Rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 21 kwietnia 1993 r. w sprawie orzekania o czasowej niezdolności do pracy.

§ 1. 1. Przy sporządzan i u oraz wydawaniu leków we

wszystkich typach aptek ogólnodostępnych i aptekach zakładowych , z zastrzeżeniem ust. 2, wolno przy czynnościach

pomocniczych zatrudniać techników farmaceutycznych, tj .

osoby, które ukończyły liceum farmaceutyczne lub tech nikum farmaceutyczne.

2) wydawan ia leków, z wyjątkiem leków bardzo siln ie

działających oraz zawierających w swoim składzie truci znę , środek odurzający lub psychotropowy,

3) wydawania materiałów medycznych, odżywek , środ ­

ków d ietetycznych, higien icznych, kosmetyczno-medy cznych oraz przedmiotów do pielęgnacji niemowląt

i chorych,

2. Techn icy farmaceutyczni nie mogą 'być zatrudniani

przy czynnościach pomocniczych, dotyczącyc l'1 sporządza ­

nia, wyrobu i wydawan ia leków silnie działa~cych oraz

zawierających w swoim składzie truciznę, środek ol\!,urzający

lub psychotropowy.

4) udzielania informacji o miejscu nabycia poszukiwanego

leku .

\

§ 2. Techn ik farmaceutyczny, który po ukończeni'U ' i!~ceum (technikum) był zatrudniony w aptece przez 2 lata§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życ i e po upływ i e 14 dn i

w wymiarze 42 godzin tygodniowo, może wykonywać } od dnia ogłoszenia .

M inister Zdrowia i Opieki Społecznej : A. Wojtyła

171

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA I OPIEKI SPOŁECZNEJ

z dnia 21 kwietn ia 1993 r.

w spraw'ie orzekania o czasowej niezdolności do pracy.

"

Na podstawie art. 50 ust. 2 ustawy z ' ~ nia 17 grudnia

1974 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezp.ieczenia społe­

cznego w razie choroby i mac i erzyństwa (Dz. cLJ. z 1983 r. Nr

30, poz. 143, z 1985 r. Nr 4, poz. 15, z 1986 r. N~ 42, poz. 202,

z 1989 r. Nr 4, poz. 21 i Nr 35, poz. 192 ore'Z'z~

. 9 1 r. Nr 104,

poz. 45~ , Nr 106, poz. 457 i Nr 11 O, poz. 474) zar ą dza się, co

następuJe

§ 1. Orzeczeniem lekarskim, w rozumieniu r~l-l;orządze­

nia, jest orzeczenie o czasowej niezdolnl()~.:: i do pracy,

wydane przez lekarza, lekarza dentystę , L zastrzeżeniem § 2,

oraz zatrudnionego w publicznym zakładzie opieki zdrowotnej starszego felczera i felczera.

§ 2. Orzeczenie lekarskie, o którym mowa w § 1, oraz

orzeczenia stwierdzające przewidywaną datę porodu i datę

odbytego porodu mogą wydawać prywatnie praktykujący

lekarze i lekarze dentyści , jeżeli złożą oświadczenie we

właściwym terenowo, ze względu na miejsce wykonywania

prywatnej praktyki, oddziale Zakładu Ubezpieczeń Społecz­

nych, że zobowiązują się do przestrzegania przepisów roz porządzenia, w szczególności w zakresie prowadzenia wymaganej dokumentacji wydawanych orzeczeń i jej udostęp­

nian ia lekarzom kontroli nad orzecznictwem lekarskim, o któ-

rych mowa w § 17 ust. 1 pkt 2, oraz postępowania związane­

go z wyczerpaniem okresu zasiłkowego.

§ 3. 1. Orzeczenie lekarskie jest jednym z elementów

postępowania d iagnostyczno-leczniczego.

2. Przy wydawaniu orzeczen ia lekarskiego należy bra ć

pod uwagę wszystkie okoliczności istotne dla oceny stanu

zdrowia pracownika, ze szczególnym uwzględnieniem ro dzaju i warunków pracy.

§ 4. Czasową niezdolność do pracy z powodu choroby

stanowi

1) okres ustalony w odpowiednim orzeczeniu lekarski m

wydanym pracownikowi,

2) udokumentowany okres pobytu pracownika w szpitalu .

§ 5. 1. Orzeczenie lekarskie jest wydawane na formularzu o czasowej niezdolności do pracy według wzoru ustalonego przez Min istra Zdrowia i Opieki Społecznej w porozu mieniu z Prezesem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych .

2. Orzeczenie, o którym mowa w ust. 1, jest poufne.

-

2. W przypadku gdy kierownik zakładu opieki zdrowotnej nie jest lekarzem, czynności określone w ust. 1 wykonywane są przez upoważnionego przez niego lekarza .

§ 19. 1. Wojewódzkich lekarzy kontroli nad orzecznictwem lekarskim powołują wojewodowie spośród specjalis tów jednej ze specjalności klinicznych, po zasięgnięciu opinii

okręgowej rady lekarskiej i po porozumieniu z Ministrem

Zdrowia i Opieki Społecznej .

-

Poz. 171

2) przez lekarzy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, lekarze

kontroli , o których mowa w § 19, występują do właś­

ciwej terytorialnie okręgowej rady lekarskiej z wnios kiem o wszczęcie odpowiedniego postępowania .

3. Kierowników oddziałów szpitali (ordynatorów) zo bowiązanych do przeprowadzenia szkoleń, o których mowa

w ust. 1, wyznacza wojewoda po zasięgnięciu opinii właś ­

ciwej terytorialnie okręgowej rady lekarskiej .

powołuje Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na

wniosek dyrektorów oddziałów, działających w porozumie niu z okręgowymi radami lekarskimi .

4. Kierowników szpitali klinicznych wyższych uczelni

medycznych i medycznych jednostek badawczo-rozwojo wych, zobowiązanych do przeprowadzenia szkoleń , o któ rych mowa w ust. 1, wyznacza odpowiednio rektor lub

dyrektor medycznej jednostki badawczo - rozwojowej .

3. Lekarzy konsultantów dla lekarzy określonych w ust.

1 i 2 powołują wojewodowie spośród ordynatorów publicznych szpitali wojewódzkich lub innych specjalistów z poszczególnych dziedzin medycyny, po zasięgnięciu opinii

okręgowych rad lekarskich .

§ 23. Nadzór nad orzecznictwem lekarskim w szpita lach, o którym mowa w § 11 , sprawują kierownicy oddziałów

w szpitalach (ordynatorzy) i w szpitalach klinicznych wyższych uczelni medycznych i medycznych jednostkach badawczo-rozwojowych .

2. Lekarzy kontroli orzecznictwa o czasowej niezdolno ści do pracy oddziałów Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

4. Obsługę organizacyjną i finansową wojewódzkich

lekarzy kontroli nad orzecznictwem lekarskim wykonuje

publiczny zakład opieki zdrowotnej wyznaczony przez wojewodę ·

§ 20. Lekarze prowadzący kontrole orzecznictwa lekars kiego mają prawo wglądu do dokumentacji medycznej osób,

którym wydano orzeczen ia lekarskie, w zakresie niezbędnym

do wykonania kontroli .

§ 21 . Lekarze wymienieni w § 19 obowiązani są do

1) przeprowadzania na terenie województwa kontroli nad

orzecznictwem lekarskim lekarzy, lekarzy dentystów,

starszych felczerów i felczerów prowadzących leczenie

nie w zakładach opieki zdrowotnej oraz lekarzy, o których mowa w § 2 - w zakresie określonym w § 16 - przy

wykorzystaniu w razie potrzeby konsultacji specjalistycznych,

2) sprawowania kontroli nad prawidłowością działania

kierowników zakładów opieki zdrowotnej w zakresie

określonym w § 10 i 18,

3)

sporządzania protokołów kontroli wraz z wnioskami dla

kierownika zakładu opieki zdrowotnej i dyrektora oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ,

4) przekazywania wojewodom, dyrektorom oddziałów Za kładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Ministerstwu

Zdrowia i Opieki Społecznej. na ujednoliconych arkuszach , rocznych analiz i wniosków wynikających

z kontroli nad orzecznictwem lekarskim, przeprowadzonych na terenie województwa.

§ 22. 1. W razie stwierdzenia powtarzających się i istotnych uchybień w wydawaniu orzeczeń lekarskich

1) przez lekarzy zakładów opieki zdrowotnej - lekarze

kontroli określeni w § 19 występują z wnioskiem do

kierownika zakładu opieki zdrowotnej o dodatkowe

przeszkolenie lekarza,

2) przez lekarzy, o których mowa w § 2 - lekarze kontroli

określeni w § 19 zobowiązują tych lekarzy do odbycia

przeszkolenia .

2. W razie odmowy odbycia przeszkolenia

1) przez lekarzy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, kierownik

zakładu opieki zdrowotnej występuje do właściwej terytorialnie okręgowej rady lekarskiej z wnioskiem

o wszczęcie odpowiedniego postępowania,

§ 24. Orzeczenie lekarskie wystawione pracownikowi,

objętemu opieką

przychodni lekarskiej. przeznaczonej dla

pracowników danego zakładu pracy, przez lekarza nie za trudnionego w tej przychodni, powinno być zarejestrowane

w przychodni lekarskiej przeznaczonej dla pracowników

danego zakładu pracy niezwłocznie po przekazaniu tego

orzeczenia przez zakład pracy.

§ 25. Właściwość i tryb wydawania decyzji nakazującej

wstrzymanie się pracowników od pracy w związku ze zwalczaniem chorób zakaźnych regulują przepisy o zwalczaniu

tych chorób.

§ 26. 1. Za pobyt pracownika w szpitalu uważa się

również okres pobytu w sanatorium uzdrowiskowym, jeżeli

wojewódzka komisja lecznictwa uzdrowiskowego lub inny

dysponent skierowań stwierdzi. że potrzeba leczenia w takim

sanatorium pozostaje w bezpośrednim związku z chorobą

zawodową lub zagrożeniem taką chorobą, z wypadkiem przy

pracy lub chorobą mającą związek ze szczególnymi właś ­

ciwościami lub warunkami pracy.

-

2. Jeżeli okres leczenia w sanatorium uzdrowiskowym

jest dłuższy od przysługującego pracownikowi urlopu, woje wódzka komisja lecznictwa uzdrowiskowego lub inny dysponent skierowań może w części uzupełniającej uznać takie

leczenie za okres pobytu w szpitalu·.

3. W przypadkach określonych w ust. 1 i 2 orzeczenie

o czasowej niezdolności do pracy wystawia na formularzu

określonym w § 5 po zakończeniu leczenia kierown ik sanato rium uzdrowiskowego, na podstawie odpowiedniego stwierdzenia dokonanego przez wojewódzką komisję lecznictwa

uzdrowiskowego lub innego dysponenta skierowań.

§ 27. Przepisy rozporządzenia stosuje się odpowiednio

do zakładów opieki zdrowotnej prowadzonych lub nadzorowanych przez Ministrów: Obrony Narodowej. Spraw

Wewnętrznych oraz Transportu i Gospodarki Morskiej, jak

również do pracowników i członków rodzin uprawnionych

do korzystania ze świadczeń tych zakładów .

§ 28. Traci moc rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie orzekania

o czasowej niezdolności do pracy (Dz. U . Nr 42, poz. 337

i z 1991 r. Nr 116, poz. 506) .

§ 29. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14

dni od dnia ogłoszenia .

Minister Zdrowia i Opieki Społecznej : A. Wojtyła

170

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA I OPIEKI SPOŁECZNEJ

z dnia 19 kwietnia 1993 r.

w sprawie czynności fachowych, które mogą być wykonywane w poszczególnych typach aptek przez osoby

nie mające prawa samodzielnego wykonywania zawodu aptekarza.

Na podstawie art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 19 kw ietnia

1991 r. o izbach aptekarskich (Dz. U. Nr 41 , poz. 179 i Nr

105, poz. 452) zarządza się , co następuje

samodzieln ie, w czasie obecności aptekarza w aptece, czyn ności fachowe w zakresie

1) sporządzania leków recepturowych w aptece ogólnodo stępnej typu "A" , z wyłączeniem leków zawierających

w swoim składzie truciznę , środek odurzający lub psy chotropowy i leków jałowych ,