Konwencja konsularna między Rzecząpospolitą Polską a Ukrainą, sporządzona w Warszawie dnia 8 września 1991 r.

-

Brazylia

Cypr

1148

2 lipca 1990 r.

1 grudnia 1987 r.

25 lutego 1988 r.

22 stycznia 1988 r.

27 kwietnia 1987 r.

3 października 1989 r.

5 października 1990 r.

23 marca 1990 r.

18 kwietnia 1988 r.

6 sierpnia 1987 r.

25 kwietnia 1991 r.

27 maja 1990 r.

24 kwietnia 1987 r.

1 lipca 1988 r.

11 czerwca 1990 r.

7 maja 1987 r.

22 września 1986 r.

15 sierpnia 1991 r.

8 listopada 1989 r.

Czechosłowacja

Dania

Finlandia

Hiszpania

Holandia

Kolumbia

Meksyk

Norwegia

Republika Federalna Niemiec

Rosja

Salwador

San Marino

Stany Zjednoczone

Szwajcaria

Szwecja

Ukraina

Włochy

Zjednoczone Królestwo Wielkiej

Brytanii i Północnej Irlandii

27 maja 1987 r.

2. W wykonaniu artykułu 16 ustęp 2 konwencji podane

niżej państwa przyjęły w następujący sposób zobowiązania

wskazane w części" wymienionej konwencji

Australia

Austria

Boliwia

Brazylia

Cypr

wszystkie artykuły części"

wszystkie artykuły części II

artykuły 7, 8 i 15 części"

artykuły 7 do 1 O, 12, 13 i 15 części"

wszystkie artykuły części II

-

Poz. 247 i 248

Czechosłowacja

Dania

Finlandia

Hiszpania

Holandia

Kolumbia

Meksyk

Norwegia

Republika Federalna

Niemiec

Rosja

Salwador

San Marino

Stany Zjednoczone

Szwajcaria

Szwecja

Ukraina

artykuły 7 do 1 O, 12 do 14 części"

wszystkie artykuły części II

artykuły 7 do 1 O, 1 2 do 15 części II

artykuły 7 do 9 i 12 do 1 5 części II

wszystkie artykuły części II

artykuły 7, 8, 10 do 15 części "

artykuły 7 do 9, 11, 12, 14 i 15 części /I

wszystkie artykuły części II

Włochy

wszystkie artykuły części II

artykuły 7 do 10 części II

wszystkie artykuły części II

wszystkie artykuły części"

wszystkie artykuły części II

artykuły 7 do 1 O, 12 i 1 5 części II

artykuły 7 do 10, 12 i 15 części II

artykuły 7 do 10 części II

wszystkie artykuły części II

Zjenaczone Królest wo Wielkiej Brytanii

i Północnej Irlandii

wszystkie artykuły części II

3. Informację o państwach, które w terminie później­

szym staną się stronami powyższej konwencji, można uzys kać w Departamencie Prawno-Traktatowym Ministerstwa

Spraw Zagranicznych .

Minister Spraw Zagranicznych: A. Olechowski

248

KONWENCJA KONSULARNA

między Rzecząpospolitą Polską a Ukrainą,

sporządzona w Warszawie dnia 8 września 1991

r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości

W dniu 8 września 1991 r. została sporządzona w Warszawie Konwencja konsularna między Rzecząpospolitą Polską

a Ukrainą w następującym brzmieniu

KONWENCJA KONSULARNA

między Rzecząpospolitą Polską a Ukrainą

Rzeczpospolita Polska i Ukraina,

kierując się pragnieniem rozwijania przyjaznych stosun ków zgodnie z Deklaracją o zasadach i podstawowych

kierunkach rozwoju stosunków polsko-ukraińskich, podpi saną w Kijowie dnia 13 października 1990 r.,

w celu uregulowania stosunków konsularnych między

Rzecząpospolitą Polską a Ukrainą ,

potwierdzając, że postanowienia Konwencji wiedeńs ­

kiej o stosunkach konsularnych, sporządzonej w Wiedniu

dnia 24 kwietnia 1963 r., stosowane będą w sprawach, które

nie zostały wyraźnie uregulowane w niniejszej konwencji,

postanowiły zawrzeć Konwencję konsularną i uzgod niły, co następuje

Rozdział

I

Definicje

Artykuł 1

Dla celów niniejszej konwencji następujące wyrażenia

mają niżej określone znaczenie

1) "urząd konsularny" oznacza konsulat generalny, konsulat. wicekonsulat lub agencję konsularną ;

"l..

-

2) " okręg konsularny" oznacza obszar wyznaczony urzę­

dowi konsularnemu do wykonywania funkcji konsularnych;

3) " kierownik urzędu konsularnego" oznacza osobę powołaną do dz i ałania w tym charakterze;

4)

Poz. 248

1149 -

"urzędnik konsularny" oznacza każdą osobę, włącznie

z kierownikiem urzędu konsularnego, powołaną w tym

charakterze do wykonywania funkcji konsularnych;

5) " pracownik konsularny" oznacza każdą osobę wykonującą czynności administracyjne lub techn iczne w urzę ­

dzie konsularnym lub obowiązki w obsłudze urzędu

konsularnego;

wem swojeJb o przedstawicielstwa dyplomatycznego lub i nną

stosowną drogą ministerstwu spraw zagranicznych Państwa

przyjmując~go . Listy komisyjne zawierają imiona, nazwisko

i stopień ~ierownika urzędu konsularnego, obywatelstwo,

okręg konkularny, w którym ma on wykonywać swoje

funkcje, orbz siedzibę urzędu konsularnego .

~łożeniu

listów komisyjnych o wyznaczeniu kiero3. Po

wnika urzę~ u konsularnego Państwo przyjmujące udzieli mu

w możliwie naj krótszym czasie exequatur.

4. Do czasu udzielenia exequatur Państwo przyjmujące

może wYdbć kierownikowi urzędu konsularnego zgodę za

6)

"członkowie urzędu

konsularnego" oznacza urzędni ­

ków konsularnych i pracowników konsularnych;

tymczasoi e wykonywanie jego funkcji .

7)

"członek personelu prywatnego" oznacza osobę zatrud -

5. Ki ~rownik urzędu konsularnego może przystąpić do

wykonyw1nia swych funkcji wówczas, gdy Państwo przyj mujące wyda mu exequatur.

nioną wyłącznie

w służbie prywatnej członka urzędu

konsularnego;

8)

"członek rodziny" oznacza małżonka albo małżonkę

członka urzędu konsularnego, ich dzieci i rodziców, pod

warunkiem że zam i eszkują oni we wspólnocie domowej

i są na utrzymaniu członka urzędu konsularnego;

9) "pomieszczenia konsularne" oznacza budynki lub części

budynków, łącznie z rezydencją kierownika urzędu ,

i tereny przyległe do nich, niezależnie od tego, czyją są

własnością , a są użytkowane wyłącznie do celów urzędu

konsularnego;

10) " archiwa konsularne" oznacza wszystkie pisma, doku menty, korespondencję , książki , filmy, techniczne zaso by gromadzenia i wykorzystania informacji, rejestry

urzędu konsularnego oraz szyfry i kody, kartoteki, jak

również przedmioty wyposażenia do ich ochrony i przechowywania;

6. Z b hwilą dopuszczenia do wykonywania funkcji,

nawet ty~czasowo, władze Państwa przyjmującego podejmą niezbędne środki, aby kierownik urzędu konsularnego

mógł WykpnYWać swoje funkcje .

I

Artykuł 4

I

1. pJństwo wysyłające powiadamia ministerstwo

spraw za~ranicznych Państwa przyjmującego o imieniu,

nazwisku'l obywatelstwie, stopniu i stanowisku urzędnika

konsularnego, wysyłanego do urzędu konsularnego nie

w charaktbrze kierownika urzędu, a także o imieniu, nazwisku , obyw~telstwie i stanowisku pracownika konsularnego .

I

2. ~łaściwe organy

Państwa

bezpłatnie każdemu urzędnikowi

przyjmującego wydają

konsularnemu dokument

11) " statek" oznacza każdą cyw i lną jednostkę pływającą,

upoważnioną do podnoszenia bandery Państwa wysy łającego, zarejestrowaną w tym Państwie;

stwierdzaj ący jego tożsamość i stopień .

12) "statek powietrzny" oznacza każdą cywilną jednostkę

lataj ącą uprawnioną do używania oznaki przynależności

Państwa wysyłającego, zarejestrowaną w tym Państwie .

prywatn~o oraz członków personelu służby, pod warun kiem że osoby te nie są obywatelami Państwa przyjmującego

ani nie pbsiadają w tym Państwie miejsca pobytu stałego.

I

4. Postanowienia ust. 2 i 3 niniejszego artykułu stosuje

się odpowiednio do członków rodzin .

Rozdział II

Ustanowienie urzędów konsularnych

oraz mianowanie członków urzędu

konsularnego

Artykuł 2

3. p?'stanowienie ust. 2 niniejszego artykułu stosuje się

także do Ipracowników konsularnych, członków personelu

I

Artykuł 5

Urzędn i kami konsularnymi mogą być jedynie obywatele

Państwa l wysyłającego ,

1 . Urząd konsularny może być ustanowiony na terytorium Państwa przyjmującego jedynie za z godą tego Państwa .

2. Siedziba urzędu konsularnego, jego klasa i okręg

konsularny są ustalane przez Państwo wysyłające i podlegają

aprobacie Państwa przyjmującego .

3. Późniejsze zmiany siedziby urzędu konsularnego,

jego klasy i okręgu konsularnego mogą być dokonywane

przez Państwo wysyłające jedynie za zgodą Państwa przyjmującego .

Artykuł 3

1. Kierownik urzędu konsularnego będzie dopuszczony

do wykonywania swych funkcji po przedłożeniu listów

komisyjnych i po udzieleniu exequatur przez Państwo przyj mujące .

2. Państwo wysyłające przekazuje listy komisyjne o wy znaczeniu kierownika urzędu konsularnego za pośrednict-

nie mający w Państwie przyjmują ­

cym miejsca pobytu stałego i nie wykonujący w tym Państ ­

wie, pOZfl swoimi funkcjami urzędowymi , żadnej innej działalności p charakterze zarobkowym.

I

I

I

Artykuł 6

Pań ~two przyjmujące może w każdej chwili,

bez obo -

wiązku tlzasadniania swojej decyzji, powiadomić w drodze

dyplomatycznej lub inną stosowną drogą Państwo wysyłają ­

ce o ty~ , że exequatur udzielone kierownikowi urzędu

konsularnego zostało cofnięte albo że urzędnik konsularny

został u~nany za persona non grata lub że jakikolwiek inny

członek I personelu konsularnego jest osobą niepożądaną ·

W tym przypadku Państwo wysyłające powinno. odwoła~

taką oS<j> bę, jeżeli przystąpiła już do wykonywania funkCJI.

Jeżeli Raństwo wysyłające nie wypełni w rozsądnym terminie tl1go obowiązku, Państwo przyjmujące może przestać

uznawa1ć taką osobę za członka urzędu konsularnego .

I

I

I

I

Artykuł 14

Archiwa konsularne i dokumentacja są nietykalne w każ ­

dym czasie i niezależnie od tego, gdzie się znajdują.

Artykuł 15

1. Państwo przyjmujące dopuszcza i ochran ia swobodę

porozumiewania się urzędu konsularnego dla wszelkich

celów urzędowych . Przy porozumiewaniu się z rządem ,

przedstawicielstwami dyplomatycznymi oraz u rzędami konsularnymi Państwa wysyłającego, bez względu na to, gdzie

się znajdują, urząd konsularny może używać wszelkich

odpowiednich środków łączności, włącznie z kurierami dyplomatycznymi lub konsularnymi, pocztą dyplomatyczną lub

konsularną, jak również korespondencją sporządzoną kodem

lub szyfrem. Urząd konsularny może zainstalować nadajnik

radiowy i używać go jedynie za zgodą Państwa przyjmujące­

go.

2. Korespondencja urzędowa urzędu konsularnego jest

nietykalna. Wyrażenie "korespondencja urzędowa " oznacza

wszelką korespondencję dotyczącą urzędu konsularnego

i jego funkcji .

3. Poczta konsularna powinna posiadać widoczne ze wnętrzne oznaczenia jej charakteru i może zawierać jedynie

korespondencję urzędową , jak również dokumenty i przed-

mioty przeznaczone wyłącznie do celów urzędowych .

4. Poczta konsularna nie podlega otwarciu ani zatrzy maniu .

5. Kurier konsularny powinien być zaopatrzony w urzę ­

dowy dokument stwierdzający jego status i określający liczbę

paczek stanowiących pocztę konsularną . Kurierem konsularnym może być tylko obywatel Państwa wysyłającego , nie

posiadający miejsca pobytu stałego w Państwie przyjmują ­

cym . Przy wykonywaniu swoich funkcji kurier konsularny

znajduje się pod ochroną Państwa przyjmującego i korzysta

z nietykalności osobistej oraz nie podlega zatrzymaniu,

aresztowaniu ani ograniczeniu wolności osobistej w jakiejkolwiek innej formie.

6. Poczta konsularna może być powierzona kapitanowi

statku lub statku powietrznego. Kapitan będzie zaopatrzony

w urzędowy dokument określający liczbę paczek stanowią ­

cych pocztę konsularną, jednakże nie będz i e on uważany za

kuriera konsularnego. Urzędnik konsularny może swobodnie

odebrać pocztę konsularną beL.pośrednio od kapitana statku

albo statku powietrznego i prZek azać mu taką pocztę w ten

sam sposób.

Artykuł 16

1. Urzędnicy konsularni korzystają z immunitetu od

jurysdykcji karnej, cywilnej i administracyjnej Państwa przyj mującego. Korzystają oni z nietykalności osobistej i w związ­

ku z tym nie podlegają zatrzymaniu , aresztowaniu ani ograni czeniu wolności osobistej w jakiejkolwiek innej formie.

2. Postanowień ust. 1 niniejszego artykułu nie stosuje

się do spraw cywilnych

1) wynikłych z zawarcia przez urzędnika konsularnego

umowy, w której nie występował on wyraźnie lub

w sposób dorozumiany jako przedstawiciel Państwa

wysyłającego;

.

2) wytoczonych na skutek szkody powstałej w wyniku

wypadku w Państwie przyjmującym, spowodowanego

przez środek transportu lądowego, statek lub statek

powietrzny;

3)

dotydzącYCh spadków, w których urzędnik konsularny

wystJpuje jako spadkobierca, zapisobierca, zarządca lub

kuratbr spadku w charakterze osoby prywatnej.

nietykalność

urzęd­

3. IJ munitety i

osobista przyznane

nikom k~rsularnym przysługują także członkom ich rodzin,

pod warynkiem że zamieszkują z nimi na stałe i nie są

obywatelami Państwa przyjmującego .

4. Pr~COWniCY konsularni korzystają z immunitetu od

jurysdykCj i karnej, cywilnej i administracyjnej Państwa przyjmującegd w odniesieniu do czynności wykonywanych w za kresie obowiązków służbowych, z wyjątkiem spraw cywil nych wYljl1ienionych w punktach 1 i 2 ust. 2 niniejszego

artykułu . I .

I

Artykuł 17

1. P r ństwo wysyłające może zrzec się przywilejów

i immunitetów określonych w artykule 16. To zrzeczenie się

będzie z~wsze wyraźne i notyfikowane Państwu przyjmują ­

cemu . I

2. Wszczęcie przez członka urzędu konsularnego po-

stępowa ~ ia w przypadku, w którym mógłby korzystać z im munitetu1jurysdykcyjnego, pozbawia go prawa powoływania

się na immunitet w stosunku do jakiegokolwiek powództwa

wzajemnego, bezpośredn i o związanego z powództwem głó ­

wnym. I

3. izeczenie się immunitetu od jurysdykcji wodniesieniu do pbstępowania sądowego lub administracyjnego nie

jest uważane za zrzeczenie się immunitetu w stosunku do

środkówl wykonania orzeczenia. W stosunku do takich środ ­

ków nie ~ będne jest odrębne zrzeczenie się .

Artykuł 18

I

1. q:złonkowie urzędu konsularnego mogą być wezwani

do skłaqania zeznań w charakterze świadków przez sądami

i innymI właściwymi organami Państwa przyjmującego .

Jeżeli u&ędnik konsularny odmawia stawienia się lub złoże­

nia zez~ ań, nie można wobec niego stosować żadnego

środka przymusu ani sankcji .

Prahownicy konsularni nie mogą odmówić złożenia

wyjątkiem przypadków określonych w ust. 3 niniej szego a rtykułu .

zeznań ,

z

2. Organ Państwa przyjmującego , wzywający członka

urzędu Ikonsularnego do złożenia zeznań, nie powinien

utrudniać wykonywania jego obowiązków służbowych . Może odebrać takie zeznanie od członka urzędu konsularnego

w urzę~zie konsularnym, rezydencji lub w jego mieszkaniu .

3. ~złonkowie urzędu konsularnego nie są zobowiązani

do skła1ania zeznań co do faktów związanych z wykonywaniem svyych obowiązków urzędowych ani do przedkładania

urzędowej korespondencji lub innych dokumentów z archiwóJ konsularnych . Postanowienie to ma również za stosow!lnie do członków rodzin członków urzędu konsularnego VI.! odniesieniu do faktów, które są zw i ązane z działal­

nością ~ rzędu konsularnego.

4. I Członkowie urzędu konsularnego nie są zobowiązan i

do ud~ ielania opinii jako rzeczoznawcy prawa Państwa

wysyła~ącego .

I

I

1. 1

Artykuł 19

Członkowie urzędu konsularnego, jak również człon­

kowie ich rodzin są zwolnieni w Państwie przyjmującym od

wszelk[ch świadczeń osobistych i od wszelkiej służby publicznej Jakiegokolwiek charakteru, od służby wojskowej oraz

I

I

I

-

4} przyjmować, zgodnie z ustawodawstwem Państwa wysyłającego, oświadczenia o wstąpieniu w związek mał­

żeński, pod warunkiem że obie strony posiadają obywatelstwo tego państwa;

5} przyjmować oświadczenia w sprawach rodzinnych obywateli Państwa wysyłającego.

2. Urzędnik konsularny będzie powiadamiał właściwe

organy Państwa przyjmującego o zarejestrowaniu w urzędzie

konsularnym urodzeń, małżeństw i zgonów obywateli Państ­

wa wysyłającego, jeśli jest to wymagane przez ustawodawstwo Państwa przyjmującego.

3. Postanowienia punktów 3 i 4 ust. 1 niniejszego

artykułu nie zwalniają zainteresowanych osób od obowiązku

przestrzegania formalności wymaganych przez ustawodawstwo Państwa przyjmującego.

Poz. 248

Artykuł 31

I

ur~ę~nik konsularny ma prawo sprawowania opieki,

w granica h ustawodawstwa i przepisów Państwa wysyłają­

c~go .~raz Państ,:",a I=!rzyjm~jąc~go, nad interesami małolet­

nich I mn ch osob nie posiadających pełnych zdolności do

czynnościJ prawnych, obywateli Państwa wysyłającego,

w szczegolności gdy zachodzi potrzeba ustanowienia nad

nimi opieki lub kurateli.

Artykuł 32

Właściwe organy Państwa przyjmującego powiadomią

niezwłoczrie urzędnika konsularnego o zgonie obywatela

Państwa wysyłającego i przekażą mu bezpłatnie odpis aktu

zgonu.

I

I

Artykuł 28

Urzędnik konsularny ma prawo

1) wydawać, wznawiać ważność i unieważniać paszporty

obywateli zgodnie z ustawodawstwem Państwa wysyłającego;

2} wystawiać dokumenty uprawniające do wjazdu do Pań­

stwa wysyłającego i wprowadzać w tych dokumentach

konieczne zmiany;

3} wystawiać wizy.

Artykuł 29

Urzędnik konsularny ma prawo dokonywania następu­

jących czynności

1} przyjmować, sporządzać, rejestrować i poświadczać

oświadczenia obywateli Państwa wysylającego;

2} sporządzać, rejestrować , poświadczać i przechowywać

testamenty obywateli Państwa wysyłającego;

3} sporządzać, rejestrować i poświadczać ugody, zawierane między obywatelami Państwa wysyłającego, i poświadczać akty woli jednostronne, jeśli te ugody i akty

nie są sprzeczne z prawem Państwa przyjmującego.

Urzędnik konsularny nie może sporządzać, rejestrować

i poświadczać takich umów, które ustanawiają lub

likwidują prawa rzeczowe do nieruchomości znajdują­

cych się w Państwie przyjmującym ;

4}

5)

legalizować dokumenty wydawane przez władze i urzę ­

dy Państwa wysyłającego lub Państwa przyjmującego,

a także poświadczać kopie, tłumaczenia i wypisy z tych

dokumentów;

poświadczać podpisy obywateli Państwa wysyłającego;

6) przyjmować do depozytu mienie i dokumenty od obywateli Państwa wysyłającego lub dla obywateli tego

Państwa, jeśli jest to zgodne z ustawodawstwem Państ­

wa przyjmującego;

7} dokonywać innych czynności dotyczących funkcji urzę ­

du konsularnego, w przypadku gdy nie jest to sprzeczne

z prawem Państwa przyjmującego.

Artykuł 30

Sporządzone, poświadczone lub przetłumaczone przez

urzędnika konsularnego dokumenty, stosownie do postanowień artykułu 29 niniejszej konwencji, będą uznawane

w Państwie przyjmującym za dokumenty wywierające taki

sam skutek prawny i posiadające taką samą moc, jak dokumenty sporządzone, poświadczone lub przetłumaczone przez

właściwe władze i organy Państwa przyjmującego .

Artykuł 33

1. W\aściwe organy Państwa przyjmującego powiadomią niezwIłocznie urzędnika konsularnego o otwarciu w tym

Państwie spadku po obywatelu Państwa wysyłającego, jak

również o otwarciu spadku, niezależnie od obywatelstwa

osoby zm~rłej, jeżeli obywatel Państwa wysyłającego powołany jest do spadku jako spadkobierca.

2. Właściwe organy Państwa przyjmującego podejmą

odpowiednie środki przewidziane w ustawach i innych

przepisac~ tego Państwa dla zabezpieczenia spadku oraz

pr~e~azan~ia urzędnikowi konsularnemu odpisu tes.tamentu,

Jezell zos ał on sporządzony, oraz wszelkich posiadanych

informacj' dotyczących spadku, miejsca pobytu osób uprawnionych o spadku, wartości i skladników masy spadkowej,

łącznie z kwotami pochodzącymi z tytułu ubezpieczeń społe­

cznych, zarobków i polis ubezpieczeniowych. Powiadomią

także o te minie rozpoczęcia postępowania spadkowego lub

stadium, w jakim ono się znajduje.

3. U łzędnik konsularny jest upoważniony, bez potrzeby

przedsta"r'ienia pełnomocnictwa , do reprezentowania bezpośrednio lub za pośrednictwem swego przedstawiciela

przed sądami i innymi właściwymi organami Państwa przyjmującegd obywatela Państwa wysyłającego, uprawnionego

do spadk~ lub mającego roszczenia do spadku w Państwie

przyjmuj~cym, jeżeli jest on nieobecny lub nie ustanowił

swojego pełnomocnika .

4. Urzędnik konsularny ma prawo domagać się

1) zabezpieczenia spadku, nałożenia i zdjęcia pieczęci,

podjęcia środków zabezpieczenia spadku, w tym wyznaczenia kuratora spadku, jak również uczestniczyć

w tych czynnościach;

2)

sprz~daży mienia wchodzącego w skład spadku, jak

rów~ież powiadomienia o dacie ustalonej dla tej sprzedażYf aby mógł być obecny.

5. Z l chwilą zakończenia postępowania spadkowego lub

innych ~ynności urzędowych właściwe organy Państwa

przyjmującego powiadomią o tym niezwłocznie urzędnika

konsularnego i po uregulowaniu długów, opłat i podatków

w ciągu trzech miesięcy przekażą mu spadek lub udziały

spadkowe osób, które reprezentuje .

6. ~rzędnik konsularny ma prawo otrzymania, w celu

przekazaria osobom uprawnionym, udziałów spadkowych

i zapisów przypadających obywatelom Państwa wysyłające­

go, nie ~ającym stałego miejsca pobytu w Państwie przyjmującyn'l. oraz otrzymania kwot, które przypadają uprawnionym

tytułu odszkodowań, renł, zaległych zarobków

i polis urezpieczeniOwych.

E

7. Przekazanie mienia i należności do Państwa wysylastosownie do postanowień ust. 5 i 6 niniejszego

artykułu I może być dokonane jedynie zgodnie z ustawami

i innymi l przepisami Państwa przyjmującego.

jącego

-

1154

Artykuł 34

1. W przypadku gdy obywatel Państwa wysyłającego,

nie posiadający miejsca stałego pobytu w Państwie przyjmującym, zmarł w czasie pobytu w tym państwie, przedmioty

pozostałe po nim zostaną zabezpieczone przez właściwe

organy Państwa przyjmującego, a następnie przekazane, bez

specjalnego postępowania, urzędnikowi konsularnemu Pań­

stwa wysyłającego. Urzędnik konsularny spłaci długi zaciąg­

nięte przez osobę zmarłą w czasie jej przebywania w Państ­

wie przyjmującym do wysokości wartości przekazanych

przedmiotów.

2. Do mienia określonego w ust. 1 niniejszego artykułu

stosuje się odpowiednio postanowienia artykułu 33 ust.

7 niniejszej konwencji .

Artykuł 35

Urzędnik konsularny ma prawo reprezentować przed

władzami Państwa przyjmującego obywateli Państwa wysyłającego, jeśli osoby te, na skutek nieobecności lub innych

ważnych przyczyn, nie mogą w odpowiednim czasie bronić

swoich praw i interesów. Reprezentacja ta może ulegać

przedłużeniu, dopóki osoba reprezentowana nie wyznaczy

swojego pełnomocnika lub nie przystąpi osobiście do obrony

swoich praw i interesów.

Artykuł 36

Urzędnik konsularny ma prawo komunikować się i spotykać z każdym obywatelem Państwa wysyłającego, udzielać

mu porad i wszelkiej pomocy, a w przypadkach koniecznych

podejmować kroki w celu udzielenia mu pomocy prawnej .

Państwo przyjmujące nie może w jakikolwiek sposób ograniczać kontaktu obywatela Państwa wysyłającego z urzęd­

nikiem konsularnym, a także ograniczyć mu dostępu do

urzędu konsularnego.

2. Właściwe władze Państwa przyjmującego powiadomią właściwego urzędnika konsularnego natychmiast. ale nie

później niż w ciągu trzech dni, o aresztowaniu, zatrzymaniu

lub w innej formie pozbawieniu wolności obywateli Państwa

wysyłającego.

3. Urzędnik konsularny ma prawo bezzwłocznie, to jest

przed upływem czterech dni, odwiedzić i nawiązać kontakt

z obywatelem Państwa wysyłającego, przebywającym wareszcie, zatrzymanym lub pozbawionym wolności w inny

sposób bądź odbywającym karę więzienia.

Uprawnienia wymienione w niniejszym ustępie przyznaje się zgodnie z ustawodawstwem i przepisami Państwa

przyjmującego, pod warunkiem jednak, że wspomniane

ustawodawstwo i przepisy nie mogą przeczyć tym uprawnieniom.

4. Właściwe władze Państwa przyjmującego powiadomią bezzwłocznie właściwy urząd konsularny państwa wysyłającego o nieszczęśliwych wypadkach i innych wypadkach

losowych, których ofiarami stali się obywatele Państwa

wysyłającego .

Artykuł 37

1. Urzędnik konsularny ma prawo pomagać i udzielać

wszelkiej pomocy statkowi Państwa wysyłającego w portach, na wodach terytorialnych lub wewnętrznych Państwa

przebywania.

2. Urzędnik konsularny może wchodzić na pokład statku Państwa wysyłającego niezwłocznie po dokonaniu odprawy przy jego wejściu, a kapitan statku i członkowie załogi

mogą nawiązać z nim kontakt.

3. Urzędnik konsularny może zwrócić się o pomoc do

właściwych władz Państwa przyjmującego we wszelkich

sprawach dotyczących wykonywania czynności w stosunku

do statku Państwa wysyłającego, kapitana i członków załogi

statku .

Artykuł 38

Urzędnik konsularny ma prawo

1) bez uszczerbku dla uprawnień władz Państwa przyjmującego, wyjaśniać wszelkie zdarzenia, które miały

miejsce na statku Państwa wysyłającego podczas rejsu

i w czasie postojów, przesłuchiwać kapitana i któregokolwiek z członków załogi statku, kontrolować dokumenty statku, przyjmować oświadczenia dotyczące rejsu

statku i miejsca docelowego, a także ułatwiać wejście

i wyjście oraz przebywanie statku w porcie;

2) bez uszczerbku dla uprawnień władz Państwa przyjmującego, rozstrzygać wszelkie spory między kapitanem

i członkami załogi statku, łącznie ze sporami o płace

i z umowy o pracę w przypadkach, gdy dopuszcza to

ustawodawstwo Państwa wysyłającego;

3) podejmować stosowne kroki w sprawach leczenia i repatriacji kapitana lub któregokolwiek z członków załogi

statku;

4) sporządzać, przyjmować, rejestrować lub poświadczać

deklaracje lub inne dokumenty dotyczące statku, przewidziane ustawodawstwem Państwa wysyłającego.

Artykuł 39

1. W przypadku gdy sądy lub inne właściwe organy

Państwa przyjmującego zamierzają podjąć środki przymusu

lub prowadzić jakiekolwiek śledztwo na pokładzie statku

Państwa wysyłającego, to właściwe władze Państwa przyjmującego powinny powiadomić uprzednio właściwego

urzędnika konsularnego. Takie zawiadomienie powinno na stąpić na początku podejmowania takich czynności , tak aby

umożliwić urzędnikowi konsularnemu lub jego przedstawicielowi obecność w trakcie przeprowadzania takich czynności. Jeśli uprzednie zawiadomienie urzędnika konsularnego

jest niemożliwe, właściwe organy Państwa przyjmującego

powiadomią go możliwie jak najszybciej, nie później jednak

niż w chwili, gdy wspomniane czynności mają zostać rozpoczęte. Właściwe organy Państwa przyjmującego ułatwią

urzędnikowi konsularnemu widzenie się z osobą zatrzymaną

lub aresztowaną i porozumiewanie się z nią, a także podejmowanie właściwych kroków w celu ochrony interesów

zainteresowanej osoby lub statku.

2. Postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu stosuje

się także w przypadku, gdy kapitan lub członkowie załogi

statku mają być poddani przesłuchaniu na lądzie przez

władze miejscowe portu .

.

3. Postanowień niniejszego artykułu nie stosuje się

Jednak w przypadku zwyczajnej kontroli celnej, paszportowej

i sanitarnej, a także do jakiejkolwiek czynności wykonywanej

na prośbę lub za zgodą kapitana statku.

Artykuł 40

1. Je~eli statek Państwa wysyłającego uległ rozbiciu,

uszkodzenl~, os.iadł n~. mieliźnie, został wyrzucony na brzeg

~ub. doz~ał Innej a~arll w Państwie przyjmującym albo gdy

Jaklkol':"'lek skład~lk ładunku będący własnością Państwa

wysyłającego pOniósł szkodę na skutek awarii statku państ­

wa trzeciego, został znaleziony na brzegu lub blisko brzegu

Państwa przyjmuj~cego albo dostarczony do portu tego

Państwa, to właŚCiwe władze Państwa przyjmującego jak