Oświadczenie rządowe z dnia 31 marca 1994 r. w sprawie ratyfikacji przez Rzeczpospolitą Polską Europejskiej konwencji o ekstradycji, sporządzonej w Paryżu dnia 13 grudnia 1957 r.

-

Poz. 307 i 308

-

Artykuł 12

Article 12

Sekretarz Generalny Rady Europy zawiadamia w drodze

notyfikacji Państwa Członkowskie Rady oraz każde Państwo,

które przystąpiło do konwencji, o

The Secretary-General of the Council of Europe shall

notify the member States of the Council and any State wh ich

has acceded to the Convention of

a)

każdym podpisaniu niniejszego protokołu;

a) any signature of this Protocol;

b) złożeniu każdego dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia ,

zatwierdzenia lub przystąpienia;

b) any deposit of an instrument of ratification, acceptance,

approval or accession;

c)

każdej dacie wejścia w życie niniejszego

zgodnie z artykułami 6 i 7;

protokołu,

c) any date of entry into force ofthis Protocol in accordance

with Articles 6 and 7;

d)

każdym oświadczeniu otrzymanym zgodnie z postano wieniami artykułu 8 ustępy 2 i 3;

d) any declaration received in pursuance ot the provisions

of paragraphs 2 and 3 ot Article 8;

e)

każdym oświadczeniu otrzymanym zgodnie z postanowieniami artykułu 9 ustęp 1;

e) any declaration received in pursuance ot the provisions

ot paragraph 1 ot Article 9;

f) każdym zastrzeżeniu złożonym zgodnie z postanowieniami artykułu 9 ustęp 2;

f) any reservation mad e in pursuance ot the provisions ot

paragraph 2 ot Article 9;

g) wycofaniu każdego zastrzeżenia , dokonanym w myśl

postanowień artykułu 9 ustęp 3;

g) the withdrawal of any reservation carried out in pursuan ce of the provisions of paragraph 3 of A rticle 9;

każdym zawiadomieniu otrzymanym zgodnie z postanowieniami artykułu 11 oraz o dacie, w której wypowiedzenie nabierze mocy.

h) any notification received in pursuance of the provisions

of Article 11 and the date on which denunciation takes

effect.

Na dowód powyższego niżej podpisani, należycie w tym

celu upełnomocnieni , podpisali niniejszy protokół.

In witness whereof the undersigned, being duly authorised thereto, have signed this Protocol.

Sporządzono w Strasburgu dnia 17 marca 1978 r.,

w językach angielskim i francuskim, przy czym oba teksty są

jednakowo autentyczne, w jednym egzemplarzu, który zostanie złożony w archiwum Rady Europy. Sekretarz General ~

ny Rady Europy przekaże jego uwierzytelnione odpisy Państ ­

wom-Sygnatariuszom oraz Państwom , które przystąpiły do

Done at Strasbourg, this 17th day of March 1978, in

English and French, bot h texts being equally authoritative, in

a single copy which shall remain deposited in the archives of

the Council of Europe. The Secretary - General of the Council

of Europe shall transmit certified copies to each of the

signatory and acceding States.

h)

protokołu.

Po zaznajomien iu się z powyższą konwencją i protokołami , w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam , że

-

konwencja i protokoły zostały uznane za słuszne w całości , jak i każde z postanowień w nich zawartych ;

-

są przyjęte, ratyfikowane i potwierdzone;

-

będą one niezmiennie zachowywane, z uwzględnieniem oświadczeń dotyczących odmowy w każdym przypadku

wydawania własnych obywateli, a także określenia pojęcia " obywatele", oznaczającego równ i eż cudzoziemców,

którzy uzyskali w Polsce azyl.

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony p i eczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 30 kwietnia 1993 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: L. Wałęsa

L.S.

Minister Spraw Zagranicznych : K. Skubiszewski

308

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 31 marca 1994 r.

w sprawie ratyfikacji przez

Rzeczpospolitą Polską Europejskiej konwencji

w Paryżu dnia 13 grudnia 1957 r.

Podaje się niniejszym do wiadomości, że zgodnie z ar29 ustęp 1 Europejskiej konwencji o ekstradycji,

tykułem

sporządzonej

w

Paryżu

o ekstradycji, sporządzonej

dnia 13 grudnia 1957 r.,

został

złożony dnia 15 czerwca 1993 r. Sekretarzowi Generalnemu

-

Rady Europy jako depozytariuszowi powyższej konwencji

dokument ratyfikacyjny Rzeczypospol itej Polskiej do wspo mnianej konwencji.

Zgodnie z artykułem 29 ustęp 3 konwencji weszła ona

w życie w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej dnia 13

września 1993 r.

do artykułu 9

Austria wyrazi zgodę na wydanie, jeżeli osoba, której

wydania się żąda, została zwolniona jedynie z braku jurysdykcji austriackiej albo jeżeli tylko z tego powodu nie zostało

wszczęte postępowanie karne przeciwko tej osobie lub

wszczęte postępowanie karne zostało umorzone.

do artykułu 16 ustęp 2

Jednocześnie podaje się do wiadomości , co następuje

1. Zgodnie z artykułem 29 ustęp 2 wymienionej kon wencji weszła ona w życie w dniu 18 kwietnia 1960 r.

jej stronami, składając

dokumenty ratyfikacyjne lub przystąpienia w niżej podanych

datach

W wypadku wniosku o tymczasowe aresztowanie Austria będzie również wymagać krótkiego przytoczenia faktów

zarzucanych osobie, której wydania się żąda.

do artykułu 21 ustęp 2

Następujące państwa stały się

Austria

Cypr

Czechosłowacja

Dania

Finlandia

Francja

Grecja

Hiszpania

Holandia

Irlandia

Islandia

Liechtenstein

Luksemburg

Norwegia

Portugalia

Republika Federalna Niemiec

Szwajcaria

Szwecja

Turcja

Włochy

21 maja 1969 r.

22 styczn ia 1971 r.

15 kwietnia 1992 r.

13 września 1962 r.

12 maja 1971 r.

10 lutego 1986 r.

29 maja 1961 r.

7 maja 1 982 r.

14 lutego 1969 r.

2 maja 1966 r.

20 czerwca 1984 r.

28 października 1969 r.

18 listopada 1976 r.

19 stycznia 1960 r.

25 stycznia 1990 r.

2 października 1976 r.

20 grudnia 1966 r.

22 stycznia 1959 r.

7 stycznia 1960 r.

6 sierpnia 1963 r.

Zjednoczone Królestwo

Wielkiej Brytanii i Północnej Irlandii 13 lutego 1991 r.

27 września 1967 r.

Izrael

2. Następujące państwa złożyły podane niżej oświad­

czenia i zastrzeżenia podczas składania dokumentów ratyfikacyjnych lub przystąpienia oraz w terminach późniejszych

AUSTRIA

Oświadczenia

do artykułu 2 ustęp 2

Austria będzie również wydawała przestępców w warunkach, o których mowa w artykule 2 ustęp 2.

Poz. 308

Austria w żadnym wypadku nie wyrazi zgody na tranzyt

obywateli austriackich.

do artykułu 21 ustęp 5

Zgoda na tranzyt związany z przestępstwami zagrożony­

mi według prawa Strony wzywającej karą śmierci lub karą,

która jest nie do pogodzenia z wymogami ludzkości i godności ludzkiej, będzie udzielana na warunkach regulujących

wydanie w związku z takimi przestępstwami .

Zastrzeże n i a

do artykułu 1

Austria odmówi wydania , jeżeli osoba, której wydania

się żąda , ma zostać postawiona przed sądem szczególnym

lub jeżeli wydanie miałoby doprowadzić do wykonania

wyroku lub środka zabezp i eczającego orzeczonego przez taki

sąd.

do artykułu 5

Austria ponadto wyrazi zgodę na wydanie, w związku

z przestępstwami stanowiącymi wyłącznie naruszenie przepisów dotyczących monopoli lub eksportu, importu, tranzytu

i racjonowania towarów, jedyn ie na warunkach, o których

mowa w artykule 5.

do artykułu 11

Austria odmówi wydania wnioskowanego w celu wykonania kary śmierci. Zgoda na wydanie osoby w związku

z przestępstwem zagrożonym karą śmierci przez prawo

Strony wzywającej zostanie wydana jedynie wtedy, gdy

Państwo wzywające przyjmie warunek, że kara śmierci nie

zostanie orzeczona. Austria będzie stosowała takie same

zasady w wypadku wyroków, których nie można pogodzić

z wymogami ludzkości i godności ludzkiej.

CYPR

do' artykułu 6 ustęp 1 punkt c

Austria będzie uważać moment przekazania osoby, której wydania się żąda, za decydujący dla określenia obywatelstwa .

do artykułów 7 i 8

Austria wyrazi zgodę wyłącznie na wydanie osoby

w związku z przestępstwem, która zgodnie z prawem austriackim podlega austriackiej jurysdykcji, w takim zakresie,

w jakim ta osoba zostanie wydana za inne przestępstwo, gdy

skazanie tej osoby przez władze sądowe Państwa wzywają­

cego za wszystkie przestępstwa leży w interesie ustalenia

prawdy bądź jest pożyteczne z uwagi na wymierzenie kary

i wykonanie wyroku.

Oświadczenia

do artykułu 1

Rząd Republiki Cypru oświadcza , że zgodnie z artykułem

11, 2, f Konstytucji Republiki nie może nastąpić wydanie

obywateli Republiki. Wobec powyższego postanowienia

tego artykułu w zakresie dotyczącym Republiki Cypru powinny zostać ograniczone do wydania cudzoziemców.

do artykułu 6

Rząd Republiki Cypru oświadcza, że tak długo , jak

Konstytucja nie pozwala na wydanie obywateli Republiki

Cypru (patrz oświadczenie do artykułu 1), określenie "oby -

-

watele" w rozumieniu konwencji, w zakresie dotyczącym

Republiki Cypru, powinno oznaczać obywateli Republiki

Cypru lub osoby, które na podstawie obowiązujących postanowień dotyczących obywatelstwa Republiki byłyby

uprawnione do stania się obywatelami Republiki .

Ponadto, według postanowień Kodeksu karnego Cypru,

obywatele Republiki mogą być ścigani na Cyprze za prze stępstwa popełnione w obcym kraju, zagrożone karą śmierci

lub karą pozbawienia wolności o wymiarze większym niż

dwa lata, jeżeli czyn lub zaniechanie stanowiące przestępst­

wo są również karalne przez prawo kraju, w którym zostało

popełnione.

do artykułu 11

Według Kodeksu karnego Cypru, w wypadku obywateli

Republiki , którzy

popełnili przestępstwo

w obcym kraju ,

prawa Cypru, ale nie zagrożone taką karą według prawa tego obcego kraju , kara

śmierci nie jest orzekana w Republice, lecz taki obywatel

podlega wszelkiej innej karze, aż do kary dożywotniego

pozbawienia wolności.

zagrożone karą śmierci według

do artykułu 21 ustęp 2

Poz. 308

do artykułu 3 ustęp 3

Decyzja co do tego, czy w danym przypadku zamach lub

próba zamachu na życie szefa Państwa lub członka jego

rodziny miałyby zostać uznane za przestępstwa polityczne,

zostanie podjęta po rozpatrzeniu faktów związanych ze

sprawą·

do artykułu 4

Zgoda na wydanie w związku z przestępstwem wojskowym, będącym również przestępstwem pospolitym, może

zostać udzielona jedynie pod warunkiem, że wydana osoba

nie zostanie skazana na podstawie prawa wojskowego .

do artykułu 12

W wypadku gdy będzie to wskazane przez szczególne

organy duńskie mogą zażądać od Państwa

wzywającego , aby dostarczyło ono dowód stwierdzający

dostateczne przypuszczenie winy osoby, której wydania się

żąda . Jeżeli taki dowód zostanie uznany za niedostateczny,

można odmówić wydania .

okoliczności ,

Oświadczenia

W odniesieniu do obywateli Republiki składa się takie

samo oświadczenie co do artykułów 1 i 6.

do artykułu 6

Określenie " obywatel " oznacza w Dani i obywatela Danii, Finlandii, Islandii, Norwegii lub Szwecji bądź osobę

mającą stałe miejsce zamieszkania w jednym z tych Państw.

CZECHOSŁOWACJA

Zastrzeżenie

Zgodnie z warunkami zawartymi w artykule 21 ustęp 5,

zgoda na tranzyt osoby w znaczeniu artykułu 21 będzie

wyrażona wyłącznie na warunkach przewidzianych dla wydania .

do artykułu 28 ustęp 3

Konwencja nie będzie stosowana w stosunkach Danii

z Norwegią i Szwecją, ponieważ wydanie pomiędzy Państ­

wami skandynawskimi jest uregulowane przez jednolite

ustawodawstwo.

DANIA

FINLANDIA

Z a s t r z e ż e n i a

Oświadczenia

do artykułu 1

Zgoda na wydanie może zostać udzielona pod warunkiem, że osoba, której zarzuca się przestępstwo, nie zostanie

poddana postępowaniu przed sądem szczególnym . Wydania

można odmówić , jeżeli jego celem jest wykonanie kary

orzeczonej przez taki sąd .

Wydania

można również odmówić , jeżeli może

ono

narazić osobę, której wydania się żąda, na szczególnie

poważne konsekwencje z uwagi na jej wiek, stan zdrowia lub

inne okoliczności o charakterze osobistym .

do artykułu 1 i artykułu 9

Wydania można odmówić, jeżeli właściwe organy Pańs­

twa trzeciego na podstawie prawomocnego orzeczenia uniewinniły lub skazały osobę, o której mowa, za przestępstwo

stanowiące podstawę wniosku o wydanie bądź jeżeli właś­

ciwe organy Państwa trzeciego postanowiły nie wszczynać

postępowania lub je umorzyć w związku z tym samym

przestępstwem .

do artykułu 2 ustęp 1

Obowiązek

wydan ia będzie ograniczony do przekarnego są za grożone karą surowszą niż rok pozbawienia wolności lub

stępstw, które według duńskiego kodeksu

środkiem zabezpieczającym .

do artykułu 6

W rozumieniu niniejszej konwencji określen i e "obywatele" oznacza obywateli Finlandii, Danii, Islandii, Norwegii

i Szwecji, a także cudzoziemców mających stałe m iejsce

zamieszkania w tych Państwach .

do artykułu 28 ustęp 3

Niniejsza konwencja nie będzie stosowana do wydania

w związku z przestępstwami między Finlandią, Danią, Islan dią, Norwegią i Szwecją, ponieważ wydanie pom i ę ,;lzy tymi

Państwami jest uregulowane przez jednolite ustaw~J dawst­

wo.

Zastrzeżenia

do artykułu 1

Finlandia zastrzega sobie prawo, udzielając zgody na

wydanie, do postawienia warunku, że wydana osoba nie

będzie postawiona za przedmiotowe przestępstwo przed

sądem , który został jedynie tymczasowo bądź w wyjąt­

kowych okolicznościach upoważniony do zajmowania się

takimi przestępstwami . Można odmówić wydania, o które

wnioskowano, w celu wykonania kary orzeczonej przez taki

sąd szczególny. Finlandia zastrzega sobie również prawo do

-

odmowy wydania, jeżeli wydanie, z uwagi na wiek, stan

zdrowia lub inny warunek dotyczący osoby, o której mowa,

bądź z uwagi na szczególne warunki, byłoby niewłaściwe ze

względów humanitarnych.

do artykułu 2 ustęp 1

Obowiązek wydania, o którym mowa w artykule

2 ustęp 1, zostanie ograniczony do przestępstw, które według prawa fińskiego są zagrożone karą surowszą niż jeden rok

pozbawienia wolności. Osoba skazana w obcym Państwie za

takie przestępstwo może zostać wydana jedynie wtedy, gdy

okres nie odbytej jeszcze kary pozbawienia wolności wynosi

co najmniej cztery miesiące .

do artykułu 3 ustęp 3

Finlandia zastrzega sobie prawo do traktowania przestępstwa, o którym mowa w artykule 3 ustęp 3, jako

przestępstwa politycznego, jeżeli takie przestępstwo zostało

popełnione w otwartej walce .

do artykułu 3 ustęp 3

Francja zastrzega sobie prawo do oceny, w świetle

konkretnych okoliczności danej sprawy, czy pozbawienie

życia lub usiłowanie pozbawienia życia szefa Państwa albo

członka jego rodziny ma być uznane lub nie za przestępstwo

polityczne.

do artykułu 5

Francja oświadcza , że w związku z przestępstwami

podatkowymi, celnymi i dewizowymi zgoda na wydanie

Państwu wzywającemu zostanie udzielona, jeżeli tak zostanie postanowione w drodze prostej wymiany listów

w każdej kategorii spraw.

do artykułu 6

Odmawia się wydania, jeżeli poszukiwana osoba posia dała obywatelstwo francuskie w czasie popełnienia zarzuca-

nego przestępstwa .

do artykułu 14 ustęp 3

do artykułu 4

Jeżeli przestępstwo

wojskowe stanowi równlez przestępstwo, co do którego wydanie byłoby poza tym dopuszczalne, Finlandia zastrzega sobie prawo do postawienia

warunku, że wydana osoba nie zostanie ukarana na podstawie postanowienia odnoszącego się do przestępstw wojskowych.

Francja będzie stawiała wymóg, aby wszelka nowa

kwalifikacja prawna przestępstwa odnosiła się do tych sa mych faktów, na podstawie których wyrażono zgodę na

wydanie, i aby nowa kwalifikacja nie stwarzała domniemania

wymierzenia kary, w związku z którą wydanie mogłoby

spotkać się z odmową.

do artykułu 16 ustęp 2

do artykułu 18

Jeżeli osoba znajdująca się w areszcie, na której wydanie

wyrażono zgodę , nie została odebrana przez Państwo wzy-

wające w

oznaczonym terminie, Finlandia zastrzega sobie

prawo do natychmiastowego zwolnienia takiej osoby.

FRANCJA

Zastrzeżenia

Poz. 308

oświadczenia

do artykułu 1

Zgoda na wydanie nie będzie udzielona, jeżeli poszukiwana osoba byłaby sądzona w Państwie wzywającym przez

trybunał , który nie zapewnia podstawowych gwarancji pro cesowych i ochrony praw do obrony, albo przez trybunał

powołany dla rozpatrzenia sprawy tej konkretnej osoby bądź

jeżeli wydanie jest wnioskowane w celu wykonania kary lub

środka zabezpieczającego orzeczonego przez taki trybunał .

Wydania można odmówić, jeżeli może ono mieć wyjątkowo

poważne konsekwencje dla poszukiwanej osoby, zwłaszcza

z uwagi na jej wiek lub stan zdrowia.

W wypadku wniosku o tymczasowe aresztowanie Francja będzie żądała krótkiego memorandum co do faktów

zarzucanych poszukiwanej osobie.

do artykułu 21

Francja zastrzega sobie prawo do odmowy wyrażenia

zgody na tranzyt, chyba że na tych samych warunkach, na

których zgadza się na wydanie .

do artykułu 23

Francja oświadcza , że będzie wymagała tłumaczenia

wniosków o wydanie i załączonych dokumentów na jeden

z języków urzędowych Rady Europy oraz że wybiera język

francuski .

do artykułu 27 ustępy 1 i 2

Rząd Republiki Francuskiej ośw i adcza, że w odniesieniu

do Francji konwencję stosuje się do europejskich i zamorskich departamentów Republiki.

GRECJA

do artykułu 2 ustęp 1

Jeżeli

chodzi o osoby sClgane, zgoda na wydanie

zostanie udzielona jedynie w związku z przestępstwami ,

które według prawa francuskiego oraz prawa Państwa wzywającego są zagrożone karą pozbawienia wolności lub

środkiem zabezpieczającym , mającym górną granicę co naj mniej dwóch lat.

W odniesieniu do kar surowszych niż pozbawienie

lub środki zabezpieczające wydania można odmówić, jeżeli kary te lub środki zabezpieczające nie są

przewidziane w zestawie kar stosowanych we Francji.

wolności

Zastrzeżenia

do artykułu 6

Postanowienia artykułu 6 będą stosowane z zastrzeże ­

niem stosowania artykułu 438(a) greckiego Kodeksu postępowania karnego, który zakazuje wydania obywateli Strony wzywanej.

Artykuł 438 greckiego Kodeksu postępowania karnego

będzie miał również zastosowanie wobec ustępu 1 (c) . Wed ług tego artykułu data popełnienia przestępstwa w żadnym

-

1282

wypadku nie będzie brana pod uwagę przy ustalaniu obywa telstwa poszukiwanej osoby.

do artykułu 7

Ustęp 1 będzie stosowany z zastrzeżeniem postanowień

artykułu 438(b) greckiego Kodeksu postępowania karnego.

do artykułu 6 ustęp 1(b)

Dla celów niniejszej konwencji Hiszpania uzna za obywateli osoby, którym przysługuje ten status na mocy postanowień tytułu I księgi I hiszpańskiego Kodeksu cywilnego .

do artykułu 9

do artykułu 11

Artykuł

437(1) greckiego Kodeksu postępowania kar nego będzie w dalszym ciągu stosowany zamiast artykułu 11

konwencji. Według tego postanowienia wydanie obcego

obywatela w związku z przestępstwem zagrożonym karą

śmierci w myśl prawa Strony wzywającej będzie dozwolone

tylko w wypadku, gdy greckie prawo karne przewiduje taką

samą karę za dane przestępstwo.

do artykułu 18

Ostatnie zdanie artykułu 18 ustęp (4) konwencji zostaje

klauzuli z artykułu 454

greckiego Kodeksu postępowania karnego: "pod warun kiem, że nowy wniosek opiera się na tych samych faktach" .

przyjęte przy dodaniu następującej

Uważa się , że prawomocne orzeczenie zapadło wobec

danej osoby, jeżeli orzeczenie sądowe , o którym mowa, nie

podlega już zwykłej apelacji albo jeżeli wszelkie środki

odwoławcze zostały wyczerpane lub orzeczenie zostało przy jęte albo z uwagi na jego szczególny charakter.

do artykułu 11

Jeżeli przestępstwo, w związku z którym złożono wniosek o wydanie, jest zagrożone karą śmierci według prawa

Strony wzywającej, Hiszpania odmówi wydania, chyba że

Strona wzywająca udzieli gwarancji uznanych przez Stronę

wezwaną za wystarczające, że kara śmierci nie zostanie

orzeczona, a jeśli zostanie orzeczona - nie zostanie wykonana.

do artykułu 19

HOLANDIA

Artykuł ten zostaje przyjęty z zastrzeżeniem postanowień

artykułu 441

greckiego Kodeksu postępowania karnego.

HISZPANIA

Zastrzeże n i a

do artykułu 1

Osoba, której wydania się żąda, nie może zostać po stawiona przed sądem szczególnym na terytorium Państwa

wzywającego . Zgoda na wydanie w tym celu bądź w celu

wykonania kary lub zastosowania środka zabezp i eczającego

orzeczonego przez tego rodzaju sądy nie zostanie udzielona .

do artykułu 10

H iszpania odmówi wydania, jeżeli karalność uległa prze dawnieniu z jakiejkolwiek przyczyny przewidzianej w usta wodawstwie Strony wzywającej lub Strony wezwanej .

do artykułu 21 ustęp 5

Hiszpania zezwoli na tranzyt jedynie na warunkach

określonych w niniejszej konwencji dla wydania.

do artykułu 23

Hiszpania będzie wymagała od Strony wzywającej do starczenia wniosku o wydanie i załączonych dokumentów

w tłumaczeniu na język hiszpański , francuski lub angielski .

Oświadczenia

do artykułu 2 ustęp 7

Hiszpania będz i e stosowała zasadę wzajemności wodniesieniu do przestępstw wyłączonych z zakresu stosowania

niniejszej konwencji na mocy jej artykułu 2.

do artykułu 3

W celu wydania, oprócz przestępstw wymienionych

w artykule 3 ustęp 3 konwencji, akty terroryzmu nie będą

uznawane za przestępstwa polityczne.

O Ś w i a d c z e n i e

Mając na uwadze równość istniejącą w prawie publicznym pomiędzy Holandią, Surinamem i Antylami Holenderskimi , określenie " terytorium metropolii" użyte w artykule 27

ustęp 1 niniejszej konwencji utraciło swoje pierwotne znaczenie w odniesieniu do Królestwa Holandii i w konsekwencji będzie rozumiane jako oznaczające , w zakresie dotyczą­

cym Królestwa, " terytorium europejskie" .

Europejska konwencja o ekstradycji, której Królestwo

Holandii jest Stroną i która ma zastosowanie wobec Antyli

Holenderskich, będzie , od dnia 1 stycznia 1986 r. w zakresie

dotyczącym Królestwa Holandii, mieć zastosowanie wobec

Antyli Holenderskich i Aruby.

Zastrzeżenia

do artykułu 1

Rząd Holandii zastrzega sobie prawo do odmowy wydania wnioskowanego w celu wykonania zaocznego orzeczenia, od którego nie przysługuje środek odwoławczy, jeżeli to

wydanie mogłoby wywrzeć taki skutek, że osoba, której

wydania się żąda, zostałaby poddana karze bez umożliwienia

jej skorzystania z praw do obrony przewidzianych w artykule

6 ustęp 3c Europejskiej konwencji o ochronie praw człowie­

ka i podstawowych wolności .

Rząd Holandii zastrzega sobie prawo do odmowy wydania z przyczyn humanitarnych, gdyby mogło to spowodować

szczególne trudności dla osoby, której wydania się żąda , na

przykład z uwagi na jej młodość lub zaawansowany wiek

albo stan zdrowia.

do artykułu 7

Rząd Holandii zastrzega sobie prawo do odmowy wydania, gdy zgodnie z artykułem 7 ustęp 2 Państwo wzywające

byłoby upoważnione do odmowy wydania w podobnych

wypadkach .

do artykułu 9

Rząd Holandii odmówi wydania, jeżeli będzie przekona ny, że zapadł prawomocny wyrok dotyczący przestępstwa ,

z powodu którego wnioskowane jest wydanie osoby, wydany przez właściwe organy Państwa trzeciego, a w wypadku

skazania za to przestępstwo - gdy skazana osoba odbywa

karę albo jużją odbyła lub została zwolniona z jej odbywania .

-

Poz. 308

ce ekstradycji, będą w dalszym ciągu regulowane wyłącznie

w oparciu o ustawy obowiązujące na ich odnośnych teryto riach, przewidujące wykonywanie na terytorium jednej Strony nakazów aresztowania wydanych na terytorium drugiej

Strony.

Zastrzeżenie

do artykułu 9

do artykułu 28

Z uwagi na szczególne powiązania pomiędzy państwami

Beneluksu, Rząd Holandi i nie przyjmuje artykułu 28 ustępy

1 i 2 w odniesieniu do swoich stosunków z Belgią i Wielkim

Księstwem Luksemburga .

Rząd Holandii zastrzega sobie prawo do odstąpienia od

tych postanowień w swoich stosunkach z innymi Państwami

członkowskimi Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej .

Władze irlandzkie odmówią wydania, jeżeli w Państwie

trzecim zapadło prawomocne orzeczenie wobec poszukiwa nej osoby w sprawie przestępstwa , w związku z którym żąda

się wydania .

ISLANDIA

Zastrzeżenia

do artykułu 1

o ś w i a d c z e n i a

do artykułów 6 i 21

Rząd Królestwa Holandii nie zezwoli na tranzyt obywateli Holandii ani na ich wydanie w celu wykonania kar lub

innych środków .

Jednakże obywatele Holandii mogą być wydani w celu

ich ścigania, gdy Państwo wzywające udzieli gwarancji, że

osoba, której wydania się żąda , może być odesłana do

Holandii w celu odbycia kary, jeżel i po jej wydaniu zostanie

nałożona na n i ą kara dozoru inna niż kara w zawieszeniu lub

środek pozbawiający ją wolności.

W zakresie dotyczącym Królestwa Holandii dla celów

konwencji przez obywateli rozumie się osoby posiadające

obywatelstwo Holandii, jak również cudzoziemców zinteg rowanych ze społecznością holenderską w stopniu pozwalającym na ich ściganie w Holandii za czyn , w związku z którym

wnioskuje się wydanie.

do artykułu 19

Przy wyrażan i u zgody na wydanie Islandia zastrzega

sobie prawo do postawienia warunku, że wydana osoba nie

może być postawiona przed sądem doraźnym lub sądem

upoważnionym w wyjątkowych okolicznościach do zajmowania się takimi przestępstwami, jak również prawo do

odmowy wydania w celu wykonania kary orzeczonej przez

taki sąd szczególny.

Można również odmówić

wydania, jeżeli może ono

której wydania się żąda, na szczególnie

poważne konsekwencje z uwagi na jej w iek, stan zdrowia lub

inne okol i czności o charakterze osobistym.

narazić osobę,

do artykułu 2 ustęp 1

Islandia może jedynie wyrazić zgodę na wydanie

w związku z przestępstwem lub przypuszczalnym przestępst ­

wem, które według prawa islandzkiego jest zagrożone lub

byłoby zagrożone karą pozbawienia wolności powyżej jed nego roku.

do artykułu 3 ustęp 3

Rząd Holandii odmówi tymczasowego wydania na podstawie artykułu 19 ustęp 2, z wyjątkiem osoby, która odbywa

karę na jej terytorium, i jeżeli zaistnieje taka konieczność

wskutek szczególnych okoliczności.

do artykułu 21 ustęp 5

Rząd Holandii zastrzega sobie prawo do odmowy wyra żenia zgody na tranzyt, chyba że na tych samych warunkach,

jakie są przewidziane przy wydaniu.

IRLANDIA

Islandia zastrzega sobie prawo, w świetle odpowiedn ich

do uznania przestępstwa określonego w artykule 3 ustęp 3 za przestępstwo polityczne.

okoliczności ,

do artykułu 4

Zgoda na wydanie w związku z przestępstwem wojskowym stanowiącym zarazem przestępstwo pospolite może

być wyrażona jedynie pod warunkiem, że wydana osoba nie

zostanie skazana na podstawie prawa wojskowego.

do artykułu 12

Islandia zastrzega sobie prawo do wymagania od Strony

Oświadczenia

Mam zaszczyt oświadczyć zgodnie z artykułem 6 konwencji , że określenie " obywatel " zawarte w konwencji

zostaje niniejszym zdefiniowane jako oznaczające obywateli

Irlandii, w zakresie dotyczącym mojego Rządu .

Rząd Irlandii, zgodnie z artykułem 28 ustęp 3 Europej -

skiej konwencji o ekstradycji z 1957 r., niniejszym notyfikuje Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy, iż stosunki

Rządu Irland ii z Rządem Zjednoczonego Królestwa, dotyczą-

wzywającej dostarczenia dowodów wskazujących, że osoba,

której wydania się żąda, popełniła przestępstwo, w związku

z którym wnioskowane jest wydanie. Można odmówić wydania, jeżeli dowody zostaną uznane za niewystarczające .

Oświadczenia

do artykułu 6

W rozumieniu konwencji określenie " obywatel" oznacza

obywatela Islandii oraz obywatela Danii, Finlandii, Nor-

-

wegii lub Szwecji albo osobę mającą stałe miejsce zamieszkania w Islandi i bądź w innych wyżej wym ienionych Państ­

wach.

do artykułu 28 ustęp 3

Konwencja nie będzie stosowana w sprawach o wydanie do Danii, Finlandii, Norwegii lub Szwecji, ponieważ

wydanie między Państwami nordyckimi jest uregulowane

przez jednolite ustawodawstwo.

LIECHTENSTEIN

-

Poz. 308

środek odwoławczy , jeżeli to wydanie mogłoby wywrzeć taki

skutek, że osoba, której wydan ia się żąda, zostałaby poddana

karze bez umożliwienia jej skorzystania z prawa do obrony

przewidzianego w artykule 6 ust. 3c Europejskiej konwencji

o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.

Rząd Wielkiego Księstwa Luksemburga zastrzega sobie

prawo do odmowy wydania z przyczyn humanitarnych, gdy

mogłoby to spowodować szczególne trudności dla osoby,

której wydania się żąda , na przykład z uwagi na jej młodość

lub zaawansowany wiek albo stan zdrowia.

do artykułów 6 i 21

Ośw i ad cze n i a

i za strzeże n i a

do artykułu 1

Księstwo Liechtensteinu wyraża co do zasady zgodę na

wydanie jedynie pod warunkiem, że osoba, przeciwko której

toczy się postępowanie za przestępstwo , będzie sądzona

przez zwyczajne sądy państwa wzywającego . Dlatego za strzega sobie prawo do wyrażania zgody na wydanie jedynie

pod warunkiem, że Państwo wzywające złoży odpowiednie

zapewnienia w tym względzie .

do artykułu 6 ustęp 1(a)

Rząd Księstwa Liechtensteinu oświadcza, że prawo

Liechtensteinu nie zezwala na wydanie obywateli Liechtensteinu . W wypadku ich wjazdu na terytorium Księstwa, będą

oni sądzeni przez władze Liechtensteinu według prawa

karnego Liechtensteinu (ustęp 36 Kodeksu karnego) za

przestępstwa popełnione za granicą, bez względu na ustawy

Państwa, w którym popełnione zostało przestępstwo . Obywatelami w rozumieniu konwencji są osoby posiadające

obywatelstwo Liechtensteinu .

do artykułu 11

Księstwo Liechtensteinu zastrzega sobie prawo do stosowania artykułu 11 w drodze analogii w wypadku, gdy

Państwo wzywające nie daje władzom Liechtensteinu wy starczających zapewnień, że nie nałoży żadnej kary lub

środka niezgodnego z prawem Liechtensteinu bądź naruszającego zasadę nietykalności osob istej w sposób nie do

pogodzenia z prawem Liechtensteinu .

do artykułu 21

Rząd Wielkiego Księstwa Luksemburga odmówi wydania lub tranzytu swoich własnych obywateli.

do artykułu 7

Rząd Wielkiego Księstwa Luksemburga zastrzega sobie

prawo do odmowy wydania, gdy zgodnie z artykułem 7 ustęp

2 Państwo wzywające byłoby upoważnione do odmowy

wydania w podobnych wypadkach .

do artykułu 9

Rząd Wielkiego Księstwa Luksemburga odmówi wydania, jeżeli będzie przekonany, że zapadł prawomocriy wyrok

dotyczący przestępstwa , z powodu którego wnioskowane

jest wydanie osoby, wydany przez właściwe organy Państwa

trzeciego, a w wypadku skazania za to przestępstwo, gdy

skazana osoba odbywa karę albo już ją odbyła lub została

zwolniona z jej odbywania.

do artykułu 28

Z uwagi na szczególne powiązania pomiędzy Państ­

wami Beneluksu, Rząd Wielkiego Księstwa Luksemburga nie

przyjmuje artykułu 28 ustępy 1 i 2 w odniesieniu do swoich

stosunków z Holandią i Belg i ą .

Rząd Wielkiego Księstwa Luksemburga zastrzega sobie

prawo do odstąpienia od tych postanow i eń w swoich

stosunkach z innymi Państwami Członkowskimi Europejskiej

Wspólnoty Gospodarczej.

Ośw i a d cze n i a

do artykułu 6 ustęp 1b

Księstwo Liechtensteinu zastrzega sobie prawo do odmowy tranzytu przez swoje terytorium, nawet jeżeli przestęp ­

stwo zarzucane oskarżonej osobie wchodzi w zakres artykułu

5 konwencji .

do artykułu 23

Księstwo Liechtensteinu wymaga, aby do wniosków

i przekazywanych dokumentów, sporządzonych w języku

innym niż język niemiecki, dołączone było tłumaczenie na ten

język .

LUKSEMBURG

Zastrzeże n i a

do artykułu 1

Rząd Wielkiego Księstwa Luksemburga zastrzega sobie

prawo do odmowy wydania wnioskowanego w celu wykonania zaocznego orzeczenia, od którego nie przysługuje

Rząd Wielkiego Księstwa Luksemburga ośw i adcza , że

w zakresie dotyczącym Wielkiego Księstwa Luksemburga

przez pojęcie " obywatele" dla celów konwencji rozumie się

osoby posiadające obywatelstwo Luksemburga, jak również

cudzoziemców zintegrowanych ze społecznością luksemburską w stopniu pozwalającym na ich ściganie w Luksemburgu

za czyn, w związku z którym wnioskuje się wydanie.

do artykułu 19

Rząd Wielkiego Ks i ęstwa Luksemburga odmówi tymczasowego wydania , zgodnie z artykułem 19 ustęp 2, chyba

że chodzi o osobę , która odbywa karę na jego terytorium,

i jeżeli zaistnieje taka konieczność wskutek szczególnych

okoliczności.

do artykułu 21 ustęp 5

Rząd Wielkiego Księstwa Luksemburga zastrzega sobie

prawo do odmowy wyrażenia zgody na tranzyt, chyba że na

tych samych warunkach, jakie są przewidziane przy wydaniu .

NORWEGIA

do artykułu 1

Można odmówić wydania ze względów humanitarnych,

jeżeli wydanie może narazić osobę, której wydania się żąda,

na szczególnie poważne konsekwencje z uwagi na jej wiek,

stan zdrowia lub inne okoliczności o osobistym charakterze.

do artykułu 2 ustęp 1

Zgodnie z warunkami zawartymi w norweskiej ustawie

nr 39 z 13 czerwca 1975 r. o ekstradycji przestępcówetc ....

ustęp 3, Norwegia może wyrazić zgodę na wydanie jedynie

w związku z przestępstwem lub przypuszczalnym przestępst­

wem, które według prawa norweskiego jest zagrożone lub

byłoby zagrożone karą pozbawienia wolności powyżej jednego roku.

do artykułu 3 ustęp 3

Norwegia zastrzega sobie prawo, w świetle odpowiednich okoliczności, do uznawania przestępstwa określonego

w artykule 3 ustęp 3 za przestępstwo polityczne.

do artykułu 4

-

Poz. 308

b) co do których udowodniono, że zostaną poddane procesowi nie zapewniającemu gwarancji prawnych postępo­

wania karnego, odpowiadających warunkom uznanym

na forum międzynarodowym jako podstawowe dla

ochrony praw człowieka, bądź które będą odbywały

swoją karę w nieludzkich warunkach;

c) które są poszukiwane w związku z przestępstwem zagrożonym karą dożywotniego pozbawienia wolności lub

dożywotnim środkiem zabezpieczającym.

do artykułu 2

Portugalia wyrazi zgodę na wydanie jedynie w związku

z przestępstwami zagrożonymi pozbawieniem wolności na

okres dłuższy niż rok.

do artykułu 6 ustęp 1

Portugalia odmówi wydania obywateli portugalskich.

do artykułu 11

Portugalia odmówi wydania w związku z przestępst­

wami zagrożonymi karą śmierci według prawa Państwa

wzywającego.

Jeżeli jakieś przestępstwo podlegające

prawu wojskowemu stanowi również przestępstwo dopuszczające w innym wypadku wydanie, Norwegia zastrzega sobie prawo do

postawienia warunku, że wydana osoba nie zostanie ukarana

według prawa wojskowego Państwa wzywającego .

do artykułu 6 ustęp 1b

W zakresie dotyczącym Norwegii określenie "obywatel"

oznacza zarówno obywateli, jak i stałych mieszkańców

Norwegii. Określenie to obejmuje również obywateli i stałych

mieszkańców Danii, Finlandii, Islandii lub Szwecji , jeżeli

o wydanie wnoszą Państwa inne niż wyżej wymienione .

do artykułu 12

Władze norweskie zastrzegają sobie prawo do wymagania od Strony wzywającej dostarczenia dowodów prima tacie

wskazujących, że osoba, której wydania się żąda, popełniła

przestępstwo, w związku z którym wnioskowane jest wydanie. Można odmówić wydania , jeżeli dowody zostaną uznane

za niewystarczające.

do artykułu 28 ustęp 3

Niniejsza konwencja nie będzie stosowana w sprawach

o wydanie do Danii, Finlandii lub Szwecji, ponieważ wydanie

między wymienionymi Państwami jest uregulowane przez

jednolite ustawodawstwo.

PORTUGALIA

Ośw i a dcze nie

Określenie "obywatele" w rozumieniu konwencji odnosi

się do obywateli portugalskich, bez względu na to, w jaki

sposób nabyli swoje obywatelstwo.

do artykułu 21

Portugalia zgodzi się na tranzyt osób przez swoje pań ­

stwowe terytorium jedynie wtedy, gdy okoliczności ich

dotyczące wskazują na możliwość wyrażenia zgody na

wydanie.

REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC

Oświadczenia

i zastrzeżenia

do artykułu 6

Wydawanie Niemców z Republiki Federalnej Niemiec

do obcego Państwa jest niedopuszczalne na mocy artykułu

16 ustęp 2 Ustawy Zasadniczej Republiki Federalnej Niemiec

i dlatego w każdym wypadku spotka się z odmową.

Określenie " obywatele" w rozumieniu artykułu 5 ustęp

1 (b) Europejskiej konwencji o ekstradycji obejmuje wszystkich Niemców w rozumieniu artykułu 116 ustęp 1 Ustawy

Zasadniczej Republiki Federalnej Niemiec.

do artykułu 21

W wypadku tranzytu na podstawie artykułu 21 Europejskiej konwencji o ekstradycji, artykuł 11 konwencji będzie

stosowany mutatis mutandis.

do artykułu 21 ustęp 2

Tranzyt Niemca przez terytorium Republiki Federalnej

Niemiec jest niedopuszczalny na mocy artykułu 16 ustęp 2,

zdanie pierwsze Ustawy Zasadniczej Republiki Federalnej

Niemiec i dlat~o w każdym wypadku spotka się z odmową .

do artykułu 21 ustęp 4a

Zastrzeże n i a

do artykułu 1

Portugalia odmówi wydania osób

a) które mają być sądzone przez sąd szczególny lub które

mają odbyć karę orzeczoną przez taki sąd;

W wypadku gdy tranzyt ma nastąpić drogą lotniczą przez

terytorium Republiki Federalnej Niemiec bez zamiaru lądo ­

wania, wymagane będzie zapewnienie, iż zgodnie z faktami

znanymi Stronie wzywającej oraz dokumentami znajdujący­

mi się w jej posiadaniu wydana osoba nie jest Niemcem ani

nie twierdzi, że nim jest.

-

do artykułu 23

Oświadczenia

i zastrzeżenia

do artykułu 1

Szwajcarska Rada Związkowa oświadcza, że wydanie

przez Szwajcarię jest w każdym wypadku uwarunkowane

tym, że osoba, której wydania się żąda, nie zostanie postawiona przed sądem nadzwyczajnym (tribunal d'exception). Zastrzega się wobec powyższego prawo do odmowy

wydania

a) jeżeli istnieje możliwość, że osoba, której wydania się żąda,

gdyby była wydana, zostałaby postawiona przed sądem

nadzwyczajnym (tribunal d'exception), oraz jeżeli Państwo

wzywające nie złoży zapewnień uznanych za wystarczają­

ce, że orzeczenie zostanie wydane przez sąd , który jest

generalnie upoważniony zgodnie z przepisami o wymiarze

sprawiedliwości do orzekania w sprawach karnych;

b) jeżeli wnosi się o wydanie w celu wykonania kary

orzeczonej przez sąd nadzwyczajny (tribunal d'exception).

do artykułu 2 ustęp 2

Rada Związkowa oświadcza, że jeżeli wyrażono zgodę

na wydanie w związku z przestępstwem, co do którego

wydanie jest dopuszczalne według prawa szwajcarskiego, to

Szwajcaria może rozciągnąć jego skutki na każde inne

przestępstwo zagrożone karą według zwyczajnego prawa

szwajcarskiego.

do artykułu 3 ustęp 3

Niezależnie od artykułu 3 ustęp 3 konwencji, Szwajcaria

zastrzega sobie prawo do odmowy wydania na podstawie

artykułu 3 ustęp 7 w wypadku, gdy jest ono wnioskowane

w związku z zamachem na życie głowy Państwa lub członka

jego rodziny.

do artykułu 6

Rada Związkowa oświadcza , iż prawo szwajcarskie

zezwala na wydawanie obywateli szwajcarskich jedynie na

warunkach wymienionych w artykule 7 ustawy związkowej

z dnia 20 marca 1981 r. w sprawie wzajemnej między­

narodowej pomocy prawnej w sprawach karnych. Pod

warunkiem zachowania wymogów ustawowych, przestępst­

wa popełnione poza Szwajcarią, które są karalne według

prawa szwajcarskiego jako zbrodnie ("crimes") lub występki

("delits"), mogą być ścigane i sądzone przez władze szwajcarskie w następujących wypadkach

-

jeżeli zostały popełnione na szkodę obywateli szwajcars-

kich (artykuł 5 szwajcarskiego Kodeksu karnego z dnia 21

grudnia 1937 r.);

-

jeżeli wydanie jest dopuszczalne w związku z nimi według

prawa szwajcarskiego i jeżeli zostały popełnione przez

obywatela szwajcarskiego (artykuł 6 szwajcarskiego Kodeksu karnego) ;

jeżeli zostały popełnione na pokładzie statku szwajcars-

kiego lub szwajcarskiego statku powietrznego (artykuł

4 ustawy związkowej z dnia 23 września 1953 r. o żeg­

ludze pod flagą Szwajcarii; artykuł 97 ustawy związkowej

z dnia 21 grudnia 1948 r. o żegludze powietrznej);

W wypadku gdy wniosek o wydanie oraz dokumenty

mające zostać przekazane nie zostały sporządzone w języku

niemieckim, muszą być dołączone tłumaczenia wniosku oraz

dokumentów na język niemiecki lub na jeden z języków

urzędowych Rady Europy.

SZWAJCARIA

Poz. 308

-

jeżeli szczególne postanowienia ustawowe tak przewidują w odniesieniu do niektórych przestępstw (artykuły 202

i 240 szwajcarskiego Kodeksu karnego; artykuł 1 9 ustawy

związkowej z dnia 3 października 1951 r. o narkotykach;

artykuł 101 ustawy związkowej z dnia 19 grudnia 1958 r.

o ruchu drogowym; artykuł 16 ustawy związkowej z dnia

14 marca 1958 r. o odpowiedzialności konfederacji,

członków jej władz oraz jej urzędników; artykuł 12 ustawy

związkowej z dnia 26 września 1958 r. o gwarancjach

ryzyka od eksportu). Zgodnie z ustawą z dnia 20 marca

1981 r. o wzajemnej międzynarodowej pomocy prawnej

w sprawach karnych, inne przestępstwa popełnione za

granicą przez obywatela szwajcarskiego mogą być ściga ­

ne w Szwajcarii na wniosek Państwa, w którym zostały

popełnione, w wypadkach, gdy osoba, o której mowa,

przebywa w Szwajcarii i jest tam odpowiedzialna za

przestępstwa o poważniejszym charakterze, oraz, jeżeli

zostanie ona uniewinniona lub ukarana w Szwajcarii, to

nie będzie ponownie ścigana za ten sam czyn w Państwie

wzywającym .

do artykułu 9

a) Szwajcaria zastrzega sobie prawo do odmowy wydania,

w odstępstwie od artykułu 9, jeżeli orzeczenia uzasadniające odmowę wydania zgodnie z tym artykułem

zostały podjęte w Państwie trzecim, na którego terytorium zostało popełnione przestępstwo.

b) Szwajcaria zastrzega sobie prawo do wyrażenia zgody

na wydanie pomimo pierwszego zdania artykułu 9, jeżeli

wyraziła ona zgodę na wydanie w związku z innymi

przestępstwami, a Państwo wzywające wykazało, że

nowe fakty lub dowody, które doszły do jego wiadomości, uzasadniają zrewidowanie decyzji, motywując odmowę wydania zgodnie z niniejszym artykułem, bądź

jeżeli poszukiwana osoba nie odbyła całości lub części

kary nałożonej na nią tą decyzją.

do artykułu 11

Szwajcaria zastrzega sobie prawo do stosowania ar11, mutatis mutandis, również w wypadkach, gdy

prawo Strony wzywającej przewiduje, że osoba, której wydania się żąda, może zostać skazana na karę cielesną lub może

zostać poddana takiemu traktowaniu wbrew swojej woli za

przestępstwo, w związku z którym żąda się wydania.

tykułu

do artykułu 14 ustęp 1b

Szwajcarska Rada Związkowa oświadcza, że władze

szwajcarskie uważają uwolnienie za ostateczne w rozumieniu artykułu 14, jeżeli pozwala ono wydanej osobie na

swobodne poruszanie się bez łamania zasad sprawowania się

i innych warunków nałożonych przez właściwą władzę . Dla

władz szwajcarskich wydaną osobę w każdym wypadku

uważa się za mogącą opuścić terytorium Państwa w rozumieniu niniejszego artykułu, jeżeli nie istnieje faktyczna przeszkoda do opuszczenia go, jak choroba lub inne rzeczywiste

ograniczenie jej swobody poruszania się.

-

do artykułu 16 ustęp 2

Szwajcaria wyraża prośbę, aby wszelkie wnioski kierowane do niej zgodnie z artykułem 16 ustęp 2 zawierały krótki

opis przestępstwa zarzucanego osobie, której wydania się

żąda, włącznie z istotnymi szczegółami pozwalającymi na

ocenę charakteru przestępstwa, z odesłaniem do ustawy

o ekstradycji.

do artykułu 21

Poz. 308

nie, zostanie udzielona, jeżeli przestępstwo , o którym

mowa, odpowiada przestępstwu zagrożonemu według

prawa szwedzkiego karą pozbawienia wolności na okres

dłuższy niż jeden rok.

e) do artykułu 3

Szwecja zastrzega sobie prawo do uznawania przeo który"! mowa w artykule 3 ustęp 3, za

przestępstwo polityczne w świetle indywidualnych oko-

stępstwa ,

liczności .

Szwajcaria zastrzega sobie prawo do odmowy zgody na

tranzyt w wypadkach, gdy przestępstwo zarzucane osobie,

której wydania się żąda , wchodzi w zakres artykułu 5 konwencji albo stanowi naruszenie obrotu towarowego lub

ograniczeń rynkowych.

do artykułu 23

Szwajcaria wyraża prośbę, aby do wniosków o wydanie

skierowanych do władz Szwajcarii dołączone było tłumacze­

nie na język francuski, niemiecki lub włoski, jeśli nie zostały

one sporządzone w jednym z tych języków.

SZWECJA

Oświadczenia

a) do artykułu 6

W rozumieniu niniejszej konwencji określenie "obywatele", oprócz obywateli szwedzkich, oznacza cudzoziemców mających stałe miejsce zamieszkania

w Szwecji, obywateli Danii, Finlandii, Islandii i Norwegii, jak również cudzoziemców mających stałe miejsce zamieszkania w tych Państwach.

d) do artykułu 4

Jeżeli przestępstwo podlegające prawu wojskowe mu stanowi również przestępstwo , w związku z którym

wyrażono zgodę na wydanie, Szwecja zastrzega sobie

prawo do postawienia warunku, że wydana osoba nie

zostanie ukarana przez zastosowanie przepisów odnoszących się do przestępstw popełnionych przez człon­

ków sił zbrojnych .

e) do artykułu 12

Nawet w wypadku, gdy orzeczony wyrok lub nakaz

aresztowania, wydany przez sąd lub sędziego w Państ­

wie będącym Stroną konwencji , zostanie przyjęty co do

zasady, Szwecja zastrzega sobie prawo do odmowy

wnioskowanego wydania, jeżeli rozpatrzenie sprawy

wykaże, że wyrok lub nakaz, o których mowa, są

w oczywisty sposób źle umotywowane.

f) do artykułu 18

Jeżeli osoba, co do której wyrażono zgodę na

wydanie, nie została odebrana w oznaczonym terminie,

Szwecja zastrzega sobie prawo do natychmiastowego

uchylenia nałożonego na tę osobę aresztu.

b) do artykułu 21

Zgoda na tranzyt będzie udzielana wyłącznie na

tych samych warunkach co na wydanie, z uwzględ­

nieniem indywidualnych okoliczności .

Zastrzeże n i a

a) do artykułu 1

Szwecja zastrzega sobie prawo, przy wyrażeniu

zgody na wydanie, do postawienia warunku, że wydana

osoba nie zostanie wezwana do stawienia się przed

sądem , który został doraźnie lub w wyjątkowych okolicznościach upoważniony do zajmowania się takimi

przestępstwami, jak również prawo do odmowy wydania w celu wykonania kary orzeczonej przez taki sąd

szczególny. Szwecja zastrzega sobie prawo do odmowy

wydania w szczególnych wypadkach , gdy dany środek

jest w jawny sposób nie do pogodzenia z jej zobowiąza­

niami humanitarnymi z uwagi na wiek zainteresowanej

osoby, stan zdrowia lub wszelkie inne warunki mające

na nią wpływ , uwzględniając także charakter przestępst­

wa oraz interesy Państwa wzywającego .

b) do artykułu 2

Zgoda na wydanie osoby, co do której jeszcze nie

zapadło prawomocne orzeczenie w odniesieniu do przestępstwa, w związku z którym złożono wniosek o wyda-

TURCJA

Z a s t r z e ż e n i e

Gwarancja, o której mowa w artykule 11, zostanie

ograniczona do następującej procedury

W wypadku wydania do Turcji osoby skazanej na karę

śmierci lub oskarżonej o przestępstwo zagrożone karą śmie­

rci, każda Strona wezwana, której prawo nie przewiduje kary

śmierci, będzie upoważniona do przesłania wniosku o zmianę

kary śmierci na karę dożywotniego pozbawienia wolności .

Taki wniosek zostanie przesłany przez Rząd Turecki Wielkiemu Zgromadzeniu Narodowemu, które jest ostatnią instancją clO zatwierdzenia kary śmierci, jeśli Zgromadzenie nie

orzekło już w tej sprawie.

WŁOCHY

Zastrzeżenia

Włochy składają wyraźne zastrzeżenie , że nie wyrażą

zgody na wydanie osób poszukiwanych w celu wykonania

środka zabezpieczającego, chyba że

a) w każdym wypadku spełnione zostaną wszystkie kryteria

przewidziane w artykule 25;

b) wspomniany środek zabezpieczający jest wyraźnie przewidziany w prawie karnym Strony wzywającej jako

konieczna konsekwencja przestępstwa .

-

Włochy oświadczają , że w żadnych okolicznościach nie

wyrażą

zgody na wydanie w związku z przestępstwami

zagrożonymi karą śmierci według prawa Strony wzywającej.

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII

I IRLANDII PÓŁNOCNEJ

Zastrzeżenia

i oświadczenia

do artykułu 1

Zjednoczone Królestwo zastrzega sobie prawo do od mowy wydania, o które wnosi się w związku lub w celu

wykonania kary orzeczonej wobec zainteresowanej osoby

podczas jej nieobecności w trakcie postępowania, co do

której orzeczono skazanie lub karę .

do artykułu 2

1. Zjednoczone Królestwo może postanowić o wyraże­

niu zgody na wydanie w związku z jakimikolwiek przestępst­

wami, które według prawa Państwa wzywającego oraz

prawa Zjednoczonego Królestwa są zagrożone karą pozbawienia wolności na okres 12 miesięcy lub jakąkolwiek karą

surowszą, bez względu na to, czy taka kara faktycznie została

nałożona .

2. Zjednoczone Królestwo zastrzega sobie prawo do

odmowy wydania, jeżeli z okoliczności wynika, że - w odniesieniu do przestępstwa lub każdego z przestępstw,

w związku z którymi wnioskuje się o odesłanie danej osoby

z uwagi na ich błahy charakter bądź na fakt, że oskarżenie nie

zostało wysunięte w dobrej wierze w interesie spawiedliwości, uwzględniając wszystkie okoliczności - odesłanie było­

by niesprawiedliwe i uciążliwe dla niej.

do artykułu 3

Zjednoczone Królestwo zastrzega sobie prawo do stosowania postanowień artykułu 3 ustęp 3 jedynie w odniesieniu

do Państw-Stron Europejskiej konwencji o zwalczaniu terroryzmu.

do artykułu 8

Zjednoczone Królestwo może odmówić wydania jakiejś

osoby, jeżeli władze w jakiejkolwiek części Zjednoczonego

Królestwa, na Wyspach Normandzkich lub na Wyspie Man

wszczęły lub będą wszczynały postępowanie karne albo inne

postępowanie przeciwko tej osobie, bez względu na to, czy

to postępowanie pozostaje w związku z przestępstwem lub

przestępstwami , co do których wnosi się o wydanie.

do artykułu 9

Zjednoczone Królestwo zastrzega sobie prawo do odmowy wydania osoby oskarżonej o przestępstwo , jeżeli

z okoliczności wynika, że gdyba ta osoba została oskarżona

o to przestępstwo w Zjednoczonym Królestwie, to przysługiwałoby jej uwolnienie na podstawie jakiegokolwiek

przepisu prawnego, związanego z poprzednim uniewinnieniem lub skazaniem.

do artykułu 10

Zjednoczone Królestwo zastrzega sobie prawo do odmowy wydania, jeżeli z okoliczności wynika, że - w odniesieniu do przestępstwa lub każdego z przestępstw, w zwią­

zku z którymi wnosi się o odesłanie danej osoby, z uwagi na

Poz. 308

-

upływ czasu od domniemanego popełnienia przestępstwa

przez tę osobę lub od chwili gdy osoba ta bezprawnie

pozostaje na wolności, w zależności od danego wypadku,

mając wzgląd na wszystkie okoliczności - odesłanie byłoby

niesprawiedliwe i uciążliwe dla niej.

do artykułu 12

1. Oprócz wniosku i wszelkich załączonych dokumentów, Zjednoczone Królestwo będzie wymagało oświadczenia

wskazującego, czy skazanie, w związku z którym jest wnioskowane wydanie, zostało uzyskane w obecności osoby,

o której odesłanie ubiega się .

2. (wycofane) .

3. Wyliczenie przestępstw, w związku z którymi jest

wnioskowane wydanie, musi zawierać opis faktów, które

rzekomo stanowią przestępstwo lub przestępstwa, w związku

z którymi jest wnioskowane wydanie.

4. Dla celów postępowania w Zjednoczonym Królestwie

uważa się , że obce dokumenty zostały należycie uwierzytel-

nione

a) jeżeli sugerują one, że zostały podpisane przez sędziego,

sędziego pokoju lub urzędnika Państwa , w którym zostały

wydane, oraz

b) jeżeli sugerują one, że zostały poświadczone przez opa trzenie ich pieczęcią Ministra Sprawiedliwości lub innego

Ministra Stanu tegoż Państwa.

do artykułu 14 ustęp 1 punkt (aj

Zjednoczone Królestwo zastrzega sobie w każdym wypadku prawo do niewyrażania zgody, aby wobec osoby

wydanej toczyło się postępowanie bądź aby orzeczono wobec

niej karę lub środek zabezpieczający w celu wykonania kary

lub środka zabezpieczającego, w związku z przestępstwem

popełnionym przed jej wydaniem, innym niż w związku

z którym została wydana, bądź aby jej wolność osobista była

ograniczona z jakiegokolwiek innego powodu .

do artykułu 21

Zjednoczone Królestwo nie

stosowanie artykułu 21.

może

wyrazić

zgody na

do artykułu 23

Przekazywane dokumenty powinny być sporządzone

w języku angielskim bądź powinno być do nich dołączone

tłumaczenie na język angielski.

do artykułu 27

Niniejszą konwencję stosuje się w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Północnej Irlandii,

Wysp Normandzkich i Wyspy Man. Zjednoczone Królestwo

zastrzega sobie prawo do notyfikowania Sekretarzowi Gene ralnemu stosowania konwencj i wobec jakiegokolwiek terytorium, za którego stosunki międzynarodowe Zjednoczone Kró lestwo ponosi odpowiedzialność.

do artykułu 28

Niniejsza konwencja uchyla postanowien ia umów dwustronnych pomiędzy Zjednoczonym Królestwem a in-

-

Poz. 308

nymi Umawiającymi się Stronami jedynie w takim zakresie,

w jakim konwencja będzie miała zastosowanie, zgodnie

z artykułem 27, wobec Zjednoczonego Królestwa, Umawiających się Stron oraz wszelkich terytoriów, za których sto sunki międzynarodowe odpowiedzialność ponosi Zjednoczone Królestwo lub ponoszą Umawiające się Strony.

2)

przestępstw z ustępu 85 zarządzenia - Kodeks karny

z 1936 roku (niedopuszczenie, przez użycie przemocy lub zakłócanie , powiadomienia albo obecności

kompetentnego funkcjonariusza policj i w przypadku

buntowniczego zgromadzenia lub zamieszek) lub

z ustawy zmieniającej ustawę karną 5719- 1959

(bigamia) ;

Notyfikacja

3)

przestępstw z ustawy zmieniającej ustawę karną

Konwencja nie będzie stosowana pomiędzy Zjednoczonym Królestwem a którąkolwiek z Umawiających się Stron,

jeżeli ustawy obowiązujące w Zjednoczonym Królestwie

i w danej Umawiającej się Stronie przewidują wykonanie

nakazów na terytorium obu Stron, wydanych na terytorium

drugiej Strony.

* * *

(o

napaści na funkcjonariuszy policji) 5712-1952 lub

z jakiejkolwiek ustawy wymienionej w ustawie (jurysdykcyjnej) o harmonogramie zapobiegania paskarstwu i spekulacji 5711-1951 (różne ustawy,

regulaminy i statuty regulujące podnajem i kwatero wan ie gości oraz rozprowadzanie, ceny i kontrolę

sprzedaży żywności),

b)

przestępstwem ,

za które kara jest łagodniejsza niż za

wyżej wymienione oraz które jest przestępstwem z usta -

wy (o przekupstwie) zmieniającej ustawę karną (o

przekupstwie) 5712-1952 lub z którychkolwiek następujących ustępów zarządzenia Kodeks karny

z 1936 r.: 88 (buntownicze uniemożliwianie żeglugi

statku) , 1098, 11 ~ 115 (różne przestępstwa związane

z nadużyciem władzy przez urzędników państwowych),

12~ 122, 124 (krzywoprzysięstwo , wprowadzenie

w błąd świadków , niszczenie dowodów, zmowa przeciw wymiarowi sprawiedliwości oraz wywieranie nacisku na świadków), 140 (oszustwo dokonane przez

funkcjonariuszy państwowych), 146 (obraza religii) ,

156, 158, 159 (stosunki płciowe męża z dziewczyną

poniżej 15 lat, obraza moralności bez użycia przemocy

oraz czyn niemoralny wobec osoby poniżej 16 lat),

161.d (zoofilia), 185, 186 (zaniedbanie w dostarczaniu

żywności etc. dzieciom oraz porzucenie dzieci), 195

(rozprzestrzenianie niebezpiecznych zakażeń lub chorób), 218 (zabójstwo z nieostrożności), 242, 250 (napaść ze skutkiem uszkodzenia ciała), 261 , 262 (przymusowa praca i bezprawne uwięzienie) , 270 (kradzież),

304 b i c (oszukiwanie wierzycieli), 305 (zmowa w celu

oszukiwania społeczeństwa), 310 (przyjęcie mienia

uzyskanego w drodzie oszustwa), 350 (podra ':>ianie

banknotów), 359, 363-366 (fałszerstwo), lub z ustawy

o oszustwie, szantażu i wymuszeniu zmieniającej ustawę karną 5723-1963 (oszustwo i fałszerstwo) .

Zjednoczone Królestwo, wykonując niniejszą konwencję, będzie się kierowało względami wynikającymi dla niego

z humanitarnych zobowiązań na podstawie Europejskiej

konwencji praw człowieka.

IZRAEL

Oświadczenia

Oświadczenie dotyczące artykułu 21

Izrael wyrazi zgodę na tranzyt osoby jedynie wówczas,

gdyby Państwo wzywające skierowało wniosek o wydanie

poszukiwanej osoby z Izraela, a nie było przeszkód praw nych, aby uznać ją za podlegającą wydaniu i aby została ona

wydana .

Oświadczenie dotyczące artykułu 22

Dowody pisemne lub oświadczenia złożone pod przysięgą bądź nie, lub poświadczone odpisy takich dowodów

albo oświadczeń oraz nakaz aresztowania i wszelkie inne

dokumenty prawne, ustalające fakt skazania, zostaną dopuszczone jako ważne dowody przy rozpatrywaniu wniosku

o ekstradycję, jeżeli zostały do nich dołączone zaświadczenia

podpisane przez sędziego lub urzędnika Państwa wzywają­

cego lub zostało do nich dołączone zaświadczenie wydane

przez sędziego lub urzędnika bądź jeżeli zostały uwierzytel nione pieczęcią Ministerstwa Sprawiedliwości.

Zastrzeżenie do artykułu 2

Zastrzeże n i a

Zastrzeżenie do artykułu 2 i artykułu 4

Izrael nie wyrazi zgody na wydanie jakiejkolwiek osoby,

chyba że jest ona oskarżona lub została skazana w Państwie

wzywającym za przestępstwo, które gdyby zostało popeł­

nione w Izraelu, byłoby jednym z następujących przestępstw

a)

Izrael nie wyda osoby oskarżonej o przestępstwo, chyba

zostanie udowodnione w sądzie w Izraelu, że istnieją

dostateczne dowody na postawienie jej przed sądem w zwią­

zku z takim przestępstwem w Izraelu .

że

Zastrzeżenie do artykułu 9

każdym przestępstwem, za które może zostać orzeczona

kara śmierci lub pozbawienia wolności na okres przekraczający trzy lata (nawet jeżeli kara jest łagodniejsza ,

gdy kara została orzeczona przez sąd sędz i ego pokoju),

z wyjątkiem

Izrael nie uwzględni wniosku o wydanie, jeżeli poszukiwana osoba została ułaskawiona bądź darowano jej

karę w Państwie wzywającym w związku z przedmiotowym

czynem przestępczym .

1) przestępstwa, o które dana osoba mogłaby być os~ar­

żona jedynie wtedy, gdyby w czasie jego popełnienia

była żołnierzem w rozumieniu Wojskowego kodeksu

karnego 5715-1955;

Zastrzeżenie do artykułu

14

Izrael nie wyrazi zgody na wydanie w drodze odstępstwa

od zasady ograniczenia ścigania

r

I

-

a) z wyjątkiem gdy poszukiwana osoba została uznana

w swojej nieobecności za podlegającą wydan iu również

w związku z innym przestępstwem po stworzeniu dla niej

sposobności, aby była reprezentowana w postępowaniu

mającym na celu stwierdzenie takiego uznania;

b) pod warunkiem, że przeciwko poszukiwanej osobie nie

będzie toczyło się postępowanie oraz że nie zostanie ona

skazana lub zatrzymana w celu wykonania kary, chyba że

po opuszczeniu Państwa wzywającego do wydania

dobrowolnie do niego powróci, albo jeżeli, mając ku

temu możliwości, nie opuściła Państwa wzywającego

w ciągu 60 dni .

Poz. 308 i 309

3. Równocześnie podaje się do wiadomości, że w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej zostały złożone dwa oświad­

czenia , potwierdzone w dokumencie ratyfikacyjnym, w następującym brzmieniu

Oświadczenia

Zgodnie z artykułem 26 ustęp 1 Rzeczpospolita PoIska oświadcza, że w związku z artykułem 6 ustęp 1 (a) nie

będzie wydawała w żadnym przypadku własnych obywateli.

Rzeczpospolita Polska oświadcza, w związku z artykułem 6 ustęp 1 (b). że pojęcie "obywatele" oznacza również

cudzoziemców, którzy uzyskali w Polsce azyl.

Zastrzeżenie do artykułu 15

Artykuł 15 będzie interpretowany tak, jakby słowa ..45

dni" zastąpiono słowami ,,60 dni " w artykule 14 ustęp 1 b.

4 . Informacje o państwach, które w terminie później­

szym staną się stonami powyższej konwencji, można uzyskać

w

Departamencie Prawno-Traktatowym Ministerstwa

Spraw Zagranicznych .

Minister Spraw Zagranicznych : A. Olechowski

309

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 31 marca 1994 r.

w sprawie ratyfikacji przez Rzeczpospolitą Polską Protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji

o ekstradycji, sporządzonego w Strasburgu dnia 15 października 1975 r .

Podaje się niniejszym do wiadomości, że zgodnie z ar-

DANIA

tykułem 3 ustęp 1 Protokołu dodatkowego do Europejskiej

konwencji o ekstradycji, sporządzonego w Strasburgu dnia

15 października 1975 r., został złożony dnia 15 czerwca

1993 r. Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy, jako depozytariuszowi powyższego protokołu , dokument ratyfikacyjny

Rzeczypospolitej Polskiej do tego protokołu.

3 wyżej wymieniony

protokół wszedł w życie w stosunku do Rzeczypospolitej

Polskiej dnia 13 września 1993 r.

Zgodnie z

artykułem

3

Zgodnie z artykułem 6 ustęp 1 protokołu dodatkowego

oświadczamy, że nie przyjmujemy rozdziału I.

HOLANDIA

ustęp

Jednocześnie podaje się do wiadomości , co następuje

1. Zgodnie z artykułem 3 ustęp 2 powyższy protokół

wszedł w życie dnia 20 sierpnia 1979 r.

Następujące Państwa stały się jego Stronami, składając

dokumenty ratyfikacyjne, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia w niżej podanych datach

Cypr

Dania

Hiszpania

Holandia

Islandia

Norwegia

Portugalia

Szwajcaria

Szwecja

O Ś w i a d c z e n i e

22 maja 1979 r.

13 września 1978 r.

11 marca 1985 r.

12 stycznia 1982 r.

20 czerwca 1984 r.

12 grudnia 1986 r.

25 stycznia 1990 r.

11 marca 1985 r.

2 lutego 1976 r.

2. Poniższe oświadczenia zostały złożone podczas skła­

dania dokumentów ratyfikacyjnych, przyjęcia, zatwierdzenia

lub przystąpienia oraz w terminach późniejszych

O Ś w i a d c z e n i e

Rząd Królestwa Holandii przyjmuje wymieniony proto-

kół dla Królestwa w

Europie.

Rząd Królestwa Holandii oświadcza , zgodnie z artykułem 6 wymienionego protokołu, że nie przyjmuje rozdziału

I protokołu .

Jakkolwiek holenderskie ustawodawstwo jest w pełni

zgodne z artykułem 1 (słowa wstępne oraz ustępy a i b) i nie

zawiera żadnych postanowień sprzecznych z artykułem

1 (słowa wstępne i ustęp c). jeśli chodzi o czyny popełnione

podczas międzynarodowego konfliktu zbrojnego, Rząd Królestwa Holandii pragnie zastrzec dla siebie prawo do odmowy wydania w wypadkach naruszeń praw i zwyczajów

wojennych, popełnionych podczas konfliktu zbrojnego nie

mającego charakteru międzynarodowego .

Rząd holenderski powiadomił, że protokół dodatkowy

do Europejskiej konwencji o ekstradycji będzie miał zastosowanie wobec Aruby po zakończeniu odpowiedniej

wewnętrznej procedury w Królestwie Holandii. co zostanie

odrębnie potwierdzone jako ostateczne.