym

wydano w formie pisemnej, rozstrzygnięcie o powrotnym wywozie towaru wydaje się po

przedstawieniu tej decyzji.

2.

W przypadku niemożności przedstawienia decyzji, o której mowa w ust. 1, powrotnego

wywozu można dokonać na podstawie innych, nie budzących wątpliwości dowodów co do

treści decyzji o czasowym dopuszczeniu towaru do obrotu na polskim obszarze celnym.

3.

W razie potrzeby udowodnienia powrotnego wywozu towaru, za dowód mogą służyć w szczególności

1)

zaświadczenia organu celnego lub innego organu administracyjnego państwa obcego, stwierdzające,

że towar znajduje się za granicą,

2)

zapisy organów celnych państw obcych, dokonane w dokumentach odprawy celnej czasowej.

1.

W razie utraty dokumentu odprawy celnej czasowej przed powrotnym przywozem na polski

obszar celny, stosuje się odpowiednio przepis § 12 ust. 3.

2.

Na wniosek strony organ celny wydaje zaświadczenie stwierdzające, że towar znajduje

się na polskim obszarze, jeżeli jest ono potrzebne w celu przedstawienia władzom obcego

państwa. Zaświadczenie wydaje się po dokonaniu oględzin towaru.

Wydanie decyzji o odprawie czasowej statków powietrznych, morskich i żeglugi śródlądowej

oraz pojazdów kolejowych utrzymujących komunikację z zagranicą, a także pojazdów drogowych

należących do krajowych i zagranicznych przewoźników, można ograniczyć do stosownego

zapisu w dokumentacji przyjazdu i wyjazdu prowadzonej przez organ celny.

1.

Organ celny może dopuszczać według uproszczonej odprawy celnej czasowej inne środki

przewozowe niż określone w § 14.

2.

Termin powrotnego wywozu lub przywozu środków przewozowych dopuszczonych do przywozu

lub wywozu według odprawy czasowej uproszczonej upływa z dniem powrotnego wyjazdu

za granicę lub powrotnego przyjazdu z zagranicy osoby, która zgłosiła środek przewozowy

do odprawy celnej czasowej.

1.

Na towar przyjęty do depozytu organ celny wydaje pokwitowanie.

2.

Pokwitowanie powinno zawierać

1)

wskazanie podstawy prawnej przyjęcia towaru do depozytu,

2)

określenie

a)

osoby uprawnionej do odbioru towaru,

b)

rodzaju i ilości towaru,

c)

wartości celnej towaru, jeżeli przyjęto towar przywożony z zagranicy,

d)

krajowej wartości rynkowej towaru w złotych, jeżeli przyjęto towar wywożony za granicę,

3)

pouczenie o skutkach niepodjęcia towaru w wyznaczonym terminie,

4)

w wypadku określonym w art. 86 ust. 2 pkt 3 - określenie osoby, której zajęto towar.

3.

Krajową wartość rynkową towaru ustala organ celny.

W wypadkach szczególnie uzasadnionych, a zwłaszcza w razie nie rozporządzania odpowiednią

pojemnością magazynu depozytowego, organ celny może odmówić przedłużenia terminu przechowywania

towaru ponad 2 miesiące.

1

Za przechowywanie towaru celnego, w tym pieniędzy polskich, pobiera się opłatę w wysokości

5% wartości, jednak nie mniej niż 10 zł miesięcznie.

2.

W razie przekazania towaru celnego na przechowanie innej osobie, pobiera się opłatę

w wysokości poniesionych kosztów przechowania.

3.

Za przechowanie wartości dewizowych pobiera się opłatę w wysokości 5% równowartości

za pierwszy miesiąc, a za każdy następny miesiąc w wysokości 2% według kursu ogłoszonego

przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu ich przyjęcia do depozytu; w razie

przekazania wartości dewizowych do banku dewizowego

4.

Za przechowanie towarów, o których mowa w art. 71 ust. 2, pobiera się opłatę w wysokości

określonej w ust. 1.

5.

Miesiąc rozpoczęty liczy się za cały.

Ustala się następujące stawki opłaty manipulacyjnej

1

10 zł za

a)

przeprowadzenie rewizji celnej towarów lub środków przewozowych, w których przewożony

jest towar celny,

b)

badanie dokumentów stanowiących załączniki do wniosku o wszczęcie postępowania celnego,

2

20 zł za

a)

wydanie na wniosek strony postanowienia o przekazaniu sprawy do rozpatrzenia przez

dyrektora innego urzędu celnego,

b)

sporządzenie protokołu, o którym mowa w § 2 ust. 2.

3

40 zł za każdą rozpoczętą godzinę pracy funkcjonariusza celnego przeprowadzającego

czynności z zakresu kontroli celnej dokonywanej na wniosek strony poza miejscem odpraw

celnych lub czasem pracy urzędu celnego, w tym za czas niezbędny na dojazdy, opóźnienia

i przerwy w ich wykonywaniu, spowodowane przez stronę nawet bez jej winy,

4

60 zł za badanie dokumentów stanowiących załączniki do wniosku o przyznanie statusu

upoważnionego eksportera, w zakresie dokumentowania pochodzenia towarów,

5

60 zł za badanie dokumentów niezbędnych do wydania świadectwa pochodzenia wywożonego

towaru według wzoru oznaczonego EUR. 1 Lt z ważnością nie przekraczającą jednego roku

od daty wystawienia (świadectwo długoterminowe),

6

20 zł za badanie dokumentów niezbędnych do wydania świadectwa pochodzenia wywożonego

towaru według wzoru oznaczonego EUR. 1 (świadectwo EUR. 1, wystawiane w normalnej

procedurze, wystawiane retrospektywnie, duplikat, świadectwo wystawiane w procedurze

uproszczonej z pieczęcią urzędu celnego oraz świadectwo wystawiane zastępczo),

7

40 zł za badanie dokumentów przechowywanych przez eksperta i niezbędnych do weryfikacji

formularza EUR. 2 lub faktury zawierającej deklarację o pochodzeniu bądź świadectwa

według wzoru EUR. 1 wystawionego w procedurze uproszczonej przez upoważnionego eksportera.

(utracił moc

Ustala się następujące stawki opłaty manipulacyjnej dodatkowej

1)

opłaty, o której mowa w art. 18

a)

w przypadku czasowego przywozu - 50% wartości celnej towaru, nie więcej jednak niż

10 000 zł,

b)

w przypadku czasowego wywozu - 7% krajowej wartości rynkowej towaru,

2)

opłaty, o której mowa w art. 68 ust. 3

a)

w przypadku czasowego przywozu - 30% wartości celnej towaru, nie więcej jednak niż

5 000 zł,

b)

w przypadku czasowego wywozu - 5% krajowej wartości rynkowej towaru,

3)

opłaty za niewykonanie obowiązków, o których mowa w art. 42 oraz w art. 52 ust. 2

i 3 - 40% wartości celnej towaru; jeżeli jednak podmiot wykonał obowiązek nie później

niż 7 dni po upływie wyznaczonego terminu - nie więcej niż 1 000 zł,

4)

opłaty za naruszenie zastrzeżenia nie odstępowania, o którym mowa w art. 12 ust. 2,

art. 14 ust. 1 pkt 12 i art. 122 ust. 1 - 5% wartości celnej towaru.

Ustala się następujące stawki opłaty za sprawowanie dozoru celnego

1

za dokonywanie oględzin miejsc odpraw celnych towarów celnych, opakowań, zamknięć

celnych lub dokumentów - 5 zł,

2

za przeprowadzanie rewizji celnej towarów celnych lub środków przewozowych - 5 zł,

3

za strzeżenie towarów celnych lub miejsc odpraw celnych albo pomieszczeń, placów i

środków przewozowych nie będących miejscami odpraw celnych oraz konwojowanie towarów

celnych lub środków przewozowych - 10 zł za każdą rozpoczętą godzinę pracy funkcjonariusza

celnego,

4

za nałożenie zamknięć celnych na towary celne, pomieszczenia lub środki przewozowe

- 1 zł od jednego zamknięcia celnego.

Przepisów § 19-21 nie stosuje się do towarów określonych w art. 12 oraz - na zasadzie

wzajemności - do towarów przywożonych z zagranicy, wywożonych za granicę oraz przewożonych

przez polski obszar celny na podstawie właściwych dokumentów gwarancyjnych, ustalonych

w umowach międzynarodowych.

Środki finansowe określone w art. 70 ust. 4 pozostają w dyspozycji Prezesa Głównego

Urzędu Ceł z przeznaczeniem na doskonalenie zawodowe funkcjonariuszy celnych, wyposażenie

organów celnych w sprzęt lub na inne cele związane z funkcjonowaniem tych organów.

Tracą moc

1)

rozporządzenie Ministra Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca

1975 r. w sprawie zakresu, wypadków oraz trybu stosowania zwolnień od obowiązku posiadania

pozwolenia na przywóz i wywóz oraz od należności celnych w odniesieniu do przedmiotów

przeznaczonych dla obcych przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych

i misji specjalnych oraz ich personelu

(Dz. U. Nr 23, poz. 126 i z 1989 r. Nr 27, poz. 146),

2)

rozporządzenie Ministra Handlu Zagranicznego z dnia 4 grudnia 1984 r. w sprawie kontroli

celnej i postępowania celnego

(Dz. U. Nr 57, poz. 291 i z 1988 r. Nr 38, poz. 305).

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.