Ustawa z dnia 2 grudnia 1993 r. o zasadach szczególnej kontroli obrotu z zagranicą towarami i technologiami w związku z porozumieniami i zobowiązaniami międzynarodowymi.

1.

Szczególna kontrola obrotu z zagranicą towarami i technologiami w związku z porozumieniami

i zobowiązaniami międzynarodowymi obejmuje

1)

towary i technologie objęte porozumieniami i zobowiązaniami międzynarodowymi dotyczącymi

bezpieczeństwa narodowego,

2)

substancje chemiczne, mikroorganizmy, wirusy, bakterie i toksyny oraz urządzenia i

technologie, które mogą mieć zastosowanie do rozwoju produkcji broni chemicznej lub

biologicznej,

3)

towary i technologie istotne z punktu widzenia jądrowego cyklu paliwowego oraz zdolności

do wytwarzania jądrowych urządzeń wybuchowych,

4)

technologie rakietowe,

5)

inne towary i technologie, jeżeli poddanie ich szczególnej kontroli wynika z zobowiązań

międzynarodowych, z wyłączeniem odpadów niebezpiecznych i innych odpadów.

2.

Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą w porozumieniu z Ministrem Spraw Zagranicznych

ustala, w drodze zarządzenia ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej

„Monitor Polski”, wykazy towarów i technologii objętych szczególną kontrolą.

3.

Ilekroć w dalszych przepisach ustawy mówi się o towarach i technologiach, oznacza

to towary i technologie objęte wykazami, o których mowa w ust. 2.

4.

Obrót z zagranicą towarami i technologiami oznacza ich przywóz z zagranicy, wywóz

za granicę oraz przewóz (tranzyt) przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie

od sposobu ich przemieszczenia przez granicę.

Jeżeli odrębne przepisy lub umowy międzynarodowe obowiązujące Polskę uzależniają posiadanie,

obrót lub rozpowszechnianie towarów i technologii od spełnienia określonych wymogów,

dokonujący obrotu nimi z zagranicą jest zobowiązany stosować się do tych wymogów.

1.

Obrót z zagranicą towarami i technologiami jest dokonywany na podstawie certyfikatu

importowego albo pozwolenia na przywóz, wywóz lub tranzyt przez terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

2.

Certyfikat importowy wydaje się w przypadku, gdy wymagają tego przepisy prawne państwa

dostawcy.

3.

Certyfikat importowy albo pozwolenie na przywóz lub wywóz towarów i technologii wydaje

Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą.

4.

Pozwolenie na tranzyt towarów i technologii wydają dyrektorzy urzędów celnych.

5.

Za wydanie certyfikatu importowego albo pozwolenia przywozu lub wywozu towarów i technologii

jest pobierana, przez organ wydający certyfikat albo pozwolenie, opłata 1‰ (promil)

wartości towarów i technologii objętych certyfikatem albo pozwoleniem przywozu lub

wywozu, nie wyższa jednak niż równowartość w złotych 500 ECU według średniego kursu

ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski.

1.

Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzory wniosków o wydanie certyfikatu importowego, pozwolenia na przywóz, wywóz lub

tranzyt towarów i technologii,

2)

dokumenty, które powinny być dołączone do wniosków, o których mowa w pkt 1,

3)

wzory certyfikatu importowego, pozwolenia na przywóz, wywóz lub tranzyt towarów i

technologii.

2.

Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą prowadzi rejestr wydanych pozwoleń wywozu,

przywozu i tranzytu.

1.

W certyfikacie importowym oraz pozwoleniu na przywóz, wywóz lub tranzyt towarów i

technologii mogą być ustalone, z zastrzeżeniem art. 11 ust. 1, szczegółowe warunki

ich przewozu i przechowywania do czasu przekazania ostatecznemu użytkownikowi, szczegółowe

warunki wywozu, a także warunki ich przewozu przez terytorium kraju.

2.

Wydanie pozwolenia na tranzyt towarów i technologii następuje, jeżeli wnioskodawca

udokumentuje, że przesyłka kierowana jest do określonego odbiorcy mającego siedzibę

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Odmawia się wydania certyfikatu importowego, pozwolenia na przywóz, wywóz lub tranzyt

towarów i technologii

1)

osobom fizycznym, prawnym oraz jednostkom organizacyjnym nie mającym osobowości prawnej,

które nie posiadają wymaganych w odrębnych przepisach uprawnień do prowadzenia działalności

gospodarczej, koncesji lub innych zezwoleń,

2)

osobom fizycznym, które zostały prawomocnym wyrokiem sądu skazane za naruszenie przepisów

niniejszej ustawy,

3)

osobom fizycznym, prawnym oraz jednostkom organizacyjnym nie mającym osobowości prawnej,

które dopuściły się naruszenia przepisów ustawy, stwierdzonego w trybie kontroli przewidzianej

niniejszą ustawą,

4)

jeżeli wymaga tego interes gospodarki narodowej,

5)

jeżeli wymagają tego względy obronności i bezpieczeństwa państwa lub zobowiązania

i porozumienia międzynarodowe.

Odmowa wydania certyfikatu importowego, pozwolenia na przywóz, wywóz lub tranzyt towarów

i technologii z przyczyn wymienionych w art. 6 pkt 5 nie wymaga uzasadnienia.

1.

Jeżeli wymagają tego interes gospodarki narodowej, względy obronności i bezpieczeństwa

państwa lub zobowiązania i porozumienia międzynarodowe Polski, Minister Współpracy

Gospodarczej z Zagranicą może cofnąć

1)

wydany certyfikat importowy, pozwolenie na tranzyt lub przywóz, przed dokonaniem przywozu

towarów i technologii objętych tym certyfikatem albo pozwoleniem,

2)

wydane pozwolenie na wywóz, przed dokonaniem wywozu towarów i technologii objętych

tym pozwoleniem.

2.

Cofnięcie wydanego certyfikatu importowego albo pozwolenia na przywóz lub wywóz towarów

i technologii następuje bez odszkodowania.

1.

Podmiot, który uzyskał certyfikat importowy, jest obowiązany w ciągu 7 dni od dokonania

odprawy celnej przywozu towaru i technologii wystąpić do dyrektora urzędu celnego

właściwego ze względu na siedzibę ostatecznego użytkownika towaru lub technologii

o wydanie certyfikatu stwierdzającego, że towary i technologie objęte certyfikatem

importowym zostały przez ten podmiot faktycznie i w sposób zgodny z przepisami prawa

sprowadzone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (certyfikat weryfikacji dostawy).

Do wydawania certyfikatu stosuje się odpowiednio przepisy działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego.

2.

Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą ustali, w drodze rozporządzenia, wzór

certyfikatu weryfikacji dostawy oraz sposób ewidencjonowania tych certyfikatów.

3.

Podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest zobowiązany pokryć koszty poniesione przez urząd

celny w toku postępowania w sprawie wydania certyfikatu weryfikacji dostawy. Przepisy

działu IX Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 261 § 4 i art. 262 § 1 pkt 2, stosuje się odpowiednio.

Podmiot uprawniony do obrotu z zagranicą towarami i technologiami na podstawie certyfikatu

importowego albo pozwolenia na przywóz lub wywóz jest zobowiązany spełnić warunki

obrotu ustalone w certyfikacie importowym albo pozwoleniu na przywóz lub wywóz, warunki,

o których mowa w art. 2, jak również zobowiązania podjęte we wniosku o wydanie certyfikatu

importowego lub pozwolenia na przywóz i wywóz oraz inne obowiązki wynikające z ustawy.

1.

Certyfikat importowy lub pozwolenie na przywóz towarów i technologii może określać

również obowiązki ostatecznego ich użytkownika co do zakresu ich wykorzystania, a

pozwolenie na wywóz - wymogi w stosunku do eksportera i producenta towarów i technologii.

2.

Ostateczny użytkownik i producent towarów i technologii jest zobowiązany stosować

wymogi, o których mowa w art. 2.

1.

Udostępnienie - bez względu na tytuł - towarów i technologii przez podmioty, o których

mowa w art. 9 i 10, osobom trzecim, wymaga uprzedniej zgody Ministra Współpracy Gospodarczej

z Zagranicą.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się także do wykonywania praw z certyfikatu albo pozwolenia

oraz dysponowania towarami i technologiami w razie zmiany statusu prawnego podmiotu,

o którym mowa w art. 9.

Podmioty, o których mowa w art. 9 i 10, są zobowiązane do prowadzenia ewidencji obrotu

towarami i technologiami w sposób, który określa, w drodze rozporządzenia, Minister

Współpracy Gospodarczej z Zagranicą. Rozporządzenie może określać podmioty zwolnione

z tego obowiązku.

1.

Przestrzeganie warunków obrotu z zagranicą towarami i technologiami, ustalonych w

certyfikatach importowych, pozwoleniach na przywóz, wywóz lub tranzyt, oraz wymogów,

o których mowa w art. 2 i 12, a także innych obowiązków wynikających z ustawy - podlega

kontroli w całym okresie, w którym towary te i technologie znajdują się na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Kontroli podlega także wykonywanie przez podmioty, o których mowa w art. 10, obowiązków

wynikających z ustawy.

3.

Organem właściwym w sprawach kontroli, o której mowa w ust. 1 i 2, jest Minister Współpracy

Gospodarczej z Zagranicą.

1.

Kontrolę w czasie przywozu towaru lub technologii z zagranicy albo wywozu za granicę

przeprowadzają funkcjonariusze celni.

2.

Do kontroli, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy o dozorze i

kontroli celnej.

3.

Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą może, w drodze rozporządzenia, określić

miejsca odpraw celnych właściwe dla przywozu lub wywozu niektórych towarów i technologii,

wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 1 ust. 2.

1.

Kontrole na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej prowadzą zespoły kontrolne, zwane

dalej „zespołami”, powoływane przez Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą.

2.

Ministrowie: Przemysłu i Handlu, Spraw Wewnętrznych, Obrony Narodowej, Ochrony Środowiska,

Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, Zdrowia i Opieki Społecznej oraz Prezesi Państwowej

Agencji Atomistyki i Głównego Urzędu Ceł spowodują, na wniosek Ministra Współpracy

Gospodarczej z Zagranicą, oddelegowanie do jego dyspozycji, w celu utworzenia zespołów,

funkcjonariuszy podległych sobie organów kontroli lub funkcjonariuszy, żołnierzy i

pracowników innych podległych albo podporządkowanych jednostek organizacyjnych.

3.

Członkowie zespołu wykonują czynności kontrolne na podstawie upoważnienia do przeprowadzenia

kontroli, wydanego przez Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą, oraz własnej

legitymacji służbowej. Wzór upoważnienia do przeprowadzania kontroli określi Minister

Współpracy Gospodarczej z Zagranicą w drodze rozporządzenia.

4.

Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą, powołując zespół, wyznacza jego kierownika,

który koordynuje przebieg czynności kontrolnych i sporządza protokół z wyników kontroli.

5.

Do kontroli, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o kontroli

skarbowej dotyczące postępowania kontrolnego.

1.

Protokoły ustalające wyniki kontroli organy celne lub zespoły przekazują Ministrowi

Współpracy Gospodarczej z Zagranicą.

2.

Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą może, w drodze rozporządzenia, określić

dane, które powinien zawierać protokół ustalający wyniki kontroli.

3.

W przypadku stwierdzenia dokonywania obrotu towarami i technologiami lub ich wykorzystywania

w sposób niezgodny z warunkami określonymi w certyfikacie importowym, pozwoleniu wywozu

lub przywozu albo naruszający wymogi, o których mowa w art. 2, Minister Współpracy

Gospodarczej z Zagranicą zobowiązuje odpowiedni podmiot do przywrócenia wymaganego

stanu w określonym terminie nie przekraczającym miesiąca, a po bezskutecznym upływie

tego terminu może wydać decyzję o przepadku towaru lub technologii na rzecz Skarbu

Państwa.

1.

Kto dokonuje obrotu z zagranicą towarami lub technologiami bez wymaganego certyfikatu

importowego, pozwolenia na przywóz, wywóz lub tranzyt albo wbrew zawartym w nich warunkom

- podlega karze pozbawienia wolności do lat 5.

2.

Tej samej karze podlega ten, kto będąc zobowiązany do kierowania działalnością osoby

prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, nie dopełnia

obowiązku albo przekracza swoje uprawnienia i przez to dopuszcza do dokonania przez

taką osobę prawną lub jednostkę organizacyjną obrotu, o którym mowa w ust. 1.

3.

W przypadku popełnienia czynów, o których mowa w ust. 1 lub 2, można orzec również

przepadek towaru lub technologii na rzecz Skarbu Państwa.

4.

Jeżeli sprawca czynu, o którym mowa w ust. 1 lub 2, działa nieumyślnie - podlega karze

grzywny do 100.000.000 złotych.

W sprawach nie uregulowanych ustawą, dotyczących wymierzania kar, o których mowa w

art. 18, stosuje się przepisy ustawy karnej skarbowej.

W ustawie z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne

(Dz. U. Nr 75, poz. 445, z 1991 r. Nr 60, poz. 253, Nr 73, poz. 320 i Nr 100, poz. 442, z 1992 r. Nr 21, poz. 85 oraz z 1993 r. Nr 60, poz. 279)

1)

w art. 7

a)

w ust. 1 skreśla się pkt 6,

b)

w ust. 3 skreśla się pkt 3,

2)

w art. 11 skreśla się ust. 2.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.