Legislator Case Law & Legislation
DU_1993_92 PL

Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Bernie dnia 2 września 1991 r.

1 Articles / Provisions · Poland
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Statutory Text (1 Articles)

Dz.U. 1993 nr 22 poz. 92 inForce

Nr 22

Warszawa, dnia 23 marca 1993 r.

TREŚĆ

Poz.

UMOWA MIĘDZYNARODOWA

92 -

93 -

Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania

podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Bernie dnia

2 września 1991 r.

501

Oświadczenie rządowe z dnia 3 grudnia 1992 r. w sprawie wymiany dokumentów ratyfikacyjnych

Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Bernie dnia

2 września 1991 r.

511

ROZPORZĄDZENIA RADY MINISTROw

94 -

95 -

z dnia 5 marca 1993 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie określenia rodzaju przedsiębiorstw

górniczych obowiązanych do uczestniczenia w kosztach działalności stacji ratownictwa górniczego

oraz wielkości wnoszonych z tego tytułu op/at.

511

z dnia 16 marca 1993 r. w sprawie ustalenia wysokości dodatku za rozłąkę przysługującego

pracownikom urzędów państwowych przeniesionym do pracy w innej miejscowości .

512

92

KONWENCJA

między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania

w zakresie podatków od dochodu i majątku,

sporządzona w

Bernie dnia 2 września 1991 r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości

W dniu 2 września 1991 r. w Bernie została sporządzona Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją

Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku w następującym

brzmieniu

.

KONWENCJA

między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją

Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opo-

datkowania w

zakresie podatków od

i majątku

dochodu

Artykuł 1

Zakres podmiotowy

Niniejsza konwencja dotyczy osób, które mają miejsce

zamieszkania lub siedzibę w jednym lub w obu Umawiają­

cych się Państwach .

Artykuł 2

Rząd Rzeczypospolitej Polskiej i Szwajcarska Rada Federal -

na, pragnąc zawrzeć Konwencję w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu

i majątku, uzgodniły, co następuje

Podatki, których dotyczy konwencja

1. Niniejsza konwencja dotyczy, bez względu na sposób poboru, podatków od dochodu i majątku, które pobiera

-

się na rzecz Umawiającego się Państwa, jego jednostek

terytorialnych lub władz lokalnych.

2. Za podatki od dochodu i od majątku uważa się

wszystkie podatki, które pobiera się od całego dochodu, od

całego majątku albo od części dochodu lub majątku, włącza­

jąc podatki od zysku z przeniesienia tytułu własności majątku

ruchomego lub nieruchomego, podatki od ogólnych kwot

wynagrodzeń wypłacanych przez przedsiębiorstwa, jak również podatki od przyrostu majątku.

3. Do aktualnie istniejących podatków, których dotyczy

konwencja, należą w szczególności

a) w Polsce

1) podatek dochodowy od osób prawnych,

2) podatek dochodowy od osób fizycznych,

3) podatek wyrównawczy,

4) podatek od wynagrodzeń,

5) podatek rolny

(zwane dalej "podatkami polskimi"),

b) w Szwajcarii

podatki federalne, kantonalne i komunalne

1) od dochodu (cały dochód, przychód, dochód z mają­

tku, zyski przemysłowe i handlowe, zyski z majątku

i inne rodzaje dochodu) i

2) od dochodu z majątku (całego majątku, majątku

ruchomego i nieruchomego, aktywa handlowe, kapitał wypłacony i rezerwy oraz inne rodzaje majątku)

(zwane dalej "podatkami szwajcarskimi").

-

Poz. 92

e) określenia

"przedsiębiorstwo

jednego

Umawiającego

się Państwa" i "przedsiębiorstwo drugiego Umawiają­

cego się Państwa" oznaczają, odpowiednio, przedsię- .

biorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie

i przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą

miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiają­

cym się Państwie;

f) określenie "komunikacja międzynarodowa" oznacza

wszelki przewóz statkiem lub samolotem, eksploatowanym przez przedsiębiorstwo, którego miejsce faktycznego zarządu znajduje się w Umawiającym się Państwie,

z wyjątkiem przypadku, gdy statek lub samolot jest

eksploatowany wyłącznie między miejscami położony­

mi w drugim Umawiającym się Państwie;

g) określenie "obywatele" oznacza

1) wszelkie osoby fizyczne posiadające obywatelstwo

Umawiającego się Państwa;

2) wszelkie osoby prawne, spółki jawne i stowarzyszenia utworzone na podstawie ustawodawstwa obowiązującego w Umawiającym się Państwie;

h) określenie "właściwa władza" oznacza

1) w Polsce - Ministra Finansów lub jego upoważ­

nionego przedstawiciela;

2) w Szwajcarii - Dyrektora Federalnego Urzędu Podatków lub jego upoważnionego przedstawiciela.

2. Przy stosowaniu niniejszej konwencji przez Umawiające się Państwo, jeżeli z treści przepisu nie wynika inaczej,

każde określenie nie zdefiniowane będzie miało takie znacze-

4. Niniejsza konwencja będzie miała także zastosowanie do wszystkich podatków takiego samego lub podobnego

rodzaju, które po podpisaniu niniejszej konwencji będą

wprowadzone obok istniejących podatków lub w ich miejsce. Pod koniec każdego roku właściwe władze Umawiają­

cych się Państw będą informowały się wzajemnie o zasadniczych zmianach, jakie zaszły w ich ustawodawstwach

podatkowych.

nie, jakie przyjmuje się według prawa danego Państwa

w zakresie podatków, do których ma zastosowanie niniejsza

konwencja.

5. Niniejsza konwencja nie ma zastosowania do federalnego podatku zaliczkowego pobieranego u źródła od wygranych na loterii.

mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym

Artykuł 3

Ogólne definicje

1. W rozumieniu niniejszej konwencji, jeżeli z jej treści

nie wynika inaczej

a) określenie "Polska" oznacza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym każdy obszar znajdujący się poza

morzem terytorialnym, który zgodnie z prawem między­

narodowym i ustawodawstwem Rzeczypospolitej Polskiej stanowi obszar, na którym Rzeczpospolita Polska

może sprawować swoje suwerenne prawa;

b) określenie "Szwajcaria" oznacza Konfederację Szwajcarską;

c) określenie "osoba" obejmuje osobę fizyczną, spółkę oraz

każde inne zrzeszenie osób;

d) określenie "spółka" oznacza osobę prawną lub każdą

jednostkę, którą dla celów podatkowych traktuje się jako

osobę prawną;

Artykuł 4

Miejsce zamieszkania dla celów podatkowych

1. W rozumieniu niniejszej konwencji określenie "osoba

się Państwie" oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem

tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z 'uwagi na jej

miejsce zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę

zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze.

2. Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba

fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Państwach, to jej

status będzie określony według następujących zasad

a) osobę uWaża się za mającą miejsce zamieszkania w tym

Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania;

jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państ ­

wach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania

w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania

osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);

b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma

ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada

ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw,

to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym

Państwie, w którym zwykle przebywa;

c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Państwach

lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to będzie

ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym

Państwie, którego jest obywatelem;

-

a) 5% kwoty dywidend brutto, jeżeli odbiorcą dywidend

jest spółka (inna niż spółka jawna). której udział w kapitale spółki wypłacającej dywidendy wynosi co najmniej

25%,

b) 15% kwoty dywidend brutto we wszystkich pozostałych przypadkach.

Właściwe władze Umawiających się Państw ustalą

w drodze wzajemnego porozumienia sposób stosowania

tych ograniczeń.

Postanowienia niniejszego ustępu nie naruszają opodatkowania spółki w odniesieniu do zysków, z których

dywidendy są wypłacane.

3. Użyte w tym artykule określenie "dywidendy" oznacza dochód z akcji, akcji gratisowych lub prawa do pobierania korzyści, akcji w kopalnictwie, akcji członków założycieli

lub innych praw, z wyjątkiem wierzytelności, do udziału

w zyskach, jak również dochód z innych praw spółki, które

według prawa podatkowego Państwa, w którym spółka

wydzielająca dywidendy ma siedzibę, zrównane są z wpły­

wami z akcji.

4. Postanowień ustępów 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli

właściciel dywidend, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie,

wykonuje w drugim

w którym znajduje się siedziba spółki płacącej

dywidendy, działalność zarobkową przez zakład położony

w tym Państwie bądź wykonuje w tym drugim Państwie

wolny zawód w oparciu o stałą placówkę, która jest w nim

położona, i gdy udział, z tytułu którego wypłaca się dywidendy, rzeczywiście wiąże się z działalnością takiego zakładu lub

stałej placówki. W tym przypadku, w zależności od konkretnej sytuacji, stosuje się postanowienia artykułu 71ub artykułu

Państwie,

14.

5. Jeżeli spółka, której siedziba znajduje się w Umawiającym się Państwie, osiąga zyski albo dochody z drugiego

Umawiającego się Państwa, to drugie Państwo nie może ani

obciążać podatkiem dywidend wypłacanych przez tę spółkę,

z wyjątkiem przypadku, gdy takie dywidendy są wypłacane

osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym

drugim Państwie, lub przypadku, gdy udział. z tytułu którego

dywidendy są wypłacane, rzeczywiście wiąże się z działal­

nością zakładu lub stałej placówki położonej w drugim

Państwie, ani też obciążać nie wydzielonych zysków spółki

podatkiem od nie wydzielonych zysków, nawet gdy wy- .

płacone dywidendy lub nie wydzielone zyski całkowicie lub

częściowo pochodzą z zysków albo dochodów osiągniętych

w tym Państwie.

Artykuł 11

Odsetki

1. Odsetki, które powstają w Umawiającym się Państ­

wie i wypłacane są osobie mającej miejsce zamieszkania lub

siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być

opodatkowane w tym drugim Państwie.

2. Jednakże odsetki takie mogą być także opodatkowane w Umawiającym się Państwie, w którym powstają,

i zgodnie z ustawodawstwem tego Państwa, ale jeżeli

odbiorca odsetek jest ich właścicielem, podatek w ten

sposób ustalony nie może przekroczyć 10% kwoty brutto

tych odsetek. Właściwe władze Umawiających się Państw

Poz. 92

-

ustalą w drodze wzajemnego porozumienia sposób stosowania tego ograniczenia.

3. Użyte w tym artykule określenie "odsetki" oznacza

dochody z wszelkiego rodzaju roszczeń wynikających z dłu­

gów, zarówno zabezpieczonych, jak i nie zabezpieczonych

prawem zastawu hipotecznego lub prawem udziału w zyskach dłużnika, a w szczególności dochody z pożyczek

publicznych oraz dochody z obligacji lub skryptów dłużnych,

włącznie z premiami i nagrodami mającymi związek z takimi

skryptami dłużnymi, obligacjami lub pożyczkami. Opłaty

karne z tytułu opóźnionej zapłaty nie będą uważane w rozumieniu niniejszego artykułu za odsetki.

4. Postanowień

ustępu

1 i 2 nie stosuje się, jeżeli

właściciel odsetek, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę

w Umawiającym się Państwie, wykonuje w drugim Państ­

wie, w którym powstają odsetki, działalność zarobkową przy

pomocy zakładu położonego w tym Państwie bądź wykonuje

wolny zawód w oparciu o stałą placówkę, która jest w nim

położona, i jeżeli wierzytelność, z tytułu której są płacone

odsetki, rzeczywiście należy do takiego zakładu lub takiej

stałej placówki. Wtakim przypadku, w zależności od konkretnej sytuacji, stosuje się odpowiednio postanowienia artykułu

7 lub artykułu 14.

5. Uważa się, że odsetki powstają w Umawiającym się

gdy płatnikiem jest to Państwo, jego jednostka

terytorialna, władza lokalna lub osoba mająca w tym Państ­

wie miejsce zamieszkania lub siedzibę. Jeżeli jednak osoba

wypłacająca odsetki, bez względu na to, czy ma ona miejsce

zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie,

posiada w Umawiającym się Państwie zakład lub stałą

placówkę, w związku z działalnością których powstało zadłużenie, z tytułu którego są wypłacane odsetki, i zapłata tych

odsetek jest pokrywana przez ten zakład lub stałą placówkę,

to uważa się, że odsetki takie powstają w Państwie, w którym

położony jest zakład lub stała placówka.

Państwie,

6. Jeżeli między płatnikiem a właścicielem odsetek lub

między nimi obydwoma a osobą trzecią istnieją szczególne

stosunki i dlatego kwota odsetek mająca związek z rosz-

czeniem wynikającym z długu, z tytułu którego są wypłacane,

przekracza kwotę, którą dłużnik i właściciel odsetek uzgodniliby bez tych stosunków, to postanowienia tego artykułu

stosuje się tylko do tej ostatniej wymienionej kwoty. W tym

przypadku nadwyżka ponad tę kwotę podlega opodatkowaniu według prawa każdego Umawiającego się Państwa

i z uwzględnieniem innych postanowień niniejszej konwencji.

Artykuł 12

Należności licencyjne

1. Należności licencyjne, powstające w Umawiającym

miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie,

mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

się Państwie, wypłacane osobie mającej

2. Jednakże należności licencyjne, o których mowa

w ustępie 1 niniejszego artykułu; mogą być również opodatkowane w tym Państwie, w którym powstały, i zgodnie

z ustawodawstwem tego Państwa, lecz podatek w ten

sposób ustalony nie może przekroczyć 10% kwoty brutto

tych należności. Właściwe władze Umawiających się Państw

ustalą w drodze wzajemnego porozumienia sposób stosowania tego ograniczenia.

-

506 -

3. Określenie "należności licencyjne" · użyte w niniejszym artykule oznacza wszelkiego rodzaju należności uzyskiwane za użytkowanie lub prawo do użytkowania każdego

prawa autorskiego do dzieła literackiego, artystycznego lub

naukowego, włącznie z filmami do kin, każdego patentu,

znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy

technologii lub procesu produkcyjnego albo za użytkowanie

lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, albo za udostępnienie informacji

związanej ze zdobytymi doświadczeniami w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej.

4. Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania,

należności licencyjnych, mający miejsce

zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie,

wykonuje w drugim Państwie, z którego pochodzą należno­

ści licencyjne, działalność zarobkową przez zakład położony

w tym Państwie lub wykonuje wolny zawód w oparciu o stałą

placówkę w tym Państwie, a prawa lub majątek, z tytułu

których wypłacane są należności licencyjne, rzeczywiście

należą do tego zakładu lub takiej stałej placówki. W takim

przypadku stosuje się odpowiednio, w zależności do konkretnej sytuacji, postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.

jeżeli właściciel

5. Uważa się, że należności licencyjne powstają w Umawiającym się Państwie, gdy płatnikiem jest to Państwo, jego

jednostka terytorialna, władza lokalna lub osoba mająca

w tym Państwie miejsce zamieszkania lub siedzibę . Jeżeli

jednak osoba wypłacająca należności licencyjne, bez wzglę­

du na to, czy ma ona w Umawiającym się Państwie miejsce

zamieszkania lub siedzibę, posiada w Umawiającym się

Państwie zakład lub stałą placówkę, w związku z którymi

powstał obowiązek zapłaty należności licencyjnych i takie

należności ponosi zakład lub stała placówka, to uważa się, że

należności licencyjne powstają w Państwie, w którym poło­

żony jest zakład lub stała placówka.

6. Jeżeli między płatnikiem a właścicielem należności

licencyjnych lub między nimi a osobą trzecią istnieją szczególne stosunki i dlatego kwota opłat licencyjnych - mająca

związek z użytkowaniem, prawem lub informacją, za które są

one płacone - przekracza kwotę, którą płatnik i właściciel

należności licencyjnych uzgodniliby bez tych stosunków, to

postanowienia niniejszego artykułu stosuje się tylko do tej

ostatniej wymienionej kwoty. W takim przypadku nadwyżka

ponad tę kwotę podlega opodatkowaniu według prawa

każdego Umawiającego się Państwa, przy uwzględnieniu

innych przepisów konwencji.

Artykuł 13

Zyski ze sprzedaży majątku

1. Zyski osiągnięte przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z przeniesienia własności majątku nieruchomego, o którym mowa w artykule 6, a położonego w drugim Umawiającym się Państwie,

mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

2. Zyski z przeniesienia tytułu własności majątku ruchomego stanowiącego część majątku zakładu, który przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa posiada w drugim

Umawiającym się Państwie, albo z przeniesienia własności

majątku ruchomego należącego do stałej placóWki, którą

osoba zamieszkała w Umawiającym się Państwie dysponuje

w drugim Umawiającym się Państwie dla wykonywania

" Poz. '92

wolnego zawodu, łącznie z zyskami uzyskanymi z przeniesienia własności takiego zakładu (odrębnie albo razem z całym

przedsiębiorstwem) lub takiej stałej placówki, mogą być

opodatkowane w tym drugim Państwie.

3. Zyski osiągnięte z przeniesienia tytułu własności

statków lub samolotów eksploatowanych w komunikacji

międzynarodowej, barek eksploatowanych w transporcie na

wodach śródlądowych lub majątku ruchomego związanego

z eksploatacją takich statków, samolotów lub barek podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, w którym

znajduje się miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa.

4. Zyski z przeniesienia tytułu własności majątku nie

wymienionego w ustępach 1,2 i 3 podlegają opodatkowaniu

tylko w tym Państwie, w którym przenoszący tytuł własności

ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.

Artykuł 14

Wolne zawody

1. Dochód, który osoba mająca miejsce zamieszkania

w Umawiającym się Państwie osiąga z wykonywania wolnego zawodu albo z innej działalności o samodzielnym

charakterze, podlega opodatkowaniu tylko w tym Państwie,

chyba że osoba ta dysponuje zwykle stałą placówką w drugim Umawiającym się Państwie dla wykonywania swej

działalności. Jeżeli dysponuje ona taką stałą placówką, to

dochód może być opodatkowany w drugim Państwie, jednak

tylko w takim zakresie, w jakim może być przypisany tej stałej

placówce.

2. Określenie "wolny zawód" obejmuje w szczególności samodzielnie wykonywaną działalność naukową, literacką, artYstyczną, wychowawczą lub oświatową, jak również

samodzielnie wykonywaną działalność lekarzy, prawników,

inżynierów, architektów oraz dentystów i księgowych.

Artykuł 14

Praca najemna

1. Z uwzględnieniem postanowień artykułów 16, 18

i 19 pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia, które

osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się

Państwie osiąga z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu

tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest

w drugim Umawiającym się Państwie . Jeżeli praca jest tam

wykonywana, to osiągane za nią wynagrodzenie może być

opodatkowane w tym drugim Państwie.

2. Bez względu na postanowienia ustępu 1 wynagrodzenia, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, wykonywanej

w drugim Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w pierwszym Państwie, jeżeli

a) odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub

okresy nie przekraczające łącznie 183 dni podczas danego roku kalendarzowego oraz

b) wynagrodzenia są wypłacane przez pracodawcę lub

w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, oraz

c) wynagrodzenia nie są ponoszone przez zakład lub stałą

placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państ­

wie.

-

507 -

3. Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu wynagrodzenie uzyskiwane przez osobę z tytułu pracy najemnej wykonywanej na pokładzie statku,

samolotu eksploatowanego w komunikacji międzynarodo­

wej lub na pokładzie barki wykorzystywanej w transporcie na

wodach śródlądowych może podlegać opodatkowaniu tylko

w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się

miejsce rzeczywistego zarządu przedsiębiorstwa.

Artykuł 16

Wynagrodzenia dyrektorów

jego jednostki terytorialnej lub władzy lokalnej, podlega

opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

b) Jednakże wynagrodzenie takie może podlegać opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli

funkcje te są wykonywane w tym Państwie, a osoba

otrzymująca takie wynagrodzenie ma miejsce zamieszkania

w tym drugim Państwie oraz osoba ta

1) jest obywatelem tego Państwa lub

2) nie stała się osobą mającą miejsce zamieszkania w tym

Państwie wyłącznie dla celów świadczenia tych usług.

Wynagrodzenia i inne podobne należności, które osoba

mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie

otrzymuje z tytułu członkostwa w radzie zarządzającej spółki,

mającej siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą

być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Artykuł 17

Artyści i sportowcy

1. Bez względu na postanowienia artykułów 14 i 15

dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania

w Umawiającym się Państwie z tytułu działalności artystycznej, na przykład artysty scenicznego, filmowego, radiowego

lub telewizyjnego, jak też muzyka lub sportowca, z osobiście

wykonywanej w tym charakterze działalności w drugim

Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym

drugim Państwie.

2. a) Jakakolwiek renta lub emerytura, wypłacana

przez jedno Umawiające się Państwo, jego jednostkę terytorialną lub władzę lokalną albo z funduszy utworzonych

przez to Państwo, jego jednostkę terytorialną lub władzę

lokalną osobie fizycznej z tytułu funkcji wykonywanych na

rzecz tego Państwa, jego jednostki terytorialnej lub wła­

dzy lokalnej, podlega opodatkowaniu tylko w tym Pań­

stwie.

b) Jednakże taka emerytura podlega opodatkowaniu tylko

w drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli osoba ją

otrzymująca jest obywatelem tego państwa i posiada w nim

miejsce zamieszkania.

3. Postanowienia artykułów 15, 16 i 18 mają zastosowanie do wynagrodzeń, emerytur i rent mających związek

z funkcjami wykonywanymi w związku z działalnością gospodarczą Umawiającego się Państwa, jego jednostki terytorialnej lub władzy lokalnej.

2. Jeżeli dochód mający związek z osobistą działalnoś­

Artykuł 20

cią takiego artysty lub sportowca nie przypada temu artyście

lub sportowcowi, lecz innej osobie, dochód taki względu na postanowienia artykułów 7, 14 i 15 -

opodatkowany w tym Umawiającym się Państwie, w którym

działalność tego artysty lub sportowca jest wykonywana.

Postanowienie niniejszego ustępu nie ma zastosowania,

jeżeli stwierdzi się, że ani sam artysta lub sportowiec, ani też

osoby z nim związane nie mają bezpoś rednio udziału w dochodzie danej osoby.

3. Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania

do dochodów z działalności wykonywanej przez artystów lub

sportowców, jeżeli taki dochód pochodzi bezpośrednio w istotnym stopniu z funduszy publicznych.

Artykuł 18

Emerytury i renty

Z uwzględnieniem postanowień artykułu 19 ustęp

2 emerytury i inne podobne wynagrodzenia z tytułu poprzedniej pracy najemnej, wypłacane osobie mającej miejsce

zamieszkania w Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie .

Artykuł 19

Funkcje publiczne

1. a) Wynagrodzenie inne

niż

renta lub emerytura,

wypłacane przez Umawiające się Państwo, jego jednostkę terytorialną lub władzę lokalną osobie fizycznej z tytułu

funkcji wykonywanych

na rzecz tego

Studenci

bez

może być

Państwa,

1. Należności otrzymywane na utrzymanie się, kształ­

cenie się lub odbywanie praktyki przez studenta lub praktykanta, który przebywa w pierwszym Umawiającym się

Państwie wyłącznie dla kształcenia się lub odbywania praktyki i który ma albo bezpośrednio przed przybyciem do tego

Państwa miał miejsce zamieszkania w drugim Państwie, nie

podlegają opodatkowaniu w pierwszym Państwie, jeżeli

należności te pochodzą ze źródeł spoza tego pierwszego

Państwa.

2. Student lub praktykant, o którym mowa w ustępie 1,

jest ponadto uprawniony w czasie nauki i praktyki w Państ­

wie, w którym przebywa, do takich samych zwolnień, ulg

i potrąceń podatkowych w odniesieniu do zasiłków, stypendiów i wynagrodzeń za prace z tytułu zatrudnienia nie

objętego postanowieniem ustępu 1, jak osoby mające miejsce zamieszkania w danym Państwie.

Artykuł 21

Inne dochody

1. Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania

w Umawiającym się Państwie, bez względu na to, skąd one

pochodzą, które niesą objęte postanowieniami poprzednich

artykułów niniejszej konwencji, podlegają opodatkowaniu

tylko w tym Państwie.

2. Postanowienia ustępu 1 nie mają zastosowania do

dochodów nie będących dochodami z majątku nieruchome-

". -

-

509 -

stanowienia artykułu 1 - do osób, które nie mają miejsca

zamieszkania lub siedziby w jednym lub obu Umawiających

się Państwach.

2. Opodatkowanie

zakładu,

który

przedsiębiorstwo

Umawiającego się Państwa posiada w drugim Umawiającym

się Państwie, nie może być w tym drugim Państwie bardziej

niekorzystne niż opodatkowanie przedsiębiorstw tego drugiego Państwa prowadzących taką samą działalność .

Postanowienie to nie może być rozumiane jako zobowiązujące Umawiające się państwo do udzielania osobom

mającym miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się

Państwie jakichkolwiek osobistych zwolnień, ulg i obniżek

dla celów podatkowych z uwagi na stan cywilny i rodzinny,

których udziela osobom mającym miejsce zamieszkania na

jego terytorium.

3. Z wyjątkiem przypadku stosowania postanowień artykułu 9, artykułu 11, ustęp 61ub artykułu 12 ustęp 6, odsetki,

należności licencyjne i inne koszty ponoszone przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa

na rzecz osoby

mającej miejsce zamieszkan ia lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie są

odliczane przy określaniu pod-

legających opodatkowaniu zysków tego przedsiębiorstwa na

takich samych warunkach, jakby były one płacone na rzecz

osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym

pierwszym Państwie . Podobnie długi przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa zaciągnięte wobec osoby mającej

miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym

się Państwie są odliczane przy określaniu podlegającego

opodatkowaniu majątku tego przedsiębiorstwa na takich

samych warunkach, jakby były one zaciągnięte wobec osoby

mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym pierwszym

Państwie.

4. Przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa, których kapitał należy w całości lub częściowo lub jest kontrolowany bezpośrednio lub pośrednio przez jedną lub więcej

osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim

Umawiającym się Państwie, nie mogą być w pierwszym

Umawiającym się Państwie poddane ani opodatkowaniu, ani

związanym z nim obowiązkom, które są inneiub bardziej

uciążliwe, aniżeli opodatkowanie i związane z nim obowią­

zki, którym są lub mogą być poddane podobne przedsiębiors­

twa pierwszego wymienionego Państwa.

5. Postanowienia niniejszego artykułu mają zastosowanie, bez względu na postanowienia artykułu 2, do wszystkich

podatków bez względu na ich rodzaj i nazwę.

Artykuł 25

Procedura wzajemnego porozumiewania się

1. Jeżeli osoba jest zdania, że czynności jednego lub

obu Umawiających się Państw wprowadziły lub wprowadzą

dla niej opodatkowanie, które jest niezgodne'z postanowieniami niniejszej konwencji, to może ona, niezależnie od

środków odwoławczych przewidzianych w prawie wewnę­

trznym tych państw, przedstawić swoją sprawę właściwej

władzy tego Państwa, w którym ma ona miejsce zamieszkania lub siedzibę, lub jeżeli w danej sprawie mają zastosowanie postanowienia artykułu 24 ustęp 1 - właściwej

'l/ładzy tego państwa, którego jest obywatelem. Sprawa

Poz. 92

powinna być przedstawiona w ciągu trzech lat, licząc od

pierwszego urzędowego zawiadomienia o czynności pocią­

gającej za sobą opodatkowanie, które jest niezgodne z postanowieniami niniejszej konwencji.

2. Jeżeli właściwa władza uzna zarzut za uzasadniony,

ale nie może sama spowodować zadowalającego rozwiąza­

nia, podejmie starania, aby przypadek ten uregulować w drodze wzajemnego porozumienia z właściwą władzą drugiego

Umawiającego się Państwa, tak aby zapobiec opodatkowaniu niezgodnemu z niniejszą konwencją .

3. Właściwe władze Umawiających się Państw będą

starania, aby w drodze wzajemnego porozumienia

usuwać trudności lub wątpliwości, które mogą powstawać

przy interpretacji lub stosowaniu konwencji. Mogą one

również konsultować się wzajemnie co do tego, w jaki

sposób można zapobiec podwójnemu opodatkowaniu

w przypadkach, które nie są uregulowane w niniejszej

konwencji.

czynić

4. Właściwe władze Umawiających się Państw mogą

porozum iewać się ze sobą bezpośrednio w celu osiągnięcia

porozumienia w sprawach objętych postanowi~niami poprzednich ustępów. Jeżeli w celu osiągnięcia porozumienia

zajdzie potrzeba bezpośredniej wymiany opinii, może to

nastąpić w ramach komisji złożonej z przedstawicieli właś­

ciwych władz Umawiających się Państw.

Artykuł 26

Pracownicy dyplomatyczni i konsularni

1. Przepisy niniejszej konwencji nie naruszają przywilejów lub immunitetów podatkowych przysługujących pracownikom dyplomatycznym i konsularnym na podstawie ogólnych zasad prawa międzynarodowego lub postanowień

umów szczególnych.

2. Bez względu na postanowienia artykułu 4, osoba

będąca członkiem misji dyplomatycznej, placówki konsular-

nej lub stałej misji Umawiającego się Państwa, położonych

w drugim Umawiającym się Państwie lub w państwie trzecim, będzie uważana w rozumieniu niniejszej konwencji

za mającą miejsce zamieszkania w Państwie wysyłającym,

jeżeli

a) zgodnie z prawem międzynarodowym nie podlega ona

podatkom w Państwie przyjmującym w odniesieniu do

dochodu spoza tego Państwa lub z tytułu majątku

położonego poza tym Państwem i

b) podlega w Państwie wysyłającym takim samym obowią­

zkom w zakresie podatków od jej ogólnego dochodu lub

majątku, jak inne osoby mające miejsce zamieszkania

w tym Państwie .

3. Niniejsza konwencja nie ma zastosowania do organizacji międzynarodowych , jej organów lub przedstawicieli i do osób będących członkami misji dyplomatycznych,

placówek konsularnych lub stałych misji państwa trzeciego,

przebywających w Umawiającym się Państwie i nie traktowanych w żadnym Umawiającym się Państwie jako osoby

mające miejsce zamieszkania w zakresie podatkóW od dochodu lub majątku.

510 -

wiające się Państwo może wypowiedzieć konwencję, prze-

Artykuł 27

Wejście w życie

1. Niniejsza konyvencja podlega ratyfikacji, a wymiana

dokumentów ratyfikacyjnych nastąpi możliwie najszybciej

w Warszawie.

2. Niniejsza konwencja wejdzie w życie po dokonaniu

wymiany dokumentów ratyfikacyjnych, a jej postanowienia

będą miały zastosowanie

a) jeżeli chodzi o podatki pobierane u źródła - do kwot

zapłaconych lub zaliczonych osobom nie mającym miej sca zamieszkania lub siedziby w danym Umawiającym

się Państwie w dniu 1 stycznia lub po tym dniu w roku

następnym po podpisaniu niniejszej konwencji;

b) jeżeli chodzi o inne podatki - do lat podatkowych

zaczynających się w dniu 1 stycznia lub po tym dniu

w roku następnym po podpisaniu niniejszej konwencji.

kazując w drodze dyplomatycznej notyfikację o wypowiedzeniu co najmniej sześć miesięcy przed końcem roku

kalendarzowego. W takim przypadku konwencja przestanie obowiązywać w odniesieniu do każdego roku podatkowego rozpoczynającego się w dniu 1 stycznia lub po

tym dniu w roku kalendarzowym następującym bezpośred­

nio po roku, w którym przekazano notyfikację o wypowiedzeniu .

Na dowód czego niżej podpisani, należycie do tego

upoważnieni, podpisali niniejszą konwencję .

Sporządzono w Bernie dnia 2 września 1991 r. w ję­

zykach polskim, niemieckim i angielskim, przy czym wszystkie teksty są jednakowo autentyczne. W przypadku rozbieżności w interpretacji pomiędzy tekstami w językach

polskim i niemieckim tekst angielski uważany będzie za

rozstrzygający.

Artykuł 28

W imieniu

Wypowiedzenie

Rządu

Niniejsza konwencja pozostanie w mocy do czasu

wypowiedzenia przez Umawiające się Państwo. Każde Uma-

Rzeczypospolitej Polskiej

Krzysztof Skubiszewski

W imieniu

Szwajcarskiej

Rady Federalnej

Rene Fe/ber

PROTOKOl

Rząd Rzeczypospolitej Polskiej i Szwajcarska Rada

Federalna przy podpisaniu w Bernie dnia 2 września 1991 r.

Konwencji między dwoma Państwami o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu

i majątku uzgodniły następujące postanowienia, które stanowić będą integralną część konwencji.

1. Do artykułu 5

W odniesieniu do ustępu 4 rozumie się, że określenie

"zakład" r:lie obejmuje utrzymywania stałej placówki wyłącz­

nie dla prowadzenia działalności o charakterze przygotowawczym w związku ze współpracą przy zawieraniu kontraktów

w imieniu przedsiębiorstwa .

2. Do artykułu 7

W odniesieniu do postanowień ustępów 1 i 2 artykułu

7 przyjmuje się, że jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się

Państwa prowadzi sprzedaż dóbr lub towarów albo prówadzi

działalność 'zarobkową 'w drugim Państwie przez " zakład

położony w tym Państwi~ to zyski tego zakładu nie będą

określane na.podstawie ogólnej kwoty pieniężnej uzyskanej

przez przedsiębiorstwo~ ale tylko na podStawie kwoty tej

części ogólnychwpływów, którą można przypisaćrzeczywi­

stej działalności tego zakładu, związanej z prowadzeniem

sprzedaży 'Iub działalności zarobkowej.

W przypadku kontraktów na prowadzenie przeglądów

technicznych, dostaw, instalacji lub budowy przer:nysło­

wych, handlowych lub naukowych urządzeń lub pomieszczeń albo prowadzenie robót publicznych, gdy przedsiębiors-

two posiada zakład, zyski tego zakładu nie będą określone na

podstawie ogólnej kwoty kontraktu, ale tylko na podstawie

tej części kontraktu, która jest rzeczywiście realizowana przez

zakład w Państwie, w którym . zakład jest położony.

Zyski związane z tą częścią kontraktu, która jest realizowana przez zarząd przedsiębiorstwa, będą podlegały opodatkowaniu tylko w Państwie, w którym przedsiębiorstwo ma

swoją siedzibę ·

3. Do artykułu 12

W odniesieniu do ustępu 2 rozumie się, że dopóki

Szwajcaria zgodnie z jej wewnętrznym prawem nie pobiera

u źródła podatku z tytułu należności licencyjnych wypłaca­

nych osobom nie mającym miejsca zamieszkania lub siedziby

w Szwajcarii, postanowienia ustępu 2 nie będą stosowane,

. a należności licencyjne będą podlegały opodatkowaniu tylko

w Umawiającym się Państwie; w którym właściciel należno­

ści ma miejsce zamieszkania.lub siedzibę.

Sporządzono w dwóch egzemplarzach w ·Bernie dnia

2 września 1991 r. w językach: polskim, niemieckim i angielskim, przy czym wszystkie teksty są jednakowo autentyczne.

W przypadku zaistnienia jakiejkolwiek rozbieżności w interpretacji między tekstem polskim a niemieckim, tekst angielski

będzie rozstrzygający.

W imieniu

Rządu

Rzeczypospolitej Polskiej

Krzysztof Skubiszewski

. W. imieniu

Szwajcarskiej

Bady· Federalnej

Rene Fe/ber

Need to analyze how this provision applies to your matter?

Cross-reference this statute against case law, commentaries, and related legislative provisions inside Legislator AI.

Open in Legislator →