Oświadczenie rządowe z dnia 31 marca 1994 r. w sprawie ratyfikacji przez Rzeczpospolitą Polską Protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji o ekstradycji, sporządzonego w Strasburgu dnia 15 października 1975 r.

-

a) z wyjątkiem gdy poszukiwana osoba została uznana

w swojej nieobecności za podlegającą wydan iu również

w związku z innym przestępstwem po stworzeniu dla niej

sposobności, aby była reprezentowana w postępowaniu

mającym na celu stwierdzenie takiego uznania;

b) pod warunkiem, że przeciwko poszukiwanej osobie nie

będzie toczyło się postępowanie oraz że nie zostanie ona

skazana lub zatrzymana w celu wykonania kary, chyba że

po opuszczeniu Państwa wzywającego do wydania

dobrowolnie do niego powróci, albo jeżeli, mając ku

temu możliwości, nie opuściła Państwa wzywającego

w ciągu 60 dni .

Poz. 308 i 309

3. Równocześnie podaje się do wiadomości, że w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej zostały złożone dwa oświad­

czenia , potwierdzone w dokumencie ratyfikacyjnym, w następującym brzmieniu

Oświadczenia

Zgodnie z artykułem 26 ustęp 1 Rzeczpospolita PoIska oświadcza, że w związku z artykułem 6 ustęp 1 (a) nie

będzie wydawała w żadnym przypadku własnych obywateli.

Rzeczpospolita Polska oświadcza, w związku z artykułem 6 ustęp 1 (b). że pojęcie "obywatele" oznacza również

cudzoziemców, którzy uzyskali w Polsce azyl.

Zastrzeżenie do artykułu 15

Artykuł 15 będzie interpretowany tak, jakby słowa ..45

dni" zastąpiono słowami ,,60 dni " w artykule 14 ustęp 1 b.

4 . Informacje o państwach, które w terminie później­

szym staną się stonami powyższej konwencji, można uzyskać

w

Departamencie Prawno-Traktatowym Ministerstwa

Spraw Zagranicznych .

Minister Spraw Zagranicznych : A. Olechowski

309

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 31 marca 1994 r.

w sprawie ratyfikacji przez Rzeczpospolitą Polską Protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji

o ekstradycji, sporządzonego w Strasburgu dnia 15 października 1975 r .

Podaje się niniejszym do wiadomości, że zgodnie z ar-

DANIA

tykułem 3 ustęp 1 Protokołu dodatkowego do Europejskiej

konwencji o ekstradycji, sporządzonego w Strasburgu dnia

15 października 1975 r., został złożony dnia 15 czerwca

1993 r. Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy, jako depozytariuszowi powyższego protokołu , dokument ratyfikacyjny

Rzeczypospolitej Polskiej do tego protokołu.

3 wyżej wymieniony

protokół wszedł w życie w stosunku do Rzeczypospolitej

Polskiej dnia 13 września 1993 r.

Zgodnie z

artykułem

3

Zgodnie z artykułem 6 ustęp 1 protokołu dodatkowego

oświadczamy, że nie przyjmujemy rozdziału I.

HOLANDIA

ustęp

Jednocześnie podaje się do wiadomości , co następuje

1. Zgodnie z artykułem 3 ustęp 2 powyższy protokół

wszedł w życie dnia 20 sierpnia 1979 r.

Następujące Państwa stały się jego Stronami, składając

dokumenty ratyfikacyjne, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia w niżej podanych datach

Cypr

Dania

Hiszpania

Holandia

Islandia

Norwegia

Portugalia

Szwajcaria

Szwecja

O Ś w i a d c z e n i e

22 maja 1979 r.

13 września 1978 r.

11 marca 1985 r.

12 stycznia 1982 r.

20 czerwca 1984 r.

12 grudnia 1986 r.

25 stycznia 1990 r.

11 marca 1985 r.

2 lutego 1976 r.

2. Poniższe oświadczenia zostały złożone podczas skła­

dania dokumentów ratyfikacyjnych, przyjęcia, zatwierdzenia

lub przystąpienia oraz w terminach późniejszych

O Ś w i a d c z e n i e

Rząd Królestwa Holandii przyjmuje wymieniony proto-

kół dla Królestwa w

Europie.

Rząd Królestwa Holandii oświadcza , zgodnie z artykułem 6 wymienionego protokołu, że nie przyjmuje rozdziału

I protokołu .

Jakkolwiek holenderskie ustawodawstwo jest w pełni

zgodne z artykułem 1 (słowa wstępne oraz ustępy a i b) i nie

zawiera żadnych postanowień sprzecznych z artykułem

1 (słowa wstępne i ustęp c). jeśli chodzi o czyny popełnione

podczas międzynarodowego konfliktu zbrojnego, Rząd Królestwa Holandii pragnie zastrzec dla siebie prawo do odmowy wydania w wypadkach naruszeń praw i zwyczajów

wojennych, popełnionych podczas konfliktu zbrojnego nie

mającego charakteru międzynarodowego .

Rząd holenderski powiadomił, że protokół dodatkowy

do Europejskiej konwencji o ekstradycji będzie miał zastosowanie wobec Aruby po zakończeniu odpowiedniej

wewnętrznej procedury w Królestwie Holandii. co zostanie

odrębnie potwierdzone jako ostateczne.

-

Poz. 309 i 310

ISLANDIA

SZWECJA

o ś w i a d c z e n i e

Ośw i ad cze n i e

Islandia nie przyjmuje rozdziału I protokołu .

Szwecja nie przyjmuje rozdziału I wymienionego proto kołu .

NORWEGIA

O Ś w i a d c z e n i e

Zgodnie z artykułem 6 Norwegia

przyjmuje rozdziału I protokołu .

oświadcza , że

nie

3. Informacje o państwach, które w terminie później­

szym staną się stronami powyższego protokołu dodatkowego, można uzyskać w Departamencie Prawno-Traktatowym

Ministerstwa Spraw Zagranicznych.

Minister Spraw Zagranicznych : A. Olechowski

310

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 31 marca 1994 r.

Rzeczpospolitą Polską Drugiego protokołu dodatkowego do Europejskiej

konwencji o ekstradycji, sporządzonego w Strasburgu dnia 17 marca 1978 r.

w sprawie ratyfikacji przez

Podaje się niniejszym do wiadomości, że zgodnie z ar6 ustęp 1 Drugiego protokołu dodatkowego do

Europejskiej konwencji o ekstradycji, sporządzonego

w Strasburgu dnia 17 marca 1978 r., został złożony dnia 15

czerwca 1993 r. Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy,

jako depozytariuszowi powyższego protokołu , dokument

ratyfikacyjny Rzeczypospolitej Polskiej do tego protokołu .

AUSTRIA

tykułem

Zgodnie z artykułem 6 ustęp 3 wyżej wymieniony

w stosunku do Rzeczypospolitej

Polskiej dnia 13 września 1993 r.

protokół wszedł w życie

Jednocześnie podaje się do wiadomości, co następuje

1. Zgodnie z artykułem 6 ustęp 2 powyższy protokół

wszedł w życie w dniu 5 czerwca 1983 r.

Następujące Państwa stały się jego Stronami, składając

dokumenty ratyfikacyjne, przyjęcia , zatwierdzenia lub przystąpienia w niżej podanych datach

Austria

Cypr

Dania

Finlandia

Hiszpania

Holandia

Islandia

Norwegia

Portugalia

Republika Federalna Niemiec

Szwajcaria

Szwecja

Turcja

Włochy

2 maja 1983 r.

13 kwietnia 1984 r.

7 marca 1 983 r.

30 stycznia 1985 r.

11 marca 1985 r.

12 stycznia 1982 r.

20 czerwca 1984 r.

11 grudnia 1986 r.

25 styczn ia 1990 r.

8 marca 1991 r.

11 marca 1985 r.

1 3 czerwca 1 985 r.

10 lipca 1992 r.

23 styczn ia 1982 r.

2. Poniższe zastrzeżenia i oświadczenia zostały złożone

podczas składania dokumentów ratyfikacyjnych, przyjęcia ,

zatwierdzenia lub przystąpienia oraz w terminach później­

szych

Z a s t r z e ż e n i e

Zgodnie z artykułem 9 ustęp 2 protokołu Austria oświad­

że przyjmuje rozdział II jedynie w odniesieniu do

przestępstw podatkowych i celnych.

cze,

HOLANDIA

Oświadczenia

Rząd Królestwa Holandii przyjmuje wymieniony protokół dla Królestwa w

Europie.

Rząd holenderski powiadomił, że Drugi protokół dodat kowy do Europejskiej konwencji o ekstradycji będzie miał

zastosowanie wobec Aruby po zakończeniu odpowiedniej

procedury wewnętrznej w Królestwie Holandii, co zostanie

odrębnie potwierdzone.

NORWEGIA

Z a s t r z e ż e n i e

Zgodnie z artykułem 9 Norwegia oświadcza , że nie

przyjmuje rozdziału I i rozdziału V protokołu .

SZWAJCARIA

Z a s t r z e ż e n i e

Szwajcaria oświadcza , że nie przyjmuje rozdziału II

Drugiego protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji o ekstradycji .

SZWECJA

O Ś w i a d c z e n i e

W wykonaniu artykułu 12 ustęp 1 konwencji (rozdział

V artykuł 5 Drugiego protokołu dodatkowego) obowiązki