Ustawa z dnia 29 grudnia 1993 r. o utracie mocy obowiązującej przez ustawę z dnia 22 grudnia 1990 r. o opodatkowaniu wzrostu wynagrodzeń.

Z dniem 31 marca 1994 r. traci moc ustawa z dnia 22 grudnia 1990 r. o opodatkowaniu wzrostu wynagrodzeń

(Dz. U. z 1991 r. Nr 1, poz. 1, z 1992 r. Nr 21, poz. 85, Nr 73, poz. 361 i Nr 100, poz. 498 oraz z 1993 r. Nr 28, poz. 127).

Do należności z tytułu podatku od wzrostu wynagrodzeń powstałych przed dniem 1 stycznia

1994 r., które nie zostały uregulowane w terminach określonych w ustawie wymienionej

w art. 1, mają zastosowanie przepisy o zobowiązaniach podatkowych.

W okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 1994 r. podatnicy podatku od wzrostu

wynagrodzeń obowiązani są do obliczania i wpłaty podatku na zasadach określonych w

ustawie wymienionej w art. 1, z tym że

1)

do wypłat nagród i premii z zysku za rok 1993, dokonywanych w roku 1994, stosuje się

normę określoną w art. 12 ust. 1, przy czym kwota wynosząca 8,5% odnosi się do wynagrodzeń

obciążających koszty działalności w 1993 r.,

2)

za przekroczenie normy przeciętnych wynagrodzeń obciążających koszty całokształtu

działalności stosuje się skalę podatkową określoną w art. 13 ust. 2 pkt 1 lit. b),

a za przekroczenie normy wypłat premii i nagród z zysku stosuje się skalę podatkową

określoną w art. 13 ust. 2 pkt 2 lit b),

3)

zaliczkowe wypłaty nagród i premii z zysku netto za rok 1993 mogą być dokonywane w

roku 1994 przed złożeniem rocznego sprawozdania finansowego (bilansu) w wysokości

nie przekraczającej 30% kwoty wolnej ustalonej zgodnie z pkt 1,

4)

podatnicy, którzy w roku 1993 powiększyli normę przeciętnego wynagrodzenia zgodnie

z art. 9, zwiększają podstawę ustalenia normy przeciętnego wynagrodzenia na styczeń

1994 r. o 1/12 kwoty faktycznych wypłat dokonywanych w 1993 r. z tego tytułu,

5)

dla podatników, którzy korzystali w 1993 r. ze zwolnienia od podatku na podstawie

art. 17b i którzy nie spełnią określonych warunków uprawniających do stosowania tego

przepisu w roku 1994, normę przeciętnego wynagrodzenia na styczeń 1994 r. przyjmuje

się w wysokości 1/3 kwoty wypłaconych wynagrodzeń za czwarty kwartał 1993 r. w przeliczeniu

na przeciętnie zatrudnionego,

6)

art. 17c stosuje się odpowiednio w pierwszym kwartale 1994 r.,

7)

dla podatników, którym na podstawie art. 17c właściwa izba skarbowa zaakceptowała

zasady kształtowania wynagrodzeń w roku 1993, a w roku 1994 nie uzyskają takiej akceptacji

na kształtowanie wynagrodzeń, normę przeciętnego wynagrodzenia na styczeń 1994 r.

stanowi limit przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia na rok 1993 powiększony o 1/12

faktycznych wypłat dokonanych w roku 1994 z tytułu poprawy wyniku finansowego brutto,

8)

przez usługi eksportowe, o których mowa w art. 13a ust. 2 pkt 2, rozumie się również

usługi świadczone poza granicą Rzeczypospolitej Polskiej, o ile wykonywane są na rzecz

osób zagranicznych w rozumieniu prawa dewizowego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1994 r.