Uchwała Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 października 1993 r. dotycząca ustalenia powszechnie obowiązującej wykładni przepisów art. 25 ust. 4 i art. 45 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o gospodarce energetycznej.

§ 5. 1. Czas trwania audycji telewizyjnej wytworzonej

w danym roku kalendarzowym przez producenta krajowego,

której rozpowszechnianie rozpoczęto lub zakończono w godzinach 19.00-23.00, zalicza się do minimalnego udziału

określonego w § 4 w wymiarze 150%.

2. Audycję wytworzoną przez producenta krajowego,

która została w danym roku kalendarzowym powtórzona

w programie, zalicza się do minimalnego udziału określonego

w § 4 w wymiarze 80% czasu jej trwania w przypadku

pierwszej powtórki, 60% w przypadku drugiej powtórki oraz

40 % w przypadku trzeciej i dalszych powtórek. Wymiar

czasu trwania audycji zwiększa się o 5% dla audycji wytworzonych w roku kalendarzowym, w którym nastąpiła

powtórka.

Poz. 456 i 457

3. Z czasu trwania audycji radiowych producenta krajowego wyłącza się czas trwania zawartych w tych audycjach

utworów muzycznych, które są wykonywane w . języku

obcym, chyba że co najmniej jedna osoba spośród głównego

wykonawcy utworu, kompozytora lub autora tekstu jest

obywatelem polskim.

§ 6. 1. Udział audycji wytworzonych przez producentów krajowych w rocznym czasie nadawania programu

nadawca rozlicza w okresie roku kalendarzowego.

2. W przypadku nadawania programu przez niepełny

rok kalendarzowy okres rozliczenia ulega odpowiedniemu

skróceniu.

§ 7. Nadawca prowadzi i przechowuje ewidencję czasu

trwania audycji wytworzonych przez producentów krajowych, a także dokumenty potwierdzające spełnienie warunków określonych w przepisach § 1-5 przez okres 1 roku od

zakończenia roku kalendarzowego objętego rozliczeniem.

§ 8. 1. Udział procentowy audycji wytworzonych przez

producentów krajowych, określony w§4 ust. 1 pkt 1 lit. b), c)

i d), w§ 4 ust. 1 pkt 2 lit. a) i b) oraz w§ 4 ust. 1 pkt 3 lit. aL b)

i c), ulega zmniejszeniu o 10% w pierwszym '~ełnym roku

kalendarzowym działalności nadawcy i o 5% w drugim roku .

2. Udział procentowy audycji wytworzonych przez producentów krajowych, określonyw§4 ust. 1 pkt 2 lit. c), ulega

zmniejszeniu o 5% w pierwszym i drugim pełnym roku

kalendarzowym dziatlności nadawcy.

3. Audycje wytworzone przed wejściem w życie rozuznaje się za wytworzone przez producenta

krajowego, jeżeli siedziba producenta lub co najmniej jednego podmiotu uczestniczącego w koprodukcji audycji znajdowała się na terenie Rzeczypospolitej Polskiej.

porządzenia

§ 9. Rozporządżenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia

1994 r.

Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji

M . Markiewicz

457

UCHWAŁA TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO

z dnia 13 października 1993 r.

dotycząca ustalenia powszechnie obowiązującej wykładni przepisów art. 25 ust. 4 i art. 45 ust. 2 ustawy z dnia

6 kwietnia 1984 r. o gospodarce energetycznej.

Trybunał Konstytucyjny w pełnym składzie

przewodniczący: L. Łukaszuk -

wiceprezes Trybunału

Konstytucyjnego,

sędziowie Trybunału Konstytucyjnego: C. Bakalarski, T.

Dybowski (sprawozdawca), H. Groszyk, M . Łabor-Soroka,

W . Łączkowski, F. Rymarz, A. Zoli

po rozpoznaniu na posiedzeniu w trybie art. 13 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym

(Dz. U. z 1991 r. Nr 109, poz. 470 i z 1993 r. Nr 47, poz. 213)

wniosków z dnia 9 marca 1992 r. i 28 października 1992 r.

Rzecznika Praw Obywatelskich o podjęcie uchwały w przedmiocie powszechnie obowiązującej wykładni treści art. 25

ust. 4 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o gospodarce

energetycznej (Dz. U. Nr 21, poz. 96, z 1987 r. Nr 33, poz.

180, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 35, poz. 192 oraz

z 1990 r. Nr 14, poz. 89 i Nr 34, poz. 198) przez wyjaśnienie,

czy po zmianie systemu politycznego i społeczno-gospodar­

czego kraju, a w szczególności po odejściu od gospodarki

nakazowo-rozdzielczej i przejściu do gospodarki rynkowej

- postanowienia tego przepisu, stanowiące o uprawnie-

-

,1734 -

niach naczelnego organu administracji państwowej właś­

ciwego w sprawach cen paliw i energii do pobierania " opłat

dodatkowych" w razie nieuregulowania przez odbiorców

paliw i energii w terminie płatnościA1ależności za ich dostawę , mogą być uznawane za podstawę prawną do stano wienia przez Ministra Finansów "opłat dodatkowych" (stale

zmienianych co do wysokości) za przekroczenia terminu

płatności rachunków za dostawę energii elektrycznej oraz

paliw gazowych, gdy energia elektryczna czy paliwa gazowe

są towarem dostarczanym na podstawie umowy cywilnoprawnej regulowanej postanowieniami Kodeksu cywilnego,

i art. 45 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o gospodarce

energetycznej (Dz. U. Nr 21 , poz. 96, z 1987 r. Nr 33, poz.

180, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 35, poz. 192 oraz

z 1990 r. Nr 14, poz. 89 i Nr 34, poz. 198) przez rozstrzyg nięcie , czy postanowienie tego przepisu stanowiące, że

dotychczasowe przepisy o gospodarce energetycznej pozostają w mocy do czasu zastąpienia ich przepisami wydanymi

na podstawie niniejszej ustawy, o ile nie są sprzeczne z jej

przepisami, mogą upoważniać jednostki powołane do dostarczania eflergii cieplnej do stosowania kar przewidzianych

w § 17 ust. 2' zarządzenia Ministra Gospodarki Materiałowej

z dn ia 4 lipca 1977 r. w sprawie warunków dostarczania

energii cieplnej (Monitor Polski Nr 18, poz. 104 i z 1983 r. Nr

11 , poz. 58) w sytuacji, gdy kary te, wywodzące się z innej

formacji społeczno-ekonomicznej, są sprzeczne z zasadami

określonymi w Kodeksie cywilnym, ,

Poz. 457

u s t a I ił

1. Artykuł 25 ust. 4 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r.

o gospodarce energetycznej (Dz. U. Nr 21, poz. 96, z 1987 r.

Nr 33, poz. 180, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 35, poz.

192 oraz z 1990 r. Nr 14, poz. 89 i Nr 34, poz. 198) stanowi

upoważnienie dla Ministra Finansów do określenia opłat

dodatkowych za opóźnienie w uiszczeniu należności za

dostarczone paliwa gazowe i energię elektryczną. Użyte

w wymienionym przepisie ustawy o gospodarce energetycznej określenie " opłata dodatkowa" spełnia między innymi

funkcję odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu

świadczenia pieniężnego , przewidzianych wart. 481 § 1 Kodeksu cywilnego. W związku z tym niedopuszczalne jest

pobieranie dodatkowo odsetek, co wynika z art. 481 § 2 Kodeksu cywilnego.

2. Artykuł 45 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r.

o gosppdarce energetycznej (Dz. U. Nr 21, poz. 96, z 1987 r.

Nr 33, ~)oz. 180, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 35, poz.

192 oraz z 1990 r. Nr 14, poz. 89 i Nr 34, poz. 198) w związku

z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 30 maja 1962 r. o gospodarce

paliwowo-energetycznej (Dz. U. Nr 32, poz. 150) nie stano wi podstawy do obowiązywania § 17.

P rzewodniczący: L. Łukaszuk

Wiceprezes Trybunału Konstytucyjnego

Sędziowie: C. Bakalarski,

Łabor- Soroka,

T. Dybowski, H. Groszyk, M .

W. Łączkowski, F. Rymarz, A. Zoli

Egzemplarze bieżące oraz z lat ubiegłych można nabywać na podstawie nadesłanego zamówienia w W v dziale Wydawnictw Urzędu Rady

Ministrów, ul . Powsińska 69/11, 00-979 Warszawa P-1 .

Reklamacje z powodu niadorfeZenia poszczególnych numerów zgłaszać należy na pi6mi e do Wydziału Wydawnictw Urztdu Rady Ministrów. ul . Powsińska 69/11.

00-979 Warszawa. P-1. do 15 dni po otrzymaniu nast,pnego kolajnego numeru .

o wszelkich zmianach nazwy prenum..ratora lub adresu prosimy niezwłocznie informować na piśmie Wydzial Wydawnictw Urz,du Rady Ministrów.

Wydawca: Urząd Rady Ministrów

Redakcja: Biuro Prawne, 00 -583 Warszawa, Al. Ujazdowskie 1/ 3, P -29.

Organizacja druku i kolportaż: Wydział Wydawnictw, 00-979 Warszawa, ul. Powsińska 69/7 1, P-l,

tel. 42-14-78 i 694-67 -50, teleks 825944WW, telefaks (2) 694-62 -06.

Tloczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Zakładach Graficznych " Tamka" S.A. . Zakład nr 1. '-" arszawa. ul. Tamka 3.

Zam . 2519 - 1300-93.

PL ISSN 0867-3411

Cena 2000 zł

3) w programach radiofonicznych rozpowszechnianych na

podstawie koncesji

a) jeżeli program jest rozpowszechniany na obszarze

obejmującym co najmniej 80% terytorium kraju

-50%,

b) jeżeli liczba mieszkańców na obszarze objętym rozpowszechnianiem programu przekracza 3 mln

-45%,

c) jeżeli liczba mieszkańców na obszarze objętym rozpowszechnianiem programu nie przekracza 3 mln

-40% .

2. Minimalny udział audycji wytworzonych przez producentów krajowych w rocznym czasie nadawania programu

radiofonicznego lub telewizyjnego rozpowszechnianego

w sieci kablowej lub drogą satelitarną ustala się - w zależno­

ści od charakteru nadawcy w wysokości minimalnego

udziału przewidzianego dla programów radiofonicznych lub

telewizyjnych nadawców publicznych albo nadawcgw rozpowszechniających programy na podstawie konces' ii

3. Jeżeli ponad 30% z rocznego czasu nadawania

programu stanowią audycje rozpowszechniane równocześ­

nie co najmniej w jednym programie innego nadawcy,

a łączna liczba mieszkańców na obszarach objętych rozpowszechnianiem tych programów przekracza 3 mln, minimalny

udział audycji wytworzonych przez producentów krajowych

określony w ust. 1 i 2 podwyższa się o 5%.