Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 27 stycznia 1994 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy stosowaniu środków chemicznych do uzdatniania wody i oczyszczania ścieków.

§ 6. 1. Konstrukcje i urządzenia technologiczne dla środ ­

ków żrących powinny być odporńe na działanie korozji.

Rozdział 1

Przepisy ogólne

§ 1. Przepisy rozporządzenia stosuje się do wszystkich

pracodawców zajmujących się uzdatnianiem wody i oczyszczaniem ścieków za pomocą środków chemicznych.

§ 2. 1. Przy stosowaniu środków chemicznych używa­

nych do uzdatniania wody i oczyszczania ścieków może być

zatrudniona osoba, która

1) ukończyła 18 lat,

2) posiada ważne orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań do pracy w zetknięciu z tymi środkami chemi cznymi,

3) została przeszkolona w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, ze szczególnym uwzględnieniem umiejętności

stosowania środków zabezpieczających, ratowania

i udzielania pierwszej pomocy oraz zachowania się

w sytuacjach awaryjnych.

2. Pracodawca

stosujący środki

chemiczne

mogące

stwarzać zagrożenia poza terenem zakładu pracy, na którym

są stosowane, powinien posiadać własną ekipę ratownictwa

chemicznego, odpowiednią instrukcję ratownictwa chemicznego oraz ustalony sposób i tryb powiadamiania straży

pożarnej i stacji ratownictwa chemicznego.

§ 3. Pracownik jest

runki współdziałania z terytorialnie najbliższą jednostką pań­

stwowej straży pożarnej oraz ratownictwa chemicznego.

obowiązany poinformować

nie-

zwłocznie swojego bezpośredniego przełożonego oraz służ­

bę bezpieczeństwa i higieny pracy o sytuacji, która jego

zdaniem może stwarzać zagrożenie dla zdrowia lub życia

ludzi.

§ 4. 1. W razie zaistnienia bezpośredl')iego zagrożenia

dla życia lub zdrowia ludzi, pracownik ma obowiązek opuścić

miejsce niebezpieczne i ostrzec o niebezpieczeństwie inne

osoby zagrożone oraz powiadomić przełożonego.

2. Przełożony, w razie stwierdzenia

bezpośredniego

zagrożenia pracowników, podejmuje natychmiastowe dzia-

łania w celu przerwania pracy, ewakuowan ia pracowników

i usunięcia zagrożenia.

§ 5. 1. Pracodawca ma obowiązek zastosować rozwią­

zania techniczne i organizacyjne oraz wyposażyć pracowników w niezbędne środki ochrony indywidualnej, zapobiegające ujemnym skutkom wynikającym ze stosowania środ ­

ków chemicznych i ewentualnym skutkom rozprzestrzeniania się ich na otoczenie.

2. W przypadku stosowania chloru w beczkach, zbiornikach stacjonarnych lub w cysternach należy ustalić wa -

2. Zewnętrzne powierzchnie zbiorników stalowych,

schodów stalowych, podestów i drabin powinny być pokryte

powłokami ochronnymi, antykorozyjnymi, wykonanymi co

najmniej w drugiej klasie staranności. Powłok ochronnych

nie stosuje się w przypadku, gdy zbiorniki są wykonane ze

stali kwasoodpornych . Powłoki ochronne należy stosować

również w przypadku izolowania termicznego zbiorników.

§ 7. Obiekty, w których są stosowane środki chemiczne,

powinny przed przekazaniem ich do rozruchu i eksploatacji

posiadać opracowane wytyczne rozruchu i szczegółowe

instrukcje eksploatacji, uwzględniające również zalecenia

producenta oraz warunki bezpieczeństwa i higieny pracy,

łącznie z instrukcjami dla poszczególnych stanowisk pracy.

§ 8. Środki chemiczne powinny być przechowywane

w pomieszczeniach posiadających wentylację naturalną o co

najmniej dwóch wymianach na godzinę, a jeżeli mają włas­

ności żrące, cuchnące, trujące lub wydzielają szkodliwe

opary - powinny być przechowywane w pomieszczeniach

wyposażonych ponadto w wentylację mechaniczną, dostosONaną do właściwości fizykochemicznych danego środ­

ka chemicznego o krotności wymian zapewniającej nieprze kraczmie najwyższych dopuszczalnych stężeń (NOS) zanieczyszczeń powietrza w środowisku pracy oraz w środowisku

zewnetrznym.

§9. 1. W pomieszczeniach składowania środków chemiczn{ch temperatura powietrza nie powinna być niższa od

+5°C

2. W pomieszczeniach magazynowania środków chemiczn\Ch nie mogą być urządzane stałe stanowiska pracy.

§ '0. 1. Podłoże w rejonie dowozu i rozładunku środ­

ków demicznych powinno być utwardzone, posiadać odpowie4nie spadki dla odprowadzenia ścieków oraz instalację

do sphkiwania podłoża i ewentualnego przepompowania

ściekóv.

2. Odprowadzenie ścieków. o których mowa w ust. 1,

do kanllizacji ogólnej może nastąpić po ich zneutralizowaniu

w zbiolOiku wyposażonym w zamknięcie wodne.

§ 11 . Pracownicy obsługujący pomieszczenia składo­

wania istosowania środków chemicznych powinni korzystać

z oddzi~lnych urządzeń higienicznosanitarnych i socjalnych.

§ 12. Obiekty lub pomieszczenia przeznaczone do przechowywania i użytkowania środków chemicznych należy

wyposażyć w umywalkę, punkt poboru wody oraz wapteczkę pierwszej pomocy.

-

§ 13. W obiektach lub w pomieszczeniach, w których są

transportowane, przechowywane lub używane kwasy i zasady nieorganiczne, należy zainstalować wodne natryski ratunkowe oraz zapewnić środki do przemywania oczu wodą

i substancjami neutralizującymi.

§ 14. 1. Do dawkowania pylistych preparatów chemicznych powinny być stosowane szczelne dozowniki mechaniczne, uniemożliwiające lub ograniczające przedostawanie

się pyłów do otoczenia.

2. Pojemniki zawierające żrące środki chemiczne powinny być opróżniane przez urządzenia mechaniczne, hermetycznie obudowane.

§ 15. Instalacja, w której zużycie środków chemicznych

przekracza 200 kg w ciągu doby, powinna być zmechanizowana, a dozowanie tych środków powinno odbywać się

w postaci roztworu lub zawiesiny.

§ 16. 1. Zbiorniki mokrego magazynowania środków

chemicznych należy wyposażyć w urządzenia służące do

mieszania roztworu .

2. Zbiorniki, o których mowa w ust. 1, powinny być

wyposażone w przelew oraz w urządzenia do sygnalizacji

i pomiaru

1) poziomu roztworu,

2)

ilości wody doprowadzanej do zbiornika,

3) temperatury zawartości zbiornika

oraz w kran do poboru próbek roztworu w celu wykonania

analiz fizykochemicznych.

3. Zbiorniki powinny posiadać dna ze spadkiem co

najmniej 2% oraz w miarę potrzeby zagłębienia umożliwiają­

ce użycie pomp opróżniających zawartość zbiornika.

§ 17. Wszelkie prace związane z używaniem środków

żrących i trujących , z wyjątkiem prac w zbiornikach, powinny

być wykonywane przez zespoły co najmniej dwuosobowe.

§ 18. 1. Nie można palić tytoniu w pomieszczeniach,

w których są magazynowane i stosowane środki chemiczne.

2. Pracodawca powinien wyznaczyć miejsca, w których

jest dozwolone palenie tytoniu.

Rozdział 2

Wykonywanie pracy w zbiornikach przeznaczonych

do przechowywania środków chemicznych

§ 19. 1. Wykonywanie prac w zbiornikach przeznaczonych do przechowywania środków chemicznych powinno

się odbywać na pisemne polecenie pracodawcy lub osoby

przez niego upoważnionej .

2. Polecenie, o którym mowa w ust. 1, powinno określać

1) rodzaj, zakres, miejsce, termin i sposób wykonania

pracy,

2) imię i nazwisko osoby odpowiedzialnej ze strony służby

eksploatacyjnej za przygotowanie miejsca pracy i zezwolenie na jej podjęcie,

3) imię i nazwisko osoby wyznaczonej do kierowania

pracami wewnątrz zbiornika i ich nadzorowania ze

strony wykonawcy robót,

-

Poz. 73

4)

imię i nazwisko pracownika skierowanego do pracy

w zbiorniku oraz pracownika ubezpieczającego,

5) rodzaj zagrożeń, jakie mogą wystąpić w czasie wykonywania pracy, sposób postępowania w razie ich wystąpienia oraz rodzaj sprzętu ochrony indywidualnej,

jaki ma być zastosowany,

6) sposób sygnalizacji i porozumiewania się pomiędzy

pracownikami wykonującymi pracę wewnątrz zbiornika

a pracownikami ich ubezpieczającymi.

§ 20. 1. Przygotowanie i prowadzenie pracy wewnątrz

zbiornika powinno spełniać następujące wymagania techniczne i organizacyjne

1) zbiornik należy odłączyć od innych zbiorników, aparatu ry i przewodów,

2) urządzenia mogące stworzyć zagrożenie bezpieczeńst ­

wa dla życia lub zdrowia osób należy wyłączyć na czas

trwania pracy i zabezpieczyć przed przypadkowym włą­

czeniem,

3) zbiornik lub wnętrze urządzenia technologicznego należy opróżnić i wstępnie oczyścić przez przemycie, przed muchanie parą lub gazem obojętnym oraz przedmuchanie powietrzem,

4) powietrze w zbiorniku należy zbadać na zawartość tlenu

oraz gazów i par substancji toksycznych i palnych;

obecność gazów nie może być sprawdzana za pomocą

otwartego płomienia.

2. Osoba wydająca polecenie wykonania pracy w zbiorniku powinna osobiście skontrolować przygotowania organizacyjne i techniczne do jej wykonania .

3. Na czas wykonywania pracy w zbiorniku

należy

zapewnić możliwość udzielania pierwszej pomocy w razie

wypadku.

§ 21. Pracę w zbiorniku należy wykonywać w zespole

co najmniej trzyosobowym, w którym jedna osoba pracuje

wewnątrz zbiornika, a dwie ubezpieczają ją na zewnątrz.

§ 22. W czasie przebywania pracowników wewnątrz

zbiornika należy otworzyć wszystkie włazy, a jeżeli jest to nie

wystarczające do utrzymania wymaganej jakości powietrza

w zbiorniku, należy zastosować stały nadmuch świeżego

powietrza i wyposażyć pracowników w aparaty powietrzne.

§ 23. W czasie wykonywania pracy w zbiorniku należy

zastosować oświetlenie o bezpiecznym napięciu.

§ 24. W zbiorniku nie mogą

z gazami technicznymi.

być

umieszczane butle

Rozdział 3

Rurociągi

§ 25. Rurociągi służące do transportowania roztworów

środków chemicznych powinny być

1) wykonane z materiałów odpornych na działanie środ ­

ków chemicznych, dla których są przeznaczone,

2) odpowiednio oznakowane zależnie od przesyłanego

roztworu, z uwzględnieniem kierunku przepływu, zgodnie z Polskimi Normami,

-

270

3) zbadane na szczelność,

4) wykonane przy najmniejszej liczbie połączeń rozłącz­

. nych,

5) odpowiednio zabezpieczone przed zamarzaniem i ewentualnymi wyciekami,

6) wyposażone w urządzenia kompensujące zmiany długo­

. śCi ,prżewodów rurowych, jakie mogą nastąpić na skutek

, zmian temperatury.

5. Chlorownie i ' magazyny chloru powinny posiadać

odrębne pomieszczenia do przechowywania sprzętu ochrony

indywidualnej .i SP (zętu ratowniczego. Pomieszczenia te

powinny być zlokalizowane paza svefą zagrożenia i mieć

odrębne wejścia z zewnątrz budynku. .

6. W pomieszczeniach instalacji do unieszkodliwiania

chloru, składowania · chemikaliów : dla potrzeb tej instalacji

należy przewidzieć wentylację mechaniczną, zapewniającą

2) naprawy zaworów dokonywać tylko po ich zdemontowaniu,

co najmniej 6 wymian na godzinę. Uruchomienie instalacji do

unieszkodliwiania chlor.u powinno samoczynnie wyłączyć

instalację wentyl,acji mechanicznej o 6 wymianach na godzinę ·

.

-f

§ 31. 1. Chlorownie i magazyny chloru powinny być

wyposażone w wiatrowskazy, hydranty wodne, w przewody

z nasadkami do wytwarzania mgły wodnej, w instalację do

unieszkodliwiaria chloru w czasie nie kontrolowanego wycieku, w analizatory stężenia chloru uruchamiające samoczynnie instalację do awaryjnego niszCzenia chloru oraz

w instalację sygnalizacyjną i ~łlarmową.

3) badać szczelność rurociągów zgodnie z wymaganiami

technologicznymi.

stężenia chloru w 'pomieszczeniach chlorowni lub magazynu

§ 26. Budowa rurociągów tłoczących roztwory środ­

ków chemicznych powinna umożliwiać ich opróźnianie,

odpowietrzenie, płukanie, odłączanie oraz umieszczanie na

~i?h urządzeń pomiarowych.

§ 27. W czasie eksploatacji rurociągów należy

1) codziennie kontrolować zawory i połączenia,

§ 28. 1. W przypadku remontu odcinka rurociągu należy go wyłączyć z eksploatacji, opróżnić z medium oraz

odłączyć od instalacji i zawiesić tabliczkę ostrzegawczą "Nie

włączać - remont".

2. Ponowne włączenie rurociągu po remoncie powinno

być poprzedzone próbą szczelności.

.

2. W .razie przekroczenia najwyższego dopuszczalnego

chloru, powinno nastąpić samoczynne włączenie instalacji

sygnalizacyjnej i w razie potrzeby włączenie instalacji do

unieszkodliwiania chloru .

§ 32. Do dyspozytorni powinny być przekazywane informacje o funkcjonowaniu

1) instalacji do niszczenia chloru w razie awarii,

2) buczka alarmowego,

Rozdział 4

Warunki magazynowania i stosowania chloru

§ 29. 1. Chlorownie i magazyny chloru, w których jest

stosowany chlor w postaci gazowej lub ciekłej, powinny

znajdować się w odrębnych budynkach.

2. W budynkach wymienionych w ust. 1 można umieszczać magazyn fluoru i urządzenia fluorkowni.

§ 30. 1. Pomieszczenia w chlorowniach i w magazynach chloru powinny być oddzielone od siebie szczelnymi

przegrodami.

2. Drzwi do pomieszczeń poboru i składowania chloru,

chloratorów, parowalników chloru, wag i składowania naczyń opróżnionych powinny być szczelne, a drzwi zewnętrz­

ne, wejściowe, dodatkowo wyposażone w blokadę, uniemożliwiającą ich bezpośrednie otwarcie z pominięciem włącze ­

nia wentylacji mechanicznej. Blokada powinna umożliwiać

otwieranie drzwi od wewnątrz pomieszczenia, bez klucza.

3. Pomieszczenia wymienione w ust. 2 należy wyposażyć w wentylację mechaniczną i instalację do unieszkod-

liwiania chloru, zapewniającą unieszkodliwienie wydobywającego się chloru.

4. Magazynowanie chloru w zbiornikach stacjonarnych

wymaga zainstalowania rezerwowego zbiornika lub zbiorników umożliwiających przepompowanie zawartości z największego zbiornika w razie jego uszkodzenia.

3) wentylacji mechanicznej w pomieszczeniach zagrożo­

nych chlorem oraz o przekroczeniach najwyższych dopuszczalnych stężeń (NOS) ch loru w tych pomieszczeniach.

§ 33. Chlorownie i magazyny chloru powinny być wyludzi wewnątrz tych pomieszczeń .

posażone w sygnalizację wskazującą obecność

§ 34. W pomieszczeniach składowania i pobierania

chloru temperatura nie może przekroczyć + 35°C.

§ 35. Beczki z chlorem lub opróżnione z chloru należy

magazynować w jednej warstwie w pozycji leżącej i zabezpieczyć przed samoistnym przemieszczeniem się.

§ 36. 1. Przyłączanie lub odłączanie butli lub beczek

z chlorem od instalacji chlorowej powinno być wykonywane

przy włączonej wentylacji mechanicznej, przez zespół co

najmniej dwuosobowy, wyposażony w maski przeciwgazowe z pochłaniaczami par kwaśnych oraz w przygotowany

aparat izolujący, zdolny do użycia w razie potrzeby.

2. Szczelność instalacji chlorowej powinna być kontrolowana raz na zmianę, a wszelkie nieszczelności usuwane

natychmiast.

§ 37. Pracownicy mający wejść do pomieszczenia,

w którym na skutek uszkodzenia instalacji chloru wydzieliła

się znaczna jego ilość, powinni być wyposażeni w gazoszczelne ubrania ochronne odporne na działanie chloru oraz

w aparaty tlenowe lub powietrzne.

-

§ 38. 1. $cieki z obiektów stosujących chlor powinny

być odprowadzone po ich zneutralizowaniu.

2. Obiekty gromadzenia i neutralizacji ścieków powinny

na odpływie posiadać zalT1knięcie .wodne. ·

.

Poz. 73

§ 46. Do obsług i i konserwacji chloratorów na podchloryn sodowy dopuszcza się obsługę dwuosobową, wyposażoną w maski przeciwgazowe z pochłaniaczami par

kwaśnych.

§ 47. Pojemniki z podchlorynem sodowym należy skła­

§ 39.1. ~es~ niedopus~czalne : ..

dać w odległości nie mniejszej niż 1 m od grzejników.

1) magazynowanie i transportowanie razem z chlorem

materiałów palnych; kwaspw, olejów, sprężonych gazówi cieczy, z którymi chlor. może reagować,

2) neutralizowanie chloru amoniakiem,

.

." .

§ 48. Pojemniki z podchlorynem sodowym nie mogą

być magazynowane i transportowane razem z materiałami

palnymi, wybuchowymi, gazami sprężonymi i ciekłymi, olejami, kwasami oraz środkami żrącymi.

'.

3) pobieranie chloru ż pojemnika, w którym ciśnienie

spadło do 100 kPa przy temperaturze powyżej + 16°C

lub 50 kPa przy temperaturze poniżej O°C, nawet wtedy,

kiedy masa pojemnika wskazuje, ~e rozładunek nie został

§ 49. 1. Magazyny podchlorynu sodowego, w których

przechowuje .się pojemniki większe niż 0,2 m3 , powinny być

wyposażone

w specjalne zbiorniki retencyjne, z których

ścieki po zneutralizowaniu mogą być odprowadzone do

kanalizacji.

zakończony.

2. Odległość pojemników na chldr, pełnychlub opróż­

nionych, od grzejników nie powinna być mniejsza niż 1 m.

2. Zbiorniki, o których mowa w ust. 1, powinny mieć

wyposażenie określone w § 16 ust. 2.

Rozdział 6

Rozdział 5

Warunki magazynowania i stosowania podchlorynu

sodowego

§ 40: Chlorownie oraz magazyny, w których stosuje się

podchloryn sodowy, mogą stanowić oddzielne budynki lub

wydzielone pomieszczenia w budynkach technologicznych

stacji wodociągowych i oczyszczalni ścieków.

§ 41 . Pomieszczenia magazynu podchlorynu sodowego

powinny mieć odrębne wejścia z zewnątrz budynku .

§ 42. 1. Temperatura pomieszczeń składowania podchlorynu sodowego powinna wynosić co najmniej +5°C

i nie powinna przekraczać +25°C.

2. Pojemniki z podchlorynem sodowym należy chronić

przed światłem słonecznym, zamalowując szyby farbą

ochronną·

§ 43. Pomieszczenia, w których jest składowany i stosowany podchloryn sodowy, powinny być wyposażone

w wentylację naturalną i mechaniczną, zapewniającą co

najmniej 5 wymian na godzinę .

§ 44. 1. Do przechowywania podchlorynu sodowego

należy używać

pojemników z tworzywa sztucznego lub

balonów ze szkła ciemnego.

2. Balony szklane z podchlorynem sodowym należy

i przemieszczać w koszach wyścielonych

materiałem chroniącym je przed uszkodzeniem.

przechowywać

3. Pojemniki z podchlorynem sodowym o pojemności do 100 dm 3 należy przewozić wózkami przystosowany-

mi do tego celu, a do ich opróżniania stosować ręczne

pompki.

4. Pojemniki o większej pojemności niż 100 dm 3 należy

opróżniać za pomocą stałej instalacji pompowej.

§ 45. Pracownicy dokonujący przelewania podchlorynu

sodowego powinni być wyposażeni w ubrania kwasoodporne, w osłony cellonowe twarzy oraz fartuchy, rękawice i buty

kwasoodporne.

Warunki magazynowania i stosowania wapna chlorowanego

§ 50. 1. 'Pomieszczenia do magazynowania wapna

chlorowanego powinny być suche, bez dostępu światła

dziennego, wyposażone w wentylację naturalną i mechaniczną oraz w odciągi miejscowe . .

2. W przypadku konieczności składowania wapna chlorowanego w pomieszczeniach z oknami, należy okna tych

pomieszczeń odpowiednio zaciemnić.

3. Temperatura wewnątrz tych pomieszczeń nie powinna przekraczać + 25°C.

§ 51. Opakowania z wapnem chlorowanym nie powinny być składowane w odległości mniejszej niż 1 m od

grzejników.

§ 52. Wapno chlorowane nie może być magazynowane

wspólnie z materiałami palnymi, olejami, smarami, kwasami

i gazami sprężonymi.

§ 53. Beczki z wykwitami wapna powinny być usuwane

z pomieszczenia magazynowego poza magazyn i odpowiednio zabezpieczone, a ich zawartość zużywana w pierwszej

kolejności.

.

.

§ 54. Beczki z wapnem chlorowanym nie mogą być

rzucane i uderzane.

§ 55. Pobieranie wapna chlorowanego z beczek i przygotowywanie roztworów wapiennych należy wykonywać

przy włączonej mechanicznej wentylacji miejscowej.

§ 56. Pracownicy dokonujący pobierania wapna chlorowanego powinni być wyposażeni w środki ochrony indywidualnej.

Rozdział 7

Stosowanie siarczanu glinowego i żelazawego oraz

chlorku żelazowego

§ 57. Zbrylone siarczany przy ręcznym pobieraniu mogą

magazynowane w pryzmach. Wysokość pryzmy nie

powinna przekraczać 2 m.

być

-

272 -

§ 58. Kruszenie siarczanów powinno odbywać się mechanicznie, w wydzielonym miejscu lub w pomieszczeniu

wyposażonym w odciąg miejscowy.

§ 59. 1. W przypadku dobowego zużycia siarczanów

poniżej 300 kg, dopuszcza się kruszenie i transport ręczny .

2. W czasie kruszenia lub przesypywania siarczanów

powinna być włączona miejscowa wentylacja mechaniczna,

a obsługa powinna być wyposażona w okulary ochronne,

rękawice gumowe i w miarę potrzeby w ochrony dróg

oddechowych.

§ 60. Transport wewnętrzny pokruszonych siarczanów

powinien odbywać się mechanicznie.

przykrywane, powinny być ogrodzone barierką ochronną

o wysokości co najmniej 1,1 m z krawężnikiem.

§ 65. 1. Wapno palone w bryłach przy ręcznym pobieraniu do przygotowywania roztworów powinno być magazynowane w pryzmach o wysokości do 2 m.

2. W przypadku całkowitego zmechanizowania w magazynie prac załadunkowych i pobierania wapna zbrylonego,

wysokość pryzm powinna być' dostosowana do możliwości

użytych maszyn i urządzeń .

3. Czynność kruszenia wapna palonego w bryłach nalekruszarkach mechanicznych, umieszczonych w wydzielonych pomieszczeniach, zamkniętych i wyposa'żonych w odciągi miejscowe.

ży wykonywać w

§ 61 . 1. Zbiorniki otwarte dla roztworów siarczanów,

usytuowane poniżej podłogi pomieszczenia, powinny być

ogrodzone barierką o wysokości co najmniej 1,1 m, wyposażoną w krawężniki.

4. Przewóz kruszonego wapna z miejsca kruszenia do

zbiorników roztworowych powinien być zmechanizowany

i odbywać się w szczelnych pojemnikach.

2. Czyszczenie i mycie zbiorników po roztworach siarczanów powinno być wykonywane przez co najmniej dwóch

pracowników, wyposażonych w sprzęt ochrony indywidualnej, odzież ochronną oraz w inne zabezpieczenia, wymagane

ze względu na rodzaj stosowanego środka oraz sposób

i miejsce wykonywanej pracy.

łatwo

§ 62. 1. Przy stosowaniu chlorku żelazowego wymagania w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy są takie jak przy

stosowaniu siarczanów: glinowego i żelazawego, określone

w § 57--61 .

2. Chlorek żelazowy z uwagi na dużą higroskopijność

wymaga przechowywania w szczelnych pojemnikach i w suchych pomieszczeniach .

Rozdział 8

Stosowanie wapna

§ 63. 1., Pomieszczenia przeznaczone do magazynowania i stosowania wapna powinny być suche oraz posiadać

wentylację naturalną co najmniej o 2 wymianach na godzinę

i wentylację mechaniczną ogólną i miejscową z instalacją do

zatrzymywania pyłu wapiennego.

2. Magazyny wapna powinny być oddzielone pasmem

zieleni od innych obiektów i pomieszczeń przeznaczonych na

stały pobyt ludzi.

3. Pobieranie wapna z worków papierowych powinno

w wydzielonych kabinach, ograniczających

rozprzestrzenianie się pyłów, lub nad otworami zasypowymi

przy działającej mechanicznej wentylacji miejscowej .

odbywać się

4. Podczas przygotowywania roztworów wodnych wapna należy zachować szczególną ostrożność przed poparzeniem.

5. Pracownicy wykonujący prace wymienione w ust. 4

powinni być wyposażeni w kombinezony pyłoszczelne,

ochrony dróg oddechowych i oczu, w rękawice lateksowe

oraz w buty gumowe do kolan.

§ 64. Zbiorniki do zawiesiny wodnej wapna, usytuowane poniżej poziomu podłogi pomieszczenia, jeżeli nie są

§ 66. Przewody wentylacyjne wyciągowe powinny być

rozbieralne oraz wyposażone w otwory rewizyjne,

umożliwiające okresowe czyszczenie instalacji i filtrów.

Rozdział 9

Warunki magazynowania i stosowania fluorokrzemianu sodowego

§ 67. 1. Stanowiska pracy dla przygotowania wodnego

roztworu fluorokrzemianu sodowego powinny być lokalizowane w oddzielnych pomieszczeniach, zabezpieczonych

przed wejściem osób nieupoważnionych.

2. Ściany, podłogi i sufity w pomieszczeniach, o których

mowa w ust. 1, powinny być gładkie oraz wykonane z materiałów trwałych i łatwo zmywalnych.

3. Pomieszczenia przeznaczone do magazynowania

i przygotowywania roztworu fluorokrzemianu sodowego

powinny być wyposażone w umywalki z ciepłą i zimną wodą

oraz w wentylację mechaniczną, zapewniającą nieprzekraczanie najwyższego dopuszczalnego stężenia (NOS) fluorokrzemianu sodowego w środowisku pracy, lecz o wydajności

nie mniejszej niż 5 wymian na godzinę.

4. Okna w pomieszczeniach, o których mowa w ust. 3,

powinny być szczelne, otwieralne, a od zewnątrz posiadać

urządzenia zabezpieczające przed włamaniem lub kradzieżą.

5. Drzwi do pomieszczeń, o których mowa w ust. 3,

powinny być wyposażone w dwa zamki. Wejście do pomieszczeń składowania i przygotowywania fluorokrzemianu sodowego powinno posiadać przedsionki lub co najmniej

kurtyny z tkanin.

§ 68. Opakowania po fluorokrzemianie sodowym nalew zamkniętych szczelnie pojemnikach

i w wydzielonym miejscu.

ży przechowywać

§ 69. Miejsce przechowywania zużytych opakowań

oraz sposób ich niszczenia powinien być uzgodniony z Pańs­

twową Inspekcją Sanitarną.

§ 70. W pomieszczeniach magazynowania i przygotowywania roztworu fluorokrzemianu sodowego należy przynajmniej raz w miesiącu dokonywać pomiaru zapylenia

fluorokrzemianem sodowym atmosfery tych pomieszczeń.

-

§ 71 . Instalacja do stosowania fluorokrzemianu sodowego powinna być wykonana ze sprawdzonych elementów

konstrukcji, odpowiadających warunkom szczelności.

§ 72. Transport wewnętrzny oraz inne prace związane ze

stosowaniem fluorokrzemianu sodowego należy mechanizować i hermetyzować.

§ 73. Miejsce po rozsypanym fluorokrzemianie sodowym należy zmyć wodą wapienną.

§ 74. Fluorokrzemian sodowy nie może być przechowywany z innymi środkami chemicznymi.

§ 75. Pracownicy zatrudnieni przy stosowaniu fluoro krzemianu sodowego powinni

.

1) spożywać posiłki poza pomieszczeniami składowania

zużytych opakowań,

2) myć ręce, twarz i zęby w ciepłej wodzie przed każdym

posiłk i em,

3) zachować kolejność zdejmowania odzieży roboczej,

a po zakończeniu pracy przed założeniem odzieży domowej wykąpać się, a sprzęt ochronny starannie wypłukać ,

-

Poz. 73

nie i stosowanie tego środka w pomieszczeniu głównej hali

technologicznej. Miejsce takie powinno być oddzielone od

reszty hali trwałymi przegrodami budowlanymi i wyposażone

w wentylację mechaniczną nawiewną oraz w odciąg miejscowy. Okna od zewnątrz powinny być zabezpieczone przed

włamaniem, a drzwi otwierane na zewnątrz i zamykane na

dwa niezależne zamki.

§ 79. Rozlewanie kwasu fluorokrzemowego powinno

za pomocą specjalnych przechylaczy i pod

mechanicznym wyciągiem wentylacji miejscowej.

się odbywać

§ 80. Kwas fluorokrzemowy powinien być transportowany krytymi środkami transportowymi.

§ 81 . Kwas fluorokrzemowy nie może być przechowywany z innymi środkami chemicznymi, stosowanymi do

uzdatniania wody i oczyszczania ścieków.

§ 82. Instalacja do stosowania kwasu fluorokrzemowego powinna być wyposażona w instrukcję eksploatacyjną .

Rozdział 11

4) ubranie robocze zmieniać nie rzadziej niż raz w tygodniu,

Warunki wytwarzania i stosowania ozonu

5) odzież roboczą przechowywać w oddzielnych szafkach.

§ 76. Odzież ochronna nie może być prana przez pracowników.

Rozdział 10

Warunki magazynowania i stosowania kwasu fluorokrzemowego

§ 77. 1. Stosowanie i magazynowanie kwasu fluorokrzemowego powinno się odbywać w wydzielonych, zamkniętych pomieszczeniach, wyposażonych w wentylację na turalną, zapewniającą co najmniej 2 wymiany na godzinę,

oraz w umywalkę z ciepłą i zimną wodą .

2. Magazyn kwasu fluorokrzemowego powinien być

zamknięty na dwa niezależne zamki, a gospodarka magazynowa prowadzona zgodnie z wymaganiami jak dla trucizn,

określonymi w odrębnych przepisach.

3. Przelewanie kwasu fluorokrzemowego oraz przygotowywanie roztworów roboczych powinno się odbywać

w wydzielonym pomieszczeniu wyposażonym w miejscową

wentylację wyciągową.

4. Podłoga powinna być wykonana z materiałów kwasoodpornych.

5. Pomieszczenia magazynowania i dawkowania roztworu kwasu fluorokrzemowego powinny być ogrzewane.

Temperatura w tych pomieszczeniach nie powinna być

niższa niż + 5°C.

6. W pomieszczeniu magazynowym kwasu fluorokrzemowego należy przewidzieć zbiornik awaryjny na wypadek

konieczności opróżnienia instalacji z kwasu. Zbiornik taki nie

powinien mieć bezpośredniego połączenia z kanalizacją.

§ 78. Przy zużyciu kwasu fluorokrzemowego nie więcej

niż 60 dm 3 w ciągu 24 godzin dopuszcza się magazynowa-

§ 83. 1. Pomieszczenia, w których wytwarza się i stosu je ozon, powinny być wyposażone w wentylację mechaniczną (nawiew górą, odciąg dołem), zapewniającą nieprzekraczanie najwyższego dopuszczalnego stężenia (NOS)

ozonu w środowisku pracy.

2. W pomieszczeniach bezpośredn i o zagrożonych występowaniem ozonu przynajmniej raz w miesiącu powinien

być dokonywany pomiar stężenia ozonu w atmosferze tych

pomieszczeń.

3. W czasie działania wentylacji mechanicznej może

być obniżona temperatura wewnątrz tych pomieszczeń do

+ 5°C, jeżeli pomieszczenia te nie są przeznaczone na pobyt

ludzi.

§ 84. 1. Zbiorniki kontaktowe ozonu z wodą powinny

być wyposażone w instalacj ę, która zbiera ozon resztkowy ze

strefy nadwodnej zbiorników kontaktowych i odprowadza

go ponownie do wody lub do instalacji niszczenia.

2. W razie konieczności wejścia ludzi do zbiornika

kontaktowego, należy zbiornik opróżnić z wody oraz dokład­

nie go przewietrzyć przez co najmniej 24 godziny.

3. Zawartość ozonu w atmosferze zbiornika w czasie

wykonywania w nim pracy nie powinna przekraczać najwyż­

szego dopuszczalnego stężenia na stanowisku pracy.

§ 85. 1. Praca

w

pomieszczeniach

ozonatorów

i w zbiornikach ozonowania nie powinna się odbywać po

wyłączeniu uszkodzonych ozonatorów i po usunięciu resztek

ozonu za pomocą wentylacji mechanicznej.

2. Przed rozpoczęciem pracy w ozonatorni na l eży spra ozonu w atmosferze pomieszczenia. Nie

powinna ona przekraczać najwyższego dopuszczalnego stę ­

wdzić zawartość

żenia.

-

Poz. 73 i 74

2. Węgiel aktywny powinien być magazynowany w oddzielnych pomieszczeniach wyposażonych w wentylację

mechaniczną i urządzenia odpylające, zapewniające nieprzekraczanie najwyższych dopuszczalnych stężeń w atmosferze

tych pomieszczeń. Temperatura w tych pomieszczeniach

w zimie nie powinna być niższa niż + 10°C.

4. Balony szklane z rożtworem wodorotlenku sodowego o pojemności do 60 dm 3 należy zabezpieczyć koszami

ochronnymi i układać w jednej warstwie na legarach drewnianych.

Rozdział 15

3. Pomieszczenia, w których magazynowany jest węgiel

aktywny, muszą spełniać wymagania wynikające z zakwalifikowania ich do odpowiedniej kategorii niebezpieczeństwa

pożarowego i zagrożenia wybuchem.

Warunki magazynowania i stosowania krzemianu

. sodowego

§ 97. 1. Krzemian sodowy należy magazynować w pojemnikach szczelnie zamkniętych i w pomieszczeniach suchych, wyposażonych w wentylacj ę riaturalną oraz ogrzewanych do temperatury co najmniej + 10°C.

§ 102. Wysypywanie węgla aktywnego z worków pa pierowych powinno się odbywać w sposób ograniczający

zapylenie .

. 2. Pomieszczenia należy wyposażyć w instalację umoż­

liwiającą zmywanie podłóg strumieniem ciepłej wody.

§ 103. Worki z węglem aktywnym mogą być składowa­

ne w 10 warstwach na legarach drewnianych.

§ 98. Krzemianu sodowego nie wolno przechowywać

w balonach szklanych.. Mała ilość krzemianu sodowego

może być magazynowana w butelkach szklanych o pojemności do 1 dm 3 w ilości nie większej niż 10sztuk.

mknięt.,mi środkami transportu, zabezpieczającymi produkt

§ 104. Węgiel aktywny powinien być przewożony zaprzed zawilgoceniem.

Rozdział 18

Rozdział 16

Przepisy przejściowe i końcowe

Warunki magazynowania i stosowania tiosiarczanu

sodowego

§ 105. 1. Zakłady zajmujące się uzdatnianiem wody

i oczys:czan iem ścieków, istniejące w dniu wejścia w życie

niniejs2ego rozporządzenia, nie spełniające wymagań w nim

określOlych, powinny być do nich dostosowane w przypadku odbJdowy, przebudowy, rozbudowy i modernizacji.

§ 99. Tiosiarczan sodowy powinien być magazynowany w pomieszczeniach wyposażonych w wentylację grawitacyjną i w ogrzewanie, zapewniające w okresie grzewczym

temperaturę + 10°C.

2. Nie zatwierdzone przed wejściem w życie rozporzą­

dzenia projekty budowy, odbudowy, przebudowy i modernizacji !akładów zajmujących się uzdatnianiem wody i oczyszczanem ścieków należy dostosować do wymagań okreś­

lonychw niniejszym rozporządzeniu .

§ 100. 1. Tiosiarczan sodowy należy transportować

i składować zgodnie z wymaganiami określonymi w § 8 i 9.

2. Przy składowaniu tiosiarczanu w ilości powyżej 100

worków o wadze 40 kg zaleca się stosowanie palet i wózków

widłowych do jego transportu.

§ 106. Traci moc rozporządzenie Ministra Gospodarki

Komuralnej z dnia 25 lutego 1970 r. w sprawie bezpieczeńst­

wa i hi~ieny pracy przy stosowaniu środków chemicznych do

uzdatnania wody i oczyszczania ścieków w przedsiębiorst­

wach izakładach gospodarki komunalnej (Dz. U. Nr 6, poz.

52) .

Rozdział 17

Warunki magazynowania i stosowania węgla aktywnego

§ 101. 1. Węgiel aktywny składowany luzem

należy

przechowywać w pomieszczeniach o gładko wykończonych

§ 107. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14

dni od dnia ogłoszenia .

ścianach i podłodze, szczególnie przy magazynowaniu w postaci pylistej.

MiniS1er Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa: B. Blida

74

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA -

SZEFA URZĘDU RADY MINISTROW

..

z dnia 8 lutego 1'994 r.

w sprawie nadania osobowości prawnej Katolickiemu Stowarzyszeniu Młodzieży Diecezji Elbląskiej.

Na podstawie art. 10 w związku z art. 34 ust. 3 ustawy

z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła

Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 29, poz.

154, z 1990 r. Nr 51, poz. 297, Nr 55, poz. 321 i Nr 86, poz.

504, z 1991 r. Nr 95, poz. 425 i Nr 107, poz. 459, z 1993 r. Nr

7, poz. 34 i z 1994 r. Nr 1, poz. 3) i w związku z art. 7 ust. 4a

ustawy z dnia 12 listopada 1985 r. o zmianach w organizacji

oraz zakresie działania niektórych naczelnych i centralnych

73

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI PRZESTRZENNEJ I BUDOWNICTWA

z dnia 27 stycznia 1994 r.

w sprawie bezpieczeństwa

higieny pracy przy stosowaniu środków chemicznych do uzdatniania wody

i oczyszczania ścieków.

Na podstawie art. 208 § 2 Kodeksu pracy zarządza się, co

następuje