Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 21 lipca 1994 r. w sprawie organizacji sądów honorowych i koleżeńskich, właściwości, składu i sposobu ich wybierania oraz zasad i trybu postępowania przed tymi sądami, a także wykonywania orzeczeń i sprawowania nadzoru nad sądami honorowymi.

§ 1. W związku z wyeliminowaniem czynników szkodliwych dla zdrowia, które stanowiły uzasadnienie do przyznania skróconego czasu pracy oraz dodatkowego płatnego

urlopu, uchyla się rozporządzenie Rady Min istrów z dnia

8 stycznia 1982 r. w sprawie skróconego czasu pracy oraz

dodatkowych płatnych urlopów dla pracowników zatrudnionych w niektórych zakładach podległych Ministrowi

Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego (Dz. U. Nr2, poz. 15).

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni

od dnia ogłoszenia.

Prezes Rady Ministrów: W. Paw/ak

409

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 21 lipca 1994 r. .

w sprawie organizacji sądów honorowych i koleżeńskich, właściwości, składu i sposobu ich wybierania oraz

zasad i trybu postępowania przed tymi sądami, a także wykonywania orzeczeń i sprawowania nadzoru nad

sądami honorowymi.

Rozdział 1

Na podstawie art. 23 i 27 usJa~y z dn la 2.1 maja 19{)3 r._

o dys cyplinie-wojs-kowej oraz o odpowiedzialności żołnierzy

Przepisy ogólne

za przewinienia dyscyplinarne i za naruszenia honoru i godności żołnierskiej (Dz. U. z 1992 r. Nr 5, poz. 17) zarządza się,

§ 1. Rozporządzenie stosuje się w postępowaniu o usta lenie odpowiedzialności honorowej za czyny naruszające

co następuje

-

honor i godność żołnierską, z wyjątkiem czynów popeł­

nionych w związku z wykonywaniem funkcji przez żołnierzy,

określonych w odrębnych przepisach .

§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1) "sądzie honorowym" - rozumie się przez to oficerski

sąd honorowy wybrany przez zebranie oficerów albo sąd

honorowy wybrany przez zebranie chorążych lub podoficerów zawodowych;

2) "sądzie koleżeńskim" - rozumie się przez to sąd kole żeński wybrany przez zebranie szeregowych i podoficerów w czynnej służbie wojskowej , nie podlegających

właściwości sądów honorowych;

3) "zebraniu " - rozumie się przez to działające na podstawie odrębnych przepisów zebrania oficerów, chorą­

żych lub podoficerów zawodowych oraz zebrania pozostałych żołnierzy w czynnej służbie wojskowej;

4)

"mężu zaufania" - rozumie się przez to działającego na

podstawie odrębnych przepisów żołnierza wybranego

przez zebranie oficerów, chorążych lub podoficerów

zawodowych albo innych żołnierzy w czynnej służbie

wojskowej jednostki (instytucji) wojskowej .

Rozdział 2

Organizacja sądów honorowych i koleżeńskich oraz

właściwość, skład i sposób ich wybierania

§ 3. 1. Sądy honorowe (koleżeńskie) wybiera się w jednostkach (instytucjach) wojskowych albo w garnizonach,

w celu przeprowadzenia postępowania honorowego dla

wyjaśnienia i rozstrzygnięcia określonej sprawy honorowej.

2. Sąd honorowy drugiej instancji rozpatruje odwołania

od orzeczeń sądu honorowego pierwszej instancji.

3. Sądy koleżeńskie są jednoinstancyjne.

Poz. 409

-

1) ukarany karą dyscyplinarną, która nie została zatarta;

2) w stosunku do którego jest.prowadzone postępowanie

karne, dyscyplinarne lub przed sądem honorowym;

3) który jest małżonkiem, krewnym lub powinowatym stron

w linii prostej albo krewnym bocznym lub powinowatym

bocznym do drugiego stopnia;

4) który jest przełożonym lub podwładnym stron;

5) który był świadkiem zdarzenia, którego sprawa dotyczy;

6) który jest mężem zaufania;

7) który jest pełnomocnikiem strony.

2. W składzie sądu honorowego drugiej instancji nie

może orzekać żołnierz, który w tej samej sprawie orzekał

w składzie sądu pierwszej instancji.

3. Strony mają prawo wnosić o wyłączenie sędziego

w czasie tego samego zebrania. Po przyjęciu wyłączenia

zebranie wybiera nowego sędziego.

§ 8. 1. Sąd honorowy pierwszej instancj i i sąd koleżeń ­

ski orzeka w sprawach o naruszenie honoru i godności

żołnierskiej przez żołnierzy podlegających jego właściwośc i.

2. Właściwy do rozpoznania sprawy honorowej jest sąd

honorowy (koleżeński) jednostki (instytucji) wojskowej , na

której terenie został popełniony czyn. W przypadku popeł ­

nienia czynu poza tym terenem, właściwy do rozpoznania

sprawy honorowej jest sąd honorowy (koleżeński) jednostki

(instytucji) wojskowej, w której pełni czynną służbę wojskową żołnierz , przeciwko któremu został złożony wniosek

o wszczęcie postępowania .

3. Jeżeli obwinionymi w tej samej sprawie honorowej

są żołnierze należący do różnych zebrań, sprawę rozpoznaje

sąd honorowy (koleżeński) właśc i wy dla żołnierza posiadającego wyższy stopień wojskowy, chyba że mężowie zaufa -

nia wspóln ie ustalą inaczej .

§ 4. 1. Sądy honorowe i koleżeńskie są wybierane przez

odpowiednie zebrania, spośród żołnierzy uprawnionych do

udziału w tych zebraniach.

Rozdział 3

Zasady

tryb

2. Zebranie zwołuje i przewodniczy mu mąż zaufania.

3. Mąż zaufania przedkłada zebraniu przygotowany

przez siebie pisemny wniosek o wybór sądu honorowego

(koleżeńskiego). Wniosek ten powinien zawierać

1) miejsce i datę zdarzenia;

2) oznaczenie stron;

3) okoliczności zdarzenia;

4) wnioski stron.

§ 5. Sądy honorowe (koleżeńskie) są wybierane w gło­

sowaniu jawnym, zwykłą większością głosów, w obecności

co najmniej połowy żołnierzy uprawnionych do udziału

w zebraniu .

§ 6. 1. Sąd honorowy pierwszej instancji wybiera się

w składzie trzyosobowym, a sąd honorowy drugiej instancji

- w składzie pięcioosobowym.

2. Sąd koleżeński wybiera s i ę w składzie trzyosobowym.

3. Sąd honorowy (koleżeński) wyłania spośród swojego składu przewodniczącego i protokolanta.

§ 7. 1. W skład sądu honorowego (koleżeńskiego) nie

może być wybrany żołnierz

postępowania

przy rozpoznawaniu

spraw i orzekaniu

§ 9. 1. Postępowanie honorowe składa się z postępo­

wania wyjaśniającego i postępowania orzekającego.

2. Celem postępowania wyjaśniającego jest stwierdzenie, czy został naruszony honor lub godność żołnierska .

3. Celem postępowan i a orzekającego jest orzeczenie

o winie lub niewinności obwinionego, a w przypadku

uznania go za winnego - zastosowanie środka wychowawczego.

§ 10. 1. W postępowaniu honorowym za strony uważa

się pokrzywdzonego i obwinionego.

2. Za obwinionego uważa się żołnierza , przeciwko któ remu wszczęto postępowanie honorowe.

§ 11. Obwinionego nie uważa się za winnego dopóty,

dopóki nie została mu udowodniona wina w trybie okreś­

lonym w niniejszym rozporządzeniu.

§ 12. Obwiniony nie ma obowiązku dowodzenia swojej

niewinności.

§ 13. Nie dających się usunąć wątpliwości nie wolno

rozstrzygać na niekorzyść obwinionego.

-

§ 14. Jeśli strona nie może z przyczyn zdrowotnych

osobiście prowadzić swojej sprawy i nie

ustanowi pełno ­

mocnika, sąd ustanawia go z urzędu lub odracza rozpoznanie

sprawy.

§ 15. 1. Wniosek o wszczęcie postępowania przed są­

dem honorowym (koleżeńskim) kieruje się do właściwego

sądu za pośrednictwem męża zaufania.

2. Po otrzymaniu wniosku, o którym mowa w ust. 1, sąd

honorowy (koleżeńsk i ) wszczyna postępowanie honorowe

i przeprowadza postępowanie wyjaśniające.

3. W postępowaniu wyjaśniającym należy obwinioneumożliwić złożenie wszystkich wyjaśnień, mogących

mieć - jego zdaniem - znaczenie dla sprawy. Obwiniony

ma prawo zgłaszać wnioski o przesłuchan i e wskazanych

świadków i o przeprowadzenie innych dowodów. Sąd

uwzględnia wnioski obwinionego.

mu

Poz. 409

4. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1, stronom

przysługuje odwołanie do sądu honorowego drugiej instan-

cji w terminie 14 dni od daty doręczenia postanowienia.

§ 19. 1. Jeżeli sąd honorowy (koleżeński) uzna, że czyn

zarzucony obwinionemu naruszył honor lub godność żoł ­

nierską, stwierdza to w swoim postanowieniu kończącym

postępowanie wyjaśniające i rozpoczyna postępowanie

orzekające.

2. Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, powinno

zawierać

1) nazwę i skład sądu honorowego (koleżeńskiego) ;

2) stopień wojskowy, imię i nazwisko obwinionego;

3) dokładne określenie czynu zarzuconego obwinionemu,

ze wskazaniem czasu, miejsca i okoliczności jego popeł­

nienia;

4)

rozstrzygnięcie sprawy;

§ 16. 1. Z każdej czynności przeprowadzonej w po sporządza się protokół , który

powinien zawierać

5) uzasadnienie oparte na wynikach postępowania wyjaś­

1) nazwę i skład sądu honorowego (koleżeńskiego);

6) wskazanie dowodów, które mają być przeprowadzone

na rozprawie.

stępowaniu wyjaśniającym

2) oznaczenie czynności, jej terminu i miejsca oraz osób

w niej uczestniczących;

3) przebieg czynności oraz

uczestników;

oświadczenia

i wnioski jej

potrzeby, stwierdzenie innych

dotyczących przebiegu czynności.

okoliczności

4) w

miarę

3. Przewodniczący sądu honorowego (koleżeńskiego)

zapoznaje strony z treścią postanowienia, o którym mowa

w ust. 1, oraz z innymi materiałam i postępowania wyjaś­

niającego .

2. Protokół podpisują przewodniczący i protokolant

sądu honorowego (koleżeńskiego) .

3. Wniosek o sprostowanie protokołu strony zgłaszają

do przewodniczącego sądu honorowego (koleżeńskiego),

który decyduje o naniesieniu poprawki.

§ 17. Jeżel i wyniki postępowania wYJasnlaJącego

wskazują, że sprawa kwalifikuje się do rozpoznania w innym

trybie, albo jeżeli ujawni ono, że obwiniony oprócz czynu

podlegającego orzecznictwu sądu honorowego (koleżeńs­

kiego) popełni także czyn zawierający znamiona przestępst­

wa, wykroczenia lub przewinienia dyscyplinarnego, postę­

powanie honorowe umarza się, a zgromadzone w sprawie

materiały przekazuje się dowódcy właściwej jednostki (in stytucji) wojskowej.

§ 18. 1. Jeżeli sąd honorowy (koleżeński) uzna, że czyn

zarzucony obwinionemu nie naruszył honoru lub godności

żołnierskiej, stwierdza to w swoim postanowieniu i umarza

postępowanie honorowe.

2. Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, powinno

zawierać

1) nazwę i skład sądu honorowego (koleżeńskiego) ;

2) stopień wojskowy, imię i nazwisko obwinionego;

3) dokładne określenie czynu zarzuconego obwinionemu,

ze wskazaniem czasu, miejsca i okoliczności jego popeł­

nienia

4)

niającego ;

rozstrzygnięcie sprawy;

5) uzasadnienie oparte na wynikach postępowania wyjaś­

niającego.

3. Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, doręcza się

stronom.

§ 20. 1. Postępowania honorowego nie wszczyna się,

a wszczęte umarza się wtedy, gdy

1) obwiniony zmarł, chyba że członek najbliższej rodziny

zmarłego wystąpił z wnioskiem o dalsze prowadzenie

postępowania;

2) wniosek o wszczęcie postępowania został wycofany

przez osobę lub organ, który go wniósł;

3) obwiniony został zwolniony z czynnej służby wojskowej;

4) zostało ujawnione, że sprawa nie podlega właściwości

tego sądu honorowego (koleżeńskiego) albo że postępowanie honorowe co do tego samego czynu zostało

prawomocnie zakończone lub toczy się postępowanie

honorowe wszczęte wcześniej;

5)

nastąpiło przedawn ienie.

••

2. Postępowanie honorowe umarza s i ę również w przypadkach, o których mowa w § 17 i 18 ust. 1.

§ 21 . 1. O terminie rozprawy przewodniczący sądu honorowego (koleżeńskiego) zawiadamia pisemnym wezwaniem strony i ich pełnomocników oraz świadków .

2. Strony mają prawo ustanowić pełnomocników, któmogą być żołnierze należący do tego samego lub

wyższego korpusu osobowego.

rymi

3. Po wydaniu postanowienia, o którym mowa w § 18

ust. 1 i § 19 ust. 1, strony i ich pełnomocnicy mogą przeglądać

w obecności sędziego sądu honorowego (koleżeńskiego)

akta sprawy oraz sporządzać z nich odpisy i notatki.

§ 22. 1. W rozprawie mogą uczestniczyć żołnierze

uprawnieni do udziału w zebraniu właściwym dla wyboru

sądu honorowego (koleżeńskiego), przed którym toczy się

postępowanie honorowe.

-

1668

2. Sąd honorowy (koleżeński) z urzędu lub na wniosek

strony może wyłączyć jawność rozprawy, jeśli przemawia za

tym uzasadniony interes którejkolwiek ze stron .

§ 23. 1. Rozprawę otwiera przewodniczący sądu honorowego (koleżeńsk i ego), sprawdzając obecność wezwa~

nych osób.

2. Nie usprawiedliwione niestawienie się na rozprawę

stron lub ich pełnomocników nie stanowi przeszkody do

przeprowadzenia rozprawy, chyba że na rozprawę nie stawił

się pełnomocnik obwinionego, ustanowiony przez sąd honorowy (koleżeński) z urzędu .

3. W razie uznania przez sąd honorowy (koleżeński)

nieobecności stron lub ich pełnomocników na rozprawie za

usprawiedliwioną, sąd odracza rozprawę, ustalając jej nowy

2. Przy określaniu środka wychowawczego bierze się

pod uwagę okoliczności i skutki czynu, stopień winy, po stawę etyczną, a także zachowanie się obwinionego przed

i po popełnieniu czynu, oceniając czyn na podstawie zapisów

odpowiednio Kodeksu honorowego oficera sił zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej lub Karty żołnierza zasadniczej

służby wojskowej.

§ 28. 1. Z przebiegu rozprawy sporządza się protokół,

który powinien zawierać

1) nazwę i skład sądu honorowego (koleżeńskiego), termin

i miejsce rozprawy oraz oznaczenie stron i ich pełnomoc­

ników;

2) przebieg rozprawy oraz oświadczenia i wnioski jej uczestników;

3) wydane w toku rozprawy postanowienia;

termin.

§ 24. 1. Podczas rozprawy przewodniczący sądu honorowego (koleżeńskiego) przedstawia obwinionemu zarzuty

oraz umożliwia stronom i ich pełnomocnikom ustosunkowanie się do tych zarzutów.

2: Po wysłuchaniu stron przewodniczący sądu honorowego (koleżeńskiego) poucza o przysługującym im prawie

zadawania pytań świadkom oraz do wypowiadania się co do

każdego przeprowadzonego dowodu.

3. Obwiniony ma prawo składania wyjaśnień ; może

jednak bez podania powodów odmówić odpowiedzi na

poszczególne pytan ia lub odmówić składania wyjaśnień.

4. Na rozprawie odczytuje się dokumenty z postępowa­

nia wyjaśniającego, a także przesłuchuje się świadków

i przeprowadza inne dowody. Osoba naj bliższa dla obwinionego, przesłuchiwana jako świadek, może odmówić

odpowiedzi na poszczególne pytania lub odmówić złożenia

zeznań.

§ 25. Jeżeli wyjaśnienia obwinionego, który na rozprawie przyznaje się do winy, nie budzą wątpliwości, sąd

honorowy (koleżeński) może, za zgodą stron, ograniczyć

dalsze postępowanie dowodowe.

.

.

..

§ 26. 1. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, przewodniczący sądu honorowE!go (koleżeńskiego)

udziela · głosu stronom i ich pełnomocnikom, z tym że

obwiił~ny zabiera głos jako ostatni.

2. Po zamknięciu postępowania dowodowego sąd ho norowy (koleżeński) niezwłocznie przystępuje do narady

celem wydania orzeczenia.

3. Przebieg narady i głosowania są tajne.

4. Rozstrzygnięcia , o których mowa w § 18 ust. 1, § 19

ust. 1 i § 27 ust. 1, są podejmowane zwykłą większością

głosów .

5. Narada i głosowanie odbywają się osobno co do

winy i co do środka wychowawczego. Przewodniczący sądu

honorowego (koleżeńskiego) głosuje ostatni.

4) stwierdzenie innych okoliczności dotyczących przebiegu rozprawy.

2. Przepisy § 16 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

§ 29. 1. Orzeczenie sądu honorowego (koleżeńskiego)

sporządza się na piśmie. Orzeczenie powinno zawierać

1) nazwę sądu honorowego (koleżeńskiego) oraz termin

i miejsce rozpoznania sprawy i wydania orzeczenia;

2) stopnie wojskowe, imiona i nazwiska członków sądu

honorowego (koleżeńskiego);

3) stopnie wojskowe, imiona i nazwiska, imiona ojców,

daty urodzenia i stanowiska służbowe stron;

4) dokładne określenie czynu zarzuconego obwinionemu;

5) rozstrzygnięcie sądu;

6) pouczenie o prawie i sposobie wniesienia odwołania.

2. Po sporządzeniu i podpisaniu orzeczenia, przewodniczący sądu honorowego (koleżeńskiego) ogłasza je publicznie oraz podaje ustnie najważniejsze powody rozstrzygnięcia sądu.

3. Przewodniczący sądu honorowego (koleżeńskiego)

sporządza z urzędu uzasadnienie orzeczenia na piśmie , w terminie siedmiu dni od daty jego ogłoszenia .

4. Uzasadnienie orzeczenia powinno zawierać ustalenia

faktyczne, przezwskazanie, jakie fakty sąd uznał za udowodnione lub nie udowodnione, ner jakich - w tym względzie

- oparł się dowodach i dlaczego nie dał wiary dowodom

przeciwnym, a także przytoczenie okoliczności, które sąd

wziął pod uwagę przy określaniu środka wychowawczego .

5. Orzeczenie i uzasadnienie orzeczenia podpisują

wszyscy członkowie sądu honorowego (koleżeńskiego).

§ 30. Orzeczenie, wraz z uzasadnieniem, doręcza się na

dowódcy właściwej jednostki (instytucji)

wojskowej oraz osobie lub organowi, który wystąpił z wnioskiem o wszczęcie postępowania.

piśmie stronom,

§ 27. 1. Sąd honorowy (koleżeński) wydaje orzeczenie

§ 31. 1. Orzeczenie sądu honorowego, od którego nie

wniesiono odwołania w trybie § 32 ust. 1, oraz orzeczenie

sądu koleżeńskiego jest ostateczne.

1) o uniewinnieniu obwinionego od zarzutu popełnienia

czynu;

2. Orzeczenie jest przechowywane w aktach personalnych obwinionego przez okres

2) . o uznaniu obwinionego za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i zastosowaniu środka wychowawczego.

1) wobec żołnierzy pełniących zawodową służbę wojskową dwóch lat, chyba że żołnierz został w mię­

dzyczasie zwolniony z zawodowej służby wojskowej;

-

2) wobec pozostałych żołnierzy z czynnej służby wojskowej .

1669

do czasu zwolnienia

Rozdział 4

Zasady, tryb wnoszenia i rozpatrywania odwołań

oraz zakres i sposób sprawowania nadzoru nad sąda­

mi honorowymi

§ 32. 1. Od orzeczenia sądu honorowego pierwszej

instancji przysługuje stronom prawo wniesienia, za pośred­

nictwem męża zaufania, odwołania na piśmie do sądu

honorowego drugiej instancji, w terminie czternastu dni od

dnia doręczenia im orzeczenia, wraz z uzasadnieniem.

2. W celu rozpoznania wniesionego odwołania mąż

zaufania zwołuje w terminie do trzydziestu dni zebranie

w celu wyboru sądu honorowego drugiej instancji.

3. Sąd honorowy drugiej instancji jest wybierany

w sposób ustalony dla sądu honorowego pierwszej instancji.

§ 33. 1. Sąd honorowy drugiej instancji

1) uchyla orzeczenie w całości lub w części , jeśli stwierdzi,

że dopuszczono się uchybień proceduralnych lub błę­

dów w ustaleniach faktycznych i

a) wydaje nowe orzeczenie orzekając odmienie co do

istoty, jeżeli pozwalają na to zebrane dowody, lub

umarza postępowan i e ,

. b) przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania są­

dowi honorowemu pierwszej instancji - winnych

wypadkach.

2) utrzymuje orzeczenie w mocy, jeżeli nie uwzględnia

odwołania;

2. Sąd honorowy drugiej instancji może orzec na niekorzyść obwinionego tylko wtedy, gdy odwołanie wniesiono

na jego niekorzyść . Odwołanie wniesione na niekorzyść

obwinionego może spowodować orzeczenie również na jego

Poz. 409

3. W razie potrzeby sąd honorowy drugiej instancji

wydaje na rozprawie postanowienie o uzupełn i eniu postępowania dowodowego.

4. Przed zamknięciem rozprawy przewodniczący sądu

honorowego drugiej instancji udziela głosu stronom, przy

czym pierwszy głos przysługuje stronie, która wniosła odwołanie. Jeśli jedna ze stron zabiera głos ponownie, to

udziela się głosu również stronie przeciwnej .

5. Przepisy § 22, 23, 26 ust. 2-5, § 28-30 i § 31 ust.

2 stosuje się odpowiednio.

§ 36. Orzeczenie sądu honorowego drugiej instancji jest

ostateczne.

§ 37. Treść ostatecznego orzeczenia sądu honorowego

(koleżeńskiego)

podaje

się

do wiadomości

żołnierzy

na

właściwym zebraniu.

§ 38. 1. Nadzór nad działalnością sądu honorowego

sprawuje dowódca właściwej jednostki (instytucji) wojskowej lub dowódca garnizonu . Nadzór ten nie może wkraczać w sprawy wyboru sądu honorowego oraz w dziedzinę

orzekania o winie i stosowania środków wychowawczych.

2. Sprawując nadzór nad działalnością sądu honorowego dowódca, o którym mowa w ust. 1

1) może uczestniczyć w rozprawach sądu honorowego;

2) gromadzi przekazane mu przez mężów zaufania informacje o orzeczeniach wydanych przez sąd honorowy;

3) występuje w razie potrzeby drogą służbową do Ministra

Obrony Narodowej o uchylenie orzeczenia sądu honorowego;

4) przechowuje akta spraw rozpoznawanych przez sąd

honorowy.

3. Nadzór, o którym mowa w ust. 1, dowódca jednostki

(instytucji) wojskowej (dowódca garnizonu) sprawuje po ~

przez męża zaufania.

korzyść .

§ 34. 1. Na posiedzeniu niejawnym sąd honorowy drugiej instancji wydaje postanowienie o rozpoznaniu odwołania na rozprawie, wyznaczając jednocześnie jej termin, a także rozstrzyga o konieczności wezwania świadków lub dopuszczeniu innych dowodów, w szczególności wskazanych

w odwołaniu, oraz zarządza doręczenie odwołania stronie

przeciwnej.

2. Przepisy § 21 stosuje się odpowiednio.

§ 35. 1. Rozprawę odwoławczą rozpoczyna ustne sprawozdanie członka sądu honorowego drugiej instancji, wyznaczonego na sprawozdawcę przez przewodniczącego tego

sądu, przedstawiające przebieg dotychczasowego postępo­

wania honorowego, treść zaskarżonego orzeczenia, przytoczone w odwołaniu zarzuty oraz okolicznośc i faktyczne

sprawy.

2. Strony mogą składać wyjaśnienia, oświadczenia

i wnioski, ustnie lub na piśmie. Wyjaśnienia, oświadczenia

i wnioski złożone na piśmie podlegają odczytaniu na rozprawie.

Rozdział 5

Przepisy końcowe

§ 39. Tracą moc zarządzenia Ministra Obrony Narodowej

1) nr 63/MON z dnia 9 października 1971. r. w sprawie

wprowadzenia do użytku Statutu sądów honorowych

(Dz. Rozk. MON Nr 23, poz. 212);

2) nr 15/MON z dnia 25 lutego 1972 r. w sprawie

organizacji sądów honorowych (Dz. Rozk. MON Nr 3,

poz. 21);

3) nr 90/MON z dnia 5 grudnia 1968 r. w sprawie

wprowadzenia do użytku w wojsku Statutu sądów

koleżeńskich .(Dz. Rozk. MON Nr 26, poz. 133) .

§ 40. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30

dni od dnia ogłoszenia.

Minister Obrony Narodowej: P. Kołodziejczyk

Nr 88

Warszawa, dnia 12 sierpnia 1994 r.

TREŚĆ

Poz.

408 -

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 30 lipca 1994 r. uchylające rozporządzenie w sprawie skróconego czasu pracy oraz

dodatkowych płatnych urlopów dla pracowników zatrudnionych w niektórych zakładach pracy

podległych Ministrowi Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego

1665

R O Z P O R Z Ą D Z E N I A

409 410 411 412 -

M inistra Obrony Narodowej z dnia 21 lipca 1994 r. w sprawie organizacji sądów honorowych

i koleżeńskich, właściwości , składu i sposobu ich wybierania oraz zasad i trybu postępowania przed

tymi sądami, a także wykonywania orzeczeń i sprawowania nadzoru nad sądam i honorowymi 1665

Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 29 lipca 1994 r. w sprawie

zakresu i sposobów prowadzenia ewidencji zasobów złóż kopalin

.

.

.

.

.

. 1670

Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 1 lipca 1994 r. zm i eniające rozporządzenie w sprawie

wysokości równoważników pieniężnych za wyżywienie i ubranie oraz świadczenia pieniężnego

wypłacanego poborowym odbywaj ącym służbę zastępczą

.

.

.

.

.

.

.

. 1670

Min istra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 5 sierpnia 1994 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie

kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych stanowiskach pracy w publicznych

zakładach opieki zdrowotnej

1671

OBWIESZCZENIE

413 -

Prezesa Rady Min istrów z dnia 4 sierpnia 1994 r. o sprostowaniu błędów

. 1671

408

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 30 lipca 1994 r.

uchylające rozporządzenie w sprawie skróconego czasu pracy oraz · dodatkowych płatnych urlopów dla

pracowników zatrudnionych w niektórych zakładach pracy podległych Ministrowi Hutnictwa i Przemysłu

Maszynowego.

Na podstawie art. 130 i 160 Kodeksu pracy zarządza się,

co następuje