Konwencja między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Tunezyjskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzona w Tunisie dnia 29 marca 1993 r.

-

łową lub handlową przy pomocy zakładu położonego w tym

Państwie bądź wykonuje wolny zawód

Poz. 357

4. Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania,

w oparciu o stałą

jeżeli odbiorca należności licencyjnych, mający miejsce za-

placówkę, która jest w nim położona, i jeżeli wierzytelność,

z której tytułu są płacone odsetki, rzeczywiście należy do

takiego zakładu lub takiej stałej placówki. W takim przypadku, w zależności od konkretnej sytuacji, stosuje się odpowiednio postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.

mieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie,

wykonuje w drugim Umawiającym się Państwie, z którego

pochodzą należności licencyjne, działalność przemysłową

lub handlową przez zakład w nim położony bądź wykonuje

wolny zawód w oparciu o stałą placówkę położoną w tym

Państwie, a prawa, z których tytułu wypłacane są należności

licencyjne, rzeczywiście wiążą się z działalnością takiego

zakładu lub stałej placówki. W takim przypadku stosuje się

odpowiednio, w zależności od konkretnej sytuacji, postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.

5.

Uważa się, że odsetki powstają w Umawiającym się

Państwie,

gdy płatnikiem jest to Państwo, jego jednostka

terytorialna, władza lokalna lub osoba mająca w tym Państ­

wie miejsce zamieszkania albo siedzibę. Jeżeli jednak osoba

wypłacająca odsetki, bez względu na to, czy ma ona miejsce

zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie,

posiada w Umawiającym się Państwie zakład lub stałą

placówkę, w związku z których działalnością powstało zadłużenie, z którego tytułu są wypłacane odsetki, i jeżeli

zapłata tych odsetek jest pokrywana przez ten zakład lub stałą

placówkę, to uważa się, że odsetki takie powstają w Państ ­

wie, w którym położony jest zakład lub ?tała placówka.

6. Jeżeli między dłużnikiem a właścicielem odsetek lub

między nimi dwoma a osobą trzecią istnieją szczególne

stosunki i dlatego kwota odsetek mająca związek z roszczeniem wynikającym z długu, z którego tytułu są wypłacane,

przekracza kwotę, którą dłużnik i właściciel odsetek uzgodniliby bez tych stosunków, to postanowienia tego artykułu

stosuje się tylko do tej ostatnio wymienionej kwoty. W tym

przypadku nadwyżka ponad tę kwotę podlega opodatkowaniu według prawa każdego Umawiającego się Państwa i przy

uwzględnieniu innych postanowień niniejszej konwencji.

Artykuł 12

Należności licencyjne

1. Należności licencyjne, powstające w Umawiającym

miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie,

mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

się Państwie, wypłacane osobie mającej

2. Jednakże należności licencyjne mogą być opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym powstają, jeżeli ustawodawstwo tego Państwa to przewiduje,

lecz podatek ustalony w ten sposób nie może przekroczyć 12

procent kwoty brutto należności licencyjnych.

3. Określenie "należności licencyjne", użyte w niniejszym artykule, oznacza wszelkiego rodzaju należności uzyskiwane z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania

prawa autorskiego do dzieła literackiego, artystycznego lub

naukowego, włącznie z filmami dla kin, patentu, znaku

towarowego lub handlowego, wzoru lub modelu, planu,

tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego, jak również za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia

prze.mysłowego, handlowego, rolnego, portowego lub nau kowego, lub za informacje związane z doświadczeniem

zdobytym w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej albo za opracowania techniczne, ekonomiczne lub za

pomoc techniczną.

5.

Uważa się, że należności licencyjne powstają w Uma-

wiającym się Państwie, gdy płatnikiem jest to Państwo, jego

jednostka terytorialna, władza lokalna albo osoba mająca

w tym Państwie miejsce zamieszkania lub siedzibę. Jeżeli

jednak osoba wypłacająca należności licencyjne, bez wzglę­

du na to, czy ma ona w Umawiającym się Państwie miejsce

zamieszkania lub siedzibę, posiada w Umawiającym się

Państwie zakład, w związku z którym powstał obowiązek

zapłaty tych należności licencyjnych, i zakład pokrywa te

należności, to uważa się, że należności licencyjne powstają

w Państwie, w którym położony jest zakład.

6. Jeżeli między płatnikiem a właścicielem należności

licencyjnych lub między nimi obydwoma a osobą trzecią

istnieją szczególne stosunki i dlatego kwota opłat licencyjnych mająca związek z użytkowaniem, prawem lub informacją, za które są one płacone, przekracza kwotę, którą płatnik

i właściciel należności licencyjnych uzgodniliby bez tych

stosunków, to postanowienia niniejszego artykułu stosuje się

tylko do tej ostatnio wymienionej kwoty. W tym przypadku

nadwyżka ponad tę kwotę podlega opodatkowaniu zgodnie

z prawem każdego Umawiającego się Państwa i z uwzględ­

nieniem innych postanowień niniejszej konwencji.

Artykuł 13

Zyski ze sprzedaży majątku

1. Zyski osiągnięte z przeniesienia własności majątku

nieruchomego, o którym mowa w artykule 6, podlegają

opodatkowaniu w tym Umawiającym się Państwie, w którym

ten majątek jest położony .

2. Zyski z przeniesienia tytułu własności majątku ruchomego, stanowiącego część majątku zakładu, który przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa posiada w drugim

Umawiającym się Państwie, albo z przeniesienia własności

majątku ruchomego należącego do stałej placówki, którą

osoba zamieszkała w Umawiającym się Państwie dysponuje

w drugim Umawiającym się Państwie dla wykonywania

wolnego zawodu, łącznie z zyskami, które zostaną uzyskane

przy przeniesieniu własności takiego zakładu (odrębnie albo

razem z całym przedsiębiorstwem) lub takiej stałej placówki,

mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

3. Zyski osiągane z przeniesienia tytułu własności statków morskich lub powietrznych eksploatowanych w komu-

-

nikacji międzynarodowej lub majątku ruchomego związa­

nego z eksploatacją takich statków morskich lub powietrznych podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie,

w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa.

4. Zyski osiągane z przeniesienia tytułu własności jakiegokolwiek majątku innego niż wymieniony w ustępach 1,

2 i 3 podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie,

w którym przenoszący tytuł własności ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.

Artykuł 14

-

Poz. 357

b) wynagrodzenia są wypłacane przez pracodawcę lub

w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, oraz

c) wynagrodzenia nie są ponoszone przez zakład, który

pracodawca posiada w drugim Państwie.

3. Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu, wynagrodzen ia uzyskane przez osobę z tytułu

pracy najemnej, wykonywanej na pokładzie statku morskiego

lub statku powietrznego, eksploatowanego w komunikacji

międzynarodowej, mogą podlegać opodatkowaniu tylko

w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się

miejsce rzeczywistego zarządu przedsiębiorstwa.

Wolne zawody

Artykuł 16

1. Dochody, które osoba mająca miejsce zamieszkania

w Umawiającym się Państwie osiąga z wykonania wolnego

zawodu albo z innej działalności o samodzielnym charakterze, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Jednakże taki dochód podlega opodatkowaniu w drugim

Umawiającym się Państwie w następujących wypadkach

a) jeżeli osoba dysponuje stale w drugim Umawiającym się

Państwie stałą placówką w celu wykonywania jej działalności; w takim wypadku opodatkowaniu w drugim

Umawiającym się Państwie podlega tylko ta część

dochodu, którą można przypisać takiej stałej placówce,

albo

b) jeżeli osoba przebywa w drugim Umawiającym się

Państwie przez okres lub okresy wynoszące lub przekraczające 183 dni w ciągu danego roku podatkowego.

2. Określenie "wolny zawód" obejmuje w szczególności samodzielnie wykonywaną działalność naukową, literacką, artystyczną, wychowawczą lub oświatową, jak również

samodzielnie wykonywaną działalność lekarzy, prawników,

inżynierów, architektów oraz księgowych.

Artykuł 15

Praca najemna

1. Z uwzględnieniem postanowień artykułów 16; 18

i 19, płace, uposażenia i inne podobne wynagrodzenia, które

osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się

Państwie osiąga z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu

tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest

w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam

wykonywana, to osiągane za nią wynagrodzenie może być

opodatkowane w tym drugim Państwie.

2. Bez względu na postanowienia ustępu 1, wynagrodzenia, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Uma wiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w pierwszym Par1stwie, jeżeli

a) odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub

okresy nie przekraczające łącznie 183 dni podczas danego roku podatkowego,

Wynagrodzenia dyrektorów

Wynagrodzenia i inne podobne należności, które osoba

mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie

otrzymuje z tytułu członkostwa w radzie zarządzającej lub

nadzorczej lub w innym podobnym organie spółki mającej

siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, podlegają

opodatkowaniu w tym drugim Państwie.

Artykuł 17

Artyści i sportowcy

1. Bez względu na postanowienia artykułów 14 i 15,

dochód uzyskany przez osoby z tytułu działalności artystycznej, na przykład artysty scenicznego, filmowego, radiowego

lub telewizyjnego, jak też muzyka lub sportowca, z osobiście

wykonywanej w tym charakterze działalności, może być

opodatkowany w tym drugim Państwie .

2. Jeżeli dochód mający związek z osobiście wykonywaną działalnością takiego artysty lub sportowca nie przypa-

da temu artyście lub sportowcowi, lecz innej osobie, dochód

taki - bez względu na postanowienia artykułów 7, 14 i 15

- może być opodatkowany w tym Umawiającym się Państ­

wie, w którym działalność tego artysty lub tego sportowca

jest wykonywana.

3. Bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2,

dochód, o którym mowa w tym artykule, będzie zwolniony od

opodatkowania w tym Umawiającym się Państwie, w którym

działalność artysty lub sportowca jest wykonywana, jeżeli ta

działalńość jest finansowana w istotnym stopniu z funduszów publicznych tego Państwa lub Państwa drugiego

lub, jeżeli działalność ta jest wykonywana na podstawie

zawartej między Umawiającymi się Państwami umowy

o współpracy kulturalnej.

Artykuł 18

Emerytury i renty

Z uwzględnieniem postanowień artykułu 19 ustęp 1,

renty, emerytury i inne podobne wynagrodzenia z tytułu

poprzedniej pracy najemnej, wypłacane osobie mającej miej-

-

ku od pozostałego dochodu może zastosować taką samą

która byłaby zastosowana, gdyby

dochód zwolniony od opodatkowania w powyższy

sposób nie był tak właśnie zwolniony od opodatkowania,

stawkę podatkową,

2) jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę

w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 11 i 12 może być opodatkowany

w Tunezji, to Polska zezwoli na potrącenie od podatku

dochodowego tej osoby kwoty równej podatkowi dochodowemu zapłaconemu w Tunezji; jednakże kwota

w ten sposób potrącona nie może przekroczyć tej części

podatku, która została obliczona przed dokonaniem

potrącenia i która odpowiednio przypada na dochód

uzyskany w Tunezji;

2. w Tunezji

1) jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę

w Tunezji osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji może być opodatkowany

w Polsce, to Tunezja potrąci od podatku jej należnego

od danej osoby kwotę równą przypadającą na podatek

zapłacony w Polsce; jednakże takie potrącenie nie może

przekroczyć tej części podatku, która została obliczona

przed dokonaniem potrącenia i która odpowiednio przypada na dochód, który może być opodatkowany w Polsce,

2) jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem niniej szej konwencji dochód uzyskany przez osoby mające

miejsce zamieszkania lub siedzibę w Tunezji jest zwol niony od opodatkowania w Tunezji, to Tunezja może

jednak przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego

dochodu tej osoby wziąć pod uwagę zwolniony od

podatku dochód,

3) podatek, który w ustalonym okresie nie podlegał zapłaceniu lub został obniżony w jednym z Umawiających

się Państw na mocy jego ustawodawstwa, uważa się za

zapłacony i powinien być potrącony w drugim Umawiającym się Państwie od podatku, który przypadałby do

zapłacenia od danego dochodu, gdyby takie zwolnienie

lub obniżka nie zostały zastosowane.

Artykuł 23

udzielania osobom mającym

miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie

jakichkolwiek osobistych zwolnień, ulg i obniżek dla celów

podatkowych, których udziela ono osobom mającym miejsce

zamieszkania na jego terytorium z uwagi na ich stan cywilny

lub rodzinny.

3. Z wyjątkiem przypadku stosowania postanowień artykułu 7 ustęp 3, artykułu 9, artykułu 11 ustęp 6 lub artykułu

12 ustęp 4, odsetki, należności licencyjne i inne koszty

ponoszone przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państ­

wa na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę

w drugim Umawiającym się Państwie są odliczane, przy

określaniu podlegających opodatkowaniu zysków tego

przedsiębiorstwa, na takich samych warunkach, jakby były

one płacone na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania lub

siedzibę w tym pierwszym Państwie. Podobnie długi przed siębiorstwa Umawiającego się Państwa, zaciągnięte wobec

osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim

Umawiającym się Państwie, są odliczane przy określaniu

podlegającego opodatkowaniu majątku tego przedsiębiorst­

wa na takich samych warunkach, jakby były one zaciągnięte

wobec osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę

w tym pierwszym Państwie.

4. Przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa, których kapitał należy w całości lub częściowo albo jest kontrolowany bezpośrednio lub pośrednio przez jedną lub więcej

osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim

umawiającym się Państwie, nie mogą być w pierwszym

Umawiającym się Państwie poddane ani opodatkowaniu, ani

związanym z nim obowiązkom, które są inne lub bardziej

uciążliwe aniżeli opodatkowanie i związane z nim obowiązki,

którym są lub mogą być poddane przedsiębiorstwa pierwszego wymienionego Państwa.

5. Określenie "opodatkowanie" oznacza w rozumieniu

tego artykułu wszelkie podatki bez względu na ich rodzaj

lub nazwę, o których mowa w artykule 2 niniejszej konwencji.

6. Postanowienia niniejszej konwencji nie stanowią

przeszkody w stosowaniu korzystniejszych przepisów prze widzianych w ustawodawstwie jednego z Umawiających się

Państw w odniesieniu do inwestycji.

Artykuł 24

1. Obywatele Umawiającego się Państwa nie mogą być

poddani w drugim Umawiającym się Państwie ani opodatkowaniu, ani związanym z nim obowiązkom, które są inne lub

bardziej uciążliwe niż opodatkowanie i związane z nim

obowiązki, którym są lub mogą być poddani w tych samych

okolicznościach obywatele tego drugiego Państwa .

zakładu,

który

Poz. 357

Umawiające się Państwo do

Równe traktowanie

2. Opodatkowanie

-

przedsiębiorstwo

Umawiającego się Państwa posiada w drugim Umawiającym

się Państwie, nie może być w tym drugim Państwie bardziej

niekorzystne niż opodatkowanie przedsiębiorstw tego drugiego Państwa prowadzących taką samą działalność . Postanowienie to nie może być rozumiane jako zobowiązujące

Procedura wzajemnego porozumiewania się

1. Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siec!zi,

w jednym Umawiającym się Państwie jest zdania, że

czynności jednego lub obu Umawiających się Państw wprowadzą dla niej opodatkowanie, które jest niezgodne z postanowieniami niniejszej konwencji, to może ona, niezależnie

od środków odwoławczych przewidzianych w prawie wewnętrznym tych Państw, przedstawić swoją sprawę właś­

ciwej władzy tego Państwa, w którym ma ona miejsce

zamieszkania lub siedzibę, lub jeżeli w danej sprawie mają

zastosowanie postanowienia artykułu 23 ustęp 1 - właśbę

ciwej władzy tego Państwa, którego jest obywatelem. Sprawa powinna być przedstawiona w ciągu trzech lat, licząc od

pierwszego urzędowego zawiadomienia o czynności powodującej opodatkowanie niezgodne z postanowieniami niniejszej konwencji.

2. Właściwa władza, jeżeli uzna zarzut za uzasadniony,

ale nie może sama spowodować zadowalającego rozwiąza­

nia, podejmie starania, aby przypadek ten uregulować w drodze wzajemnego porozumienia z właściwą władzą drugiego

Umawiającego się Państwa, tak aby zapobiec opodatkowaniu niezgodnemu z niniejszę konwencją.

zasad prawa międzynarodowego lub postanowień umów

szczególnych.

Artykuł 27

Wejście w życie

1. Konwencja niniejsza podlega zatwierdzeniu zgodnie

z obowiązującymi przepisami prawnymi każdej z Umawiają­

cych się Stron.

2. Konwencja wejdzie w życie po wymianie notyfikacji

stwierdzających, że wymogi prawne obydwu Stron zostały

3. Właściwe władze Umawiających się Państw będą

aby w drodze wzajemnego porozumienia

usuwać trudności lub wątpliwości, które mogą powstawać

przy interpretacji lub stosowaniu konwencji. Mogą one

również konsultować się wzajemnie, w jaki sposób można

zapobiec podwójnemu opodatkowaniu w przypadkach, które nie są uregulowane w niniejszej konwencji, i w terminach

przewidzianych w ustępie 1 tego artykułu.

spełnione. Postanowienia niniejszej konwencji będą miały

zastosowanie

Artykuł 25

b) jeżeli chodzi o inne podatki - do lat podatkowych

zaczynających się w dniu 1 stycznia w roku kalendarzowym następnym po roku, w którym dokonano

wymiany dokumentów ratyfikacyjnych.

czynić starania,

Wymiana informacji

1. Właściwe władze Umawiających się

Państw będą

a) jeżeli chodzi o podatek pobierany u źródła - do kwot

zapłaconych lub zaliczonych osobom nie mającym

miejsca zamieszkania lub siedziby w danym Umawiają­

cym się Państwie - od 1 stycznia w roku kalendarzowym następnym po wymianie dokumentów ratyfikacyjnych,

wymieniały między sobą informacje konieczne do stosowa-

nia postanowień niniejszej konwencji, a także informacje

o ustawodawstwie wewnętrznym Umawiających się

Państw, dotyczącym podatków wymienionych w niniejszej

konwencji, w takim zakresie, w jakim opodatkowanie, jakie

ono przewiduje, nie jest sprzeczne z konwencją. Wszelkie

informacje uzyskane przez Umawiające się Państwo będą

stanowiły tajemnicę i będą udzielane tylko osobom i wła­

dzom zajmującym się ściąganiem podatków, których dotyczy

niniejsza konwencja.

2. Postanowienia ustępu 1 nie mogą być w żadnym

wypadku interpretowane tak, jak gdyby zobowiązywały

jedno z Umawiających się Państw do

a) stosowania środków administracyjnych, które nie są

zgodne z ustawodawstwem lub praktyką administracyjną tego drugiego Państwa,

b) udzielania informacji, których uzyskanie nie byłoby

możliwe na podstawie własnego ustawodawstwa albo

w ramach normalnej praktyki administracyjnej tego lub

drugiego Umawiającego się Państwa,

c) przekazywania informacji, które ujawniłyby tajemnicę

handlową, przemysłową, zawodową albo tryb działalno­

ści przedsiębiorstw, albo informacji, których udzielanie

sprzeciwiałoby się porządkowi publicznemu.

Artykuł 26

Pracownicy dyplomatyczni i konsularni

Postanowienia niniejszej konwencji nie naruszają przywilejów podatkowych, przysługujących pracownikom dyplomatycznym lub konsularnym na podstawie ogólnych

Artykuł 28

Wypowiedzenie

Niniejsza konwencja jest zawarta na czas nieokreślony,

lecz każda Umawiająca się Strona może przed upływem dnia

30 czerwca włącznie każdego roku kalendarzowego, poczynając od piątego roku, w którym została ona ratyfikowa -.

na, wypowiedzieć ją wobec drugiej Umawiającej się Strony

pisemnie w drodze dyplomatycznej.

W wypadku wypowiedzenia przed

lipca konwencja

będzie miała zastosowanie do

a) podatków pobieranych u źródła od dochodów przypisa··

nych lub ustalonych do zapłacenia najpóźniej do 31

grudnia w roku wypowiedzenia konwencji,

b) innych podatków za okresy podlegające opodatkowaniu najpóźniej do dnia 31 grudnia w roku wypowiedzenia konwencji.

Na dowód czego niżej podpisani, należycie upoważ­

nieni, podpisali niniejszą konwencję.

Sporządzono w Tunisie dnia 29 marca 1993 r. w dwóch

egzemplarzach w językach polskim, arabskim i francuskim, przy czym wszystkie trzy teksty są jednakowo autentyczne.

W przypadku sporu tekst francuski

będzie

rozstrzy-

gający.

Z upoważnienia Rządu

Rzeczypospolitej Polskiej

A. Arendarski

Z upowaznlenia Rządu

Republiki Tunezyjskiej

M. Ghannouchi

-

-

Poz. 357, 358 i 359

Po zaznajomieniu się z powyższą konwencją, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że

-

została ona uznana za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w niej zawartych,

-

jest przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona,

-

będzie niezmiennie zachoVl(ywana.

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 27 lipca 1993 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: L. Wałęsa

L.S.

Minister Spraw Zagranicznych: K. Skubiszewski

358

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 25 lutego 1994 r.

w sprawie wejścia w życie Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki

Tunezyjskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzo­

nej w Tunisie dnia 29 marca 1993 r.

Podaje się niniejszym do wiadomości, że zgodnie z ar27 Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej

Polskiej a Rządem Republiki Tunezyjskiej w sprawie unikania

podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzonej w Tunisie dnia 29 marca 1993 r.,

tykułem

dokonane zostały przewidziane w tym artykule notyfikacje

i w związku z tym powyższa konwencja weszła w życie

z dniem 15 listopada 1993 r.

Minister Spraw Zagranicznych: A. Olechowski

359

UMOWA

między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Malezji o popieraniu i ochronie inwestycji,

sporządzona w

Kuala Lumpur dnia 21 kwietnia 1993 r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości

W dniu 21 kwietnia 1993 r. została sporządzona w Kuala Lumpur Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej

a Rządem Malezji o popieraniu i ochronie inwestycji w następującym brzmieniu

UMOWA

między Rządem Rzeczypospolitej

pragnąc rozszerzyć i pogłębić współpracę gospodarczą

i przemysłową w oparciu o długotrwałe podstawy, a szczególnie dążąc do inwestowania przez inwestorów jednej

Umawiającej się Strony na terytorium drugiej Umawiającej

się Strony,

Rząd Rzeczypospolitej Polskiej i Rząd Malezji, zwane

dalej "Umawiającymi się Stronami",

uznając potrzebę ochrony inwestycji dokonywanych

przez inwestorów obu Umawiających się Stron i pobudzanią

Polskiej a Rządem

Malezji o popieraniu i ochronie inwestycji