Ustawa z dnia 2 września 1994 r. o zmianie ustawy - Prawo przewozowe.

W ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe

(Dz. U. Nr 53, poz. 272 i z 1991 r. Nr 107, poz. 462) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Ustawa reguluje przewóz osób i rzeczy, wykonywany odpłatnie na podstawie umowy, przez

uprawnionych do tego przewoźników, z wyjątkiem przewozu morskiego i konnego.

”

;

2)

art. 2-4 otrzymują brzmienie

„

Art. 2.

1.

Przewoźnik jest obowiązany podać do publicznej wiadomości - w sposób zwyczajowo przyjęty

- zakres swojego działania, a w szczególności adresy punktów odprawy i sposób zawierania

umowy przewozu. 2. Przewoźnik osób w regularnej komunikacji publicznej jest obowiązany

w szczególności podać do wiadomości publicznej rozkład jazdy środków transportowych.

Art. 3.

1.

W zakresie podanym do wiadomości publicznej przewoźnik jest obowiązany do przewozu

osób i rzeczy.

2.

Przewoźnik jest obowiązany użyć środków transportowych odpowiednich do danego przewozu.

Art. 4.

Przewoźnik może wydawać regulaminy określające warunki obsługi podróżnych, odprawy

oraz przewozu osób i rzeczy.

”

;

3)

art. 8 i 9 otrzymują brzmienie

„

Art. 8.

1.

Obowiązek przewozu może być ograniczony przez

1)

Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej, a w odniesieniu do lokalnego transportu

zbiorowego przez wojewodę - ze względu na potrzeby obronności lub bezpieczeństwa państwa

bądź w wypadku klęski żywiołowej,

2)

przewoźnika - w razie klęski żywiołowej, przerwy w eksploatacji, szczególnych trudności

spowodowanych przez klienta, z przyczyn ekonomicznych, których przewoźnik nie mógł

wcześniej przewidzieć, jak również z uwagi na bezpieczeństwo ruchu - za zgodą i na

warunkach ustalonych przez

a)

Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej (wojewodę) - w odniesieniu do przewoźników,

dla których jest organem założycielskim,

b)

zarząd gminy - w odniesieniu do lokalnego transportu zbiorowego.

Zgoda nie jest wymagana, jeżeli ograniczenie obowiązku przewozu następuje na okres

nie dłuższy niż 7 dni.

2.

Ograniczenia mogą polegać na całkowitym lub częściowym zawieszeniu przewozu, wyłączeniu

z przewozu określonych kategorii przesyłek, relacji przewozowych lub punktów odprawy,

zawieszeniu przewozu we wskazanych dniach albo uzależnieniu przewozu od spełnienia

określonych warunków.

3.

Ograniczenia przewozu podaje się do wiadomości publicznej w sposób zwyczajowo przyjęty.

Art. 9.

1.

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej może nałożyć na przewoźnika obowiązek wykonania

zadania dotyczącego przewozu, jeżeli jest to niezbędne ze względu na potrzeby obronności

lub bezpieczeństwa państwa bądź w wypadku klęski żywiołowej.

2.

W wypadkach określonych w ust. 1 Minister Transportu i Gospodarki Morskiej zapewnia

przewoźnikowi środki finansowe z budżetu państwa niezbędne do wykonania nałożonego

zadania lub wskazuje podmiot, który na podstawie umowy z przewoźnikiem zapewni środki

finansowe na wykonanie tego zadania.

”

;

4)

skreśla się art. 10;

5)

art. 11 otrzymuje brzmienie

„

Art. 11.

1.

Przewoźnik jest obowiązany podać do publicznej wiadomości, w sposób zwyczajowo przyjęty,

ustalone lub stosowane przez niego taryfy lub cenniki.

2.

Przewoźnik zapewnia zainteresowanym bezpłatny wgląd do obowiązujących go przepisów

przewozowych.

”

;

6)

w art. 12 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej, w drodze zarządzenia, określa zasady

1)

przewozu kolejami linowymi, linowo-terenowymi oraz na liniach pozostających w budowie,

2)

przewozu koleją na bocznice i z bocznic,

3)

przewozu koleją do i z morskich portów handlowych,

4)

przewozu w wagonach nie należących do przewoźnika kolejowego i włączania ich do taboru

kolejowego.

”

;

7)

art. 13 otrzymuje brzmienie

„

Art. 13.

Przewoźnicy osób w regularnej komunikacji publicznej, przy ustalaniu rozkładów jazdy,

są obowiązani do wzajemnego uzgadniania połączeń.

”

;

8)

w art. 14

a)

dotychczasowa treść otrzymuje oznaczenie ust. 1,

b)

dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Przewoźnik powinien podejmować działania ułatwiające korzystanie ze środków transportowych,

punktów odprawy, przystanków i peronów osobom niepełnosprawnym, w tym również poruszającym

się na wózkach inwalidzkich.

”

;

9)

w art. 15 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej, w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych,

w drodze rozporządzenia, może określać przepisy porządkowe związane z przewozem osób

i bagażu poszczególnymi rodzajami środków transportu publicznego.

”

;

10)

w art. 16 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Umowę przewozu zawiera się przez nabycie biletu na przejazd lub spełnienie innych

określonych przez przewoźnika warunków dostępu do środka transportowego, a w razie

ich nieustalenia - przez samo zajęcie miejsca w środku transportowym.

”

;

11)

w art. 17 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Przepisy ust. 1-4 nie dotyczą komunikacji komunalnej.

”

;

12)

w art. 18 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

W razie przerwy w ruchu lub utraty połączenia przewidzianego w rozkładzie jazdy, podróżnemu

przysługuje zwrot należności za cały przerwany przejazd, a ponadto może on bezpłatnie

powrócić do miejsca wyjazdu, chyba że przewoźnik nie ma możliwości zorganizowania

takiego przewozu.

3.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przejazdów odbywanych na podstawie biletów uprawniających

do przejazdów wielokrotnych oraz w zbiorowej komunikacji komunalnej.

”

;

13)

w art. 19 skreśla się ust. 2 i 3 oraz oznaczenie ust. 1;

14)

skreśla się art. 20;

15)

w art. 21 wyrazy „W komunikacji zamkniętej” zastępuje się wyrazami „W grupowym przewozie osób”;

16)

art. 22 otrzymuje brzmienie

„

Art. 22.

Do grupowego przewozu osób stosuje się odpowiednio przepisy art. 17 i 18.

”

;

17)

w art. 28 skreśla się ust. 4;

18)

art. 32 otrzymuje brzmienie

„

Art. 32.

Do przesyłek bagażowych nadawanych przez organizatora przewozu grupowego stosuje się

odpowiednio przepisy art. 23-28, z wyjątkiem przepisu art. 25 ust. 2.

”

;

19)

dodaje się art. 33a w brzmieniu

„

Art. 33a.

1.

Przewoźnik lub osoba przez niego upoważniona może dokonywać kontroli dokumentów przewozu

osób lub bagażu. 2. W razie stwierdzenia braku odpowiedniego dokumentu przewozu bądź

dokumentu uprawniającego do przejazdu bezpłatnego lub ulgowego, przewoźnik może pobrać

właściwą należność i opłatę dodatkową. W razie nieuiszczenia należności przewoźnik

lub osoba przez niego upoważniona ma prawo żądać okazania dokumentu umożliwiającego

stwierdzenie tożsamości w celu dochodzenia roszczenia.

”

;

20)

w art. 34 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej, w drodze rozporządzenia, określa

1)

treść, sposób i terminy ogłaszania rozkładów jazdy oraz tryb ich uzgadniania i koordynacji

w tym zakresie,

2)

warunki przewozu rzeczy zabieranych przez podróżnych do środków transportowych, warunki

zmiany umowy przewozu przez podróżnych,

3)

sposób obliczania zwracanych należności, tryb dokonywania zwrotów oraz wysokość odstępnego,

4)

rzeczy przewożone na warunkach szczególnych,

5)

terminy odbioru przesyłek bagażowych oraz tryb postępowania przy odbiorze przesyłki

bez kwitu bagażowego,

6)

sposób ustalenia opłat dodatkowych w razie niedopełnienia obowiązku zapłaty należności

przewozowych z tytułu przewozu osób, naruszenia przepisów o zabieraniu ze sobą do

środka transportowego zwierząt i rzeczy oraz spowodowania zatrzymania lub zmiany trasy

środka transportowego bez uzasadnionej przyczyny.

”

;

21)

art. 35 otrzymuje brzmienie

„

Art. 35.

1.

Przesyłkę towarową stanowią rzeczy przyjęte do przewozu na podstawie jednego listu

przewozowego lub innego dokumentu przewozowego, zwanego dalej także „listem przewozowym”.

2.

Rodzaje przesyłek w zależności od masy lub objętości oraz ze względu na termin przewozu

określa taryfa lub cennik.

”

;

22)

skreśla się art. 37;

23)

w art. 38 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Nadawca składa przewoźnikowi na przesyłkę towarową list przewozowy, a jeżeli przy

danym rodzaju przewozu jest to powszechnie przyjęte, w inny sposób dostarcza informacji

niezbędnych do prawidłowego wykonania przewozu.

”

;

24)

skreśla się art. 45;

25)

w art. 47

a)

skreśla się ust. 1,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Dowodem zawarcia umowy przewozu jest potwierdzony przez przewoźnika list przewozowy,

którym może być także przekaz elektroniczny, wydruk komputerowy lub inny dokument

zawierający dane określone w art. 38. Jeden egzemplarz dokumentu otrzymuje nadawca.

”

,

c)

skreśla się ust. 4;

26)

w art. 49 skreśla się ust. 8;

27)

w art. 50 skreśla się ust. 3;

28)

w art. 53 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Nadawca lub odbiorca rozporządzają przesyłką po przedstawieniu otrzymanego egzemplarza

listu przewozowego, składając odpowiednie oświadczenie pisemne.

”

;

29)

w art. 56 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej, w drodze rozporządzenia, może określać

1)

przesyłki wymagające dozorowania przez klienta w czasie przewozu oraz szczególne warunki

takiego przewozu,

2)

warunki przewozu wykonywanego przez przewoźnika lub operatora przewoźników posługującego

się podwykonawcami,

3)

warunki przewozu rzeczy, które ze względu na kształt, rozmiary lub masę albo drogę

przewozu mogą powodować trudności transportowe.

”

;

30)

w art. 58 ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Sposób likwidacji i wartość przesyłki ustala komisja powołana przez przewoźnika. Jeżeli

nie ustalono ceny bądź gdy przesyłka zawiera rzeczy niepełnowartościowe, komisja ustala

wartość likwidowanej przesyłki w sposób szacunkowy, w razie potrzeby przy udziale

rzeczoznawcy.

”

;

31)

skreśla się rozdział 5;

32)

art. 66 otrzymuje brzmienie

„

Art. 66.

1.

Przewoźnik nie odpowiada za ubytek przesyłki, której masy i liczby sztuk nie sprawdził

przy nadaniu, jeżeli dostarczy ją bez śladu naruszenia, a w razie przewozu w zamkniętym

środku transportowym - również z nie naruszonymi plombami nadawcy, chyba że osoba

uprawniona udowodni, że szkoda powstała w czasie od przyjęcia przesyłki do przewozu

aż do jej wydania.

2.

Jeżeli przesyłka nadeszła do miejsca przeznaczenia w pojemniku transportowym, nie

naruszonym, zamkniętym przez nadawcę i z nie naruszonymi, założonymi przez niego plombami,

domniemywa się, że szkoda nie nastąpiła w czasie przewozu.

”

;

33)

w art. 75 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Dochodzenie roszczeń w postępowaniu sądowym na podstawie ustawy lub przepisów wydanych

w jej wykonaniu przysługuje uprawnionemu po bezskutecznym wyczerpaniu drogi reklamacji,

przewoźnikowi zaś - po bezskutecznym wezwaniu zobowiązanego do zapłaty.

”

;

34)

art. 87 otrzymuje brzmienie

„

Art. 87.

1.

Kwoty przysługujące z tytułu nie zapłaconych należności, odszkodowań i wyrównania

różnic należności - podlegają oprocentowaniu w wysokości ustawowej.

2.

Odsetki oblicza się

1)

z tytułu nie zapłaconych należności - od dnia, w którym należność powinna być zapłacona,

2)

z innych tytułów - od dnia wniesienia reklamacji lub doręczenia wezwania do zapłaty.

”

;

35)

skreśla się art. 89;

36)

użyte w art. 34 w ust. 2, w art. 36 w ust. 2, w art. 41 w ust. 2, w art. 56 w ust.

1, w art. 57 w ust. 3, w art. 67 w ust. 2 oraz w art. 79 ustawy, w różnych przypadkach,

wyrazy „Minister Komunikacji” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „Minister Transportu i Gospodarki Morskiej”.

1.

Przewoźnik jest obowiązany podać do publicznej wiadomości - w sposób zwyczajowo przyjęty

- zakres swojego działania, a w szczególności adresy punktów odprawy i sposób zawierania

umowy przewozu. 2. Przewoźnik osób w regularnej komunikacji publicznej jest obowiązany

w szczególności podać do wiadomości publicznej rozkład jazdy środków transportowych.

W ustawie z dnia 26 lutego 1982 r. o cenach

(Dz. U. z 1988 r. Nr 27, poz. 195, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 100, poz. 442 i z 1993 r. Nr 11, poz. 50) w art. 18

a)

dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej w porozumieniu z Ministrem Finansów może,

w drodze zarządzenia, w wypadkach społecznie uzasadnionych, ustalać ceny urzędowe

za niektóre usługi przewozowe, z wyjątkiem usług przewozowych lokalnego transportu

zbiorowego oraz za przewozy taksówkami.

”

,

b)

ust. 3a otrzymuje brzmienie

„

3a.

Rada gminy ustala ceny urzędowe za usługi przewozowe lokalnego transportu zbiorowego

oraz może ustalać ceny urzędowe za przewozy taksówkami. W mieście stołecznym Warszawie

uprawnienie to przysługuje Radzie Warszawy.

”

.

1.

W zakresie podanym do wiadomości publicznej przewoźnik jest obowiązany do przewozu

osób i rzeczy.

2.

Przewoźnik jest obowiązany użyć środków transportowych odpowiednich do danego przewozu.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych, przewidzianych w ustawie, nie dłużej jednak

niż przez okres roku od dnia wejścia w życie ustawy, zachowują moc przepisy dotychczasowe,

jeżeli nie są z nią sprzeczne.

Przewoźnik może wydawać regulaminy określające warunki obsługi podróżnych, odprawy

oraz przewozu osób i rzeczy.

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej

Polskiej jednolity tekst ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania

jednolitego tekstu.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisu

art. 1 pkt 31, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Obowiązek przewozu może być ograniczony przez

1)

Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej, a w odniesieniu do lokalnego transportu

zbiorowego przez wojewodę - ze względu na potrzeby obronności lub bezpieczeństwa państwa

bądź w wypadku klęski żywiołowej,

2)

przewoźnika - w razie klęski żywiołowej, przerwy w eksploatacji, szczególnych trudności

spowodowanych przez klienta, z przyczyn ekonomicznych, których przewoźnik nie mógł

wcześniej przewidzieć, jak również z uwagi na bezpieczeństwo ruchu - za zgodą i na

warunkach ustalonych przez

a)

Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej (wojewodę) - w odniesieniu do przewoźników,

dla których jest organem założycielskim,

b)

zarząd gminy - w odniesieniu do lokalnego transportu zbiorowego.

Zgoda nie jest wymagana, jeżeli ograniczenie obowiązku przewozu następuje na okres

nie dłuższy niż 7 dni.

2.

Ograniczenia mogą polegać na całkowitym lub częściowym zawieszeniu przewozu, wyłączeniu

z przewozu określonych kategorii przesyłek, relacji przewozowych lub punktów odprawy,

zawieszeniu przewozu we wskazanych dniach albo uzależnieniu przewozu od spełnienia

określonych warunków.

3.

Ograniczenia przewozu podaje się do wiadomości publicznej w sposób zwyczajowo przyjęty.

1.

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej może nałożyć na przewoźnika obowiązek wykonania

zadania dotyczącego przewozu, jeżeli jest to niezbędne ze względu na potrzeby obronności

lub bezpieczeństwa państwa bądź w wypadku klęski żywiołowej.

2.

W wypadkach określonych w ust. 1 Minister Transportu i Gospodarki Morskiej zapewnia

przewoźnikowi środki finansowe z budżetu państwa niezbędne do wykonania nałożonego

zadania lub wskazuje podmiot, który na podstawie umowy z przewoźnikiem zapewni środki

finansowe na wykonanie tego zadania.

1.

Przewoźnik jest obowiązany podać do publicznej wiadomości, w sposób zwyczajowo przyjęty,

ustalone lub stosowane przez niego taryfy lub cenniki.

2.

Przewoźnik zapewnia zainteresowanym bezpłatny wgląd do obowiązujących go przepisów

przewozowych.

Przewoźnicy osób w regularnej komunikacji publicznej, przy ustalaniu rozkładów jazdy,

są obowiązani do wzajemnego uzgadniania połączeń.

Do grupowego przewozu osób stosuje się odpowiednio przepisy art. 17 i 18.

Do przesyłek bagażowych nadawanych przez organizatora przewozu grupowego stosuje się

odpowiednio przepisy art. 23-28, z wyjątkiem przepisu art. 25 ust. 2.

1.

Przewoźnik lub osoba przez niego upoważniona może dokonywać kontroli dokumentów przewozu

osób lub bagażu. 2. W razie stwierdzenia braku odpowiedniego dokumentu przewozu bądź

dokumentu uprawniającego do przejazdu bezpłatnego lub ulgowego, przewoźnik może pobrać

właściwą należność i opłatę dodatkową. W razie nieuiszczenia należności przewoźnik

lub osoba przez niego upoważniona ma prawo żądać okazania dokumentu umożliwiającego

stwierdzenie tożsamości w celu dochodzenia roszczenia.

1.

Przesyłkę towarową stanowią rzeczy przyjęte do przewozu na podstawie jednego listu

przewozowego lub innego dokumentu przewozowego, zwanego dalej także „listem przewozowym”.

2.

Rodzaje przesyłek w zależności od masy lub objętości oraz ze względu na termin przewozu

określa taryfa lub cennik.

1.

Przewoźnik nie odpowiada za ubytek przesyłki, której masy i liczby sztuk nie sprawdził

przy nadaniu, jeżeli dostarczy ją bez śladu naruszenia, a w razie przewozu w zamkniętym

środku transportowym - również z nie naruszonymi plombami nadawcy, chyba że osoba

uprawniona udowodni, że szkoda powstała w czasie od przyjęcia przesyłki do przewozu

aż do jej wydania.

2.

Jeżeli przesyłka nadeszła do miejsca przeznaczenia w pojemniku transportowym, nie

naruszonym, zamkniętym przez nadawcę i z nie naruszonymi, założonymi przez niego plombami,

domniemywa się, że szkoda nie nastąpiła w czasie przewozu.

1.

Kwoty przysługujące z tytułu nie zapłaconych należności, odszkodowań i wyrównania

różnic należności - podlegają oprocentowaniu w wysokości ustawowej.

2.

Odsetki oblicza się

1)

z tytułu nie zapłaconych należności - od dnia, w którym należność powinna być zapłacona,

2)

z innych tytułów - od dnia wniesienia reklamacji lub doręczenia wezwania do zapłaty.