Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 22 stycznia 1993 r. w sprawie szczegółowych zasad przeciwpożarowego zaopatrzenia wodnego, ratownictwa technicznego, chemicznego i ekologicznego oraz warunków, którym powinny odpowiadać drogi pożarowe.

§ 1. W załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra

Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 22 lutego

1990 r. w sprawie niektórych opłat oraz bonifikat stosowanych w nasiennictwie (Dz. U. Nr 11, poz. 72 i Nr 56, poz.

334) w wyjaśnieniach dotyczących grup roślin uprawnych

wprowadza się następujące zmiany

norośl, poziomkę,".

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni

od dnia ogłoszenia.

Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej: G. Janowski

41

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I GOSPODARKI ŻYWNOŚCIOWEJ

z dnia 25 stycznia 1993 r.

zmieniające rozporządzenie w sprawie premii autorskich, hodowlanych i pomocniczych oraz opłat hodow-

lanych.

Na podstawie art. 37 i 55 ustawy z dnia 10 października

1987 r. o nasiennictwie (Dz. U. Nr 3~, poz. 166, z 1989 r. Nr

6, poz. 33 oraz z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 89, poz. 517)

zarządza się, co następuje

§ 1. W załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra

Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 17 grudnia

1990 r. w sprawie premii autorskich, hodowlanych i pomocniczych oraz opłat hodowlanych (Dz. U. Nr 90,

poz. 532 i z 1992 r. Nr 26, poz. 116) w tabeli kwot zaliczki

premii autorskiej i pomocniczej premii za wytworzenie krajowej odmiany oryginalnej wprowadza się następujące zmiany

1) w lp. 3 w kolumnie 2

a) lit. d) otrzymuje brzmienie

"d) grusza (podkładki), pigwa (podkładki), rodzaj

śliwa Prunus L. (podkładki)",

b) dodaje się lit. f) w brzmieniu

"f) pieczarki",

2) w lp. 5 w kolumnie 2 lit. d) otrzymuje brzmienie

"d) aronia, borówka, porzeczka złota (podkładki), winorośl, poziomka",

3) w lp. 6 w kolumnie 2 lit. d) otrzymuje brzmienie

"d) brzoskwinia, leszczyna, morela, orzech włoski."

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni

od dnia ogłoszenia.

Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej: G. Janowski

42

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH

z dnia 22 stycznia 1993 r.

w sprawie szczegółowych zasad przeciwpożarowego zaopatrzenia wodnego, ratownictwa technicznego.

chemicznego i ekologicznego oraz warunków, którym powinny odpowiadać drogi pożarowe.

Na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia

1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. Nr 81, poz.

351) zarządza się, co następuje

i eksploatacji obiektów budowlanych oraz urządzeń służą­

cych do zaopatrzenia ludności w wodę w miastach, wsiach

i innych jednostkach osadniczych oraz w zakładach pracy.

Rozdział 1

Przeciwpożarowe zaopatrzenie wodne

§ 2. 1. Woda do celów przeciwpożarowych w miastach, wsiach i innych jednostkach osadniczych powinna być

dostępna przez urządzenia służące do zaopatrywania w nią

§ 1. Przepisy rozporządzenia mają zastosowanie przy

budowie. rozbudowie, modernizacji, remontach kapitalnych

2. W miastach, wsiach i innych jednostkach osadniczych, w których woda przeznaczona dla ludności nie

ludności.

-

Poz. 42

wystarcza do celów przeciwpożarowych, powinny być wybudowane studnie o wydajności minimum 15 dm 3 js lub

zbiorniki przeciwpożarowe o odpowiedniej pojemności.

2. Udział w ratownictwie, o którym mowa w ust. 1,

w transporcie morskim i lotniczym odbywa się według zasad

określonych w odrębnych przepisach.

§ 3. 1. Woda do celów przeciwpożarowych w zakła­

dach pracy powinna być dostępna przez urządzenia do jej

dostarczania do celów sanitarnych i technologicznych lub

z innych zasobów wodnych służących do tego celu.

3. Udział w lBtownictwie, o którym mowa w ust. 1,

jednostek innych niż jednostki ochrony przeciwpożarowej

odbywa się według zasad określonych w odrębnych przepisach.

2. Zakłady pracy położone w granicach jednostek osadniczych mogą być zaopatrywane w wodę do celów przeciwpożarowych z urządzeń do dostarczania wody dla tych

jednostek.

4. Działania, o których mowa w ust. 1, wykonują

jednostki ochrony przeciwpożarowej. z wyłączeniem związ­

ku ochotniczych straży pożarnych, a także inne podmioty

ratownicze włączone do krajowego systemu ratowniczo-

§ 4. 1. W wypadku gdy ilość wody dostarczonej z jednostki osadniczej do celów przeciwpożarowych w zakładzie

pracy jest niewystarczająca, należy wybudować przeciwpożarowe zbiorniki wodne o wymaganej pojemności lub

dostosować inne istniejące źródła wody do warunków poboru przez jednostki straży pożarnych, jeżeli ich odległość nie

jest większa niż 500 m od granic zakładu pracy.

§ 9. 1. Właściciel. zarządca, użytkownik budynku lub

innego obiektu albo terenu po przeprowadzeniu rozpoznania

i prognozy występujących zagrożeń ustali sposób postępo­

wania na wypadek zagrożenia pożarowego i innego miejscowego zagrożenia, który uzgodni z właściwym miejscowo

komendantem rejonowym Państwowej Straży Pożarnej.

2. W razie braku źródła wody, o którym mowa w ust. 1,

właściwy miejscowo komendant rejonowy Państwowej

Straży Pożarnej może wskazać dla zakładu inne źródło

uzupełniania zasobów wody do celów przeciwpożarowych,

do czasu wybudowania przeciwpożarowych zbiorników wodnych w zakładzie pracy.

§ 5. Na ciekach wodnych o stałym przepływie wody

mniejszym niż 20 dm 3 js, przy najniższym · stanie wód, znajdujących się w odległości nie przekraczającej 500 m od

skrajnej zabudowy jednostki osadniczej lub zakładu pracy,

powinno się umieścić zastawki umożliwiające częściowe

spiętrzenie wody oraz przystosować to miejsce do poboru

wody dla celów przeciwpożarowych .

§ 6. Przystosowanie naturalnych i sztucznych zbiorników oraz studni do poboru wody dla celów przeciwpożaro­

wych polega na

1) wykonaniu studzienek ssawnych lub innych urządzeń

umożliwiających pobór wody, zabezpieczonych przed

zamuleniem i zamarzaniem,

2) zapewnieniu możliwości pobierania wody z głębokości

nie więcej niż 6 m, licząc od osi pompy,

3) zapewnieniu utwardzonego dojazdu dla samochodów

pożarniczych i placu manewrowego o parametrach

wymienionych w § 11.

§ 7. Zasady wyposażenia jednostek osadniczych, zapracy i obiektów w instalacje i urządzenia przeciwpożarowego zaopatrzenia wodnego, obliczania zapotrzebowania wody do celów przeciwpożarowych oraz wymagania

dotyczące projektowania i budowy sieci wodociągowych

oraz zbiorników przeciwpożarowych określają odrębne przepisy i Polskie Normy.

kładu

Rozdział 2

Ratownictwo techniczne, chemiczne i ekologiczne

§ 8. 1. Na ratownictwo techniczne, chemiczne i ekologiczne wykonywane przez jednostki ochrony przeciwpoża­

rowej składają się przedsięwzięcia organizacyjne i środki

podejmowane dla rozpoznawania, prognozowania i likwidacji klęsk żywiołowych oraz innych miejscowych zagrożeń,

w celu ratowania życia, zdrowia, mienia lub środowiska,

dostosowane do rodzaju i rozmiarów zagrożenia.

-gaśniczego.

2. Obowiązek przewidziany w ust. 1 w odniesieniu do

transportu lotniczego i morskiego jest realizowany w formie

planów ratownictwa, sporządzonych z uwzględnieniem

przepisów międzynarodowych.

§ 10. 1. Właściwy miejscowo komendant rejonowy

Państwowej Straży Pożarnej opracowuje plany działań rato-

wniczych, uwzględniające siły i środki będące w dyspozycji

komendy rejonowej Państwowej Straży Pożarnej. innych

jednostek ochrony przeciwpożarowej oraz służb ratowniczych nie będących jednostkami ochrony przeciwpożarowej

i podmiotów gospodarczych.

2. Plany działań ratowniczych, o których mowa w ust. 1,

należy uzgodnić z właściwymi organami gminy, z jednostkami ochrony przeciwpożarowej oraz innymi służbami nie

będącymi jednostkami ochrony przeciwpożarowej. a także

z podmiotami gospodarczymi przewidzianymi w planach

działań ratowniczych.

Rozdział 3

Drogi pozarowe

§ 11. 1. Przepisy rozporządzenia nie mają zastosowania

do dróg pożarowych istniejących w dniu wejścia w życie

rozporządzenia, nie odpowiadających jego przepisom, jeżeli

zostały wykonane zgodnie z przepisami obowiązującymi

w czasie ich budowy.

2. Drogi pożarowe o utwardzonej i odpowiednio wytrzymałej nawierzchni umożliwiającej dojazd o każdej porze

roku powinny być doprowadzone do

1) budynków zaliczonych do kategorii ZLI i ZLlI zagrożenia

ludzi,

2) budynków zaliczonych do kategorii ZLIlI, ZLlV i ZLV

zagrożenia ludzi, o wysokości powyżej 15 m lub 5 kondygnacji, a dla szkół, budynków zamieszkania zbiorowego, zakładów karnych oraz muzeów - o wysokości

powyżej 3 kondygnacji,

3) budynków produkcyjno-magazynowych i usługowych,

urządzeń technologicznych, placów składowych i wiat

o powierzchni ponad 1000 m 2 , w których występują

materiały palne, z wyjątkiem obiektów o obciążeniu

ogniowym nie przekraczającym 500 MJj m 2 ,

4) obiektów, w których występują pomieszczenia zagrożo­

ne wybuchem lub strefy zagrożenia wybuchem,

-

5) naturalnych i sztucznych zbiorników oraz ujęć wodnych

służących celom przeciwpożarowym .

3. Drogi pożarowe powinny przebiegać

1) równolegle do dłuższego boku budynku od strony wejść

do klatek schodowych, jeżeli stosunek długośc i budynku do jego szerokości jest większy niż 2:1 ,

2) co najmniej z dwóch stron budyn ku, którego szerokość

jest większa n i ż 60 m.

4 . Dopuszcza się usytuowanie drogi pożarowej do

budynku o wysokości przekraczającej 25 m nierównole-

82

-

Poz. 42

gle do dłuższego z jego boków, z tym że

1) drogi te należy sytuować od strony głównego wejścia do

budynku,

2) odległość drogi od budynku powinna się mieścić w gra nicach 5---25 m,

3) odległość drogi od wejścia do dźwigu pożarowego nie

może przekraczać 50 m.

Drogi pożarowe do budynku i urządzeń powinny odpowiawymaganiom określonym w poniższej tabeli, z za strzeżen i em ust. 2

dać

Najmniejsza sze rokość jezdni

w metrach

Lp.

Położen i e drogi (dojazdu)

1

W miastach, na terenach zakładów produkcyjnych oraz w magazynach

3,5

Na terenach wiejskich jednostek osadniczych

3,0

2

5. Minimalna szerokość dróg pożarowych do budynku

na całej długości obiektu oraz na odcinku 10m przed i poza

budynkiem powinna wynosić 4 m. Nie należy na tym odcinku

stosować stałych elementów zagospodarowania i zadrzewiania terenu w odległości mniejszej niż 0,5 m od krawędzi

jezdni .

6. Droga pożarowa powinna umożliw i ć przejazd pojaz du bez zawracania. Drogę pożarową bez możliwośc i przejazdu należy zakończyć placem manewrowym o wymiarach co

najmniej 20 x 20 m, objazdem pętlicowym lub innym rozwiązaniem równorzędnym .

7. Najmniejszy promień zewnętrznych łuków drogi po m.

żarowej powinien wynosić co najmniej 11

8. Na terenach gospodarstw rolnych, hodowlanych

i leśnych, jako drogi pożarowe do budynków, stacji trans formatorowych oraz innych urządzeń wymagających ochrony przeciwpożarowej, dopuszcza się drogi o nawierzchni

utwardzonej lub drogi gruntowe o szerokości co najmniej

3 m.

§ 12. 1. Odległość drogi poża rowej od ścian poszczególnych rodzajów budynków oraz związanych z nimi urządzeń technologicznych, placów składowych i wiat

przeznaczonych do składowan i a materiałów ustala się

dla każdej drogi odrębnie, z uwzględnieniem wymo gów ustalonych w ust. 2, w granicach określonych w tabeli

Lp.

Rodzaje budynków, urządzeń technologicznych, placów składowych i w iat

przeznaczonych do składowania mate -

Odległość

w metrach

riałów

1

2

3

Budynki i obiekty, o których mowa

w § 11 ust. 2 pkt 3

5---25

Budynki zaliczone do kategori i zagrożenia ludzi, o wysokości do 25 m

5- 10

Budynki zaliczone do kategorii zagrożenia ludzi, wyższe niż 25 m

5---25

Nośność utwardzonej

jezdni oraz nacisk

na oś samochodu (w kN)

200

nacisk na oś -

100

100

nacisk na oś -

50

2. Przy ustalaniu odległości drogi w wypadku, o którym

mowa w ust . 1 lp. 1 tabeli, należy brać pod uwagę wielkość

obciążenia ogniowego i stopień przeszklenia obiektu, w wypadku, o którym mowa w ust. 1 lp. 2 i 3 tabeli - uwzględ­

n i ać przede wszystkim stopień przeszklenia obiektu, a ponadto inne ist otne okoliczności dla ochrony przeciwpożaro­

wej .

§ 13. 1. Przejazdy na dziedzińce i inne tereny obudowane powinny odpowiadać następującym warunkom

1) wysokość przejazdu w świetle powinna wynosić co

najmniej 4,2 m, a w budownictwie jednorodzinnym

3,2 m,

2) szerokość przejazdu w świetle powinna wynosić co

najmn iej 3,6 m, w tym szerokość jezdni co najmniej

3 m,

3)

odległ ość między przejazdami na jeden dziedziniec nie

może być większa niż 150 m.

2. W przejazdach, których jezdnie są oddzielone od

chodników słupami lub ścianami, jezdnia powinna mieć

szerokość co najmniej 3,6 m.

3. Jeżeli przejazd jest wykorzystywany jako stałe przejś­

cie dla pi Ei' szych , powinien być w nim zapewniony chodnik

o szerokouci co najmn iej 1 m.

§ 14. Wiadukty, estakady, przejSCla i inne podobne

urządzeni a,

usytuowane ponad drogami pożarowymi, powinny m ie ć prześwit o szerokości co najmniej 4,5 m i wyso kość w świetle co najmniej 4,5 m.

§ 15. Na teren ogrodzony o powierzchni przekraczającej

5 ha, na którym znajdują się obiekty wyszczególnione w § 11

ust. 2 pkt 3, oraz na place targowe i wystawowe należy

zapewnić co najmn iej dwa wyjazdy odległe od siebie nie

mniej niż 75 m.

§ 16. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14

dni od d nia ogłoszenia.

Minister Spraw Wewnętrznych: A. Milczanowski

40

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I GOSPODARKI ŻYWNOŚCIOWEJ

z dnia 25 stycznia 1993 r.

zmieniające rozporządzenie w

sprawie niektórych opłat oraz bonifikat stosowanych w nasiennictwie.

1) w zakresie III grupy roślin

a) pkt 4 otrzymuje brzmienie

.,4) gruszę (podkładki), pigwę (podkładki); rodzaj

śliwa Prunus L. (podkładki),"

b) dodaje się pkt 6 w brzmieniu

,,6) pieczarki,"

2) w zakresie V grupy roślin pkt 4 otrzymuje brzmienie

,,4) aronię, borówkę, porzeczkę złotą (podkładki), wi-

Na podstawie art. 16 ust. 2, art. 30 ust. 2, art. 42 ust.

5 i art. 71 pkt 3 ustawy z dnia 10 października 1987 r.

o nasiennictwie (Dz. U. Nr 31, poz. 166, z 1989 r. Nr 6, poz.

33 oraz z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 89, poz. 517) zarządza

się, co następuje