Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 2 sierpnia 1993 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku rolnym.

1

Opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają określone w ustawie grunty gospodarstw rolnych.

2

Za gospodarstwo rolne dla celów podatku rolnego uważa się obszar użytków rolnych,

lasów i gruntów leśnych, gruntów pod stawami oraz gruntów pod zabudowaniami związanymi

z prowadzeniem tego gospodarstwa o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub o

powierzchni użytków rolnych przekraczającej 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność

lub znajdujących się w posiadaniu

1)

osoby fizycznej lub osoby prawnej,

2)

jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej,

3)

dwóch lub więcej osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących wspólną gospodarkę

rolną.

3.

Przez wspólną gospodarkę rolną rozumie się wspólne prowadzenie gospodarstwa rolnego,

a w szczególności wspólne dokonywanie upraw i zbiorów oraz zaspokajanie potrzeb z

przychodów uzyskiwanych z tego gospodarstwa jako całości.

4.

(skreślony

5.

(skreślony

Nie podlegają opodatkowaniu grunty

1)

pod jeziorami i wodami płynącymi, grunty, na których mieszczą się zbiorniki wody służące

do zaopatrzenia ludności w wodę, oraz grunty pod wałami przeciwpowodziowymi,

2)

uznane za nieużytki,

a)

art. 6 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących

zasady opodatkowania

(Dz. U. Nr 74, poz. 443), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1990 r.,

b)

art. 32 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób

prawnych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania

(Dz. U. Nr 21, poz. 86), która weszła w życie z mocą od dnia 1 stycznia 1992 r.

3

pod lasami i zarejestrowanymi parkami,

4

zajęte na prowadzenie innej działalności gospodarczej niż działalność rolnicza,

5)

stanowiące działki przyzagrodowe członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych, którzy

osiągnęli wiek emerytalny bądź są inwalidami I lub II grupy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1992 r.

1

Obowiązek podatkowy w podatku rolnym ciąży na osobach fizycznych i osobach prawnych

będących w dniu 1 stycznia roku podatkowego właścicielami lub samoistnymi posiadaczami

gospodarstw rolnych.

2.

(skreślony

3

Obowiązek podatkowy, o którym mowa w ust. 1, ciąży na osobach prawnych oraz państwowych

jednostkach organizacyjnych nie mających osobowości prawnej również wtedy, gdy są

one posiadaczami zależnymi.

4

Jeżeli gospodarstwo rolne stanowi współwłasność małżonków lub odrębną własność każdego

z nich, obowiązek podatkowy ciąży łącznie na obojgu małżonkach.

5.

(skreślony

6

Obowiązek podatkowy w podatku rolnym ciąży także na osobach fizycznych, osobach prawnych

oraz na jednostkach organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, które gospodarują

na gruntach stanowiących własność Skarbu Państwa lub gminy na podstawie zawartej umowy

lub bezumownie, z tym że obowiązek podatkowy w podatku rolnym rozpoczyna się z dniem

1 stycznia tego roku, w którym objęto grunty w zagospodarowanie, a jeżeli objęcie

nastąpiło po żniwach - z dniem 1 stycznia roku następnego. Obowiązek podatkowy wygasa

z upływem tego roku, w ciągu którego ustało gospodarowanie, a jeżeli gospodarowanie

ustało przed żniwami - z końcem roku poprzedniego.

7

Jeżeli grunty wchodzące w skład gospodarstwa rolnego zostały wydzierżawione na podstawie

umowy zawartej stosownie do przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, obowiązek

podatkowy ciąży na dzierżawcy.

Obowiązek podatkowy, o którym mowa w art. 3, nie dotyczy

1)

Skarbu Państwa,

2

gmin.

1

Podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi liczba hektarów przeliczeniowych.

2.

Liczbę hektarów przeliczeniowych ustala się na podstawie powierzchni, rodzajów i klas

użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów oraz zaliczenia do okręgu podatkowego.

3

Przeliczeniu na hektary przeliczeniowe podlegają grunty pod zabudowaniami, w tym również

pod obiektami służącymi do prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej w gospodarstwie

rolnym.

4.

Ustala się 4 okręgi podatkowe, do których zalicza się gminy, miasta oraz dzielnice

w miastach w zależności od warunków ekonomicznych i produkcyjno-klimatycznych.

5

Ustala się następujące przeliczniki powierzchni użytków rolnych

Rodzaje użytków rolnych

Grunty orne

Łąki i pastwiska

Okręgi podatkowe

I

II

III

IV

I

II

III

IV

Klasy użytków rolnych

Przeliczniki

I

1,95

1,80

1,65

1,45

1,75

1,60

1,45

1,35

II

1,80

1,65

1,50

1,35

1,45

1,35

1,25

1,10

IIIa

1,65

1,50

1,40

1,25

III

1,25

1,15

1,05

0,95

IIIb

1,35

1,25

1,15

1.00

IVa

1,10

1,00

0,90

0,80

IV

0,75

0,70

0,60

0,55

IVb

0,80

0,75

0,65

0,60

V

0,35

0,30

0,25

0,20

0,20

0,20

0,15

0,15

VI

0,20

0,15

0,10

0,05

0,15

0,15

0,10

0,05

6

Sady przelicza się na hektary przeliczeniowe według przeliczników określonych w ust.

5 dla gruntów ornych, z tym że do sadów klasy III i IV stosuje się odpowiednio przeliczniki

dla klasy IIIa i IVa.

7.

Grunty pod stawami zarybionymi bez względu nr miejsce położenia przelicza się na hektary

przeliczeniowe według następujących przeliczników

1)

1 ha stawu zarybionego łososiem, trocią, głowacicą, palią i pstrągiem - 1,0 ha przeliczeniowy,

2)

1 ha stawu zarybionego innymi gatunkami ryb - 0,20 ha przeliczeniowego.

8.

Grunty pod stawami nie zarybionymi przelicza się na hektary przeliczeniowe według

przeliczników ustalonych w ust. 5.

1

Minister Finansów w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej w

drodze rozporządzenia zalicza każdą gminę, miasto oraz dzielnicę miasta do jednego

z czterech okręgów podatkowych, kierując się kryteriami określonymi w art. 4 ust.

4.

2

Wojewoda na wniosek rady gminy może w szczególnych, gospodarczo uzasadnionych wypadkach

zaliczyć niektóre gminy do innego okręgu podatkowego niż określony w rozporządzeniu,

o którym mowa w ust. 1, jednakże nie może to spowodować zmniejszenia liczby hektarów

przeliczeniowych dla tego województwa o więcej niż 1,5%.

3

Rada gminy może w szczególnych, gospodarczo uzasadnionych wypadkach zaliczyć niektóre

wsie do innego okręgu podatkowego niż określony dla gminy, na podstawie upoważnień

zawartych w ust. 1 i 2, jednakże nie może to spowodować zmniejszenia liczby hektarów

przeliczeniowych dla tej gminy o więcej niż 1,5%.

1

Podatek rolny z 1 ha przeliczeniowego wynosi

1)

za I półrocze roku podatkowego - równowartość pieniężną 1,25 q żyta, obliczoną według

średniej ceny skupu żyta za IV kwartał roku poprzedzającego rok podatkowy,

2)

za II półrocze roku podatkowego - równowartość pieniężną 1,25 q żyta, obliczoną według

średniej ceny skupu żyta za II kwartał tego roku.

2

Średnie ceny skupu, o których mowa w ust. 1, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski” w terminie 30 dni po upływie kwartału.

3

Rady gmin są uprawnione do obniżenia cen skupu określonych w ust. 2, przyjmowanych

jako podstawa obliczania podatku rolnego na obszarze gminy.

Osoby prawne i państwowe jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej są

obowiązane obliczać i odprowadzać podatek rolny - bez wezwania - na rachunek budżetu

właściwej gminy ze względu na miejsce położenia gruntów.

Rada gminy może zarządzać pobór podatku rolnego od innych osób i jednostek niż wymienione

w art. 6a w drodze inkasa oraz określać inkasentów i wysokość wynagrodzenia za inkaso.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1989 r., z wyjątkiem

art. 1 pkt 9 i art. 8, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1990 r.

2.

Ulgi inwestycyjne przyznane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie

ustawy wymienionej w art. 6 stosuje się do ich wyczerpania; przepisy tej ustawy stosuje

się również do inwestycji zakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

1

Zwalnia się od podatku rolnego

1

użytki rolne klasy V, VI i VIz,

2

grunty położone w pasie drogi granicznej,

3

grunty orne, łąki i pastwiska objęte melioracją - w roku, w którym uprawy zostały

zniszczone wskutek robót drenarskich,

4

grunty nabyte w drodze kupna na utworzenie nowego lub powiększenie już istniejącego

gospodarstwa oraz grunty Państwowego Funduszu Ziemi objęte w trwałe zagospodarowanie

- na okres 5 lat,

5

grunty powstałe z zagospodarowania nieużytków - na okres 5 lat, licząc od roku następnego

po zakończeniu zagospodarowania,

6

grunty otrzymane w drodze wymiany lub scalenia - na 1 rok następujący po roku, w którym

dokonano wymiany lub scalenia gruntów,

7

użytki rolne, na których zaprzestano produkcji rolnej - na okres nie dłuższy niż 3

lata.

2

Okres zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, liczy się od roku podatkowego następującego

po roku, w którym zawarto umowę sprzedaży gruntów lub przyjęcia gruntów w trwałe zagospodarowanie.

3

Po upływie okresu zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, 5 i 6, stosuje się ulgę

w podatku rolnym, polegającą na obniżeniu podatku w pierwszym roku podatkowym o 75%

i w drugim roku o 50%.

4

W razie nabycia gruntów od indywidualnych właścicieli gospodarstw rolnych, nie stosuje

się zwolnienia, jeżeli nabywca jest małżonkiem, krewnym w linii prostej, pasierbem,

zięciem lub synową sprzedawcy gruntów.

5

Ulgi z tytułu nabycia gruntów z Państwowego Funduszu Ziemi w drodze kupna nie stosuje

się, jeżeli przedmiotem nabycia są grunty objęte uprzednio przez nabywcę w trwałe

zagospodarowanie.

6

Za trwałe zagospodarowanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 i ust. 5, uważa się objęcie

gruntów w dzierżawę lub użytkowanie na okres nie krótszy niż 10 lat.

7

Rady gmin określają w drodze uchwały tryb i szczegółowe warunki zwolnienia, o którym

mowa w ust. 1 pkt 7.

1

Podatnikom podatku rolnego przysługuje ulga inwestycyjna z tytułu wydatków poniesionych

na

1)

budowę lub modernizację budynków inwentarskich oraz obiektów służących ochronie środowiska,

2)

zakup i zainstalowanie

a)

deszczowni,

b)

urządzeń melioracyjnych i urządzeń zaopatrzenia gospodarstwa w wodę,

c)

urządzeń do wykorzystywania na cele produkcyjne naturalnych źródeł energii (wiatru,

biogazu, słońca, spadku wód).

2

Ulga inwestycyjna przyznawana jest po zakończeniu inwestycji i polega na odliczeniu

od należnego podatku rolnego 25% udokumentowanych rachunkami nakładów inwestycyjnych.

3

Ulga z tytułu tej samej inwestycji nie może być stosowana dłużej niż przez 15 lat.

4

Podatnik traci prawo do odliczenia od podatku rolnego nie wykorzystanej kwoty ulgi

inwestycyjnej w przypadku sprzedaży obiektów i urządzeń, od których przyznana została

ta ulga, lub przeznaczenia ich na inne cele niż określone w ust. 1.

5

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, określi tryb postępowania przy stosowaniu

ulg inwestycyjnych.

1

Przy opodatkowaniu gospodarstw rolnych

1)

żołnierzy odbywających zasadniczą służbę wojskową lub długotrwałe przeszkolenie wojskowe,

2)

osób spełniających zastępczo obowiązek służby wojskowej w formie skoszarowanej

- prowadzących te gospodarstwa bezpośrednio przed powołaniem do służby, stosuje się

ulgę w podatku rolnym w wysokości 60%.

2

Przy opodatkowaniu gospodarstw rolnych członków rodzin osób wymienionych w ust. 1

pkt 1 i 2, które bezpośrednio przed powołaniem do służby pracowały w tych gospodarstwach,

stosuje się ulgę w podatku rolnym w wysokości 40%.

3.

Ulgi określone w ust. 1 i 2 przysługują, jeżeli służba trwała co najmniej 9 miesięcy.

1

Podatek rolny od gruntów położonych na terenach podgórskich i górskich obniża się

o 30% dla gruntów klas I, II, IIIa, III i IIIb, a o 60% dla gruntów klas IVa, IV i

IVb.

2.

Za miejscowości położone na terenach podgórskich i górskich uważa się miejscowości,

w których co najmniej 50% użytków rolnych jest położonych powyżej 350 m nad poziomem

morza. Wykaz tych miejscowości dla województwa ustala terenowy organ administracji

państwowej o właściwości ogólnej stopnia wojewódzkiego

1.

W razie wystąpienia klęski żywiołowej, która spowodowała istotne szkody w budynkach,

ziemiopłodach, inwentarzu żywym lub martwym albo w drzewostanie, przyznaje się podatnikom

ulgi w podatku rolnym przez zaniechanie jego ustalania albo poboru w całości lub w

części, w wysokości zależnej od rozmiarów strat spowodowanych klęską w gospodarstwie

rolnym.

2.

Przy przyznawaniu ulg i ustalaniu ich wysokości uwzględnia się wysokość otrzymanego

odszkodowania z tytułu ubezpieczenia ustawowego.

3.

Ulgę przyznaje się za ten rok podatkowy, w którym klęska miała miejsce; jeżeli klęska

miała miejsce po zapłaceniu podatku za dany rok, ulgę stosuje się w następnym roku

podatkowym.

W ustawie z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych

(Dz. U. Nr 27, poz. 111 i z 1982 r. Nr 45, poz. 289) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: «4. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia,

może określić, że świadczenia pieniężne od gospodarstw rolnych i od nieruchomości

położonych na terenie gmin wynikające z zobowiązań podatkowych oraz inne świadczenia

pieniężne, na które zostały rozciągnięte przepisy ustawy, są pobierane w formie łącznego

zobowiązania pieniężnego na podstawie jednego nakazu płatniczego, a także określić

osoby, na które wystawia się nakaz płatniczy. W rozporządzeniu tym Rada Ministrów

określi sposób zarachowywania wpłat na poczet poszczególnych świadczeń pieniężnych

pobieranych w formie łącznego zobowiązania pieniężnego oraz zasady rozliczeń wpływów

z tytułu tych świadczeń z poszczególnymi wierzycielami.»,

2)

po art. 48 dodaje się art. 48a w brzmieniu

«

Art. 48a.

Za zobowiązania pieniężne, wchodzące w skład łącznego zobowiązania pieniężnego, należne

od osób, których świadczenia wchodzą w skład tego zobowiązania, odpowiadają solidarnie

te osoby oraz osoby, na które wystawia się nakaz płatniczy.

»

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1990 r., z wyjątkiem art. 10, który wchodzi

w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

(pominięty

W ustawie z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin

(Dz. U. Nr 40, poz. 267) w art. 82 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

«

2)

dochodów z indywidualnego gospodarstwa rolnego oraz działów specjalnych produkcji

rolnej w wysokości określonej przez Radę Ministrów w drodze rozporządzenia.

»”

,

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1988 r.

(pominięty

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1987 r.

1.

Ulgi w podatku gruntowym, przyznane na podstawie dotychczasowych przepisów, stosuje

się do czasu ich wykorzystania, jednak przez okres nie dłuższy niż określony w tych

przepisach.

2.

Ulgi przyznane na podstawie przepisów ustawy o podatku wyrównawczym stosuje się do

czasu ich wykorzystania.

Ilekroć w odrębnych przepisach jest mowa o podatku gruntowym, rozumie się przez to

podatek rolny.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu z Ministrem Finansów na podstawie

danych statystycznych ogłasza w terminie do dnia 30 czerwca każdego roku wysokość

przeciętnego dochodu z pracy w rolnictwie nie uspołecznionym z 1 ha przeliczeniowego.

Dochód w tej wysokości przyjmuje się dla celów ustalania uprawnień do świadczeń socjalnych

rolników i członków ich rodzin od daty przyznania tych świadczeń przez okres roku.

Tracą moc

1)

ustawa z dnia 11 listopada 1965 r. o rozszerzeniu uprawnień gromadzkich rad narodowych

w zakresie podatkowym oraz o usprawnieniu w gromadach wymiaru i poboru podatków i

innych należności pieniężnych

(Dz. U. Nr 46, poz. 288),

2)

ustawa z dnia 26 października 1971 r. o podatku gruntowym

(Dz. U. Nr 27, poz. 254 i z 1974 r. Nr 38, poz. 230),

3)

przepisy ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku wyrównawczym

(Dz. U. Nr 42, poz. 188) w zakresie dotyczącym opodatkowania dochodów z niektórych rodzajów upraw i produkcji

zwierzęcej

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1985 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1989 r., z wyjątkiem

art. 14, który wchodzi w życie z dniem 1 marca 1989 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1992 r., z wyjątkiem

art. 30 i 33, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

Za zobowiązania pieniężne, wchodzące w skład łącznego zobowiązania pieniężnego, należne

od osób, których świadczenia wchodzą w skład tego zobowiązania, odpowiadają solidarnie

te osoby oraz osoby, na które wystawia się nakaz płatniczy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1992 r., z wyjątkiem art. 46, 47, 50 i 51,

które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 lipca 1991 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1989 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1991 r., z wyjątkiem art. 61 ust. 2, który

wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 1991 r.