Ustawa z dnia 10 grudnia 1993 r. o finansowaniu gmin.

Ustawa określa

1)

źródła dochodów gmin,

2)

zasady ustalania i przekazywania gminom subwencji i dotacji z budżetu państwa,

3)

warunki, na jakich gminy mogą zaciągać kredyty i pożyczki oraz emitować papiery wartościowe.

W sprawach budżetów gmin nie uregulowanych w niniejszej ustawie mają zastosowanie

przepisy prawa budżetowego.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

prawie budżetowym - rozumie się przez to ustawę z dnia 5 stycznia 1991 r. - Prawo budżetowe

(Dz. U. z 1993 r. Nr 72, poz. 344),

2)

ogólnopolskiej reprezentacji gmin - rozumie się przez to, do czasu innego uregulowania,

Krajowy Sejmik Samorządu Terytorialnego, powołany w dniu 28 września 1990 r. w Poznaniu,

3)

liczbie mieszkańców - rozumie się przez to liczbę mieszkańców faktycznie zamieszkałych

w gminie, według stanu na dzień 30 czerwca roku bazowego,

4)

roku bazowym - rozumie się przez to rok poprzedzający rok, na który oblicza się subwencje,

5)

dochodach należnych - rozumie się przez to dochody, które gmina może uzyskać stosując

w naliczaniu podatków maksymalne stawki bez udzielania ulg, odroczeń, umorzeń oraz

stosowania zaniechania poboru podstawowych dochodów podatkowych,

6)

podstawowych dochodach podatkowych - rozumie się przez to dochody z tytułów określonych

w art. 4 pkt 1 lit. a)-e), pkt 2 lit. a) i b) oraz w pkt 3,

7)

gminach nowych - rozumie się przez to gminy, które zostały utworzone lub których granice

uległy zmianie po dniu 30 czerwca roku bazowego,

8)

obszarze gmin dzielonych - rozumie się przez to obszar jednej gminy lub kilku sąsiednich

gmin, istniejących dnia 30 czerwca roku bazowego, spełniający następujące warunki

a)

obszar gmin dzielonych pokrywa się z łącznym obszarem dwóch lub więcej gmin nowych,

b)

obszaru nie można podzielić na kilka odrębnych obszarów gmin dzielonych,

9)

subwencji oświatowej - rozumie się przez to subwencję przyznaną gminom, które przejęły

prowadzenie szkół podstawowych jako zadanie własne.

Dochodami gmin są

1)

wpływy z następujących podatków, ustalanych i pobieranych na podstawie odrębnych ustaw

a)

rolnego,

b)

od nieruchomości,

c)

leśnego,

d)

od środków transportowych,

e)

od działalności gospodarczej osób fizycznych, opłacanych w formie karty podatkowej,

f)

od spadków i darowizn,

g)

od posiadania psów,

2)

wpływy z opłat

a)

skarbowej,

b)

eksploatacyjnej, uiszczanej przez podmioty gospodarcze na podstawie ustawy z dnia 6 maja 1953 r. - Prawo górnicze

(Dz. U. z 1978 r. Nr 4, poz. 12, z 1984 r. Nr 35, poz. 186, z 1987 r. Nr 33, poz. 180, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 14, poz. 89 oraz z 1991 r. Nr 31, poz. 128),

c)

lokalnych,

d)

innych, pobieranych na podstawie odrębnych przepisów,

3)

udziały w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa w wysokości

a)

15% wpływów z podatku dochodowego od osób fizycznych zamieszkałych na terenie gminy,

ustalony w sposób określony w art. 6, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 1,

b)

5% wpływów z podatku dochodowego od osób prawnych i jednostek organizacyjnych nie

posiadających osobowości prawnej, mających siedzibę na terenie gminy, z zastrzeżeniem

art. 7,

4)

dochody uzyskiwane przez jednostki budżetowe gmin, w tym dochody z kar i odsetek oraz

wpłaty od jednostek gospodarki pozabudżetowej gmin,

5)

dochody z majątku gminy,

6)

subwencja ogólna, ustalana według zasad określonych w niniejszej ustawie,

7)

subwencja oświatowa.

Dochodami gmin, poza wymienionymi w art. 4, są także

1)

dotacje celowe z budżetu państwa na dofinansowanie zadań własnych gmin,

2)

wpływy z samoopodatkowania mieszkańców,

3)

spadki, zapisy i darowizny,

4)

odsetki od środków finansowych gmin gromadzonych na rachunkach bankowych i odsetki

od pożyczek udzielanych przez gminy,

5)

odsetki od nieterminowo regulowanych należności z tytułów określonych w art. 4 pkt

1, 2, 3, 6 i 7,

6)

dotacje z funduszów celowych,

7)

dotacje celowe z budżetu państwa na zadania z zakresu administracji rządowej zlecone

gminie w trybie art. 8 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym

(Dz. U. Nr 16, poz. 95, Nr 32, poz. 191, Nr 34, poz. 199, Nr 43, poz. 253 i Nr 89, poz. 518, z 1991 r. Nr 4, poz. 18 i Nr 110, poz. 473, z 1992 r. Nr 85, poz. 428 i Nr 100, poz. 499 oraz z 1993 r. Nr 17, poz. 78),

8)

dywidenda od przedsiębiorstw państwowych, które z mocy art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie

terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych

(Dz. U. Nr 32, poz. 191, Nr 43, poz. 253 i Nr 92, poz. 541, z 1991 r. Nr 34, poz. 151, z 1992 r. Nr 6, poz. 20 oraz z 1993 r. Nr 40, poz. 180) stały się przedsiębiorstwami komunalnymi,

9)

inne wpływy należne gminom na podstawie odrębnych przepisów.

Udziały gmin we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych ustala się mnożąc

ogólną kwotę wpływów z tego podatku przez wskaźnik 0,15 i wskaźnik równy udziałowi

wpływów w roku poprzedzającym rok bazowy z podatku dochodowego od osób fizycznych

zamieszkałych na terenie gminy we wpływach z tego podatku w tym samym roku.

Jeżeli osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej posiada

zakłady (oddziały) sporządzające bilans i rachunek wyników, a część z tych zakładów

(oddziałów) zamknie rok (okres) podatkowy stratą, to gminy, na których terenie znajdują

się te zakłady, nie otrzymują udziałów. Udziały gmin będących siedzibą zakładów (oddziałów),

które osiągnęły zysk, zostają zmniejszone. Wpływy podatkowe stanowiące podstawę do

obliczenia tych udziałów zostają przemnożone przez współczynnik będący ilorazem podatku

należnego od podatnika i sumy podatku należnego od zakładów, które osiągnęły zysk.

Jeżeli gmina podejmie się w drodze umowy lub porozumienia realizacji wspólnych zadań

z inną gminą bądź z innym podmiotem, środki finansowe przekazywane przez tę gminę

lub inny podmiot zalicza się do dochodów gminy realizującej zadanie.

1.

Dochody gmin, które na podstawie odrębnych przepisów są pobierane przez właściwe urzędy

skarbowe, są gromadzone na rachunku bankowym urzędu skarbowego i podlegają, z zastrzeżeniem

ust. 2, odprowadzeniu na rachunki właściwych budżetów gmin najpóźniej w ostatnim dniu

dekady następującej po dekadzie, w której wpłynęły na rachunek urzędu skarbowego.

2.

Udziały gmin we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych podlegają przekazaniu

z centralnego rachunku bieżącego budżetu państwa na rachunki właściwych budżetów gmin

w terminie do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym podatek wpłynął

na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 2.

3.

Jeżeli dochody zrealizowane na rzecz gminy nie zostaną przekazane w terminach, o których

mowa w ust. 1 i 2, gminie przysługują odsetki w wysokości ustalonej dla zaległości

podatkowych.

4.

Urząd skarbowy, na wniosek zarządu gminy, przekazuje kwartalne informacje o stanie

i terminach realizacji dochodów gminy, o których mowa w ust. 1.

1.

Udzielanie ulg, odroczeń, umorzeń oraz stosowanie zaniechania poboru w zakresie podatków

i opłat stanowiących dochody gminy i wpłacanych bezpośrednio na rachunki gmin należy

do kompetencji wójta, burmistrza (prezydenta miasta).

2.

W zakresie podatków i opłat stanowiących dochody gminy, a pobieranych przez urząd

skarbowy, urząd ten udziela ulg, odroczeń i umorzeń oraz stosuje zaniechanie poboru

wyłącznie na wniosek lub za zgodą zarządu gminy.

3.

Zarząd gminy może upoważnić wójta, burmistrza (prezydenta miasta) do rozstrzygania

spraw określonych w ust. 2.

4.

Skutki decyzji podjętych w trybie określonym w ust. 1 i 2 oraz skutki uchwał rad gmin

o stosowaniu stawek podatkowych niższych od stawek maksymalnych, określonych odrębnymi

przepisami, nie stanowią podstawy do zwiększenia subwencji ogólnej.

Każda gmina otrzymuje subwencję ogólną z budżetu państwa.

Łączną kwotę subwencji ogólnej dla gmin ustala się w wysokości 0,9% planowanych dochodów

budżetu państwa.

1.

Podziału łącznej kwoty subwencji ogólnej między gminy dokonuje się w następujący sposób

1)

odlicza się 1% łącznej kwoty subwencji ogólnej na rezerwę subwencji, z zastrzeżeniem

art. 18 ust. 4,

2)

według zasad określonych w art. 14 ustala się dla poszczególnych gmin kwoty należnej

subwencji wyrównawczej,

3)

pozostałą część rozdziela się między wszystkie gminy proporcjonalnie do przeliczeniowej

liczby mieszkańców w poszczególnych gminach, ustalonej według zasad określonych w

art. 15.

2.

Rezerwą subwencji dysponuje, z zastrzeżeniem ust. 3, Minister Finansów w porozumieniu

z ogólnopolską reprezentacją gmin.

3.

Minister Finansów dysponuje rezerwą subwencji na pomoc gminom w przypadkach losowych,

z tym że ogólna kwota tych środków nie może przekroczyć 10% kwoty rezerwy.

1.

Subwencja wyrównawcza przysługuje gminom, w których wskaźnik podstawowych dochodów

podatkowych na 1 mieszkańca, obliczony według zasad określonych w ust. 2 i zwany dalej

wskaźnikiem G, jest mniejszy od 80% analogicznego wskaźnika obliczonego łącznie dla

wszystkich gmin, zwanego dalej wskaźnikiem P.

2.

Wskaźnik G oblicza się dzieląc kwotę należnych podstawowych dochodów podatkowych gminy

w pierwszym półroczu roku bazowego przez liczbę mieszkańców gminy.

3.

Wskaźnik G i wskaźnik P oblicza się na podstawie dochodów wykazanych w sprawozdaniach

gmin, których obowiązek sporządzania wynika z przepisów wydanych na podstawie prawa

budżetowego, oraz danych o liczbie mieszkańców, ustalonych przez Główny Urząd Statystyczny.

4.

Wysokość należnej gminie subwencji wyrównawczej oblicza się mnożąc liczbę stanowiącą

90% różnicy 80-ciu% wskaźnika P i wskaźnika G przez liczbę mieszkańców gminy i przez

wskaźnik określający dla roku bazowego relację planowanych dochodów budżetu państwa

do tych dochodów zrealizowanych w pierwszym półroczu.

1.

Dla gmin o liczbie mieszkańców nie większej niż 5.000 przeliczeniowa liczba mieszkańców

równa jest liczbie 5.000.

2.

Dla gmin o liczbie mieszkańców od 5.000 do 10.000 przeliczeniowa liczba mieszkańców

równa jest liczbie mieszkańców.

3.

Dla gmin o liczbie mieszkańców powyżej 10.000 przeliczeniową liczbę mieszkańców ustala

się w następujący sposób

Liczba mieszkańców

Przeliczeniowa liczba mieszkańców

10.000 - 50.000

10.000 + 110% liczby mieszkańców powyżej 10.000

50.000 - 300.000

54.000 + 120% liczby mieszkańców powyżej 50.000

powyżej 300.000

354.000 + 125% liczby mieszkańców powyżej 300.000.

1.

Subwencje ogólne ustala się dla gmin istniejących w dniu 30 czerwca roku bazowego.

2.

Subwencje dla gmin nowych oblicza się w następujący sposób

1)

według zasad określonych w art. 13-15 oblicza się (odrębnie dla każdego obszaru gmin

dzielonych) subwencje ogólne dla wszystkich gmin istniejących dnia 30 czerwca roku

bazowego i leżących na danym obszarze gmin dzielonych,

2)

łączną kwotę subwencji ogólnych, obliczoną dla gmin leżących na danym obszarze gmin

dzielonych, dzieli się między gminy nowe proporcjonalnie do liczby ich mieszkańców.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do gmin nowych, z tym że jeśli nowe gminy zostaną

utworzone (lub zmienią granice) po dniu 1 stycznia roku, na który oblicza się subwencje,

to ponownemu podziałowi podlega kwota subwencji przypadająca na okres od dnia utworzenia

(lub zmiany granic) gmin nowych do końca roku, a jeżeli utworzenie (lub zmiana granic)

gminy nie nastąpiła w pierwszym dniu miesiąca - od pierwszego dnia następnego miesiąca

po dniu utworzenia (lub zmiany granic) gminy.

4.

Gminy nowe mogą, w drodze zgodnych uchwał podjętych przez rady wszystkich zainteresowanych

gmin, uzgodnić inny sposób podziału łącznej kwoty subwencji, o której mowa w ust.

2 pkt 2. Ustalenie nowej subwencji nastąpi w terminie jednego miesiąca od dnia zawiadomienia

Ministra Finansów o uzgodnionym podziale.

1.

Minister Finansów przekazuje gminom subwencję ogólną w dwunastu równych ratach miesięcznych,

w terminie do dnia 15 każdego miesiąca.

2.

Jeżeli subwencja ogólna nie zostanie przekazana w terminie określonym w ust. 1, gminie

przysługują odsetki w wysokości ustalanej dla zaległości podatkowych.

1.

Jeżeli w wyniku kontroli przeprowadzonej przez upoważnione organy zostanie stwierdzone,

że w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 14 ust. 3, zostały podane nieprawdziwe dane

o należnych dochodach i gmina otrzymała subwencję w kwocie wyższej od należnej, Minister

Finansów zmniejszy kwotę należnej gminie subwencji ogólnej, zmniejszając lub wstrzymując

kolejne raty przekazywanej gminie subwencji ogólnej o kwotę nienależnie otrzymanej

subwencji wraz z odsetkami w wysokości ustalonej dla zaległości podatkowych, chyba

że gmina dokona wcześniej zwrotu nienależnie otrzymanych kwot wraz z odsetkami.

2.

Minister Finansów zawiadomi właściwą regionalną izbę obrachunkową o podjętych decyzjach,

o których mowa w ust. 1.

3.

Kwoty uzyskane nienależnie przez gminę, o których mowa w ust. 1, podlegają odprowadzeniu

do budżetu państwa.

4.

Kwoty, o których mowa w ust. 3, zwiększają kwotę rezerwy subwencji ogólnej, o której

mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1.

1.

Gminom wykonującym zadania z zakresu administracji rządowej, zlecone w trybie art. 8 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym

(Dz. U. Nr 16, poz. 95, Nr 32, poz. 191, Nr 34, poz. 199, Nr 43, poz. 253 i Nr 89, poz. 518, z 1991 r. Nr 4, poz. 18 i Nr 110, poz. 473, z 1992 r. Nr 85, poz. 428 i Nr 100, poz. 499 oraz z 1993 r. Nr 17, poz. 78), przyznawane są z budżetu państwa dotacje celowe na realizację tych zadań.

2.

Kwoty dotacji celowych, o których mowa w ust. 1, ustala się według zasad przyjętych

do określania odpowiednich wydatków w budżecie państwa.

3.

Dotacje celowe, o których mowa w ust. 1

1)

powinny być przekazywane w trybie umożliwiającym pełne i terminowe wypełnienie zleconych

zadań,

2)

podlegają zwrotowi do budżetu państwa w części, w jakiej zadanie nie zostało zrealizowane.

4.

W przypadku niedochowania warunków określonych w ust. 2 i 3 pkt 1, gminie przysługuje

prawo dochodzenia należnego świadczenia na drodze sądowej.

1.

Z zastrzeżeniem ust. 8, gminy otrzymują z budżetu państwa subwencję oświatową na prowadzenie

szkół podstawowych przekazanych gminom jako zadanie własne.

2.

Kwoty subwencji oświatowych, o których mowa w ust. 1, Minister Edukacji Narodowej

ustala według zasad przyjętych do określenia wydatków na szkoły podstawowe finansowane

z budżetu państwa.

3.

Minister Edukacji Narodowej, na podstawie przyjętego przez Radę Ministrów projektu

ustawy budżetowej, informuje za pośrednictwem kuratorów oświaty poszczególne gminy

o kwotach przewidzianych dla nich subwencji oświatowych w terminie określonym w art.

32 prawa budżetowego.

4.

Jeżeli w ustawie budżetowej zostanie ustalona inna kwota subwencji oświatowej niż

przewidziana w projekcie tej ustawy,. Minister Edukacji Narodowej w terminie 7 dni

od ogłoszenia ustawy budżetowej określi ostateczne kwoty subwencji oświatowych dla

każdej gminy i zawiadomi za pośrednictwem kuratorów oświaty rady gmin o wprowadzonych

zmianach.

5.

Minister Edukacji Narodowej przekazuje gminom subwencje oświatowe, o których mowa

w ust. 1, w dwunastu równych ratach miesięcznych, w terminie do dnia 15 każdego miesiąca.

6.

W trybie wykonywania budżetu subwencje oświatowe, o których mowa w ust. 1, ustalone

dla poszczególnych gmin, zwiększa się z rezerwy celowej o środki na podwyższenie wynagrodzeń

osobowych pracowników przejętych szkół według zasad obowiązujących dla pracowników

oświaty.

7.

Do subwencji oświatowej ma zastosowanie

1)

przepis art. 13 ust. 2 prawa budżetowego,

2)

przepis art. 17 ust. 2 niniejszej ustawy.

8.

Gminy, które przejmą prowadzenie szkół podstawowych jako zadanie własne od dnia innego

niż 1 stycznia 1994 r. lub 1 stycznia 1995 r.

1)

otrzymują subwencję oświatową od dnia 1 stycznia roku następującego po dniu przejęcia

prowadzenia szkół podstawowych,

2)

do końca roku, w którym przejęły prowadzenie szkół podstawowych, otrzymują z budżetu

Ministra Edukacji Narodowej dotację celową na koszty prowadzenia przejętych szkół

podstawowych.

1.

Z budżetu państwa mogą być udzielane dotacje celowe, zwane dalej dotacjami, na dofinansowanie

następujących zadań własnych gmin

1)

inwestycji realizowanych przez gminy,

2)

zadań z zakresu pomocy społecznej, określonych w odrębnych przepisach,

3)

prowadzenia szkół ponadpodstawowych i placówek, o których mowa w art. 104 ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

(Dz. U. Nr 95, poz. 425, z 1992 r. Nr 26, poz. 113 i Nr 54, poz. 254 oraz z 1993 r. Nr 127, poz. 585), przekazanych gminom na ich wniosek jako zadanie własne.

2.

Dotacje na dofinansowanie inwestycji szkół i placówek oświatowych oraz dotacje, o

których mowa w ust. 1 pkt 3, są udzielane przez kuratorów oświaty. Pozostałe dotacje,

o których mowa w ust. 1, są udzielane przez wojewodów.

3.

Łączna wysokość dotacji przyznanych w kolejnych latach na dofinansowanie inwestycji

realizowanej przez gminę nie może przekroczyć 50% wartości kosztorysowej inwestycji,

z zastrzeżeniem ust. 4.

4.

Wysokość dotacji przyznanej gminie w danym roku na dofinansowanie inwestycji - z wyjątkiem

inwestycji szkół i placówek oświatowych - nie może przekroczyć

1)

w pierwszym roku realizacji inwestycji - 80% kwoty środków planowanych w budżecie

gminy na finansowanie tej inwestycji,

2)

w kolejnych latach - 120% kwoty środków planowanych z budżetu gminy w danym roku na

finansowanie tej inwestycji.

5.

Gmina otrzymująca dotację na dofinansowanie inwestycji jest zobowiązana do złożenia

odpowiednio wojewodzie lub kuratorowi oświaty informacji w ciągu 30 dni po zakończeniu

roku budżetowego, zawierającej: wykaz inwestycji realizowanych z udziałem dotacji,

wartości kosztorysowe tych inwestycji oraz terminy rozpoczęcia i planowanego zakończenia,

a także kwoty dotacji i kwoty środków z budżetu gminy przekazane w ciągu roku na rachunek

finansowania poszczególnych inwestycji.

6.

Gmina, która nie przeznaczy w danym roku na finansowanie dotowanej inwestycji środków

z budżetu gminy w kwocie wymaganej na podstawie ust. 4, jest zobowiązana do zwrotu

dotacji przyznanej w danym roku na dochody budżetu państwa w terminie uzgodnionym

z wojewodą, nie później jednak niż do końca roku następującego po roku, w którym otrzymała

tę dotację.

7.

Dotacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, nie wykorzystane w danym roku zgodnie

z przeznaczeniem, podlegają zwrotowi do budżetu państwa.

1.

Gmina może zaciągać kredyty i pożyczki na

1)

pokrycie występującego w ciągu roku niedoboru budżetu gminy,

2)

finansowanie wydatków nie znajdujących pokrycia w planowanych dochodach gminy.

2.

Kredyty i pożyczki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, muszą być spłacone w tym samym

roku, w którym zostały zaciągnięte.

1.

Kredyty i pożyczki na finansowanie wydatków, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2,

mogą być zaciągane do wysokości określonej w budżecie gminy.

2.

W przypadku zwrócenia się przez gminę z wnioskiem o udzielenie kredytu lub pożyczki

do podmiotu innego niż bank wykonujący obsługę bankową budżetu gminy, regionalna izba

obrachunkowa obowiązana jest wydać, na wniosek kredytodawcy lub pożyczkodawcy, opinię

o możliwościach spłaty tego kredytu lub pożyczki.

Łączna kwota

1)

przypadających do spłaty w danym roku rat kredytów i pożyczek, o których mowa w art.

22 ust. 1 pkt 2, oraz potencjalnych spłat kwot wynikających z udzielonych przez gminę

poręczeń wraz z należnymi w danym roku odsetkami od tych kredytów i pożyczek,

2)

przypadających do wykupu w danym roku papierów wartościowych wyemitowanych przez gminę,

pomniejszona o kwotę zaciągniętych przez gminę kredytów i pożyczek, dla których ustanowiono

zabezpieczenie na mieniu gminy, nie może przekroczyć 15% planowanych dochodów budżetu

gminy.

1.

Gmina ma prawo emitowania papierów wartościowych.

2.

O zamiarze emisji papierów wartościowych zarząd gminy informuje właściwą regionalną

izbę obrachunkową, która podaje do publicznej wiadomości swoją opinię.

3.

Zasady emisji papierów wartościowych przez gminy oraz zasady dopuszczania ich do publicznego

obrotu określają odrębne przepisy.

1.

Rada Ministrów może udzielić gminie poręczenia spłaty kredytów bankowych, zaciągniętych

na finansowanie inwestycji stanowiącej zadanie własne gminy, w ramach łącznej kwoty

zobowiązań określonych w ustawie budżetowej, które mogą być objęte poręczeniami.

2.

Wniosek o udzielenie gminie poręczenia przedstawia Radzie Ministrów Minister Finansów.

3.

Tryb i warunki ubiegania się o poręczenie, o którym mowa w ust. 1, określają przepisy

wydane na podstawie prawa budżetowego.

4.

Ministrowi Finansów przysługuje prawo przejmowania z należnej gminie subwencji ogólnej

kwot na poczet refundacji środków przekazanych z budżetu państwa na spłatę kredytów

bankowych, o których mowa w ust. 1.

1.

W okresie od dnia 1 stycznia 1994 r. do dnia 31 grudnia 1995 r. udziały gmin we wpływach

z podatku dochodowego od osób fizycznych ustala się mnożąc ogólną kwotę wpływów z

tego podatku z obszaru województwa przez wskaźnik 0,15 i wskaźnik odpowiadający udziałowi

liczby mieszkańców gminy do ogólnej liczby mieszkańców w województwie na dzień 30

czerwca roku bazowego.

2.

W okresie, o którym mowa w ust. 1, wpływy z tytułu udziałów gmin w podatku, o którym

mowa w art. 4 pkt 3 lit. a), podlegają przekazaniu na rachunek właściwych budżetów

gmin najpóźniej w ostatnim dniu drugiej dekady następującej po dniu, w którym wpłynęły

na rachunek urzędu skarbowego. Przepisy art. 9 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

Przepis art. 18 ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia, że na skutek

podania nieprawdziwych danych gmina otrzymała w 1993 r. subwencję wyższą niż należna.

Traci moc ustawa z dnia 14 grudnia 1990 r. o dochodach gmin i zasadach ich subwencjonowania

w latach 1991-1993 oraz o zmianie ustawy o samorządzie terytorialnym

(Dz. U. Nr 89, poz. 518, z 1991 r. Nr 110, poz. 475, z 1992 r. Nr 50, poz. 229 i z 1993 r. Nr 5, poz. 20).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1994 r.