Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 30 grudnia 1994 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zasad i trybu udzielania dotacji przedmiotowych.

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11

maja 1991 r. w sprawie zasad i trybu udzielania dotacji

przedmiotowych (Dz. U. Nr 43, poz. 191) w § 8 w ust. 1

wyrazy "do pełnego 1 000 zł" zastępuje się wyrazami " do

pełnych 10 groszy."

§ 2.

1995 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia

Minister Finansów: wz. K. Kalicki

-

4. Powyższą rezerwę zmniejsza się w każdym roku

obrotowym, w którym współczynnik szkodowości jest więk­

szy od średniego współczynnika szkodowości w okresie

odniesienia, o kwotę równą iloczynowi składki zarobionej

w danym roku w grupie 14 przez różnicę m i ędzy współczyn­

nikiem szkodowości w danym roku oraz średnim współczyn­

nikiem szkodowości w okresie odniesienia.

5. Niezależnie od przebiegu szkodowości oraz przed

uwzg l ędnieniem korekty rezerwy na wyrównanie szkodowo ści

w danym roku, rezerwę zwiększa się w każdym roku

obrotowym o 3,5 % wymaganej wielkości tej rezerwy, aż do

osiągn i ęcia wymaganej wielkości tej rezerwy.

6. Okres odniesienia wynosi nie mniej niż 151at oraz nie

więcej niż 30 lat. Rezerwy na wyrównanie szkodowości dla

ryzyk grupy 14 nie tworzy się , jeśli w każdym roku w okresie

odniesienia ubezpieczyciel nie wykazał ujemnego wyniku

technicznego w grupie 14.

7. Wymagana wielkość rezerwy na wyrównanie szko dowości oraz kwoty jej zmniejszeń powinny być zredukowa -

ne, jeśli z analizy średniego współczynnika szkodowości

i współczynnika kosztów w okresie odniesienia wynika, że

w składce skalkulowany jest narzut bezpieczeństwa .

8. Wszystkie obliczenia odnoszą się do wpływów i kosztów na udziale własnym .

Metoda nr 4

1. Ubezpieczyciel ma obowiązek utworzyć rezerwę na

wyrównanie szkodowości dla ryzyk grupy 14. Jest ona

przeznaczona na pokrycie wyższego niż przeciętny współ­

czynnika szkodowości w grupie 14 w danym roku obrotowym.

2. Powyższą rezerwę zwiększa się w każdym roku obrotowym, w którym współczynnik szkodowości jest mniejszy

od średniego współczynnika szkodowości w okresie od niesienia, o kwotę równą iloczynowi składki zarobionej

w danym roku w grupie 14 przez różnicę między średnim

współczynnikiem szkodowości w okresie odniesienia oraz

współczynnikiem szkodowości w danym roku, aż do osiąg­

nięcia wymaganej wielkości tej rezerwy.

Poz. 791 i 792

3. Maksymalna wymagana wielkość rezerwy na wyrównanie szkodowości równa jest iloczynowi sześciokrotno­

ści standardowego odchylenia z próby współczynnika szkodowości w okresie odniesienia przez kwotę składki zarobio nej w danym roku w grupie 14.

4. Powyższą rezerwę zmniejsza się w każdym roku

obrotowym, w którym współczynnik szkodowości jest więk­

szy od średniego współczynnika szkodowości w kolejnych

latach obrotowych okresu odniesienia, o kwotę równą ilo czynowi składki zarobionej w danym roku w grupie 14 przez

różnicę między współczynnikiem szkodowości w danym

roku oraz średnim współczynnikiem szkodowości w okresie

odniesienia, aż do osiągnięcia minimalnej wymaganej wiel kości tej rezerwy .

5. Minimalna wymagana wielkość rezerwy na wyrównanie szkodowości równa jest iloczynowi trzykrotności standardowego odchylenia z próby współczynnika szkodowości

w kolejnych latach obrotowych okresu odniesienia przez

kwotę składki zarobionej w danym roku w grupie 14.

6. Okres odniesienia wynosi nie mniej niż 151at oraz nie

więcej niż 30 lat. Rezerwy na wyrównanie szkodowośc i dla

ryzyk grupy 14 nie tworzy się, jeśli w każdym roku w okresie

odniesienia ubezpieczyciel nie wykazał ujemnego wyniku

technicznego w grupie 14.

7. Obie wymagane wielkości, maksymalna i minimalna,

rezerwy na wyrównanie szkodowości oraz kwoty jej zmniejszeń powinny być zredukowane, jeśli z analizy średnigo

współczynnika szkodowości i współczynnika kosztów

w okresie odniesienia wynika, że w składce skalkulowany jest

narzut bezpieczeństwa oraz że współczynnik narzutu bezpieczeństwa jest równy co najmniej półtorakrotności standardowego odchylenia z próby współczynnika szkodowości

w kolejnych latach obrotowych okresu odniesienia. Wymienione wielkości powinny być zredukowane poprzez pomnożenie ich przez iloraz półtorakrotności standardowego

odchylenia z próby współczynnika szkodowości w kolejnych

latach obrotowych okresu odniesienia i współczynnika narzutu bezpieczeństwa.

8. Wszystkie obliczenia odnoszą się do wpływów i kosztów na udziale własnym .

792

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW

z dnia 30 grudnia 1994 r.

zmieniające rozporządzenie w

sprawie zasad i trybu udzielania dotacji przedmiotowych.

Na podstawie art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 5 stycznia

1 991 r. - Prawo budżetowe (Dz. U. z 1 993 r. Nr 72, poz. 344

oraz z 1994 r. Nr 76, poz. 344, Nr 121, poz. 591 i Nr 133, poz.

685) oraz w związku z art. 4 ust. 9 ustawy z dnia 7 lipca

1994 r. o denominacji złotego (Dz. U. Nr 84, poz. 386)

zarządza się, co następuje