Obwieszczenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 15 października 1993 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wynagradzania pracowników samorządowych w latach 1991-1993.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

ustawie - rozumie się przez to ustawę z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych

(Dz. U. Nr 21, poz. 124 i Nr 43, poz. 253),

2)

najniższym wynagrodzeniu - rozumie się przez to najniższe wynagrodzenie zasadnicze

w I kategorii zaszeregowania określone w tabeli, stanowiącej załącznik nr 1 do rozporządzenia,

3)

kierowniku urzędu - rozumie się przez to także kierownika jednostki administracyjnej

gminy, o której mowa w art. 1 ustawy.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 października 1990 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1991 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1992 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 czerwca 1992 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1993 r.

1.

Rozporządzenie stosuje się do pracowników, o których mowa w art. 2 ustawy.

2.

Rozporządzenia nie stosuje się do zatrudnionych w jednostkach, o których mowa w art.

1 ustawy

1)

funkcjonariuszy pożarnictwa, z wyjątkiem przepisu § 9,

2)

pracowników straży przemysłowej, z wyjątkiem przepisów § 7, § 8 ust. 1 pkt 2 i 3 i

ust. 2-4 oraz § 9 i 11.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 kwietnia 1993 r.

1.

Ustala się

1)

tabelę miesięcznych stawek wynagrodzenia zasadniczego, stanowiącą załącznik nr 1 do

rozporządzenia,

2)

tabelę stawek dodatku funkcyjnego, stanowiącą załącznik nr 2 do rozporządzenia,

3)

tabele stanowisk, zaszeregowań i wymagań kwalifikacyjnych pracowników, o których mowa

w § 2 ust. 1, stanowiące załącznik nr 3 do rozporządzenia.

2.

Prezes Rady Ministrów może uzupełniać tabele stanowiące załącznik nr 3 do rozporządzenia

nowymi stanowiskami i określać dla tych stanowisk kategorie zaszeregowania w oparciu

o przepisy o wartościowaniu pracy oraz stawki dodatku funkcyjnego w ramach kategorii

i stawek przewidzianych tabelami, stanowiącymi załączniki nr 1 i 2 do rozporządzenia,

a także określać wymagania kwalifikacyjne.

Kierownik urzędu może w uzasadnionych wypadkach skrócić pracownikowi wymagany okres

pracy zawodowej na danym stanowisku.

1.

Kierownik urzędu może w ramach posiadanych środków na wynagrodzenia przyznać pracownikowi

dodatek służbowy w wysokości do 40% łącznie od wynagrodzenia zasadniczego i dodatku

funkcyjnego. Wysokość dodatku służbowego uzależnia się od charakteru, złożoności i

efektów pracy.

2

Dodatek, o którym mowa w ust. 1, może być podwyższany w szczególnie uzasadnionych

wypadkach.

Pracownikom zatrudnionym na stanowiskach związanych z kierowaniem zespołem oraz radcy

prawnemu i kierownikowi urzędu stanu cywilnego przysługuje dodatek funkcyjny.

1.

Pracownikom przysługuje dodatek za prace wykonywane w warunkach szkodliwych lub uciążliwych

dla zdrowia

1)

przy pierwszym stopniu szkodliwości lub uciążliwości - w wysokości do 5% miesięcznego

najniższego wynagrodzenia,

2)

przy drugim stopniu szkodliwości lub uciążliwości - w wysokości do 10% miesięcznego

najniższego wynagrodzenia,

3)

przy trzecim stopniu szkodliwości lub uciążliwości - w wysokości do 15% miesięcznego

najniższego wynagrodzenia.

2.

Wykaz prac, o których mowa w ust. 1, oraz zasady przyznawania dodatku za te prace,

określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.

1.

Pracownikom przysługują

1)

dodatek za wieloletnią pracę, zwany dalej „dodatkiem”,

2)

nagrody jubileuszowe,

3)

jednorazowa odprawa przy przechodzeniu na rentę inwalidzką lub emeryturę, zwana dalej

„odprawą”.

2

Do okresów pracy uprawniających do dodatku i odprawy wlicza się okresy poprzedniego

zatrudnienia we wszystkich zakładach pracy.

3.

Do okresów pracy uprawniających do dodatku i odprawy wlicza się także inne okresy

na podstawie odrębnych przepisów.

4

Zasady ustalania okresów pracy i innych okresów uprawniających do nagrody jubileuszowej

oraz zasady jej obliczania i wypłacania określają ogólnie obowiązujące przepisy, z

tym że do okresów pracy wlicza się okresy poprzedniego zatrudnienia we wszystkich

zakładach pracy, bez względu na sposób ustania stosunku pracy.

5.

Dodatek przysługuje pracownikowi za dni, za które otrzymuje wynagrodzenie.

6.

Dodatek przysługuje również za dni nieobecności w pracy z powodu niezdolności do pracy

wskutek choroby bądź konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem lub

chorym członkiem rodziny, za które pracownik otrzymuje zasiłek z ubezpieczenia społecznego.

7.

Dodatek jest wypłacany w terminie wypłaty wynagrodzenia

1)

począwszy od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w

którym pracownik nabył prawo do dodatku lub wyższej stawki dodatku, jeżeli nabycie

prawa nastąpiło w ciągu miesiąca,

2)

za dany miesiąc, jeżeli nabycie prawa do dodatku lub prawa do wyższej stawki dodatku

nastąpiło pierwszego dnia miesiąca.

Kierownik urzędu może w ramach posiadanych środków na wynagrodzenia tworzyć fundusz

nagród, z przeznaczeniem na nagrody za szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej.

Godzinową stawkę wynagrodzenia zasadniczego pracownika ustala się w wysokości

1)

1/178 miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego dla pracowników, których obowiązuje

42-godzinny tygodniowy wymiar czasu pracy,

2)

1/170 miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego dla pracowników, których obowiązuje

40-godzinny tygodniowy wymiar czasu pracy.

Za czas pracy w porze nocnej przysługuje pracownikowi dodatek do wynagrodzenia w wysokości

20% godzinowej stawki wynagrodzenia zasadniczego.

Dla pracowników obsługi tworzy się fundusz premiowy w ramach posiadanych środków na

wynagrodzenia.

1.

Kierowcom samochodów osobowych może być przyznane, za ich zgodą, wynagrodzenie ryczałtowe

zgodnie z obowiązującymi stawkami osobistego zaszeregowania kierowców samochodów osobowych.

2.

Kierowcom, z wyjątkiem kierowców samochodów osobowych, za powierzone im dodatkowe

czynności nie wchodzące w zakres ich normalnych obowiązków przysługuje dodatek w wysokości

nie przekraczającej 60% najniższego wynagrodzenia.

3.

Wysokość dodatku, o którym mowa w ust. 2, za wykonanie poszczególnych czynności ustala

się z uwzględnieniem rodzaju czynności i ich uciążliwości, przy zastosowaniu zasad

określonych w przepisach dotyczących kierowców pojazdów samochodowych.

1.

Czas pracy i zasady wynagradzania za pracę w godzinach nadliczbowych pracowników zatrudnionych

przy pilnowaniu regulują przepisy dotyczące tej grupy pracowników wydane na podstawie

Kodeksu pracy, z uwzględnieniem ust. 2.

2.

Za każdą godzinę przepracowaną nieprzerwanie ponad 8 godzin do 12 godzin na dobę pracownikom,

o których mowa w ust. 1, przysługuje dodatek w wysokości 10% godzinowej stawki wynagrodzenia

zasadniczego, z tym że w miesięcznym okresie rozliczeniowym czas ten nie może przekroczyć

liczby godzin wynikającej z pomnożenia 8 godzin przez liczbę roboczych dni kalendarzowych.

Do pracowników objętych rozporządzeniem nie stosuje się odrębnych przepisów dotyczących

dodatków do wynagrodzenia, wydanych na podstawie art. 79 Kodeksu pracy, w tym dodatków za specjalizację zawodową inżynierów, techników, ekonomistów oraz

za pracę na rzecz obronności kraju.

Pracownicy, którzy w dniu wejścia w życie rozporządzenia nie posiadają wymaganych

kwalifikacji w zakresie wykształcenia, mogą być przeszeregowani tylko w ramach zajmowanego

stanowiska.

Pracownikom, z którymi do dnia 30 września 1990 r. nie zostaną zawarte nowe stosunki

pracy, przysługuje do czasu wygaśnięcia stosunku pracy wynagrodzenie na podstawie

dotychczas obowiązujących tych pracowników przepisów o wynagradzaniu.

(pominięty

Wprowadzenie zasad wynagradzania określonych w rozporządzeniu może nastąpić wyłącznie

w ramach środków określonych na podstawie ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o kształtowaniu środków na wynagrodzenia w sferze

budżetowej

(Dz. U. Nr 4, poz. 24, Nr 48, poz. 261 i Nr 64, poz. 389).

(pominięty

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 27 maja 1990 r.