Umowa międzynarodowa Umowa między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Republiką Włoską w sprawie popierania i ochrony inwestycji, sporządzona w Warszawie dnia 10 maja 1989 r.

Nr 42

Warszawa, dnia 29 marca 1994 r.

TRE$Ć

Poz.

UMOWA MIĘDZYNARODOWA

157 158 -

Umowa między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Republiką Włoską w sprawie popierania i ochrony

inwestycji, sporządzona w Warszawie dnia 10 maja 1989 r.

Oświadczenie rządowe z dnia 3 stycznia 1994 r. w sprawie wymiany dokumentów ratyfikacyjnych

Umowy między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Republiką Włoską w sprawie popierania i ochrony

inwestycji, sporządzonej w Warszawie dnia 10 maja 1989 r.

633

637

ROZPORZĄDZENIE

159 -

Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 28 marca 1994 r. w sprawie wprowadzenia obowiązku stosowania

niektórych norm branżowych

637

~.

157

UMOWA

między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Republiką Włoską w

sprawie popierania i ochrony inwestycji,

sporządzona w Warszawie dnia 10 maja 1989 r.

W imieniu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

PREZYDENT POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ

podaje do powszechnej wiadomości

W dniu 10 maja 1989 r. została sporządzona w Warszawie Umowa między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Republiką

Włoską w sprawie popierania i ochrony inwestycji w następującym brzmieniu

UMOWA

między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Republiką

Włoską w sprawie popierania i ochrony inwestycji

Polska Rzeczpospolita Ludowa i Republika

zwane dalej Umawiającymi się Stronami,

Włoska,

dążąc do stworzenia korzystnych warunków dla szerszej

współpracy

gospodarczej między obydwoma

Państwami,

zwłaszcza w dziedzinie inwestycji kapitałowych dokonywa-

nych przez inwestorów jednej Umawiającej się Strony na

terytorium drugiej Umawiającej się Strony, oraz

uznając, że popieranie i wzajemna ochrona takich inwestycji wpłynie na pobudzenie przedsiębiorczości i przyczyni się do rozwoju stosunków gospodarczych między

Umawiającymi się Stronami,

uzgodniły, co następuje

Artykuł 1

Definicje

W rozumieniu niniejszej umowy

1. Określenie ..inwestycja" oznacza wszelkie mienie

zainwestowane w związku z działalnością gospodarczą od

dnia 1 lipca 1986 r. przez inwestora jednej Umawiającej się

Strony na terytorium drugiej Umawiającej się Strony zgodnie

z ustawodawstwem tej drugiej Umawiającej się Strony;

w szczególności, choć nie wyłącznie, term in "inwestycja"

obejmuje

a) własność ruchomości i nieruchomości, jak również inne

prawa rzeczowe, takie jak hipoteka, prawo zastawu,

użytkowania i im podobne;

b) akcje, udziały, obligacje spółek i inne rodzaje udziałów

w spółkach;

c) prawa z tytułu wkładów pieniężnych lub jakiekolwiek

prawa z tytułu zobowiązań, posiadające wartość gospodarczą, związane z inwestycją ;

d) prawa autorskie, znaki handlowe, patenty, wzory przemysłowe i inne prawa własności intelektualnej i przemysłowej, know- how, tajemnice handlowe, nazwy handlowe i good -will ;

e) jakiekolwiek uprawnienie wynikające z prawa lub decyzji administracyjnej, w tym licencje i koncesje posiadają­

ce wartość gospodarczą, niezbędne do prowadzenia

działalności gospodarczej zgodnie z prawem.

2. Określenie ..inwestor" oznacza osobę fizyczną lub

prawną jednej Umawiającej się Strony, dokonującą inwes-

tycji na terytorium drugiej Umawiającej się Strony.

-

634 -

3. Określenie "osoba fizyczna" oznacza, w odniesieniu

do każdej Umawiającej się Strony, osobę fizyczną mającą

obywatelstwo tego państwa i stałe miejsce zamieszkania na

jego terytorium zgodnie z jego prawem, którym w przypadku

Republiki Włoskiej są przepisy dewizowe.

Poz. 157

b) umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej z państwem trzecim; lub

c) umowy dotyczącej ułatwień w handlu przygranicznym

zawartej z państwem trzecim.

Artykuł 4

4. Określenie "osoba prawna" oznacza w odniesieniu

do każdej

Umawiającej się

Strony jakąkolwiek jednostkę

Strony,

utworzoną zgodnie z jej prawem i uznaną przez nią za osobę

prawną, a w szczególności jednostki gospodarcze prawa

publicznego, spółki osobowe i kapitałowe prawa handlowego lub publicznego oraz stałe organizacje, niezależnie

od faktu, czy ich odpowiedzialność jest ograniczona czy

nieograniczona.

Odszkodowanie

mającą siedzibę na terytorium tej Umawiającej się

5. Określenie "przychód" oznacza kwoty uzyskane z inwestycji, w szczególności, choć nie wyłącznie, zyski, odsetki,

dochody z kapitału, dywidendy, należności licencyjne lub

inne dochody bieżące.

Inwestorzy jednej Umawiającej się Strony, których inwestycje doznały uszczerbku na terytorium drugiej Umawiającej się Strony w wyniku wojny, starć zbrojnych, stanu

wyjątkowego lub innych podobnych wydarzeń, otrzymują

odpowiednie odszkodowanie za poniesione szkody i straty.

Odszkodowanie będzie swobodnie transferowane bez

Inwestorom jednej Umawiającej się Strony

zostanie przyznane traktowanie nie mniej korzystne niż

inwestorom państw trzecich.

zbędnej zwłoki.

Artykuł 5

6. Określenie "terytorium" oznacza strefę objętą granicami lądowymi oraz obszary morskie i dna morskiego, nad

któ'l 'i Umawiające się Strony wykonują w oparciu o prawo

międ'

narodowe suwerenność, prawa gospodarcze lub jurysdyk~..

Artykuł 2

Popieranie i ochrona inwestycji

1. k'ażda z Umawiających się Stron będzie popierać na

swoim terytorium inwestycje dokonane przez inwestorów

drugiej Umawiającej się Strony i dopuści takie inwestycje

zgodnie ze swoim prawem.

2. Każda z Umawiających się Stron w każdym przypadku zapewni inwestycjom inwestorów drugiej Umawiającej

się Strony sprawiedliwe i równe traktowanie.

Każda z Umawiających się Stron na swoim terytorium

nie będzie naruszać w sposób nieuzasadniony lub dyskryminacyjny praw inwestora drugiej Umawiającej się Strony

do zarządzania, utrzymywania, użytkowania, osiągania korzyści, przekazania lub przekształcenia tej inwestycji.

Artykuł 3

Klauzula największego uprzywilejowania

1. Każda z Umawiających się Stron zapewni inwestycjom dokonanym na jej terytorium oraz przychodom uzyskiwanym z tej inwestycji przez inwestorów drugiej Umawiającej się Strony traktowanie nie mniej korzystne niż inwestycjom lub przychodom uzyskiwanym z tych inwestycji przez

inwestorów państw trzecich.

2. Każda z Umawiających się Stron będzie traktować na

swoim terytorium działalność inwestorów drugiej Umawiają­

cej się Strony związaną z inwestycją nie mniej korzystnie niż

działalność inwestycyjną inwestorów państw trzecich .

Nacjonalizacja lub wywłaszczenie

1. Inwestycje inwestorów jednej z Umawiających się

Stron oraz przychody uzyskane z tych inwestycji nie zostaną

na terytorium drugiej Umawiającej się Strony wywłaszczone,

znacjonalizowane lub poddane środkom powodującym równorzędny skutek, chyba że nastąpi to w interesie publicznym

na podstawie zgodnego z prawem postępowania i za właś­

ciwym odszkodowaniem.

Odszkodowanie takie będzie odpowiadać wartości inwestycji bezpośrednio przed momentem, w którym rzeczywiste lub zamierzone wywłaszczenie stało się publicznie znane.

Wypłata odszkodowania nastąpi bez zbędnej zwłoki, jednak

nie później niż w okresie trzech miesięcy od daty uprawomocnienia się decyzj'i o wywłaszczeniu, nacjonalizacji lub zastosowaniu innych środków powodujących równorzędny

skutek. W przypadku niedokonania wypłaty przed upływem

trzech miesięcy, odszkodowanie obejmie odsetki naliczane

według stawki LI BOR dla odpowiedniego okresu, poczynając od czwartego miesiąca do momentu dokonania wypłaty

odszkodowania.

2. Inwestorowi przysługuje prawo domagania się zbadania wysokości odszkodowania przez właściwe władze

Umawiającej się Strony, na której terytorium zastosowano

środki, o których mowa w ustępie 1, jak również prawo

wszczęcia postępowania przed sądem powszechnym lub

międzynarodowym trybunałem arbitrażowym zgodnie z postanowieniami artykułu 9 niniejszej umowy.

Artykuł 6

Transfery

1. Każda Umawiająca się Strona gwarantuje inwestorom drugiej Umawiającej się Strony, po wypełnieniu przez

nich wszystkich zobowiązań podatkowych, bez zbędnej

zwłoki swobodny transfer w walucie wymienialnej płatności

związanych z inwestycjami, a w szczególności

a) kapitału i kwot dodatkowych na utrzymanie lub powiększenie inwestycji,

3. Traktowanie, o którym mowa w ustępie 1 i 2 niniejszego artykułu, nie dotyczy przywilejów, które jedna z Umawiających się Stron przyznaje inwestorom państw trzecich

z tytułu

c)

a) przynależności do unii celnej, Wspólnego Rynku, strefy

wolnego handlu, Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej;

d) wpływów pochodzących z całkowitej bądź częściowej

sprzedaży udziałów oraz całkowitej bądź częściowej

likwidacji inwestycji,

b) przychodów,

spłat pożyczek związanych z inwestycją,

-

Poz. 157

e) wynagrodzeń otrzymywanych w walucie wymienialnej

przez obywateli drugiej Umawiającej się Strony z tytułu

umów o pracę związanych z inwestycją dokonaną na jej

terytorium, w sposób i na warunkach przewidzianych jej

ustawodawstwem.

I. zgodnie z procedurą ustanowioną na mocy porozumienia między stronami sporu,

II. ustanowiony zgodnie z Regułami arbitrażowymi Komisji Narodów Zjednoczonych do Spraw Między­

narodowego Prawa Handlowego.

2. Gwarancje, o których mowa w ustępie 1 niniejszego

3. Jeżeli po upływie trzech miesięcy od daty zawiadomienia o roszczeniu nie osiągnięto porozumienia co do

odpowiedniego trybu arbitrażowego, strony sporu przedłożą

go do arbitrażu zgodnie z obowiązującymi Regułami arbitrażowymi Komisji Narodów Zjednoczonych do Spraw Mię­

dzynarodowego Prawa Handlowego. Strony sporu mogą

w formie pisemnej uzgodnić zmianę tych reguł.

artykułu, będą nie mniej korzystne niż gwarancje przyznane

inwestorom państw trzecich, z zastrzeżeniem postanowień

art. 3 ust. 3 niniejszej umowy.

Artykuł 7

Subrogacja

Artykuł 10

Jeżeli jedna z Umawiających się Stron dokona na rzecz

inwestora tej Umawiającej się Strony płatności w ramach

przyznanej gwarancji z tytułu ryzyk niehandlowych w związ­

ku z inwestycją dokonaną na terytorium drugiej Umawiającej

się Strony, druga Umawiająca się Strona uzna, z zastrzeże­

niem przysługującego tej Umawiającej się Stronie prawa do

roszczenia wzajemnego z tytułu nie uiszczonych a należnych

od inwestora podatków i opłat, przyjęcie przez pierwszą

Umawiającą się Stronę wszelkich praw tego inwestora do

wysokości kwot gwarantowanych.

Rozstrzyganie sporów między

Stronami

Umawiającymi

się

1. Spory między Umawiającymi się Stronami dotyczące

interpretacji i stosowania niniejszej umowy powinny być

w miarę możliwości rozstrzygane w drodze dyplomatycznej.

2. Jeżeli spór nie będzie rozstrzygnięty w ciągu trzech

miesięcy od daty pisemnej notyfikacji sprecyzowanego roszczenia, na wniosek jednej z Umawiających się Stron zostanie

on przedłożony do rozstrzygnięcia trybunałowi arbitrażowe­

Do transferu płatności, które mają być dokonane na

rzecz tej Umawiającej się Strony na mocy przejęcia praw

stosuje się odpowiednio artykuły 4, 5 i 6 niniejszej umowy.

mu ad hoc zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu.

Artykuły 8

Każda Umawiająca się Strona w ciągu dwóch miesięcy

od dnia otrzymania wniosku o wszczęcie postępowania

arbitrażowego wyznaczy jednego członka trybunału.

Sposób transferów

Transfery, o których mowa w artykułach 4, 5, 6 i 7, będą

dokonywane w walucie wymienialnej według kursu obowią­

zującego w dniu transferu zgodnie z przepisami obowiązują­

cymi w tej Umawiającej się Stronie, na której terytorium

została dokonana inwestycja.

Artykuł 9

Rozstrzyganie sporów dotyczących odszkodowań

między inwestorem a Umawiającą się Stroną

1. Spory między inwestorem jednej Umawiającej się

Strony a drugą Umawiającą się Stroną dotyczące odszkodowań, o których mowa w artykule 5 niniejszej umowy, które

nie zostały rozstrzygnięte w terminie trzech miesięcy od daty

zawiadomienia o roszczeniu, zostaną na wniosek jednej ze

stron przekazane do rozstrzygnięcia przez sądy powszechne

lub do międzynarodowego trybunału arbitrażowego.

2. W przypadku przekazania sporu do międzynarodo­

wego arbitrażu, zainteresowane strony mogą wyrazić zgodę

na rozstrzygnięcie sporu przez

a)

Międzynarodowe Centrum dla Rozstrzygania Sporów

Inwestycyjnych, uwzględniając postanowienia Konwencji o rozstrzyganiu sporów dotyczących inwestycji

między państwami i obywatelami innych państw, wyło­

żonej do podpisu w Waszyngtonie dnia 18 marca 1965 r.

w przypadku, gdy Polska Rzeczpospolita Ludowa stanie

się stroną tej konwencji, lub

b) arbitra międzynarodowego bądź trybunał arbitrażowy ad

hoc

3. Trybunał arbitrażowy będzie utworzony dla każdej

poszczególnej sprawy w następujący sposób

Wyznaczeni członkowie trybunału wybiorą następnie

obywatela państwa trzeciego, który po zatwierdzeniu przez

obydwie Umawiające się Strony zostanie przewodniczącym

trybunału. Przewodniczący będzie wyznaczony w okresie

trzech miesięcy od daty powołania pozostałych członków

trybunału.

4. Jeżeli w terminie określonym w ustępie 3 niniejszego

artykułu nie dokonano wymaganych nominacji, każda Umawiająca się Strona może, w braku innych uzgodnień. zwrócić

się o ich dokonanie do Przewodniczącego Międzynarodo­

wego Trybunału Sprawiedliwości. Jeżeli Przewodniczący

jest obywatelem Umawiającej się Strony lub jakiekolwiek

inne przyczyny uniemożliwiają mu wypełnienie tej funkcji,

należy zwrócić się o dokonanie nominacji do Wiceprzewodniczącego. Jeżeli Wiceprzewodniczący jest obywatelem

Umawiającej się Strony lub z innych powodów nie może

wypełnić wspomnianej funkcji, należy zwrócić się o dokonanie niezbędnych nominacji do najstarszego rangą członka

Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości, który nie

jest obywatelem żadnej z Umawiających się Stron.

5. Trybunał arbitrażowy orzeka większością głosów i takie orzeczenia będą wiążące dla obu Umawiających się

Stron . Każda Umawiająca się Strona ponosi koszty własnego

członka trybunału oraz koszty jej udziału w postępowaniu

arbitrażowym.

Koszty udziału Przewodniczącego i pozostałe koszty są

ponoszone w częściach równych przez obie Strony. Trybunał

może jednak w swoim orzeczeniu określić inny podział

kosztów między Umawiającymi się Stronami . Trybunał arbitrażowy określi tryb swojego postępowania.