Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 2 grudnia 1994 r. w sprawie orzekania o inwalidztwie żołnierzy zawodowych, emerytów i rencistów wojskowych.

§ 2. W "Wykazie urzędów skarbowych uprawnionych

do wydawania lub sprzedaży banderol lub wydawania upoważnień do wydania banderol oraz ich terytorialnym zasię-

8

Poz. 664 i 665

gu działania", stanowiącym załącznik nr 3 do rozporządzenia

Ministra Finansów wymienionego w § 1, lp. 8 otrzymuje

brzmienie

Nazwa i siedziba

Lp.

-

Terytorialny zasięg działania urzędu skarbowego

urzędu skarbowego

Drugi Urząd Skarbowy w Radomiu, ul. Toruńska 1/3

województwo radomskie

§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995 r.

Minister Finansów: G. W. Kołodko

665

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 2 grudnia 1994 r.

w sprawie orzekania o inwalidztwie żołnierzy zawodowych, emerytów i rencistów wojskowych.

Na podstawie art. 21 ust. 4 ustawy z dnia 10 grudnia

1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych

oraz ich rodzin (Dz. U. z 1994 r. Nr 10, poz. 36) zarządza się,

co następuje

Rozdział 1

Zasady orzekania o inwalidztwie

§ 1 . . Inwalidą jest żołnierz zwolniony z zawodowej służ­

by wojskowej, który ze . względu na stan zdrowia został

uznany za całkowicie niezdolnego do tej służby wskutek

stałego lub długotrwałego naruszenia sprawności organizmu.

§ 2. Żołnierz zwolniony z zawodowej służby wojskowej,

który został inwalidą, może być zdolny do pracy, częściowo

niezdolny do pracy lub całkowicie niezdolny do pracy.

§ 3. 1. Za stałe naruszenie sprawności organizmu uważa się takie naruszenie sprawności, które spowodowało

upośledzenie czynności organizmu nie rokujące - według

wiedzy lekarskiej -

poprawy.

2. Za długotrwałe naruszenie sprawności organizmu

uważa się takie naruszenie sprawności, które spowodowało

upośledzenie czynności organizmu na okres przekraczający

12 miesięcy, mogące jednak ulec --.:.. według wiedzy lekarskiej

- poprawie.

§ 4. 1. Za całkowitą niezdolność do pracy uważa się

niezdolność do wykonywania jakiegokolwiek zatrudnienia,

z. wyjątkiem zatrudnienia w warunkach specjalnie stworzonych lub na specjalnych stanowiskach pracy.

2. Za częściową niezdolność do pracy uważa się moż­

liwość wykonywania zatrudnienia w zmniejszonym zakresie

bądź też wykonywania zatrudnienia w warunkach specjalnie

stworzonych lub na specjalnych stanowiskach pracy.

§ 5. Przy ocenie zdolności do pracy żołnierzy uznanych

za całkowicie niezdolnych do zawodowej służby wojskowej

ze względów zdrowotnych bierze się pod uwagę, czy i jakie

zatrudnienie oraz w jakim wymiarze czasowym mogliby

wykonywać, wykorzystując posiadane kwalifikacje ogólne

i przygotowanie zawodowe przy istniejących przeciwwskazaniach zdrowotnych do zatrudnienia.

Rozdział 2

Zaliczanie do jednej z grup inwalidów i ustalanie

związku inwalidztwa ze służbą wojskową

§ 6. Do trzeciej grupy inwalidów zalicza się żołnierzy

uznanych za całkowicie niezdolnych do zawodowej służby

wojskowej wskutek stałego lub długotrwałego naruszenia

sprawności organiżmu, którzy są zdolni do pracy.

§ 7. Do drugiej grupy inwalidów zalicza się żołnierzy

uznanych za całkowicie niezdolnych do zawodowej służby

wojskowej wskutek stałego lub długotrwałego naruszenia

sprawności organizmu, którzy są częściowo niezdolni do

pracy.

§ 8. Do pierwszej grupy inwalidów zalicza się żołnierzy

uznanych za całkowicie niezdolnych do zawodowej służby

wojskowej wskutek stałego lub długotrwałego naruszenia

sprawności organizmu, którzy są całkowicie niezdolni do

pracy.

§ 9. Tryb postępowania i właściwość wojskowych komisji lekarskich ~egulują przepisy o określaniu zdolności do

czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybie postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach.

§ 10. Przy orzekaniu o inwalidztwie żołnierzy zawodowych wojskowe komisje lekarskie są zobowiązane w szczególności do

1) stwierqzenia, czy nastąpiła całkowita utrata zdolności do

zawodowej służby wojskowej oraz czy istnieje zdolność

do pracy,

2) określenia grupy inwalidzkiej, do której żołnierz ma być

zaliczony,

3) ustalenia daty lub okresu powstania inwalidztwa, a także

daty powstania stwierdzonej grupy inwalidzkiej,

4) ustalenia, czy zachodzi potrzeba leczenia, protezowania

lub szkolenia przysposabiającego do pracy,

5) ustalenia wskazań i przeciwwskazań dotyczących zatrudnienia inwalidów,

6) ustalenia terminu badania kontrolnego,

-

7) ustalenia w stosunku do każdej stwierdzonej grupy

inwalidzkiej, czy inwalidztwo pozostaje w związku ze

służbą wojskową oraz czy powstało wskutek wypadku

lub choroby pozostających w związku ze służbą wojskową, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze,

8) ustalenia zdolności do służby na wypadek powszechnej

mobilizacji.

Poz. 665 i 666

Rozdział 4

Ustalenie związku śmierci ze służbą wojskową

§ 14. 1. Związek śmierci żołnierza ze służbą wojskową

ustala właściwa wojskowa komisja lekarska na wniosek

dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz pełnił służbę.

2. Związek śmierci emeryta lub rencisty wojskowego ze

służbą wojskową ustala właściwa wojskowa komisja lekarska na wniosek wojskowego organu emerytalnego.

Rozdział 3

Badania kontrolne inwalidów

§ 11. 1. Pierwsze badanie kontrolne inwalidy przeprowadza się po upływie 3 lat od wydania orzeczenia o in walidztwie, a następne badania kontrolne - nie rzadziej niż

co 5 lat.

2. Wojskowa komisja lekarska wyznacza termin badania

kontrolnego w okresie wcześniejszym, jeżeli zachodzi przypuszczenie, że ustalona w orzeczeniu grupa inwalidzka może

ulec zmianie przed upływem terminów określonych w ust. 1.

3. Wojskowa komisja lekarska może orzec, że badanie

kontrolne jest zbędne, lub ustalić termin tego badania po

okresie dłuższym, jeżeli przebieg choroby powodującej inwalidztwo wskazuje, że zmiana ustalonej w orzeczeniu grupy

inwalidzkiej nie nastąpi w ogóle lub może nastąpić po okresie

dłuższym niż określony w ust. 1.

4. Nie przeprowadza się badań kontrolnych inwalidów

po ukończeniu przez kobiety 55 lat życia, przez mężczyzn 60

lat życia lub gdy inwalidztwo trwa nieprzerwanie dłużej niż

10 lat.

§ 12. Przepisy § 11 nie ograniczają uprawnień inwalidy

do zgłoszenia wniosku o przeprowadzenie badania w celu

zaliczenia do innej grupy inwalidzkiej w innym terminie, jeżeli

lekarz wojskowy lub lekarz publicznego zakładu opieki

zdrowotnej, a także zakładu opieki zdrowotnej podległego

Ministrowi Spraw Wewnętrznych stwierdził zaświadczeniem

istotne pogorszenie stanu zdrowia inwalidy.

§ 13. Podczas badania kontrolnego inwalidy ocenia się,

czy

1) naruszenie sprawności organizmu uzasadniające uznanie żołnierza za całkowicie niezdolnego do zawodowej

służby wojskowej nadal istnieje,

2) inwalidztwo nadal istnieje i do której grupy inwalidów

zalicza się badanego,

3) badany inwalida jest zdolny do pracy i czy istnieją

przeciwwskazania zdrowotne do podjęcia określonych

rodzajów zatrudnienia. ·

§ 15. Orzekając · o związku śmierci żołnierza, emeryta

wojskowego oraz rencisty wojskowego ze służbą wojskową,

wojskowa komisja lekarska ustala jednocześnie, czy śmierć

jest następstwem wypadku lub choroby pozostających

w związku ze szczególnymi warunkami służby wojskowej,

z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze.

Rozdział 5

Przepisy przejściowe i końcowe

§ 16. Żołnierze zwolnieni z zawodowej służby wojskowej zaliczeni do jednej z grup inwalidów, którzy mieli

wyznaczony termin badania kontrolnego po dniu wejścia

w życie rozporządzenia, zostaną poddani badaniom kontrolnym przez właściwą wojskową komisję lekarską w terminie

wyznaczonym przez wojskowy organ emerytalny.

§ 17. 1. Przepisy rozporządzenia stosuje się odpowiednio do żołnierzy zawodowych pełniących służbę w jednostkach organizacyjnych podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych.

2. Przepisy rozporządzenia stosuje się odpowiednio do

emerytów i rencistów wojskowych - byłych żołnierzy zawodowych pełniących służbę w jednostkach organizacyjnych

podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych.

3 . . O inwalidztwie, związku tego inwalidztwa lub śmierci

ze służbą wojskową w stosunku do żołnierzy, emerytów

i rencistów wojskowych, którzy pełnili służbę w jednostkach

organizacyjnych podległych Ministrowi Spraw Wewnętrz­

nych, orzekają wojskowe komisje lekarskie Ministerstwa

Spraw Wewnętrznych.

§ 18. Traci moc rozporządzenie Ministrów Obrony Narodowej oraz Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 16 stycznia

1973 r. w sprawie orzekania o inwalidztwie żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 3, poz. 23 i z 1983 r. Nr 29, poz. 142).

§ 19. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14

dni od dnia ogłoszenia.

Minister Obrony Narodowej: w z. J. Milewski

666

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OCHRONY $RODOWISKA, ZASOBÓW NATURALNYCH I LE$NICTWA

z dnia 30 listopada 1994 r.

zmieniające rozporządzenie w

sprawie warunków i sposobu ustalania kosztów ponoszonych w

z prowadzeniem kontroli przestrzegania wymagań ochrony środowiska.

Na podstawie art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r.

o Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz. U. Nr 77,

poz. 335) oraz w związku z art. 4 ust. 9 ustawy z dnia 7 lipca

1994 r. o denominacji złotego (Dz. U. Nr 84, poz. 386)

zarządza się, co następuje

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Ochrony Środowiska,

Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 24 listopada 1992 r.

w sprawie warunków i sposobu ustalania kosztów ponoszo-

związku

nych w związku z prowadzeniem kontroli przestrzegania

wymagań ochrony środowiska (Dz. U. Nr 95, poz. 471),

w § 2 w ust. 1 · wyrazy ,,60.000 złotych" zastępuje się

wyrazami" 1 0,02 zł".

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia

1995 r.

Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych

i Leśnictwa: S. Żelichowski