Ustawa z dnia 3 kwietnia 1993 r. o badaniach i certyfikacji.

1.

Ustawa określa funkcjonowanie krajowego systemu badań i certyfikacji, uprawnienia

krajowej organizacji badań i certyfikacji oraz jednostek dokonujących badań i certyfikacji

wyrobów i usług.

2.

Ustawa ma służyć likwidowaniu barier technicznych w handlu, zwiększaniu konkurencyjności

wyrobów i usług, a także ułatwianiu krajowego i międzynarodowego obrotu towarowego.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres i tryb stosowania przepisów

ustawy do wyrobów produkowanych w kraju i importowanych wyłącznie na potrzeby obronności

i bezpieczeństwa państwa, a także właściwość organów w tych sprawach.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

badania - działanie techniczne, które polega na określeniu jednej lub wielu cech danego

wyrobu, procesu lub usługi, zgodnie z ustaloną procedurą,

2)

certyfikacja zgodności - działanie trzeciej strony (jednostki niezależnej od dostawcy

i odbiorcy) wykazujące, że zapewniono odpowiedni stopień zaufania, iż należycie zidentyfikowany

wyrób, proces lub usługa są zgodne z określoną normą lub z właściwymi przepisami prawnymi,

3)

system certyfikacji - system o własnych zasadach postępowania i zarządzania, dotyczących

przeprowadzania certyfikacji zgodności,

4)

jednostka certyfikująca - jednostkę prowadzącą certyfikację zgodności,

5)

akredytacja - formalne uznanie kompetencji laboratorium badawczego lub jednostki certyfikującej,

6)

laboratorium badawcze - laboratorium wykonujące badania,

7)

wyrób - również jego części, podzespoły, zespoły, surowce, materiały, paliwa, produkty

rolnictwa, leśnictwa i morskie, środki spożywcze i używki, substancje dodatkowe, przedmioty

użytku i opakowania,

8)

dostawca - stronę odpowiedzialną za wyrób, proces lub usługę i zdolną do zagwarantowania,

że stosuje zapewnienie jakości; określenie to może dotyczyć producentów, dystrybutorów,

importerów, montujących, świadczących usługi itp.,

9)

odbiorca - konsumenta, użytkownika, klienta, beneficjenta lub drugą stronę,

10)

usługa - działalność dostawcy polegającą na wykonaniu czynności służących spełnianiu

potrzeb odbiorcy,

11)

system jakości - strukturę organizacyjną, podział odpowiedzialności, procedury, procesy

i zasoby umożliwiające wdrożenie zarządzania jakością,

12)

znak bezpieczeństwa - zastrzeżony znak przyznawany zgodnie z zasadami systemu certyfikacji,

potwierdzający, że dany wyrób, używany zgodnie z zasadami określonymi przez producenta,

nie stanowi zagrożenia dla życia, zdrowia, mienia i środowiska,

13)

certyfikat zgodności - dokument wydany zgodnie z zasadami systemu certyfikacji, wykazujący,

że zapewniono odpowiedni stopień zaufania, iż należycie zidentyfikowany wyrób, proces

lub usługa są zgodne z określoną normą lub z właściwymi przepisami prawnymi,

14)

znak zgodności (dotyczy certyfikacji) - zastrzeżony znak, nadawany lub stosowany zgodnie

z zasadami systemu certyfikacji, wskazujący, że zapewniono odpowiedni stopień zaufania,

iż dany wyrób, proces lub usługa są zgodne z określoną normą lub z właściwymi przepisami

prawnymi,

15)

podmiot gospodarczy - podmiot prowadzący działalność gospodarczą na podstawie odrębnych

przepisów,

16)

auditor - osobę mającą kwalifikacje do dokonywania oceny systemu jakości,

17)

certyfikacja auditorów - czynność jednostki niezależnej, potwierdzającą, że dana osoba

spełnia określone wymagania i jest kompetentna do dokonywania oceny systemu jakości.

1.

Tworzy się państwową jednostkę organizacyjną pod nazwą „Polskie Centrum Badań i Certyfikacji”,

zwaną dalej „Centrum”.

2.

Centrum podlega Prezesowi Rady Ministrów.

3.

Organizację Centrum określa statut nadany przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek

Dyrektora Centrum, zaopiniowany przez Radę do Spraw Badań i Certyfikacji.

4.

Centrum posiada osobowość prawną.

Centrum prowadzi gospodarkę finansową na zasadach określonych w prawie budżetowym

dla zakładów budżetowych.

Przychodami Centrum są

1)

wpływy z działalności Centrum,

2)

wpływy z innych tytułów,

3)

dotacje budżetowe ustalane corocznie w ustawie budżetowej.

1.

Centrum jest krajową organizacją badań i certyfikacji.

2.

Do zadań Centrum należy w szczególności

1)

organizowanie i nadzorowanie systemu badań i certyfikacji,

2)

akredytowanie laboratoriów badawczych,

3)

akredytowanie jednostek certyfikujących,

4)

certyfikowanie systemów jakości u dostawców,

5)

certyfikowanie auditorów,

6)

kontrolowanie

a)

akredytowanych laboratoriów badawczych w zakresie ich działalności wynikającej z akredytacji,

b)

akredytowanych jednostek certyfikujących w zakresie ich działalności wynikającej z

akredytacji,

c)

certyfikowanych systemów jakości u dostawców w zakresie stawianych im wymagań,

7)

organizowanie szkoleń i doskonalenie kadr na potrzeby badań i certyfikacji.

1.

Centrum uczestniczy w międzynarodowych i regionalnych organizacjach prowadzących działalność

tego rodzaju co działalność Centrum.

2.

Centrum może uznawać, zwłaszcza na zasadzie wzajemności, raporty z badań i certyfikaty

zgodności członków organizacji, o których mowa w ust. 1, oraz zawierać umowy z innymi

organizacjami zagranicznymi o wzajemnym uznawaniu raportów z badań i certyfikatów

zgodności.

3.

Centrum może upoważnić krajowe jednostki certyfikujące do uznawania, zwłaszcza na

zasadzie wzajemności, raportów z badań oraz certyfikatów zgodności organizacji zagranicznych.

1.

Centrum kieruje Dyrektor, powoływany i odwoływany przez Prezesa Rady Ministrów, po

zasięgnięciu opinii Rady do Spraw Badań i Certyfikacji.

2.

Dyrektor Centrum jest organem wykonawczym i zarządzającym Centrum.

1.

Prezes Rady Ministrów ustala wynagrodzenie Dyrektora Centrum.

2.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej określi zasady wynagradzania pracowników Centrum.

1.

Przy Centrum działa Rada do Spraw Badań i Certyfikacji, zwana dalej „Radą”. Jest ona

organem stanowiącym w zakresie tworzenia i nadzorowania realizacji polityki badań

i certyfikacji.

2.

W skład Rady wchodzą proporcjonalnie, w liczbie zapewniającej brak dominacji którejkolwiek

ze stron, przedstawiciele naczelnych i centralnych organów administracji państwowej,

organizacji przemysłowych, podmiotów gospodarczych, organizacji konsumenckich, stowarzyszeń

naukowo-technicznych, towarzystw ubezpieczeniowych, związków zawodowych, Polskiego

Komitetu Normalizacyjnego, komitetów technicznych i klubów działających przy Centrum.

3.

Przedstawicieli, o których mowa w ust. 2, powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów

na wniosek zainteresowanych ministrów i właściwych organów zainteresowanych organizacji.

4.

Liczbę członków Rady oraz regulamin działania Rady określa Prezes Rady Ministrów.

5.

Przewodniczącego, zastępców i sekretarza Rady wybiera Rada ze swego składu.

1.

Do zakresu działania Rady należy w szczególności

1)

określanie stanu i kierunków rozwoju badań i certyfikacji,

2)

zatwierdzanie planów i programów prac Centrum,

3)

ocena działalności merytorycznej i finansowej Centrum.

2.

Rada podejmuje uchwały i postanowienia na posiedzeniach plenarnych.

1.

Wyroby krajowe i importowane, mogące stwarzać zagrożenie lub które służą ratowaniu

życia, zdrowia i środowiska, podlegają obowiązkowi zgłaszania do certyfikacji na zastrzeżony

przez Centrum znak bezpieczeństwa i oznaczania tym znakiem.

2.

Usługi, mogące stwarzać zagrożenie lub które służą ratowaniu życia, zdrowia i środowiska,

podlegają obowiązkowi certyfikacji na certyfikat systemu jakości.

3.

Podstawą oceny wyrobów i usług, o których mowa w ust. 1 i 2, są Polskie Normy wprowadzone

do obowiązkowego stosowania oraz właściwe przepisy prawne.

4.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wyrobów wykonywanych jednostkowo na

indywidualne zamówienia użytkowników, pod warunkiem że zostaną spełnione wymagania

dotyczące bezpieczeństwa pracy i użytkowania oraz ochrony życia, zdrowia i środowiska.

5.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie dotyczy

1)

urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu na mocy przepisów o tym

dozorze,

2)

sprzętu lotnictwa cywilnego,

3)

statków i innych obiektów pływających wraz z wyposażeniem, z ważnymi certyfikatami

Polskiego Rejestru Statków,

4)

środków farmaceutycznych i materiałów medycznych w rozumieniu przepisów o tych środkach

i materiałach,

5)

usług leczniczych stanowiących świadczenia zdrowotne w rozumieniu odrębnych przepisów.

Inne wyroby niż określone w art. 13 ust. 1 mogą być zgłaszane

1)

do badań w akredytowanych laboratoriach badawczych,

2)

do certyfikacji przez akredytowane jednostki certyfikujące.

Systemy jakości u dostawców mogą być zgłaszane do certyfikacji w

1)

Centrum,

2)

akredytowanych jednostkach certyfikujących.

1.

Badań wyrobów, o których mowa w art. 13 ust. 1, art. 18 i 19, dokonują akredytowane

laboratoria badawcze.

2.

Zasady działania laboratoriów badawczych oraz zasady ich akredytacji są określone

w Polskich Normach.

3.

Rada określi, na wniosek Dyrektora Centrum, szczegółowy tryb akredytacji laboratoriów

badawczych.

1.

Wykazy wyrobów i usług z zakresu, o którym mowa w art. 13 ust. 1 i 2, ustala Dyrektor

Centrum w porozumieniu z właściwymi naczelnymi i centralnymi organami administracji

państwowej oraz innymi jednostkami, do których zakresu działania należą sprawy bezpieczeństwa

pracy oraz ochrony życia, zdrowia, mienia i środowiska, po zaopiniowaniu przez Radę.

2.

Wykazy, o których mowa w ust. 1, będą publikowane w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”.

Właściwe organy administracji państwowej mogą ustalać, w drodze rozporządzenia, na

wniosek Dyrektora Centrum lub po zasięgnięciu jego opinii, wyroby i usługi, które

nie mogą być nabywane przez podległe im lub nadzorowane przez nie jednostki organizacyjne,

jeżeli dostawca nie przedstawi odpowiedniego certyfikatu.

Wyroby produkowane zgodnie z wymaganiami norm krajowych oraz norm i dyrektyw organizacji

międzynarodowych lub regionalnych mogą być zgłaszane do certyfikacji w celu uzyskania

certyfikatu zgodności albo certyfikatu zgodności upoważniającego do oznaczania wyrobu

znakiem zgodności.

Przepisów ustawy nie stosuje się do kontroli metrologicznej przyrządów pomiarowych

w rozumieniu ustawy - Prawo o miarach.

1.

Certyfikacji wyrobów, o której mowa w art. 13 ust. 1, art. 18 i art. 19, dokonują

akredytowane jednostki certyfikujące.

2.

Zasady działania jednostek certyfikujących wyroby oraz zasady ich akredytacji są określone

w Polskich Normach.

3.

Rada określi, na wniosek Dyrektora Centrum, szczegółowy tryb certyfikacji wyrobów

oraz akredytacji jednostek certyfikujących wyroby.

1.

Certyfikacji usług, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 18, dokonują Centrum i

akredytowane jednostki certyfikujące.

2.

Zasady działania Centrum jako jednostki certyfikującej systemy jakości u dostawców

oraz zasady działania jednostek certyfikujących określone są w Polskich Normach.

3.

Rada określi, na wniosek Dyrektora Centrum, szczegółowy tryb certyfikacji systemów

jakości.

1.

Certyfikacji auditorów, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 5, dokonuje Centrum.

2.

Zasady działania Centrum, jako jednostki certyfikującej auditorów, są określone w

Polskich Normach.

3.

Rada określi, na wniosek Dyrektora Centrum, szczegółowy tryb certyfikacji auditorów.

1.

Przy Centrum działa Komitet Odwoławczy, do którego zadań należy rozpatrywanie odwołań

i skarg w sprawach dotyczących zakresu działania Centrum.

2.

Rada powołuje Komitet Odwoławczy oraz określa zasady jego działania.

1.

Opłaty za badania i certyfikację uiszcza wnioskodawca.

2.

Opłaty za akredytację laboratorium badawczego oraz jednostki certyfikującej uiszcza

jednostka ubiegająca się o akredytację.

3.

Zasady ustalania opłat za czynności związane z badaniami i certyfikacją oraz ich maksymalne

wysokości określa na wniosek Rady Dyrektor Centrum w porozumieniu z Ministrem Finansów.

1.

Podmiot gospodarczy, który wprowadził do obrotu wyroby podlegające oznaczaniu znakiem

bezpieczeństwa, a nie oznaczone tym znakiem lub wyprodukowane niezgodnie z wymaganiami

stanowiącymi podstawę przyznania prawa stosowania tego znaku, jest obowiązany wpłacić

do budżetu państwa kwotę stanowiącą 100% sumy uzyskanej ze sprzedaży zakwestionowanych

wyrobów.

2.

Podmiot gospodarczy, który wykonał usługę nie posiadając wymaganego certyfikatu na

system jakości lub wykonał usługę niezgodnie z wymaganiami stanowiącymi podstawę wydania

takiego certyfikatu, jest obowiązany wpłacić do budżetu państwa kwotę stanowiącą 100%

sumy uzyskanej ze sprzedaży zakwestionowanej usługi.

1.

Organ kontroli upoważniony do kontrolowania działalności podmiotów gospodarczych zawiadamia

właściwy urząd skarbowy o stwierdzeniu uchybień, o których mowa w art. 26, oraz określa

ilość i wartość wyrobów lub usług, których te uchybienia dotyczą.

2.

Jednostka certyfikująca, która w trakcie swoich działań stwierdzi uchybienia, o których

mowa w art. 26, zawiadamia odpowiedni organ kontroli, który wykona czynności przewidziane

w ust. 1.

1.

Wpłaty z tytułu należności, o których mowa w art. 26, obciążają dochód po opodatkowaniu

i są dokonywane we właściwym urzędzie skarbowym, w terminach określonych dla wpłat

zaliczek podatku dochodowego lub zryczałtowanych podatków obrotowego i dochodowego.

2.

W razie niewpłacenia należności pieniężnej, o której mowa w art. 26, właściwy urząd

skarbowy zawiadamia o tym organ kontroli w celu wystawienia tytułu wykonawczego stanowiącego

podstawę do przymusowego ściągnięcia tej należności w trybie przepisów o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji.

Traci moc ustawa z dnia 8 lutego 1979 r. o jakości wyrobów, usług, robót i obiektów budowlanych

(Dz. U. Nr 2, poz. 7, z 1987 r. Nr 33, poz. 181 i z 1990 r. Nr 34, poz. 198).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1994 r.