Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 kwietnia 1993 r. w sprawie utworzenia okręgowych komisji badania zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

§ 4. 1. W zakresie szczegółowych zasad wydawania

przez apteki zakładów karnych leków i materiałów medycznych stosuje się ogólnie obowiązujące przepisy, z zastrzeże­

niem ust. 2-5.

2. Leki i materiały medyczne wydaje się z apteki zakładu

karnego do zakładów opieki zdrowotnej dla osób pozbawionych wolności wyłącznie na podstawie recept lub zapotrzebowań lekarskich.

3. Leki gotowe i recepturowe wydaje się z przeznaczeniem dla osób pozbawionych wolności w celu bezpośred­

niego zastosowania w ilości, postaci oraz w sposób wskazany przez lekarza.

4. Leki silnie i bardzo silnie działające , w tym leki

o działaniu psychotropowym lub odurzającym, wydaje się

osobom pozbawionym wolności w celu bezpośredniego

stosowania wyłącznie pod nadzorem fachowego personelu

medycznego.

5. W wyjątkowych wypadkach, a w szczególności w razie braku odpowiedniego leku w aptece zakładu karnego,

Poz. 167 i 168

braku możliwości sporządzenia leku recepturowego lub gdy

zachodzi konieczność niezwłocznego wydania leku, osoby

pozbawione wolności mogą być zaopatrywane w leki za

pośrednictwem apteki ogólnodostępnej .

6. Przepisy ust. 2-5 stosuje się odpowiednio w razie

otrzymania przez osobę pozbawioną wolności leków i materiałów medycznych od osób bliskich, a także od instytucji

i organizacji zajmujących się pomocą dla tych osób.

§ 5. 1. Poza aptekami zakładów karnych przedmiotem

obrotu detalicznego mogą być środki farmaceutyczne i materiały medyczne określone w załączniku nr 3 do zarządzenia

Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 10 marca 1993 r.

w sprawie obrotu detalicznego środkami farmaceutycznymi

i materiałami medycznymi poza aptekami (Monitor Polski Nr

19, poz. 186).

2. Obrót, o którym mowa w ust. 1, może się odbywać

w kantynach lub innych punktach sprzedaży działających

w zakładach karnych, jeśli odpowiadają one ogólnie obowią­

zującym w tym zakresie wymogom.

§ 6. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni

od dnia ogłoszenia .

Minister Sprawiedliwości: J. Piątkowski

168

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI

z dnia 28 kwietnia 1993 r.

w sprawie utworzenia okręgowych komisji badania zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu .

Na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia

1984 r. o Głównej Komisji Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu -Instytucie Pamięci Narodowej (Dz. U. Nr

21, poz. 98 i z 1991 r. Nr 45, poz. 195) zarządza się, co

następuje

§ 1. Tworzy się okręgowe komisje badania zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, zwane dalej "okręgowymi komisjami", i określa obszary ich działania

1) Okręgową Komisję w Białymstoku dla województw

białostockiego, łomżyńskiego i suwalskiego,

2) Okręgową Komisję w Bydgoszczy dla województw

bydgoskiego, toruńskiego i włocławskiego,

3) Okręgową Komisję w Gdańsku dla województw: elbląs­

kiego i gdańskiego ,

4) Okręgową Komisję w Katowicach dla województw

bielskiego i katowickiego,

5)

Okręgową Komisję w Kielcach dla województw: kielec-

kiego, piotrkowskiego, radomskiego i tarnobrzeskiego,

8) Okręgową Komisję w Lublinie dla województw: bialskopodlaskiego, chełmskiego, lubelskiego, siedleckiego

i zamojskiego,

9) Okręgową Komisję w Łodzi dla województw: kaliskiego,

konińskiego, łódzkiego, płockiego, sieradzkiego i skier niewickiego,

10) Okręgową Komisję w Olsztynie dla województw: cie chanowskiego, olsztyńskiego i ostrołęckiego,

11) Okręgową Komisję w Opolu dla województw: częs­

tochowskiego i opolskiego,

12) Okręgową Komisję w Poznaniu dla województw: leszczyńskiego , pilskiego i poznańskiego ,

13) Okręgową Komisję w Rzeszowie dla województw: kroś­

nieńskiego , przemyskiego i rzeszowskiego,

14) Okręgową

Komisję

w Szczecinie dla województwa

szczecińskiego,

15) Okręgową Komisję we Wrocławiu dla województw

jeleniogórskiego, legnickiego, wałbrzyskiego i wroc ławskiego ,

6) Okręgową Komisję w Koszalinie dla województw: koszalińskiego i słupskiego ,

16) Okręgową Komisję w Zielonej Górze dla województw

gorzowskiego i zielonogórskiego.

7) Okręgową Komisję w Krakowie dla województw: krakowskiego, nowosądeckiego i tarnowskiego,

należą bezpośrednio do właściwości Głównej Komisji.

§ 2. Sprawy z obszaru województwa warszawskiego

-

§ 3. Traci moc rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości

z dnia 25 czerwca 1984 r. w sprawie utworzenia okręgowych

komisji Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich

w Polsce-Instytutu Pamięci Narodowej (Dz. U. Nr 37, poz.

-

Poz. 168 i 169

194 i z 1986 r. Nr 26, poz. 129).

§ 4. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni

od dnia ogłoszenia.

Minister Sprawiedliwości : J. Piątkowski

169

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH

z dnia 31 marca 1993 r.

w sprawie wnioskowania o sprawdzenie kwalifikacji kierujących pojazdami naruszających przepisy i zasady

bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy z dnia 1 lutego

1983 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 1992 r.

Nr 11, poz. 41 i Nr 26, poz. 114) zarządza się, co nastę­

puje

6. Przepisu ust. 3 nie stosuje się, gdy kierujący nie

posiada uprawnień do prowadzenia pojazdów.

§ 4. 1. Komendant wojewódzk i Policji usuwa z ewidencji kierującego wpisy, o których mowa w § 1, jeżeli

§ 1. 1. Kierujący pojazdami, zwani dalej " kierującymi" ,

w przypadku naruszenia przepisów i zasad bezpieczeństwa

ruchu drogowego, określonych w załączniku nr 1 do rozporządzenia, podlegają wpisowi do ewidencji prowadzonej

przez właściwego ze względu na miejsce ich zamieszkania

komendanta wojewódzkiego Policji .

1) w ciągu roku od dnia popełnienia pierwszego naru szenia, o którym mowa w § 1 ust. 1, ogólna suma

punktów nie osiągnie 21 , a przeciwko kierującemu nie

jest prowadzone postępowanie karne lub postępowa ­

nie w sprawie o naruszenie, o którym mowa w § 1

ust. 1,

2. Wpisu dokonuje się, gdy naruszenia, o których mowa

w ust. 1, zostaną stwierdzone prawomocnymi wyrokami

sądów, postanowieniami prokuratora o umorzeniu postępo­

wania, orzeczeniami kolegiów do spraw wykroczeń , nakazami oraz mandatami karnymi.

2)

§ 2. Organ wydający wyrok, postanowienie, orzeczenie,

nakaz lub mandat karny, o których mowa w § 1 ust. 2,

informuje o stwierdzonym naruszeniu popełnionym przez

kierującego komendanta wojewódzkiego Policji .

§ 3. 1. Naruszeniom, o których mowa w § 1 ust. 1,

odpowiada liczba punktów określona w załączniku nr 1.

2. Jeżeli czyn popełniony przez kierującego narusza

dwa lub więcej przepisów i zasad bezpieczeństwa ruchu

drogowego, do ewidencji wpisuje się naruszenie, któremu

odpowiada największa liczba punktów.

została

wydana ostateczna decyzja o poddaniu kiesprawdzeniu kwalifikacji w trybie art. 88

ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 1 lutego 1983 r.

- Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 1992 r. Nr

11, poz. 41 i Nr 26, poz. 114), zwanej dalej " usta rującego

wą ",

3)

kierujący został poddany sprawdzeniu kwalifikacji w try bie art. 88 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy i sprawdzenie

obejmowało umiejętności, o których mowa wart . 69 tej

ustawy.

2. Kierownik rejonowego urzędu rządowej administracji

ogólnej informuje o okolicznościach , o których mowa w ust.

1 pkt 3, komendanta wojewódzkiego Policji na formularzu ,

którego wzór określa załącznik nr 3.

§ 5. 1. Kierujący może żądać od właściwego organu

prowadzącego ewidencję informacji o wpisach dokonanych

3. Gdy suma punktów w ciągu roku , licząc od dnia

pierwszego naruszenia, wyniesie co najmniej 21 , komendant

wojewódzki Policji występuje z wnioskiem do kierownika

rejonowego urzędu rządowej administracji ogólnej o spraw dzenie kwalifikacji kierującego.

2. Informacji udziela się kierującemu w siedzibie or ganu, który prowadzi ewidencję .

4. Wniosek, o którym mowa w ust. 3, sporządza się na

formularzu , którego wzór określa załącznik nr 2.

§ 6. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni

od dnia ogłoszenia .

5. Kopię wniosku doręcza się kierującemu , którego on

dotyczy.

Minister Spraw Wewnętrznych : A. Milczanowski

przez siebie naruszeń przepisów i zasad

ruchu drogowego.

bezpieczeństwa

-

727 -

3. Podstawowe wyposażenie apteki zakładu karnego

powinno odpowiadać wymogom określonym w ogólnie

obowiązujących przepisach dla aptek zakładowych typu I.