Rozporządzenie Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 19 października 1994 r. w sprawie środków strzałowych i sprzętu strzałowego w zakładach górniczych.

Załącznik nr 2

SPOSÓB PROWADZENIA EWIDENCJI ŚRODKÓW STRZAŁOWYCH

I. Postanowienia ogólne

1. W każdym zakładzie górniczym, w którym używane są środki strzałowe, należy prowadzić ścisłą ewidencję przychodu

i rozchodu tych środków.

2. Środki strzałowe dostarczone do zakładu górniczego oraz środki strzałowe zużyte w zakładzie górniczym powinny być

niezwłocznie ewidencjonowane.

3. Dokumenty ewidencji przychodu i rozchodu środków strzałowych są dowodami ścisłego zarachowania i powinny być

wypełnione starannie, dokładnie, czytelnie i w sposób trwały.

W dokumentach tej ewidencji zabronione jest przerabianie cyfr oraz treści. W przypadku konieczności dokonania korekty,

należy niewłaściwą cyfrę lub treść przekreślić tak, aby pozostały w dalszym ciągu czytelne, a obok lub wyżej wpisać

właściwe dane.

-

2504 -

Poz. 702

8.4.2. datę dostawy,

8.4.3. datę i znak awiza wysyłkowego,

8.4.4. nazwisko osoby, która odebrała środki strzałowe z wytwórni i w składzie materiałów wybuchowych,

8.4.5. nazwę środka strzałowego w formie jego symbolu,

8.4.6. nazwę producenta,

8.4.7. ilość otrzymanych środków strzałowych,

8.4.8. ilość w sztukach i numeracja jednostek opakowania,

8.4.9. inne cechy dostawy,

8.4.10. sposób dostawy (samochód, kolej),

8.4.11 . numer karty zaprzychodowania,

8.4.12. datę rozpoczęcia i ukończenia wydawania środka strzałowego, pochndzącego z danej dostawy,

8.4.13. ewentualne braki jakościowe i ilościowe zauważone zarówno przy transporcie środków strzałowych , jak i podczas

przechowywania ich w składzie,

8.5. każdy wydawca danej zmiany rozpoczyna zapisy w książce obrotu od Lp. 1,

8.6. na każdej karcie książki obrotu wydawca wpisuje

8.6.1. nazwę zakładu górniczego,

8.6.2. nazwę składu materiałów wybuchowych,

8.6.3. datę (dzień, miesiąc, rok oraz zmianę) wydania,

8.6.4. symbol środka strzałowego zgodny z podanym na karcie tytułowej,

8.6.5. Lp. zapisu wydawania środków strzałowych,

8.6.6. numer przodka,

8.6.7. numer znaczka kontrolnego odbierającego,

8.6.8. nazwisko i imię osoby pobierającej środki strzałowe,

8.6.9. ilość wydanych środków strzałowych w kg, szt., m,

8.6.10. numerację opakowań wydanych materiałów wybuchowych,

8.7. w jednej rubryce (pod daną Lp.) karty książki obrotu można wpisać ilość i ewidencję tylko jednego rodzaju materiału

wybuchowego. W razie pobierania przez jednego odbiorcę różnych wielkości naboi tego samego materiału

wybuchowego, zapis powinien być dokonany osobno (tj. w osobnych rubrykach poziomych) dla każdej wielkości

pobranych naboi.

Pobraną przez jednego odbiorcę ilość środków inicjujących i zapalających wpisuje się w jednej rubryce.

8.8. kolumna "zwroty" książki obrotu służy do ewidencji środków strzałowych zwróconych do składu. Do rubryki

w kolumnach 20-26 wydawca powinien wpisać każdy środek strzałowy uprzednio pobrany ze składu, gdy

użytkownik nie zgłosił się po niego w ciągu 4 dni lub gdy zużycie środków strzałowych zostało wstrzymane na okres

dłuższy niż 4 dni. Zwrot środków strzałowych musi być wpisany w

tej samej rubryce, w której zarejestrowano

wydanie tych środków.

W tym celu wydawca wpisuje

8.8.1. ilość zwróconych środków,

8.8.2. numerację paczek zwróconego materiału wybuchowego oraz

8.8.3. numer karty zaprzychodowania,

8.8.4. komu przekazano zwrócone środki strzałowe (nazwisko, imię, data oraz Lp. zapisu) w kolumnie 26.

W przypadku zwrotu dane ilościowe i ewidencyjne muszą 9Yć wpisane przez wydawcę do karty obrotu jako

przychód i następnie rozchód dla nowego odbiorcy oraz do dziennika strzałowego nowego użytkownika

8.9. na każdej karcie książk i obrotu środkami strzałowymi wydawca wpisuje stan zapasu z przeniesienia obliczając

rozchód ogólny, przychód z zewnątrz oraz stan zapasu do przeniesienia,

8.10. każdy wydawca obowiązany jest po zakończeniu zmiany podpisać się na karcie obrotu pod zapisami,

8.11. przebitki kart obrotu muszą być oddane technikowi strzałowemu najpóźniej w czwartym dniu po dokonaniu

zapisów na danej karcie,

8.12. po ukończeniu książki obrotu należy

8.12.1 . przepisać dane z rubryki " zapas do przeniesienia" na ostatniej karcie skończonej książki do rubryki "zapas

z przeniesienia" na pierwszej karcie nowej książki obrotu,

8.12.2. wpisać na pierwszej karcie dostaw nowej książki pod nagłówkiem w kolumnach 3 i 4 " zapas z przeniesienia

z karty książki nr ... " oraz

8.12.3. wypełnić odpowiednio kolumny tej rubryki pierwszej karty dostaw nowej książki obrotu,

-

-

Poz. 702

8.13. w przypadku gdy zakład górniczy ma więcej niż jeden skład materiałów wybuchowych, wówczas niezależnie od

książek obrotu środkami strzałowymi składów prowadzona ma być książka obrotu środkami strzałowymi zakładu

górniczego, przy czym

8.13.1. książkę tę prowadzi kierownik służby strzałowej zakładu górniczego,

8.13.2. na kartach dostaw książki obrotu wpisuje się wszystkie dostawy środków strzałowych zgodnie z punktem

8.4. niniejszego rozdziału,

8.13.3. na kartach obrotu przeprowadza się zapisy zgodnie z punktem 8.7. niniejszego rozdziału, z tym że

w rozchodzie środków strzałowych podaje się sumaryczne rozchody poszczególnych składów materiałów

wybuchowych,

8.13.4. przebitki książek obrotu środkami strzałowymi poszczególnych składów materiałów wybuchowych są

podstawą zapisów do książki obrotu środkami strzałowymi zakładu górniczego.

9. Dziennik strzałowy może otrzymać tylko osoba upoważniona do wykonywania robót strzałowych i należy on do tej osoby,

na którą został wystawiony, i nie może być przekazywany innym osobom.

Dziennik strzałowy należy prowadzić według niżej podanych zasad

9.1. wpisów w dzienniku strzałowym dokonują

9.1 .1. kierownik służby strzałowej, wystawiając nowy dziennik strzałowy, przez wypełnienie jego strony tytułowej,

9.1.2. osoba upoważniona do wpisywania zapotrzebowań na środki strzałowe przez wpisanie daty, zmiany,

oddziału i przodka oraz wypełnienie tabeli "zapotrzebowanie",

9.1.3. wydawca środków strzałowych przez wpisanie "wpis w książce" oraz wypełnienie tabeli "wydano ze składu"

(zgodnie z zapotrzebowaniem i wpisem w książce obrotu środkami strzałowymi składu) i rubryki

"pozostałość z poprzedniej zmiany", "otrzymano" oraz po obliczeniu rubryki "razem",

9.1.4. osoba wykonująca roboty strzałowe przez wypełnienie tabeli "strzelanie 1, 2 itd ." (wpisuje odpowiednie

dane do tej rubryki na bieżąco przed każdym strzelaniem), rubryki "razem zużyto" po zsumowaniu na końcu

zmiany roboczej zużycia środków inicjujących i materiałów wybuchowych, przy wszystkich strzelaniach oraz

wyliczenie rubryki "pozostałość do przeniesienia" na podstawie rubryk "razem" i "razem zużyto", wreszcie

przez stwierdzenie swoim podpisem w rubryce "uwagi strzałowego" zgodności zapisów ze stanem

faktycznym i wpisanie ewentualnych uwag i spostrzeżeń dotyczących jakości środków strzałowych,

niewypałów itp.,

9.1 .5. osoby kontrolujące roboty strzałowe wykonywane przez strzałowego, na którego nazwisko wystawiony jest

dziennik strzałowy, przez wpisanie swych uwag, wraz z podpisem w rubryce "uwagi kontrolne",

9.2. dziennik strzałowy powinien posiadać 100 lub więcej kart oprawionych w sztywną i trwałą okładkę; podczas pracy

wykonujący roboty strzałowe powinien przechowywać dziennik strzałowy w futerale ochronnym zabezpieczającym

go przed wilgocią,

9.3. po zakończeniu dziennika strzałowego wydawca otrzymuje od kierownika służby strzałowej nowy dziennik i wpisuje

do niego "pozostałość

do przeniesienia" z zakończonego dziennika strzałowego.

,

10. Książkę zużycia środków strzałowych według miejsc zużycia materiałów wybuchowych (przodków) należy prowadzić

według niżej podanych zasad

10.1. książkę zużycia prowadzi się oddzielnie dla każdego oddziału górniczego według przodków,

odpowiednie kolumny wzoru nr 1c,

wypełniając

10.2. książkę zużycia prowadzi się na bieżąco przez wpisywanie do niej ilości zużytych środków strzałowych w ciągu

miesiąca, wykazanych przez osoby wykonujące roboty strzałowe, w rubrykach "razem zużyto" dziennika

strzałowego,

10.3. po zakończeniu miesiąca wydawca materiałów wybuchowych oblicza całomiesięczne zużycie dla oddziału

górniczego.

Przepis pkt 10.1. stosuje się odpowiednio do grupy przodków, w przypadkach gdy roboty strzałowe w nich wykonuje jeden

strzałowy.

III. Zasady prowadzenia ewidencji przychodu i rozchodu środków strzałowych w odkrywkowych zakładach

górniczych

11. W skład dokumentacji przychodu i rozchodu środków strzałowych wchodzą

11.1. książka obrotu środkami strzałowymi składu materiałów wybuchowych (wzór nr 2a), która

11.1: 1. służy do prowadzenia ewidencji obrotu środkami strzałowymi,

11.1.2. jest książką zapasów, wydawczą i zwrotu środków strzałowych,

11 .1.3. zawiera kartę tytułową, karty dostaw środków strzałowych oraz karty obrotu tymi środkami,

11.1.4. powinna posiadać ponumerowane karty dostaw cyframi rzymskimi, karty zaś obrotu - cyframi arabskimi

i powinna być przesznurowana oraz opatrzona pieczęcią i podpisem kierownika ruchu zakładu górniczego,

11.1.5. powinna być prowadzona przebitkowo,

-

-

Poz. 702

jest dziennik strzałowy przez wpisanie swoich uwag, wraz z podpisem, w rubryce "uwagi kontrolującego",

13.2. dziennik strzałowy powinien posiadać 100 kart oprawionych w sztywną okładkę; podczas pracy wykonujący

roboty strzałowe powinien przechowywać dziennik strzałowy w futerale ochronnym, zabezpieczającym go przed

wilgocią,

13.3. po zakończeniu dziennika strzałowego wydawca otrzymuje od kierownika służby strzałowej nowy dziennik

i wpisuje do niego "pozostałość do przeniesienia" z zakończonego dziennika strzałowego.

Następnie dziennik przekazuje się strzałowemu.

IV. Zasady prowadzenia ewidencji przychodu i rozchodu środków strzałowych w zakładach górniczych

prowadzących prace geologiczne obejmujące wykonywanie prac geofizycznych metodą sejsmiczną oraz

wykonujących roboty strzałowe w otworach wiertniczych

14. Ewidencję przychodu i rozchodu środków strzałowych przechowywanych w składach materiałów wybuchowych

zakładów górniczych i innych składach materiałów wybuchowych prowadzi się zgodnie z zasadami określonymi

w niniejszym załączniku.

15. Jeżeli w ruchomym składzie materiałów wybuchowych przechowywane są środki strzałowe należące tylko do jednego

strzałowego, skład ten należy traktować jako naczynie przeznaczone do transportu i przechowywania środków

strzałowych, a ich ewidencję należy prowadzić w jego dzienniku strzałowym.

16. Dokumentację przychodu i rozchodu środków strzałowych stanowią

16.1. książka obrotu środkami strzałowymi w składzie materiałów wybuchowych, prowadzona przez wydawcę

materiałów wybuchowych według wzoru nr 1a, 2a lub 3a

16.1.1. służy do prowadzenia ewidencji obrotu środkami strzałowymi,

16.1.2. jest książką zapasów, wydawczą i zwrotu środków strzałowych,

16.1 .3. zawiera kartę tytułową, karty dostaw środków strzałowych oraz karty obrotu tymi środkami,

16.1.4. powinna posiadać ponumerowane karty dostaw cyframi rzymskimi, karty zaś obrotu - cyframi arabskimi,

i być przesznurowana oraz zatwierdzona podpisem kierownika ruchu zakładu górniczego,

16.1.5. powinna być prowadzona przebitkowo.

O stosowaniu odpowiedniego wzoru książki obrotu środkami strzałowymi decyduje kierownik ruchu zakładu

górniczego.

16.2. dziennik strzałowy prowadzony przebitkowo według wzoru nr 3b, służący do wystawienia zapotrzebowań na

środki strzałowe przez upoważnioną osobę dozoru ruchu oraz do rozliczenia się z pobranych środków przez osoby

wykonujące roboty strzałowe,

16.3. awizo wysyłkowe środków strzałowych, stanowiące dowód przychodu środków strzałowych do składów

materiałów wybuchowych zakładu górniczego z wytwórni, ze składów materiałów wybuchowych innego zakładu

górniczego lub z innych składów materiałów wybuchowych,

16.4. dokumenty wymienione w pkt 16.1., 16.2. i 16.3. są przechowywane przez kierownika służby strzałowej

w oddzielnych teczkach zbiorczych.

17. Książkę obrotu środkami strzałowymi należy prowadzić zgodnie z następującymi zasadami

17.1. przed zatwierdzeniem książki obrotu przez kierownika ruchu zakładu górniczego kierownik służby strzałowej

wpisuje na jej stronie tytułowej

17.1.1. nazwę zakładu górniczego,

17.1.2. kolejny numer książki obrotu w danym zakładzie,

17.1.3. nazwę składu (miejscowość),

17.1.4. nazwiska inżynierów (techników) strzałowych,

17.1 .5. nazwiska wydawców materiałów wybuchowych, zatrudnionych w danym składzie materiałów wybuchowych,

17.1.6. ustalone stosowne symbole środków strzałowych, które oznacza się początkowymi literami nazwy środka

strzałowego, z wyjątkiem środków inicjujących i zapalających, dla których symbole podane są w decyzji

dopuszczającej,

17.1.7. liczbę kart (kart dostaw i kart obrotu),

17.2. na karcie tytułowej książki obrotu składają swoje podpisy inżynierowie (technicy) strzałowi oraz wydawcy danego

składu materiałów wybuchowych,

17.3. kierownik ruchu zakładu górniczego opieczętowuje ją i zatwierdza odciskiem swej pieczęci oraz podpisem, wraz

z datą,

-

-

Poz. 702

17.4. ewentualne zmiany osobowe i materiałowe w czasie prowadzenia danej książki obrotu powinny być aktualizowane

przez kierownika służby strzałowej zakładu górniczego,

17.5. na potrzeby ewidencji dostaw środków strzałowych książka obrotu ma ustaloną liczbę kart dostaw środków

. strzałowych, na których wydawca wpisuje

17.5.1. kolejny numer dostawy,

17.5.2. datę dostawy, datę i znak awiza wysyłkowego,

17.5.3. nazwisko i imię osoby, która odebrała środki strzałowe z wytwórni i w składzie materiału wybuchowego,

17.5.4. symbol środka strzałowego,

17.5.5. nazwę wytwórni,

17.5.6. ilość otrzymanych środków strzałowych,

17.5.7. liczbę w sztukach i numerację jednostek opakowań,

17.5.8. inne cechy dostawy,

17.5.9. sposób dostawy (samochód, kolej),

17.5.10. numer karty dostaw,

17.5.11. datę rozpoczęcia i zakończenia wydawania środka strzałowego,

17.5.12. ewentualnie stwierdzone braki jakościowe i ilościowe zauważone zarówno w czasie transportu środków

strzałowych, jak i podczas przechowywania ich w składzie materiałów wybuchowych,

17.6. wydawca materiałów wybuchowych danej zmiany roboczej rozpoczyna zapis w książce obrotu od nowej karty

książki obrotu lub kolejnej części karty, jeżeli liczba pobierających pozwala dokonywać zapisów dla większej liczby

zmian roboczych,

17.7. na karcie książki obrotu wydawca materiałów wybuchowych wpisuje pod nazwą zakładu i składu materiałów

wybuchowych

17.7.1. datę (dzień, miesiąc, rok oraz zmianę) wydania,

17.7.2. symbol środka strzałowego zgodny z symbolem podanym na karcie tytułowej,

17.7.3. Lp. zapisu wydanych środków strzałowych,

17.7.4. numer lub nazwę miejsca wykonywania robót strzałowych,

17.7.5. numer znaczka kontrolnego odbiorcy (dla wzoru nr 1 a i 2a),

17.7.6. nazwisko i imię osoby pobierającej środki strzałowe,

17.7.7. ilość wydanych środków strzałowych (kg, szt., m),

17.7.8. numerację opakowań wydanego materiału wybuchowego,

17.8. w jednej poziomej rubryce (pod daną Lp.) karty książki obrotu można wpisać ilość i ewidencję tylko jednego

rodzaju materiału wybuchowego,

17.9. w razie pobierania przez jednego odbiorcę różnych wielkości naboi tego samego materiału wybuchowego, zapis

powinien być dokonany osobno (tj. w osobnych rubrykach poziomych - kolejny numer Lp.) dla każdej wielkości

pobranych naboi,

17.10. pobraną przez jednego odbiorcę ilość środków inicjujących i zapalających wpisuje się w jednej rubryce (pod

jednym numerem Lp.),

17.11. w kolumnie "zwroty" dokonuje się ewidencji środków strzałowych zwróconych lub nie pobranych ze składu

materiałów wybuchowych,

17.12. w rubrykach w kolumnach 19-26 (dla wzorów 1a i 2a) lub 24-30 (dla wzoru 3a) wydawca materiałów

wybuchowych powinien wpisać każdy środek strzałowy

17.12.1. nie pobrany ze składu materiałów wybuchowych przez odbiorcę w ciągu 4 dni,

17.12.2. zwrócony do składu materiałów wybuchowych i nie pobrany ponownie w ciągu 4 dni,

17.12.3. którego używanie zostało wstrzymane na okres dłuższy niż 4 dni,

17.13. zwrot środków strzałowych powinien być wpisany w tej samej poziomej rubryce (Lp.), w której zarejestrowano

wydanie tych środków. W tym celu wydawca wpisuje w kolumnach 19-25 (dla wzoru 1a i 2a) lub w kolumnach

24-30 (dla wzoru 3a)

17.13.1. ilość zwróconych środków strzałowych,

17.13.2. numerację paczek zwróconego materiału wybuchowego oraz

17.13.3. numer karty zaprzychodowania i Lp. zapisu, nazwisko i imię oraz datę przekazania zwróconych środków

strzałowych,

17.14. w przypadku zwrotu środków strzałowych w kolumnie 26 dla wzoru 1a i 2a lub w kolumnie 30 dla wzoru 3a, dane

ilościowe i ewidencyjne muszą być wpisane przez wydawcę materiałów wybuchowych do karty obrotu jako

przychód, a następnie rozchód dla nowego odbiorcy, oraz do dziennika strzałowego nowego odbiorcy,

Zakład

w

2511

Poz. 702

Górniczy .. . . . ... . . . ....... .

Skład MW

.............. .. ... .. ........ .. .. .

Wzór 1a

str. 1

KSIĄŻKA nr ............... . ... .

obrotu środkami strzałowymi składu MW

Nazwisko i imię

Kierownik

Symbole stosowane, prowadzone w książce MW

Własnoręczny podpis

Nazwa środka strzałowego

służby

Symbol

strzałowej

Wydawcy

Zatwierdzam

pieczęć

Liczba kart .......... . .... ... .... . . .

Data rozpoczęcia książki

(podpis)

Data zatwierdzenia książki ... ... . .

Data zakończenia książki

Wzór 1a

str. 2

KARTA DOSTAW ŚRODKÓW STRZAŁOWYCH -

książka obrotu środkami strzałowymi składu

karta dostaw środków strzałowych

Nazwisko i imię

osoby

Dostawy

Jednostka

opakowania

odbierającej

nr

data

godz.

Data i znak

awiza

wysylkowego

Symbol

z wytwórni

w skladzie MW

Karta nr .. ..... .... . .. .

środka

strzałowego

Nazwa

wytwórni

i nr

Ilość

środków

strzałowych

(kg szl. m)

ilość

numer

Stwierdzono braki w

Data

Nr karty

Inne ~POSÓb

zaprzycechy ostawy

chodowania

rozpocz.

zakoń-

czenia

wydawania

1

2

3

4

-

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

jakości

i ilości

transporcie

dostarczonych ś rodków

strz a łowych

Wzór 1a

str. 3 i dalsze

KARTA OBROTU ŚRODKAMI STRZAŁOWYMI -

książka obrotu środkami strzałowymi Nr karty .. . . ...... . ..... . . .. . .. .

Nazwa zakładu górniczego ........................ Data ................. Zmiana ........ Nazwa składu MW ........... .

Symbol MW

Symbol MW

Symbol MW

Odbiorca

$rodki inicjujące

i zapalające

Zwroty

środki

symbole

numeracja

numer

lp.

przo· znadka czka

1

2

3

Nazwisko

i imię

4

kg

5

numeracja

paczek

6

7

numeracja

materiały

inicju·

wybuchowe

ące i zapalające

kg

kg

skrzyń

Podpis

odbiorcy

skrzyń

paczek

9

10

8

skrzyń

11

12

paczek sz!. sz!. sz!. m

13

kg

m

14 15 16 17 18

19

20

nr luźne

szt

pa- nabo- sz!. m

jew

czek

kr

sz!.

21

22

Zapas z przeniesienia

Rozchód

Przychód

Podpis i uwagi wydawcy

Zapas do przeniesienia

dnia .... . .. . ......... ....

Wzór 1b l

Zakład

Górniczy

w . . .. , ... . .. . , ..... , . ................ . .. . ..... .. ... . ....... .

Data . . ,. , ... , . . , . ...... , ..... .. ....... .

DZIENNIK STRZAŁOWY

Nazwisko

Imię

Data urodzenia

Nr znaczka : ..... . .................. . . . ... .. , . . , ....... . . . .. . .............. .

Rodziaj posiadanego uprawnienia

(strzałowy, stopień)

(podpis i pieczątka wystawiającego dziennik)

23 24

nr

karty

zaprzychodo wania

Komu

przekazano

(nazwisko

i imię, nr

karty, lp.

zapisu

Wzór 1 b 2

Data . . . . . . .................. .

Zmiana

ZAPOTRZEBOWANIE

Ilość środków strzałowych

Nazwa materiału

wybuchowego

. .. ....... ... ......

....... ......... kg

Spłonki

Zapalniki

Lonty

....... ..... ... .

. .. ..... ... ... ..

. ............ .. .

m ..........szt.

.. . ...... ... szt.

m

Maksymalny ładunek ... ... ...... ... g

Norma zużycia

. .... ....... .... ..... ... ... .

.. ... .. ... ... .. ..... g/ t

(podpis zamawiającego)

WYDANO W SKŁADZIE

Środki inicjujące

... .... ..... ...... ............

MW

Wielkość

ilość

naboi

w kg

Numer

skrzynki

i zapalające

Spłonki

Zapalniki

szt.

szt.

paczki

Lonty

m

Wpis w książce obrotu

nr ......... str. ..... ... . lp. . ... .. ..

Podpis wydającego

....... .. ... .. .. .... ... .... .... ..... ..... .... ..

Uwagi kontrolne

.... ... ... ... ... .... .. ...... ..... ... ..

(podpis kontrolującego)

Wzór 1 b 3

Oddział

.............. . ................ . nr przodka

Liczba

otworów

Pozostało z

porzedniej zmiany

Zapalniki

szt.

Lonty

det. ml kr

Liczba naboi w sztukach

100 g

Zawartość

CH-

Godzina

pomiaru

Otrzymano

Razem

strzelanie

Razem zużyto

Pozostało do

przeniesienia

- -- - - -

- - - ---

Uwagi strzałowego

podpis strzałowego

-

Poz. 702

Wzór 1c

str. 1

Książka zużycia środków strzałowych według przodka

Oddział .............. . .. . ......... . ... .. ..... . . . .. .

Nr przodka . ........ ....... ...... .

Środki i nicjujące

Materiały wybuchowe

zapalniki

nr

lonty

nazwisko i imię

naczka

r.

Nazwa przodka . .. . .... ... .. ...... . . .... ... . .... .. .. .. . .. ... . ....... . . .

Strzałowy

D z ień

Miesiąc .... . . .. . ..... .... . . ... 19 ....... . ..

kg

kg

kg

kg

szt.

szt.

inne

Podpis

wydawcy

m

szt.

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

Razem

_11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

Razem

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

--

-_.

. _-

Razem

--...,. -

_..

..

-. . ,- . - -

.. -

---

. .

- '. _-_. -,

- -

-,

--

.. _-

-_..- -

--

"-- ".

... -

.-

" 0_,

.- .-

Zakład górniczy

2515

....... ..... . . .... . .

Wzór 2a

str. 1

Skład MW nr ...... . .. . . . ... .... .

w ...... .. .... .................... ..

KSIĄŻKA nr ............... .... .... ..

Obrotu środkami strzałowymi składu MW

(miejscowość)

Własnoręczny

Nazwisko i imię

Kierownik

podpis

Symbole

stosowane prowadzone w książce obrotu środkami strzałowymi

służby

strzałowej

Nazwa środka strzałowego

Symbol

Wydawcy

Liczba kart . . .... ... . . . ............ .

Data rozpoczęcia książki

Data zatwierdzenia książki ....... .

Data zakończenia książki

Zatwierdzam

pieczęć

(podpis)

Wzór 2a

str. 2

KARTA DOSTAW ŚRODKÓW STRZAŁOWYCH -

książka obrotu środkami strzałowymi składu

karta dostaw środków strzałowych

Nazwisko i imię

osoby

Doslawy

Jednostka

opakowania

odbierającej

Data i znak

awiza

nr

dala

godz.

wysyłkowego

Symbol

z wyIwórni

w składzie MW

Karta nr .......... .. .. .

środka

strzałowego

Nazwa

wytwórni

inr

Ilość

środków

strzalowych

(kg, szt, m)

ilość

numer

Data

Inne Sposób

cechy ~ostawy

Nr karty

za przychodowania

Stwierdzono braki w

rozpo-

uko ń-

częcia

czenia

wydawania

1

2

3

4

6

6

7

8

9

10

11

12

13

14

16

jakości

i il ości

transporcie

dostarczanych środków

strzałowych

Wzór 2a

str. 3 i dalsze

KARTA OBROTU ŚRODKAMI STRZAŁOWYMI -

książka obrotu środkami strzałowymi

Nr karty ......... .

Nazwa zakładu górniczego ... . .................... Data .. . .............. Zmiana ........ Nazwa składu MW .... ... ... . .

Symbol MW

Symbol MW

Symbol MW

Odbiorca

Srodki inicjujące

i zapalające

Zwroty

środki

symbole

numeracja

numer

Lp.

przo- znadka czka

1

2

3

Nazwisko

i imię

4

kg

5

numeracja

kg

skrzyń

paczek

6

7

8

materiały

Podpis

odbiorcy

numeracja

wybuchowe

palające

kg

skrzyń

paczek

9

10

skrzyń

11

12

paczek sz!. sz!. sz!. m

13

m

14 15 16 17 18

19

kg

luźne

nr

pa - nabo- sz!. m

czek Je w

sz!.

20

21

22

Zapas z przeniesienia

Rozchód

Przychód

Podpis i uwagi wydawcy

Zapas do przeniesienia

dnia . .. . . .. . ....... • . . ...

Wzór 2b

Zakład

górniczy . . ....... .. .............. .. ..... . ......... _...... .. . . ... .. . .

w ... . .................. _. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. Data .. _.............. .. . .. .

DZIENNIK STRZAŁOWY

Nazwisko .. . ... ..... .. . ... . .... . .... .. .. .. . .... . ... . .. ... ... ...... . . . ... .. . .

Imię

'Rodzaj posiadanego uprawnienia

(wymienić przez kogo. data)

(podpis i pieczątka wystawiającego dziennik)

inicju·

ące i za·

23 24

nr

karty

za przychodowania

komu

przekazano

(nazwisko

i imię. nr

karty. lp.

zapisu

Wzór 3a -

karta tytułowa

Nazwa zakładu górniczego .......................... . ....... KSIĄŻKA Nr . ...... . ........ . . obrotu środkami strzałowymi

Skład

MW nr ........... .... . .. . .... . .. . .

(miejscowość. poziom. rodzaj, typ, klasa składu MW)

Środki strzałowe

(nazwa).

(Nazwisko i imię)

służby

Kierownik

symbol

(Podpis)

strzałowej

Zastępca kierownika służby strzałowej

Wydawca MW

Wydawca MW

Wydawca MW

Wydawca MW

Książka zawiera ..................

stron ponumerowanych i przesznurowanych

Zatwierdzam

(pieczęć, data i podpis KRZG)

Data ukończenia książki

Data rozpoczęcia książki

Wzór 3a str. 1

KARTA DOSTAW ŚRODKÓW STRZAŁOWYCH -

książki obrotu środkami strzałowymi składu

karta dostaw środków strzałowych

Nazwisko i imię

osoby odbierającej

Dostawa

dostawę

Data, numer

i znak awiza

nr . data

wysyłkowego

godz.

1

2

3

Symbol

środka

z wy twórni

w składzie MW

4

5

strzalowego

Nazwa

wytwórni

Ilość

Karta nr ... .. .. . . . ......... ... .

Jednostka

opakowania

Inne

cechy

środków

(kg, szt., m)

ilość

numer

Numer

karty

~POSÓb

ostawy zaprzychodowania

Data

rozp .

Stwierdzono

ukończ .

braki w jakości

i ilości

środków strz.

wydawania

6

7

8

9

10

11

12

13

Wzór 3a

KARTA OBROTU ŚRODKAMI STRZAŁOWYMI -

książka obrotu środkami strzałowymi Nr karty

Nazwa zakładu górniczego . ... ... ..... ....... . ... . Data ................. Zmiana ........ Nazwa składu MW ... . ....... .

ZWROTY

Symbol MW

Odbiorca

Symbol MW

ładunki

kierun~

NAZWA. SYMBOL

materiały

kowe,

torpedu·

wybuchowe

NUmer

Lp,

1

zakładu

profilu

otworu

numeracja

Nazwisko

i imię

kg

3

4

ladunki

torpedowe

ładunki

zapal·

niki

procho·

we

lonty

detonu-

chowe,

zapalniki

lonty

deI.

jące

kg

skrzyń

2

Ładunki kierunkowe

numeracja

jące pro·

Podpis

odbiorcy

skrzyń

kartonów

paczek

5

6

kartonów

paczek

8

9

7

szl. szl. Szt. SZI. szl. szl. szl. szt. szl. szt. szl.

m

m

10

21

22

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

23

nr

karty

zaprzy·

chodo -

wania

luźne

kg

nr

paczki

naboje

szt.

szl.

m

24

25

26

27

28

29

Komu

przeka-

zano

(nazwisko i imię

nr karty

lp. zapisuj

30

Zapas

z przeniesienia

Rozchód

Razem

Przychód

Podpis i uwagi wydawcy

Zapas do

dnia .... .. ..... ...... zmiana .. ..... .. .....

przeniesienia

Kierownik ruchu zakładu górniczego ustala w zależności od potrzeb liczbę rubryk w przedzi.ale od 4-22.

Wzór 3b nazwa zakładu górniczego

(grupy - zespołu)

,

Druk ścisłego zarachowania

Blok nr ..... . ..................... .

DZIENNIK STRZAŁOWY

Nazwisko i imię ....... . .................... ... ............ . ............ ..... ................. .

Data urodzenia ........ .. .... ... . ............................................................. .

Rodzaj posiadanego uprawnienia .. . .. .......... . .......... . ... .............. .... ...... ..... .

(L. dz. i data otrzymania uprawnienia)

Data wydania dziennika ........... , .. Data zakończenia dziennika (zwrotu)

Dziennik zawiera 50 (pięćdziesiąt) kart z przebitką ponumerowanych i przesznurowanych

zatwierdzam

(pieczęć, data i podpis kierownika służby strzałowej)

karta tytułowa

Wzór 3b

Grupa sejsmiczna (Zespół) Nr .... .... .. . .. ... . . .. .

DZIENNIK STRZAŁOWY Nr ............ ..

nazwisko i imę strzałowego

MW -

rodzaj

Skrzynie

Paczki

Ładunki

Naboje

LO rodzaj

rodzaj

ZE rodzaj

Nr Bloku

2

3

liczba

nr

liczba

nr

szt

4

5

6

7

8

data i podpis zamawiającego

9

10

11

12

13

14

15

Zapis w książce obrotu środkami

I Zapotrzebowanie

strzałowymi

II

Wydano

ze składu

z dnia poprzedniego

Nr

poz.

str.

podpis wydawcy MW

z dnia bieżącego

razem

podpis strzalowego

I II Pobrano w terenie

(przekazano)

IV Nr

kolejny

Nr

profilu

strzału

gleba

rodzaj

przybitki

poziom od

pow. (m)

załad.

góra

Nr

otworu

do

(m)

STRZELANIE (zużyc ie)

średnica

metodyka

strzelania

miejscowość i data

Z przeniesienia

Zużycie razem

Zwrot do składu

podpis strzałowego

Do przeniesienia

podpis wydawcy MW

Metodyka - objaśnien i a: 1. SMP pomiar strefy małych prędkości

- sonda. 2. MSK - mikrosejsmoprofilowanie. 3. SŁP - strzelanie

w jednym otworze ładunkiem pojedynczym. 4. PLGO - profilowo-liniowe grupowanie otworów. 5. PGŁ - pionowe grupowanie

ładunków. 6. PPGŁ - pionowo-poziome grupowanie ladunków. 7.

MSP - masowe sondowanie przestrzenne. 8. PWLD - powierzchniowe wzbudzanie lontem detonującym . 9. P - perforacja . 10.

T - torpedowanie. 11 . Sz. szczelinowanie. 12. Pobieranie prób skał

i medium. 13. Hydroperforacja. 14. Ucinanie rur.

Uwagi strzałowego

Uwagi osób dozoru

data i podpis

data i podpis

rur

-

2522 -

Poz. 702

1.1 .9. Strzelanie torpedujące w skałach otaczających pokłady węglowe . Wyrobiska kamienne, kamienno-węglowe oraz

węglowo-kamienne i węglowe (wyrobiska korytarzowe i eksploatacyjne) -

pola niemetanowe.

1.1.9. Strzelanie torpedujące w skałach otaczających pokłady węglowe, w wyrobiskach kamiennych, kamienno-węglowych

oraz węglowo-kamiennych i węglowych (wyrobiska korytarzowe i eksploatacyjne) -

pola metanowe.

1.2.0. Strzelanie w węglowych łatach przystropowych, ścianach i ubierkach.

1.2.1. Przybierki stropu i spągu oraz wykonywanie ścieków i kanałów w wyrobiskach korytarzowych .

1.2.2. Szyby, szybiki i nadsięwłomy.

2.

Podziemne zakłady górnicze soli, rud, surowców mineralnych i chemicznych.

2.0. Warunki stosowania materiałów wybuchowych i zapalników elektrycznych.

2.1 . . Przepisy ogólne.

2.1.1. Strzelanie w złożu i w skałach płonnych.

2.1.2. Strzelanie ładunkami wolno przyłożonymi oraz ładunkami w otworach strzałowych .

2.1.3. Strzelanie w wyrobiskach zagrożonych wyrzutami gazów i skał.

3.

Odkrywkowe zakłady górnicze.

3.0. Warunki stosowania materiałów wybuchowych i. zapalników elektrycznych.

3.1. Zakłady górnicze węgla brunatnego.

3.1.1. Strzelanie w złożu węgla brunatnego.

3.1.2. Strzelanie w nadkładzie .

3.1 .3. Strzelania specjalistyczne w zakładach górniczych węgla brunatnego.

3.2. Zakłady górnicze skalne, rud, surowców mineralnych i chemicznych .

3.2.1. Strzelania specjalistyczne w zakładach górniczych skalnych,rud, surowców mineralnych i chemicznych .

4.

4.1.

Zakłady górnicze górnictwa naftowego oraz geofizyki poszukiwawczej i wiertniczej.

Warunki stosowania środków strzałowych (ładunków).

5.

Warunki stosowania lontów prochowych, lontów detonujących, zapalaczy lontowych i opóźniaczy

detonujących do lontów detonujących w zakładach górniczych.

5.1 .

5.2.

. 5.3.

5.4.

Lonty prochowe.

Lonty detonujące .

Warunki wykonywania robót strzałowych w kopalniach węgla kamiennego z zastosowaniem lontów detonujących.

Zapalacze lontowe.

6.

6.1 .

Saletra amonowa do sporządzania materiału wybuchowego skalnego typu saletro!.

Saletra amonowa do sporządzania meteriału wybuchowego skalnego typu saletroI.

1. Podziemne zakłady górnicze węgla kamiennego i węgla brunatnego

1.0. Wa runki stosowania materiałów wybuchowych i zapalników elektrycznych

1.1. Postanowienia ogólne.

W rozum ieniu przepisów niniejszego załącznika

1) skrót MW oznacza materiał wybuchowy, a skrót ZE - zapalnik elektryczny,

2) wyrobiskiem kamiennym jest wyrobisko, w którym w całym przekroju poprzecznym przodka występuje skała płonna

(kam i eń),

3) wyrobiskiem karrlienno-węglowym jest wyrobisko, w którym powierzchnia węgla w przodku jest mniejsza niż 20%

powierzchni poprzecznego przekroju wyrobiska,

4) wyrobiskiem węglowo-kamiennym i węglowym jest wyrobisko, w którym powierzchnia węgla w przodku jest

większa niż 20% powierzchni poprzecznego przekroju wyrobiska,

5) ładunkiem MW bez ograniczenia jest taki ładunek MW, którego wielkość nie jest ograniczona długością lub średnicą

otworu strzałowego, pod warunkiem przestrzegania zasad prawidłowej techniki strzałowej oraz przepisowej

długości przybitki,

6) zapalnikiem elektrycznym (ZE) dowolnym jest dowolny zapalnik elektryczny, dopuszczony do używania wokreś ­

lonych zakładach górniczych,

7) zapalnikiem elektrycznym (ZE) metanowym milisekundowym (ms) jest zapalnik elektryczny milisekundowy

o zwłoce międzystrzałowej poniżej 100 ms oraz stopniu opóźnienia 1-15 (bez stopnia "O"),

8) mate r iałami wybuchowymi: metanowymi, metanowymi specjalnymi amonowosaletrzanymi, metanowymi nitrog. licerynowymi, węglowymi i skalnymi są mater i ały wybuchowe dopuszczone do używania w określonych zakładach

górniczych,

9) ładunkiem MW wolno przyłożonym jest ładunek nakładany lub podkładany , służący do rozsadzania luźnych brył,

10) górnymi wnękami kombajnowymi w ścianach i ubierkach są wnęki usytuowane przy chodnikach ścianowych

w wylotowych prądach powietrza,

11) przodkami i otworami strzałowymi mokrymi są przodki i otwory zabezpieczone przed wybuchem pyłu węglowego

wodą pochodzenia naturalnego lub przez zmywan ie wodą w strefie przyprzodkowej.

-

1.1.1. Wyrobiska kamienne -

2523

-

Poz. 702

pola niemetanowe

Zagrożenie pyłowe

Lp.

Rodzaj materiałów

wybuchowych

Klasa A

Klasa B

1

2

3

4

1

MW metanowe

specjalne

Ładunki MW bez ograniczenia

2

MW metanowe

ZE dowolne

3

MW metanowe

nitrogi icerynowe

4

MW węglowe

5

MW skalne

Ładunki MW bez ograniczenia

ZE dowolne

Warunki

a)

należy stosować przedwierty o długości co najmniej 4 m; w razie nawiercenia na pokład

węgla, stosowanie MW skalnych jest zabronione,

b) stanowisko odpalania oraz miejsce schronienia załogi powinno znajdować się w odległości

co najmniej 100 m od przodka (we wnęce, schronie lub za załamaniem).

1.1 .1. Wyrobiska kamienne -

pola metanowe

Pole metanowe kategorii

Lp.

Rodzaj

I

materiałów

wybuchowych

1

1

I

II

I

III

I

IV

I

6

Zagrożenie pyłowe klasy A i B

3

2

MW metanowe

specjalne

I

4

I

5

Ładunki MW bez ograniczenia

ZE dowolne

2

MW. metanowe

3

MW metanowe

nitroglicerynowe

4

MW węglowe

Ładunki MW bez ograniczenia

ZE dowolne

5

MW skalne

Warunki

a) maksymalna dopuszczalna zawartość metanu 0,5%, a przy stosowaniu zapalarek elektrycznych z blokadą metanometryczną - do 1 %,

b) należy stosować przedwierty o długości co najmniej 4 m; w razie nawiercenia na pokład

węgla, stosowanie MW skalnych lub węglowych jest zabronione,

c) stanowisko odpalania oraz miejsce schronienia załogi powinno się znajdować w odległości

co najmniej 100 m od przodka (we wnęce, schronie lub za załamaniem).

-

1.1.2. Wyrobiska kamienno-węglowe -

Poz. 702

2524

pola niemetanowe

Zagrożenie pyłowe

Lp.

Rodzaj materiałów

wybuchowych

Klasa A

Klasa B

1

2

3

4

1

MW metanowe

specjalne

2

MW metanowe

3

4

MW metanowe

nitroglicerynowe

MW węglowe

5

MW skalne

Ładunki MW bez ograniczenia

ZE metanowe lub węglowe

Tylko w kamieniu

- ładunki MW bez ograniczenia

- ZE dowolne

Warunki

a) otwory strzałowe w przodku mogą być wiercone tylko w kamieniu. Równoczesne strzelanie

w kamieniu (MW skalnymi) i w węglu (np. MW węglowymi lub metanowymi) jest

zabronione,

b) stanowisko odpalania powinno się znajdować w odległośc i co najmniej 100 m od przodka

(we wnęce, schronie lub za załamaniem) .

1.1 .2. Wyrobiska kamienno-węglowe -

Pole metanowe kategorii

Rodzaj

Lp.

materiałów

I

wybuchowych

1

1

2

MW metanowe

specjalne

2

MW metanowe

amonpwosaletrzane

3

MW metanowe

nitrogi icerynowe

4

5

pola metanowe

I

II

III

I

IV

I

6

Zagrożenie pyłowe klasy A i B

3

I

4

-

I

5

W kamieniu i w węglu

ładunki MW bez ograniczenia

ZE metanowe

W kamieniu

ładunki MW bez ograniczenia

-

ZE metanowe

-

W węglu

tylko w przodkach i otworach strzałowych mokrych

ładunki MW bez ogran iczenia

ZE metanowe

Tylko w kamieniu

MW węglowe

MW skalne

I

-

ładunki MW bez ograniczenia

ZE dowolne

Warunki

a) maksymalna dopuszczalna zawartość metanu 0,5 %, a przy stosowaniu zapalarek elektrycz nych z blokadą metanometryczną - do 1 %,

b) stanowisko odpalania powinno się znajdować w odległości co najmniej 100 m od przodka

(we wnęce, schronie lub za załamaniem),

c) otwory strzałowe w przodku mogą być wiercone tylko w kamieniu . Równoczesne strzelanie

w kamien iu (MW skalnymi lub węglowymi) oraz w węglu (MW metanowymi) jest

zabronione.

-

1.1.3. Wyrobiska węglowo-kamienne i węglowe -

pola niemetanowe

Lp.

1

1

2

2525

-

Poz. 702

Zagrożenie pyłowe

Rodzaj materiałów

wybuchowych

Klasa A

Klasa B

2

3

4

Ładunki

MW metanowe

specjalne

MW metanowe

amonowosaletrzane

3

MW metanowe

nitroglicerynowe

4

MW węglowe

MW bez ograniczenia

ZE metanowe lub węglowe

Tylko w przodkach i otworach st rzałowych mokrych

- ładunki MW bez ograniczenia

- ZE metanowe lub węglowe

Ładunki MW bez ograniczenia

Tylko w ścianach i ubierkach

ZE węglowe lub metanowe

Ładunki MW bez ograniczenia

ZE węglowe lub metanowe

1.1.3. Wyrobiska węglowo-kamienne i węglowe (wyrobiska korytarzowe i eksploatacyjne), z wyjątkiem górnych wnęk

maszyn urabiających oraz miejsc zaburzeń geologicznych w ścianach i ubierkach - pola metanowe

Pole metanowe kategorii

Rodzaj

Lp.

mater i ałów

wybuchowych

1

1

2

3

2

I

I

II

I

III

I

IV

I

6

Zagrożenie pyłowe klasy A i B

3

I

4

I

5

MW metanowe

specjalne

MW metanowe

amonowosaletrzane

Ładunki

MW metanowe

nitroglicerynowe

Tylko w przodkach i otworach strzałowych mokrych

- ładunki MW bez ograniczenia

- ZE metanowe

MW bez ograniczenia

ZE metanowe

1.1.4. Górne wnęki maszyn urabiających oraz miejsca zaburzeń geologicznych w ścianach i ubierkach Pole metanowe kategorii

Rodzaj

Lp.

mater i ałów

wybuchowych

1

2

1

MW metanowe

specjalne

2

MW metanowe

amonowosaletrzane

3

MW metanowe

nitroglicerynowe

pola metanowe

I

I

II

III

I

IV

I

6

Zagrożenie pyłowe klasy A i B

3

J

4

5

1000 g

ZE metanowe

1000 g

ZE metanowe

-

Tylko w kamieniu

1000 g

ZE metanowe

-

-

-

Poz. 702

1.1.5. Strzelanie dla wywołania zawału stropu w ścianach i ubierkach oraz w ślepych chodnikach Zagrożenie pyłowe

Lp.

Rodzaj materiałów

wybuchowych

Klasa A

Klasa B

1

2

3

4

1

2

Ładunki MW bez ograniczenia

ZE metanowe lub węglowe

MW metanowe

specjalne

MW metanowe

4

MW metanowe

nitroglicerynowe

MW węglowe

5

MW skalne

3

pola niemetanowe

Warunek

- ładunki MW w otworach o większej średnicy (powyżej 50 mm) można ładować i odpalać

jednocześnie najwyżej w 5 otworach strzałowych

Ładunki MW bez ograniczenia

ZE dowolne

Warunki

a) ładunki MW w otworach o większej średnicy (powyżej 50 mm) można ładować i odpalać

jednocześnie najwyżej w 5 otworach strzałowych

b) MW skalne i węglowe mogą być stosowane wyłącznie w kamieniu

1.1.5. Strzelanie dla wywołania zawału stropu w ścianach i ubierkach oraz w ślepych chodnikach Pole metanowe kategorii

Rodzaj

Lp.

materiałów

I

wybuchowych

1

2

1

MW metanowe

specjalne

2

MW metanowe

MW metanowe

nitroglicerynowe

3

4

5

pola metanowe

l

l

II

l

IV

l

6

III

Zagrożenie pyłowe klasy A i B

3

l

l

4

5

Ładunki MW bez ograniczenia

ZE metanowe natychmiastowe lub metanowe milisekun dowe jednego stopnia opóźnienia

Warunek

- ładunki MW w otworach o większej średnicy (powyżej 50 mm) można ładować i odpalać

jednocześnie najwyżej w 5 otworach strzałowych

MW węglowe

MW skalne

Ładunki MW bez ograniczenia

ZE metanowe natychmiastowe lub metanowe milisekundowe jednego stopnia opóźnienia

Warunki

a) maksymalna dopuszczalna zawartość metanu 0,5%, a przy stosowaniu zapalarek elektrycz nych z blokadą metanometryczną - do 1 %

b) ładunki MW w otworach o większej średnicy (powyżej 50 mm) można ładować i odpalać

jednocześnie najwyżej w 5 otworach strzałowych

c) wolno ładować i odpalać jednocześnie najwyżej 5 otworów

d) na czas strzelania załoga powinna być wycofana ze ściany lub ubierki

e) MW skalne mogą być stosowane wyłącznie w kamieniu

1.1.6. Rozsadzanie luźnych brył ładunkami MW wolno przyłożonymi Lp.

1

Zagrożenie pyłowe

Rodzaj materiałów

wybuchowych

Klasa A

Klasa B

2

3

4

1

MW metanowe

specjalne

2

MW metanowe

MW metanowe

nitroglicerynowe

3

pola niemetanowe

500 g

ZE metanowe natychmiastowe lub metanowe i węglowe

milisekundowe jednego stopnia opóźnienia

Warunki

a) wolno odpalać najwyżej 3 ładunki w jednej serii

b) stanowisko odpalania oraz miejsce schronienia załogi powinno znajdować się w odległości

co najmniej 100 m od miejsca strzelania (we wnęce, schronie lub za załamaniem)

c) zezwolenie kierownika ruchu zakładu górniczego

.

-

-

Poz. 702

1.1.6. Rozsadzanie luźnych brył ładunkami MW wolno przyłożonymi -

Pole metanowe kategorii

Rodzaj

Lp.

materiałów

I

I

wybuchowych

1

pola metanowe

2

II

I

3

III

IV

Zagrożenie pyłowe klasy A i B

4

5

6

300 g

ZE metanowe natychmiastowe lub metanowe

milisekundowe jednego stopnia opóźnienia

1

MW metanowe

specjalne

2

MW metanowe

3

MW metanowe

nitroglicerynowe

Warunki

a) maksymalna dopuszczalna zawartość metanu 0,5%

b) wolno odpalać maksymalnie 3 ładunki

w jednej serii

c) stanowisko odpalania oraz miejsce schronienia załogi powinno znajdować się

w odległości co najmniej 100 m od miejsca strzelania (we wnęce, schron ie lub za

Uwaga!

Strzelanie ładunkami MW wolno przyłożonymi w polu III i IV kategorii zagrożenia metanowego jest zabronione

załamaniem)

d) zezwolenie kierownika ruchu zakładu górniczego

1.1 .7. Rozsadzanie luźnych brył ładunkami MW w otworach strzałowych -

pola niemetanowe

Zagrożenie pyłowe

Lp.

Rodzaj materiałów

wybuchowych

Klasa A

1

2

3

I

Klasa B

I

4

1

MW metanowe

specjalne

ZE metanowe natychmiastowe lub milisekundowe jednego

stopnia opóźnienia

2

3

MW metanowe

MW metanowe

nitroglicerynowe

Warunki

a) odległość MW w otworze od odsłoniętej płaszczyzny bryły nie mc>że być mniejsza niż 0,3 m

b) stanowisko odpalania oraz miejsce schronienia załogi powinno znajdować się w odległości

co najmniej 100 m od miejsca strzelania (we wnęce, schronie lub za załamaniem)

4

MW węglowe

Wyłącznie

w wyrobiskach kam iennych i kamienno-węg-

lowych

- 5 - MW skalne -

-

---

--

-

-

--

300 g

ZE- metanowe natychmiastowe lub milisekundowe jednego stopnia opóźn i enia

- ' -- -

Warunki

a) odległość MW w otworze od odsłoniętej płaszczyzny bryły nie może być mniejsza niż 0,3 m

b) stanowisko odpalania oraz miejsce schronienia załogi powinno znajdować się w odległości

co najmniej 100 m od miejsca strzelania (we wnęce , schronie lub za załamaniem)

c) zezwolenie kierownika działu robót górniczych

. Uwaga: Rozsadzanie brył węgla MW skalnymi jest zabronione

1.1 .7. Rozsadzanie luźnych brył ładunkami MW w otworach strzałowych -

Pole metanowe kategorii

Rodzaj

Lp.

materiałów

wybuchowych

1

2

1

MW metanowe

specjalne

MW metanowe

MW metanowe

nitroglicerynowe

pola metanowe

I

3

I

I

II

III

Zagrożenie pyłowe klasy A i B

4

5

I

IV

I

6

Wyłącznie do rozsadzania luźnych brył kamienia

2

3

300 g

150 g

300 g

300 g

150 g

-

ZE metanowe natychmiastowe lub metanowe milisekundowe jednego stopnia opóźnienia

Warunki

a) maksymalna dopuszczalna zawartość metanu 0,5 %, a przy stosowaniu zapalarek elektrycznych z blokadą metanometryczną - 1 %

b) odległość MW w otworze od odsłoniętej płaszczyzny bryły nie może być mniejsza niż 0,3 m

c) stanowisko odpalania oraz miejsce schronienia załogi powinno znajdować się w odległości

co najmniej 100 m od miejsca strzelania (we wnęce, schronie lub za załamaniem)

d) zezwolenie kierownika działu robót górniczych

-

-

Poz. 702

1.1.8. Strzelanie wstrząsowe (zruszająco-odprężające) w caliźnie pokładów tąpiących, wyrobiska kamienno-węglowe ,

węglowo-kamienne i węglowe (wyrobiska korytarzowe i eksploatacyjne) pola niemetanowe.

Lp.

Zagrożenie pyłowe

Rodzaj materiałów

wybuchowych

Klasa A

Klasa B

2

3

4

1

1

MW metanowe

specjalne

Ładunek MW może zajmować dwie trzecie długości otworu

ZE węglowe lub metanowe

Lont detonujący węglowy lub lont detonujący metanowy

2

MW metanowe

amonowosaletrzane

Ładunek MW może zajmować połowę długości otworu

ZE węglowe lub metanowe

Lont detonujący węglowy lub lont detonujący metanowy

3

MW metanowe

nitroglicerynowe

Ładunek MW może zajmować połowę długości otworu

Tylko w przodkach mokrych

ZE węglowe lub metanowe

Lont detonujący węglowy lub lont detonujący metanowy

4

MW węglowe

Ładunek MW może zajmować połowę długo -

Tylko w wyrobiskach z wentylacją opływową

ści otworu

Ładunek MW może zajmować połowę długo -

ZE węglowe lub metanowe

Lont detonujący węglowy lub lont detonujący metanowy

ści otworu

ZE węglowe lub metanowe

Lont detonujący węglowy lub lont detonujący metanowy

Warunki

a) ładunki MW w otworach strzałowych ładowanych ręcznie można inicjować od dna lub wylotu otworów z użyciem 2 ZE,

b) ładunki MW w otworach strzałowych wprowadzane do otworów pneumatycznie należy inicjować od wylotu otworów,

c) otwory wstrząsowe odpalane, niezależnie od otworów urabiających, można inicjować ZE natychmiastowymi lub

zwłocznymi milisekundowymi jednego stopnia zwłoki,

d) otwory wstrząsowe odpalane równocześnie z otworami urabiającymi można inicjować w następujący sposób

- ładunki MW w obu rodzajach otworów strzałowych można inicjować ZE natychmiastowymi lub ZE milisekundowymi

jednego stopnia zwłoki,

- ładunki MW w otworach wstrząsowych należy inicjować ZE milisekundowymi o zwłoce o jeden lub dwa stopnie

wyższej od ostatniego numeru zwłoki otworów urabiających,

e) dozwolone jest równoczesne odpalanie otworów wstrząsowych i urabiających jedynie w tym przypadku, gdy odległość

pomiędzy ładunkami MW w otworach wstrząsowych a ładunkami MW w otworach urabiających wynosi co najmniej 1 m,

f) odpalanie otworów należy poprzedzić pomiarem oporu obwodu strzałowego ze stanowiska odpalania,

g) miejsce odpalania otworów strzałowych, przebywania załogi oraz posterunków zabezpieczających dojście do miejsca

strzelania ustala kopalniany zespół do spraw tąpań z udziałem inżyniera wentylacji.

1.1.8. Strzelanie wstrząsowe (zruszająco-odprężające) w caliźnie pokładów tąpiących, wyrobiska kamienno-węglowe,

węglowo-kamienne i węglowe (wyrobiska korytarzowe i eksploatacyjne) pola metanowe.

Pole metanowe -

Rodzaj

materiałów

Lp.

wybuchowych

1

I

I

II

kategorie

I

III

3

MW metanowe

specjalne

Ładunek MW może zajmować dwie trzecie długości otworu

ZE metanowe

Lont detonujący metanowy

2

MW metanowe

amonowosaletrzane

Ładunek MW może zajmować połowę długości otworu

MW metanowe

nitroglicerynowe

IV

Zagrożenie pyłowe klasy A i B

2

1

3

I

ZE metanowe

Lont detonujący metanowy

Tylko w przodkach mokrych

Ładunek MW może zajmować połowę długośc i otworu

ZE metanowe

Lont detonujący metanowy

Warunki

a) ładunki MW w otworach strzałowych ładowanych ręcznie można inicjować od dna lub wylotu otworów z użyciem 2 ZE,

-

2531

2. Podziemne zakłady górnicze soli. rud. surowców mineralnych i chemicznych

2.0. Warunki stosowania materiałów wybuchowych i zapalników elektrycznych

2.1. Przepisy ogólne

1. W rozumieniu przepisów niniejszego załącznika

1) skrót MW oznacza materiał wybuchowy, a skrót ZE zapalnik elektryczny,

2) ładunkiem MW bez ograniczenia jest taki ładunek MW, którego wielkość nie jest ograniczona długością lub

średnicą otworu strzałowego. pod warunkiem przestrzegania zasad techniki strzałowej oraz przepisowej długości

przybitki,

3) zapalnikiem elektrycznym (ZE) dowolnym jest dowolny zapalnik elektryczny dopuszczony do

w podziemnych zakładach górniczych,

4)

używania

materiałami

wybuchowymi metanowymi specjalnymi, metanowymi, metanowymi nitroglicerynowymi, węg­

lowymi i skalnymi oraz zapalnikami elektrycznymi są materiały wybuchowe i zapalniki elektryczne dopuszczone do

używania w podziemnych zakładach górniczych.

Uwaga: W przypadku stosowania w podziemnych zakładach górniczych materiałów wybuchowych typu saletrol, do jego

sporządzenia może być użyta wyłącznie saletra amonowa dopuszczona do stosowania w podziemnych zakładach górniczych.

2.1.1. Strzelanie w złożu i w skałach płonnych

Rodzaj

wybuchowych

Pola

niemetanowe

1

2

3

1

2

MW metanowe

specjalne

MW metanowe

3

MW węglowe

Lp.

4

materiałów

Pola metanowe kategorii

II

4

5

Ładunki MW

Ładunki MW bez ograniczenia

bez ograniczenia

ZE dowolne

ZE metanowe

MW skalne

Ładunki MW bez ograniczenia

Wyłącznie przy centralnym strzelaniu

ZE dowolne

Ładunki MW bez ograniczenia

ZE dowolne

Warunki

Warunek

- maksymalna dopuszczalna zawar- - maksymalna dopuszczalna zawartość CH 4 0,5%

tość CH 4 0,5%, a przy stosowaniu

- stanowisko strzałowe w odległości

zabezpieczenia metanometrycznenie mniejszej niż 100 m od przodka,

go 1,0%

lecz nie w linii prostej (wnęka.

schron lub za załamaniem)

2.1 .2. Strzelanie ładunkami wolno przyłożonymi oraz ładunkami w otworach strzałowych

Rodzaj

Pola metanowe kategorii

wybuchowych

Pola

niemetanowe

I

II

1

2

3

4

5

1

500 g

Wyłącznie przy centralnym strzelaniu

2

MW metanowe

specjalne

MW metanowe

ZE metanowe

500 g

ZE metanowe

3

MW węglowe

-

-

4

MW skalne

Lp.

materiałów

500 g

ZE dowolne

-

-

Poz. 702

2.1.3. Strzelanie w wyrobiskach zagrożonych wyrzutami gazów i skał

Lp.

Rodzaj

Pola zagrożone wyrzutami gazów i skał -

kategor ii

materiałów

wybuchowych

I

II

III

1

2

3

4

5

1

2

MW metanowe

specjale

MW metanowe

3

MW skalne

Ładunki MW bez ograniczenia

Wyłącznie

przy centralnym

strzelaniu

Ładunki MW bez ograniczenia

ZE dowolne

ZE metanowe

Wyłącznie przy centralnym strzelaniu

Ładunki MW bez ograniczenia

ZE dowolne

Warunek

- maksymalna dopuszczalna zawartość CH 4 0,5%, a przy

stosowaniu zabezpieczenia metanometrycznego 1,0%

-

3. Odkrywkowe zakłady górnicze

3.0. Warunki stosowania materiałów wybuchowych i zapaln ików elektrycznych

3 . 1 . Zakłady górnicze węgla brunatnego

3.1.1. Strzelanie w złożu węgla brunatnego

Lp.

Rodzaj materiałów

wybuchowych

Dozwolony ładunek MW w otworze i dozwolone rodzaje ZE

Uwag i

1

2

3

4

1

2

3

MW metanowe specjalne

MW metanowe

MW węglowe

Ładunki MW bez ogran iczenia

ZE metanowe i węglowe

3.1 .2. Strzela n ie w nadkładzie

Lp.

Rodzaj materiałów

wybuchowych

Dozwolony ładunek MW w otworze i dozwolone rodzaje ZE

Uwagi

1

2

3

4

1

2

3

4

MW metanowe specjalne

MW metanowe

MW węglowe

MW skalne

Ładunki MW bez ograniczenia

ZE dowolne

5

Pobudzacze (detonatory) heksogenowo-trotylowe typu HT - 14

Najwyżej dwa detonatory w jednym

otworze

ZE natychmiastowe lub zwłoczne

jednego stopnia opóźnienia, jako

przenośniki detonacji i dowolnego

stopnia opóźnienia

Do strzelania rozszczepkowego oraz

pobudzania małowrażl iwych MW

górniczych

6

Pobudzacze (detonatory) heksogenowo-glinowe

Pojedynczo lub w zestawach połączonych na styk i zabezpieczonych

przed możliwością rozdzielen ia się

ZE dowolne

Do strzelania rozszczepkowego oraz

pobudziania małowrażliwych MW,

w tym prochów nitrocelulozowych

7

Pobudzacze (detonatory) trotylowe

T- 5, T-lO, T-15, T-20, T-3O

Ładunek bez ograniczeń

Do strzelania rozszczepkowego,

a pobudzacze T-44 i większe - równ i eż do pobudzania małowrażliwych górniczych MW

8

Pobudzacze (detonatory) trotyl owe

T-44, T-50, T-75, T-100, T-15O

Do sporządzania MW typu saletroi

może być używana wyłącznie saletra

amonowa dopuszczona do tego celu

przez WUG

ZE natychmiastowe lub zwłoczne,

a przy strzelaniach rozszczepkowych

natychmiastowe lub zwłoczne jednego stopn ia opóźnienia

-

2

9

Ładunki materiału wybuchowego

w rurach plastikowych o masie ok.

220 g oraz średnicy ok. 20 mm

2533

Poz. 702

-

3

4

Ładunek bez ograniczeń

Do urabiania skał blocznych

ZE dowolne

3.1.3. Strzelania specjalistyc~ne w zakładach górniczych węgla brunatnego

Uwaga: Przy stosowaniu środków strzałowych obowiązują szczegółowe instrukcje, które uzgodnione zostały z GIG Kopalnią

Doświadczalną "Barbara "

Lp.

Nazwa środka strzałowego

Warunki stosowania

1

2

3

1

Ładunki

pierścieniowo-kierunkowe

otwarte typu

HSE/ Fe/ 240, HSE/ Fe/325, HSE/ Fe/ 380, HSE/ Fe/470,

HSE/ Fe/ 680, (w osłonie ocynowanej lub stalowej)

oraz typu HSE/ Cu/ 75 i HSE/ Cu/ 42 (w osłonie z blachy

miedzianej) z miedzianą półkolistą wkładką pierścieniową i wmontowanymi (z wyjątkiem ostatniego typu)

detonatorami H C-14

W Kopalniach Węgla Brunatnego "Bełchatów", "Konin" i "Turów" do ucinania studziennych rur okładzinowych o średnicy od 45 mm do 700 mm (w KWB

"Konin" od 75 mm do 360 mm). Ładunki mogą być

używane wyłącznie w studniach, w których stężenie

metanu wynosi poniżej 0,5 % . Dopuszczalny okres

składowania 18 miesięcy licząc od daty produkcji

2

Stalowy perforator bezpociskowy, korpusowy typu

PBK-40, zbrojony ładunkami osiowo-kierunkowymi

(kumulacyjnymi) zamkniętymi

W Kopalni Węgla Brunatnego "Bełchatów" do prowadzenia zagęszczonej perforacji rur okładzinowych otworów wielkośrednicowych w celu cementacji prze strzeni pozarurowej oraz w szczególnych przypadkach

dla uzyskania kontaktu z przestrzenią pozarurową przy

renowacji (uaktywnianiu) studni. Do zbrojenia perforatora należy używać wyłącznie środków strzałowych dopuszczonych przez Wyższy Urząd Górniczy

3.2. Zakłady górnicze skalne, rud, surowców mineralnych i chemicznych

Lp.

Rodzaj materiałów

wybuchowych

Dozwolony ładunek MW w otworze i dozwolone rodzaje ZE

Uwagi

1

2

3

4

1

2

3

4

MW metanowe specjalne

MW metanowe

MW węglowe

MW skalne

Ładunki MW bez ograniczeń

Do sporządzania MW typu saletrol

ZE dowolne

może być używana wyłącznie saltra

5

Pobudzacze (detonatory) heksogenowo-trotylowe typu HT -14

Najwyżej dwa detonatory w jednym

otworze

ZE natychmiastowe lub zwłoczne

jednego stopnia opóźnienia jako

przenośniki detonacji dowolnego

stopnia opóźnienia

Do strzelania rozszczepkowego oraz

pobudzania małowrażliwych MW

górniczych

6

Pobudzacze (detonatory) heksogenowo-glinowe

Pojedynczo lub w zestawach połączonych na styk i zabezpieczonych

przed możliwością rozdzielenia się

ZE dowolne

Do strzelania rozszczepkowego oraz

pobudzania małowrażliwych MW,

w tym prochów nitrocelulozowych

7

Pobudzacze (detonatory) trotyl owe

T-5, T-1O, T-15, T-20, T-3O

Ładunek bez ograniczeń

Do strzelania rozszczepkowego,

a pobudzacze T -44 i większe - również do pobudzania małowrażli wych górniczych MW

amonowa dopuszczona do tego celu

przez WUG

8

Pobudzacze (detonatory) trotyl owe

T-44, T-50, T-75, T-100, T- 15O

ZE natychmiastowe lub zwłoczne ,

a przy strzelaniach rozszczepkowych

natychmiastowe lub zwłoczne jednego stopnia opóźnienia

9

Ładunki

materiału wybuchowego

w rurach plastikowych o masie ok.

220 g oraz średnicy ok. 20 mm

Ładunek bez ograniczeń

Modułowe ładunki trotyl owe kolumnowe w obudowie polwinitowej

utworzone z detonatorów trotylowych T -15 w kolumnie o średnicy

32 mm lub 38 mm

Ładunek bez ograniczeń

ZE dowolne

10

Do urabiania skał blocznych

ZE dowolne

Tylko w skałach zwięzłych do odstrzeliwania ław na bloki

-

-

Poz. 702

3.2.1. Strzelania specjalistyczne w zakładach górniczych skalnych, rud, surowców mineralnych i chemicznych

Uwaga: Przy stosowaniu środków strzałowych obowiązują szczegółowe instrukcje, które uzgodnione zostały z GIG Kopalnią

Doświadczalną ,,8 arbara "

Lp.

Nazwa środka strzałowego (ładunków)

Warunki stosowania

1

2

3

1

Detonatory heksogenowo-trotylowe HT-16

W górnictwie siarkowym jako pojedyncze lub grupowe ładunki,

w środowisku o temperaturze 150°C, przy czym czas przebywania

w tej temperaturze nie może przekraczać 1 godz.

Dopuszczalny okres składowania 6 miesięcy licząc od daty produkcji.

Dopuszczenie ważne do dnia 31 grudnia 2000 r.

Cecha dopuszczenia: Decyzja WUG nr 22/92 z dnia 2 września

1992 r. I.dz. G-820-84/SIj92

2

Ładunki

HSE/HC-

W Kopalni Siarki "Jeziórko" w warunkach agresywnych wód

złożowych o znacznej zawartości siarkowodoru i innych związków

siarki, w temperaturach nie przekraczających 130°C, przy czym czas

przebywania ładunków w tej temperaturze nie może przekraczać 30

min. Uzbrojone torpedy powinny być umieszczone w osłonach

workowych, przy czym miejsce osadzenia ZE w pobudzaczu

(detonatorze) ładunku torpedy powinno być skutecznie zabezpieczone przed przedostawaniem się agresywnej cieczy do łuski ZE.

Zapalniki elektryczne termoodporne KZnH -150°C można stosować

wyłącznie w środowisku, w którym nie występuje podwyższone

ciśnienie (powyżej 0,02 MPa). W przypadku występowania podwyższonego ciśnienia należy ZE umieścić w odpowiedniej osłonie.

Technologia stosowania ładunków powinna być ujęta w planie

ruchu. Dopuszczalny okres składowania 12 miesięcy licząc od daty

produkcji.

3

Ładunki

torpedowe

heksogen owo-ftalenowe typu H FB-4000 oraz H FB-400

plastyczne

W zakładach górniczych górnictwa siarkowego do udrażniania złóż

siarki w strefach przyotworowych, w temperaturach nie przekraczających 60°C i ciśnieniu poniżej 2,6 MPa dla ładunków

H FB-4000 i w temperaturach nie przekraczających 100°C dla

ładunków HFB-400, z tym że czas ich pozostawania w temperaturze 100°C nie może przekraczać 1 godz. Ładunki mogą być

inicjowane pobudzaczami (detonatorami) HT -16, a ładunki H FB -4000 również pobudzaczami (detonatorami) HT-14.

Dopuszczalny okres składowania 6 miesięcy licząc od daty produkcji.

4

Ładunki

Wyłącznie w

5

Ładunki torpedowe heksogenowo-waze-

W górnictwie odkrywkowym i górnictwie otwartym siarki jako

linowe plastyczne typu HW-2300 o masie

2400 g i średnicy ok. 65 mm oraz HW-3700 o masie 3770 g i średnicy ok. 80 mm

ładunki pojedyncze i grupowe w temperaturach nie przekraczają­

cych 100°C, przy czym Gzas pozostawania ładunków w środowisku

o temperaturze od 70 do 100°C nie może przekraczać 1 godz. Do

inicjowania ładunków należy używać pobudzaczy wybuchowych

torpedowe typu

-60/1500 i HSE/HC-90/2500

torpedowe wykonane z paliwa

prochowego nitroglicerynowego NC-60

PNNC-60jTNT-110/4800

i

PNNC-60jTNT -150/ 8000

kopalniach otworowych siarki, w zakładach robót

geofizycznych oraz w przedsiębiorstwach robót geologicznych do

torpedowania otworów wiertniczych . Do inicjowania ładunków

należy używać pobudzaczy (detonatorów) trotyl owych o masie co

najmniej 50 g (T-50). Temperatura używania ładunków nie może

przekraczać 70°C, a czas ich pozostawania w tej temperaturze nie

może przekraczać 1 godz.

Dopuszczalny okres składowania 6 miesięcy licząc od daty produkcji.

typu HT -14, T-50 lub heksogenowo-glinowych.

Dopuszczalny okres składowania 12 miesięcy licząc od daty

produkcji.

Dopuszczenie ważne do dnia 31 grudnia 2001 r.

Cecha dopuszczenia: decyzja WUG nr 8/93 z dnia 14 maja 1993 r. I.

dz. G-820-40/SIj93.

-

-

Poz. 702

4 . Zakłady górnictwa naftowego oraz geofizyki poszukiwawczej i wiertniczej

4.1. Warunki stosowania środków strzałowych (ładunków)

Uwaga: Przy stosowaniu środków strzałowych obowiązują szczegółowe instrukcje uzgodnione z GIG Kopalnią oświadczalną

" Barbara "

Lp.

Nazwa środka strzałowego (ładunków)

Warunki stosowania

1

2

3

Amonit

W geofizyce poszukiwawczej przy badaniach sejsmicznych (oraz

w zakładach górniczych według zakresów szczegółowych podanych w decyzjach dopuszczeniowych) .

Dopuszczalny okres składowania 3 miesiące licząc od daty produkcji

2

Proch górniczy skalny ziarnisty A

W górnictwie naftowym i zakładach robót geofizycznych jako MW

skalny.

Dopuszczalny okres składowania 3 miesiące licząc od daty produkcji.

3

Proch myśliwski bezdymny "Sokół"

Do próbników bocznych (tzw. gruntonosów) wyłącznie przy

górniczych pracach poszukiwawczych .

Dopuszczalny okres składowania 3 miesiące licząc od daty produkcji

4

Bezkanałowe paliwo prochowe nitrocelulozowo-nitroglicerynowe typu ŁB-2

Do szczelinowania odwiertów

Dopuszczalny okres składowania 1 rok licząc od daty produkcji

5

Jednokanałowe paliwo prochowe (nitro-

1) W górnictwie naftowym i zakładach robót geofizycznych przy

zamykaniu przepływu wód złożowych wewnątrz rur okładzino­

wych odwiertu z użyciem korków aluminiowych, w temperaturze nie przekraczającej 120°C

2) Paliwo powinno być zapalane zapłonnikiem z prochu czarnego

nr 3 używanego do stalowego perforatora pociskowego, korpusowego

3) Czas pozostawania wyżej wymienionego paliwa w środowisku

o podwyższonej temperaturze nie może przekraczać

a) jednej godziny przy temperaturze 80°C,

b) trzydziesu minut przy temperaturze 100°C,

c) piętnastu minut przy temperaturze 120°C.

Dopuszczalny okres składowania 1 rok licząc od daty produkcji

celulozowo-nitroglicerynowe) w postaci

ziaren o masie 36 i 72 g do korków

aluminiowych

6

Ładunki

prochowe wyrzucające, bocznikowe, elektrycznie odpalane (do próbników bocznych, tzw. gruntonosów)

W górnictwie naftowym i zakładach robót geofizycznych do

pobierania prób w otworach wiertniczych z użyciem próbników

bocznych, tzw. gruntonosów, w środowisku o temperaturze nie

przekraczającej 120°C.

Czas przebywania nie może przekraczać jednej godziny.

Dopuszczalny okres składowania 6 miesięcy l i cząc od daty produkcji

7

Ładunki

W górnictwie naftowym i zakładach robót geofizycznych do

pobierania prób w otworach wiertniczych z użyciem próbników

bocznych, tzw. gruntonosów, w środowisku o temperaturze nie

przekraczającej 120°C, pod następującymi warunkami

1) czas pozostawania ładunków w podwyższonej temperaturze do

jednej godziny,

2) ładunek w komorze próbnika powinien być dokładnie uszczel niony, a złącza przewodu ładunku z przewodami linii strzałowej

dokładnie zaizolowane,

3) prądy błądzące w czasie używania wyżej wymienionych ładun­

ków nie mogą przekraczać 0,070 A

Dopuszczalny okres składowania 1 rok licząc od daty produkcji

prochowe wyrzucające, bocznikowe, elektrycznie odpalane (do próbników bocznych, tzw. gruntonosów) typu

POWDER LOADS

-

2536

-

Poz. 702

2

3

Ładunki prochowe wyrzucające (do hyd-

W pracach geologiczno-poszukiwawczych w górnictwie, pod

warunkiem, że ładunki te będą skutecznie zabezpieczone przed

niszczącym działaniem medium otworu wiertniczego.

Dopuszczalny okres składowania 6 miesięcy w temperaturze od

+ 15°C do + 25°C i wilgotności względnej do 65%. Okres składo­

wania liczy się od daty produkcji

raulicznych próbników złoża)

9

Zapalacz prochowy typu ZB-2 do zapalania bezkanałowego paliwa prochowego

typu ŁB-2 w generatorze ciśnienia do

szczelinowania, wraz z wygrzewaniem

strefy przyotworowej

Do zapalania paliwa prochowego

Dopuszczalny okres składowania 1 rok licząc od daty produkcji

10

Naboje myśliwskie standardowe oraz specjalne kalibru 12 z prochem strzelniczym

typu CIS o masie 6 g i 10 g (ze śrutem lub

bez śrutu)

W górnictwie naftowym i zakładach robót geofizycznych wyłącznie

do wzbudzania fal sejsmicznych wykorzystywanych do odtwarzania układu warstw w strefie przypowierzchniowej

Dopuszczalny okres składowania 1 rok licząc od daty produkcji

11

Naboje z trotylu lanego o ciężarze około

2,5 kg i 5 kg i średnicy około 100 mm

Do wzbudzania fal sejsmicznych w pracach geofizycznych. Ła­

dunki mogą być składowane i stosowane w temperaturach od

-25°C do +35°C

Dopuszczalny okres składowania 6 miesięcy licząc od daty produkcji

12

Detonator heksogenowo-cerezynowy t ypuHC-100

W górnictwie naftowym i zakładach robót geofizycznych przy

pracach poszukiwawczych do pobudzania ładunków torpedowych

1) heksogenowo-polistyrenowo-poliestrowych w torpedach niehermetycznych (w obudowie blaszanej), po uprzednim umieszczeniu pobudzacza (detonatora) z ZE ostrym termoodpornym

w hermetycznej ciśnieniowej osłonie szklano-metalowej,

2) heksogenowo-cerezynowych (utworzonych z wyżej wymienionych pobudzaczy - detonatorów) o torpedach hermetycznych przy torpedowaniu odwiertów o małej średnicy,

z tym, że czas pozostawania wyżej wymienionych pobudzaczy

(detonatorów) w środowisku o podwyższonej temperaturze nie

może przekraczać

- jednej godziny w temperaturze do 160°C,

- pół godziny w temperaturze do 170°C

Dopuszczalny okres składowania 6 miesięcy licząc od daty produkcji

13

14

Pobudzacze wybuchowe (detonatory)

w łusce aluminiowej typu DET-1 i DET-2

W górnictwie naftowym i zakładach geofizycznych oraz w przedsiębiorstwach geologicznych do inicjowania perforatora rurowego

typu PRM-1 02 uzbrojonego ładunkami kierunkowymi typu GŁOK­

-H-35 otwarte-125°C. Czas pozostawania ładunków w środowis­

ku o temperaturze nie wyższej niż 125°C nie może przekraczać 48

godz.

Dopuszczalny okres składowania 12 miesięcy

Dopuszczenie ważne do dnia 31 stycznia 2000 r.

Cecha dopuszczenia: decyzja WUG nr 30/92 z dnia 9 grudnia

1992 r. I. dz. G-820/1 09b/S1/92

Spłonki detonujące uderzniowe typu "He-

W górnictwie naftowym i zakładach robót geofizycznych oraz

w przedsiębiorstwach geologicznych do pobudzania za pośrednic­

twem pobudzaczy wybuchowych DET-1 i DET-2 oraz lontu

detonującego ładunków kierunkowych typu GŁOK- H -35 otwarte-125°C w perforatorze rurowym typu PRM-102.

Czas pozostawania spłonek w temperaturze nie przekraczającej

125°C nie dłuższy niż 48 godz.

Dopuszczalny okres składowania 12 miesięcy licząc od daty

produkcji

Dopuszczenie ważne do dnia 31 stycznia 2000 r.

Cecha dopuszczenia: decyzja WUG nr 31 / 92 z dnia 9 grudnia

1992 r. I. dz. G-820/1 09c/ Su/ 92

if-1 "

-

-

Poz. 702

Lp.

Nazwa środka strzałowego (ładunków)

Warunki stosowania

1

2

3

15

Głowiczka zapalnikowa ciśnieniowa termoodporna SGZO-150°Cj700 at

W górnictwie naftowym i zakładach robót geofizycznych do

inicjowania lontu detonującego przy perforowaniu odwiertów

z użyciem perforatorów bezpociskowych bezkorpusowych, w temperaturze nie przekraczającej 150°C i przy ciśnieniu nie przekraczającym 70 M Pa.

Czas pozostawania głowiczki w temperaturze 150°C nie może

przekraczać 2 godz.

Dopuszczalny okres składowania 12 miesięcy licząc od daty

produkcji

16

Głowiczka zapalnikowa ciśnieniowa termoodporna SGZO -190°Cj 100 M Pa

W górnictwie naftowym i zakładach robót geofizycznych do

inicjowania lontu detonującego przy perforowaniu odwiertów

z użyciem perforatorów bezpociskowych bezkorpusowych, w temperaturze nie przekraczającej 190°C i przy ciśnieniu nie przekraczającym 100 MPa. Czas pozostawania głowiczki w temperaturze 190°C nie może przekraczać 2 godz.

Dopuszczalny okres składowania 12 miesięcy licząc od daty

produkcji.

17

Górnicze ładunki osiowo-kierunkowe

(kumulacyjne) zamknięte termoodporne

ciśnieniowe typu H-AI-27z- 125°C 60

MPa

W górnictwie naftowym i zakładach geofizycznych do perforowania rur okładz i nowych o grubości ścianki nie przekraczającej 40

mm. Czas pozostawania ładunków w środowisku o temperaturze

125°C i ciśnieniu 60 MPa nie może przekroczyć jednej godziny.

Ładunki należy inicjować lontem detonującym heksogen owym

w osłonie ołowianej, wodoszczelnym termoodpornym ciśnienio­

wym Pb-1 50°Cj700at.

Dopuszczalny okres składowania 18 miesięcy licząc od daty

produkcji

18

Górnicze ładunki osiowo - kierunkowe

(kumulacyjne) zamknięte termoodporne

ciśnieniowe obustronnego działan i a typu

H-ALu-32-125°C-60MPa "boxer-s"

W górnictwie naftowym i zakładach robót geofizycznych do

perforowania rur okładzinowych o grubości ścianki nie przekraczającej 45 mm. Czas pozostawania ładunków w środowisku

o temperaturze 125°C i ciśnieniu 60 M Pa nie może przekroczyć

jednej godziny. Ładunki należy inicjować lontem detonującym

heksogen owym w osłonie ołowianej wodoszczelnym termoodpornym ciśnienieniowym Pb-150°Cj 700at.

Dopuszczalny okres składowania 18 miesięcy licząc od daty

produkcji

19

Heksogenowy ładunek kierunkowy (kumulacyjny) otwarty typu HTj P-22-EP

z elektrodetonatorem do hydraulicznego

próbkowania złoża

Przy perforowaniu orurowań odwiertów podczas prac poszukiwawczych za pomocą hydraulicznego próbnika złożowego , zgodnie

z obowiązującą w tym zakresie instrukcją oraz pod następującymi

dodatkowymi warunkami

a) w czasie przechowywania ładunku powinny być zabezpieczone

przed wilgocią przez ułożenie każdego ładunku w otoczce zlolii

polietylenowej, jej szczelne zamknięcie i umieszczenie w pudeł­

ku tekturowym, które następnie powinno być oklejone papierem opakowaniowym i zaparafinowane,

b) przed umieszczeniem w próbniku powinna być skontrolowana

rezystancja ZE wyżej wymienionych ładunków w bezpieczny

sposób z użyciem omomierza,

c) ładunki po umieszczeniu w próbniku powinny być skutecznie

zabezpieczone przed szkodliwym wpływem medium otworu

wiertniczego.

Dopuszczalny okres składowania w oryginalnym opakowaniu przy

temperaturze nie przekraczającej + 30°C - 6 miesięcy od daty

produkcji

20

Heksogenowy ładunek kierunkowy (kumulacyjny) zamknięty w osłonie wzmocnionej typu HTj P-24ZW, tzw. syfony

W górnictwie naftowym i zakładach robót geofizycznych do

wykonywania robót perforacyjnych w temperaturze nie przekraczającej 105°C i przy ciśnieniu nie przekraczającym 30 M Pa,

z użyciem do inicjowania lontu pentrytowego wodoszczelnego

ciśnieniowego.

-

Poz. 702

-

Nazwa środka strzałowego (ładunków)

Warunki stosowania

2

3

21

Heksogenowe ładunki osiowo-kierunkowe (kumulacyjne) zamknięte typu

H-PPB-30Z-125°C - 34, 32 MPa (w

osłonie bakelitowej)

W górnictwie naftowym i zakładach robót geofizycznych do

perforowania rur okładzinowych o grubości do 55 mm, w tem peraturze do 125°C i czasie ich pozostawania w tych warunkach do

1 godz.

Dopuszczalny okres składowania 12 miesięcy licząc od daty

produkcji

22

Heksogenowe ładunki osiowo-kierunkowe (kumulacyjne) zamknięte typu

H-PPB-30Z-125°C - 34, 32 MPa (w

osłonie bakelitowej)

W górnictwie naftowym i zakładach robót geofizycznych do

perforowania rur okładzinowych o grubości do 60 mm, w temperaturze do 125°C i przy ciśnieniu do 34, 32 M Pa, przy czym czas

pozostawania w tych warunkach do 1 godz.

Dopuszczalny okres składowania 12 miesięcy licząc od daty

produkcji

23

Heksogenowe ładunki osiowo-kierun kowe (kumulacyjne) zamknięte typu

H-PPSz-30Z-130°C - 68, 64 MPa (w

osłonie szklanej)

W górnictwie naftowym i zakładach robót geofizycznych do

perforowania rur okładzinowych o grubości ścian nie przekraczają ­

cej 40 mm, w temperaturze nie przekraczającej 130°C i przy

ciśnieniu do 68, 64 M Pa, przy czym czas pozostawania ładunków

w tej temperaturze nie może przekraczać 1 godz.

Dopuszczalny okres składowania 12 miesięcy licząc od daty

produkcji

24

Heksogenowe ładunki osiowo-kierunkowe (kumulacyjne) zamknięte ciśnienio­

odporne typu H-PPSz-30ZC-130°C-125

MPa (w osłonie szklanej)

W górnictwie naftowym i zakładach robót geofizycznych do

perforowania rur okładz i nowych o grubości do 55 mm, w temperaturze nie przekraczającej 130°C i przy ciśnieniu do 125 M Pa,

przy czym czas pozostawania ładunków w tych warunkach do

1 godz.

Dopuszczalny okres składowan i a 12 miesięcy licząc od daty

produkcji

25

Heksogenowe ładunki osiowo-kierunkowe (kumulacyjne) zamknięte, termoodporne, ciśnieniowe typu H-AI-27Z-60

MPa

W górnictwie naftowym do perforowania rur okładzinowych o grubości do 40 mm, w temperaturze do 130°C i przy ciśnieniu do 60

M Pa, przy czym czas ich pozostawania w tych warunkach do

1 godz.

Dopuszczalny okres składowania 12 miesięcy licząc od daty

produkcji

26

Heksogenowe ładunki osiowo-kierun kowe (kumulacyjne) zamknięte, termood porne ciśnieniowe typu H-PPSz-46z-125°C-60 M Pa (w osłonie polipropylenowej i obudowie szklanej)

W górnictwie naftowym i zakładach robót geofizycznych do

perforowania rur okładzinowych o grubości do 60 mm, w temperaturze do 125°C i przy ciśnieniu do 60 M Pa, przy czym czas

pozostawania w tych warunkach nie może przekraczać 2 godz.

Ładunki należy inicjować lontem detonującym heksogen owym

w osłonie ołowianej, wodoszczelnym termoodpornym ciśnienio­

wym Pb- 150°C/ 700at.

Dopuszczalny okres składowania 18 miesięcy licząc od daty

produkcji

27

Górnicze ładunki osiowo-kierunkowe

(kumulacyjne) otwarte typu GŁOK-H-35-otwarte-125°C

W górnictwie naftowym i przedsiębiorstwach poszukiwań geofizycznych do perforowania rur okładzinowych o łącznej grubości

ścianek nie przekraczającej 90 mm, w środowisku o temperatu rze

nie przekraczającej 125°C. Czas pozostawania ładunków w środo­

wisku o takiej temperaturze nie może być dłuższy niż 1 godz.

Dopuszczalny okres przechowywania 12 miesięcy.

Dopuszczenie ważne do dnia 31 stycznia 2000 r.

Cecha dopuszczenia: decyzja WUG nr 17/92 z dnia 31 lipca 1992 r.

I. dz. G-820/ 71 / Su/ 92

28

Oktogenowe ładunki osiowo-kierunkowe

(kumulacyjne) typu O/ O/ CuSz/ S-32ZC

W górnictwie naftowym i zakładach robót geofizycznych do

perforowania rur okładzinowych o grubości do 40 mm, w temperaturze do 190°C i czasie pozostawania w tej temperaturze do

1 godz.

Dopuszczalny okres składowania 9 miesięcy licząc od daty produkcji

Lp.

-

-

Poz. 702

Nazwa środka strzałowego (ładunków)

Warunki stosowania

2

3

29

Ładunki kierunkowe (kumulacyjne) heksogenowo- pol istyrenowo - pol iestrowe

zamknięte (z kopułą stożkową lub pół­

kolistą albo pł aską) typu HSE/ HC/ S-114/ 5000 i HSE/ HC/ S-150/ 7500 w osło­

nie aluminowej z wkładkami stożkowymi

i wmontowanymi detonatorami heksogenowo-cerezynowymi typu HC-40

Do usuwania części metalowych na dnie otworu wiertniczego,

w temperaturze nie przekraczającej 140°C i przy ciśnieniu do 200

at. Czas pozostawania w otworze w tych warunkach do 1 godz.

Dopuszczalny okres składowania 18 miesięcy licząc od daty

produkcji

30

Ładunki

heksogenowo-polistyrenowo - poliestrowe

a) torpedowo -kierunkowe otwarte typu

HSE/ HC-58/ 1300, HSE/ HC-88/ 2700,

HSE/ HC- 105/ 3800, HSE/ HC-150/ 6000 w osłon ie cynkowej z podłużną wkładką miedz i aną z wmontowanymi detonatorami heksogen owo-cerezynowymi HC-40

b) pierścieniowo-kie r unkowe otwarte typu HSE/ HC-80/ 300 i HSE/ -/ HC -110/ 600 w miedzianej osłonie (wkła­

dce pierścieniowej) z wmontowanymi

detonatorami

heksogen owo -cerezynowymi HC-14,

c) torpedowe typu HSE/ HC-105/ 1500,

HSE/ HC-90/ 2500

i

HSE/ HC-105/ 3000 z wmontowanymi detonatorami heksogenowo-cerezynowymi

typu HC-40

W górnictwie naftowym przy pracach poszukiwawczych w temperaturze nie przekraczającej 130°C i czasie pozostawania w tej

temperaturze do 30 minut

Dopuszczalny okres składowania 18 miesięcy licząc od daty

produkcji

31

Ładunki pierścieniowo - kierunkowe

heksogenowo-cerezynowe otwarte typu HC-34/ 36

Przy pracach poszukiwawczych w górnictwie naftowym w temperaturze nie przekraczającej 140°C, przy czym czas pozostawania

w tej temperaturze nie może przekraczać 1 godz.

Dopuszczalny okres składowania 12 miesięcy licząc od daty

produkcji

32

Ładunki pierścieniowo-kierunkowe heksógenowo- pol istyrenowo - pol iestrowe

otwarte typu HSE/ H C/ Cu/ P-115/ 850,

HSE/ HC/ Cu/ P-155/ 1650

i HSE/ HC/ Cu/ P-235/ 5500 w miedzianej

W górnictwie naftowym do ucinania rur okładzinowych w otworach wiertniczych w temperaturze nie przekraczającej 140°C.

Czas pozostawania wyżej wymienionych ładunków w środowisku

o podwyższonej temperaturze do 1 godz.

Dopuszczalny okres składowan i a 18 miesięcy licząc od daty

produkcji

Lp.

osłonie

(wkładce

pierścieniowej)

z wmontowanymi detonatorami heksogenowo-cerezynowymi typu a) i b) HC-14

oraz c) HC-40

33

34

Ładunki torpedowe heksogenowo-polis tyrenowo -poliestrowe typu HSE-1500

o średnicy 60 mm i ciężarze 1,5 kg, HSE-2500 o średnicy 90 mm i ciężarze 2,5 kg

oraz typu HSE-3000 o średnicy 105 mm

i ciężarze 3,0 kg z wmontowanymi detonatorami heksogenowo-cerezynowymi typu

HC-14i typu HC-40

Ładunki

torpedowe wykonane z paliwa

nitroglicerynowego NC-60 i sproszkowatrotylu

typu

PNNC ~ 60/TNT­

nego

-110/ 8000 i PNNC-60jTNT- 1.50/ 8000

Do torpedowania otworów wiertniczych w temperaturze nie przekraczającej 140°C, przy czym czas pozostawania ładunków nie

może przekraczać 1 godz.

Dopuszczalny okres składowania 18 miesięcy licząc od daty

produkcji

Wyłącznie w kopalniach otworowych siarki, w zakładach robót

geofizycznych oraz w przedsiębiorstwach robót geologicznych do

torpedowania otworów wiertniczych. Do inicjowania ładunków

należy używać pobudzaczy (detonatorów) trotylowych o masie co

najmniej 50 g (T-50). Temperatura stosowania ładunków nie może

przekraczać 70°C, a czas ich pozostawania w tej temperaturze nie

może przekraczać 1 godz.

Dopuszczalny okres składowania 6 miesięcy licząc od daty produkcji

-

Poz. 702

2

3

4

4

Lont detonujący pentrytowy

wodoszczelny węglowy (w

oplocie lnianym)

W zakładach górniczych odkrywkowych przy wszystk ich

metodach strzelania oraz w zakładach górniczych podziem nych w polach niemetanowych i pokładach klasy A i B zagrożenia pyłowego przy wszystkich dozwolonych metodach

strzelania i we wszystkich typach wyrobisk, z tym że w kopalniach węgla kamiennego lont detonujący należy stosować

przy strzelaniu

a) ładunkami rozdzielnymi niezależnie do długości miesz czących je otworów strzałowych,

b) urabiającym wzdłużnym (bocznym) otworami przelotowymi i ślepym i , gdy ich głębokość przekracza 3,0 m,

c) zruszającym caliznę węglową przed maszynami urabiają­

cymi, gdy długość kolumny ładunków przekracza 1,5 m,

d) wstrząsowym w caliźnie węglowej pokładów tąpiących

lub torpedującym w otaczających je skałach , a także przy

strzelaniu zruszająco-odgazowującym w pokładach za grożonych wyrzutami gazów i skał,

e) wymuszającym zawał stropu wyrobisk eksploatacyjnych,

niezależnie od rodzaju stosowanych materiałów wybu chowych, gdy głębokość otworów strzałowych jest więk ­

sza niż 3,0 m oraz gdy długość kolumny ładunków jest

większa niż 1,5 m, n i ezależnie od długości otworu.

Barwa powłoki żółta

Dopuszczalny okres składowania 12 miesięcy licząc od daty

produkcji

W

wyrobiskach

podziemnych zakładów

górniczych węglowych

odpalanie lontu

detonującego na

zewnąt rz otworu

jest zabronione

5

Lont detonujący pentryto wy

wodoszczelny metanowy (w

oplocie z polinosicu)

W zakładach górniczych odkrywkowych przy wszystkich

metodach strzelania oraz w zakładach górniczych podziem nych w polach niemetanowych i metanowych wszystkich

kategorii zagrożenia metanowego w pokładach klasy

A i B zagrożenia pyłowego przy wszystkich dozwolonych

metodach strzelania i we wszystkich typach wyrobisk, z tym

że w kopalniach węgla kamiennego lont detonujący należy

stosować przy strzelaniu

a) ładunkami rozdzielonymi niezależnie od długości ich

kolumn i długości mieszczących je otworów strzałowych ,

b) urabiającym wzdłużnym (bocznym) otworami przelotowymi i ślepymi, gdy ich głębokość przekracza 3,0 m,

c) zruszającym caliznę węglową przed maszynami urabiaj ą­

cymi, gdy długość kolumny ładunków przekracza 1,5 m,

d) wstrząsowym w caliźnie węglowej pokładów tąpiących ,

lub torpedującym w otaczających je skałach , a także przy

strzelaniu zruszająco-odgazowującym w pokładach zagrożonych wyrzutami gazów i skał,

e) wymuszającym zawał stropu wyrobisk eksploatacyjnych,

niezależnie od rodzaju stosowanych materiałów wybu chowych, gdy głębokość otworów strzałowych jest więk­

sza niż 3,0 m oraz gdy długość kolumny ładunków jest

większa niż 1,5 m, niezależnie od długości otworu .

Barwa powłoki niebieska

Dopuszczalny okres składowania 12 miesięcy licząc od daty

produkcji

W

wyrobiskach

podziemnych zakładów

górniczych węglowych

odpalanie lontu

detonującego na

zewnątrz otworu

jest zabronione

6

Lont detonujący pentrytowy

wodoszczelny węglowy (w

opoicie z polinosicu)

W zakładach górniczych odkrywkowych przy wszystkich

metodach strzelania oraz w zakładach górniczych podziemnych w polach niemetanowych i pokładach klasy-A -iB zagrożenia pyłowego przy wszystkich dozwolonych metodach

strzelania i we wszystkich typach wyrobisk, z tym że w kopalniach węgla kamiennego lont detonujący należy stosować

przy strzelaniu

a) ładunkami rozdzielonymi niezależnie od długości mieszczących je otworów strzałowych ,

b) urab i ającym wzdłużnym (bocznym) otworami przelotowymi i ślepymi , gdy ich głębokość przekracza 3,0 m,

c) zruszającym caliznę węglową przed maszynami urabiają ­

cymi, gdy długość kolumny ładunków przekracza 1,5 m,

W

wyrobiskach

podziemnych zakładów

górniczych węglowych

odpalanie lontu

detonującego na

zewnątrz otworu

jest zabronione

-

2542

-

Poz. 702

3

2

d) wstrząsowym w caliźnie węglowej pokładów tąpiących

lub torpedującym w otaczających je skałach, a także przy

strzelaniu zruszająco-odgazowującym w pokładach zagrożonych wyrzutami gazów i skał,

. e) wymuszającym zawał stropu wyrobisk eksploatacyjnych,

niezależnie od rodzaju stosowanych materiałów wybuchowych, gdy głębokość otworów strzałowych jest więk­

sza niż 3,0 m oraz gdy długość kolumny ładunków jest

większa niż 1,5 m, niezależnie od długości otworu.

Barwa powłoki żółta

Dopuszczalny okres składowania 12 miesięcy licząc od daty

produkcji

7

Lont detonujący heksogenowy w osłonie ołowianej wodoszczelny termoodporny ciś­

nieniowy Pb-150°Cj700at

W górnictwie naftowym przy perforowaniu orurowań odwiertów gazonośnych w temperaturze nie przekraczającej

160°C i przy ciśnieniu najwyżej 90 M Pa, pod warunkiem, że

czas pozostawania lontu w środowisku o podwyższonych

parametrach (liczony od momentu zakończenia opuszczania

perforatora na ustaloną głębokość) nie może przekraczać

2 godzin.

Do inicjowania wyżej wymienionego lontu należy stosować

wyłącznie

a) zapalniki elektryczne normalne skalne termoodporne natychmiastowe KZn H -150°C,

b) stalowe głowiczki zapalnikowe ostre termoodporne ciś­

nieniowe typu SGZO-150°Cj 700 at.

Dopuszczalny okres składowania 18 miesięcy licząc od daty

produkcji

8

Lont detonujący heksogenowy wodoszczelny termoodporny ciśnieniowy - w osłonie

ołowianej

LO

PbH-160°Cj900at

W górnictwie naftowym do stosowania w perforatorach

rurowych modułowych typu PRM-102, przy perforowaniu

odwiertów ropo - i gazonośnych w temperaturze 125°C. Czas

pozostawania lontu w środowisku w temperaturze 125°C nie

może przekraczać 48 godz. licząc od momentu zakończenia

opuszczania perforatora na określoną głębokość. Do pobudzania lontu należy używać pobudzaczy wybuchowych.

Cecha dopuszczenia: decyzja WUG nr 32/92 z dnia 9 grudnia

1992 r., I. dz. G-820j109djSuj93.

Dopuszczenie ważne do dnia 31 stycznia 2000 r.

Dopuszczalny okres składowania 18 miesięcy licząc od daty

produkcji

9

Lont detonujący oktogenowy

wodoszczelny termoodporny

wysokociśnieniowy w osłonie

ołowianej Pb 0-190°Cj1 OOOat

W górnictwie naftowym przy perforowaniu orurowań odwiertów gazo- i roponośnych, w temperaturze nie przekraczającej 190°C i przy ciśnieniu najwyżej 100 MPa, pod

następującymi warunkami

1) czas pozostawania wyżej wymienionego lontu w środo ­

wisku o powyższych parametrach nie może przekraczać

2 godzin, licząd od momentu zakończenia opuszczania

perforatora na ustaloną głębokość odwiertu.

2) do inicjowania wyżej wymienionego lontu w temperaturze do 150°C i przy ciśnieniu 70 MPa należy stosować

a) zapalniki elektryczne normalne skalne termoodporne

natychmiastowe KZnH-150°C,

b) stalowe głowiczki zapalnikowe ostre termoodporne

ciśnieniowe typu SGZO-150°Cj700at.

3) do inicjowania wyżej wymienionego lontu w temperaturze od 150°C do 190°C i przy ciśnieniu od 70 MPa do 100

MPa należy stosować stalowe głowiczki zapalnikowe

ostre termoodporne wysokociśnieniowe normalne przykładane typu SGZO-190°Cj1 000 at.

Dopuszczalny okres składowania 9 miesięcy licząc od daty

produkcji

-

2543 -

Poz. 702

5.3. Warunki wykonywania robót strzałowych w kopalniach węgla kamiennego z zastosowaniem lontów detonujących .

1. Można inicjować jedncikolumnowe ładunki MW w otworach o normalnej średnicy - pojedynczą linią lontu

detonującego oraz · w otworach o większej średnicy przy ładunku dwukolumnowym i mającym więcej kolumn

- podwójną linią lontu detonującego.

2. Do odpalania ładunków z lontem detonującym należy używać zapalników elektrycznych natychmiastowych . Jedynie

odpalanie pojedynczych otworów albo takiego układu otworów, przy którym niemożliwa jest wzajemna amputacja

otworów, może odbywać się z użyciem zapalników elektrycznych zwłocznych .

3. Zapalnik powinien być przymocowany do lontu detonującego w ten sposób, aby jego dno skierowane było w stronę linii

lontu. Zabrania się inicjowania lontu materiałem wybuchowym.

4. Ładunki z pojedynczą linią lontu należy uzbrajać jednym zapalnikiem elektrycznym, a ładunki z podwójną linią lontu

uzbrajać dwoma zapalnikami. Przy strzelaniu w caliźnie skalnej w warunkach, w których likwidacja niewypału może być

utrudniona (np. przy strzelaniu wymuszającym zawał stropu ścian). wskazane jest uzbrajanie ładunków otworu

. z pojedynczą linią lontu detonującego dwoma zapalnikami.

. 5. $rednica ot;""oru dla ładunku z lontem detonującym powinna być tak dobrana, aby możliwe było swobodne

wprowadzenie do niego ładunku danej konstrukcji. Przed rozpoczęciem nabijania otworu należy z niego usunąć

zwierciny.

6. Przed odpaleniem otworów mieszczących ładunki z lontem detonującym obwód strzałowy należy skontrolować

omomierzem strzałowym .

7. Osoby wykonujące roboty strzałowe z użyciem lontu detonującego muszą być wyposażone w odpowiednie podkładki

drewniane i ostry nóż do cięcia lontu. Cięcie lontu powinno odbywać się wyłącznie na drewnianej podkładce za pomocą

noża. Lont należy przecinać jednym pociągnięciem noża . Nie wolno przecinać lontu detonującego przez uderzenie

nożem, siekierką itp.

8. Końcówki lontu, który ma być wprowadzony do otworów mokrych lub jest przeznaczony do dalszego przechowywania,

należy zabezpieczyć przez owinięcie taśmą izolacyjną.

g. W przypadku mechanicznego ładowania otworów strzałowych należy postępować zgodnie z instrukcją ładowania

danego typu urządzenia.

Nadzór robót strzałowych wykonywanych z użyciem lontów detonujących

10. Roboty strzałowe z użyciem lontów detonujących muszą być prowadzone pod stałym nadzorem przeszkolonej i imiennie

wyznaczonej przez kierownika ruchu zakładu górniczego osoby dozoru ruchu .

11 . Osoba nadzorująca roboty strzałowe z użyciem lontów detonujących powinna potwierdzić w dzienniku strzałowym

swym podpisem, że roboty prowadzono zgodnie z obowiązującą dokumentacją (metryką) strzałową.

Sporządzanie i wprowadzanie ładunków materiałów wybuchowych zbrojonych lontem detonującym

do otworów strzałowych

12. Ładunki otworów strzałowych można uzbrajać linią lontu zarówno ciągłą, jak i złączoną z dwóch i więcej jego odcinków.

Dwa odcinki lontu można ze sobą połączyć przez założenie ich końcówek co najmniej na długości 20 cm i owinięcie

taśmą izolacyjną.

13. Przykładowe konstrukcje ładunków z lontem detonującym

13 ..1. Ładunki z pojedynczą linią lontu detonującego i inicjacją od wylotu otworu (rys. 1) .

a. Odciąć od krążka lontu odcinek o długości większej niż głębokość otworu lub przygotować , nie odcinając od krążka,

linię lontu o długości większej niż głębokość otworu.

b . . Zagiąć końcówkę (10-25 cm) lontu i na zgięciu ułożyć nabój lub człon * ładunku i przymocować do niego lont co

najmniej w dwóch miejscach taśmą izolacyjną .

c. Włożyć w przywylotowy odcinek otworu nabój lub człon ładunku z przymocowanym odcinkiem lontu i dosunąć go

nabijakiem do dna otworu, przytrzymując linię lontu . Następnie, napinając linię lontu, wprowadzać do otworu

kolejne naboje lub człony ładunku materiału wybuchowego.

d. Wsunąć do otworu i ubić materiał przybitki zasadniczej, nie wypełniając nim jednak przywlotowego od 50 do 75centymetrowego odcinka otworu .

• Przez pojęcie " człon ładunku" rozumie się kilka naboi umieszczonych i ciasno zsuniętych w ochronnej otoczce plastikowej. Przy ładunkach kilkukolumnowych

członem ładunku jest wiązka członów jednokolumnowych opasana i skrępowana w kilku miejscach taśmą izolacyjną .

-

-

Poz. 702

miękka) .

Do linki nośnej przymocowuje się człony ładunku, złożone z kilku naboi umieszczonych w otoczce

plastikowej. Otoczkę musi cechować duża wytrzymałość, aby przy wciąganiu członu do otworu nie uległa zerwaniu .

Przymocowywanie członów do linki ułatwia węzeł wykonany na końcówce otoczki po umieszczeniu w niej naboi. Dla

przymocowania członu do linki wystarcza w odpowiednio uformowaną pętlę na lince nośnej wsunąć (poza węzeł)

końcówkę otoczki i pętlę silnie zacisnąć. Dodatkowo każdy człon ładunku należy przytwierdzić do linki przez ich

wspólne owinięcie taśmą izolacyjną (rys. 5).

14.2. Przygotować linkę pomocniczą oraz nośną, obie o długości przekraczającej o 2 do 3 m długość otworu .

Przygotować dwie linie lontu obie o długości

a) większej od długości otworu albo

b) mniejszej od długości otworu o 150-200 cm.

14.3. Przywiązać linkę nośną do linki pomocniczej wciągniętej uprzednio do otworu, np. za pomocą żerdzi, po jego

przewierceniu . Przymocować do linki nośnej, przez zaciśnięcie pętli i owinięcie taśmą izolacyjną, końcówki obu linii

lontu. Przy długości linii lontu większej od długości otworu pierwszy człon ładunku przymocowuje się do linki nośnej

w odległości około 150 cm od punktu przymocowania odcinków lontu. Gdy długość lontu jest mniejsza od długości

otworu, pierwszy człon przymocowuje się do linki nośnej w odstępie 1 0-20 cm od miejsca przymocowania do niej linii

lontu.

14.4. Wprowadzić w część przywylotową otworu początkowy odcinek lontu oraz pierwszy człon ładunku, a następnie,

przymocowując do linki nośnej w określonych odstępach dalsze człony, wciągać sukcesywnie linkę pomocniczą

ładunku, wraz z lontem do otworu . Członów ładunku, prócz pierwszego, nie należy przymocowywać do linii lontu, aby

mógł się on wzdłuż nich swobodnie przemieszczać . Między poszczególnymi członami można pozostawić pustą

przestrzeń bądź wypełnić ją częściowo materiałem przybitkowym, umieszczonym podobnie jak materiał wybuchowy

w plastikowych otoczkach (rys. 4a i b).

14.5. Gdy długość linii lontu przekracza długość otworu, z wylotu otworu należy wyciągnąć przymocowane do linki nośnej

końcówki lontu. Następnie (zgodnie z punktami 13.3.d)-f) wykonać kolejno następujące czynności: część wlotową

i wylotową otworu wypełnić przybitką zasadniczą na odpowiedniej długości, uzbroić dwoma zapalnikami (z wlotu

bądź wylotu otworu), końcówki lontów zagiąć i wsunąć w część wlotową i wylotową otworu (jedne uzbrojone, drugie

nie uzbrojone) oraz wypełnić oba ujścia otworu przybitką dodatkową. Gdy długość obu linii lontu jest mniejsza od

długości otworu, obie końcówki nie przymocowane do linki nośnej tuż przed wprowadzeniem do wylotu należy uzbroić

zapalnikami i wciągnąć do otworu . Przywlotowy i przywylotowy odcinek otworu wypełnić przybitką.

15. Wciąganie ładunków z lontem do głębokich otworów strzałowych za pomocą kotwicy

Otwory ślepe o większej długości można ładować nie tylko przez wsuwanie naboi czy członów za pomocą składanego

nabijaka, lecz także przez ich wciąganie do otworu z użyciem tak zwanej kotwicy oraz pomocniczej i nośnej linki

sznurowej. Wciąganie ładunków do otworów ślepych, łatwo tracących drożność - odwierconych w skałach

ulegających deformacji nie jest wskazane.

15.1. Kotwicę do wciągania mniejszych ładunków wykonuje się z dwóch drewnianych klinów o długości około 25 cm (rys.

6). Górny klin z rowkiem na linkę pomocniczą musi być nieco (około 5 cm) krótszy od dolnego. Dla uniknięcia

wypadania sznurka z rowka klina celowe jest przebicie jego naroży dwoma gwoździami. W cieńszym końcu grubość

klinów powinna być mniejsza, a grubość większa o około 10 mm od połowy średnicy otworu . W przybliżeniu o tę samą

wielkość musi być mniejsza szerokość klinów od średnicy otworu . Górny i dolny klin przed włożeniem do otworu zbić

trzeba dwoma cienkimi gwoździami w takim wzajemnym układzie, aby ich średnica była mniejsza od średnicy otworu

o około 10 mm (rys. 6). Krawędzie zewnętrzne klinów dla zwiększenia powierzchni ich zetknięcia ze ścianką otworu

należy zaokrąglić .

15.2. Kotwicę do wciągania do otworu większych ładunków wykonuje się zgodnie z opisem podanym w punkcie 15.1. z tą

różnicą, że dolny klin musi być od górnego dłuższy o 10-15 cm, a w rowku górnego klina umieszcza się krótki odcinek

mocnej linki i przytwierdza nim do klina krążek zwrotny (rys. 7). Rowek na tworzącej krążka musi swobodnie mieścić

linkę pomocniczą.

15.3: Przed wsunięciem do otworu, w rowek klina górnego bądź krążka kotwicy wkłada się linkę pomocniczą o długości

większej o około 300 cm od podwójnej głębokości otworu. Linkę składa się w połowie tak, że klin bądź krążek opasuje

jej środkową część .

15.4. Kotwicę wsuwa się do otworu za pomocą składanego nabijaka lub żerdziami z użyciem urządzenia wiertniczego,

napinając jednocześnie i popuszczając stopniowo obie części linki pomocniczej. Po dosunięciu do dna uderzeniami .

nabijaka bądź naciskiem przewodu wiertniczego rozpiera się kliny kotwicy w otworze. Poprawność zakleszczenia

sprawdzić można przez silne pociągnięcie obu końcówek linki pomocniczej. W przypadku stwierdzenia, że kotwica

w otworze jest niepewnie zakleszczona, siłę rozparcia należy zwiększyć uderzeniami nabijaka bądź naciskiem przewodu

wiertniczego.

-

-

Poz. 702

15.5. Po rozparciu klinów kotwicy do jednego końca linki pomocniczej dowiązuje się linkę nośną o długości nieco większej

od głębokości otworu. Ładunki MW można za pomocą kotwicy wciągnąć do otworu, dowiązując sukcesywnie człony

do linki nośnej, albo też wciągnąć je po uprzednim przymocowaniu do linki nośnej wszystkich członów ładunku.

15.6. Z użyciem kotwicy można wciągnąć do otworu ładunki z pojedynczą linią lontu detonującego z inicjacją od wylotu lub

dna otworu. Przy tym sposobie ładowania można uprościć sposób inicjowania ładunku od wylotu otworu, skracając

linie lontu do długości około 100 cm mniejszej od długości otworu oraz przymocowując zapalniki do końcówek lontu

tuż przed ich wciąganiem do otworu . Eliminuje to czynność odrębnego wsuwania uzbrojonych końców lontu do

otworu .

16. Usuwanie niewypałów

16.1. Dla usunięcia niewypału należy

W przypadku gdy jest to możliwe, usunąć przybitkę dodatkową, wyjąć końcówki lontu detonującego i wymienić nie

zdetonowany zapalnik albo, gdy jego detonacja wystąpiła, a nie detonował lont, przymocować nowy zapalnik.

Ponownie włożyć końcówki lontu z zapalnikami do otworu i założyć przybitkę dodatkową.

16.2. W przypadku gdy niemożliwe jest usunięcie przybitki dodatkowej, należy odwiercić

a) jeden otwór pomocniczy równolegle do otworu z niewypałem w odległości od niego wynoszącej co najmniej 30 cm

(rys. 8 - otwór 2).

b) dwa otwory pomocnicze w płaszczyźnie równoległej do otworu z niewypałem, odległej od niego również co

najmniej 30 cm (rys. 8 - otwory 3' i 3" , rys. 9 - otwory 2' i 2") .

c) cztery otwory parami w dwu płaszczyznach wzajemnie równoległych do otworu z niewypałem (rys. 9 otwory 2' i 2"

oraz 3' i 3" ).

Dwa otwory usytuowane w danej płaszczyźnie można odwiercać równolegle do otworu z niewypałem (rys. 8) albo też

zbliżenie na klin (rys. 9). Odstrzał małych ładunków w otworach pomocniczych ma na celu odsłonięcie końcówek lontu

tkwiących w przywylotowym odcinku otworu . Po odsłonięciu uzbrojonych końcówek lontu należy odwinąć taśmę

i odłączyć nie zdetonowane zapalniki, po uprzednim zwarciu przewodów. Po tej czynności , gdy zachodzi potrzeba,

z nowo wytworzonego wylotu otworu należy usunąć przybitkę na głębokość około 50 cm, uzbroić wystające z otworów

końcówki lontu dwoma zapalnikami, wsunąć je do otworu, a jego ujście wypełnić przybitką, następnie otwór odpalić.

Podobnie należy postępować po odsłonięciu nie uzbrojonych końcówek lontu przy likwidacji niewypału w otworze

inicjowanym od jego dna . Gdy ładunki znów nie zdetonują, zapalniki należy ponownie wymienić powtarzając zabieg

ich odsłaniania odstrzałem otworów pomocniczych.

16.3. Jeżeli odwiercanie otworów pomocniczych, zmierzających do odsłonięcia końcówki lontu detonującego ładunku

otworu odwierconego w stropie z przestrzeni ścianowej, okaże się niemożliwe, bądź jeżeli końcówki lontu tkwią w nim

głębiej (np. po częściowym zdetonowaniu linii lontu), likwidację niewypału przeprowadza się za pomocą dwu

otworów równoległych do otworu, w którym tkwią nie zdetonowane środki strzałowe (rys. 10) . Otwory pomocnicze 2'

i 2" o głębokości nie mniejszej od długości otworu mieszczącego niewypał, odwierca się w stropie pola

przyzawałowego , sytuując je symetrycznie w stosunku do płaszczyzny przebiegającej poza likwidowany otwór

i w odległości od niej wynoszącej 150-250 cm (rys. 1O) . lm głębszy otwór z niewypałem, tym w większej odległości (z

podanego przedziału) należy odwiercać otwory pomocnicze 2' i 2". Poza tym kąt ich nachylenia powinien być nieco

(2-5°) większy od kąta nachylenia otworu z niewypałem. Otwory likwidujące niewypał i wspornik należy odstrzelić,

zanim odpalone zostaną jakiekolwiek inne otwory wymuszające zawał stropu odcinka ściany. Poza tym do niezbędnych

należy ograniczyć wszelkie czynności wykonywane w otoczeniu otworu z niewypałem . Po odstrzale należy w sposób

bezpieczny zebrać wszelkie nie zdetonowane środki strzałowe pochodzące z niewypału.

16.4. Niewypał ładunku z lontem w otworach przelotowych można również likwidować odpalając krótkie otwory

pomocnicze odwiercone równolegle do przywlotowego bądź przywylotowego odcinka otworu z niewypałem. Otwory

pomocnicze zakłada się w odległości co najmniej 30 cm od otworu z niewypałem . Po odsłonięciu końcówki lontu

należy postępować zgodnie z treścią punktu 16.1 . instrukcji.

17. Gospodarka lontami detonującymi

17. 1. Przekazywanie lontu detonującego innym osobom wykonującym roboty strzałowe w innych przodkach jest

dozwolone tylko w wyjątkowych przypadkach za zgodą inżyniera strzelniczego.

17. 2. Lont detonujący do miejsca wykonywania robót strzałowych należy przenosić w puszkach strzałowych odrębnie lub

razem z materiałem wybuchowym. Lont w puszce powinien być ułożony luźno. Puszki strzałowe z lontem

detonującym mogą być przechowywane w jednej przodkowej skrzyni strzałowej razem z materiałami wybuchowymi.

-

Poz. 702

17. 3. Pomiar długości wydawanego i zwracanego do składu MW lontu detonującego należy wykonywać w składzie

materiałów wybuchowych w miejscu wyznaczonym do tego celu przez inżyniera strzelniczego (np. w miejscu

segregacji zapalników elektrycznych).

Spis rysunków

Rys. ' 1. Ładunek z pojedynczą linią lontu detonującego i inicjacją od wylotu otworu

1 - otwór strzałowy, 2 - naboje lub człony ładunku , 3 - lont detonujący, 4 - zapalnik, 5 zapalnikowe, 6 - taśma izolacyjna, 7' - przybitka zasadnicza, 7" - przybitka dodatkowa.

Rys.

przewody

2. Ładunek z jedną linią lontu detonującego i inicjacją od dna oraz z pierwszym członem uzbrojonym

a) pojedynczym zapalnikiem,

b) dwoma zapalnikami;

1 - otwór strzałowy, 2 - naboje materiału wybuchowego, 3 - człon ładunku , 4 - lont detonujący,

5 - zapalnik, 6 - przewody zapalnika, 7 - otoczka ochronna, 8 - taśma izolacyjna, 9 - przybitka, 10

- przewód obwodu kontrolnego.

Rys.

3. Ładunek z podwójną linią lontu detonującego inicjowany

a) od wylotu otworu,

b) od dna otworu;

1 - otwór strzałowy, 2 ~ naboje materiału wybuchowego, 3 - człon ładunku, 4 - lont detonujący,

5 - zapalnik elektryczny, 6 - przewody zapalnikowe, 7 - ochronna otoczka, 8 - taśma izolacyjna, 9'

- przybitka zasadnicza, 9" - przybitka dodatkowa, 9'" - woda w otoczkach, 10 - przewody obwodu

kontrolnego.

Rys.

4. Ładunek otworu przelotowego (o dwóch ujściach -

wylotach)

a) z pustką między członami ,

b) · z mater i ałem przybitkowym między członami;

1 - otwór strzałowy, 2 - człon ładunku , 3 - lont detonujący, 4 - zapalnik elektryczny, 5 - przewody

zapalnikowe, 6 - taśma izolacyjna, 7' - przybitka zasadnicza, 7" - przybitka dodatkowa, 7''' - przybitka

- wypełniacz między członami ładunku, 8 - linka nośna.

Rys.

5. Sposób przymocowywania członów ładunku do linki nośnej

1-

Rys.

człon, 2 -

linka nośna, 3 -

taśma izolacyjna.

6. Kotwica do wciągania do ślepych otworów ładunku środków strzałowych

a) nie rozparta w otworze,

b) rozparta (zaklinowana) w otworze strzałowym;

1 - przydenna część otworu, 2' i 2" - drewniane kliny, 3 -

Rys.

linka mocująca krążek, 4 -

krążek zwrotny,

8. Sposób sytuowania otworów pomocniczych przy usuwaniu niewypałów w czole lub ociosie wyrobiska

12-

Rys.

gwoździe.

7. Kotwica do wciągania do ślepych otworów dużych ładunków środków strzałowych

a) nie rozparte w otworze,

b) rozparte (zaklinowane) w otworze strzałowym;

1 - przydenna część otworu, 2' i 2" - drewniane kliny, 3 5 - pomocnicza linka sznurowa, 6 - gwoździe.

Rys.

pomocnicza linka sznurowa, 4 -

otwór z niewypałem, l ' - nie zdetonowany materiał wybuchowy, 1" pojedynczy otwór pomocniczy, 3' i 3" - wymiary w cm.

końcówka lontu, 1'" -

przybitka,

9. Sposób sytuowania otworów pomocniczych przy usuwaniu niewypałów w czole lub ociosie wyrobiska

1 - otwór z niewypałem, l' - nie zdetonowany materiał wybuchowy, 1" - końcówka lontu, 1'" - przybitka, 2' i 2"

- oraz 3' i 3" - pomocnicze otwory strzałowe, 4 - czoło lub ocios wyrobiska.

Rys. 10. Sposób zestrzeliwania wspornika z otworem stropowym mieszczącym niewypał

1 - otwór z niewypałem, l ' - odpalane otwory, 2' i 2" - pomocnicze otwory odpalane dla zestrzeliwania

wspornika i usunięcia niewypału, 3 - czoło ściany, 4 - wspornik skał stropowych.

-

-

2548

Poz. 702

-

t"f..

<{

I

~

~

~

~

(

'\

~

;f

~I

~

·,·1

~

"

IQ-

]

....

uj

>

a

~I

1>1

~

_. - . -

~I

~

~

--

-- «

Dziennik Usta w Nr 135

-

2549 -

N

ui

>

CI

~I

CI

!::!.

CD

::J

::J

7'

...C

CIl

Q)

~

z

7

8

2

9"

1

4

.5

6

9"

......

w

CJ1

N

CJ1

CJ1

O

Rys. 3

C

N

.. ~'

::l

~

"A"

7'

7".

. 3

a)'ec--c

r:/- ..... .... ..:../.. ~i

,.. :. ·.Jr=:JU·.···;;;;;:1

I

,

\

J

/

I

J

2

r

li!II

~ I

I

2

tV " ",,;c=t:'1

t

Szczegal.A

/

_I

..

iI

~

3

li ' ,' ,",

'1 6," ' ,u==:~

I

r==J I '

.8"

7"

[

~~!

~

[~·~::.~EN:-(~:.

. . ' . . • ..• , .. . . •

.........

\.

Z

.

J

....w

"----"

01

1

7"

1

7"

II

7

1

ł

4

kjC=""J " "G;" ' ~"ii"i'~"i!fil~

3

7'

AlI

;-

I

f ":l,"""'; i::c,: '~

: Df' ,',' ",<' .i', ~':":::i: ":,,:.,, ;<:','. "~,'-'i' ':>":': l

D\:i<i.h?

: .:. '/>1 ; :': ;:'.,:;::':, : : )/: i:::: / :'<.': ',i ~.:'.:': •• ,)::~::/:::·i :\;1

/ . .

t ·

.:<,r

.

I

Ul

\I

li ·

A,i

I

l!

/

/

,,", ~i',, :: ,'':" "",', i:, ',i

żzj

1::ż::2Z-'),)

j

Szczegół.c B •

_}J

!~,,::.,: ! .<.!~:/Cl

!.:...:.~ . :_:::: ... :.. :...:..:.:..: . :.:.;.:~ .... ::.:.:::.:':" ::'.:':.../:~:::.'.:.:'~'.

,,-,-"'"

; _ _ _ ",' , "", ........... . !.

'

~

\~

~s

>

,

1

BI-BI.~

W

z

Bz-lli

3

7"

....

I

@ i 2)P'T'H

C---;\,J~::>::;i-::.(

lk>~

~\ '~r~;"..

[8

ur_ = ·~ _···,.-~~ .- - - - , 8

I

6

4

N

01

01

.....

\\

ud

::.::: ...... :.: .. :::::.:.:. ::.::..

;;' 7

7

:~ .: .:.~::>.::.

Z Z Z 7

18

7

I

/,.,

i

3

bj-~

~{i~

I

I

"'tJ

Rys. 4

~

-...J

o

N

.,,"

-

-

Poz. 702

-

Ą-A

8-B

-

I

. ---

-

I

.- --...,...

7.1Y

I

I

I

f

t::::l

I

fv"j

ł

I

._--I

I

I

~

-- 2'

•

"J "" n

---o

O

~

~ f-.-O

.A

~

~

I.c)

- -_.--:)

...............

2"

.... ,

~

\

I

-,..---.-.

I

I

o

I

I:;

~

I

~

l

I

L--l.

I

I

-o

I

I

-

Rys. 10

-_ o

/

-

2558

5.4. Zapalacze lontowe

Lp.

Nazwa zapalacza

Warunki stosowania

1

2

3

1

Chloranowy zapalacz lontowy C-56

Do zapalania lontów prochowych przy prowadzeniu robót strzałowych, we wszystkich robotach górniczych, w których dozwolone

jest stosowanie górniczych lontów prochowych

Okres składowania (w zamkniętych paczkach) 1 miesiąc licząc od

daty produkcji

6. Saletra amonowa do sporządzenia materiału wybuchowego skalnego typu saletroi

Lp.

Nazwa rodzaju saletry

Warunki stosowania

1

2

3

1

Saletra amonowa porowata

W podziemnych niewęglowych oraz w odkrywkowych zakładach

górniczych do wytwarzamia MW typu saletroi przez zakłady

górnicze we własnym zakresie. Do sporządzania saletrolu może być

użyty zarówno olej napędowy, jak i olej maszynowy. Szczegółowy

zakres i warunki stosowania saletry zawarte są w decyzji WUG

nr 6/92 z dnia 17 marca 1992 r., I. dz. G-820/ 20/ SI/92

2

Saletra amonowa porowata

W zakładach górniczych odkrywkowych do wytwarzania MW typu

saletrol przez zakłady górnicze we własnym zakresie. Zakres i warunki stosowania saletry zawarte są w decyzji WUG nr 6/92 z dnia

17 marca 1992 r., I. dz. G-820/ 20/ SI/92.

Dopuszczenie ważne do dnia 31 stycznia 2000 r.

Cecha dopuszczenia: decyzja WUG nr 15/ 92 z dnia 27 lipca

1992 r., I. dz. G-820/ 69/Su/ 92.

3

Saletra amonowa porowata

W zakładach górniczych odkrywkowych do wytwarzania MW typu

saletroi przez zakłady górnicze we własnym zakresie. Zakres i warunki stosowania saletry zawarte są w decyzji WUG nr 6/92 z dnia

17 marca 1992 r., I. dz. G -820/20/SI/92.

Dopuszczenie ważne do dnia 31 stycznia 2000 r.

Cecha dopuszczenia: decyzja WUG nr 16/ 92 z dnia 20 lipca

1992 r., I. dz. G-820/70/Su/92.

4

Saletra amonowa porowata

W zakładach górniczych odkrywkowych do wytwarzania MW typu

saletroi przez zakłady górnicze we własnym zakresie. Zakres i warunki stosowania saletry zawarte są w decyzji WUG nr 6/92 z dnia

17 marca 1992 r., I. dz. G -820/20/ SI/ 92.

Dopuszczenie ważne do dnia 31 stycznia 2000 r.

Cecha dopuszczenia: decyzja WUG nr 24/92 z dnia 5 października

1992 r., I. dz. G -820/91 / 92/ SI.

5

Saletra amonowa porowata

W zakładach górniczych odkrywkowych od wytwarzania MWtypu

saletroi przez zakłady górnicze we własnym zakresie. Zakres i warunki stosowania saletry zawarte są w decyzji WUG nr 6/92 z dnia

17 marca 1992 r., I. dz. G-820/ 20/ SI/92.

Dopuszczenie ważne do dnia 31 grudnia 2000 r.

Cecha dopuszczenia: decyzja WUG -nr 23/ 92 z dnia 8 września

1992 r., I. dz. G- 820/ 81 / SI/92.

-

-

Poz. 702

obliczoną wielkość. Przy strzelaniu w warunkach jednej powierzchni odsłonięcia obliczoną wielkość promien.ia strefy

należy zwiększyć 1,5 razy.

5. W przypadku konieczności ścisłego określenia zasięgu szkodliwych drgań sejsmicznych należy oprzeć się na odpowiednich badaniach terenowych przeprowadzonych przez rzeczoznawcę (jednostkę naukowo-badawczą) wskazanego przez

Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego.

6. Orientacyjne wielkości stref zagrożeń ze względu na drgania sejsmiczne przy strzelaniu w celach geofizycznych określa

tabela 4.

Tabela 1

Współczynnik kp dla obliczania strefy działania uderzeniowej fali powietrznej

Sposób umieszczenia ładunku

Stopień

bezpie-

na powie- przy wskaźniku działania

rzchni

n=1

n<1

Możliwe uszkodzenia

czeń-

stwa

Współczynnik kp

1

Zupełny brak uszkodzeń

25-40

15--20

10--15

2

Przypadkowe uszkodzenie oszklenia

15--20

10--14

7-9

3

Całkowite uszkodzenie oszklenia, uszkodzenie ram okiennych, tynków i lekkich

ścianek działowych

6--10

6-8

4--6

Uszkodzenie wewnętrznych ścianek działowych, wyrwanie drzwi, zniszczenie

baraków, szop

4-5

2-4

2-3

Uszkodzenie słabszych budowli, niektórych maszyn, linii energetycznych

2-3

1

1,5--1

4

5

n=1- wyrzut normalny,

n < 1 - wyrzut zwiększony,

R

n=-

z

gdzie

Rz -

promień oddziaływan ia wybuchu

zabiór

Tabela 2

Wielkość strefy zagrożenia ze względu na rozrzut odłamków

Wielkość strefy zagrożenia ze względu na

rozrzut odłamków skalnych w metrach

Sposób strzelania

wokół

miejsca

strzelania

Strzelanie otworami strzałowymi zwykłymi i z poszerzonym dnem

- poziomymi

. - pionowymi i uk9śnymi

w kierunku prostopadłym do

ściany w miejscu strzelania

do

wyrobiska

poza

wyrobisko

-

400

300

-

200

-

przyspągowych

-

400

300

Poszerzanie dna otworów zwykłych i długich

100

-

-

Strzelanie motodą długich otworów

- poziomymi

- pionowymi i odchylonymi od pionu

-

400

200

-

200

-

Strzelanie rozszczepkowe

- ładunkami nakładanymi

- ładunkami podkładanymi

- ładunkami w otworach

- lontem wybuchowym z przybitką wodną

- ładunkami w krótkich otworach bez przybitki

300

400

300

200

200

-

-

Strzelanie komorowe

Strzelanie na wyrzut i zrzut, kawernami, szczelinowe, zestrzeliwanie nawisów

skalnych

Strzelanie otworami strzałowymi zwykłymi i z poszerzonym dnem w progach

-

-

-

-

500

-

-

500

-

-

-

§ 18. 1. W celu uzyskania zezwolenia na usytuowanie

wgłębionego

lub podziemnego składu materiałów wybuchowych przedsiębiorca składa we właściwym organ ie pańs­

twowego nadzoru górniczego wniosek zawierający projekt

usytuowania składu materiałów wybuchowych.

2. Wniosek o usytuowanie wgłębionego składu mate riałów wybuchowych powinien w szczególności zawierać

1) określenie rodzaju składu materiałów wybuchowych,

jego wielkość i uzasadnienie usytuowania,

zezwolenia na przechowywanie, wydanego przez właściwy

organ państwowego nadzoru górniczego w formie decyzji.

2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1,

w szczególności

skali nie mniejszej

niż 1 : 5000, z naniesionym projektowanym składem

materiałów wybuchowych oraz granicami stref bezpiectnych odległości, określonych w załączniku nr 1 do

rozporządzenia, jeżeli komory składowe projektowane

są na głębokości do 30 m; na mapie w obrębie tych stref

powinny być naniesione wszystkie obiekty, a w szczególności: drogi, koleje, budynki, osiedla, linie telekomunikacyjne, linie wysokiego napięcia itp. Zgodność z rzeczywistym stanem stwierdza mierniczy górniczy.

3. Wniosek o usytuowanie podziemnego składu materiałów wybuchowych powinien w szczególności zawierać

1) mapę sytuacyjną podziemnego składu materiał6w wybuchowych, z zaznaczeniem dróg przepływu powietrza

oraz szybu wentylacyjnego, na które powietrze ze składu

materiałów wybuchowych ma być wyprowadzane,

2) pionowy przekrój geologiczny przez projektowane wyrobiska składu materiałów wybuchowych po rozciągło ­

ści i upadzie, z podaniem współrzędnych wysokościo­

wych , rodzaju skał i ich grubości w zasięgu 20 m wysokości, ewentualnych uskoków i innych zaburzeń oraz

warunków hydrogeologicznych. Należy określić rów nież, jakie pokłady zalegają pod i nad składem materiałów wybuchowych i w jakiej odległości od niego oraz do

której klasy zagrożenia pyłowego i kategorii zagrożenia

metanowego zostały zaliczone.

§ 19. 1. W celu uzyskania pozwolenia na budowę skła- .

du materiałów wybuchowych przedsiębiorca składa wniosek

do właściwego organu państwowego nadzoru górniczego.

. 2. Do wniosku, o którym mowa w ust: 1, należy dołą­

określa

1) ilości każdego rodzaju materiału wybuchowego, środ­

ków inicjujących i zapalających w poszczególnych komorach i pomieszczeniach składu materiałów wybuchowych,

2) termin ważności zezwolenia.

mapę sytuacyjno-wysokościową w

2)

Poz. 702

-

§ 23. 1. Zakład górniczy obowiązany jest prowadz i ć

bieżącą ewidencję środków strzałowych.

2. Sposób prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust.

1, określa załącznik nr 2 do rozporządzenia .

§ 24. 1. Wstęp do składu materiałów wybuchowych

jest dozwolony wydawcy materiałów wybuchowych oraz

w jego obecności

1) kierownikowi ruchu zakładu górniczego,

2) zastępcy kierownika ruchu zakładu górniczego, upowa żnionemu do zastępowania kierownika w zakresie dozoru nad gospodarką środkami strzałowymi,

3) kierownikowi służby strzałowej,

4) przedstawicielom organów państwowego nadzoru górniczego,

5) przedstawicielom Policji,

6) innym osobom - jeżeli zostały upowaznlone przez

kierownika ruchu zakładu górniczego.

2. Osobom wykonującym roboty strzałowe i pobierają ­

cym środki strzałowe na podstawie zapotrzebowania oraz

osobom dozoru ruchu górniczego dozwolony jest wstęp

1) na ogrodzony teren naziemnego lub wgłębionego skła­

du materiałów wybuchowych oraz do przedsionka komory wydawczej tych składów,

2) do podręcznych lub ruchomych składów materiałów

wybuchowych,

3) do przedsionka komory wydawczej podziemnych skła­

dów materiałów wybuchowych.

czyć

1) projekt techniczny,

2)

decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania

terenu, wydaną na podstawie odrębnych przepisów,

jeżeli wniosek dotyczy budowy stałego lub tymczasowego, naziemnego lub wgłębionego składu materiałów

wybuchowych,

3) informację o zezwoleniu na usytuowanie składu materiałów wybuchowych.

§ 20. 1. Zezwolenia na usytuowanie składu materiałów

wybuchowych udziela się w formie postanowienia .

2. Pozwolen ia na, budowę składu materiałów wybuchowycll udziela si,ę w formie decyzji.

,

.

§ 21. Przepisy 'rozporządzenia o budowie składu materiałów wybuchowych mają odpowiednie zastosowanie do

ich przebudowy i remontów.

§ 22. 1. Przechowywanie środków strzałowych w skła­

dzie materiałów wybuchowych dozwolone jest po uzyskaniu

§ 25. Ze składu materiałów wybuchowych środki strzawydawcy materiałów wybuchowych tylko

osobom upoważnionym do wykonywania rdbót strzałowych

lub do odbiOru tych środków .

łowe wydają

§ 26. Odbiorca śr'odków strzałowych ze składu materiałów

wybuchowych, przed pisemnym potwierdzeniem ich

odbioru, obowiązany jest w obecności wydawcy materiałów

wybuchowych 'skontrolować zgodność otrzymanych środ­

ków strzałowych z zapotrzebowaniem.

§ 27. 1. Odbiorcy środków strzałowych nie wolno samowolnie przekazywać lub wypożyczać tych środków innym

osobom, nawet' uprawnionYrTl do wykonywania robót strzałowych . . .

,

2 .. W przypadkach uzasadnionych potrzebami ruchu osoba do~oru ruchu górniczego może zezwolić na przekazanie

środków strzałowych innej osobie wykonującej roboty strzałowe w tym samym zakładzie górniczym. Osoba dozoru ruchu

górnicZego obowiązana jest fakt przekazania odnotować

w dziennikach strzałowych przekazującego i przyjmującego.

-

§ 41 . Przewóz środków strzałowych pociągami w wyrobiskach podziemnych może odbywać się z zachowaniem

następujących wymagań

1) wozy ze środkami strzałowymi powinny być umieszczone co najmniej za dwoma pierwszymi pustymi wozami, licząc od lokomotywy, przy czym jeden z tych wozów

powinien być wozem osobowym do konwojowania

transportu,

2) poza wozami ze środkami strzałowymi pozostałe wozy

wchodzące w skład pociągu powinny być puste,

3) wozy ze środkami strzałowymi powinny być umieszczone tak, aby nie mogły na nie spadać iskry ze zbieraka

prądu lokomotywy przewodowej,

4) materiały wybuchowe i środki inicjujące nie mogą być

przewożone w tym samym pociągu, z wyjątkiem przypadków określonych w pkt 7, 8 i 9,

5)

prędkość jazdy pociągu nie może przekraczać prędkości

ustalonej dla jazdy ludzi,

6) w pociągu może znajdować się tylko maszynista, konw ojent pociągu i wydawca materiałów wybuchowych

łub osoba dozorująca transport,

7) puszki strzałowe z materiałami wybuchowymi oraz łado­

wnice z zapalnikami elektrycznymi mogą być przewożo­

ne w pociągu przewożącym załogę , jeżeli wóz, w którym

.znajdują się środki strzałowe, jest konwojowany i oddzielony od wozów zajętych przez załogę co najmniej

dwoma pustymi wozami,

8) osoby przenoszące środki strzałowe, korzystające z pociągu, powinny wsiadać do wyznaczonych dla nich

wozów na końcu pociągu; wozy te powinny być oddzielone od reszty pociągu co najmniej dwoma pustymi

wozami,

9) w pociągu przewożącym wyłącznie górników strzało­

wych ze środkami strzałowymi ładownice z zapalnikami

elektrycznymi muszą być umieszczone w osobnym wozie oddzielonym od lokomotywy co najmniej dwoma

pustymi wozami, a materiał wybuchowy w opakowaniach fabrycznych (kartonach) musi być umieszczony

w wozach przeznaczonych do transportu mate r iałów

wybuchowych, znajdujących się na końcu pociągu .

§ 42. Osobom przenoszącym środki strzałowe nie wolno t;jeżdżać i wyjeżdżać szybami, szybikami i wyrobiskami

poc h yłymi w tej samej klatce lub wozie, w którym znajdują się

inne, osoby niż osoby dozoru ruchu .

Poz. 702

3. Wydawca materiałów wybuchowych oraz osoba do-

zorująca transport środków strzałowych mogą jechać klatką

wyciągu szybowego, którą przewozi się środki strzałowe,

jednak na innym, pustym piętrze tej klatki.

4. Osobom nie wymienionym w ust. 3 jazda w klatce

wyciągu szybowego, którą transportuje się środki strzałowe,

jest zabroniona. "

5. Osoby wymienione w ust. 3 obowiązane są zawiadomaszyny wyciągowej oraz

sygnalistów na nadszybiu i podszybiach o rozpoczęciu

i zakończeniu transportu środków strzałowych.

mić każdorazowo maszynistę

§ 45. 1. Transport środków strzałowych szybowym wykubłowym powinien odbywać się z prędkością

przewidzianą dla jazdy ludzi i poza czasem przeznaczonym na

ciągiem

tę jazdę·

2. Środki strzałowe powinny być przewożone wycią ­

giem kubłowym bezpośrednio przed przystąpieniem do łado­

wania otworów strzałowych.

3. W czasie przewozu kubłem środków inicjujących lub

naboi udarowych oraz w czasie przewozu materiałów wybuchowych w ilości powyżej 25 kg w kuble może znajdować się

tylko osoba wykonująca roboty strzałowe .

4. W czasie przewozu kubłem materiałów wybucho wych w ilości do 25 kg w kuble oprócz osoby wymienionej

w ust. 3 może znajdować się najwyżej jeszcze jedna osoba.

5. Ładowanie środków strzałowych lub naboi udarowych do kubła może się odbywać tylko wtedy, gdy kubeł

spoczywa na zamkniętych klapach szybowych, a lina wycią­

gu jest napięta.

6. Wyładowanie środków strzałowych lub naboi udaro. wych z kubła może się odbywać tylko po uprzednim odczepieniu liny wyciągowej od kubła .

7. Czynności związane z załadowaniem i wyładowa­

niem środków strzałowych lub naboi udarowych mogą być

wykonywane tylko przez osoby wykonujące roboty strzało­

we. Czynności te powinny być dozorowane przez osoby

dozoru ruchu górniczego.

§ 46. Przewóz środków strzałowych w wyrobiskach

pochyłych dozwolony jest urządzeniami dopuszczonymi do

jazdy ludzi na podstawie odrębnych przepisów.

§ 47. Przewóz środków strzałowych w wyrobiskach

pochyłych powinien odbywać się poza regularną jazdą ludzi,

§ 43. 1. Przewóz ręczny środków strzałowych wyrobiskam; pochyłymi jest zabroniony.

tylko w obecności osób zatrudnionych przy tym przewozie

oraz pod dozorem osób dozoru ruchu .

2. Przy przewozie ręcznym środków strzałowych wyrobisk,ami poziomymi należy zachować odstęp między wozami

co najmniej 10m, a w przypadku przenoszenia - co najmniej

§ 48. Przewóz środków strzałowych przenośnikami taś­

mowymi dozwolony jest tylko przenośnikami dopuszczonynii do jazdy ludzi na podstawie odrębnych przepisów i pod

dozorem osoby dozoru ruchu.

5 m.

§ 44. 1. Transport środków strzałowych klatkami wyciąQu szybowego może odbywać się tylko w wozach specjal-

nie do tego celu przystosowanych; przewóz taki nie może

odbywać się w czasie przeznaczonym na jazdę ludzi i przekraczać prędk0ści przewidzianej dla takiej jazdy.

2. W czasie transportu , o którym mowa w ust. 1, użycie

drugiej klatki tego samego wyciągu szybowego lub innego

piętra tej samej klatki do innych celów jest zabronione.

§ 49. Podczas przewozu środków strzałowych przenoś­

nikami taśmowymi powinny być spełnione następujące wymagania

1) przewóz powinien odbywać się poza regularną jazdą

ludzi,

2) wsiadanie i wysiadanie osób przewożących środki strzałowe po~winno odb~\I\liIć się po zatrzymaniu ruchu prze nośnika,

-

3) w wyrobiskach i na przenośniku znajdować się mogą

wyłącznie pracownicy zatrudnieni przy przewozie środ­

ków strzałowych i obsłudze urządzeń oraz osoby dozoru

ruchu dozorujące przewóz,

4) osoby jadące na taśmie przenośnika powinny podtrzymywać (zabezpieczać przed ewentualnym stoczeniem)

naczynia zawierające środki strzałowe,

5) odstęp między jadącymi nie może być mniejszy niż 10m,

6) rozpoczęcie i zakończenie przewozu środków strzało­

wych powinno być odpowiednio sygnalizowane.

§ 50. 1. Przewóz środków strzałowych dozwolony jest

tylko takimi kolejkami podwieszanymi, które są dopuszczone

do jazdy ludzi na podstawie odrębnych przepisów.

2. Przewóz środków strzałowych kolejkami, o których

mowa w ust. 1, powinien odbywać się poza regularną jazdą

ludzi, wyłącznie w obecności osób zatrudnionych przy tym

przewozie oraz pod dozorem osoby dozoru ruchu.

Poz. 702

§ 55. 1. Osobie wykonującej roboty strzałowe wolno

używać wyłącznie takich środków strzałowych, które zostały

jej wydane w zakładzie górniczym.

2: Po każdej zmianie roboczej nie zużyte środki strzało ­

we, dziennik strzałowy i puste naczynia transportowe podlegają zwrotowi do składu materiałów wybuchowych . Puste

naczynia transportowe mogą być zwracane i przechowywane również w innym pomieszczeniu specjalnie wyznaczonym

przez kierownika ruchu zakładu górniczego.

§ 56. 1. Osoba wykonująca roboty strzałowe jest obowiązana dokładnie ewidencjonować pobrane i zużyte środki

strzałowe i rozliczać się z nich .

2. Natychmiast po załadowaniu otworu strzałowego,

lecz przed odpaleniem, osoQa wykonująca robotę strzałową

obowiązana jest wpisać ilość załadowanych środków strzałowych do ewidencji, o której mowa w ust. 1.

§ 57. W razie stwierdzenia nieodpowiedniej jakości śro­

§ 51. 1. Przewóz środków strzałowych wyciągami . dków strzałowych oraz braku lub wadliwego działania sprzę­

krzesełkowymi powinien się odbywać pod dozorem osoby

tu strzałowego, wykonywanie robót strzałowych jest zadozoru ruchu i z zachowaniem następujących wymagań

bronione.

1) transport środków strzałowych powinien odbywać się

§ 58. Każdorazowo wolno uzbrajać tylko tyle naboi

poza regularną jazdą ludzi,

materiału wybuchowego i zakładać tylko tyle ładunków

2) naczynia zawierające środki strźałowe powinny spoczymateriału wybuchowego, ile ma być jednorazowo odpalować na kolanach jadącego,

nych.

3) odległość między osobami przewożącymi środki strzało­

§ 59. Jeżeli dopuszczenie do stosowania w zakładach

we powinna być większa niż 20 m,

górniczych materiału wybuchowego nie stanowi inaczej,

4) wsiadanie i wysiadanie powinno odbywać się przy dzielenie, łamanie i usypywanie naboi materiału wybuchozatrzymanym ruchu wyciągu.

wego jest zabronione.

2. Przepis § 52 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

§ 60. Następujące roboty strzałowe

§ 52. 1. Przewóz środków strzałowych wyciągiem

1) strzelanie komorowe,

krzesełkowym może odbywać się również w pojemnikach

2) strzelanie długimi otworami,

przystosowanych do kształtu krzesełek i do nich przymocowanych oraz poza regularną jazdą ludzi.

3) odpalanie centralne z powierzchni,

2. Ciężar pojemnika, wraz ze środkami strzałowymi, nie

może przekraczać użytecznego udźwigu krzesełka.

3. Załadowanie i wyładowanie środków strzałowych

powinno się odbywać przy zatrzymanym ruchu wyciągu .

Rozdział 5

Stosowanie środków strzałowych i sprzętu strzało­

wego

4) odpalanie zza tamy strzałowej,

5) prowadzenie robót torpedujących przez zakłady górnicze wydobywające kopaliny otworami wiertniczymi,

6) roboty strzałowe na zrzut i wyrzut w odkrywkowych

zakładach górniczych,

7) roboty strzałowe przy opróbowaniu otworów wiertniczych,

8) roboty strzałowe przy pracach sejsmicznych,

§ 53. 1. Dla każdego miejsca, warunków i rodzaju roboty strzałowej, w zależności od stopnia złożoności i warun~

ków robót strzałowych, powinna być sporządzona metryka

strzałowa albo dokumentacja strzałowa .

9) roboty strzałowe w szybach, szybikach i nadsięwło ­

mach,

3. Dokumentacje i metryki strzałowe, o których mowa

w ust. 1, sporządzają służby strzałowe zakładu górniczego.

§ 61 . Przed przystąpieniem do ładowania środków

należy usunąć z przodka ' lub odpowiednio

zabezpieczyć przed uszkodzeniem narzędzia,' kable, ' przyrządy i urządzenia mechaniczne.

10) roboty strzałowe w warunkach szczególnych, okreś­

lonych w odrębnych przepisach

2. Sposób sporządzania dokumentacji strzałowej oraz - mogą być wykonywane tylko w obecności osobY dozoru

metryki strzałowej określa załącznik nr 3 do rozporządzenia. . ruchu.

4. Dokumentacje strz~łowe podlegają akceptacji kiero,wnika ruchu zakładu górniczego, a metryki strzało,VI(e podlegają akceptacji kierownika działu robót górniczych.

§ 54. Osoby wykonujące i dozorujące roboty strzałowe

obowiązane są do przestrzegania dokumentacji (metryki)

strzałowej.

strzałowych

§ 62. 1. Przed przystąpieniem do ładowania środków

strzałowych należy osoby nie zatrudnione przy ich ładowaniu

wycofać do miejsc bezpiecznych oraz zabezpieczyć dojścia

do tych miejsc.

Dziennik· Ustaw Nr 135

-

Poz. 702

2. Przed przystąpieniem do czynności związanych z odpalaniem ładunków materiałów wyb~chowych należy

7. Sposób usuwania

przepisy.

1) wycofać wszystkich ludzi do miejsc bezpiecznych, wyznaczonych przez osobę dozoru ruchu,

§ 66. 1. Osoba wykonująca roboty str.załowe powinna

osobiście przygotować, załadować i przyłączyć do sieci

strzałowej oraz odpalić ładunki materiału wybuchowego.

2) zabezpieczyć wszystkie dojścia do strefy zagrożenia

przez ustawienie posterunków obsadzonych pracownikami szczególnie sumiennymi i zdyscyplinowanymi,

a w razie braku potrzebnej liczby pracowników - również przez założenie zagród ze znakami ostrzegawczymi

(tablice, lampy z czerwonym światłem, czerwone chorągiewki itp.).

.

. 3. W podziemnych zakładach górniczych osoba wykonUjąca roboty strzałowe powinna osobiście wyznaczyć i rozprowadzić pracowników zabezpieczających dojścia do miejsca wykonywania robót strzałowych oraz odwołać tych

pracowników po wykonaniu robót strzałowych. W uzasadnionych przypadkach odstępstwa od tych zasad może udzielić kierownik ruchu zakładu górniczego.

§ 63. B.ezpośrednio przed odpaleniem ładunków materiału wybuchowego osoba wykonująca robotę strzałową

obowiązana jest poprzedzić czynność odpalania okrzykiem

"odpala się".

niewypałów określają odrębne

, 2. Właś~~wy organ państwowego nadzoru górniczego

moze zezwoli c na odstępstwo od zasad określonych w ust. 1 .

3. W razie niemożności odpalenia ładunków materiału

wybuchowego osoba wykonująca roboty strzałowe powin na niezwłoc~nie zabezpieczyć ładunki przed przypadkowym

wyb.uche":l I dostępem do nich osób niepowołanych oraz

zawiadomić o tym osobę dozoru ruchu nadzorującą roboty.

§ 6~. O~oby zatrudnione przy czynnościach związanych

z zapalnikami elektrycznymi nie mogą mieć na sobie materiałów zdolnych do gromadzenia niebezpiecznych ładunków

elektryczności statycznej.

§68. Zapalniki elektryczne należy chronić przed bezp~­

średnim zetknięciem się z jakimkolwiek źródłem lub przewo-

dnikiem prądu elektrycznego.

§ 69. Uzbrajanie środków zapalających i przygotowanie

nab~i udarowych powinno odbywać się w miejscu wykony-

§ 64. 1. Jeżeli nie wszystkie ładunki materiału wybuchowego odpaliły lub istnieje co do tego wątpliwość, osoba

wykonująca robotę strzałową może wejść do miejsca załado­

wania materiału wybuchowego po upływie 15 minut od

chwili odpalenia.

wania robót strzałowych, bezpośrednio przed ich użyciem.

W wyjątkowych uzasadnionych względami bezpieczeństwa

przypadkach czynności te mogą być wykonywane również

w innym bezpiecznym miejscu, wyznaczonym przez kierownika służby strzałowej.

2. Jeżeli przy elektrycznym odpaleniu, po włączeniu

za~alarki elektrycznej nie nastąpiło odpalenie, osoba wykon~jąca robotę strzałową powinna zbadać i usunąć przyczynę

nIeodpalenia oraz powtórzyć odpalenie.

§ 70. Końcówki przewodów zapalnika elektrycznego

powinny być zwarte i izolowane do chwili rozpoczęcia

wykonywania połączeń obwodu strzałowego.

, §. 65. 1. Osoba wykonująca roboty strzałowe obowią­

§ 71 . 1. Zapalniki elektryczne należy łączyć ze sobą

w obwód zapalnikowy w przodku

zana jest przeprowadzać kontrole miejsca wykonywania tych

robót w celu wykrycia ewentualnych niewypałów; kontrole

te powinny być przeprowadzone

1) przed rozpoczęciem pracy,

2) przed przystąpieniem do wiercenia otworów strżało­

wych i ·

3) po odpalaniu ładunku materiału wybuchowego, jeżeli

ustalona organizacja robót strzałowych na to pozwala.

2. Każdy stwierdzony niewypał powinien być zgłoszony

przez osobę wykonującą robotę strzałową osobie dozoru

ruchu dozorującej roboty.

1) za pomocą szybkozłączy wego,

dla ich połączenia szerego-

2) za pośrednictwem anten z gołego drutu miedzianego

- dla ich połączenia równoległego i trójpierścieniowego,

.

3) przez skręcenie . końcówek ze sobą i zaizolowanie - dla

ich połączenia szeregowo-równoległego skupionego

lub równoległo-szeregowego skupionego.

2. Rodzaj połączenia zapalników elektrycznych ze sobą

powinien zapewniać oporność zastępczą obwodu zapalnikowego wielokrotnie niższą od oporności urabianej skały .

. 3. Nie.w~pał całkowity lub częściowy powinien być

unieszkodliwiony w obecności osoby dozoru ruchu dozorującej roboty.

§ 72. 1. Linia strzałowa powinna być obustronnie zwarta, aż do momentu prżystąpienia do odpalania.

4. W zasięgu zagrożenia ewentualnym wybuchem niewypału mogą być wykonywane tylko prace związane z jego

2. Obwód zapalnikowy wolno łączyć z linią strzałową

(przodkowymi przewodami ochronnymi) bezpośrednio

przed przystąpieniem do odpalania.

.

usuwaniem.

) 5. Unieszkodliwienie niewypału powinno odbywać się

w sposób uniemożliwiający jego przypadkowy wybuch .

6. W razie niemożności usunięcia niewypału na zmianie

roboczej, w czasie której został on stwierdzony, osoba

wykonująca robotę s.trzałową obowiązana , jest pozostać

w pobliżu miejsca niewypału do chwili przybycia osoby

wykonującej roboty strzałowe na następnej zmianie lub

osoby dozoru ruchu albo miejsce to zabezpieczyć przed

dostępem osób niepowołanych i zgłosić o tym niezwłocznie

osobie dozoru ruchu dozorującej roboty.

3. Wszystkie złącza linii strzałowej powinny być wykonane starannie i izolowane.

.4. Przewody linii strzałowej wolno przyłączyć do zapalarki elektrycznej na stanowisku odpalania, po uprzednim

skontrolowaniu oporności obwodu strzałowego omomierzem dopuszczonego typu . Przy zastosowaniu zapalarek

z. bloka~ą po~iar taki może nie być wymagany za zgodą

kierownika słuzby strzałowej.

5. Izolacja linii strzałowych powinna być sprawdzana za

miernika oporności izolacji co najmniej raz

pomocą

-

w miesiącu oraz po wystąpieniu niewypałów . Wartość oporności izolacji nie powinna być niższa niż 200 kil.

§ 73. Pomiary oporności lub kontrole ciągłości w obwodach strzałowych poza stanowiskiem odpalania, w tym

również wyszukiwanie zapalników elektrycznych wadliwych

w przodkach, można wykonywać wyłącznie za pomocą

przyrządów wyraźnie do tego celu dopuszczonych.

§ 74. 1. Zabrania się łączyć w jeden obwód strzałowy

zapalniki elektryczne różnych klas.

2. Łączenie zapalników elektrycznych różnych rodzajów jest dozwolone, jeśli są one odpalane prądem o natęże­

niu powyżej 1,4 wartości prądu odpalającego serie.

§ 75. 1. Do odpalania zapalników elektrycznych w obwodach strzałowych należy używać wyłącznie zapalarek

elektrycznych o wydajności dostosowanej do liczby zapalników odpalanych jednocześnie .

2. Każda zapalarka elektryczna powinna posiadać świa­

dectwo przydatności wystawione przez producenta. Po badaniu szczegółowym oraz po naprawie świadectwo przydatności wystawia upoważniona jednostka, o której mowa

w § 76 pkt 2 lit. c).

3. Dla każdej zapalarki elektrycznej należy prowadzić

kartę ewidencyjną.

§ 76. Zapalarki elektryczne, omomierze strzałowe i próbniki ciągłości obwodów podlegają kontroli

1) zewnętrznej, przeprowadzanej przez kierownika służby

strzałowej, nie rzadziej niż raz na kwartał, oraz w przypadku stwierdzenia ich uszkodzenia lub wadliwego działa­

nia,

-

Poz. 702

wykonywanych z użyciem zapalników elektrycznych, przed

możliwością ich przedwczesnego odpalenia, spowodowanego prądami błądzącymi.

2. Przed przystąpieniem do wykonania nowo rozpoczynanej roboty strzałowej oraz w razie stwierdzenia możliwości

wystąpienia prądów błądzących należy dokonać pomiarów

natężenia tych prądów.

3. Niezależnie od pomiarów, o których mowa w ust. 2,

w miejscach prowadzenia robót strzałowych powinny być

wykonywane okresowe pomiary natężenia prądów błądzą­

cych .

4. W razie wystąpienia prądów błądzących o natężeniu

przekraczającym połowę natężenia prądu (impulsu zapłono­

wego) bezpiecznego dla stosowanej klasy zapalników elektrycznych, prowadzenie robót strzałowych z użyciem takich

zapalników jest zabronione.

5. Pomiary prądów błądzących powinny być wykonane

zgodnie z normami wprowadzonymi do obowiązkowego

stosowania.

6. Zakład górniczy zobowiązany jest do posiadania

instrukcjizatwierdzonej przez właściwy organ państwowego

nadzoru górniczego, określającej

1) odpowiedzialność. właściwych służb za dokonywanie

pomiarów,

2) sposób dokumentowania wyników pomiarów,

3) sposób postępowania w zależności od wyników pomia rów.

§ 80. 1. Wykonywanie robót strzałowych w pobliżu

czynnych nadajników fal elektromagnetycznych wysokiej

częstotliwości wymaga zachowania minimalnych odległości

obwodów strzałowych od urządzeń nadawczych. wynoszą­

cych w zależności od mocy P nadajników

2) szczegółowej przeprowadzanej przez

a) producenta,

b) zakład naprawczy wskazany przez Prezesa Wyższego

1) 10m dla 0,5 W < P ::;;; 2,5 W,

Urzędu Górniczego,

2) 30 m dla 2,5 W < P ::;;; 30 W,

(jednostkę

naukowo-badawczą)

c) rzeczoznawcę

wskazanego przez Prezesa Wyższego Urzędu Gór- . 3) 60 m dla 30 W < P ::;;; 100 W,

niczego,

. 4) 100 m dla 100 W < P ::;;; 250 W,

d) właściciela sprzętu, pod nadzorem i na warunkach

5) 200 m dla 250 W < P ::;;; 1 kW,

określonych przez rzeczoznawcę, o którym mowa

pod lit. c),

6) 500 m dla 1 kW < P ::;;; 5 kW.

nie rzadziej niż raz w roku, a w przypadku sprzętu

7) 1500 m dla 5 kW < P ::;;; 50 kW;

stosowanego w polach metanowych - nie rzadziej niż

8) 2200 mdla stacji radarowych .

co 6 miesięcy.

2. W razie konieczności wykonywania robót strzało ­

§ 77. Klucz (korbka) do uruchomienia zapalarki elektwych

w mniejszej odległości od podanych w ust. 1. należy

rycznej powinien być przechowywany w zamknięciu lub

zastosować dodatkowe środk i bezpieczeństwa. ustalone

znajdować się u osoby uprawnionej do odpalania ładunków

przez rzeczoznawcę (jednostkę naukowo-badawczą) wskamateriału wybuchowego i może być użyty dopiero w chwili

zanego

przez Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego i zaodpalania.

twierdzone przez właściwy organ państwowego nadzoru

§ 78. 1. Zapalarka elektryczna będąca w użyciu na da- górniczego.

nej zmianie powinna być przechowywana w zamkniętej

3. Zapalniki elektryczne w pobliżu czynnych nadajniprzodkowej skrzyni strzałowej , w podręcznym albo ruchoków

wysokiej częstotliwości muszą mieć przewody zapalmym składzie mater iałów wybuchowych lub w innym miejsnikowe

zwinięte w motki i muszą znajdować się wewnąt rz

cu odpowiednio przystosowanym do tego celu .

metalowej osłony .

2. Przed zakończeniem zmiany roboczej zapalarka po§ 81 . 1. Szczegółowe warunki stosowania środków

winna być oddana na przechowanie do składu materiałów

wybuchowych lub innego pomieszczenia, wyznaczonego ' strzałowych w zakładach !0rniczych określa załącznik nr 4.

przez osobę dozoru ruchu, posiadającego odpowiednie za2. Warunki stosowania środków strzał.wych i sprzętu

mknięcie.

strzałowego w zakładach górniczych okreśtają' także cdQIIUSZ§ 79. 1. Kierownik służby strzałowej zakładu górnicze- czenia wydane na podstawie odrębnych przepisów. Wykaz

go jest zobowiązany do zabezpieczenia robót strzałowych, dopuszczonych środków strzałowych i sprzętu st.rzało~ego

mniejszą niż

-

2497

Poz. 702

-

2,5 m przy składach stałych i tymczasowych oraz 1,8 m przy składach

materiałów

wybuchowych

podręcznych, ruchomych i przenośnych.

W przypadku stosowania ogrodzenia z drutu kolczastego, druty poziome między słupami powinny być poprowadzone

w odległości 0,15 m od siebie i być wzmocnione drutem kolczastym prowadzonym na krzyż między słupami.

W ogrodzeniu powinny być wykonane drzwi wjazdowe i wejściowe zamykane na klucz.

°

9. Wokół składu materiałów wybuchowych powinna być ustalona strefa ochronna o szerokości nie mniejszej niż 1 m od

ogrodzenia, oznaczona tablicami ostrzegawczymi z napisem "Niepowołanym wstęp wzbroniony".

Teren ogrodzony, jak również strefa ochronna powinny być wolne od zadrzewienia i łatwo zapalnego poszycia. Przepis

ten nie dotyczy przypadków określonych w § 32 ust. 4 rozporządzenia.

10. Skład materiałów wybuchowych powinien być zabezpieczony przed wyładowaniami atmosferycznymi piorunochronem

wykonanym zgodnie z normami, jeżeli wprowadzono obowiązek ich stosowania. Przydatność urządzenia powinna być

sprawdzona przynajmriej raz w roku przed 1 kwietnia, jak również po burzy z wyładowaniami atmosferycznymi. Przepis

ten nie dotyczy przypadków określonych w § 32 ust. 4 rozporządzenia.

11. Prowadzenie jakichkolwiek przewodów energetycznych, gazowych, wodnych itp. ponad oraz pod składem materiałów

wybuchowych jest zabronione.

12. Skład materiałów wybuchowych w postaci budynku wolno stojącego powinien odpowiadać następującym wymaganiom

12.1. posiadać odpowiednią ilość komór,

12.2. zewnętrzne ściany składu materiałów wybuchowych powinny być wykonane z materiałów niepalnych (mur, beton

albo prefabrykaty) o grubości co najmniej 0,38 m. Dach powinien być lekki i wykonany z materiału niepalnego,

12.3. ściany komór powinny być wykonane z takich materiałów jak ściany zewnętrzne składów, z tym że grubość ich

powinna wynosić co najmniej 0,25 m,

12.4. wysokość komór powinna wynosić co najmniej 2,20 m,

12.5. ściany składu powinny być od wewnątrz wybielone, a podłogi wykonane z betonu lub z cegły, pokryte zaprawą

cementową,

12.6. każda komora powinna posiadać jedno bezpośrednie wejście z przedsionka łączącego poszczególne komory

(przedsionek komór) przez drzwi otwierające się na zewnątrz komory. Szerokość przedsionka komór powinna

wynosić co najmniej 1,5 m. Przedsionek komór powinien posiadać jedno bezpośrednie wejście z przedsionka

składu i drzwi otwierające się na zewnątrz przedsionka komór. Szerokość i długość przedsionka składu powinna

wynosić co najmniej po 1,5 m,

12.7: wszystkie drzwi znajdujące się w składzie powinny być jednoskrzydłowe, żelazne, pełne, szerokości co najmniej

1 m i wysokości co najmniej 2 m, otwierane na zewnątrz. Drzwi wejściowe do składu powinny być podwójne,

wykonane z blachy żelaznej o grubości co najmniej 5 mm, na ramie z żelaza kątowego, z poprzecznymi

wzmocnieniami. Blacha powinna być spawana na wszystkich łączeniach dostępnych z zewnątrz.

Drzwi w składzie materiałów wybuchowych powinny być

a) osadzone na zawiasach nie dających się z zewnątrz uszkodzić,

b) zaopatrzone w dwa zamki (umocowane od wewnątrz), patentowe, dwuobrotowe i co najmniej 8-zapadkowe,

c) osadzone w zabetonowanych żelaznych ramach,

12.8. przewietrzniki powinny być wykonane w sposób uniemożliwiający dostęp do wnętrza składu (w kształcie litery

"Z") i zaopatrzone obustronnie w gęste siatki.

Wykonywanie przewietrzników z komór składowych na zewnątrz jest zabronione.

13. Skład materiałów wybuchowych w postaci szafek pancernych powinien posiadać odpowiednią liczbę szafek

przeznaczonych do oddzielnego przechowywania poszczególnych środków strzałowych.

Szafki pancerne powinny być umieszczone na warstwie betq,rlowej o grubości co najmniej 0,10 m i otoczone warstwą

betonową o grubości co najmniej 0,12 m. Ponadto od góry,: od tyłu i z boku każda szafka powinna być obsypana warstwą

ziemi o grubości co najmniej 0,5 m. Wymagania te nie dotYczą wpuszczonych i utwierdzonych w skale szafek pancernych.

Obetonowanie szafek pancernych nie jest wymagane, gdy szafka pancerna służy jako skład w jednym miejscu przez okres

nie przekraczający 9 miesięcy .

Każdą szafkę pancerną należy uziemić.

14. Skład materiałów wybuchowych w postaci szafek opancerzonych (drewnianych, obitych blachą) powinien posiadać

odpowiednią liczbę szafek przeznaczonych do oddzielnego przechowywania pos2;.czególnych środków strzałowych.

Szafki powinny być ustawiane na podkładach niepalnych i obłożone papą z boków i od góry oraz przysypane ziemią.

Poszczególne szafki powinny być obwałowane na wysokość 1 m ponad szczyt skrzyń. Obwałowanie powinno posiadać

co najmniej 1 m szerokości w koronie. Sierokość dojścia do szafek powinna wynosić co najmniej 1,5 m.

Dojście do szafek przez obwałowanie powinno być chronione od zewnątrz wałem (wał czołowy) zasłaniającym otwór

wejściowy, który

-

-

Poz. 702

14.1. wznosi się w odległości nie mniejszej niż 1 m licząc między podstawami wału oraz

14.2. posiada dwa razy większą długość niż szerokość wejścia we właściwym obwałowaniu mierzonym na wysokości

korony.

W przejściu obok szafek powinny być urządzone ścieki wodne z odprowadzeniem poza obręb wału albo zastosowane

inne sposoby zabezpieczające skrzynie przed zalaniem wodą.

Wejście do wykopu, gdzie znajdują się szafki, powinno posiadać schody.

Składy materiałów wybuchowych podziemne

15. Podziemne składy materiałów wybuchowych powinny być zlokalizowane

15.1 . w odgałęzieniach chodników przewozowych lub służących do ruchu załogi,

15.2. w odległości co najmniej 100 m od szybów i szybików oraz co najmniej 20 m od komór pomp, rozdzielni itp.

obiektów oraz wyrobisk służących do ruchu załogi lub transportu licząc od najbliższej komory składowej albo

wydawczej,

15.3. w miejscach suchych i zabezpieczonych przed zalaniem wodą,

15.4. w skałach niepalnych,

15.5. w miejscach nie narażonych na skutki eksploatacji górniczej,

15.6. na głębokości co najmniej 30 m od powierzchni.

16. Szerokość chodników prowadzących do składu i komór powinna wynosić co najmniej 2 m, a wysokość 2,25 m w świetle.

Wysokość komór składowych powinna wynosić co najmniej 2,20 m w świetle.

Naprzeciw każdej komory składowej lub wydawczej oraz na przedłużeniu każdego chodnika składu materiałów

wybuchowych należy urządzić wnęki buforowe o długości co najmniej 2 m. W przypadku komór o pojemności

przekraczającej 1000 kg materiałów wybuchowych, długość wnęk buforowych powinna wynosić co najmniej 3 m.

17. Podziemny skład materiałów wybuchowych powinien być przewietrzany niezależnym prądem powietrza, tak aby

przewietrzanie zapewniało co najmniej 5-krotną wymianę powietrza w składzie materiałów wybuchowych w ciągu

godziny.

Prąd zużytego powietrza ze składu materiałów wybuchowych powinien być odprowadzany bezpośrednio lub

naj krótszym i wyrobiskami na powierzchnię. W wyrobiskach chodnikowych odprowadzających zużyte powietrze ze

składu materiałów wybuchowych nie może odbywać się regularny ruch załogi, a w szybach wentylacyjnych, którymi

odprowadzane jest zużyte powietrze ze składów materiałów wybuchowych nie może być prowadzona regularna jazda

ludzi.

Przewietrzanie naturalne składów materiałów wybuchowych oraz przewietrzanie komór składowych przez dyfuzję jest

zabronione.

18. W wyrobiskach zaliczonych do klasy B zagrożenia pyłowego powinny być zabudowane zapory pyłowe lub wodne

w wyrobiskach stanowiących dojście do składu materiałów wybuchowych.

19. Podziemny skład materiałów wybuchowych powinien być podzielony na komory. Grubość calizny między poszczególnymi komorami składowymi powinna wynosić co najmniej 6 m. Każda komora składowa powinna posiadać tylko jedno

bezpośrednie wejście z chodnika składowego, łączącego poszczególne komory (przedsionek komór).

Wejście do komory powinno być zaopatrzone w drzwi.

20. Jeżeli w podziemnym składzie materiałów wybuchowych mają być wydawane środki strzałowe, powinna być urządzona

specjalna komora wydawcza, zaopatrzona w drzwi, a podłoga wyłożona gumą elektrostatycznie przewodzącą . Komora

wydawcza powinna być połączona za pomocą dwóch oddzielnych chodników z pozostałymi chodnikami zakładu

górniczego, jednym dla dojścia do komory, drugim dla wyjścia z niej.

Chodniki powinny być zamknięte u ich wylotu do chodników zakładu górniczego drzwiami (główne drzwi składowe).

Chodniki dojściowe do przedsionka komór składowych powinny być co najmniej dwukrotnie załamane pod kątem

prostym. Prosty kątzałamania obowiązuje w całym układzie budowy wyrobisk składowych począwszy od połączenia

chodników dojściowych z chodnikami zakładu górniczego.

Komora wydawcza powinna być połączona z przedsionkiem komór składowych chodnikiem zamkniętym drzwiami.

21. Wszystkie drzwi znajdujące się w podziemnym składzie materiałów wybuchowych powinny być jednoskrzydłowe,

stalowe, pełne. o szerokości co najmniej 1 m i wysokości 2 m, otwierane na zewnątrz i zamykane na patentowy zamek

skrzynkowy. Drzwi powinny być wykonane z blachy stalowej o grubości 5 mm, osadzone na zawiasach nie dających się

uszkodzić z zewnątrz .

Wyjątek stanowią drzwi do komory wydawczej , drzwi zamykające przedsionek oraz główne drzwi składowe. Drzwi te

mogą być dwuskrzydłowe, a jeśli względy wentylacji tego wymagają kratowe.

Chodnik wentylacyjny łączący poszczególne komory składowe powinien być zamknięty drzwiami kratowymi z podwójnym zamkiem. Do składowego chodnika wentylacyjnego należy wykonać dojście w obrębie składu, zamknięte żelaznymi

drzwiami pełnymi, otwieranymi na zewnątrz oraz zamykanymi na patentowy zamek skrzynkowy, umieszczony od

wewnątrz .

Przewietrzniki powinny być wykonane w sposób uniemożliwiający dostęp do komór składowych (w kształcie litery "Z")

-

-

Poz. 702

i zaopatrzone obustronnie w siatki (perforowane blachy stalowe) o wymiarach oczek (otworów) nie przekraczających

5 x 5 mm.

22. W podziemnym składzie materiałów wybuchowych przy komorze wydawczej powinno być urządzone pomieszczenie dla

przeliczania środków strzałowych przez osoby pobierające środki strzałowe . Pomieszczenie to powinno być oddzielone

murem o grubości co najmniej 0,10 m od strony dojścia do komory wydawczej i wyposażone w oświetlenie oraz stół

wyłożony gumą elektrostatycznie przewodzącą. Podłoga w miejscu przeliczania zapalników powinna być również

wyłożona gumą elektrostatycznie przewodzącą.

23. Miejsce do segregowania zapalników elektrycznych może być urządzone w odrębnej komorze, w chodniku łączącym

chodnik składowy z chodnikiem wentylacyjnym bądź w jednej z wnęk buforowych chodników dojściowych do komory

wydawczej składu materiałów wybuchowych, a podłoga w tym miejscu powinna być wyłożona gumą elektrostatycznie

przewodzącą·

24. Komory przeznaczone do przechowywania i suszenia zapalarek elektrycznych oraz do ich ładowania mogą być urządzone

wyłącznie w chodnikach dojściowych do komory wydawczej.

Składy materiałów wybuchowych wgłębione

25. Składy materiałów wybuchowych wgłębione (wykonane w stoku górskim, pagórku itp.) powinny być lokalizowane

i budowane zgodnie z postanowieniami pkt 16 i 17 oraz 19-24, a ponadto postanowień pkt 7-11 oraz pkt

5 i 6 w przypadku urządzania komór składowych na głębokości mniejszej niż 30 m od powierzchni z następującymi

zmianami

25.1. wymagane jest wykonanie tylko wału czołowego o wysokości co najmniej 1,0 m powyżej wejścia do składu

materiałów wybuchowych,

25.2. odległość ogrodzenia we wszystkich kierunkach liczy się od podstawy wału czołowego w rzucie poziomym,

25.3. wylot otworu (szybiku) wentylacyjnego musi być zabezpieczony również ogrodzeniem w promieniu co najmniej

10 m,

25.4. przed wyładowaniami atmosferycznymi powinny być zabezpieczone zarówno wejścia do składu, jak i wylot otworu

(szybiku) wentylacyjnego .

Instalacje elektrycznego oświetlenia składów materiałów wybuchowych

wybuchowych wyposażonych w stałe oświetlenie elektryczne powinno znajdować się

postaci zamkniętych lamp ręcznych akumulatorowych.

Instalacja oświetleniowa powinna być wykonana z zastosowaniem osprzętu i lamp budowy zamkniętej

opraw

oświetleniowych ze szklanym kloszem i metalowym koszem ochronnym.

W podziemnych składach materiałów wybuchowych instalacja oświetleniowa powinna być wykonana z zastosowaniem

osprzętu i lamp typu dopuszczonego.

W komorach składowych materiałów wybuchowych oprawy oświetleniowe powinny być umieszczone we wnękach

przedniej lub tylnej ściany komory, wykonanych na wysokości powyżej poziomu składowania skrzyń ze środkami

strzałowymi. Od strony chodnika składowego (przedsionka komór) wnęka musi być zabezpieczona przed możliwością

dostępu do komory.

W chodnikach składowych podziemnych i wgłębionych składach materiałów wybuchowych oraz w przedsionkach

komór naziemnych składów materiałów wybuchowych oprawy oświetleniowe należy montować pod stropem.

26. W

składach materiałów

oświetlenie zastępcze w

27. Instalacja elektryczna powinna być wykonana w sposób zabezpieczający ją przed uszkodzeniami mechanicznymi oraz

wykluczający możliwość powstania pożaru.

Jako środek ochronny przed rażeniem prądem elektrycznym należy stosować system uziemiających przewodów

ochronnych .

Instalacja elektryczna powinna być prowadzona bezpośrednio pod stropem, z zastosowaniem kabli z żyłami miedzianymi.

Zabrania się prowadzenia instalacji elektrycznych w komorach składowych materiałów wybuchowych i komorze

wydawczej. Zabrania się stosowania gniazd wtykowych oraz ręcznych lamp zasilanych z sieci elektrycznej .

Dla uniknięcia pozostawienia instalacji elektrycznej pod napięciem przy opuszczaniu składu materiałów wybuchowych

należy stosować odpowiednią blokadę wyłączającą instalację elektryczną składu po zamknięciu głównych drzwi

składowych. Blokada powinna być wykonana w sposób umożliwiający obsłudze korzystanie z oświetlenia elektrycznego

po zamknięciu się w składzie .

28. Zasilanie urządzeń elektrycznych zainstalowanych w składzie materiałów wybuchowych powinno odbywać się z sieci

z izolowanym punktem neutralnym (układ IT) z oddzielnego transformatora separacyjnego przeznaczonego wyłącznie do

zasilania instalacji składu materiałów wybuchowych poprzez aparaturę łączeniową umieszczoną poza składem

materiałów wybuchowych . Sieć ta powinna być wyposażona w zabezpieczenie upływowe centralne i blokujące,

-

-

Poz. 702

48.1. w pkt 5.4., co do najmniejszej odległości od obiektów chronionych przez zastosowanie wzoru

L= 5jQ,

gdzie: "L" oznacza najmniejszą odległość w m, a "Q" dopuszczonądo przechowywania ilość materiałów wybuchowych

w kg,

48.2. w pkt 7.2, co do wysokości i szerokości w koronie wału, pod warunkiem zastosowania obwałowania do wysokości

szczytu dachu składu i do szerokości w koronie 0,5 m,

48.3. w pkt 8, co do odległości ogrodzenia od obwałowania, pod warunkiem wykonania ogrodzenia w odległości 10

m od podstawy wału,

48.4. w pkt 9, co do strefy ochronnej w postaci zezwolenia na umieszczenie tablicy ostrzegawczej wyłącznie na

wszystkich bokach ogrodzenia.

49. Dla składów materiałów wybuchowych podziemnych i wgłębionych dopuszcza się następujące zmiany wymagań

zawartych

49.1 . w pkt 20 odnośnie do zasady zachowania kąta prostego załamania wyrobisk składowych, przez usytuowanie osi

komór składowych pod kątem nie mniejszym niż 60° w stosunku do osi chodnika składowego,

49.2. w pkt 40 odnośnie do sposobu przechowywania materiałów wybuchowych w komorach składowych, pod

warunkiem przechowywania materiałów wybuchowych w wozach przeznaczonych do transportu materiałów

wybuchowych oraz w kontenerach lub na paletach przy kontenerowym systemie transportu i składowania środków

strzałowych.

Powyższe

zmiany mogą być wprowadzone na podstawie opinii rzeczoznawcy (jednostki naukowo-badawczej) wyznaczonego przez Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego.

50. Dla składów materiałów wybuchowych wgłębionych oraz dla składów materiałów wybuchowych tymczasowych

i podręcznych dopuszcza się następujące zmiany wymagań zawartych

50.1. w pkt 15.6. odnośnie do głębokości składów materiałów wybuchowych wgłębionych, przez zastosowanie

mniejszej głębokości dla komór składowych o pojemności mniejszej niż 5000 kg, na podstawie opinii

rzeczoznawcy (jednostki naukowo-badawczej) wyznaczonego przez Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego,

50.2. w pkt 20 odnośnie do komory wydawczej i wydawania środków strzałowych w przedsionku składu, jak również

odnośnie do dwóch chodników dojściowych, przez zastosowanie jednego chodnika przedzielonego siatką do

wysokości 1,5 m,

50.3. w pkt 20 odnośnie do dwukrotnego załamania chodnika dojściowego, przez zastosowanie pojedynczego

załamania.

51. Dla ruchomych podziemnych składów dopuszcza się następujące zmiany wymagań zawartych

51.1. w pkt 15, 16 i 19, odnośnie do lokalizacji podziemnych składów materiałów wybuchowych, w postaci zezwolenia

na lokalizację miejsca postoju ruchomego składu materiałów wybuchowych w wyrobisku, które zabezpieczone jest

przed najechaniem składu innymi środkami transportu w czasie przechowywania i wydawania środków

strzałowych. Miejsce to musi być oddzielone od pozostałych wyrobisk kopalni metalowymi drzwiami lub kratami,

51.2. w pkt 17 odnośnie do przewietrzania składu materiałów wybuchowych, przez zastosowanie odrębnej wentylacji

miejsca postoju ruchomego składu materiałów wybuchowych według ustaleń inżyniera wentylacji,

51.3. w pkt 18 odnośnie do zabezpieczenia zaporami pyłowymi przeciwwybuchowymi ruchomego składu materiałów

wybuchowych po uzyskaniu zezwolenia na niestosowanie tych zapór,

51.4. w pkt 20, 21,22,23 i 24, odnośnie do wyposażenia i budowy składu materiałów wybuchowych, gdyż szczegółowe

warunki dotyczące budowy i wyposażenia ruchomego składu materiałów wybuchowych zawarte są w decyzji

o dopuszczeniu do stosowania.