Konwencja konsularna między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Litewską, sporządzona w Wilnie dnia 13 stycznia 1992 r.

Nr 30.

Warszawa; dnia '10marca 1994 r.

TREŚĆ

Poz.

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

108 109 -

110 -

Konwencja konsularna między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Litewską, sporządzona w Wilnie

dnia 13 stycznia 1992 r. .

413

Oświadczenie rządowe z dnia 15 listopada 1993 r. w sprawie wymiany dokumentów ratyfikacyjnych

Konwencji konsularnej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Litewską, sporządzonej w Wilnie

dnia 13 stycznia 1993 r. .

422

Układ między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Federalnej Niemiec o dalszym

Haskiej z dnia 1 marca 1954 r. dotyczącej

procedury cywilnej, sporządzony w Warszawie dnia 14 grudnia 1992 r. .

422

ułatwieniu obrotu prawnego na podstawie Konwencji

111 -

Oświadczenie rządowe z dnia 10 grudnia 1993 r. w sprawie wejścia w życie Układu między Rządem

Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Federalnej Niemiec o dalszym ułatwieniu obrotu

prawnego na podstawie Konwencji Haskiej z dnia 1 marca 1954 r. dotyczącej procedury cywilnej,

sporządzonego w Warszawie dnia 14 grudnia 1992 r. .

424

108

KONWENCJA KONSULARNA

między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Litewską,

sporządzona w Wilnie dnia 13 stycznia 1992 r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości

W dniu 13 stycznia 1992 r. została sporządzona w Wilnie Konwencja konsularna między Rzecząpospolitą Polską

a Republiką Litewską w następującym brzmieniu

KONWENCJA KONSULARNA

między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Litewską

Rzeczpospolita Polska i Republika Litewska,

wyrażając wolę zacieśnienia dobrosąsiedzkich stosunków, umocnienia przyjaźni i pogłębienia wzajemnie korzyst-

nej współpracy,

kierując się pragnieniem uregulowania i rozwijania stosunków konsularnych między obydwoma Państwami na

zasadach jak najdalej idących ułatwień w ochronie praw

i interesów ich obywateli,

postanowiły zawrzeć Konwencję konsularną i uzgodniły, co następuje

Rozdział I

DEFINICJE

Artykuł 1

1. Stosowahe w niniejszej konwencji wyrażenia mają

niżej określone znaczenie

1) "urząd konsularny" oznacza konsulat generalny, konsulat, wicekonsulat lub agencję konsularną;

2) "okręg konsularny" oznacza obszar wyznaczony urzę­

dowi konsularnemu do wykonywania funkcji konsularnych;

3) "kierownik urzędu konsularnego" oznacza osobę powołaną do działania w tym charakterze;

-

414 -

4) "urzędnik konsularny" oznacza każdą osobę, włącznie

z kierownikiem urzędu konsularnego, powołaną w tym

charakterze do wykonywania funkcji konsularnych;

komisyjnych i po udzieleniu exequatur przez Państwo przyjmujące.

2. Państwo wysyłające przekazuje listy komisyjne o wyznaczeniu kierownika urzędu konsularnego za pośrednic­

wem swojego przedstawicielstwa dyplomatycznego lub inną

stosowną drogą ministerstwu spraw zagranicznych Państwa

przyjmującego. Listy komisyjne zawierają imiona, nazwisko

i stopień kierownika urzędu konsularnego, obywatelstwo,

-~7=)"c

-z~łonk

~0

-w

~

ie-u-rz-ę-d~u~

konsu~larn-e-g-o~"~

oz

-n-a-c-za-u

-r-zę~

dn~

i _-'okręg- konsularny;-w -którym -ma- on wykonywać swoje

ków konsularnych, pracowników konsularnych oraz funkcje, oraz siedzibę urzędu konsularnego.

5) "pracownik konsularny" oznacza każdą osobę zatrudnioną w służbie administracyjnej lub technicznej urzędu

konsularnego;

6) "członek personelu służby" oznacza każdą osobę zatrudnioną w służbie domowej urzędu konsularnego;

członków personelu służby;

8) "członek personelu prywatnego" oznacza osobę zatrudnioną wyłącznie w służbie prywatnej członka urzędu

konsularnego;

3. Po złożeniu listów komisyjnych o wyznaczeniu kierownika urzędu konsularnego Państwo przyjmujące udzieli mu

w możliwie naj krótszym czasie exequatur.

9) "członek rodziny" oznacza małżonka albo małżonkę

członka urzędu konsularnego, ich dzieci i rodziców, pod

warunkiem że wspólnie z nim zamieszkują i są na

utrzymaniu członka urzędu konsularnego;

może wydać kierownikowi urzędu konsularnego zgodę na

10) "pomieszczenia konsularne" oznacza budynki lub części budynków, łącznie z rezydencją kierownika urzędu,

i tereny przyległe do nich, niezależnie od tego, czyją są

własnością, jeśli są używane wyłącznie dla celów urzędu konsularnego;

11) "archiwa konsularne" oznacza wszystkie pisma, dokumenty, korespondencję, książki, filmy, techniczne zasoby gromadzenia i wykorzystania informacji, rejestry

urzędu konsularnego oraz szyfry i kody, kartoteki, jak

również przedmioty wyposażenia dla ich ochrony i przechowywania;

12) "statek" oznacza każdą cywilną jednostkę pływającą,

upoważnioną do podnoszenia bandery Państwawysy­

łającego i zarejestrowaną w tym Państwie;

13) "statek powietrzny" oznacza każdą cywilną jednostkę

latającą uprawnioną do używania oznaki przynależności

Państwa wysyłającego i zarejestrowaną w tym Państwie.

2. Postanowienia niniejszej konwencji dotyczące obywateli Państwa wysyłającego mają odpowiednie zastosowanie również do osób prawnych, włącznie ze spółkami handlowymi, które ustanowione są zgodnie z ustawami i innymi

przepisami Państwa wysyłającego i mają siedzibę w tym

Państwie.

Rozdział"

USTANOWIENIE URZĘDÓW KONSULARNYCH ORAZ

MIANOWANIE CZŁONKÓW URZĘDU KONSULARNEGO

Artykuł 2

4. Do czasu udzielenia exequatur Państwo przyjmujące

tymczasowe wykonywanie jego funkcji.

5. Kierownik urzędu konsularnego może przystąpić do

wykonywania swych funkcji wówczas, gdy Państwo przyjmujące wyda mu exequatur lub inne upoważnienie.

6. Z chwilą dopuszczenia do wykonywania funkcji,

nawet tymczasowo, władze Państwa przyjmującego podejmą niezbędne środki, aby kierownik urzędu konsularnego

mógł wykonywać swoje funkcje.

Artykuł 4

1. Państwo wysyłające powiadamia ministerstwo

spraw zagranicznych Państwa przyjmującego o imieniu,

nazwisku, obywatelstwie, stopniu i stanowisku urzędnika

konsularnego, wysyłanego do urzędu konsularnego nie

w charakterze kierownika urzędu, a także o imieniu, nazwisku, obywatelstwie i stanowisku pracownika konsularnego.

2. Właściwe, organy Państwa

przyjmującego wydają

bezpłatnie każdemu urzędnikowi konsularnemu

stwierdzający jego tożsamość i stopień.

dokument

3. Postanowienia ust. 2 niniejszego artykułu stosuje się

także do pracowników konsularnych, członków personelu

służby oraz członków personelu

prywatnego, pod warunkiem że osoby te nie są obywatelami Państwa przyjmującego

ani nie posiadają w tym Państwie miejsca pobytu stałego.

4. Postanowienia ust. 2 i 3 niniejszego artykułu stosuje

się odpowiednio do członków rodzin.

Artykuł 5

Urzędnikami konsularnymi mogą być jedynie obywatele

1. Urząd konsularny może być ustanowiony na terytorium Państwa przyjmującego jedynie za zgodą tego Państwa.

Państwa wysyłającego, nie mający w Państwie przyjmują­

cym miejsca pobytu stałego i nie wykonujący w tym Państ­

2. Siedziba urzędu konsularnego, jego klasa i okręg

konsularny są ustalane przez Państwo wysyłające i podlegają

aprobacie Państwa przyjmującego.

Artykuł 6

3. Późniejsze zmiany siedziby urzędu konsularnego,

jego klasy i okręgu konsularnego mogą być dokonywane

przez Państwo wysyłające jedynie za zgodą Państwa przyj'mującego.

Artykuł 3

1. Kierownik urzędu konsularnego będzie dopuszczony

do wykonywania swych funkcji po przedłożeniu listów

wie, poza swoimi funkcjami urzędowymi, żadnej innej działa­

lności o charakterze zarobkowym.

Państwo przyjmujące może w każdej chwili, bez obowiązku uzasadniania swojej decyzji, powiadomić w drodze

dyplomatycznej lub inną stosowną drogą Państwo wysyłają­

ce o tym, że exequatur udzielone kierownikowi urzędu

konsularnego zostało cofnięte albo że urzędnik konsularny

został uznany za persona non grata, lub że jakikolwiek inny

członek urzędu konsularnego jest osobą niepożądaną. W tym

przypadku Państwo wysyłające powinno odwołać taką oso-

-

bę, jeżeli przystąpiła już

415

do wykonywania funkcji. Jeżeli

Państwo wysyłaj ące nie wypełni w rozsądnym terminie tego

obowiązku , Państwo przyjmujące może przestać uznawać

taką osobę za członka urzędu konsularnego.

Artykuł 7

Po notyfikacji państwom zainteresowanym i w braku

wyraźnego sprzeciwu któregokolwiek z nich Państwo wysyłające może powierzyć urzędowi konsularnemu ustanowionemu w jednym państwie wykonywanie funkcji konsularnych w innym państwie.

Artykuł 8

Po odpowiedniej notyfikacji Państwu przyjmującemu

i w braku jego sprzeciwu urząd konsularny Państwa wysyła­

jącego może wykonywać w Państwie przyjmującym funkcje

konsularne na rzecz państwa trzeciego.

Rozdział III

UŁATWIENIA PRZYWILEJE I IMMUNITETY

Artykuł 9

1. Państwo przyjmujące udzieli urzędowi konsularnemu

wszelkich ułatwień w wykonywaniu jego funkcji i zastosuje

odpowiednie środki w tym celu, aby członkowie urzędu

konsularnego mogli wykonywać swą działalność urzędową

oraz korzystać z praw, przywilejów i immunitetów przewidzianych w niniejszej konwencji. Państwo przyjmujące podejmie odpowiednie kroki w celu zapewnienia bezpieczeńst­

wa urzędu .

2. Państwo przyjmujące będzie traktowało urzędników

konsularnych z należnym szacunkiem i zastosuje wszelkie

odpowiednie środki dla zapobieżenia jakiemukolwiek zamachowi na ich osoby, wolność lub godność .

Artykuł 10

1. Jeżeli kierownik urzędu konsularnego nie ma możno­

ści wykonywania swych funkcji lub jeżeli stanowisko kiero -

wnika urzędu konsularnego jest nie obsadzone, jako kierownik urzędu konsularnego może czasowo dz i ałać tymczasowy

kierownik.

2. Imiona i nazwisko tymczasowego kierownika są

notyfikowane bądź przez przedstawicielstwo dyplomatyczne

Państwa wysyłającego, bądź gdy Państwo to nie ma

przedstawicielstwa dyplomatycznego w Państwie przyjmującym przez kierownika urzędu konsularnego, bądź

- w razie gdy ten nie może tego uczynić - przez właściwą

władzę Państwa wysyłającego ministerstwu spraw zagrani cznych Państwa przyjmującego lub władzy wyznaczonej

przez to ministerstwo. Notyfikacja ta powinna być w zasaązie

dokonana uprzednio. Państwo przyjmujące może uzależnić

od swojej zgody dopuszczenie jako tymczasowego kierownika osoby, która nie jest przedstawicielem dyplomatycznym

ani urzędnikiem konsularnym Państwa wysyłającego w Pań­

stwie przyjmującym.

3. Właściwe władze Państwa przyjmującego powinny

Ri"erownikowi pomocy i ochrony.

W czasie gdy kieruje on urzędem, postanowienia niniejszej

konwencji mają do niego zastosowanie na tych samych

udzielać tymczasowemu

Poz. 108

-

zasadach, jak do kierownika danego urzędu konsularnego.

Państwo przyjmujące nie jest jednak obowiązane do przyznawania tymczasowemu kierownikowi ułatwień , przywilejów i immunitetów, z których korzystanie przez kierownika

urzędu konsularnego uzależnione jest od warunków, których

nie spełnia tymczasowy kierownik.

4. Gdy w okolicznościach przewidzianych w ust. 1 niniejszego artykułu tymczasowym kierownikiem jest mianowany przez Państwo wysyłające członek personelu dyplomatycznego przedstawicielstwa dyplomatycznego lub

przedstawiciel ministerstwa spraw zagranicznych Państwa

wysyłającego, korzysta on z przywilejów i immunitetów

dyplomatycznych, jeżeli Państwo przyjmujące temu się nie

sprzeciwia.

Artykuł 11

1. Państwo wysyłające ma prawo, na warunkach przewidzianych przez ustawy i inne przepisy Państwa przyjmującego

1) nabywać na własność, posiadać lub wynajmować tereny, budynki lub części budynków, z przeznaczeniem na

s i edzibę urzędu konsularnego, na rezydencję kierownika

urzędu konsularnego lub na mieszkania innych człon­

ków urzędu konsularnego;

2)

budować lub przystosowywać dla tych samych celów

budynki na nabytych terenach;

3) przenosić prawa własności terenów, budynków lub

części budynków w ten sposób nabytych lub zbudowanych.

2. Państwo przyjmujące powinno w razie potrzeby

pomóc urzędowi konsularnemu w uzyskaniu odpowiednich

mieszkań dla jego członków .

3. Postanowienia ust. 1 niniejszego artykułu nie zwalniają Państwa wysyłającego od obowiązku stosowania się

do przepisów i ograniczeń w zakresie budownictwa, urbanistyki i ochrony zabytków, mających zastosowanie na obszarze, na którym znajdują się lub będą się znajdować

wymienione tereny, budynki lub ich części.

Artykuł 12

1. Tablica z godłem Państwa wysyłającego wraz z od powiednim napisem w języku Państwa wysyłającego i języku

Państwa przyjmującego, oznaczającym urząd konsularny,

może być umieszczona na budynku, w którym mieści się

urząd konsularny, i na rezydencji kierownika tego urzędu.

2. Flaga Państwa wysyłającego może być wywieszona

na budynku, w którym mieści się urząd konsularny, i na

rezydencji kierownika urzędu konsularnego.

3. Kierownik urzędu konsularnego może również umieszczać na swoich środkach transportu flagę Państwa wysyła­

jącego . .

Artykuł 13

1. Budynki lub ich części używane wyłącznie dla celów

urzędu konsularnego, a także przylegający do nich teren są

nietykalne. Władze Państwa przyjmującego nie mogą wkraczać do budynków lub ich części, przeznaczonych wyłącznie

-

dla celów urzędu konsularnego, oraz na przylegający do nich

teren, a także do pomieszczeń mieszkalnych znajdujących się

w tych budynkach lub w ich części bez zgody kierownika

urzędu konsularnego, kierownika przedstawicielstwa dyplomatycznego Państwa wysyłającego albo osoby wyznaczonej przez jednego z nich.

2. Postanowienia ust. 1 niniejszego artykułu stosuje się

również do pomieszczeń mieszkalnych urzędników konsularnych i pracowników konsularnych.

Artykuł 14

Pomieszczenia konsularne, ich urządzenia, mienie urzę­

du konsularnego i jego środki transportu nie podlegają

żadnej formie rekwizycji dla celów obrony narodowej, użyte­

czności publicznej lub w innych celach.

Artykuł 15

1. Pomieszczenia urzędu konsularnego, rezydencja kierownika urzędu konsularnego, a także mieszkania czło/(lków

urzędu konsularnego, których właścicielem lub najemcą jest

Państwo wysyłające lub jakakolwiek osoba działająca w jego

imieniu, są zwolnione od wszelkich opłat i podatków państ­

wowych, regionalnych i komunalnych, z wyjątkiem opłat

należnych za świadczenie określonych usług.

2. Zwolnień przewidzianych w ust. 1 niniejszego arnie stosuje się do opłat i podatków ciążących na

podstawie ustaw i innych przepisów Państwa przyjmującego

na osobie, która zawarła umowę z Państwem wysyłającym

lub z osobą działającą w jego imieniu.

tykułu

3. Postanowienia ust. 1 niniejszego artykułu stosuje się

również do środków transportu będących własnością Państ­

wa wysyłającego i przeznaczonych dla celów urzędu konsularnego.

Artykuł 16

Archiwa konsularne i dokumentacja są nietykalne w każ­

dym czasie i niezależnie od tego, gdzie się znajdują.

Artykuł 17

Poz. 108

416

5. Kurier konsularny powinien być zaopatrzony w urzę­

dowy dokument stwierdzający jego status i określający liczbę

paczek stanowiących pocztę konsularną. Kurierem konsularnym może być tylko obywatel Państwa wysyłającego, nie

posiadający miejsca pobytu stałego w Państwie przyjmują­

cym. Przy wykonywaniu swoich funkcji kurier konsularny

znajduje się pod ochroną Państwa przyjmującego i korzysta

z nietykalności osobistej oraz nie podlega zatrzymaniu,

aresztowaniu ani ograniczeniu wolności osobistej w jakiej.

kolwiek innej formie.

6. Poczta konsularna może być powierzona kapitanowi

statku lub dowódcy statku powietrznego. Kapitan (dowódca) będzie zaopatrzony w urzędowy dokument określający

liczbę paczek stanowiących pocztę konsularną, jednak nie

będzie on uważany za kuriera konsularnego. Urzędnik konsularny może swobodnie odebrać pocztę konsularną bezpośrednio od kapitana statku albo dowódcy statku powietrznego i przekazać taką pocztę w ten sam sposób.

Artykuł 18

1. Urzędnicy konsularni nie podlegają jurysdykcji karnej, cywilnej i administracyjnej Państwa przyjmującego.

Korzystają oni z nietykalności osobistej i w związku z tym nie

podlegają zatrzymaniu, aresztowaniu ani ograniczeniu wolności osobistej w jakiejkolwiek innej formie.

2. Pracownicy konsularni oraz członkowie personelu

służby nie podlegają jurysdykcji karnej, cywilnej i administ-

racyjnej Państwa przyjmującego w odniesieniu do czynności

wykonywanych w zakresie ich obowiązków urzędowych.

3. Postanowień ust. 1 i 2 niniejszego

stosuje się do spraw cyw,i!nych

artykułu

nie

1) wynikłych z zawarcia przez członka urzędu konsularnego umowy, w której nie występował on wyraźnie lub

w sposób dorozumiany jako przedstawiciel Państwa

wysyłającego;

2) wytoczonych na skutek szkody powstałej w wyniku

wypadku w Państwie przyjmującym, spowodowanego

przez pojazd, statek lub statek powietrzny;

3) dotyczących spadków, w których członek urzędu konsularnego występuje jako spadkobierca, zapisobierca,

wykonawca testamentu, zarządca lub kurator spadku

w charakterze osoby prywatnej.

1. Państwo przyjmujące dopuszcza i ochrania swobodę ·

porozumiewania się urzędu konsularnego dla wszelkich celów

4: Postanowienia ust. 1-3 niniejszego artykułu stosuje

urzędowych. Przy porozumiewaniu się z rządem, przedstawi cielstwami dyplomatycznymi oraz urzędami konsularnymi się odpowiednio do członków rodzin.

Państwa wysyłającego, bez względu na to, gdzie się znajdują,

Artykuł 19

urząd konsularny może używać wszelkich odpowiednich

środków łączności, włącznie z kurierami dyplomatycznymi lub

1. Państwo wysyłające może zrzec się przywilejów

konsularnymi, pocztą dyplomatyczną lub konsularną, jak rówi immunitetów określonych w artykule 18. To zrzeczenie się

nież korespondencją sporządzoną kodem lub szyfrem. Urząd

konsularny może zainstalować nadajnik radiowy i używać go będzie zawsze wyraźne i notyfikowane Państwu przyjmują­

cemu.

jedynie za zgodą Państwa przyjmującego.

2. Wszczęcie przez członka urzędu konsularnego po2. Korespondencja urzędowa urzędu konsularnego jest

nietykalna. Wyrażenie "korespondencja urzędowa" oznacza stępowania w przypadku, w którym mógłby korzystać z immunitetu jurysdykcyjnego, pozbawia go prawa powoływania

wszelką korespondencję dotyczącą urzędu konsularnego

się

na immunitet w stosunku do jakiegokolwiek powództwa

i jego funkcji.

wzajemnego, bezpośrednio związanego z powództwem głó­

3. Poczta konsularna powinna posiadać widoczne ze- wnym.

wnętrzne oznaczenia jej charakteru i może zawierać jedynie

3. Zrzeczenie się immunitetu od jurysdykcji wodniesiekorespondencję urzędową, jak również dokumenty i przedniu

do

postępowania sądowego lub administracyjnego nie

mioty przeznaczone wyłącznie do celów urzędowych.

jest uważane za zrzeczenie się immunitetu w stosunku do

4. Poczta konsularna nie podlega otwarciu ani zatrzy- środków wykonania orzeczenia. W stosunku do takich środmaniu.

ków niezbędne jest odrębne zrzeczenie się.

.

-

Artykuł 20

1. Członkowie urzędu konsularnego mogą być wezwani

do składania zeznań w charakterze świadków przed sądami

i innymi właściwymi organami Państwa przyjmującego.

Jeżeli urzędnik konsularny odmawia stawienia się lub złoże­

nia zeznań, nie można wobec niego stosować żadnego

środka przymusu ani sankcji. Pracownicy konsularni i człon­

kowie personelu służby nie mogą odmówić złożenia zeznań,

z wyjątkiem przypadków określonych w ust. 3 niniejszego

artykułu.

2. Organ Państwa przyjmującego, wzywający członka

konsularnego do złożenia zeznań, nie powinien

utrudniać wykonywania jego obowiązków służbowych. Może odebrać takie zeznanie od członka urzędu konsularnego

w u rzędzie konsularnym, rezydencji lub w jego mieszkaniu.

urzędu

3. Członkowie urzędu konsularnego nie są zobowiązani

do składania zeznań co do faktów związanych z wykonywaniem swych obowiązków urzędowych ani do przedkładania

urzędowej korespondencji lub innych dokumentów z archiwów konsularnych. Postanowienie to ma również zastosowanie do członków rodzin członków urzędu konsularnego oraz członków personelu prywatnego w odniesieniu do

faktów, które są związane z działalnością urzędu konsularnego.

4. Członkowie urzędu konsularnego nie są zobowiązani

do udzielania opinii jako rzeczoznawcy prawa Państwa

wysyłającego.

Artykuł 21

Członkowie urzędu konsularnego, jak również człon­

kowie ich rodzin są zwolnieni w Państwie przyjmującym od

wszelkich świadczeń osobistych i od wszelkiej służby publicznej jakiegokolwiek charakteru, od służby wojskowej oraz

od obowiązków wojskowych, takich jak rekwizycje, kontrybucje i zakwaterowanie.

Artykuł 22

Członkowie urzędu konsularnego, a także członkowie

ich rodzin są zwoln ieni od wszelkich obowiązków przewidzianych przez ustawy i inne przepisy Państwa przyjmujące- .

go odnośnie do rejestracji, zezwolenia na pobyt i innych

podobnych wymagań, jakie dotyczą cudzoziemców.

Poz. 108

towanego w przedsiębiorstwach handlowych lub finansowych w Państwie przyjmującym;

5) opłat rejestracyjnych, sądowych, hipotecznych i stemplowych, z zastrzeżeniem postanowień artykułu 15 niniejszej konwencji.

2. Członkowie urzędu konsularnego zatrudniający osoby, których wynagrodzenia lub uposażenia nie są zwalniane

od podatków od dochodów w Państwie przyjmującym,

powinni wypełniać obowiązki nakładane na pracodawców

przez ustawy i inne przepisy tego Państwa w zakresie

pobierania podatków od dochodów.

Artykuł 24

1. Państwo przyjmujące zgodnie z obowiązującymi

ustawami i innymi przepisami zezwala na wwóz i wywóz,

zwalnia od cła, podatku i opłat, z wyjątkiem opłat od

załadunku, przewozu, przechowywania i wyładunku lub

innych usług

1) przedmioty przeznaczone do oficjalnego użytku urzędu

konsularnego;

2) przedmioty, łącznie ze środkami transportu, przeznaczone do osobistego użytku członków urzędu konsularnego

lub członków ich rodzin, zaliczając do nich przedmioty

przeznaczone do ich urządzenia się.

2. Bagaż osobisty urzędnika konsularnego i członków

jego rodziny jest zwolniony od przeprowadzania kontroli,

jeśli nie ma poważnych podstaw do przypuszczeń, że zawiera

przedmioty inne niż te, na których wwóz zezwala się stosownie do punktu 2 ust. 1 niniejszego artykułu, albo przedmioty,

których wwóz i wywóz jest zabroniony stosownie do ustawodawstwa lub przepisów o kwarantannie Państwa przyjmującego. Takiej kontroli można dokonać wyłącznie w obecności urzędnika konsularnego lub jego pełnomocnego

przedstawiciela.

Artykuł 25

Z zastrzeżeniem swych ustaw i innych przepisów dotyczących stref, do których wstęp ze względu na bezpieczeńs­

wo państwa jest zabroniony lub ograniczony, Państwo

przyjmujące zapewnia wszystkim członkom urzędu konsularnego swobodę poruszania się na swym terytorium. Jednakże

we wszystkich przypadkach Państwo przyjmujące zapewni

urzędnikowi konsularnemu wykonywanie jego funkcji.

Artykuł 26

Artykuł 23

1. Członkowie urzędu konsularnego, jak również człon­

kowie ich rodzin są zwolnieni od wszelkich opłat, cła oraz

podatków osobistych i rzeczowych - państwowych, regionalnych i komunalnych, z wyjątkiem

1. Przywileje i immunitety przewidziane w mniejszej

konwencji, z wyjątkiem postanowień ust. 3 i 4 artykułu 20,

nie przysługują pracownikom konsularnym oraz członkom

personelu służby, jeżeli są oni obywatelami Państwa przyjmującego lub mają stałe miejsce pobytu w tym Państwie.

2) opłat i podatków od prywatnego mienia nieruchomego

położonego na terytorium Państwa przyjmującego, z zastrzeżeniem postanowień artykułu 15 niniejszej konwencji;

3) podatków od spadku i podatków od przeniesienia prawa

własności, pobieranych przez Państwo przyjmujące;

2. Członkowie rodziny członka urzędu konsularnego,

który jest obywatelem Państwa przyjmującego lub ma stałe

miejsce pobytu w tym Państwie, oraz członkowie rodziny

członka urzędu konsularnego, którzy są obywatelami Państ­

wa przyjmującego lub mają stałe miejsce pobytu w tym

Państwie albo wykonują w Państwie przyjmującym działal­

ność o charakterze zarobkowym, nie korzystają, z wyjątkiem

postanowień ust. 3 artykułu 20, z żadnych przywilejów

i immunitetów.

4) opłat i podatków od prywatnych dochodów, łącznie

z dochodami od kapitału, mających swe źródło w Państ­

wie przyjmującym, oraz podatków od kapitału zainwes-

3. Z wyjątkiem postanowień ust. 3 artykułu 20, przywileje i immunitety określone w niniejszej konwencji nie będą

przyznawane członkom personelu prywatnego.

1) podatków pośrednich tego rodzaju, które zazwyczaj są

wliczane w cenę towarów lub usług;

-

Poz. 108

3. Postanowienia punktów 2 i 3 ust. 1 niniejszego

4. Państwo przyjmujące będzie wykonywało swą jurysdykcję w stosunku do osób wyszczególnionych w ust. 1-3

niniejszego artykułu w taki sposób, aby niepotrzebnie nie

artykułu nie zwalniają zainteresowanych osób od obowiązku

przestrzegania formalności wymaganych przez ustawodaws-

utrudniać wykonywania funkcji przez urząd konsularny.

two Państwa przyjmującego.

Artykuł 31

Artykuł 27

Wszystkie osoby, którym stosownie do niniejszej konwencji przysługują przywileje i immunitety, zobowiązane są,

bez uszczerbku dla tych przywilejów i immunitetów, do

poszanowania ustaw i innych przepisów Państwa przyjmującego, łącznie z tymi, które regulują zasady ruchu drogowego i ubezpieczenia samochodowego.

Rozdział IV

FUNKCJE KONSULARNE

Urzędnik konsularny ma prawo

1) wydawać; wznawiać ważność i unieważniać paszporty

obywateli zgodnie z ustawodawstwem Państwa wysyłającego;

2) wystawiać dokumenty uprawniające do wjazdu do Pań­

stwa wysyłającego i wprowadzać w tych dokumentach

konieczne zmiany;

3) wystawiać wizy.

Artykuł 32

Artykuł 28

1. Urzędnik konsularny ma prawo, w granicach okręgu

konsularnego, wykonywać funkcje wymienione w niniejszym rozdziale konwencji. Urzędnik konsularny może oprócz

tego wykonywać inne oficjalne funkcje konsularne, jeśli nie

są one sprzeczne z prawem Państwa przyjmującego.

Urzędnik konsularny ma prawo dokonywania następu­

jących czynności

1) przyjmować,

sporządzać,

rejestrować

i poświadczać

oświadczenia obywateli Państwa wysyłającego, w tym

wszelkie oświadczenia w sprawach rodzinnych oraz

w sprawach obywatelstwa;

2. Urzędnik konsularny, po notyfikacji Pa.ństwu przyjmującemu, może działać jako przedstawiciel Państwa wysyłającego przy każdej organizacji międzynarodowej.

2) sporządzać, rejestrować, poświadczać i przechowywać

testamenty obywateli Państwa wysyłającego;

3. Urzędnik konsularny może w związku z wykonywaniem swoich funkcji zwracać się na piśmie lub ustnie do

właściwych władz w okręgu konsularnym, w tym do przedstawicieli władz centralnych.

3) sporządzać, rejestrować i poświadczać umowy zawierane między obywatelami Państwa wysyłającego i poświadczać oświadczenia woli jednostronne, jeśli te

umowy i oświadczenia nie są sprzeczne z prawem

Państwa przyjmującego; urzędnik konsularny nie może

sporządzać, rejestrować i poświadczać takich umów lub

oświadczeń, które ustanawiają, przenoszą lub likwidują

prawa . rzeczowe do nieruchomości znajdujących się

w Państwie przyjmującym;

4. Urzędnik konsularny ma prawo do pobierania opłat

konsularnych zgodnie z ustawodawstwem Państwa wysyła­

jącego.

Artykuł 29

Urzędnik konsularny ma prawo

1) bronić interesów Państwa wysyłającego, jego obywateli

i osób prawnych;

2) popierać rozwój stosunków handlowych, gospodarczych, naukowych i kulturalnych między Państwem

wysyłającym a Państwem przyjmującym oraz w inny

sposób popierać rozwój przyjaznych stosunków między

nimi.

Artykuł 30

4) sporządzać, rejestrować i poświadczać umowy między

obywatelami Państwa wysyłającego, z jednej strony,

a obywatelami Państwa przyjmującego lub obywatelami

państwa trzeciego, z drugiej strony, jeżeli umowy te mają

być wykonane lub mają wywrzeć skutek prawny wyłą­

cznie w Państwie wysyłającym i pod warunkiem, że nie

są one sprzeczne z prawem Państwa przyjmującego;

5) legalizować dokumenty wydawane przez władze i urzę­

dy Państwa wysyłającego lub Państwa przyjmującego,

a także poświadczać kopie, odpisy i wyciągi z tych

dokumentów;

6) tłumaczyć dokumenty i poświadczać zgodność tłuma­

czeń;

1. Urzędnik konsularny ma prawo

poświadczać podpisy obywateli Państwa wysyłającego;

1) prowadzić rejestr obyvvateli Państwa wysyłającego;

7)

2) rejestrować i przyjmować zawiadomienia i dokumenty

dotyczące urodzeń lub zgonów obywateli Państwa

8) przyjmować do depozytu dokumenty, pieniądze lub

wszelkie przedmioty od obywateli Państwa wysyłające­

go bądź na ich rzecz, jeżeli nie jest to sprzeczne

z ustawami i innymi przepisami Państwa przyjmującego.

Depozyt taki może być wywieziony z Państwa przyjll1ującego jedynie z zachowaniem ustaw i innych przepisów tego Państwa;

wysyłającego;

3) przyjmować, zgodnie z ustawodawstwem Państwa wysyłającego, oświadczenia o wstąpieniu w związek mał­

żeński, pod warunkiem że obie strony posiadają obywatelstwo tego Państwa.

2. Urzędnik konsularny będzie powiadamiał właściwe

organy Państwa przyjmującego o zarejestrowaniu w urzędzie

konsularnym urodzeń, małżeństw i zgonów obywateli Państ­

wa wysyłającego, jeśli jest to wymagane przez ustawodawstwo Państwa przyjmującego.

9) wydawać dokumenty dotyczące pochodzenia towarów.

Artykuł 33

Sporządzone, poświadczone lub przetłumaczone przez

urzędnika konsularnego dokumenty, stosownie do postano-

-

419 -

wień artykułu 32 niniejszej konwencji, będą uznawane

w Państwie przyjmującym jako dokumenty wywierające taki

sam skutek prawny i posiadające taką samą moc jak dokumenty sporządzone, poświadczone lub przetłumaczone przez

właściwe władze i organy Państwa przyjmującego.

Artykuł 34

Urzędnik

konsularny jest uprawniony do doręczania

pism sądowych i pozasądowych oraz wykonywania rekwizycji zgodnie z obowiązującymi umowami międzynarodowymi,

a przy braku takich umów - w sposób zgodny z ustawami

i innymi przepisami Państwa przyjmującego. Uprawnienie to

może być wykonywane tylko w stosunku do obywateli

Państwa wysyłającego i bez stosowania środków przymusu.

Artykuł 35

Urzędnik konsularny ma prawo w granicach ustawoda-

wstwa i innych przepisów Państwa przyjmującego do ochrony interesów małoletnich i innych osób nie posiadających

pełnej zdolności do czynności prawnych, obywateli Państwa

wysyłającego, w szczególności gdy zachodzi potrzeba ustanowienia nad nimi opieki lub kurateli.

Artykuł 36

Właściwe organy Państwa przyjmującego powiadomią

niezwłocznie urzędnika

konsularnego o zgonie obywatela

Państwa wysyłającego i przekażą mu bezpłatnie odpis aktu

zgonu.

Artykuł 37

1. Właściwe organy Państwa przyjmującego powiadomią niezwłocznie urzędnika konsularnego o otwarciu w tym

Państwie spadku po obywatelu Państwa wysyłającego, jak

również o otwarciu spadku, niezależnie od obywatelstwa

osoby zmarłej, jeżeli obywatel Państwa wysyłającego powołany jest do spadku jako spadkobierca.

2. Właściwe organy Państwa przyjmującego podejmą

odpowiednie środki przewidziane w ustawach i innych

przepisach tego Państwa dla zabezpieczenia spadku oraz

przekazania urzędnikowi konsularnemu odpisu testamentu,

jeżeli został on sporządzony, oraz wszelkich posiadanych

informacji dotyczących spadku, miejsca pobytu osób uprawnionych do spadku, wartości i ~kładników masy spadkowej,

łącznie z kwotami pochodzącymi z tytułu ubezpieczeń społe­

cznych, zarobków i polis ubezpieczeniowych. Powiadomią

także o terminie rozpoczęcia postępowania spadkowego lub

stadium, w jakim ono się znajduje.

3. Urzędnik konsularny jest upoważniony, bez potrzeby

przedstawienia pełnomocnictwa, do reprezentowania bezpośrednio lub za pośrednictwem swego przedstawiciela

przed sądami i innymi właściwymi organami Państwa przyjmującego obywatela Państwa wysyłającego, uprawnionego

do spadku lub mającego roszczenia do spadku w Państwie

przyjmującym, jeżeli jest on nieobecny lub nie ustanowił

swojego pełnomocnika.

4. Urzędnik konsularny ma prawo domagać się

1) zabezpieczenia spadku, nałożenia i zdjęcia pieczęci,

podjęcia środków zabezpieczenia spadku, w tym wyznaczenia kuratora spadku, jak również uczestniczyć

w tych czynnościach;

Poz. 108

2) sprzedaży mienia wchodzącego w skład spadku, jak

również powiadomienia o dacie ustalonej dla tej sprzedaży, aby mógł być obecny.

5. Z chwilą zakończenia postępowania spadkowego lub

innych czynności urzędowych właściwe organy Państwa

przyjmującego powiadomią o tym niezwłocznie urzędnika

konsularnego i po uregulowaniu długów, opłat i podatków

w ciągu trzech miesięcy przekażą mu spadek lub udziały

spadkowe osób, które reprezentuje.

,.

6. Urzędnik konsularny ma prawo otrzymania, w celu

przekazania osobom uprawnionym, udziałów spadkowych

i zapisów przypadających obywatelom Państwa wysyłające­

go, nie mającym stałego miejsca pobytu w Państwie przyjmującym, oraz otrzymania kwot które przypadają uprawnionym z tytułu odszkodowań, rent, zaległych zarobków

i polis ubezpieczeniowych.

7. Przekazanie mienia i należności do Państwa wysyła­

stosownie do postanowień ust. 5 i 6 niniejszego

artykułu może być dokonane jedynie zgodnie z ustawami

i innymi przepisami Państwa przyjmującego.

jącego

Artykuł 38

1. W przypadku gdy obywatel Państwa wysyłającego,

nie posiadający miejsca stałego pobytu w Państwie przyjmującym, zmarł w czasie pobytu w tym Państwie, przedmioty

pozostałe po nim zostaną zabezpieczone przez właściwe

organy Państwa przyjmującego, a następnie przekazane, bez

specjalnego postępowania, urzędnikowi konsularnemu Pań­

stwa wysyłającego. Urzędnik konsularny spłaci długi zaciąg­

nięte przez osobę zmarłą w czasie jej przebywania w Państ­

wie przyjmującym do wysokości wartości przekazanych

przedmiotów.

2. Do mienia określonego w ust. 1 niniejszego artykułu

stosuje się odpowiednio postanowienia artykułu 37 ust.

7 niniejszej konwencji.

Artykuł 39

Urzędnik

konsularny ma prawo reprezentować przed

władzami Państwa przyjmującego obywateli Państwa wysy-

łającego, jeśli osoby te na skutek nieobecności lub innych

ważnych przyczyn nie mogą w odpowiednim czasie bronić

swoich praw i interesów. Reprezentacja ta może ulegać

przedłużeniu, dopóki osoba reprezentowana nie wyznaczy

swojego pełnomocnika lub nie przystąpi osobiście do obrony

swoich praw i interesów.

Artykuł 40

1. Urzędnik konsularny ma prawo komunikować się

i spotykać z każdym obywatelem Państwa wysyłającego,

udzielać mu porad i wszelkiej pomocy, a w przypadkach

koniecznych podejmować kroki w celu udzielenia mu pomocy prawnej. Państwo przyjmujące nie może w jakikolwiek

sposób ograniczać kontaktu obywatela Państwa wysyłające­

go z urzędnikiem konsularnym, a także ograniczyć mu

dostępu do urzędu konsularnego.

2. Właściwe władze Państwa przyjmującego powiadomią właściwego urzędnika konsularnego natychmiast ale nie

później niż w ciągu trzech dni, o aresztowaniu, zatrzymaniu

lub pozbawieniu wolności w innej formie obywateli Państwa

wysyłającego.

-

·v

-

420 -

3. Urzędnik konsularny ma prawo bezzwłocznie, to jest

przed upływem czterech dni, odwiedzić i nawiązać kontakt

z obywatelem Państwa wysyłającego, przebywającym wareszcie, zatrzymanym lub pozbawionym wolności w inny

sposób bądź odbywającym karę więzienia. Uprawnienia

wymienione w niniejszym ustępie przyznaje się zgodnie

z ustawodawstwem i innymi przepisami Państwa przyjmują­

cego, pod warunkiem jednak, że wspomniane ustawodawstwo i przepisy nie mogą przeczyć tym uprawnieniom.

4. Właściwe władze Państwa przyjmującego powiadomią bezzwłocznie właściwy urząd konsularny Państwa wysyłającego o nieszczęśliwych wypadkach i innych wypadkach losowych, których ofiarami stali się obywatele Państwa

wysyłającego.

Artykuł 41

1. Urzędnik konsularny ma prawo pomagać i udzielać

wszelkiej pomocy statkom Państwa wysyłającego oraz zało­

gom tych statków, podczas ich pobytu w portach, na wodach

terytorialnych lub wewnętrznych Państwa przyjmującego.

•

Poz. 108

6) dokonywać wszelkich innych czynności przewidzianych przez Państwo wysyłające w sprawach żeglugi,

pod warunkiem że nie są one sprzeczne z ustawami

i innymi przepisami Państwa przyjmującego.

Artykuł 43

1. Sądy i inne właściwe organy Państwa przyjmującego

nie mogą wykonywać swojej jurysdykcji co do przestępstw

popełnionych na pokładzie statku Państwa wysyłającego,

z wyjątkiem

1) przestępstwa popełnionego przez obywatela lub przeciwko obywatelowi Państwa przyjmującego albo przez

jakąkolwiek inną osobę .Iub przeciwko takiej osobie,

jeżeli nie jest ona członkiem załogi statku;

2) przestępstwa naruszającego spokój, bezpieczeństwo

portu lub wód terytorialnych bądź wewnętrznych·Państ­

wa przyjmującego;

3) przestępstwa naruszającego ustawy lub inne przepisy

Państwa przyjmującego dotyczące zdrowia publicznego, bezpieczeństwa życia na morzu, imigracji, przepisów

celnych, zanieczyszczeń morza lub nielegalnego przewozu narkotyków;

2. Urzęd,lik konsularny może wchodzić na pokład statku Państwa wysyłającego niezwłocznie po dokonaniu odprawy przy jego wejściu, a kapitan statku i członkowie załogi

mogą nawiązać z nim kontakt.

4) przestępstwa

3. Urzędnik konsularny może korzystać z prawa nadzoru

i inspekcji w stosunku do statków Państwa wysyłającego

i ich załóg. W tym celu może on również odwiedzać te statki,

przyjmować wizyty kapitanów i innych członków ich załóg.

2. W innych przypadkach wyżej wymienione władze

jedynie na prośbę lub za zgodą urzędnika

konsularnego.

zagrożonego według prawa Państwa

przyjmującego karą pozbawienia wolności na czas nie

krótszy niż pięć lat lub karą surowszą.

mogą działać

4. Urzędnik konsularny może zwrócić się o pomoc do

właściwych władz Państwa przyjmującego we wszelkich

Artykuł 44

sprawach dotyczących wykonywania czynności w stosunku

do statku Państwa wysyłającego, kapitana i członków załogi

statku.

1. W przypadku gdy sądy lub inne właściwe organy

Państwa przyjmującego zamierzają podjąć środki przymusu,

zająć mienie lub prowadzić jakiekolwiek śledztwo na po-

Artykuł 42

Państwa przyjmującego powinny powiadomić uprzednio

właściwego urzędnika konsularnego. Takie zawiadomienie

powinno nastąpić przed podjęciem takich czynności, tak aby

umożliwić urzędnikowi konsularnemu lub jego przedstawicielowi obecność w trakcie przeprowadzania tych czynności. Jeśli uprzednie zawiadomienie urzędnika konsularnego

Urzędnik konsularny ma prawo w stosunku do statków

Państwa wysyłającego

1) bez uszczerbku dla uprawnień władz Państwa przyjmującego, wyjaśniać wszelkie zdarzenia, które miały

miejsce na statku podczas rejsu i w czasie postojów,

przesłuchiwać kapitana i któregokolwiek z członków

załogi statku, kontrolować dokumenty statku, przyjmować oświadczenia dotyczące statku, ładunku i podróży, a także ułatwiać wejście i wyjście oraz przebywanie statków w porcie;

2) bez uszczerbku dla uprawnień władz Państwa przyjmującego, rozstrzygać wszelkie spory między kapitanem

i członkami załogi statku, łącznie ze sporami o płace

i z umowy o pracę w przypadkach, gdy dopuszcza to

ustawodawstwo Państwa wysyłającego;

3) podejmować stosowne kroki w sprawach leczenia i repatriacji kapitana lub któregokolwiek z członków załogi

statku;

4) udzielać kapitanowi lub innym członkom załogi opieki

prawnej w ich stosunkach z sądami i innymi organami

Państwa przyjmującego i w tym celu zapewniać im

opiekę prawną i pomoc tłumacza;

5) sporządzać, przyjmować, rejestrować lub poświadczać

deklaracje lub inne dokumenty dotyczące statku, przewidziane ustawodawstwem Państwa wysyłającego;

kładzie statku Państwa wysyłającego, to właściwe władze

jest niemożliwe, właściwe organy Państwa przyjmującego

powiadomią go możliwie jak najszybciej, nie później jednak

niż w chwili, gdy wspomniane czynności mają zostać rozpoczęte. Właściwe organy Państwa przyjmującego ułatwią

urzędnikowi konsularnemu widzenie się z osobą zatrzymaną

lub aresztowaną i porozumiewanie się z nią, a także podejmowanie właściwych kroków w celu ochrony interesów

zainteresowanej osoby lub statku.

2. Postanowienia ust. 1 niniejszego artykułu stosuje się

także w przypadku, gdy kapitan lub członkowie załogi statku

mają być poddani przesłuchaniu na lądzie przez władze

miejscowe portu.

.. 3. Postanowień niniejszego artykułu nie stosuje się

jednak w przypadku zwyczajnej kontroli celnej, paszportowej

i sanitarnej, a także do jakiejkolwiek czynności wykonywanej

na prośbę lub za zgodą kapitana statku.

Artykuł 45

W przypadku gdy członek załogi nie będący obywatelem

Państwa przyjmującego opuści! w tym Państwie bez zgody

kapitana statek Państwa wysyłającego, właściwe organy

-

-

Poz. 108

Państwa przyjmującego, na prośbę urzędnika konsularnego,

że urzędnik konsularny jest upoważniony w

imieniu właś­

udzielą pomocy w poszukiwaniu tej osoby.

ciciela do podjęcia takich środkÓw, które mógłby podjąć

w takich celach sam właściciel.

Artykuł 46

Artykuł 47

1. Jeżeli statek Państwa wysyłającego uległ rozbiciu,

uszkodzeniu, osiadł na mieliźnie, został wyrzucony na brzeg

lub doznał innej awarii w Państwie przyjmującym albo gdy

jakikolwiek składnik ładunku będący własnością obywatela

lub osoby prawnej Państwa wysyłającego poniósł szkodę na

skutek awarii statku i został znaleziony na brzegu lub blisko

brzegu Państwa przyjmującego albo dostarczony do portu

tego Państwa, to właściwe władze Państwa przyjmującego

jak najszybciej przekażą to do wiadomości urzędnika konsularnego.

2. W przypadkach wymienionych w ust. 1 niniejszego

artykułu właściwe organy Państwa przyjmującego podejmą

wszelkie niezbędne środki w celu zorganizowania ratowania

i ochrony statku, pasażerów, załogi, wyposażenia statku,

ładunku, zapasów i innych przedmiotów znajdujących się na

statku, a także w celu zapobieżenia naruszeniu własności.

Dotyczy to także przedmiotów stanowiących część statku lub

jego ładunku, które znalazły się poza statkiem. O wszelkich

1. Jeżeli kapitan lub inny członek załogi statku Państwa

wysyłającego zmarł lub zaginął w Państwie przyjmującym na

statku lub na lądzie, kapitan lub jego zastępca oraz urzędnik

konsularny Państwa wysyłającego są wyłącznie kompetentni

do sporządzenia spisu inwentarza przedmiotów, walorów

i innego mienia, pozostawionych przez zmarłego lub zaginionego, i do dokonania innych czynności koniecznych do

zabezpieczenia mienia i jego przekazania w celu likwidacji

spadku.

2. W razie śmierci albo zaginięcia kapitana statku lub

innego członka załogi, będącego obywatelem Państwa

przyjmującego, kapitan lub jego zastępca przesyła kopię

inwentarza wymienionego w ust. 1 niniejszego artykułu

organom Państwa przyjmującego, które właściwe są do

dokonania wszelkich czynności koniecznych do zabezpieczenia mienia i w razie potrzeby do likwidacji spadku. Organy

te poinformują o swych czynnościach urząd konsularny

Państwa wysyłającego.

podjętych środkach właściwe władze Państwa przyjmujące­

go powiadomią jak najszybciej urzędnika konsularnego.

3. Urzędnik konsularny może udzielać wszelkiej pomocy takiemu statkowi, jego pasażerom i członkom załogi;

w tym celu może zabiegać o pomoc u właściwych władz

Państwa przyjmującego. Urzędnik konsularny może zwracać

się o wszczęcie czynności wymienionych w ust. 2 niniejszego artykułu, a także zabiegać o podjęcie lub kontynuowanie remontu statku lub może zwrócić się do właściwych

władz Państwa przyjmującego z prośbą o podjęcie takich

Artykuł 48

Postanowienia artykułów 41-47 stosuje się odpowiednio również do statków powietrznych, pod warunkiem że

zastosowanie to nie będzie sprzeczne z postanowieniami

dwustronnych lub wielostronnych umów lotniczych, obowiązujących między Umawiającymi się Stronami.

Rozdział V

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

środków.

4. Jeśli statek Państwa wysyłającego, który doznał

awarii, lub jakikolwiek przedmiot należący do tego statku

zostaną znalezione na brzegu lub w pobliiu brzegu Państwa

przyjmującego bądź zostaną dostarczone do portu tego

Państwa i ani kapitan statku, ani właściciel, arii jego agent,

ani ubezpieczyciel nie mogli podjąć środków w celu zabezpieczenia lub zarządzania takim statkiem lub przedmiotem, to

uznaje się, że urzędnik konsularny jest upoważniony w imieniu właściciela do podjęcia takich środków, jakie mógłby

podjąć w takich celach sam właściciel. Postanowienia tego

ustępu stosuje się także do jakiegokolwiek przedmiotu

wchodzącego w skład ładunku statku, a będącego własnoś­

cią obywatela albo osoby prawnej Państwa wysyłającego.

5. Jeśli jakikolwiek przedmiot stanowiący część ładun­

ku statku państwa trzeciego, który doznał awarii, stanowi

własność obywatela lub osoby prawnej Państwa wysyłają­

cego, został znaleziony na brzegu, w pobliżu brzegu Państwa

przyjmującego lub został dostarczony do portu tego Państwa

i ani kapitan statku, ani właściciel przedmiotu, ani jego agent.

ani ubezpieczyciel nie mogli podjąć środków w celu zabezpieczenia lub zarządzania takim przedmiotem, to uznaje się,

Artykuł 49

1. Konwencja niniejsza podlega ratyfikacji i wejdzie

w życie po upływie trzydziestu dni od dnia wymiany dokumentów ratyfikacyjnych, która nastąpi w Warszawie.

2. Niniejsza konwencja zawarta jest na czas nieokreś­

lony. Może ona być wypowiedziana w drodze notyfikacji

przez każdą z Umawiających się Stron. W takim wypadku

utraci moc po upływie sześciu miesięcy od dnia wypowiedzenia.

Na dowód czego Pełnomocnicy Wysokich Umawiają­

cych się Stron podpisali niniejszą konwencję i opatrzyli ją

pieczęciami.

Sporządzono w Wilnie dnia 13 stycznia 1992 r. w dwóch

egzemplarzach, każdy w językach polskim i litewskim, przy

czym obydwa teksty mają jednakową moc.

W imieniu

Rzeczypospolitej Polskiej

K. Skubiszewski

W imieniu

Republiki Litewskiej

A. Saudargas

-

Poz. 108, 109 i 11 O

422 -

Po zaznajomieniu się z powyższą konwencją w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że

-

została ona uznana za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w niej zawartych;

-

jest przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona;

-

będzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 14 maja 1993 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: L. Wałęsa

L.S.

Minister Spraw Zagranicznych: K. Skubiszewski

109

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 15 listopada 1993 r.

w sprawie wymiany dokumentów ratyfikacyjnych Konwencji konsularnej między Rzecząpospolitą Polską

a Republiką Litewską, sporządzonej w Wilnie dnia 13 stycznia 1993 r.

Podaje się niniejszym do wiadomości, że zgodnie z artykułem .49 ustęp 1 Konwencji konsularnej między Rzeczą­

pospolitą Polską a Republiką Litewską, sporządzonej w Wilnie dnia 13 stycznia 1992 r., dokonana została w Warszawie

dnia 15 listopada 1993 r. wymiana dokumentów ratyfikacyjnych wymienionej konwencji.

Zgodnie z postanowieniem artykułu 49 ustęp 1 pokonwencja wchodzi w życie dnia 15 grudnia

1993 r.

wyższa

Minister Spraw Zagranicznych: A. Olechowski

110

UKŁAD

między Rządem

Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Federalnej Niemiec o dalszym ułatwieniu

obrotu prawnego na podstawie Konwencji Haskiej z dnia 1 marca 1954 r. dotyczącej procedury cywilnej,

sporządzony w Warszawie dnia 14 grudnia 1992 r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości

W dniu 14 grudnia 1992 r. został sporządzony w Warszawie Układ między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem

Republiki Federalnej Niemiec o dalszym ułatwieniu obrotu prawnego na podstawie Konwencji Haskiej z dnia 1 marca 1954 r.

dotyczącej procedury cywilnej, w następującym brzmieniu

.

UKŁAD

ROZDZIAŁ I

między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem

Doręczanie aktów sądowych i pozasądowych

Republiki Federalnej Niemiec o dalszym ułatwieniu

obrotu prawnego na podstawie Konwencji Haskiej

z dnia 1 marca 1954 r. dotyczącej procedury cywilnej

Rząd Rzeczypospolitej Polskiej i Rząd Republiki Federalnej Niemiec,

pragnąc ułatwić stosowanie w obrocie prawnym między

obydwoma Państwami niektórych postanowień Konwencji

Haskiej z dnia 1 marca 1954 r. dotyczącej procedury cywilnej,

stosownie do możliwości, jakie są przewidziane w tej

konwencji,

uzgodniły, co następuje

Artykuł 1

1. Pisma sądowe i pozasądowe przesyłane z jednego

Państwa przekazuje się bezpośrednio, a mianowicie:.

1) jeżeli przeznaczone są dla osób w Rzeczypospolitej

Polskiej, właściwe niemieckie organy wymiaru sprawie dliwości przękazują je prezesowi sądu wojewódzkiego,

w którego okręgu odbiorca przebywa;

2) jeżeli przemaczone są dla osób w Republice Federalnej

Niemiec, właściwe polskie organy wymiaru sprawiedliwości przekazują je prezesowi sądu (Landgericht lub

Amtsgericht). w którego okręgu odbiorca przebywa. ·