Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

1.

Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem od towarów i usług oraz podatkiem akcyzowym.

2.

Podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy stanowią dochód budżetu państwa.

1.

Opodatkowaniu podlega sprzedaż towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Opodatkowaniu podlega również eksport i import towarów lub usług.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się również do

1)

przekazania przez podatnika towarów oraz świadczenia usług na potrzeby reprezentacji

i reklamy,

2)

przekazania przez podatnika towarów oraz świadczenia usług na potrzeby osobiste podatnika,

wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków

organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, a także zatrudnionych

przez niego pracowników oraz byłych pracowników,

3)

zamiany towarów, zamiany usług oraz zamiany usługi na towar i towaru na usługę,

4)

darowizn towarów nie wymienionych w pkt 2,

5)

świadczenia usług, o których mowa w ust. 1, bez pobrania należności.

4.

Czynności określone w ust. 1-3 podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały

wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.

Przepisów ustawy nie stosuje się do

1)

sprzedaży przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części,

2)

działalności w zakresie gier losowych i zakładów wzajemnych, podlegającej opodatkowaniu

podatkiem od gier na zasadach określonych w odrębnej ustawie,

3)

czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy.

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o

1)

towarach - rozumie się przez to rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii,

budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności określonych w art. 2,

które wymienione są w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce

państwowej,

2)

usługach - rozumie się przez to usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie

przepisów o statystyce państwowej, a także roboty budowlano-montażowe,

3)

imporcie towarów - rozumie się przez to przywóz towarów z zagranicy niezależnie od

sposobu ich wprowadzenia w polski obszar celny, w tym również w wykonaniu czynności

określonych w art. 16,

4)

eksporcie towarów - rozumie się przez to potwierdzony przez graniczny urząd celny

wywóz towarów poza państwową granicę Rzeczypospolitej Polskiej w wykonaniu czynności

określonych w art. 2,

5)

imporcie usług - rozumie się przez to usługi świadczone na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, za których wykonanie należność jest przekazywana osobie lub jednostce mającej

siedzibę bądź miejsce zamieszkania za granicą, a także usługi turystyki wyjazdowej,

6)

eksporcie usług - rozumie się przez to usługi wykonywane przez podatnika poza państwową

granicą Rzeczypospolitej Polskiej,

7)

towarach używanych - rozumie się przez to towar, gdy okres jego użytkowania wynosi

co najmniej pół roku, a w przypadku budynków i budowli co najmniej 5 lat od końca

roku, w którym zakończono budowę,

8)

sprzedaży towarów - rozumie się przez to również dostawę, odpłatne świadczenie usług

oraz wykonywanie innych czynności określonych w art. 2,

9)

roku podatkowym - rozumie się przez to rok kalendarzowy, chyba że podatnik na podstawie

odrębnych przepisów wybrał rok podatkowy nie będący rokiem kalendarzowym,

10)

urzędzie skarbowym - rozumie się przez to urząd skarbowy właściwy ze względu na miejsce

wykonywania czynności, a jeżeli czynności te wykonywane są na terenie dwóch lub więcej

urzędów skarbowych - urząd skarbowy właściwy ze względu na siedzibę podatnika, a gdy

podatnik nie ma siedziby - urząd skarbowy właściwy ze względu na miejsce zamieszkania

podatnika.

1.

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej

oraz osoby fizyczne

1)

mające siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

jeżeli wykonują we własnym imieniu i na własny rachunek czynności, o których mowa

w art. 2, w okolicznościach wskazujących na zamiar ich wykonywania w sposób częstotliwy,

nawet jeżeli zostały wykonane jednorazowo, a także wówczas, gdy czynności te polegają

na jednorazowej sprzedaży rzeczy w tym celu nabytej, lub

2)

wykonujące czynności, o których mowa w art. 16, lub

3)

na których ciąży obowiązek zapłaty cła na podstawie odrębnych przepisów, niezależnie

od tego, czy towar jest zwolniony od cła lub cło na towar zostało zawieszone, lub

4)

mające siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu za granicą, jeżeli wykonują czynności,

o których mowa w art. 2, osobiście lub przez osobę upoważnioną albo przy pomocy pracowników

bądź przy wykorzystaniu zakładu lub urządzenia służącego działalności produkcyjnej,

handlowej lub usługowej, lub

5)

będące usługobiorcami usług pochodzących z importu.

2.

Za zgodą urzędu skarbowego podatnikami mogą być również zakłady (oddziały) osoby prawnej

wykonujące czynności, o których mowa w art. 2, jeżeli samodzielnie sporządzają bilans.

3.

Sprzedażą towarów dokonywaną przez podatników, o których mowa w ust. 2, jest także

odpłatne przekazywanie towarów oraz świadczenie usług innym zakładom (oddziałom) osoby

prawnej samodzielnie sporządzającym bilans.

4.

W przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje sprzedaży tego samego towaru w ten sposób,

że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności odbiorcy,

przyjmuje się, że sprzedaży dokonał każdy z podmiotów biorących udział w obrocie.

1.

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania (dostarczenia), przekazania, zamiany,

darowizny towaru lub wykonania usługi, o których mowa w art. 2, z zastrzeżeniem ust.

2-9.

2.

Jeżeli podatnik wysyła towar odbiorcy lub wskazanej przez niego osobie trzeciej, obowiązek

podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru jednej z tych osób.

3.

Jeżeli podatnik wydaje towar podmiotowi, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 2, obowiązek

podatkowy powstaje z chwilą otrzymania przez podatnika zapłaty za wydany towar, nie

później jednak niż w ciągu 30 dni od dnia wykonania usługi przez ten podmiot.

4.

Jeżeli sprzedaż towaru lub wykonanie usługi powinno być potwierdzone rachunkiem (fakturą),

obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia rachunku (faktury), nie później

jednak niż w 7 dniu od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

5.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do rachunków (faktur) za częściowe wykonanie

usługi.

6.

W eksporcie towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą potwierdzenia przez graniczny

urząd celny wywozu towaru poza państwową granicę Rzeczypospolitej Polskiej.

7.

W imporcie towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dopuszczenia towaru do obrotu

na polskim obszarze celnym w rozumieniu przepisów o prawie celnym.

8.

Jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi pobrano co najmniej połowę ceny

(przedpłata, zaliczka, zadatek, rata), obowiązek podatkowy powstaje z chwilą przyjęcia

zapłaty.

9.

W przypadku dokonywania sprzedaży towarów za pośrednictwem automatów, obowiązek podatkowy

powstaje z chwilą wyjęcia pieniędzy lub żetonów z automatów, nie później jednak niż

w ostatnim dniu miesiąca kalendarzowego.

10.

Minister Finansów może określić, w drodze rozporządzenia

1)

przypadki powstania obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania zapłaty przez podatnika,

2)

inne niż wymienione w ust. 1-9 momenty powstania obowiązku podatkowego.

1.

Zwalnia się od podatku od towarów i usług oraz od podatku akcyzowego

1)

czynności, o których mowa w art. 2, dotyczące towarów wymienionych w załączniku nr

1,

2)

świadczenie usług wymienionych w załączniku nr 2,

3)

eksport towarów i usług określonych w pkt 1 i 2, jeżeli nie został dotrzymany warunek,

o którym mowa w art. 18 ust. 3,

4)

import towarów zwolnionych od cła na podstawie art. 12, art. 14 ust. 1 pkt 1-5, 7-36 i 38, art. 15 oraz art. 20 ustawy z dnia 28

grudnia 1989 r. - Prawo celne

(Dz. U. Nr 75, poz. 445, z 1991 r. Nr 60, poz. 253, Nr 73, poz. 320 i Nr 100, poz. 442 oraz z 1992 r. Nr 21, poz. 85),

5)

odprzedaż towarów używanych, jeżeli jest dokonywana przez użytkownika, a także darowizna

tych towarów, pod warunkiem że towary te nie stanowią bądź nie stanowiły składników

majątku związanego z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

6)

działalność, o której mowa w art. 12 ust. 1-6 i art. 13 pkt 2-8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym

od osób fizycznych

(Dz. U. Nr 80, poz. 350 i Nr 100, poz. 442 oraz z 1992 r. Nr 21, poz. 86, Nr 68, poz. 341 i Nr 100, poz. 498).

2.

Zwolnień, o których mowa w ust. 1 pkt 4, nie stosuje się, jeżeli na podstawie przepisów

o prawie celnym powstaje obowiązek uiszczenia cła. Obowiązek podatkowy powstaje w momencie powstania

obowiązku uiszczenia cła.

Ulgi i zwolnienia od podatku obrotowego lub ogólne zwolnienia podatkowe udzielone

na podstawie odrębnych ustaw nie mają zastosowania do podatku od towarów i usług oraz

do podatku akcyzowego.

1.

Podatnicy, o których mowa w art. 5, są obowiązani, nie później niż na 30 dni przed

dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 2, złożyć w urzędzie skarbowym

zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

2.

Urząd skarbowy potwierdza zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, i nadaje podatnikowi

numer identyfikacyjny.

3.

Podatnicy zwolnieni od podatku od towarów i usług na podstawie art. 14 ust. 1 i 6

lub wykonujący wyłącznie czynności, o których mowa w art. 7 ust. 1, mogą złożyć zgłoszenie

rejestracyjne i uzyskać numer identyfikacyjny.

4.

Jeżeli podatnik zarejestrowany na podstawie ust. 2 zaprzestał wykonywania czynności

podlegającej opodatkowaniu, obowiązany jest zgłosić zaprzestanie działalności urzędowi

skarbowemu, który dokonał rejestracji; zgłoszenie to stanowi podstawę dla urzędu skarbowego

do wykreślenia podatnika z rejestru.

5.

Jeżeli zaprzestanie działalności następuje w wyniku likwidacji lub upadłości albo

śmierci podatnika, urząd skarbowy unieważnia również nadany podatnikowi numer identyfikacyjny.

Zgłoszenia o zaprzestaniu działalności w wyniku śmierci podatnika dokonuje jego następca

prawny.

6.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do zarejestrowanych podatników, którzy następnie

zostali zwolnieni od podatku na podstawie art. 14 ust. 1, 2 i 5, z tym że podatnik

nie jest wykreślany z rejestru.

7.

W przypadku połączenia zarejestrowanych podatników nie będących osobami fizycznymi,

urząd skarbowy nadaje numer identyfikacyjny nowo powstałemu podatnikowi. Numery łączących

się podatników ulegają unieważnieniu.

8.

Podatnik zarejestrowany obowiązany jest posługiwać się numerem identyfikacyjnym w

toku załatwiania wszelkich spraw z zakresu podatku od towarów i usług oraz podatku

akcyzowego, a także umieszczać ten numer na rachunkach (fakturach) oraz ofertach.

9.

Podatnik, który w terminie 30 dni od dnia złożenia zgłoszenia rejestracyjnego nie

otrzymał numeru identyfikacyjnego, jest obowiązany posługiwać się numerem tymczasowym.

10.

Jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegają zmianom, podatnicy, o których

mowa w ust. 1, są obowiązani zgłosić zmianę do urzędu skarbowego, nie później niż

do końca miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła zmiana.

11.

Minister Finansów, w drodze zarządzenia

1)

może określić podatników innych niż wymienieni w ust. 3, nie mających obowiązku składania

zgłoszenia rejestracyjnego,

2)

określi wzór zgłoszenia rejestracyjnego, wzór potwierdzenia zgłoszenia i wzór zgłoszenia

o zaprzestaniu działalności, o których mowa w ust. 1, 2 i 4, a także określi zasady

ustalania tymczasowych numerów identyfikacyjnych.

1.

Podatnicy obowiązani są składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe dla podatku

od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w terminach, o których mowa w art. 26 i

art. 38 ust. 2 pkt 2.

2.

Zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług przyjmuje się w kwocie wynikającej

z deklaracji podatkowej, chyba że urząd skarbowy ustali je w innej wysokości.

3.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników wykonujących wyłącznie czynności, o

których mowa w art. 7 ust. 1, oraz zwolnionych od podatku od towarów i usług na podstawie

art. 14, chyba że podatnikom tym przysługuje zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku

naliczonego na zasadach określonych w art. 21, art. 22 lub art. 23 pkt 2.

4.

Minister Finansów określi, w drodze zarządzenia, wzór deklaracji podatkowych, o których

mowa w ust. 1.

1.

Podatnicy, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3, obowiązani są wpłacać podatek od

towarów i usług oraz podatek akcyzowy w terminie i na warunkach określonych dla zapłaty

cła.

2.

Urząd celny w decyzji o dopuszczeniu towarów importowanych do obrotu na polskim obszarze

celnym obowiązany jest określić kwotę podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego

należnego od tych towarów. Urząd celny obowiązany jest również do poboru tych podatków

oraz do ich wpłaty na rachunek urzędu skarbowego właściwego ze względu na siedzibę

urzędu celnego za okresy pięciodniowe, w terminie 3 dni po upływie każdego okresu.

3.

Zabezpieczenie należności z tytułu podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego

dokonywane jest w trybie stosowanym przy zabezpieczeniu majątkowym należności celnych.

4.

W zakresie nie uregulowanym w ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio przepisy prawa celnego dotyczące rozliczeń z tytułu cła.

Urząd celny jest organem egzekucyjnym w rozumieniu przepisów o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji w zakresie egzekucji należności z tytułu podatku od towarów i usług

oraz podatku akcyzowego od importu towarów.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają czynności

określone w art. 2.

1.

Zwalnia się od podatku podatników

1)

u których wartość sprzedaży towarów w rozumieniu art. 2 ust. 1 i 3, a także wartość

eksportu towarów lub usług nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym 600

mln zł,

2)

opłacających podatek dochodowy w formie zryczałtowanej w rozumieniu przepisów o zobowiązaniach

podatkowych, w zakresie działalności objętej tą formą opodatkowania, z uwzględnieniem

art. 18 ust. 3.

2.

Podatnicy, u których wartość sprzedaży towarów, w tym także wartość eksportu towarów

i usług, w poprzednim roku podatkowym wynosiła ponad 600 mln zł do 4 mld zł, będą

zwolnieni od podatku, jeżeli w terminie do ostatniego dnia pierwszego miesiąca roku

podatkowego złożą urzędowi skarbowemu oświadczenie według ustalonego wzoru.

3.

Jeżeli wartość sprzedaży towarów u podatników zwolnionych od podatku na podstawie

ust. 2 przekroczy kwotę 4 mld zł, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej

kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu

podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę.

4.

W przypadku podatników, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 2, przez wartość sprzedaży

towarów określoną w ust. 1 pkt 1 i ust. 2 rozumie się

1)

30-krotność kwoty prowizji - u podatników dokonujących sprzedaży będącej przedmiotem

umowy pośrednictwa,

2)

wartość sprzedanych towarów - u podatników dokonujących sprzedaży towarów będącej

przedmiotem umowy komisu.

5.

Podatnicy będący zakładami pracy chronionej w rozumieniu przepisów o zatrudnieniu

i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych mogą wybrać zwolnienie od podatku,

bez względu na wartość sprzedaży towarów, pod warunkiem złożenia przez podatnika oświadczenia,

o którym mowa w ust. 2.

6.

Podatnik rozpoczynający wykonywanie czynności określonych w art. 2 w ciągu roku podatkowego

może wybrać zwolnienie od podatku, jeżeli przewidywana przez podatnika wartość sprzedaży

towarów określona w złożonym oświadczeniu nie przekroczy - w proporcji do okresu prowadzonej

sprzedaży - kwot wymienionych w ust. 1 pkt 1 lub ust. 2. Podatnik składa oświadczenie

w urzędzie skarbowym przed upływem 30 dni od dnia dokonania pierwszej sprzedaży (świadczenia

usługi).

7.

Jeżeli wartość sprzedaży towarów określona zgodnie z ust. 6 zostanie przekroczona

w ciągu roku podatkowego, zwolnienie traci moc od momentu przekroczenia tej wartości.

Opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad wartość określoną zgodnie z ust. 6,

a obowiązek podatkowy powstaje z chwilą przekroczenia tej wartości.

8.

W przypadku podatników określonych w ust. 6, którzy w złożonym oświadczeniu określili

wartość sprzedaży towarów na kwotę nie przekraczającą 600 mln zł w proporcji do okresu

dokonanej sprzedaży, a następnie w ciągu roku przekroczyli tę kwotę, mogą wybrać zwolnienie

od podatku na podstawie ust. 2, z tym że oświadczenie musi być złożone do końca miesiąca

następującego po miesiącu, w którym nastąpiło przekroczenie tej kwoty.

9.

Jeżeli podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, przekroczyli określoną w tym przepisie

wartość sprzedaży towarów w okresie pierwszych 6 miesięcy roku podatkowego, mogą podlegać

podatkowi po złożeniu oświadczenia według ustalonego wzoru.

10.

Jeżeli podatnicy określeni w ust. 1 pkt 1 lub zwolnieni od podatku na podstawie ust.

2, wykorzystując związki z kontrahentami, tak układają swoje interesy, że uzyskują

wartość sprzedaży towarów znacznie wyższą niż uzyskaliby w przypadku, gdyby związek

ten nie istniał, a w wyniku tych związków nastąpiło zmniejszenie wpływów podatkowych,

zwolnienie od podatku traci moc od początku roku podatkowego.

11.

Poczynając od 1994 r. kwota, o której mowa w ust. 1 pkt 1, i pierwsza kwota wymieniona

w ust. 2 ulegają corocznie podwyższeniu w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi cen konsumpcyjnych

towarów i usług w okresie pierwszych trzech kwartałów roku poprzedzającego rok kalendarzowy

w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego; w stosunku do drugiej kwoty wymienionej

w ust. 2 coroczne podwyższenie tej kwoty odpowiada połowie wzrostu wskaźników tych

cen.

12.

Zwolnień, o których mowa w ust. 1, 2, 5 i 6, nie stosuje się do podatników określonych

w art. 5 ust. 2 oraz do importu towarów.

13.

Minister Finansów w porozumieniu z Prezesem Głównego Urzędu Statystycznego ustala

do 30 listopada roku poprzedzającego rok podatkowy, w drodze obwieszczenia, kwoty,

o których mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2, z uwzględnieniem zasady określonej w ust.

11, zaokrąglając te kwoty do pełnych 10 mln zł.

1.

Podstawą opodatkowania jest obrót. Obrotem, z zastrzeżeniem art. 16 i 17, jest kwota

należna z tytułu sprzedaży towarów, pomniejszona o kwotę podatku. W przypadku gdy

pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub raty, o których mowa w art. 6 ust. 8, obrotem

jest również kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat, pomniejszona

o przypadającą od nich kwotę podatku. Jeżeli należność określona jest w naturze, podstawą

opodatkowania jest wartość świadczenia obliczona na podstawie przeciętnych cen stosowanych

w danej miejscowości lub na danym rynku w dniu wykonania świadczenia, zmniejszonych

o podatek. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy.

2.

Obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych

rabatów (bonifikat, upustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów

oraz zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach, a także kwot wynikających

z dokonanych korekt rachunków (faktur). Rabaty pomniejszają obrót, gdy zostały przyznane

w ciągu roku od dnia wydania towaru lub świadczenia usługi. Rabaty udzielone z tytułu

i w okresie gwarancji lub rękojmi pomniejszają obrót, nawet gdy zostały przyznane

po upływie roku od dnia wydania towaru lub świadczenia usługi.

3.

Podstawą opodatkowania czynności określonych w art. 2 ust. 3 jest wartość towarów

lub usług obliczona według cen sprzedaży stosowanych w obrotach z głównym odbiorcą

(odbiorcami), a w przypadku braku odbiorcy - według przeciętnych cen stosowanych w

danej miejscowości lub na danym rynku z dnia przekazania, zamiany lub darowizny, zmniejszona

o kwotę podatku.

4.

Podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne

cło; jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, wartość

celną powiększoną o należne cło zwiększa się również o ten podatek.

5.

Podstawą opodatkowania w imporcie usług jest kwota, którą usługobiorca jest obowiązany

zapłacić.

6.

Przepisu ust. 5 nie stosuje się, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów wartość usługi

zwiększa wartość celną importowanego towaru oraz w przypadku, gdy podatek został pobrany

od podatnika, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4.

7.

W przypadku sprzedaży przez podatnika towaru podlegającego podatkowi akcyzowemu, podstawą

opodatkowania objęta jest również kwota tego podatku.

1.

Podstawę opodatkowania czynności maklerskich, czynności wynikających z zarządzania

funduszami powierniczymi, czynności wynikających z umowy agencyjnej lub zlecenia,

pośrednictwa, umowy komisu lub innych usług o podobnym charakterze stanowi

1)

dla zleceniodawcy lub komitenta - kwota należna z tytułu sprzedaży lub umowy komisu,

zmniejszona o kwotę podatku,

2)

dla prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami powierniczymi,

agenta, zleceniobiorcy, komisanta lub innej osoby świadczącej usługi o podobnym charakterze

- kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usługi, zmniejszona o

kwotę podatku.

2.

Przepis ust. 1 ma odpowiednie zastosowanie w przypadku, gdy w wykonaniu umów agencyjnych,

zlecenia, komisu lub innych umów o podobnym charakterze dokonywany jest import towarów,

z tym że podstawę opodatkowania dla importera ustala się zgodnie z art. 15 ust. 4

i 5.

1.

W przypadku gdy

1)

na kupującego zostały nałożone ograniczenia w dysponowaniu lub używaniu towaru, wynikające

z umowy, z wyjątkiem przypadków, gdy ograniczenia są wymagane na podstawie odrębnych

przepisów lub nałożone zostały na podstawie orzeczenia sądu albo decyzji administracyjnej,

2)

sprzedaż lub cena towaru jest uzależniona od spełnienia dodatkowego świadczenia, którego

wpływu na wartość towaru nie można ustalić,

3)

między kupującym a sprzedawcą istnieje związek, o którym mowa w ust. 2,

- organ podatkowy określa wysokość obrotu na podstawie przeciętnych cen stosowanych

w danej miejscowości lub na danym rynku w dniu wykonania świadczenia, pomniejszonych

o podatek, jeżeli okaże się, że przypadki te miały wpływ na ustalenie ceny.

2.

Związek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, istnieje, gdy między kontrahentami lub osobami

pełniącymi u kontrahentów funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne zachodzą powiązania

o charakterze rodzinnym, kapitałowym, majątkowym lub wynikające ze stosunku pracy.

Związek ten istnieje także, gdy którakolwiek z wymienionych osób łączy funkcje zarządzające,

nadzorcze lub kontrolne u kontrahentów.

3.

Pod pojęciem powiązań rodzinnych, o których mowa w ust. 2, rozumie się małżeństwo

oraz pokrewieństwo lub powinowactwo do drugiego stopnia.

4.

Pod pojęciem powiązań kapitałowych, o których mowa w ust. 2, rozumie się sytuację,

w której jedna z osób lub jeden z kontrahentów posiada lub dysponuje, bezpośrednio

lub pośrednio, prawem głosu wynoszącym co najmniej 5% wszystkich praw głosu.

5.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się w obrotach między zakładami samodzielnie sporządzającymi

bilans, o których mowa w art. 5 ust. 2.

1.

Stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2.

Dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy stawka podatku wynosi

7%.

3.

W eksporcie towarów i usług, w tym również w eksporcie towarów i usług, o których

mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2, oraz w eksporcie towarów i usług dokonywanym przez

podatników określonych w art. 14 ust. 1 pkt 2, stawka podatku wynosi 0%, pod warunkiem

prowadzenia przez podatnika ewidencji określonej w art. 27 ust. 4.

1.

Podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

przy nabyciu towarów i usług.

2.

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w rachunkach (fakturach)

stwierdzających nabycie towarów lub usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w

art. 15 ust. 2, a w przypadku importu - suma kwot podatku wynikająca z dokumentów

odprawy celnej.

3.

Obniżenie kwoty podatku należnego, o której mowa w ust. 1, następuje w rozliczeniu

za miesiąc, w którym podatnik otrzymał rachunek (fakturę) lub dokument odprawy celnej.

4.

Jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 3, podatnik nie wykonał czynności podlegającej

opodatkowaniu, podatek naliczony za ten okres podlega rozliczeniu w najbliższym okresie,

w którym czynności te zostaną wykonane.

1.

Podatnik dokonujący jednocześnie sprzedaży towarów podlegających opodatkowaniu i zwolnionych

od podatku obowiązany jest do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego, związanych

ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną od podatku.

2.

Podatnik może zmniejszyć podatek należny o kwotę podatku naliczonego, związaną ze

sprzedażą opodatkowaną.

3.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.

1, podatnik może także zmniejszyć podatek należny o taką część podatku naliczonego,

która odpowiada procentowemu udziałowi wartości sprzedaży towarów opodatkowanych podatkiem

w wartości sprzedaży ogółem.

U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów

i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód zmniejszony o należny od niego

podatek od towarów i usług oraz o zwroty różnicy tego podatku i zwroty podatku akcyzowego

dokonywane na podstawie odrębnych przepisów.

1.

W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 19 ust. 2, jest w

okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo, z zastrzeżeniem

ust. 2-9, do obniżenia o tę różnicę podatku należnego za następne okresy.

2.

Różnica podatku, o której mowa w ust. 1, podlega zwrotowi przez urząd skarbowy, gdy

całość lub część sprzedaży towarów opodatkowanych jest stawką niższą niż stawka określona

w art. 18 ust. 1.

3.

Podatnikom dokonującym sprzedaży towarów opodatkowanych wyłącznie stawką, o której

mowa w art. 18 ust. 1, u których podatek naliczony jest wyższy od podatku należnego,

przysługuje zwrot różnicy podatku z urzędu skarbowego w kwocie nie wyższej od kwoty

podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, które na podstawie odrębnych przepisów

zaliczane są przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

podlegających amortyzacji.

4.

W przypadku gdy kwota zwrotu różnicy podatku dla podatnika dokonującego sprzedaży

towarów opodatkowanych stawką niższą niż stawka określona w art. 18 ust. 1 przekracza

kwotę wynoszącą 22% całości obrotów opodatkowanych tymi stawkami, urząd skarbowy może

ograniczyć jej wysokość w miesiącu dokonywania zwrotu do wysokości tej kwoty.

5.

Przepisu ust. 4 nie stosuje się, gdy wysokość zwrotu różnicy podatku jest uzasadniona

charakterem działalności podatnika, jej sezonowością lub nabyciem towarów i usług,

o których mowa w ust. 3.

6.

Zwrot różnicy podatku następuje na rachunek bankowy podatnika w ciągu 15 dni od dnia

złożenia rozliczenia przez podatnika. Rozliczenie powinno być złożone w terminie do

15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wystąpiła sytuacja uzasadniająca

zwrot różnicy podatku.

7.

Różnicę podatku nie zwróconą przez urząd skarbowy w terminie, o którym mowa w ust.

6, traktuje się jako nadpłatę podatku podlegającą oprocentowaniu w rozumieniu przepisów

o zobowiązaniach podatkowych.

8.

W przypadku gdy podatnik otrzymał zwrot różnicy podatku z tytułu eksportu towarów

i następnie całość lub część tego towaru powróciła do podatnika, a czynność ta powoduje

powrót towaru do kraju, podatnik obowiązany jest zwrócić całość lub odpowiednią część

otrzymanego zwrotu w ciągu 14 dni od dnia przekroczenia towaru przez państwową granicę

Rzeczypospolitej Polskiej. Podatnik może zwiększyć o tę kwotę podatek naliczony, począwszy

od najbliższego okresu rozliczeniowego.

9.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia

1)

określi przypadki, gdy przyjęcie przez podatnika w odpłatne użytkowanie środków trwałych

należących do osób trzecich może być traktowane na równi z zakupem tych środków, oraz

określi zasady zwrotu różnicy tego podatku,

2)

może rozszerzyć zakres zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w ust. 3, na całość lub

część nadwyżki podatku naliczonego ponad podatek należny, jeżeli jest to uzasadnione

charakterem działalności lub długością cyklu produkcyjnego podatnika.

1.

W przypadku dokonywania sprzedaży towarów zwolnionych od podatku, zwrot różnicy podatku

za nabycie towarów i usług, o których mowa w art. 21 ust. 3, przysługuje częściowo,

jeżeli nabyte towary lub usługi służą jednocześnie czynności opodatkowanej i zwolnionej

od podatku - w części podlegającej opodatkowaniu.

2.

Przepisy art. 21 ust. 6, 7 i 9 pkt 1 stosuje się odpowiednio.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia

1)

może określić listę towarów i usług, których nabycie nie uprawnia do obniżenia podatku

należnego oraz zwrotu różnicy podatku, o których mowa w art. 21,

2)

określi przypadki i warunki zwrotu podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług,

wymienionych w art. 21 ust. 3, służących całkowicie lub częściowo czynnościom zwolnionym

od podatku, na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2.

1.

W przypadku nabycia towarów lub usług, o których mowa w art. 21 ust. 3, przed powstaniem

obowiązku podatkowego, zwrot podatku naliczonego dokonywany jest w formie zaliczki.

2.

Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb wypłaty zaliczki,

o której mowa w ust. 1, oraz przypadki zwrotu zaliczki wraz z oprocentowaniem.

1.

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych

przez podatnika

1)

towarów lub usług służących do wytworzenia lub odprzedaży towarów bądź świadczenia

usług zwolnionych od podatku,

2)

samochodów osobowych i ich części składowych, z wyjątkiem przypadków, gdy odprzedaż

stanowi przedmiot działalności gospodarczej podatnika, a także gdy nabywca części

składowych nabywa je w celu wytwarzania samochodów osobowych lub świadczenia usług

związanych z naprawą i obsługą tych samochodów,

3)

towarów i usług, którymi rozporządzono w sposób nie pozwalający na zaliczenie poniesionych

wydatków do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

2.

Przepis ust. 1 pkt 3 nie dotyczy wydatków związanych z nabyciem towarów i usług, o

których mowa w art. 21 ust. 3, darowizn określonych w art. 2 ust. 3 pkt 4 oraz tej

części wydatków, która nie została zaliczona do kosztów uzyskania przychodów z powodu

przekroczenia norm w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

3.

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników,

którzy nie dokonali zgłoszenia rejestracyjnego lub zostali wykreśleni z rejestru,

o którym mowa w art. 9.

1.

Podatnicy są obowiązani bez wezwania przez urząd skarbowy do obliczania i wpłacania

podatku za okresy miesięczne w terminie do 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu,

w którym powstał obowiązek zapłaty podatku, na rachunek właściwego urzędu skarbowego,

z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 11.

2.

Producent wyrobów akcyzowych obowiązany jest do obliczania i wpłacania podatku od

tych wyrobów w terminach płatności podatku akcyzowego.

1.

Podatnicy zwolnieni od podatku, na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 1, ust. 2, 5 i 6,

są obowiązani do zaewidencjonowania sprzedaży za dany dzień, nie później jednak niż

przed dokonaniem sprzedaży w dniu następnym.

2.

W przypadku stwierdzenia, że podatnik nie prowadzi ewidencji, o której mowa w ust.

1, lub prowadzi ją w sposób nierzetelny, organ podatkowy określa wartość nie zaewidencjonowanej

sprzedaży w drodze oszacowania i ustala podatek przy zastosowaniu stawki 22% - bez

prawa obniżenia kwoty podatku należnego, o którym mowa w art. 19.

3.

W przypadku stwierdzenia, że podatnik zwolniony od podatku na podstawie art. 14 ust.

5 nie spełniał warunków określonych w przepisach o zatrudnieniu i rehabilitacji zawodowej

osób niepełnosprawnych, organ podatkowy określi wartość sprzedaży w drodze oszacowania

i ustali podatek przy zastosowaniu stawki 22% - bez prawa obniżenia kwoty podatku

należnego, o którym mowa w art. 19.

4.

Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności określone w art.

7 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art. 14 ust. 1, 2, 5 i

6, są obowiązani do prowadzenia ewidencji zawierającej; kwoty określone w art. 20,

dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku

należnego, kwoty podatku naliczonego obniżającego podatek należny oraz kwoty podatku

podlegającej wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane

służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

5.

W przypadku stwierdzenia, że podatnik narusza obowiązki, o których mowa w ust. 4,

dotyczące określenia

1)

przedmiotu i podstawy opodatkowania, organ podatkowy określa wartość nie zaewidencjonowanej

sprzedaży w drodze oszacowania i ustala podatek przy zastosowaniu stawki 22% - bez

prawa obniżenia kwoty podatku należnego, o którym mowa w art. 19,

2)

wysokości podatku naliczonego, w wyniku czego nastąpiło jego zawyżenie, kwotę podatku

naliczonego zmniejsza się o pięciokrotność tego zawyżenia.

W przypadku gdy osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej

oraz osoby fizyczne nie są obowiązane do prowadzenia ewidencji określonej w art. 27

ust. 4, w związku z dokonywaniem sprzedaży towarów lub świadczeniem usług, o których

mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2, dokonają sprzedaży podlegającej opodatkowaniu i nie

zapłacą podatku należnego, a na podstawie dokumentacji nie jest możliwe ustalenie

wielkości tej sprzedaży, organ podatkowy określi w drodze oszacowania wartość sprzedaży

podlegającej opodatkowaniu i ustali od niej podatek należny według stawki 22% - bez

prawa obniżenia kwoty podatku należnego, o którym mowa w art. 19.

1.

Podatnicy świadczący usługi, w tym również w zakresie handlu i gastronomii, na rzecz

osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej są obowiązani do prowadzenia

ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

2.

Podatnicy naruszający obowiązek określony w ust. 1, do czasu zainstalowania kas rejestrujących,

tracą prawo do obniżania podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu

towarów i usług.

3.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia

1)

ustali zasady, warunki i tryb odliczenia od podatku, w całości lub w części, kwot

wydatkowanych przy nabyciu kas rejestrujących przez podatników świadczących usługi

na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej, w tym również

w zakresie handlu i gastronomii, oraz określi sposób tego odliczenia,

2)

może zwolnić na czas określony niektóre grupy podatników z obowiązku, o którym mowa

w ust. 1.

4.

Minister Finansów w porozumieniu z Prezesem Polskiego Komitetu Normalizacji, Miar

i Jakości określi, w drodze rozporządzenia, kryteria i warunki techniczne, którym

muszą odpowiadać kasy rejestrujące, oraz warunki ich stosowania przez podatników.

1.

Podatnicy świadczący usługi w zakresie handlu, którzy dokonują sprzedaży opodatkowanej

i zwolnionej od podatku lub opodatkowanej różnymi stawkami, a nie są obowiązani do

prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 29 ust. 1, mogą w celu obliczenia podatku

należnego dokonać podziału sprzedaży w danym miesiącu w proporcjach wynikających z

udokumentowanych zakupów z tego miesiąca, w którym dokonano zakupu.

2.

W przypadku gdy podatnik podjął lub wznowił działalność wymienioną w ust. 1, podział

obrotu może być dokonany przy zastosowaniu do obrotu danego miesiąca procentowych

wskaźników podziału udokumentowanych zakupów, dokonanych w okresie przed zakończeniem

miesiąca, w którym rozpoczęto lub wznowiono działalność.

W przypadku świadczenia przez podatnika usług, w tym w zakresie handlu i gastronomii,

podatek należny może być obliczany jako iloczyn wartości sprzedaży i stawki 18,03%,

z tym że dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy - według stawki

6,54%.

1.

Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 2, obowiązani są wystawiać rachunek (fakturę) stwierdzający

sprzedaż towarów, jej datę, cenę jednostkową bez podatku, wartość sprzedaży, kwotę

podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy.

2.

Podatnicy świadczący usługi, w tym również w zakresie handlu i gastronomii, nie mają

obowiązku wystawiania rachunków (faktur), o których mowa w ust. 1, osobom fizycznym

nie prowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy

są obowiązani do wystawienia rachunku uproszczonego.

3.

W uproszczonym rachunku zamiast stawki określonej w art. 18 ust. 1 podatek może być

obliczony według stawki 18,03% kwoty należności, a dla towarów i usług wymienionych

w załączniku nr 3 do ustawy - według stawki 6,54% kwoty należności.

4.

Sprostowanie pomyłki w cenie lub kwocie podatku następuje w drodze wystawienia ponownego,

prawidłowego rachunku, pod warunkiem zwrotu przez nabywcę rachunku wadliwego.

5.

Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, zasady wystawiania rachunków (faktur),

rachunków uproszczonych, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania,

a także może określić wzory tych rachunków dla wszystkich lub niektórych rodzajów

czynności.

1.

W przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej

lub osoba fizyczna wystawi rachunek (fakturę) albo uproszczony rachunek, w którym

wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty także wówczas, gdy dana sprzedaż

nie była objęta obowiązkiem podatkowym albo została zwolniona od podatku.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik wystawi rachunek

(fakturę) albo uproszczony rachunek, w którym wykaże kwotę podatku wyższą od podatku

należnego.

1.

Opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, podlegają czynności określone

w art. 2, dotyczące towarów wymienionych w załączniku nr 6 do ustawy, zwanych dalej

„wyrobami akcyzowymi”.

2.

Akcyzie podlegają również nadmierne ubytki lub zawinione niedobory niektórych wyrobów

akcyzowych. Za nadmierne ubytki lub zawinione niedobory wyrobów akcyzowych uważa się

ubytki (niedobory) powstałe w czasie produkcji, magazynowania, przerobu, zużycia lub

przewozu, zmniejszone o powstające w czasie tych czynności dopuszczalne ubytki (niedobory)

obliczone na podstawie obowiązujących norm.

3.

Minister Finansów w porozumieniu z właściwymi ministrami określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość norm dopuszczalnych ubytków (niedoborów).

1.

Obowiązek podatkowy w akcyzie ciąży na producencie oraz importerze wyrobów akcyzowych.

2.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, powstaje niezależnie od obowiązku podatkowego określonego

w rozdziale 2, z tym że dla wyrobów określonych w załączniku nr 6 do ustawy poz. 1,

13, 14, 15, 17 i 19 obowiązek podatkowy powstaje nie później niż w dniu opuszczenia

przez wyrób pomieszczenia producenta.

3.

W przypadku powstania nadmiernych ubytków lub zawinionych niedoborów, obowiązek podatkowy,

o którym mowa w ust. 1, powstaje z dniem ich zaistnienia, a jeżeli tego dnia nie można

ustalić - z dniem stwierdzenia tych ubytków.

4.

Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, przypadki, gdy podatnikami akcyzy

są osoby lub jednostki inne niż producent lub importer wyrobów akcyzowych.

1.

Podstawę opodatkowania akcyzą stanowi, z zastrzeżeniem ust. 2, obrót wyrobami akcyzowymi.

2.

Przy imporcie wyrobów akcyzowych podstawą opodatkowania akcyzą jest ich wartość celna

powiększona o należne cło.

3.

Jeżeli stawki akcyzy ustalane są kwotowo, podstawą opodatkowania jest ilość wyrobów

akcyzowych.

4.

W zakresie nie uregulowanym w ust. 1-3 stosuje się odpowiednio art. 15 ust. 1-5.

1.

Stawki akcyzy w stosunku do ceny sprzedaży u producentów, a u importerów wartości

celnej powiększonej o należne cło, nie mogą przekroczyć, z zastrzeżeniem ust. 4, odpowiednio

u producenta i u importera, dla

1)

wyrobów przemysłu spirytusowego i drożdżowego (załącznik nr 6 poz. 13) 95% i 1900%,

2)

paliw do silników, wyrobów winiarskich, piwa, pozostałych napojów alkoholowych oraz

wyrobów tytoniowych (załącznik nr 6 poz. 1, 14, 15, 17 i 19) 65% i 190%,

3)

samochodów osobowych (załącznik nr 6 poz. 5) 40% i 65%,

4)

pozostałych wyrobów 25% i 40%.

2.

Stawki akcyzy mogą być wyrażone w procencie ceny sprzedaży obniżonej o podatek od

towarów i usług lub wartości celnej powiększonej o należne cło lub w kwocie na jednostkę

wyrobu albo w formie różnicowej. Stawki akcyzy dla poszczególnych wyrobów mogą być

różnicowane.

3.

Minister Finansów ustala

1)

w drodze zarządzenia, stawki akcyzy dla wyrobów wymienionych w załączniku nr 6 poz.

1, 13, 17 i 19 do ustawy oraz może zwolnić niektóre z tych wyrobów od akcyzy,

2)

w drodze rozporządzenia, stawki akcyzy dla pozostałych wyrobów akcyzowych oraz może

zwolnić niektóre z tych wyrobów od akcyzy.

4.

Minister Finansów, ustalając procentowe stawki akcyzy, o których mowa w ust. 3, w

granicach określonych w ust. 1, może ustalić jednocześnie minimalne kwotowe stawki

akcyzy dla poszczególnych wyrobów.

1.

Sprzedaż wyrobów akcyzowych na eksport nie podlega akcyzie.

2.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia

1)

określi szczegółowe warunki i tryb zwrotu akcyzy w eksporcie,

2)

określi okresy i terminy płatności akcyzy oraz tryb jej zapłaty,

3)

może określić podatników uprawnionych do obniżenia podatku należnego od towarów i

usług lub do obniżenia akcyzy o kwotę akcyzy naliczoną przy nabyciu lub imporcie wyrobów

akcyzowych oraz warunki i tryb jej zwrotu.

1.

Eksportem usług w rozumieniu ustawy są również

1)

usługi transportu międzynarodowego,

2)

usługi zagranicznej turystyki przyjazdowej, świadczone na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej przez osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej

lub osoby fizyczne mające siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, pod warunkiem że

a)

turystyka ma charakter zorganizowany,

b)

usługi świadczone są osobom zagranicznym w rozumieniu prawa dewizowego,

3)

usługi świadczone w kraju, jeżeli są bezpośrednio związane z eksportem towarów, a

z zawartych umów wynika, że wartość tych usług jest uwzględniona w cenie eksportowanego

towaru.

2.

Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, zakres usług wymienionych w ust.

1, warunki, jakie muszą spełniać podatnicy, aby świadczone przez nich usługi mogły

być uznawane na równi z eksportem usług, oraz może wprowadzić odrębne zasady zwrotu

różnicy podatku podmiotom świadczącym te usługi.

1.

Minister Finansów w porozumieniu z Ministrem Spraw Zagranicznych może, w drodze rozporządzenia,

zwolnić od podatku oraz od akcyzy organizacje międzynarodowe, które na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej prowadzą działalność w interesie publicznym i są zwolnione

od analogicznych podatków w innych krajach.

2.

Minister Finansów w porozumieniu z Ministrem Spraw Zagranicznych określi, w drodze

zarządzenia, zasady i tryb zwrotu podatku oraz akcyzy przedstawicielstwom dyplomatycznym,

urzędom konsularnym oraz członkom personelu tych przedstawicielstw i urzędów, a także

innym osobom zrównanym z nimi na podstawie ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych,

jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej - o ile zwrot taki wynika z porozumień międzynarodowych lub zasady wzajemności.

W ustawie z dnia 26 lutego 1982 r. o cenach

(Dz. U. z 1988 r. Nr 27, poz. 195, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i z 1991 r. Nr 100, poz. 442) w art. 1 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Cena towaru lub usługi opodatkowanej podatkiem od towarów i usług obejmuje należność,

o której mowa w ust. 1, wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług.

”

W ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej

(Dz. U. Nr 4, poz. 23 i Nr 74, poz. 443 oraz z 1992 r. Nr 21, poz. 86) w art. 3 w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

następujące czynności cywilnoprawne

a)

umowy sprzedaży, dzierżawy, poddzierżawy, najmu i podnajmu zawierane przez podatników,

o których mowa w art. 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług

oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50), oraz inne tego rodzaju umowy, objęte

zwolnieniami na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2, a także umowy sprzedaży zawierane

przez podatników, o których mowa w art. 14 tej ustawy, w zakresie czynności zwolnionych

od podatku,

b)

umowy pożyczki zawierane pomiędzy osobami zaliczanymi do I grupy podatkowej w rozumieniu

przepisów o podatku od spadków i darowizn - do wysokości kwoty nie podlegającej opodatkowaniu

tym podatkiem.

”

W ustawie z dnia 9 maja 1991 r. o zatrudnianiu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych

(Dz. U. Nr 46, poz. 201, Nr 80, poz. 350 i Nr 110, poz. 472 oraz z 1992 r. Nr 21, poz. 85) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 20

a)

w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego,

”

b)

w ust. 3 w pkt 1 skreśla się wyrazy „z tym że środki pochodzące ze zwolnienia od podatku obrotowego w wysokości 100%”,

2)

w art. 38 skreśla się ust. 1 i oznaczenie ust. 2.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. Nr 80, poz. 350 i Nr 100, poz. 442 oraz z 1992 r. Nr 21, poz. 86, Nr 68, poz. 341 i Nr 100, poz. 498) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 20 dodaje się art. 20a w brzmieniu

„

Art. 20a.

U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów

i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód zmniejszony o należny od niego

podatek od towarów i usług oraz o zwroty różnicy tego podatku i zwroty podatku akcyzowego

dokonywane na podstawie odrębnych przepisów.

”

,

2)

w art. 22 w ust. 3 pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

podatki i opłaty oraz składki ubezpieczeniowe pozostające w związku ze źródłem przychodów,

z wyjątkiem wymienionych w art. 23 pkt 7, z tym że podatek od towarów i usług naliczony

przy nabyciu towarów i usług jest u podatnika kosztem uzyskania, jeżeli podatnik

a)

zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub

b)

nabył towar lub usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia

usług zwolnionych od podatku od towarów i usług,

”

3)

w art. 23 pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

podatku dochodowego, podatku od spadków i darowizn, podatku od towarów i usług, z

wyjątkiem określonym w art. 22 ust. 3 pkt 7, oraz podatku akcyzowego od nadmiernych

ubytków i zawinionych niedoborów,

”

4)

w art. 26 po ust. 1 dodaje się ust. 1 a w brzmieniu

„

1a.

Jeżeli przedmiotem darowizny są towary lub usługi opodatkowane podatkiem od towarów

i usług, pod pojęciem kwoty darowizny rozumie się cenę towaru uwzględniającą należny

podatek od towarów i usług.

”

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie

niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania

(Dz. U. Nr 21, poz. 86, Nr 40, poz. 174, Nr 68, poz. 341 i Nr 100, poz. 498) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 12 po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów

i usług przychodem z tej działalności jest przychód zmniejszony o należny od niego

podatek od towarów i usług oraz o zwroty różnicy tego podatku i zwroty podatku akcyzowego

dokonywane na podstawie odrębnych przepisów.

”

,

2)

w art. 13 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Przepis art. 12 ust. 4a stosuje się odpowiednio.

”

,

3)

w art. 14 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Przepis art. 12 ust. 4a stosuje się odpowiednio.

”

,

4)

w art. 15 w ust. 2 pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

podatki i opłaty oraz składki ubezpieczeniowe pozostające w związku ze źródłami przychodów,

z wyjątkiem wymienionych w art. 16 pkt 7, z tym że podatek od towarów i usług naliczony

przy nabyciu towarów i usług jest u podatnika kosztem uzyskania, jeżeli podatnik

a)

zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub

b)

nabył towary lub usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia

usług zwolnionych od podatku od towarów i usług.

”

,

5)

w art. 16 pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

podatku dochodowego, podatku od towarów i usług, z wyjątkiem określonym w art. 15

ust. 2 pkt 7, podatku akcyzowego od nadmiernych ubytków lub zawinionych niedoborów

wyrobów oraz podatku od wzrostu wynagrodzeń, dywidendy w rozumieniu przepisów o gospodarce

finansowej przedsiębiorstw państwowych oraz kwoty oprocentowania kapitału w jednoosobowych

spółkach Skarbu Państwa, określonego w odrębnej ustawie.

”

,

6)

w art. 18 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Jeżeli przedmiotem darowizny są towary lub usługi opodatkowane podatkiem od towarów

i usług, pod pojęciem kwoty darowizny rozumie się cenę towaru uwzględniającą należny

podatek od towarów i usług.

”

1.

Podatnicy, o których mowa w art. 5, wykonujący czynności w okresie między dniem ogłoszenia

ustawy a dniem 31 marca 1993 r. dokonują zgłoszenia rejestracyjnego określonego w

art. 9 za pośrednictwem poczty, najpóźniej do dnia 31 marca 1993 r.

2.

Urząd skarbowy obowiązany jest potwierdzić zgłoszenie rejestracyjne i nadać numer

identyfikacyjny podatnikom, o których mowa w ust. 1, najpóźniej na 14 dni przed dniem

wejścia ustawy w życie.

3.

Przepisy art. 9 stosuje się odpowiednio.

4.

Minister Finansów może, w drodze zarządzenia, przedłużyć terminy, o których mowa w

ust. 1 i 2.

Minister Finansów w okresie 3 lat od dnia ogłoszenia ustawy może, w drodze rozporządzenia,

wprowadzić inne niż określone w art. 7 ust. 1 zwolnienia od podatku od towarów i usług

oraz podatku akcyzowego, a także określić szczegółowe warunki stosowania tych zwolnień.

Podatnicy wykonujący czynności przed dniem wejścia ustawy w życie, którzy wybrali

zwolnienie od podatku na podstawie art. 14 ust. 2, 5 i 6, obowiązani są złożyć oświadczenie

w urzędzie skarbowym w terminie 60 dni po dniu wejścia w życie ustawy.

1.

Termin do złożenia rozliczenia oraz do obliczania i wpłacania podatku, o którym mowa

w art. 21 ust. 6 i art. 26 ust. 1, ustala się

1)

do 30 dnia miesiąca - przez okres 6 miesięcy licząc od dnia wejścia ustawy w życie,

2)

do 23 dnia miesiąca - przez okres następnych 6 miesięcy.

2.

Termin zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 6, z zastrzeżeniem ust.

3, ustala się

1)

do 30 dnia po złożeniu rozliczenia - przez okres 6 miesięcy licząc od dnia wejścia

ustawy w życie,

2)

do 23 dnia po złożeniu rozliczenia - przez okres następnych 6 miesięcy.

3.

Podatnicy, w okresie 12 miesięcy od dnia wejścia ustawy w życie, mogą otrzymać zwrot

różnicy podatku w ciągu 15 dni od dnia złożenia rozliczenia, jeżeli oświadczą, że

w ciągu 12 miesięcy przed datą złożenia deklaracji podatkowej terminowo regulowali

podatki.

4.

Przepis art. 21 ust. 7 stosuje się odpowiednio.

5.

Minister Finansów może, w drodze zarządzenia, ustalić dłuższe terminy składania rozliczenia,

obliczania i wpłat podatku niż określone w ust. 1 oraz ustalić krótsze terminy zwrotu

różnicy podatku niż określone w ust. 2.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, ustali na okres nie dłuższy niż 3 lata

listę towarów i usług, do których sprzedaży lub świadczenia w kraju stosuje się stawkę

0%, oraz przypadki, gdy sprzedaż towarów do wolnych obszarów i składów celnych jest

traktowana na równi z eksportem.

1.

Opodatkowaniu podatkiem według stawki 7% podlega również sprzedaż

1)

w okresie do 30 czerwca 1994 r. - surowców energetycznych i nośników energii wymienionych

w załączniku nr 4 do ustawy,

2)

w okresie do 31 grudnia 1995 r.

a)

materiałów budowlanych określonych w załączniku nr 5 do ustawy, z zastrzeżeniem art.

50,

b)

robót budowlano-montażowych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą

towarzyszącą,

c)

obiektów budownictwa mieszkaniowego.

2.

Przez roboty związane z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą,

o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b), rozumie się roboty budowlane dotyczące inwestycji

w zakresie obiektów budownictwa mieszkaniowego i infrastruktury towarzyszącej oraz

remontów obiektów budownictwa mieszkaniowego.

3.

Przez obiekty budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c), rozumie

się budynki mieszkalne rodzinne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Klasyfikacji

obiektów budowlanych (symbol 11).

4.

Przez obiekty infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu, o których mowa

w ust. 1 pkt 2 lit. b), rozumie się

1)

sieci rozprowadzające, wraz z urządzeniami, obiektami i przyłączami do budynków mieszkalnych,

2)

urządzanie i zagospodarowanie terenu w ramach przedsięwzięć i zadań budownictwa mieszkaniowego,

w szczególności drogi, dojścia, dojazdy, zieleń i małą architekturę,

3)

urządzenia i ujęcia wody, stacje uzdatniania wody, oczyszczalnie ścieków, kotłownie

oraz sieci wodociągowe, kanalizacyjne, cieplne, elektroenergetyczne, gazowe i telekomunikacyjne

- jeżeli warunkują one oddanie do użytku obiektów budownictwa mieszkaniowego.

5.

Przepisy art. 31 i 32 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

6.

Minister Finansów w porozumieniu z Ministrem Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres, tryb oraz sposób ustalania różnicy

podatku podlegającej zwrotowi w przypadku, gdy podatnik dokonuje sprzedaży towarów

lub świadczenia usług, o których mowa w ust. 1.

1.

Od dnia 1 stycznia 1994 r. obowiązek prowadzenia ewidencji obrotu i kwot należnego

podatku przy zastosowaniu kas rejestrujących dotyczy podatników, których wysokość

obrotów osiąganych z działalności określonej w art. 29, w ciągu trzech kwartałów poprzedniego

roku, przekraczała 20 mld zł.

2.

Minister Finansów w terminie do dnia 30 września 1994 r. określi, w drodze rozporządzenia,

kwoty obrotów osiąganych z działalności określonej w art. 29, powodujących powstanie

obowiązku stosowania kas rejestrujących w okresie od 1 stycznia 1995 r. i od 1 stycznia

1996 r.

1.

Podatnicy, z wyjątkiem podatników zwolnionych od podatku na podstawie art. 14, świadczący

usługi w zakresie handlu i gastronomii dla osób fizycznych nie prowadzących działalności

gospodarczej, których sprzedaż na rzecz tych osób w ciągu ostatnich 3 miesięcy przed

dniem wejścia ustawy w życie wynosiła ponad 65% sprzedaży ogółem, są obowiązani do

ustalenia ilości i wartości zapasów towarów w cenach sprzedaży na podstawie spisu

z natury na dzień wejścia ustawy w życie. Jeżeli ewidencja nie jest prowadzona w cenach

sprzedaży, do ustalenia wartości zapasów towarów przyjmuje się ceny zakupu powiększone

o przeciętną stawkę marży stosowaną przez podatnika w ciągu 3 miesięcy poprzedzających

miesiąc, w którym ma być dokonany spis z natury.

2.

Obowiązek dokonania spisu z natury nie dotyczy podatników, którzy mają możliwość ustalenia

wartości zapasów towarów według cen, o których mowa w ust. 1, na podstawie prowadzonej

ewidencji.

3.

W okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy, licząc od dnia wejścia ustawy w życie, zwalnia

się od podatku od towarów i usług sprzedaż towarów objętych spisem z natury lub sprzedaż

o wartości nie przekraczającej wartości zapasów towarów ustalonej zgodnie z ust. 1

lub 2.

4.

W okresie, o którym mowa w ust. 3, zwalnia się również od podatku od towarów i usług

sprzedaż towarów zakupionych po dniu wejścia ustawy w życie od innych jednostek handlowych,

jeżeli na podstawie ust. 3 zakupiony towar zwolniony jest od podatku od towarów i

usług.

5.

Sprzedaż towarów zwolnionych od podatku od towarów i usług na podstawie ust. 3 i 4

podlega opodatkowaniu według dotychczasowych zasad i stawek podatku obrotowego.

6.

Minister Finansów określi, w drodze zarządzenia

1)

rodzaj ewidencji, o której mowa w ust. 2, warunki, jakie muszą spełniać podatnicy

ustalający wartość zapasów towarów bez obowiązku dokonania spisu z natury, oraz określi

grupy podatników, do których ust. 2 nie ma zastosowania,

2)

szczegółowe zasady i tryb obniżania należnego podatku od towarów i usług przez podatników

innych niż wymienieni w ust. 1, o całość lub część kwoty podatku obrotowego zawartego

w cenach towarów nabytych przed dniem wejścia ustawy w życie, a także zasady i tryb

obniżania należnego podatku o kwotę podatku obrotowego pobranego przez urząd celny

za towary sprowadzane lub nadsyłane z zagranicy.

1.

Do czasu ustalenia przez Główny Urząd Statystyczny nowych klasyfikacji towarów i usług,

nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 1995 r., towary i usługi będące przedmiotem

czynności, o których mowa w art. 2, nie objęte w: Systematycznym wykazie wyrobów,

Klasyfikacji obiektów budowlanych, Scalonej nomenklaturze towarowej handlu zagranicznego

oraz Klasyfikacji usług, podlegają opodatkowaniu stawką, o której mowa w art. 18 ust.

1.

2.

Dla celów poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie Minister

Współpracy Gospodarczej z Zagranicą w porozumieniu z Prezesem Głównego Urzędu Statystycznego

określi, w drodze rozporządzenia, wykazy towarów i usług wymienionych w załącznikach

nr 1 i 3-6 do ustawy w układzie odpowiadającym Scalonej nomenklaturze towarowej handlu

zagranicznego CN.

1.

Tracą moc, z zastrzeżeniem ust. 2 oraz art. 53 ust. 5

1)

ustawa z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku obrotowym

(Dz. U. z 1983 r. Nr 43, poz. 191, z 1985 r. Nr 12, poz. 50, z 1989 r. Nr 3, poz. 12 i Nr 74, poz. 443, z 1991 r. Nr 9, poz. 30 i Nr 35, poz. 155 oraz z 1992 r. Nr 21, poz. 86 i Nr 68, poz. 341),

2)

ustawa z dnia 26 lutego 1982 r. o opodatkowaniu jednostek gospodarki uspołecznionej

(Dz. U. z 1987 r. Nr 12, poz. 77, z 1989 r. Nr 3, poz. 12, Nr 35, poz. 192 i Nr 74, poz. 443, z 1990 r. Nr 21, poz. 126, z 1991 r. Nr 9, poz. 30 i Nr 80, poz. 350 oraz z 1992 r. Nr 21, poz. 86 i Nr 68, poz. 341).

2.

Przepisy ustaw wymienionych w ust. 1 stosuje się nadal w zakresie usług polegających

na skupie i sprzedaży walut obcych, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 1994 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 5 lipca 1993 r., z wyjątkiem art. 9, art. 46, art.

47, art. 53 oraz art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 10, art. 10 ust. 4, art. 21 ust. 9, art.

23, art. 24 ust. 2, art. 29 ust. 3 i 4, art. 32 ust. 5, art. 34 ust. 3, art. 35 ust.

4, art. 37 ust. 3 i 4, art. 38 ust. 2, art. 39 ust. 2, art. 40, art. 49 ust. 5, art.

50, art. 51 ust. 6 i art. 54, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.