Umowa międzynarodowa Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Arabską Republiką Egiptu o pomocy prawnej w sprawach karnych, przekazywaniu osób skazanych i ekstradycji, sporządzona w Kairze dnia 17 maja 1992 r.

-

-

Poz. 126, 127 i 128

Po zaznajomieniu się z powyższą umową, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że

-

została ona uznana za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w niej zawartych,

jest przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona,

będzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydany zost~ł akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 4 listopada 1992 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: L. Wałęsa

L. S.

Minister Spraw Zagranicznych : K. Skubiszewski

127

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 5 listopada 1993 r.

w sprawie wejścia w życie Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Arabską Republiką Egiptu o pomocy

prawnej w sprawach cywilnych i handlowych, sporządzonej w Kairze dnia 17 maja 1992 r .

Podaje się niniejszym do wiadomości, że zgodnie

z art. 30 Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Arabską

Republiką Egiptu o pomocy prawnej w sprawach cywilnych

i handlowych, sporządzonej w Kairze dnia 17 maja 1992 ·r.,

dokonane zostały przewidziane w tym artykule notyfikacje

i w związku z tym powyższa umowa weszła w życie dnia 21

lutego 1993 r.

Minister Spraw Zagranicznych : A . Olechowski

128

UMOWA

między Rzecząpospolitą Polską

a Arabską Republiką Egiptu o pomocy prawnej w sprawach karnych ,

przekazywaniu osób skazanych i ekstradycji,

sporządzona w

Kairze dnia 17 maja 1992 r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości

W dniu 17 maja 1992 r. została sporządzona w Kairze Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Arabską Republiką Egiptu

o pomocy prawnej w sprawach karnych, przekazywaniu osób skazanych i ekstradycji w następującym brzmieniu

UMOWA

między Rzecząpospolitą Polską a Arabską Republiką

Egiptu o pomocy prawnej w sprawach karnych , przekazywaniu osób skazanych i ekstradycji

Rzeczpospolita Polska i Arabska Republika Egiptu,

pragnąc rozszerzać współpracę między obydwoma Pań­

stwami w dziedzinie prawnej,

postanowiły zawrzeć Umowę o pomocy prawnej

w sprawach karnych, przekazywan iu osób skazanych i ekstradycji i w tym celu wyznaczyły jako swoich pełnomoc­

ników

Rzeczpospolita Polska

Son Excellence Monsieur

Krzysztof Skubiszewski,

Ministre des Affaires Etrangeres

de la Republique de Pologne

Arabska Republika Egiptu

Son Excellence Monsieur le Conseiller

Farouk Seif El Nasr,

Ministre de la Justice

de la Republique Arabe d'Egypte.

którzy po wymianie swych pełnomocnictw, uznanych za

dobre i sporządzone w należytej formie, uzgodnili, co na stępuje

Częśćl

POMOC PRAWNA W SPRAWACH KARNYCH

Tytuł 1

Postanowienia ogólne

Artykuł 1

1. Obydwa Państwa zobowiązują się do udzielania

sobie wzajemnie, zgodnie z postanowieniami niniejszej czę-

-

490 -

ści umowy, możliwie najszerszej pomocy prawnej w sprawach o przestępstwa, które w chwili wystąpienia z wnioskiem o udzielenie pomocy prawnej podlegają właściwości

sądów według prawa Państwa wzywającego.

Państwo wzywające Państwu wezwanemu, chyba że Państ­

wo to w sposób wyraźny z tego zrezygnuje.

2. Pomoc prawna obejmuje w szczególnośC;:i ' przeprowadzanie wstępnych czynności dochodzeniowych, przesłuchiwanie podejrzanych, oskarżonych, świadków i .biegłych, przeszukiwanie, zajmowanie prz~dmi01ów, przekazy ~

wanie dokumentów i innych przedmiotów mającychiwiązek

z postępowaniem karnym, jak również doręczani'e' dokumen~

tów.

'

Doręczanie pism proc,e sowych i orzeczeń sądowych;

stawiennictwo świadków, biegłych i osób ściganych

3. Postanowień niniejszej części umowy nie stosl,lje się

do przestępstw polegających wyłącznie na naruszeniu oboWiązków wynikających ze służby wOj~kowej . .'

.

' .

Artykuł 2 ' I ,

I

I

i

, i

Można odmówić udzielenia pomocy prawnej

a) jeżeli wniosek dotyczy przestępstw uważany~1jl r przez

Państwo wezwane za przestępstwa o charakterze politycznym lub za przestępstwa pozostające , w związ~u

z takimi przestępstwami, jak równi,eż za przestępstwa

skarbowe, podatkowe, celne lub dewizowe,

b) jeżeli Państwo weźwane uzna, że wykonanie wniosku

mogłoby naruszyć jego suwerenność, bezpieczeństwo

lub porządek publiczny.

I': "

Tytuł 2

Wnioski o udzielenie pomocy prawnej

Artykuł 3

1. Państwo wezwane wykonuje' zgodnie ze swoim

prawem wnioski, o udzielenie pomocy prawnej, przekazywane przez organy sądowe Państwa wzywającego i dotyczą­

ce przeprowadzenia czynności określonych w ,artykule 1

ustęp 2.

2. Jeżeli ' Państwo wzywające wnosi, aby świadkowie

lub biegli zeznawali pod przysięgą, wniosek taki jest uwzglę­

dniony przez Państwo wezwane, jeżeli nie sprzeciwia się

temu jego prawo.

'

3. Państwo wezwane przekazuje jedynie uwierzytelnione odpisy lub fotokopie żądanych akt lub dokumentów.

Jeżeli jednak Państwo wzywające wnosi o przekazanie

oryginałów, wniosek ten będzie w miarę możliwości uwzglę­

dniany.

4. Informacje przekazane Państwu wzywającemu mogą

być wykorzystane przez organy sądowe jedynie w postępo­

waniu, w związku z którym wnoszono o ich przekazanie.

Artykuł 4

Na wyraźny wniosek Państwa wzywającego, Państwo

wezwane zawiadamia je o terminie i miejscu wykonania

wniosku. Za zgodą Państwa wezwanego przy wykonaniu

wniosku mogą być obecni przedstawiciele organu oraz

zainteresowane osoby.

Artykuł 5

1. Państwp wezwane może odroczyć przekazanie

przedmiotów, akt lub dokumentów, o których przekazanie się

wnosi, jeżeli są one niezbędne w związku z toczącym się

postępowaniem karnym .

2. Przedmioty, jak również oryginały akt lub dokumentów, przekazane w wyniku wykonania wniosku o udzielenie

pomocy prawnej, są zwracane możliwie najszybciej przez

Tytuł 3

Artykuł 6

.

1. Państwo wezwane dokonuje, zgodnie z własnym

prąwem, doręczeń pism procesowych i orzeczeń sądowych

przekazanych w tym celu przez Państwo wzywające. Dorę­

czenie może być dokonane przez zwykłe oddanie pisma lub

orzeczenia adresatowi albo, na wniosek Państwa wzywają­

cego, w szczególnej formie, jeżeli nie jest ona sprzeczna

z prawem Państwa wezwanego.

2. Doręczenie jest potwierdzane dowodem doręczenia

opatrzonym datą i podpisem adresata lub zaświadczeniem

wydanym przez organ Państwa wezwanego, stwierdzającym

fakt doręczenia, jego formę i datę. Jeden z tych dokumentów

jest ' niezwłocznie przekazywany Państwu wzywającemu.

Jeżeli doręczenie 'nie mogło być dokonane, Państwo wezwane zawiadamia o tym niezwłocznie Państwo wzywające

informując o przyczynach.

' ,' 3. Wezwania do stawiennictwa powinny być przekazywane do Państllva wezwanego co najmniej na dwa miesiące

przed wymaganymtermine,m stawiennictwa tych osób.

4. Obydwa Państwa zastrzegają sobie prawo dobrowolnego doręczania pism własnym obywatelom za pośrednict­

wem swego przedstawicielstwa dyplomatycznego lub urzę­

du konsularnego.

Artykuł 7

1. Jeżeli Państwo wzywające uzna, że osobiste stawiennictwo świadka lub biegłego przed jego organami

sądowymi jest konieczne, zaznacza to w swoim wniosku

o doręczenie wezwania , a Państwo wezwane wzywa tego

świadka lub biegłego do stawiennictwa .

2. Państwo wezwane zawiadamia Państwo wzywające

o decyzji świadka lub biegłego. W wypadku określonym

w ustępie 1 wniosek lub wezwanie powinno określać przybliżoną wysokość należności, jak również wysokość kosztów

podróży i pobytu podlegających zwrotowi.

Artykuł 8

1. Osoba pozbawiona wolności, o której osobiste stawiennictwo w charakterze świadka lub w celu przeprowadzenia konfrontacji wnosi Państwo wzywające, jest przekazywana czasowo na terytorium, gdzie przesłuchanie ma mieć

miejsce, pod warunkiem jej odesłania w terminie określonym

przez Państwo wezwane. Można odmówić przekazania, jeżeli

a) osoba pozbawiona wolności nie wyraża na to zgody;

b) obecność tej osoby jest konieczna w związku z postępowaniem karnym toczącym się na terytorium Państ­

wa wezwanego;

c) przekazanie mogłoby spowodować przedłużenie okresu

pozbawienia wolności lub

d) inne ważne względy sprzeciwiają się przekazaniu.

2. Osoba przekazana powinna być nadal pozbawiona

wolności na terytorium Państwa wzywającego, chyba że

Państwo wezwane zażąda jej zwolnienia.

Artykuł 9

$wiadek lub biegły, który nie stawi się na wezwanie,

o którego doręczenie wnoszono, nie może podlegać, również

-

Poz. 128

przedstawicielstwo dyplomatyczne lub urząd konsularny

drugiego Państwa o zatrzymaniu lub poddaniu jakiejkolwiek

innej formie ograniczenia wolności obywatela tego Państwa .

2. Osoba skazana powinna być zawiadomiona na piś­

mie o wszelkich decyzjach podjętych przez każde z Państw

w przedmiocie wniosku o przekazanie.

2. Urzędnicy konsularni posiadają prawo widzenia się

z tym obywatelem, rozmowy i korespondencji z nim i zapewnienia mu przedstawicielstwa w postępowaniu, chyba że

sprzeciwi się on temu wyraźnie w obecności urzędnika

konsularnego.

Artykuł 26

Obydwa Państwa zobowiązują się do przekazywania

sobie wzajemnie, na wniosek, na zasadach i warunkach

określonych w postanowieniach niniejszej części umowy,

osób skazanych pozbawionych wolności - w celu wykona nia orzeczeń wydanych w sprawach karnych, na mocy

których sądy jednego Państwa orzekły prawomocnie wobec

obywatela drugiego Państwa karę pozbawienia wolności.

Przekazanie osoby skazanej nie nastąpi, jeżeli

a) jedno z Państw uzna, że przekazanie mogłoby naruszyć

jego suwerenność , bezpieczeństwo lub porządek publiczny;

.

b) wniosek o przekazan ie dotyczy kary orzeczonej za czyny

prawomocnie osądzone w Raństwie wykonania, wodniesieniu do których kara została wykonana lub uległa

przedawnieniu;

c) według prawa Państwa wykonania nastąpiło przedaw nienie ścigania karnego;

d) wyrok skazujący zapadł za przestępstwo uważane przez

Państwo wykonania za przestępstwo polegające wyłą ­

cznie na naruszeniu obowiązków wynikających ze służ­

by wojskowej;

e) wyrok skazujący zapadł za przestępstwo pozostające

w związku z narkotykami lub środkami psychotropowymi.

Artykuł 22

Artykuł 27

Część II

PRZEKAZYWANIE OSÓB SKAZANYCH W CELU WYKO NANIA ORZECZEŃ SĄDOWYCH WYDANYCH W SPRA WACH KARNYCH

Artykuł 21

W rozumien iu niniejszej

części

umowy

następujące

wyrażenia oznaczają

a) "Państwo skazania " - państwo, w którym przestępca

został skazany i z którego terytorium jest przekazywany,

b) "Państwo wykonania" - państwo, do którego skazany

jest przekazywany w celu odbycia kary;

c) "osoba skazana pozbawiona wolności" - wszelką osobę, wobec której zostało wydane na terytorium jednego

z Państw orzeczenie sądowe stwierdzające jej winę,

która powinna odbyć karę pozbawienia wolności i która

znajduje się w zakładzie karnym .

Artykuł 23

1. Z wnioskiem, o którym mowa w artykule 21, mogą

wystąpić

Przekazanie osoby skazanej może nie nastąpić, jeżeli

a) właściwe organy Państwa wykonania zastosowały za te

same czyny prawo łaski w odniesieniu do osoby skazanej

pozbawionej wolności lub prawomocnie odstąpiły od

ścigania , lub umorzyły postępowanie ;

b) przestępstwo jest uważane przez Państwo wykonania za

przestępstwo o charakterze politycznym lub pozostające

w związku z takim przestępstwem , jak również za

przestępstwo skarbowe, podatkowe, celne lub dewizowe;

c) przestępstwo będące podstawą skazania jest przedmiotem ścigania w Państwie wykonania;

d) osoba skazana nie wywiązała się z obowiązku uiszczenia

sum pieniężnych, grzywien, odszkodowania lub innych

zobowiązań pieniężnych wszelkiego rodzaju na nią

nałożonych ;

a) Państwo skazania;

b) Państwo wykonania.

2. Osoba skazana lub jej przedstawiciel prawny mogą

występować w tym celu do każdego z Państw .

Artykuł 24

e) osoba skazana jest również obywatelem Państwa skazania bądź nie ma miejsca zwyczajnego pobytu na teryto rium Państwa wykonania;

f) maksymalny wymiar kary pozbawienia wolności przewidziany przez prawo Państwa wykonania jest nieproporcjonalnie niższy od kary pozbawienia wolności

orzeczonej w Państwie skazania.

Postanowienia niniejszej części umowy stosuje się na

A rtykuł 28

następujących warunkach

a)

przestępstwo , którego dotyczy wniosek, jest zagrożone

według prawa obu Państw karą pozbawienia wolności;

Każda odmowa przekazania skazanego wymaga uzasad-

nienia.

b) wyrok skazujący jest prawomocny i wykonalny;

c) osoba skazana pozbawiona wolności jest obywatelem

Państwa wykonania;

d) osoba skazana wyraża zgodę na przekazanie;

e) w chwili otrzymania wniosku przez Państwo wezwane

osoba skazana ma jeszcze do odbycia co najmniej

9 miesięcy kary pozbawienia wolności. W wyjątkowych

wypadkach obydwa Państwa mogą uzgodnić przekazanie, gdy długość kary pozostałej do odbycia jest mniejsza

niż 9 miesięcy.

Osoba skazana powinna wyrazić swoją zgodę na prze kazanie, będąc w pełni świadoma skutków prawnych, które

z tego wyn i kają . Jeżeli osoba skazana nie jest w stanie

w sposób ważny wyrazić swojej zgody, zgodę wyraża jej

przedstawiciel prawny.

Artykuł 25

1. Kara orzeczona w Państwie skazania podlega wykonaniu w Państw i e wykonania w takiej części, w jakiej nie

została wykonana w Państwie skazania.

1. Każda osoba skazana pozbawiona wolności , do której mogą być zastosowane postanowienia niniejszej części

umowy, powinna być o nich powiadomiona przez Państwo

skazania.

Artykuł 29

Artykuł 30

2. W wypadku gdy kara wymierzona w Państwie skazania jest, ze względu na charakter lub wymiar, surowsza od

kary przewidzianej za te same czyny przez prawo Państwa

-

wykonania, właściwy organ Państwa wykonania zastępuje ją

najbardziej-zbliżoną karą pozbawienia wolności, przewidzianą we własnym ustawodawstwie, albo zmniejsza orzeczoną

karę w największym stopniu przewidzianym przez to ustawodawstwo.

3. Kara zamienna nie może być, tak pod względem jej

charakteru, jak i wymiaru, surowsza od kary pozbawienia

wolności orzeczonej w Państwie skazania, jak również nie

może przekraczać maksymalnego zagrożenia przewidzianego przez prawo Państwa wykonania.

Artykuł 31

Państwo wykonania zawiadamia na stosowny Wniosek

Państwo skazania o przebiegu wykonania wyroku skazujące­

go.

Artykuł 32

Sposób wykonania kary jest regulowany przez prawo

Państwa wykonania; Państwo to jest wyłącznie właściwe do

podejmowania wszelkich odnośnych decyzji.

Artykuł 33

Państwo skazania jest wyłącznie właściwe do rozpatrywania odwołań od wyroku skazującego.

Artykuł 34

1. Przekazane osoby skazane korzystają z amnestii i uła­

skawienia, zastosowanych w każdym z Państw .

2. Państwo skazania zawiadamia niezwłocznie Państ­

wo wykonania o wszelkiej decyzji lub środku, który powoduje całkowite lub częściowe zakończenie wykonania orzeczonej kary.

3. Właściwe organy Państwa wykonania powodują zaprzestanie wykonywania kary niezwłocznie po otrzymaniu

zawiadomienia o wszelkiej decyzji lub środku powodującym

zniesienie wykonalności kary.

Artykuł 35

Osoba skazana, przekazana w wyniku zastosowania

postanowień niniejszej części umowy, nie może być ponownie ścigana, aresztowana lub zatrzymana w Państwie wykonania za przestępstwo, za które orzeczono karę w Państwie

skazania, stanowiące podstawę przekazania.

Artykuł 36 .

Niniejszą część umowy stosuje się do wykonywania

wyroków skazujących, . wydanych przed lub po jej wejściu

w życie.

Artykuł 37

Wniosek o przekazanie sporządza się w formie pisemnej.

Powinien on zawierać informacje dotyczące tożsamości

osoby skazanej, miejscu jej zatrzymania w Państwie skazania

i miejscu zamieszkania w Państwie wykonania. Do wniosku

powinno być dołączone oświadczenie stwierdzające zgodę

osoby skazanej lub jej przedstawiciela prawnego na przekazanie.

Artykuł 38

Państwo skazania przekazuje Państwu wykonania oryginał lub poświadczony odpis wyroku skazującego. Państwo

to potwierdza prawomocność i wykonalność orzeczenia

i określa, o ile jest to możliwe, okoliczności oraz czas i miejsce

-

Poz. 128

popełnienia przestępstwa, jak również kwalifikację prawną.

Ponadto powinno ono przekazać wszystkie niezbędne informacje dotyczące długości pozostałej do odbycia kary, okresu

dotychczasowego pozbawienia wolności i złagodzeń kary

już zastosowanych, jak również informacje na temat osobowości osoby skazanej i jej zachowania w Państwie skazania

przed i po wydaniu wyroku skazującego .

Państwo wykonania zawiadamia Państwo skazania,

przed rozstrzygnięciem wniosku o przekazanie, o maksymalnym wymiarze kary przewidzianym przez jego ustawodawstwo za takie same czyny.

Jeżeli Państwo wezwane uzna, że informacje przekazane przez drugie Państwo są niewystarczające, może ono

zwrócić się o dostarczenie do~atkowych informacji.

Do tych dokumentów dołącza się ich tłumaczenie na

język drugiego Państwa lub na język francuski albo angielski.

Artykuł 39

. I

Wnioski o przekazanie przekazuje Ministerstwo Sprado Ministerstwa Sprawied-

wiedliwości jednego Państwa

liwości drugiego Państwa.

Artykuł 40

Pisma i inne dokumenty przekazywane w wyniku stosowania postanowień niniejszej części umowy są zwolnione od

wymogu legalizacji; są one .opatrzone podpisem i pieczęcią

właściwego organu.

Artykuł 41

Koszty przekazywania osób skazanych ponosi Państwo

wykonania, z wyjątkiem kosztów powstałych wyłącznie na

terytorium drugiego Państwa.

Państwo ponoszące koszty zapewnia osobom przekazy-

wanym eskortę.

Część III

EKSTRADYCJA

Artykuł 42

Obydwa Państwa zobowiązują się do wzajemnego wydawania sobie, na zasadach i warunkach określonych w następnych artykułach, osób, które przebywają na terytorium

jednego z Państw i są ścigane za popełnienie przestępstwa

lub zostały skazane przez sądy drugiego Państwa .

Artykuł 43

Wydanie następuje

a) za czyn lub czyny, które według ustawodawstwa obu

Państw stanowią przestępstwa zagrożone karą pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej jednego roku

lub karą surowszą;

b) w odniesieniu do wyroków skazujących wydanych

w Państwie wzywającym za czyny, które według ustawodawstwa obu Państw stanowią przestępstwo, i gdy

orzeczona kara pozbawienia wolności wynosi co najmniej sześć miesięcy.

Artykuł 44

Odmawia się wydania, jeżeli

a) osoba, której wydania się żąda, jest obywatelem Państ­

wa wezwanego.JeŻeli Państwo wezwane odmawia wydania swego obywatela, Państwo to, na wniosek Państ-

Artykuł 62

Rozbieżności dotyczące interpretacji i stosowania niniejszej umowy będą rozstrzygane między Ministerstwami

Sprawiedliwości obu Państw lub w drodze dyplomatycznej.

Artykuł 63

Każde z Państw notyfikuje drugiemu Państwu zakoń­

czenie procedury przewidzianej przez jego Konstytucję lub

inne przepisy prawne dla nabrania mocy obowiązującej przez

niniejszą umowę, która wejdzie w życie sześćdziesiątego

dnia następującego po dacie otrzymania ostatniej notyfikacji.

-

Poz. 1 28 i 1 29

dyplomatycznej notyfikację o wypowiedzeniu umowy; w takim wypadku wypowiedzenie będzie skuteczne po upływie

roku od daty otrzymania takiej notyfikacji.

Sporządzono w Kairze dnia 17 maja 1992 r. w dwóch

egzemplarzach, każdy w językach polskim, arabskim i francuskim, przy czym wszystkie teksty są jednakowo autentyczne. W razie rozbieżności tekst w języku francuskim będzie

rozstrzygający .

Na dowód czego pełnomocnicy obu Państw, należycie

do tego upoważnieni , podpisali niniejszą umowę i opatrzyli ją

pieczęciami.

Artykuł 64

Każde z Państw może w każdej chwili wypowiedzieć

niniejszą umowę, przekazując drugiemu Państwu II'! drodze

Za Rzeczpospolitą Polską

Za Arabską Republikę Egiptu

K. Skubiszewski

Farouk Sei! El Nasr

Po zaznajomieniu się z powyższą umową , w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że

-

została ona uznana za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w niej zawartych,

-

jest przyjęta , ratyfikowana i potwierdzona,

-

będzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 4 listopada 1992 r.

Prezydent Rzeczypospolitą Polskiej: L. Wałęsa

L. S .

Minister Spraw Zagranicznych: K. Skubiszewski

129

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 5 listopada 1993 r.

w sprawie wejścia w życie Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Arabską RepubliŁą Egiptu o pomocy

prawnej w sprawach karnych, przekazywaniu osób skazanych i ekstradycji, sporządzonej w Kairze dnia 17

maja 1992 r.

Podaje się niniejszym do wiadomości, że zgodnie z artykułem 63 Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Arabską Republiką Egiptu o pomocy prawnej w sprawach karnych,

przekazywaniu osób skazanych i ekstradycji, sporządzonej

w Kairze dnia 17 maja 1992 r., dokonane zostały przewidzia-

ne w tym artykule notyfikacje i w związku z tym powyższa

umowa weszła w życie dnia 20 lutego 1993 r.

Minister Spraw Zagranicznych: A. Olechowski

Reklamacje z powodu niedoręczen i a poszczególnych numerów zgłaszać należy na piśmie do Wydz i ału Wydawn ictw Urzędu Rady M inistrów. ul. Powsińska 69171,

00-979 Warszawa, P-l, do 15 dni po otrzymaniu następnego kolejnego numeru.

o wszelkich zmianach nazwy prenumeratora lub adresu pr osimy niezwłocznie info r mować na piśmie Wydział Wydawnictw Urzędu Rady Ministrów.

Wydawca: Urząd Rady Ministrów

Redakcja: Biuro Prawne, 00 -583 Warszawa, Al. Ujazdowskie 1/ 3, P-29.

Organizacja druku i kolportaż: Wydział Wydawnictw, 00-979 Warszawa, ul. Powsińska 69/ 71, P- 1,

tel. 42 -14-78 i 694-67 -50. teleks 825944 WW, telefaks (2) 694-62 -06 .

Tłoczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Zakładach Graficznych " Tamka" S.A., Zakład nr 1, Warszawa, ul. Tamka 3.

Zam. ·21 04-1300-94.

ISSN 0867 -3411

Cena 6000 zł